အခန်း (၁၃၉၃-၁၃၉၄)

အခန်း (၁၃၉၃) - ရှေးဟောင်းလမ်းစဉ်

"ငါတော့ မလာချင်ဘူး "

ဒါကတော့ ထိုအချိန်တွင် ဖန့်ချန်၏ စိတ်ထဲ၌ အမှန်တကယ် ဖြစ်ပေါ်နေသည့် ခံစားချက်ပင် ဖြစ်သည်။

သူ ထိုနေရာသို့ လာရခြင်းမှာ ကိုယ်ပိုင် ရည်ရွယ်ချက် ရှိသောကြောင့် ဖြစ်ပြီး၊ အထူးသဖြင့် ဝိညာဉ်ခွဲထွက်၍ မရနိုင်သော အခြေအနေမျိုးတွင် လူကြားထဲ၌ ထင်ထင်ပေါ်ပေါ် အဖြစ်မခံလိုပေ။

သို့သော် ယခုအခါတွင်မူ လူအများ၏ အကြည့်များသည် လိုက်လံရှာဖွေပြီးနောက် သူ၏ ကိုယ်ပေါ်သို့ စုပြုံကျရောက်လာကြသည်။

ကြာနီနတ်မိမယ်ငယ်ပင်လျှင် သူ့ကို ထူးဆန်းသော အကြည့်ဖြင့် စိုက်ကြည့်နေတော့သည်။

“စီနီယာ... သူလား ”

စီနီယာအစ်မကြီးက ဖန့်ချန်ကို လက်ညှိုးညွှန်ပြကာ မေးလိုက်သည်။

ဝတ်ရုံဖြူနှင့် အဖိုးအိုသည် ချက်ချင်းပင် ခေါင်းယမ်းလိုက်ပြီး လက်ကို ထပ်မံယမ်းပြလိုက်သည်။

ထိုအခါမှသာ သူ ခေါ်နေသည်မှာ ဖန့်ချန်၏ နောက်ကွယ်မှ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး ဖြစ်ကြောင်း လူတိုင်း သတိထားမိသွားကြတော့သည်။

ထိုကျင့်ကြံသူမှာ မှင်သက်သွားပြီးနောက် ဝမ်းသာအားရ စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ဝတ်ရုံဖြူ အဖိုးအို၏ ရှေ့သို့ ပျံသန်းသွားလေသည်။

“တော်သေးတာပေါ့ ”

ဖန့်ချန်၏ စိတ်ထဲတွင် သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။

ကြာနီနတ်မိမယ်ငယ်၏ မျက်နှာထားမှာ ထူးဆန်းနေဆဲဖြစ်သည်ကို မြင်သောအခါ သူက ခပ်ပေါ့ပေါ့ပင် မေးလိုက်သည်

“ကြာနီမိတ်ဆွေ... ဘာဖြစ်လို့လဲ ”

“ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး၊ ရှင်က ဒီနေရာက ထူးခြားသူရဲ့ မျက်စိကျခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီလို့ ထင်သွားလို့ပါ ”

ကြာနီနတ်မိမယ်ငယ်က ပြုံးလျက် အားပေးစကား ဆိုသည်

“ကိစ္စမရှိပါဘူး၊ ထူးခြားသူတွေရဲ့ အမွေအနှစ်အချို့ကလည်း ကျွယ်မင်နန်းတော်ထက် သာချင်မှ သာမှာပါ။ ဒါကို အရမ်းကြီး စိတ်ထဲမထားပါနဲ့ ”

“အင်း အင်း ”

ဖန့်ချန်က အသာအယာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သော်လည်း သူ၏ စိတ်ထဲတွင်မူ လေးနက်မှုအချို့ တိုးဝင်လာသည်။

ကြာနီနတ်မိမယ်ငယ်သည် ထူးခြားသူများမှာ ယန်နတ်ဘုရား များဖြစ်ကြောင်း သိထားသလို၊ သူတို့သည် မိစ္ဆာ များနှင့် အမြဲတစေ ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်နေသည်ကိုလည်း သိထားသည်။

ထူးခြားသူများ၏ မျက်စိကျခြင်းကို ခံရခြင်းမှာ မိစ္ဆာများ၏ အမြင်တွင် ထူးခြားသော အချက်ပြမှုတစ်ခု ဖြစ်နေနိုင်သလား

ထိုအချိန်တွင် ရွေးချယ်ခံလိုက်ရသည့် ကျင့်ကြံသူမှာ ဝတ်ရုံဖြူ အဖိုးအို၏ ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ သင်ကြားပြသမှုကို ရရှိထားပုံရပြီး သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။

သူသည် တက်လှမ်းခြင်းအဆင့် တစ်ဦးဖြစ်ပြီး နတ်ဆေးပင် ရရှိပါက အဆင့် ၁ မသေမျိုး ဖြစ်လာမည့်သူမျိုး ဖြစ်သည်။

ယခုအခါ ထိုကဲ့သို့ ကံကောင်းခြင်းမျိုးကို ရရှိလိုက်ပြီဖြစ်ရာ အဆင့် ၁ မသေမျိုး ဖြစ်လာရန်မှာ လက်တစ်ကမ်းအလိုသို့ ရောက်ရှိသွားပြီ ဖြစ်သည်။

မကြာမီမှာပင် ထူးခြားသူများ အုပ်စုမှာ တဖြည်းဖြည်း ထွက်ခွာသွားကြပြီး၊ ကံကောင်းခြင်း ရရှိသွားသော တက်လှမ်းခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူကိုမူ စီနီယာအစ်မကြီးက ခေါ်ဆောင်သွားလေသည်။

ထို့နောက်တွင် ထိုပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အစီရင်လှေများမှာလည်း တဖြည်းဖြည်း စတင်ဆုတ်ခွာသွားကြတော့သည်။

“ငါတို့လည်း သွားကြရအောင်၊ ဒီမှာ အကြာကြီး မနေနဲ့တော့ ”

ကြာနီနတ်မိမယ်ငယ်က ဆိုသည်။

ဖန့်ချန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

သူသည် အစမှ အဆုံးအထိ လီကျန်းနျန်နှင့် စကားပြောရန် မကြိုးစားခဲ့သလို၊ တစ်ဖက်လူကလည်း သူ ရှိနေသည်ကို မြင်ပုံမရပေ။

နောင်တစ်ချိန် တွေ့ဆုံသည့်အခါမှသာ သူ ဘာကြောင့် ထိုနေရာသို့ ရောက်နေရသနည်းဟု မေးမြန်းရပေမည်။

ထိုထူးခြားသူများ အုပ်စုသည် အမှန်တကယ်ပင် စိတ်အလိုရှိသလို ကိုယ်ထင်ပြနိုင်ပြီး မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း အတိုင်းအဆမရှိသော အကွာအဝေးကို ဖြတ်ကျော်နိုင်ကြခြင်းလော

နှစ်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက်...

ဖန့်ချန်၏ စိတ်ထဲတွင် လှုပ်ခတ်သွားသည်။

ဟင်းလင်းပြင်ထဲမှ ကျယ်ပြောလှသော တုံ့ပြန်မှု စွမ်းအားစုများမှာ အလုံးအရင်းနှင့် စီးဝင်လာပြီး၊ သူ၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်မှာ ထိန်းချုပ်မရဘဲ တဟုန်ထိုး မြင့်တက်လာကာ ကောင်းကင်ယံတွင်လည်း လျှပ်စီးများ လက်ပြီး မိုးခြိမ်းသံများ ဆူညံသွားတော့သည်။

ဘေးဒုက္ခ ရောက်လာလေပြီ။

ထိုဘေးဒုက္ခကို ကျော်ဖြတ်ပြီးပါက ဘေးဒုက္ခဖြတ်ကျော်ခြင်းအဆင့် အထွတ်အထိပ် သို့ ရောက်ရှိမည်ဖြစ်သည်။

“ဒီစွမ်းအားတွေက... ဖန့်ဝူရှီး နဲ့ ဖန့်ယိန့်ကွမ်း ဆီကလာတာပဲ။ သူတို့တွေက မသေမျိုး အဆင့်ကို တက်လှမ်းသွားကြပြီ ”

ဖန့်ချန်၏ စိတ်ထဲတွင် အံ့အားသင့်သွားမိသည်။

ထိုနှစ်ဦးမှာ မသေမျိုးအဆင့်သို့ အရင်ဦးဆုံး တက်လှမ်းသွားလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်ထားခဲ့ပေ။

ယခုအခါ တုံ့ပြန်လာသော စွမ်းအားများက သူ့ကို ဘေးဒုက္ခဖြတ်ကျော်ခြင်း အထွတ်အထိပ်အဆင့်သို့ တိုက်ရိုက် တွန်းပို့ပေးနေပြီ ဖြစ်သည်။

စမ်းသပ်ပွဲပြီးကတည်းက ယခုအချိန်အထိ ဆယ်စုနှစ် လေးငါးခုမျှသာ ရှိသေးသော်လည်း၊ သူသည် ဘေးဒုက္ခဖြတ်ကျော်ခြင်း လမ်းစဉ်ကို အလွန်ချောမွေ့စွာ ဖြတ်သန်းနိုင်ခဲ့သည်။

နာရီဝက်ခန့် ကြာပြီးနောက် ဖန့်ချန်သည် ဘေးဒုက္ခကို အောင်မြင်စွာ ကျော်ဖြတ်နိုင်ခဲ့သည်။

ကြာနီနတ်မိမယ်ငယ်က ရှေ့သို့ လှမ်းလာပြီး လေးလေးနက်နက် ဆိုသည်

“ဖန့်မိတ်ဆွေ... ရှင့်ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုအဆင့် တိုးတက်မှုက တကယ်ကို လျင်မြန်လှတာပဲ ”

သူမကိုယ်တိုင်လည်း ထိုကာလအတွင်း ကျင့်ကြံမှုအဆင့် တိုးတက်ခဲ့သော်လည်း ဘေးဒုက္ခဖြတ်ကျော်ခြင်းအဆင့် အစောပိုင်းမှ အလယ်အလတ်အဆင့်သို့သာ ရောက်ရှိခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

ဤသည်မှာ သာမန်ပါရမီရှင်တစ်ဦး၏ ပုံမှန် အရှိန်အဟုန်ပင် ဖြစ်သည်။

သူမကဲ့သို့ဆိုလျှင် နောက်ထပ် နှစ်ပေါင်း ဆယ်ဂဏန်း၊ ရာဂဏန်းအတွင်း တက်လှမ်းခြင်းအဆင့်သို့ ရောက်ရန် ပြဿနာမရှိပေ။

တက်လှမ်းခြင်းအဆင့်မှ မသေမျိုးအဆင့်သို့ တက်လှမ်းခြင်းမှာမူ ကျင့်ကြံသူ အများအပြားအတွက် အလွန်ခက်ခဲသော အဟန့်အတားတစ်ခု ဖြစ်နိုင်ပေသည်။

သို့သော် ကျွယ်မင်နန်းတော်၏ အပြင်စည်းကျင့်ကြံသူများအတွက်မူ အခွင့်အရေး ပိုများလှပြီး ရှေ့တွင်ရှိသော မည်သည့်လမ်းစဉ်ထက်မဆို ပို၍ လျှောက်လှမ်းရ လွယ်ကူပေလိမ့်မည်။

အကယ်၍ မသေမျိုးလမ်းစဉ်အတွက် သီးသန့်တောင်းဆိုချက်မျိုး မရှိပါက အဆင့် ၁ မသေမျိုး ဖြစ်လာရန်မှာ အလွန်ပင် ရိုးရှင်းလှသည်။

“အဓိကကတော့ ဒီနှစ်တွေထဲမှာ ဝူရှန့်သားရဲအချို့နဲ့ တွေ့ခဲ့ပြီး သူတို့နဲ့ တိုက်ခိုက်ရင်းကနေ အကျိုးအမြတ်အချို့ ရခဲ့လို့ပါပဲ ”

ဖန့်ချန်က ပြုံးလျက် ဆိုလိုက်သည်။

“ရှင့်ရဲ့ ကောင်းကင်ပစ်ခတ်ခြင်းအတတ်က ပဉ္စမမြားအထိ ရောက်နေပြီပဲ။ ရှင်က တကယ်ပဲ ဒီအတတ်ကို အဓိက မသေမျိုးအတတ်အနေနဲ့ လေ့လာဖို့ စိတ်ကူးထားတာလား ”

ကြာနီနတ်မိမယ်ငယ်က မေးသည်။

“စွမ်းအားကလည်း မသေးဘူး၊ ပြီးတော့ ရန်သူက ကိုင်တွယ်ရခက်အောင် အရိပ်ပမာ ထပ်ကြပ်မကွာ လိုက်နေတာဆိုတော့... အဓိက မသေမျိုးအတတ်အနေနဲ့ မထားရင်တောင်မှ ဒီအတတ်ပေါ်မှာ အချိန်ပေးပြီး လေ့လာဖို့ ထိုက်တန်ပါတယ် ”

ဖန့်ချန်က ဆိုသည်။

ကြာနီနတ်မိမယ်ငယ်က အသာအယာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး စကားလမ်းကြောင်း လွှဲလိုက်သည်

“ဖန့်မိတ်ဆွေ... ရှင် ဘေးဒုက္ခဖြတ်ကျော်ခြင်း အထွတ်အထိပ် ရောက်သွားပြီဆိုတော့ နောက်တစ်ဆင့်က တက်လှမ်းခြင်းအဆင့်ပဲ၊ အဲဒီနောက်မှာတော့ အဆင့် ၁ မသေမျိုးပေါ့။ ဒီအကွာအဝေးက ကြည့်ရတာ ဝေးနေသလိုရှိပေမဲ့ ရှင့်အတွက်တော့ အနီးလေးတင် ဖြစ်နေမှာပါ။ ရှင် ပြီးခဲ့တဲ့အကြိမ်က ရခဲ့တဲ့ နတ်ဆေးပင်ကို ဂုဏ်ထူးမှတ်ဆောင် မှာ ဂုဏ်ထူးမှတ် အများအပြားနဲ့ လဲလှယ်လို့ ရနိုင်တယ်။ အဲဒါတွေက ရှင့်အတွက် အဆင့် ၁ မသေမျိုးဆေး နဲ့ လဲလှယ်ဖို့ လောက်ငမှာပါ။ ရှင် ဘယ်လို မသေမျိုးလမ်းစဉ်မျိုးကို လျှောက်လှမ်းမယ်လို့ စဉ်းစားထားပြီးပြီလဲ ”

“လောလောဆယ်တော့ မစဉ်းစားရသေးဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ကျုပ်အထင်တော့ လျှောက်မယ်ဆိုရင် ရှေးဟောင်းမသေမျိုး အဆင့်အထိ တက်လှမ်းနိုင်တဲ့ မသေမျိုးလမ်းစဉ်မျိုးကိုပဲ လျှောက်သင့်တယ်လို့ ထင်တယ် ”

ဖန့်ချန်က ဆိုသည်။

“ဟုတ်တာပေါ့၊ သာမန်ကျင့်ကြံသူတွေ အားလုံးကလည်း ဒါကိုပဲ ရွေးချယ်ကြတာပဲ။ ရှေးဟောင်းမသေမျိုးအဆင့်ကို ရောက်ဖို့ဆိုရင် မသေမျိုးစားရင်းဝင်ခွင့် တစ်ခုပဲ လိုအပ်တာကိုး။ ဒါပေမဲ့... ဒီမသေမျိုးလမ်းစဉ်တွေမှာ ဖြစ်နိုင်တာက တစ်စုံတစ်ယောက်က အဆင့် ၉ အထိ တက်လှမ်းသွားပြီးသား ဖြစ်နေတာမျိုးပဲ။ လမ်းစဉ်တစ်ခုမှာ အဆင့် ၉ က တစ်ယောက်ပဲ ရှိနိုင်တယ်ဆိုတာ ဖန့်မိတ်ဆွေ ကြားဖူးလား ”

“အဲဒါကိုတော့ မကြားဖူးပါဘူး...”

ဖန့်ချန်သည် ကြာနီနတ်မိမယ်ငယ်ကို ကြည့်ကာ သူ၏ မျက်လုံးထဲမှ အံ့အားသင့်မှုကို ဖုံးကွယ်မထားဘဲ

“ဒီကိစ္စကို ကျုပ် တစ်ခါမှ မကြားဖူးဘူး။ ကြာနီမိတ်ဆွေက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး...”

“ရှေးဟောင်းစာအုပ်တွေကို ဖတ်ရင်းနဲ့ တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင် သိခဲ့ရတာပါ။ အမှန်လား အမှားလားတော့ မသိဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ရှင် သတိထားကြည့်မယ်ဆိုရင် အထက်သုံးနယ်မြေမှာတောင် အဆင့် ၉ မသေမျိုးရဲ့ နာမည်ကို ကြားရတာ အရမ်းရှားတယ် မဟုတ်လား ကျွယ်မင်နန်းတော်ရဲ့ အဆင့် ၉ မသေမျိုးက ဘယ်သူလဲဆိုတာတောင် ရှင် ကြားဖူးမှာ မဟုတ်ဘူး၊ အမာခံတပည့်တွေတောင် တွေ့ဖူးကြမှာ မဟုတ်ဘူး ”

ကြာနီနတ်မိမယ်ငယ်က ပြုံးလျက် ဆက်ပြောသည်

“ဖြစ်နိုင်ခြေ နှစ်ခု ရှိပါတယ်။ တစ်ခုက အဆင့် ၉ မသေမျိုးက အလွန်ရှားပါးလွန်းလို့ သူတို့က ပုံမှန်အားဖြင့် ကိုယ်ထင်မပြတော့ဘဲ အောက်ခြေက ကိစ္စတွေကို အမာခံတပည့်တွေကိုပဲ လွှဲပေးထားတာမျိုး။ ပြီးခဲ့တဲ့ နှစ်တွေက နယ်မြေသစ် လုပွဲတွေမှာတောင် သူတို့ ထွက်မလာခဲ့သလို အဆင့် ၈ ရှေးဟောင်းမသေမျိုးတွေတောင် လာမှာမဟုတ်ဘူး။ အဲဒီအဆင့်ကို ရောက်သွားရင်တော့ အများကြီးကို အသေသတ်ပြီး အနိုင်အရှုံး ခွဲနေဖို့ မလိုတော့ဘူးလေ။ ဒုတိယတစ်ခုကတော့ ကျွယ်မင်နန်းတော်မှာ အဆင့် ၉ မသေမျိုး မရှိတာမျိုးပဲ ”

သူမက ခေတ္တရပ်ကာ

“ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်ခြေပဲ ဖြစ်ဖြစ်၊ အဆင့် ၉ မသေမျိုးဆိုတာ တကယ်ကို ရှားပါးလွန်းပြီး ကြားရတာတောင် မလွယ်လှဘူး။ ဒါကိုကြည့်ရင် အဲဒီ ရှေးဟောင်းစာအုပ်ထဲက စကားကလည်း မမှားနိုင်ဘူး။ လမ်းစဉ်တစ်ခုမှာ အဆင့် ၉ မသေမျိုး တစ်ယောက်ပဲ ရှိနိုင်တယ် ”

“ဒါဆိုရင်တော့... အဆင့် ၅ ဒါမှမဟုတ် အဆင့် ၄ တောင် မရောက်နိုင်တဲ့ မသေမျိုးလမ်းစဉ်တွေကမှ အဆင့် ၉ ကို တက်လှမ်းနိုင်ဖို့ မျှော်လင့်ချက် ရှိမှာပေါ့၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ အဲဒီလမ်းစဉ်တွေမှာ အဆင့် ၉ မသေမျိုး မရှိသေးလို့လား ”

ဖန့်ချန်က စဉ်းစားကာ မေးလိုက်သည်။

ကြာနီနတ်မိမယ်ငယ်က ခေါင်းကို အသာအယာ ယမ်းလိုက်သည်

“အဲဒီလမ်းစဉ်တွေမှာ အဆင့် ၉ မသေမျိုး မရှိတာမျိုး မဟုတ်ဘဲ၊ အဲဒီလမ်းစဉ်တွေကို လူသိရှင်ကြား ထုတ်မထားတာကြောင့် သာမန်လူတွေ မလျှောက်လှမ်းနိုင်တာပဲ ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။ ရှင်ထင်နေတဲ့ လမ်းစဉ်အချို့က ပြင်ပလောကမှာ အဆင့် ၅ အထိပဲ ရောက်နိုင်တယ်လို့ ထင်ရပေမဲ့၊ ဒါမှမဟုတ် နောက်ဆက်တွဲ အဆင့် ၆၊ အဆင့် ၇ တွေကို မမြင်ဖူး မကြားဖူးဘူး ဖြစ်နေပေမဲ့၊ အဲဒီလမ်းစဉ်ကလည်း အဆင့် ၉ မသေမျိုးတစ်ပါးရဲ့ သိမ်းပိုက်ခြင်းကို ခံထားရတာမျိုးလည်း ဖြစ်နိုင်တာပါပဲ ”

သူမက ဖန့်ချန်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး မျက်လုံးများက လေးနက်သွားသည်

“တကယ်လို့ ဖန့်မိတ်ဆွေမှာ လုံလောက်တဲ့ ရည်မှန်းချက် ရှိတယ်ဆိုရင်တော့ ရှေးဟောင်းလမ်းစဉ် ကို ရွေးချယ်နိုင်ပါတယ် ”

“ရှေးဟောင်းလမ်းစဉ် အသေးစိတ် ပြောပြပေးပါဦး ”

ဖန့်ချန်၏ စိတ်ထဲတွင် လှုပ်ခတ်သွားသည်။

“ဒါကလည်း ကျွန်မ တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင် သိခဲ့ရတာပါ၊ အမှန်လား အမှားလားဆိုတာတော့ ခွဲခြားလို့ မရသေးဘူး။ ကျွန်မ ပြောပြမယ်၊ ရှင် နားထောင်ကြည့်ပေါ့ ”

ကြာနီနတ်မိမယ်ငယ်က ဆိုသည်

“ကျွန်မဖတ်ဖူးတဲ့ ရှေးဟောင်းစာအုပ်ထဲမှာ ရှေးဟောင်းလမ်းစဉ် သုံးခုအကြောင်း ဖော်ပြထားပါတယ်။ တစ်ခုက ဂူမသေမျိုး လမ်းစဉ်၊ တစ်ခုက ဓားမသေမျိုး လမ်းစဉ်၊ နောက်တစ်ခုက စစ်မှန်သော မိစ္ဆာ လမ်းစဉ်တို့ပဲ ”

“စစ်မှန်သော မိစ္ဆာလမ်းစဉ် ဒါက မသေမျိုးလမ်းစဉ် မဟုတ်ဘူးလား ”

ဖန့်ချန်၏ မျက်နှာတွင် ဇဝေဇဝါဖြစ်ဟန် ကို ပြသလိုက်သည်။

သို့သော် ဓားမသေမျိုးလမ်းစဉ်ကို ကြာနီနတ်မိမယ်ငယ်က ရှေးဟောင်းလမ်းစဉ်ဟု ခေါ်ဆိုလိုက်ခြင်းကြောင့် သူ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသော်လည်း၊ သေချာစဉ်းစားကြည့်လျှင်မူ အဓိပ္ပာယ်ရှိလှပေသည်။

အခန်း (၁၃၉၄) - ပဋိညာဉ်

“စစ်မှန်သော မိစ္ဆာလမ်းစဉ်ဆိုတာလည်း မသေမျိုးလမ်းစဉ် တစ်မျိုးပါပဲ၊ အခေါ်အဝေါ် ကွဲပြားသွားတာပဲ ရှိတာ ”

ကြာနီနတ်မိမယ်ငယ်က ကျုပ်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး

“ဒီရှေးဟောင်းစာအုပ်ထဲက ရှေးဟောင်းလမ်းစဉ် သုံးခုမှာ အခုထက်ထိ အဆင့် ၉ ရောက်တဲ့သူ မရှိသေးဘူးလို့ ထင်ရတယ်။ တကယ်လို့ လူသားလောက ကိုးနယ်မြေရဲ့ ထိပ်သီးအထွတ်အထိပ် ဖြစ်ချင်တယ်ဆိုရင်တော့ ဒီလမ်းစဉ် သုံးခုပဲ လျှောက်စရာ ရှိတော့တာ ”

“ပြောရတာတော့ လွယ်တာပေါ့၊ နှမြောစရာကောင်းတာက အတွေ့များတဲ့ မသေမျိုးလမ်းစဉ်တွေကိုတောင် အင်အားစုအသီးသီးက ရတနာလို သဘောထားပြီး ပိတ်ဆို့ထားကြတာလေ။ သာမန်ကျင့်ကြံသူတွေက နတ်ဆေးပင်ကို ရပိုင်ခွင့်ရှိရင်တောင်မှ အဲဒီနတ်ဆေးပင်ရဲ့ တကယ့်ဇာစ်မြစ်ကို သိချင်မှ သိကြမှာ ”

ဖန့်ချန်က ခေါင်းကို အသာအယာ ယမ်းလိုက်ပြီး

“ဒီလိုဆိုတော့ ရှေးဟောင်းလမ်းစဉ်တွေဆိုရင် ပိုတောင် ပြောမနေနဲ့တော့၊ အဲဒီလမ်းစဉ်တွေအတွက် လိုအပ်တဲ့ အဆင့် ၁ နတ်ဆေးပင်က ဘာလဲဆိုတာတောင် ကျုပ်တို့ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သိနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး ”

“ဒါကတော့ ဟုတ်ပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ တကယ်လို့ တစ်နေ့မှာ ဒီလမ်းစဉ် သုံးခုက ရှင့်ရှေ့ကို ရောက်လာခဲ့ရင် ရှင် ရွေးချယ်မလား ”

ကြာနီနတ်မိမယ်ငယ်က ခပ်ပေါ့ပေါ့ပင် မေးလိုက်သည်။

“ရွေးဖြစ်မှာပါ ”

ကျုပ်က အသာအယာ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

ကြာနီနတ်မိမယ်ငယ်က ပြုံးလိုက်ပြီး ဘာမှ ဆက်မပြောတော့ပေ။

သူတို့နှစ်ဦးသည် နောက်ထပ် နှစ်အနည်းငယ်ခန့် ဆက်လက် ရှာဖွေခဲ့ကြရာ၊ မသိမသာပင် သူတို့ စတင်ဆင်းသက်ခဲ့သည့် နေရာနှင့် တဖြည်းဖြည်း ဝေးကွာလာခဲ့သည်။

ကြာနီနတ်မိမယ်ငယ်၏ အရှိန်မှာ သိသိသာသာ မြန်ဆန်လာပြီး ရှေ့တွင် တစ်ခုခုက သူမကို စောင့်ကြိုနေသကဲ့သို့ပင်။

ဖန့်ချန်က ဒါကို သတိပြုမိသော်လည်း ဘာမှမသိသလိုပင် နောက်ကနေ ငြိမ်ငြိမ်လေး လိုက်ပါသွားခဲ့သည်။

နာရီအနည်းငယ် ကြာပြီးနောက်တွင် ပျက်စီးနေသော မြို့ဟောင်းပျက်တစ်ခု သူတို့ရှေ့တွင် ပေါ်လာတော့သည်။

ထိုမြို့ဟောင်းပျက်ကြီးသည် ယခင်က အလွန်ကျယ်ဝန်းလှသော မြို့တော်ကြီးတစ်ခု ဖြစ်ခဲ့ပုံရသည်။

“ဝူရှန့်ငရဲထဲမှာ ဘာလို့ မြို့တော် ရှိနေရတာလဲ ”

ကြာနီနတ်မိမယ်ငယ်က အံ့အားသင့်ဟန်ဖြင့်

“ဒါဆိုရင် ဟိုးအရင်တုန်းက ဒီနေရာမှာ ကျင့်ကြံသူတွေ အခြေချ နေထိုင်ခဲ့ကြတာလား ”

“ဒါကလည်း မဖြစ်နိုင်တာတော့ မဟုတ်ဘူး။ ဒီမြို့ပျက်ရဲ့ အမှတ်အသားတွေကို ကြည့်ရတာ နှစ်ပေါင်း သောင်းနဲ့ချီပြီး ပျက်စီးနေခဲ့တာ ဖြစ်မယ်။ ဒီလောက် ကြာလှတဲ့ အချိန်ကာလအတွင်းမှာ ဘာမဆို ဖြစ်သွားနိုင်တာပဲ၊ အဆင့် ၉ မသေမျိုးတောင် ဒီလောက်ကြာအောင် အသက်ရှည်နိုင်ပါ့မလား မသိဘူး ”

ဖန့်ချန်က ဆိုလိုက်သည်။

“ဒါဆိုရင် ကျုပ်တို့ ဟိုဘက် သွားကြည့်ကြရအောင်၊ တစ်ခုခု ကောင်းတာလေးများ ကျန်နေမလားလို့ ”

“သတိတော့ ထားရမယ်နော်၊ ဒီနေရာ မြို့ပျက် ဖြစ်သွားတာက ဝူရှန့်သားရဲတွေနဲ့ ပတ်သက်နေမလားလို့ ကျုပ် သံသယရှိမိတယ် ”

ဖန့်ချန်က သတိပေးလိုက်သည်။

သူတို့နှစ်ဦး မြို့ပျက်ထဲသို့ ဝင်လာခဲ့ကြရာ အချို့နေရာများမှာ အသာအယာ ထိလိုက်ရုံဖြင့် ဖုန်မှုန့်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကြသည်။

ခြေလှမ်းအနည်းငယ် လှမ်းပြီးနောက် ရုတ်တရက် ခြေလှမ်း တုန့်ခနဲ ဖြစ်သွားသည်။

သူတို့၏ ရှေ့တည့်တည့်တွင် ဝိညာဉ် တစ်ခုက လမ်းပျောက်နေသကဲ့သို့ မတ်တပ်ရပ်နေသည်။

သူသည် ဝိညာဉ်ဘဝသို့ ပြောင်းလဲသွားသည်မှာ မကြာသေးပုံရပြီး ကိုယ်ပေါ်တွင် လတ်ဆတ်သော အငွေ့အသက်များ ကျန်ရှိနေသေးသည်။

ဤနေရာသည် ယင်လောက သို့ သွား၍ မရသလို၊ ယင်သက်တမ်းစွမ်းအားကိုလည်း စုပ်ယူ၍ မရပေ။ ထို့ကြောင့်...

ဘာမှ မထူးခြားလျှင် နောက်ထပ် နှစ်ပေါင်း ရာဂဏန်းအတွင်း ဤဝိညာဉ်သည် ယင်သက်တမ်းစွမ်းအား ကုန်ခမ်းပြီး လုံးဝ ကွယ်ပျောက်သွားပေလိမ့်မည်။

ဖန့်ချန်ကို အံ့အားသင့်သွားစေသည်မှာ ထိုဝိညာဉ်၏ မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်းနှင့် ဇာစ်မြစ်ပင် ဖြစ်သည်။

တစ်ဖက်လူသည် ကျွယ်မင်နန်းတော်၏ အမာခံတပည့်တစ်ဦး ဖြစ်ပြီး သူနှင့် တစ်ကြိမ် တွေ့ဖူးသဖြင့် မှတ်မိနေခြင်း ဖြစ်သည်။

အမာခံတပည့်တစ်ယောက်က ဘာလို့ ရုတ်တရက် သေသွားရတာလဲ၊ သူ့ရဲ့ အစီရင်လှေကရော ဘယ်ရောက်သွားတာလဲ

ထိုဝိညာဉ်သည် ဖန့်ချန်နှင့် ကြာနီနတ်မိမယ်ငယ်ကို မြင်ပုံရပြီး ချက်ချင်း စိတ်လှုပ်ရှားသွားကာ သူတို့ဆီသို့ ပျံဝဲလာတော့သည်။

“မင်းတို့ ငါ့ကို မြင်ရလား ”

“ငါပြောတာကို ကြားရလား”

ဝိညာဉ်သည် မည်သည့် တုံ့ပြန်မှုကိုမျှ မရရှိသဖြင့် မျက်နှာတွင် စိတ်ပျက်အားငယ်မှုနှင့် ကြောက်လန့်မှုများ ယှဉ်တွဲပေါ်လာပြီး မျက်လုံးထဲတွင်လည်း စိုးရိမ်ပူပန်မှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။

“ဘယ်လိုလုပ်မလဲ...ဝိညာဥ်နတ်ဘုရားဂိုဏ်း ရဲ့ အမာခံတပည့်တွေက လုံးဝ ထွက်မသွားကြသေးဘူး။ သူတို့ စည်းကမ်းတွေကို ဖောက်ဖျက်ပြီး ဒီထဲကို တိတ်တဆိတ် ခိုးဝင်နေကြတာ ကြာပြီ။ တကယ်လို့ ဒီသတင်းကို အပြင်ကို မပို့နိုင်ရင် နောက်ထပ် အမာခံတပည့်တွေ အများကြီး ထပ်သေကုန်လိမ့်မယ်။ သူတို့ ရူးသွားကြပြီလား... ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အစီရင်ဗဟိုချက် တွေကို ဒီလိုမျိုး လုယူရဲကြတာလဲ၊ ဒါက ကျွယ်မင်နန်းတော်ကို စစ်ကြေညာတာ မဟုတ်ဘူးလား ”

ထိုဝိညာဉ်၏ တိုးတိုးတိတ်တိတ် ရေရွတ်သံကို ကြာနီနတ်မိမယ်ငယ်က မကြားရသော်လည်း သူကတော့ အတိုင်းသား ကြားနေရသည်။

“ဝိညာဥ်နတ်ဘုရားဂိုဏ်းရဲ့ အမာခံတွေ”

ဖန့်ချန်၏ စိတ်ထဲတွင် လှုပ်ခတ်သွားသည်။

ဒါဆိုရင် ဒီကျွယ်မင်နန်းတော် အမာခံတပည့်ကို သတ်လိုက်တာက ဝိညာဥ်နတ်ဘုရားဂိုဏ်းက လူပေါ့။

ဒါဆိုရင် ရန်သူက ဒီအနီးအနားမှာပဲ ပုန်းနေတာလား

“ကြာနီမိတ်ဆွေ... ဒီဘက်မှာ ဘာမှ ကောင်းတာ ရှိပုံမရဘူး၊ သွားကြရအောင် ”

သူက ကြာနီနတ်မိမယ်ငယ်ကို လှမ်းပြောလိုက်သည်။

“ခဏလေး၊ ရှင် မခံစားမိဘူးလား၊ ဒီအောက်မှာ တစ်ခုခု ရှိနေတယ် ”

ကြာနီနတ်မိမယ်ငယ်က ရုတ်တရက် ခြေလှမ်းရပ်လိုက်ပြီး ဝတ်ရုံစကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ မြေစွမ်းအားများ တဟုန်ထိုး လှုပ်ခတ်သွားတော့သည်။

အောက်ဘက်ရှိ မြေကြီးများမှာ အလိုအလျောက် ပွင့်ဟသွားပြီး မကြာမီမှာပင် လက်သီးဆုပ်ခန့်ရှိသော စိမ်းမြမြ ပုလဲလုံးတစ်လုံး ကျုပ်တို့မျက်စိရှေ့တွင် ပေါ်လာတော့သည်။

“ဒီအရှိန်အဝါက...”

အစီရင်ဗဟိုချက် လား

ထိုစိမ်းမြမြ ပုလဲလုံး၏ အရှိန်အဝါသည် ယွမ်လုံအစီရင်လှေ၏ ဗဟိုချက် အရှိန်အဝါနှင့် အနည်းငယ် ဆင်တူနေသည်ကို သူ ခံစားမိသည်။

ကြာနီနတ်မိမယ်ငယ်၏ တကယ့်အထောက်အထားနှင့် သူမ ထိုနေရာသို့ လာရခြင်း ရည်ရွယ်ချက်ကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားကြည့်လျှင်...

ထိုစိမ်းမြမြ ပုလဲလုံးသည် အစီရင်ဗဟိုချက်တစ်ခု ဖြစ်နိုင်ခြေ အလွန်များလှပြီး၊ တစ်စုံတစ်ယောက်က ကြာနီနတ်မိမယ်ငယ် ရှာတွေ့အောင် တမင်တကာ ထိုနေရာတွင် မြှုပ်နှံထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ကြာနီနတ်မိမယ်ငယ်သည် ချက်ချင်းပင် လက်ချောင်းကို ခွဲလိုက်ပြီး သွေးတစ်စက်ကို စိမ်းမြမြ ပုလဲလုံးပေါ်သို့ ချလိုက်သည်။

နောက်တစ်ခဏတွင် ပုလဲလုံးဆီမှ စိမ်းရောင်အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ကြာနီနတ်မိမယ်ငယ်နှင့် ပုလဲလုံးကိုယ်တိုင်ကို လွှမ်းခြုံသွားတော့သည်။

ကြာနီနတ်မိမယ်ငယ်၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ထိန်းချုပ်မရဘဲ ဟင်းလင်းပြင်ထဲသို့ လွင့်တက်သွားပြီး မျက်လုံးများမှာလည်း ဖြည်းညှင်းစွာ ပိတ်ကျသွားသည်။

“အစီရင်ဗဟိုချက် ဒီမိန်းကလေးရဲ့ ကံတရားက ကောင်းလွန်းနေတာ မဟုတ်ဘူးလား ဒါပေမဲ့... ဝိညာဥ်နတ်ဘုရားဂိုဏ်းရဲ့ အမာခံက ဒီမှာပဲ ရှိနေတာလေ၊ သူမက အစီရင်ဗဟိုချက်နဲ့ ပဋိညာဉ်ဖွဲ့ဖို့ ဆိုတာကတော့ မဖြစ်နိုင်တော့ပါဘူး ”

ဝိညာဉ်က ကဲ့ရဲ့သလိုဖြင့် ခေါင်းယမ်းလိုက်သည်။

အချိန်များ တစ်မိနစ်ပြီး တစ်မိနစ် ကုန်ဆုံးသွားသည်။

ဝိညာဉ်သည် တဖြည်းဖြည်းနှင့် မှင်သက်သွားရသည်။

“ဘယ်လိုဖြစ်တာလဲ အဲဒီကောင်က လက်မပါတော့ဘူးလား သူက ငါ့ရဲ့ အစီရင်ဗဟိုချက်ကို လုယူသွားပြီးတော့၊ အခု ဒီလိုမျိုး ပိုင်ရှင်မရှိတဲ့ အစီရင်ဗဟိုချက်ကိုတော့ ဘာလို့ လျစ်လျူရှုထားရတာလဲ”

ဝိညာဉ်၏ မျက်နှာမှာ မှင်သက်ရာမှ ဒေါသတကြီး ဖြစ်သွားသည်။

ဖန့်ချန်ကတော့ နေရာမှာပဲ ရပ်နေသယောင်ရှိသော်လည်း တကယ်တမ်းမှာမူ ဝိညာဉ်ခွဲထွက်ပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို တစ်ပတ် လှည့်လည်စစ်ဆေးလိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။

မြို့ပျက်၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာတွင် ပုံရိပ်တစ်ခု အမှန်တကယ်ပင် မတ်တပ်ရပ်နေသည်။

သူသည် ကြာနီနတ်မိမယ်ငယ်နှင့် အစီရင်ဗဟိုချက် ပေါင်းစပ်နေသည်ကို မြင်နေရသော်လည်း ဝင်ရောက်နှောင့်ယှက်မည့် အရိပ်အယောင် လုံးဝ မရှိပေ။

ဖန့်ချန် ချက်ချင်း နားလည်သွားသည်။

ထိုကျင့်ကြံသူသည် ကြာနီနတ်မိမယ်ငယ်ဘက်က လူလည်း ဖြစ်နိုင်ပြီး၊ အဲဒီ အစီရင်ဗဟိုချက်ကို မြှုပ်ထားခဲ့သူမှာလည်း သူပင် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ကျွယ်မင်နန်းတော် အမာခံတပည့်၏ အစီရင်ဗဟိုချက်ကို လုယူလိုက်ခြင်းမှာလည်း ထိုသူသည် ဤနေရာသို့ မတော်တဆ ရောက်ရှိလာပြီး ကြာနီနတ်မိမယ်ငယ်၏ ပေါင်းစပ်မှုကို အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စေနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

“အကယ်၍ သူက ဝိညာဥ်နတ်ဘုရားဂိုဏ်းကဆိုရင်တော့၊ သူတို့လူတွေ ခြေဆန့်ထားတဲ့ အင်အားစုတွေထဲမှာ ကျွယ်မင်နန်းတော် တစ်ခုတည်း မဟုတ်တာ သေချာသွားပြီ ”

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ၁၀ ရက်ကျော် ကုန်ဆုံးသွားပြီးနောက်တွင် ထိုကျင့်ကြံသူသည် ကိစ္စများ အဆုံးသတ်သွားပြီကို မြင်သောအခါ အသံတိတ်ပင် လှည့်ထွက်သွားတော့သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အစီရင်လှေ အသီးသီးသည် အနံ့ခံမိသကဲ့သို့ ထိုနေရာသို့ တစ်စင်းပြီး တစ်စင်း ဆိုက်ရောက်လာကြသည်။

“ဒါ အစီရင်ဗဟိုချက်ပဲ ”

“တစ်စုံတစ်ယောက်နဲ့ ပဋိညာဉ်ဖွဲ့နေပြီပဲ၊ ဘယ်သူကများ ကံကောင်းနေတာလဲ ”

“ပဋိညာဉ်ဖွဲ့တာ တစ်ဝက်လောက် ရောက်နေပြီ၊ ဒီအချိန်မှာ နှောင့်ယှက်လို့ မရဘူး။ နှောင့်ယှက်လိုက်ရင် အစီရင်ဗဟိုချက်က ပျက်စီးသွားလိမ့်မယ် ”

“အစီရင်ဗဟိုချက်ကို ရှာတွေ့တာတောင် အထက်ကို မတင်ပြဘဲ ကိုယ်တိုင် ပဋိညာဉ်ဖွဲ့နေတာလား။ အကယ်၍ ကျရှုံးသွားရင်တော့ ဒီမိန်းကလေးက ပြင်းပြင်းထန်ထန် အပြစ်ပေးခံရမှာပဲ ”

“ဟိုကလူ... ဒီကိုလာခဲ့ ”

တစ်စုံတစ်ယောက်က ဖန့်ချန်ကို လက်ညှိုးညွှန်ပြကာ လှမ်းခေါ်လိုက်သည်။

ဖန့်ချန်က လေထဲသို့ ပျံတက်သွားပြီး ထိုအစီရင်လှေပေါ်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

ထိုအမာခံတပည့်သည် ဖန့်ချန်ကို အထက်အောက် အကဲခတ်ကြည့်ကာ ခပ်ပေါ့ပေါ့ပင် မေးလိုက်သည် -

“မင်းတို့က ဘယ်ကလဲ ”

“၄၃၂ နံပါတ် အဝေးရောက်ကြယ်စင်စုကပါ၊ ဖန့်ချန်ပါ”

“သူမကရော”

“ဟုန်ကျီ ပါ”

“စမ်းသပ်ပွဲမတိုင်ခင်က ဘယ်နေရာကလဲ ”

“ကြာနီမိတ်ဆွေက စမ်းသပ်ပွဲမတိုင်ခင်မှာ လင်းကွေ့ ကြယ်စု၊ ကြာနီနတ်ဘုရားဂိုဏ်း က တပည့်ပါ။ ကျုပ်ကတော့ ချင်းယွီနတ်ဘုရားဂိုဏ်း ကနေတစ်ဆင့် စမ်းသပ်ပွဲဝင်ခွင့် ရခဲ့တာပါ ”

“ကြာနီနတ်ဘုရားဂိုဏ်း ချင်းယွီနတ်ဘုရားဂိုဏ်း သြော်... ငါတို့ ကျွယ်မင်နန်းတော်ရဲ့ လက်အောက်ခံတွေပဲ ”

ထိုအမာခံတပည့်က ခေါင်းကို အသာအယာ ညိတ်လိုက်ပြီးနောက် ကြာနီနတ်မိမယ်ငယ်ကို အေးစက်စက် ကြည့်ကာ ဆိုလိုက်သည်

“သူမ ဘာလုပ်နေလဲဆိုတာ မင်း သိလား ”

ကျုပ်က ခေတ္တမျှ စဉ်းစားဟန်ပြုပြီး

“အနည်းငယ်တော့ ခန့်မှန်းမိပါတယ်ဗျ ”

“သိတယ်ဆိုရင် ပြီးတာပဲ။တကယ်လို့ သူမ ကျရှုံးသွားရင်တော့ မင်းရော သူမရော အပြစ်ပေးခံရလိမ့်မယ်။ အပေါ့စားဆိုရင် ကျွယ်မင်နန်းတော်ကနေ နှင်ထုတ်ခံရမှာ ဖြစ်ပြီး၊ အပြင်းစားဆိုရင်တော့... အသက်ပျောက်ပြီး ကျင့်စဉ်တွေပါ ပျက်စီးသွားလိမ့်မယ် ”

ထိုအမာခံတပည့်သည် မျက်နှာသေဖြင့် ပြောဆိုပြီးနောက် လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ၊ မသေမျိုးစွမ်းအင်တစ်ခုသည် ကျုပ်ကို ချက်ချင်းပင် ချည်နှောင်လိုက်တော့သည်။