← Chapters

အခန်း (၂၇-၂၈)

Vol. 3 Ch. 27-28

အခန်း (၂၇-၂၈)

Vol. 3 Ch. 27-28

အခန်း (၂၇) ရုပ်ခန္ဓာကိုယ်က တားမြစ်နယ်မြေထဲကို ဝင်ရောက်သွားပြီး မဟာတာအိုရဲ့ ကျောက်စာတိုင် ဆင်းသက်လာခြင်း

အနောက်ဘက်ရွှမ် တာအိုနယ်မြေ...

တောင်တန်းတစ်သိန်းမှ ယခုလေးတင် ထွက်လာပြီး မြောက်ဘက်ရွှမ် တာအိုနယ်မြေသို့ သွားရန် ပြင်နေသော ယဲ့ချန်သည် ရုတ်တရက် တောင့်တင်းသွားလေ၏။

သူသည် ရုပ်ထုတစ်ခုကဲ့သို့ နေရာတွင် အမြစ်တွယ်နေပြီး သူ၏မျက်နှာ ဖြူဖျော့သွားသည်။

ယခုလေးတင် သူ၏ဆရာသခင်နှင့် သူ့အကြားရှိ ဆက်သွယ်မှု လုံးဝပြတ်တောက်သွားသည်ကို သူ ရှင်းလင်းစွာ ခံစားလိုက်ရသည်။

ထို့ပြင် သူ၏ဆရာသခင်က သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် ချန်ရစ်ခဲ့သော နတ်ဘုရားစိတ်ဝိညာဉ် မီးတောက်သည်လည်း ငြိမ်းသွားခဲ့လေပြီ။

ဆိုလိုသည်မှာ သူ၏ဆရာသခင်သည် ဘေးဒုက္ခနှင့် ကြုံတွေ့ခဲ့ရပြီး သေဆုံးသွားနိုင်ခြေ အလွန်များနေခြင်းပင်။

အချိန်အတော်ကြာ တွေဝေမိန်းမောနေပြီးနောက် ယဲ့ချန်သည် မြေကြီးပေါ်သို့ ဘုန်းခနဲ လဲကျသွားသည်။

"ဒါက ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ... ဒါက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဖြစ်နိုင်မှာလဲ..."

"ဆရာသခင်က မဟာဧကရာဇ် တစ်ပါးလေ... အကြွင်းအကျန် စိတ်ဝိညာဉ်တစ်မျှင်ပဲ ဖြစ်နေရင်တောင်မှ... သူက သေမျိုးဘဝက ကင်းလွတ်ပြီး ပျက်စီးနိုင်တဲ့သူ မဟုတ်ဘူး... သူက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလို သေဆုံးသွားနိုင်မှာလဲ..."

ယဲ့ချန်သည် ဤရလဒ်ကို လက်ခံရန် အမှန်တကယ်ပင် ခက်ခဲနေသည်။

ဟင်းလင်းပြင် မဟာဧကရာဇ်၏ သူ့အပေါ် သွန်သင်ပေးခဲ့သော ကျေးဇူးများကို မဆိုထားနှင့်....

ထို့ထက်ပို၍ အရေးကြီးသည်မှာ တစ်ဖက်လူသည် သူ၏ အကြီးမားဆုံး အားကိုးရာလျှို့ဝှက်ချက်ဖြစ်ပြီး သူ၏ အကြီးမားဆုံး အားထားရာပင်။

ယခုချိန်၌ ဟင်းလင်းပြင် မဟာဧကရာဇ် သေဆုံးသွားပြီဖြစ်ရာ အမြင့်သို့ လျှင်မြန်စွာ တက်လှမ်းလိုသော သူ၏ဆန္ဒသည် ဆီးနှင်းများပေါ်သို့ ရေခဲများ ထပ်လောင်းလိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

ဤအချိန်အခိုက်အတန့်တွင် ယဲ့ချန်သည် ထူးခြားသည့် သဘာဝလွန်ဖြစ်စဉ်များဖြင့် ကောင်းကင်ယံအပြည့် ဖုံးလွှမ်းနေသော အချိန်လေဟာနယ် တားမြစ်နယ်မြေဆီသို့ ကြည့်လိုက်၏။ သူ၏သူငယ်အိမ်များက သွေးရောင်လွှမ်းနေပြီး ထိတွေ့ကိုင်တွယ်၍ ရနိုင်လောက်အောင် ထူထပ်နေသည့် သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ရှိနေသည်။

သူက ကောင်းကင်ယံဆီသို့ ရုတ်တရက် မော့ကြည့်ပြီး ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။

"ခုံးဝူတောက်... အချိန်လေဟာနယ် တားမြစ်နယ်မြေ... အနာဂတ်မှာ ငါ ယဲ့ချန် တက်လှမ်းလာတဲ့အချိန်မှာ... မင်းတို့ရဲ့ အချိန်လေဟာနယ် တားမြစ်နယ်မြေထဲက လူတိုင်းကို ငါ သေချာပေါက် သတ်ပစ်မယ်..."

"ဒီနေ့ရဲ့ သွေးကြွေးအတွက် လက်စားချေဖို့ပဲ..."

...

တစ်ချိန်တည်းမှာပင်....

အချိန်လေဟာနယ် တားမြစ်နယ်မြေတစ်ခုလုံးရှိ ထူးခြားသည့် သဘာဝလွန်ဖြစ်စဉ်များသည် နောက်တစ်ကြိမ် ပြောင်းလဲသွားပေ၏။

ဟုန်မုန့်ခရမ်းရောင်ချီများဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော မရေမတွက်နိုင်သည့် တာအိုကြာပန်းများသည် ကောင်းကင်ကို ဖုံးအုပ်သွားပြီး မိုးကောင်းကင်ယံ တစ်ခုလုံးကို ပြည့်နှက်သွားစေသည်။

ကျယ်ဝန်းပြီး အဆုံးအစမရှိသော ခရမ်းရောင်ချီသမုဒ္ဒရာကြီးသည် တောက်ပနေပြီး ဖြာထွက်နေသော ခရမ်းရောင်ချီအလင်းတန်းများသည် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ တာအိုနယ်မြေများစွာကိုပင် သက်ရောက်မှု ရှိခဲ့သည်။

ဤသည်က မရေမတွက်နိုင်သော ကျွမ်းကျင်သူများကို အံ့အားသင့်စေခဲ့ပြီး သူတို့၏ မျက်နှာများတွင် ပို၍ပင် မယုံကြည်နိုင်မှုများကို ပြသနေကြသည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ သူတို့၏ မျက်လုံးထဲတွင် အချိန်လေဟာနယ် တားမြစ်နယ်မြေသည် မရေမတွက်နိုင်သော ခေတ်ကာလများမှ ရှေးဟောင်း မဟာဧကရာဇ်များကို မြေမြှုပ်သင်္ဂြိုဟ်ထားခဲ့ပြီး ထိုနေရာတွင် ပါရမီရှင်အရေအတွက် မည်မျှ သေဆုံးခဲ့သည်ကိုပင် မသိရချေ။

ထိုနေရာကို ကောင်းကင်ဘုံများနှင့်အင်္သချေနယ်ပယ်များ တစ်ခုလုံးက အမင်္ဂလာရှိသော နေရာတစ်ခုအဖြစ် အသိအမှတ် ပြုထားကြသည်။

သို့သော် ယခုချိန်၌ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းပြီး ထိတ်လန့်စရာ ကောင်းသင့်သော ဤ အမင်္ဂလာရှိသော နေရာသည် ကောင်းကင်မှ မင်္ဂလာရှိသော လက္ခဏာများကို ခံစားနေရပြီး ခရမ်းရောင်ချီများက ကောင်းကင်ယံအပြည့် ပြည့်နှက်နေသဖြင့် သူတို့က မည်သို့ မအံ့သြဘဲ နေနိုင်မည်နည်း။

အပြင်ဘက်ရှိ အံ့သြတုန်လှုပ်မှုများနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် အချိန်လေဟာနယ် တားမြစ်နယ်မြေ ရှိ လူတိုင်းသည်လည်း အလားတူပင် တည်ငြိမ်စွာ မနေနိုင်ခဲ့ကြပေ။

သို့သော် လူတိုင်းသည် ခုံးဝူတောက်ကို မနှောင့်ယှက်ဘဲ တိတ်ဆိတ်စွာ နေခဲ့ကြပြီး ရှေးဟောင်းဘိုးဘေးကြီးများပင်လျှင် ပေါ်ထွက်လာကာ သူ့ကို ကာကွယ်ရန် ဧကရာဇ်တာအို ဖိအားများကို ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ ထုတ်လွှတ်ပေးခဲ့ကြသည်။

...

ထိုကဲ့သို့ ကြီးကျယ်ခမ်းနားသည့် ထူးခြားသည့် သဘာဝလွန်ဖြစ်စဉ်သည် လေးရက်တိတိ ကြာမြင့်ခဲ့သည်။

ဤအချိန်အတောအတွင်း မင်္ဂလာရှိသော လက္ခဏာများပါဝင်သည့် ထူးခြားသည့် သဘာဝလွန်ဖြစ်စဉ်များက ကောင်းချီးများကို ဆက်လက်၍ ပေးသနားခဲ့သည်။ ဤသည်က ကျင့်ကြံသူအများအပြားကို အကျိုးခံစားခွင့် ရရှိစေခဲ့ပြီး သူတို့၏ကျင့်ကြံခြင်းတွင် ကြီးမားသော တိုးတက်မှုများ ရရှိစေပေ၏။

အချိန်လေဟာနယ် သူတော်စင်ခန်းမ အတွင်း၌....

ခုံးဝူတောက်က ပလ္လင်ခွေ ထိုင်နေသည်။

သူ၏ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးသည် လောကကြီးကို တုန်လှုပ်စေသော အပြောင်းအလဲများကို ခံစားနေရသည်။

သူ၏ ရုပ်ခန္ဓာကိုယ်သည် ကျောက်စိမ်းကဲ့သို နူးညံ့ချောမွတ်နေပြီး ထူးခြားသော နတ်ဘုရားဆန်မှု ရှိနေသည်။

သူ၏ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ မရေမတွက်နိုင်သော ဆဲလ်များသည် လုံးဝပြောင်းလဲသွားပြီး ကျယ်ဝန်းသော ဟုန်မုန့် အလင်းမှုန်များကို ရှူသွင်းကာ ခမ်းနားထည်ဝါသော သွေးချီစွမ်းအားများက နဂါးများနှင့်ဆင်များကဲ့သို့ ဟိန်းဟောက်နေကြသည်။

သူ၏စွမ်းအားကို အပြည့်အဝ ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်နှင့် မရေမတွက်နိုင်သော ဥပဒေသများကို ဟင်းလင်းပြင်နယ်ပယ်အတွင်းသို့ လွင့်ထွက်စေကာ မည်သည့်အရာကိုမဆို ချက်ချင်း​​ခြေမွှဖျက်ဆီးနိုင်စွမ်း ရှိပုံရသည်။

ခုံးဝူတောက်ကို ဗဟိုပြု၍ မရေမတွက်နိုင်သော ဟုန်မုန့်ခရမ်းရောင်ချီအမျှင်များဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသည့် ခရမ်းရောင်ချီသမုဒ္ဒရာတစ်ခုသည် ဆူပွက်ကာ လှိုင်းထနေပြီး ဤပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဟင်းလင်းပြင်ကို အနည်းငယ် တွန့်လိမ်သွားစေသည်။

ယခုအချိန်၌ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ရှိ အရိုးများအားလုံးကို မူလဘူတ မဟာတာအိုအရိုးများဖြင့် လုံးဝအစားထိုးပြီးဖြစ်သည်။

ဤသည်မှာ စိတ်ကူးယဥ်ကြည့်၍မရနိုင်သော ကံကောင်းမှုတစ်ခုပင်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ခုံးဝူတောက်ကို ဤ ကောင်းကင်ဘုံများနှင့်အင်္သချေနယ်ပယ်များ ၏ ဟုန်မုန့် ကိုယ်ပွားဟု ဆိုနိုင်ပေ၏။

သူ၏ရုပ်ခန္ဓာကိုယ်သည် ထာဝရကာလ၏ အဆုံးစွန်သော ကန့်သတ်ချက်များကို ချိုးဖျက်ပြီး လူငယ်ပါရမီရှင်များစွာ တစ်ခါမှ ခြေမချဖူးသော နယ်ပယ်တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့လေပြီ။

"နှမြောစရာပဲ... ငါ့ရဲ့ ရုပ်ခန္ဓာကိုယ်က အရင် ကန့်သတ်ချက်တွေကို ချိုးဖျက်နိုင်ခဲ့ပေမယ့်..."

" ငါ့ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းက အခု အရမ်း အားနည်းနေသေးတော့ မူလဘူတ မဟာတာအိုအရိုးတွေရဲ့ စစ်မှန်တဲ့ စွမ်းအားကို ထုတ်လွှတ်ဖို့ ခက်ခဲနေတယ်..."

ခုံးဝူတောက်သည် စနစ်ကို နောက်တစ်ကြိမ် ဆင့်ခေါ်လိုက်ပြီး ရုပ်ခန္ဓာကိုယ်ဇယားကို ကြည့်လိုက်သည်။

[မူလဘူတ မဟာတာအိုအရိုး : ၁၀၀၀ / ၉၉၉၉၉၉]

သူ၏ ဖရိုဖရဲဟင်းလင်းပြင် ရုပ်ခန္ဓာကိုယ်နှင့် မူလဘူတအချိန်လေဟာနယ် နတ်ဘုရားသူငယ်အိမ်တို့၏ အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သော သူ့ရုပ်ခန္ဓာကိုယ်၏ လက်ရှိတိုးတက်မှုကို မကြည့်ပါနှင့်....

သို့သော် မူလဘူတ မဟာတာအိုအရိုးကို သန့်စင်သည့် လုပ်ငန်းစဉ်အတွင်း သူသည် မူလဘူတ မဟာတာအိုအရိုးအတွက် အာဟာရအဖြစ် အသုံးပြုရန် အထွတ်အထိပ်အရိုး လေးဆယ့်ကိုးခုကို အရည်ပျော်စေခဲ့သည်။

အထွတ်အထိပ်အရိုး လေးဆယ့်ကိုးခု အပြည့်အဝကို အာဟာရအဖြစ် အသုံးပြုထားသော်လည်း မူလဘူတ မဟာတာအိုအရိုး၏ တိုးတက်မှုသည် ၁၀၀၀ သို့သာ အနိုင်နိုင်ရောက်ရှိခဲ့သည်။

အကယ်၍ သူသာ မူလဘူတ မဟာတာအိုအရိုးကို ပြီးပြည့်စုံမှုအဆင့်အထိ ကျင့်ကြံနိုင်မည်ဆိုလျှင် သူ မည်မျှထိ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်လာမည်အား စိတ်ကူးကြည့်ရန်ပင် ခက်ခဲလှသည်။

ခုံးဝူတောက်က ကောင်းကင်ဝါးမျို နတ်မိစ္ဆာသွေး ကို ဆက်လက်သန့်စင်ရန် ဟန်ပြင်နေစဉ်မှာပင် တစ်ခုခုကို ရုတ်တရက် အာရုံခံမိပြီး အမိုးခုံးဆီသို့ မော့ကြည့်လိုက်သည်။

ခန်းမ၏ဝင်္ကပါများမှ ကွယ်ဝှက်ထားမှုကြောင့် ဤအခိုက်အတန့်တွင် ခန်းမ၏အပြင်ဘက်ရှိ မြင်ကွင်းကို သူ မသိခဲ့ပေ။

သို့သော် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တာအို အရှိန်အဝါတစ်ခု ဆင်းသက်လာသည်ကို သူ ရှင်းလင်းစွာ အာရုံခံမိနိုင်သည်။

"အဲ့ဒါက..."

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အချိန်လေဟာနယ် တားမြစ်နယ်မြေရှိ မရေမတွက်နိုင်သော ကျွမ်းကျင်သူများအားလုံးသည် မိုးကောင်းကင်သို့ မော့ကြည့်လိုက်ကြ၏။

အချိန်လေဟာနယ် သူတော်စင်ခန်းမ၏ အထက်တွင်....

မူလက ဟုန်မုန့်ခရမ်းရောင်ချီများသည် တစ်ချိန်ချိန်တွင် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီး ထိုနေရာတွင် ရွှေရောင်တောက်ပနေသော တိမ်တိုက်တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

အတိုင်းအတာမရှိသော ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ လှိုင်းထလာကာ ရွှေရောင်တိမ်တိုက်များကို နေရာတစ်ခုတည်းဆီသို့ ဆွဲဆောင်သွားပြီး ဧရာမ ရွှေရောင်တိမ်တိုက် ဝဲကတော့ကြီး တစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်၏။

ခရက်... ခရက်... ခရက်...

ဟင်းလင်းပြင် ကွဲအက်သွားသည့် အသံက တောက်ပနေသော ရွှေရောင်တိမ်တိုက်များ အတွင်းမှ ပဲ့တင်ထပ်လာသည်။

နောက်ဆုံး ကြည်လင်သော အက်ကွဲသံနှင့်အတူ...

ကောင်းကင်ယံသည် မှန်တစ်ချပ်ကဲ့သို့ ရုတ်တရက် ကွဲအက်သွားပြီး အဆုံးမဲ့ ရွှေရောင်အလင်းတန်းများက ကောင်းကင်မြစ်တစ်စင်းကဲ့သို့ ကျဆင်းလာကာ သူတော်စင်အလင်းတန်းများ လောကတခွင်သို့ ပျံ့နှံ့သွားသည့်အလားပင်။

ရုတ်ချည်းဆိုသလိုပင် မရေမတွက်နိုင်သော အံ့သြမှင်သက်နေသည့် မျက်လုံးများ၏ စောင့်ကြည့်မှုအောက်တွင်....

အင်မော်တယ် နက်နဲသိမ်မွေ့ နတ်ဘုရားကျောက်စာတိုင်တစ်ခုကဲ့သို့ တာအိုပုံစံများ ထွင်းထုထားသည့် ပေတစ်သောင်းချီ မြင့်မားသော ဧရာမ ကျောက်တိုင်ကြီးတစ်ခုသည် ရွှေရောင်ဝဲကတော့ အတွင်းမှ ဖြည်းညှင်းစွာ သရုပ်ထင်ဟပ်လာသည်။

ဝုန်း...

ရုတ်ချည်းဆိုသလိုပင် ကျယ်ပြန့်သော တာအို ဥပဒေသများ ထွက်ပေါ်လာပြီး မရေမတွက်နိုင်သော ရွှေရောင်စာလုံးများ မြင့်တက်လာကာ အချိန်လေဟာနယ် တားမြစ်နယ်မြေ တည်ရှိသော နယ်ပယ်တစ်ခုလုံးကို ပြိုင်ဘက်ကင်းသော တောက်ပမှုများဖြင့် လင်းထိန်သွားစေသည်။

တခဏအတွင်းမှာပင် ဤဖြစ်စဉ်သည် ကောင်းကင်ဘုံများနှင့်အင်္သချေနယ်ပယ်များ မှ ပို၍များပြားသော ကျွမ်းကျင်သူများ၏ အာရုံစိုက်မှုကို ဆွဲဆောင်နိုင်ခဲ့သည်။

ရှေးဟောင်းကျွမ်းကျင်သူတချို့က ဤဧရာမ နက်နဲသိမ်မွေ့ နတ်ဘုရားကျောက်စာတိုင် ကို မှတ်မိသွားကြပြီး အံ့အားတသင့်မရေရွတ်ဘဲ မနေနိုင်ကြပေ။

"အဲ့ဒါ... အဲ့ဒါက တာအိုနတ်ဘုရားကျောက်စာတိုင် လား..."

"ပြီးတော့... အဲ့ဒါက တာအို နတ်ဘုရားကျောက်စာတိုင်တွေထဲက ရုပ်ခန္ဓာကိုယ် နက်နဲသိမ်မွေ့ နတ်ဘုရားကျောက်စာတိုင်ပဲ..."

"အချိန်လေဟာနယ် တားမြစ်နယ်မြေက လူငယ် ပါရမီရှင်တစ်ယောက်က ရုပ်ခန္ဓာကိုယ် တားမြစ်အဆင့်ကို ဝင်ရောက်သွားတာလား..."

...

အခန်း (၂၈) ငါ မေးမယ်... ဒီနေရာမှာ ငါ့နာမည်ကို ခံနိုင်ရည်ရှိမယ့်အရာ ဘာရှိလဲ

တာအိုနတ်ဘုရားကျောက်စာတိုင် သည် ခေတ်အဆက်ဆက် မြင်တွေ့ရခဲသော ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် အရည်အချင်းရှိသည့် ပါရမီရှင်များ တားမြစ်အဆင့်သို့ ဝင်ရောက်သည့်အခါမှသာ သရုပ်ထင်ဟပ်လာပြီး ဆင်းသက်လာတတ်သည်။

တာအို နတ်ဘုရားကျောက်စာတိုင် နောက်ဆုံးအကြိမ် သရုပ်ထင်ဟပ်လာခဲ့သည်မှာ မည်သည့်အချိန်က ဖြစ်ကြောင်းကို ရှေးဟောင်းကျွမ်းကျင်သူများစွာကပင် မမှတ်မိနိုင်တော့ချေ။

လူငယ်များစွာသည် ကျင့်ကြံခြင်း လမ်းကြောင်းပေါ်သို့ စတင်လျှောက်လှမ်းလာပြီးကတည်းက ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် တာအို နတ်ဘုရားကျောက်စာတိုင် ဆင်းသက်လာသည်ကို သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင်မျက်လုံးများဖြင့် မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။

ယခင်က သူတို့အားလုံးသည် တာအို နတ်ဘုရားကျောက်စာတိုင် ဆိုသည်မှာ ကောင်းကင်ဘုံများနှင့်အင်္သချေနယ်ပယ်များ၏ ဒဏ္ဍာရီများမှ လုပ်ကြံဖန်တီးထားခြင်းတစ်ခု သက်သက်သာ ဖြစ်သည်ဟု ယုံကြည်ခဲ့ကြ၏။

"တာအို နတ်ဘုရားကျောက်စာတိုင်တွေထဲက ရုပ်ခန္ဓာကိုယ် နက်နဲသိမ်မွေ့ နတ်ဘုရားကျောက်စာတိုင်... နတ်ဘုရားသားတော် ခုံးဝူတောက်ရဲ့ရုပ်ခန္ဓာကိုယ် က တားမြစ်အဆင့်ကို ဝင်ရောက်သွားတာပဲ..."

အချိန်လေဟာနယ် တားမြစ်နယ်မြေမှ တစ်စုံတစ်ယောက်ကလည်း အံ့အားတသင့် ရေရွတ်လိုက်ပြီး မရေမတွက်နိုင်သော အကြည့်များက အချိန်လေဟာနယ် သူတော်စင်ခန်းမဆီသို့ ရောက်သွားကြသည်။

အထူးသဖြင့် လက်ရှိ ဧကရာဇ်သားတော် အစဉ်အဆက်များသည် အလွန်အမင်း အံ့သြသွားကြပြီး သူတို့၏နှလုံးသားထဲရှိ အံ့သြရိုသေမှုများကို ဖော်ပြရန် စကားလုံးများပင် ရှာမတွေ့နိုင်အောင် ဖြစ်သွားကြသည်။

သူတို့၏ နတ်ဘုရားသားတော် သည် ယှဉ်ပြိုင်၍မရနိုင်လောက်အောင် အစွမ်းထက်နေပြီးသားဖြစ်သည်။ ယခု ထွက်ပေါ်လာသည်မှာ မကြာသေးမီက သူသည် ရုပ်ခန္ဓာကိုယ် တားမြစ်အဆင့်သို့ အမှန်တကယ် ဝင်ရောက်သွားခဲ့ခြင်းအား ပြသနေခြင်းပင်။

ထိုသို့ဆိုလျှင် သူ၏ စွမ်းအားက မည်သည့် အတိုင်းအတာအထိ ရောက်ရှိသွားမည်နည်း....

ဝီ...

ဤအခိုက်အတန့်တွင် တာအို နတ်ဘုရားကျောက်စာတိုင် တစ်ခုလုံးရှိ ရှေးဟောင်း ကျောက်စာများသည် တောက်ပစွာ လင်းလက်လာပေ၏။

လူတိုင်း၏ အကြည့်အောက်တွင် မရေမတွက်နိုင်သော ရွှေရောင်တောက်ပသည့် နာမည်များ တဖြည်းဖြည်း ထင်ဟပ်လာသည်။

"ရှောင်ယွင်... မဟာထောင်ပေါင်းများစွာ တောက်ပသောခေတ်တွင် ရုပ်ခန္ဓာကိုယ် တားမြစ်နယ်မြေသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့ပြီး သူ၏ နာမည်ကို ဤနေရာတွင် ချန်ရစ်ခဲ့သည်..."

"တီထျန်... မဟာထောင်ပေါင်းများစွာ တောက်ပသောခေတ်တွင် ရုပ်ခန္ဓာကိုယ် တားမြစ်နယ်မြေသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့ပြီး သူ၏ နာမည်ကို ဤနေရာတွင် ချန်ရစ်ခဲ့သည်..."

...

"ကျီချန်ချင်း... ရှေးဟောင်းခေတ်တွင် ရုပ်ခန္ဓာကိုယ် တားမြစ်နယ်မြေသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့ပြီး သူ၏ နာမည်ကို ဤနေရာတွင် ချန်ရစ်ခဲ့သည်..."

"စုကျိုးကဲ... ရှေးဟောင်းခေတ်တွင် ရုပ်ခန္ဓာကိုယ် တားမြစ်နယ်မြေသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့ပြီး သူမ၏နာမည်ကို ဤနေရာတွင် ချန်ရစ်ခဲ့သည်..."

...

"ကျွင်းရှောင်ယောင်... ဧကရာဇ်ကျဆုံးခြင်းခေတ်တွင် ရုပ်ခန္ဓာကိုယ် တားမြစ်နယ်မြေသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့ပြီး သူ၏ နာမည်ကို ဤနေရာတွင် ချန်ရစ်ခဲ့သည်..."

"အန်းလန်... ဧကရာဇ်ကျဆုံးခြင်းခေတ်တွင် ရုပ်ခန္ဓာကိုယ် တားမြစ်နယ်မြေသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့ပြီး သူ၏ နာမည်ကို ဤနေရာတွင် ချန်ရစ်ခဲ့သည်..."

...

"ခုန်ပေါက်နေသော အင်မော်တယ်... မဟာထောင်ပေါင်းများစွာ တောက်ပသောခေတ်တွင် ရုပ်ခန္ဓာကိုယ် တားမြစ်နယ်မြေသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့ပြီး သူ၏နာမည်ကို ဤနေရာတွင် ချန်ရစ်ခဲ့သည်..."

"ယဲ့ရွှမ်... မဟာထောင်ပေါင်းများစွာ တောက်ပသောခေတ်တွင် ရုပ်ခန္ဓာကိုယ် တားမြစ်နယ်မြေသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့ပြီး သူ၏ နာမည်ကို ဤနေရာတွင် ချန်ရစ်ခဲ့သည်..."

အဆုံးစွန်သော တာအို တေးသွားများ ပါဝင်သည့် မရေမတွက်နိုင်သော နာမည်များသည် ဆက်တိုက်ဆိုသလို ထင်ဟပ်လာသည်။

ဤနာမည်များသည် အဆုံးမဲ့ ခေတ်ကာလများတွင် ရုပ်ခန္ဓာကိုယ် တားမြစ်နယ်မြေသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့ကြသည့် ပြိုင်ဘက်ကင်း ပါရမီရှင် များ၏ နာမည်များပင်။

သူတို့သည် သူတို့၏နာမည်များကို တာအိုနတ်ဘုရားကျောက်စာတိုင်ပေါ်တွင် ချန်ရစ်ခဲ့ကြပြီး နှစ်ထောင်ပေါင်းများစွာတိုင်အောင် တည်တံ့ခဲ့သည်။ သူတို့၏နာမည်များသည် နှစ်သောင်းပေါင်းများစွာတိုင်အောင် မပျောက်ကွယ်နိုင်ဘဲ နောင်လာမည့် မရေမတွက်နိုင်သော ကျင့်ကြံသူ၏ လေးစားအားကျခြင်းကို ခံခဲ့ကြရသည်။

ဝီ...

ဤအခိုက်အတန့်တွင် တာအို နတ်ဘုရားကျောက်စာတိုင်သည် အဆုံးမဲ့ တောက်ပသော အလင်းတန်းများကို ကျဆင်းစေပြီး အချိန်လေဟာနယ် သူတော်စင်ခန်းမကို လုံးဝလွှမ်းခြုံထားလိုက်သည်။

အလင်းတန်းတစ်ခုသည် ခုံးဝူတောက်အပေါ်သို့ ဖြာကျလာသည်။

ထိုအလင်းတန်းသည် ဤဒဏ္ဍာရီလာပုဂ္ဂိုလ်များနှင့်အတူ အမြင့်မြတ်ဆုံး ဂုဏ်ကျက်သရေကို မျှဝေခံစားရန်အတွက် သူ၏နာမည်ကို ဤ တာအို နတ်ဘုရားကျောက်စာတိုင်ပေါ်တွင် ထွင်းထုရန် သူ့အား ဖိတ်ခေါ်နေပုံရသည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် အချိန်လေဟာနယ် တားမြစ်နယ်မြေနှင့် ကောင်းကင်ဘုံများနှင့်အင်္သချေနယ်ပယ်များမှ မရေမတွက်နိုင်သော လူများ၏ အကြည့်များသည် အံ့အားသင့်ဖွယ်အသစ်တစ်ခု မွေးဖွားလာသည်ကို မြင်တွေ့လိုစိတ် ပြင်းပြစွာဖြင့် ခုံးဝူတောက်အပေါ်သို့ စုစည်းသွားကြသည်။

သို့သော် လူတိုင်း၏ အကြည့်အောက်တွင် ခုံးဝူတောက်သည် လက်နောက်ပစ်၍ မတ်တတ်ရပ်နေရုံသာ ပြုလုပ်ခဲ့သည်။

အကန့်အသတ်မရှိသော ယုံကြည်မှုတစ်ခုက သူ၏နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် ကွေးတက်နေပြီး ပို၍မောက်မာကာ အထိန်းအကွပ်မဲ့ပုံ ပေါ်နေသည်။

သူက ကောင်းကင်သို့ မော့ကြည့်လိုက်ပြီး ကျယ်လောင်စွာ ကြေညာလိုက်သည်။

"ငါ့ရဲ့နာမည်ကို ချန်ထားရမယ်ပေါ့..."

"ငါ မေးမယ်... ဒီနေရာမှာ ငါ့နာမည်ကို ခံနိုင်ရည်ရှိမယ့်အရာ ဘာရှိလဲ..."

"တခြားလူတွေက သူတို့ရဲ့ နာမည်ကို ချန်ရစ်ခဲ့နိုင်တဲ့ အရာတွေပေါ်မှာ ငါ့နာမည်ကို ဘယ်တော့မှ မချန်ရစ်ဘူး..."

"ဘာလို့လဲဆိုတော့ အဲဒါက မတန်လို့ပဲ... ပြီးတော့ သူတို့က မထိုက်တန်ဘူး..."

လူအများအပြားသည် သူတို့၏ နာမည်များကို တာအို နတ်ဘုရားကျောက်စာတိုင်ပေါ်တွင် ချန်ရစ်နိုင်ခဲ့ကြသည်။

ဆိုလိုသည်မှာ တားမြစ်နယ်မြေသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့ဖူးသူ အများအပြား ရှိခဲ့သည်ဟူသော အဓိပ္ပာယ်ပင်။

ထိုကျောက်စာတိုင်ပေါ်တွင် နာမည်တစ်ခု ချန်ရစ်ခဲ့ခြင်းက အနာဂတ်တွင် ဤအမည်ရှိသော ပုဂ္ဂိုလ်များနှင့် တူညီသော အောင်မြင်မှုများကို ရရှိမည်ဟုလည်း သွယ်ဝိုက်သော အဓိပ္ပာယ် သက်ရောက်သည်။

သို့သော် သူသည် ဤဒဏ္ဍာရီလာပါရမီရှင်ဆိုသူများကို ကျော်လွန်ပြီး သူတို့အားလုံးကို သူ၏ခြေအောက်တွင် နင်းခြေလိုသည်။

ခေတ်အဆက်ဆက် မကြုံစဖူးသော အချိန်လေဟာနယ် တားမြစ်နယ်မြေ၏ နတ်ဘုရားသားတော် တစ်ပါးအနေဖြင့်....

ထို့ပြင် တစ်ချိန်က ခေတ်တစ်ခေတ်ကို ဖိနှိပ်ခဲ့သော အထွတ်အထိပ် ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးအနေဖြင့်....

ဤမြင့်မားသောဂုဏ်သိက္ခာကို တခြားသူများနှင့် သူ မျှဝေခံစားမည် မဟုတ်ပေ။

အနာဂတ်တွင် ကောင်းကင်ဘုံများနှင့်အင်္သချေနယ်ပယ်များကို လင်းထိန်စေမည့် ဂုဏ်ကျက်သရေ တစ်ခုတည်းသာ ရှိပေလိမ့်မည်။

အနာဂတ်တွင် လောကကြီးတွင် အမြင့်မြတ်ဆုံး စိုးမိုးမည့်သူ တစ်ယောက်တည်းသာ ရှိပေလိမ့်မည်။

ဤသည်က သူ ခုံးဝူတောက်ပင်။

ခုံးဝူတောက်၏အသံက မိုးကောင်းကင်ယံတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားပြီး မရေမတွက်နိုင်သော လူများ၏စိတ်နှလုံးသားထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

အထူးသဖြင့် ဤမြင်ကွင်းကို အနီးကပ် မြင်တွေ့ခဲ့ရသော အချိန်လေဟာနယ် တားမြစ်နယ်မြေရှိ လူများပင်။

သူတို့သည် ပို၍ပင် အံ့အားသင့်သွားကြပြီး သူတို့၏စိတ်များ ဗလာကျင်းသွားကာ အရာအားလုံးကို ဖော်ပြရန် စကားလုံးများပင် ရှာမတွေ့တော့ပေ။

ရုပ်ခန္ဓာကိုယ် တားမြစ်နယ်မြေသို့ ဝင်ရောက်ပြီး တာအို နတ်ဘုရားကျောက်စာတိုင်ပေါ်တွင် နာမည်တစ်ခု ချန်ရစ်ခဲ့ရန် အခွင့်အရေးသည် ထာဝရ ကျော်ကြားမှုအတွက် အခွင့်အရေးတစ်ခုဖြစ်ပြီး မရေမတွက်နိုင်သော လူများက တပ်မက်ကြသည့် အရာဖြစ်သည်။

သို့သော် ယခု၌မူ သူတို့၏ နတ်ဘုရားသားတော် ခုံးဝူတောက်က ထိုအပေါ်တွင် သူ၏နာမည်ကို ချန်ထားခဲ့ရန် အမှန်တကယ်ကို အထင်သေးနေသည်။

တာအို နတ်ဘုရားကျောက်စာတိုင်သည် သူ၏ နာမည်ကို ခံနိုင်ရည်မရှိဟုပင် သူ ပြောဆိုခဲ့သေးသည်။

ဤသည်မှာ မည်မျှထိ မောက်မာပြီး ယုံကြည်မှုရှိကြောင်း ပြသနေသနည်း....

တောက်ပသော ရွှေရောင်အလင်းတန်းထဲတွင် ရပ်နေသည့် ဝတ်ရုံဖြူဝတ်ပုံရိပ်ကို ကြည့်ရင်း....

အချိန်လေဟာနယ် တားမြစ်နယ်မြေ၏ လူငယ် ကျင့်ကြံသူများဖြစ်စေ ရှေးဟောင်း ကျွမ်းကျင်သူများဖြစ်စေ သူတို့၏ အကြည့်များ တဖြည်းဖြည်း အနည်းငယ် တွေဝေမိန်းမောသွားကြသည်။

ဝေးကွာသော အနာဂတ်တွင် အထွတ်အထိပ်ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးက တိမ်တိုက်များအထက်မှနေ၍ ကောင်းကင်ကိုးထပ်နှင့် မြေပြင်ဆယ်လွှာကို လွှမ်းမိုးကာ စကြဝဠာ၏အရပ်ရှစ်မျက်နှာကို စိုးမိုးနေသည်အား သူတို့ အမှန်တကယ် မြင်တွေ့လိုက်ရသည့်အလားပင်။

ဝုန်း...

ဤအခိုက်အတန့်တွင် တာအိုနတ်ဘုရားကျောက်စာတိုင်သည် ရုတ်တရက် တုန်ခါသွားပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဖျက်ဆီးခြင်းမိုးကြိုးများက နက်နဲသိမ်မွေ့ နတ်ဘုရားကျောက်စာတိုင်အတွင်းမှ ပျံ့နှံ့လာသည်။

ခုံးဝူတောက်၏ မောက်မာသော စကားများက ထိုအရာကို အပြည့်အဝ ဒေါသထွက်သွားစေပုံရသည်။

ဂုဏ်သိက္ခာရှိသော ထိုတာအိုနတ်ဘုရားကျောက်စာတိုင်ပေါ်တွင် သူတို့၏ နာမည်များကို ချန်ရစ်ခဲ့နိုင်သူများသည် မည်မျှထိ ကံကောင်းခဲ့ကြသနည်း။

သို့သော်... ဤကောင်စုတ်က သူ၏ နာမည်ကို ချန်ရစ်ခဲ့ရန် ငြင်းဆိုရုံသာမက ထိုအရာက တောင့်မခံနိုင်ဟုပင် ပြောဆိုရဲသေးသည်မှာ တကယ်ကို အစွန်းရောက်အောင် မောက်မာခြင်းပင်။

"မင်း မကြားဘူးလား..."

ထိုအချိန်မှာပင် အဆုံးမဲ့ တာအို တေးသွားများ ပါဝင်သည့် တာအို နတ်ဘုရားအသံတစ်သံသည် အချိန်လေဟာနယ် တားမြစ်နယ်မြေ၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာမှ ပဲ့တင်ထပ်လာသည်။

"မင်း ထွက်မသွားတော့ဘူးလား..."

ဤဖော်ပြ၍မရနိုင်လောက်အောင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားသည် တာအိုနတ်ဘုရားကျောက်စာတိုင်အတွင်း၌ ဖြစ်ပေါ်နေသော ဖျက်ဆီးခြင်းမိုးကြိုးများကို ချက်ချင်း ဖိနှိပ်လိုက်ပြီး ကြီးမားသော ဖျက်ဆီးခြင်း အရှိန်အဝါများတဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

တာအို နတ်ဘုရားကျောက်စာတိုင်သည် အချိန်တခဏမျှ တုန်ခါသွားပေ၏။

ထို့နောက် အမှန်တရားကို မသိကြသော ကောင်းကင်ဘုံများနှင့်အင်္သချေနယ်ပယ်များမှ ကျွမ်းကျင်သူများစွာ၏ ထိတ်လန့်နေသော အကြည့်များအောက်တွင်....

ဒဏ္ဍာရီလာ တာအို နတ်ဘုရားကျောက်စာတိုင် သည်... အချိန်လေဟာနယ် တားမြစ်နယ်မြေမှ ထွက်ပြေးနေသကဲ့သို့ အလွန်မြန်ဆန်သောနှုန်းဖြင့် တိမ်တိုက်များထဲသို့ ပျံသန်းသွားသည့် အလင်းတန်းရှည်ကြီးတစ်ခုအဖြစ် တိုက်ရိုက် ပြောင်းလဲသွားသည်။

"ဒါက..."

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ အချိန်လေဟာနယ် တားမြစ်နယ်မြေ၏ ကန့်သတ်ချက်များကြောင့် စုံစမ်းထောက်လှမ်းမှုများ ပိတ်ဆို့ခံခဲ့ရပြီး အတွင်းရှိ တိကျသော အခြေအနေကို မသိရှိကြသည့် ကျွမ်းကျင်သူများသည် အံ့အားသင့်သွားကြ၏။

ယခုအချိန်၌ သူတို့၏ခေါင်းများထဲတွင် မေးခွန်းသင်္ကေတများ ပြည့်နှက်နေပြီး တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် စိုက်ကြည့်နေကြသည်။

ထိုအရာက မည်သည့် အဓိပ္ပာယ်နည်း....

အချိန်လေဟာနယ် တားမြစ်နယ်မြေမှ အမည်မသိ ပုဂ္ဂိုလ်​ကြောင့် နာမည်တောင် မချန်ရစ်ခဲ့ရသေးဘဲ တာအို နတ်ဘုရားကျောက်စာတိုင်က မည်သည်ကြောင့် အလိုအလျောက် ထွက်သွားရသနည်း။

ထိုအရာ၏အပြုအမူကို အကဲခတ်ကြည့်ရလျှင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရာတစ်ခုကို မြင်တွေ့လိုက်ရပြီး ထိတ်လန့်တကြားဖြင့် ရူးသွပ်စွာ ထွက်ပြေးသွားသည့်အလားပင်။

တာအိုနတ်ဘုရားကျောက်စာတိုင်က အမှားလုပ်မိခြင်း ဖြစ်သလော...

ထိုသို့မဟုတ်ပါက အချိန်လေဟာနယ် တားမြစ်နယ်မြေမှ ထိုအမည်မသိပုဂ္ဂိုလ်က တာအို နတ်ဘုရားကျောက်စာတိုင်ပေါ်၌ နာမည် မချန်ရစ်ခဲ့ချင်၍ ဖြစ်သလော...

သို့သော် ထိုအရာက မည်သို့ ဖြစ်နိုင်မည်နည်း....

တာအို နတ်ဘုရားကျောက်စာတိုင်ပေါ်တွင် နာမည်တစ်ခု ချန်ရစ်ခဲ့နိုင်ခြင်းက သေချာပေါက် ထာဝရ ကျော်ကြားမှုကို ယူဆောင်လာပေးမည်ဖြစ်ရာ... ထိုကဲ့သို့ အခွင့်အရေးကောင်းကို မည်သူက လက်လွတ်ခံနိုင်မည်နည်း။

"ရှီး... ဒီအချိန်လေဟာနယ် တားမြစ်နယ်မြေမှာ တကယ်တမ်း ဘာတွေ ဖြစ်ပျက်နေတာလဲ..."

"သူက ရုပ်ခန္ဓာကိုယ် တားမြစ်နယ်မြေထဲကို ဝင်ရောက်သွားတာတောင်မှ တာအိုနတ်ဘုရားကျောက်စာတိုင်ပေါ်မှာ နာမည် မချန်ရစ်ခဲ့ဘဲ ထွက်သွားခွင့် ပြုလိုက်တာလား..."

"အချိန်လေဟာနယ် တားမြစ်နယ်မြေမှာ ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ တားမြစ်ပါရမီရှင် လူငယ်လေးတစ်ယောက် ထပ်ပြီးမွေးဖွားလာပြန်တာလား..."

"..."

အချိန်လေဟာနယ် တားမြစ်နယ်မြေသည် ခုံးဝူတောက် ပြန်လည်နိုးထလာသည့် သတင်းကို အလွန်လျှို့ဝှက်စွာ ထားရှိခဲ့ပြီး လူများစွာက မသိကြချေ။

ဤ ရှေးဟောင်းကျွမ်းကျင်သူများသည်လည်း သူတို့ဘာသာသူတို့ ခန့်မှန်းနေကြ၏။

သို့သော် သေချာသည်မှာ ကောင်းကင်ဘုံများနှင့်အင်္သချေနယ်မြေများသည် လုံးဝတုန်လှုပ်သွားခဲ့ပြီး ဆက်တိုက်ဖြစ်ပေါ်နေသော ထူးခြားသည့် သဘာဝလွန်ဖြစ်စဉ်များနှင့်အတူ တာအို နတ်ဘုရားကျောက်စာတိုင်၏ ဆင်းသက်လာမှုတို့ကြောင့်ဖြစ်သည်။

ရှေးဟောင်းကျွမ်းကျင်သူများက အချိန်လေဟာနယ် တားမြစ်နယ်မြေအပေါ် စိုးရိမ်ပူပန်မှုများ ပြသလာကြသည်။

သို့သော် နှောင်းပိုင်းခေတ်များတွင် ထကြွလာသော အင်အားစုအများအပြားကမူ ဤအရာကို လှောင်ပြောင်နေကြဆဲပင်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ အချိန်လေဟာနယ် တားမြစ်နယ်မြေသည် မရေမတွက်နိုင်သော ခေတ်ကာလများတိုင်အောင် လက်ဆင့်ကမ်းလာခဲ့ခြင်းပင်။ သူတို့၏အင်အားစုများမှ ဘိုးဘေးများစွာသည်လည်း တာအို နတ်ဘုရားကျောက်စာတိုင်ပေါ်တွင် နာမည်များ ချန်ရစ်ခဲ့ကြသည်။

သူတို့အမြင်တွင် ဤအရာသည် မှတ်သားလောက်စရာ မဟုတ်ပေ။

All Chapters