← Chapters

အခန်း (၃-၄)

Vol. 1 Ch. 3-4

အခန်း (၃-၄)

Vol. 1 Ch. 3-4

အခန်း (၃) ဒီသူခိုးလေးရဲ့ ပါရမီမှာ အလွန် ညံ့ဖျင်းလှ

နင်းဖန်သည် အလွန် ပျော်ရွှင်နေခဲ့၏။ သီချင်းတိုးတိုးလေး ညည်းရင်း တောင်စောင့်ကျောက်တိုင်မှ အလင်းရောင် မှိန်မှိန်လေး ထွက်ပေါ်လာကာ သူ၏ တပည့်တံဆိပ်ပြားထဲသို့ ဂုဏ်ပြုမှတ်များ စဉ်ဆက်မပြတ် ထည့်ပေးနေသည်ကို ကြည့်ရင်း သူ၏ နှုတ်ခမ်းများမှာ ထိန်းမရအောင် ပြုံးယောင်သန်းနေခဲ့သည်။

တရားဝင်တပည့်တစ်ဦးပင် မဖြစ်သေးသော အရေးမပါသူ တစ်ဦးအနေဖြင့် နင်းဖန်သည် တာဝန်များကို လက်ခံရန်ပင် အရည်အချင်း မပြည့်မီချေ။ သူ၏ နေ့စဉ်ဘဝသည် ဂိုဏ်းမှ လစဉ် အလိုအလျောက် ထုတ်ပေးသော ဂုဏ်ပြုမှတ် နှစ်ရာဖြင့်သာ ရပ်တည်နေရခြင်း ဖြစ်သည်။ နေ့စဉ် ဝိညာဉ်ဆန်ပြုတ် စားခြင်းက မှတ်နှစ်မှတ် ကုန်ကျသည်။ သိုင်းပညာခန်းမတွင် ကျင့်ကြံခြင်းက တစ်မှတ် ကုန်ကျသည်။ တစ်ခါတစ်ရံ အဝတ်အစားများ ဝယ်ပါက သူ များများစားစား စုဆောင်းနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

ယခုအချိန်တွင် သူ၏ တံဆိပ်ပြားထဲသို့ ဂုဏ်ပြုမှတ် သောင်းချီ ဝင်ရောက်လာသည်ကို ကြည့်ရင်း နင်းဖန်သည် ရုတ်တရက် ချမ်းသာသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရ၏။ ဂိုဏ်းတပည့်များအားလုံး ပျောက်ကွယ်သွားရုံဖြင့် ဂုဏ်ပြုမှတ်များ အသုံးမဝင်တော့ဟု မထင်လိုက်ပါနှင့် ထိုက်ရီအစစ်အမှန်ဂိုဏ်းသည် ထိပ်တန်းအဆင့် ဂိုဏ်းတစ်ခုဖြစ်ပြီး ထိုခမ်းနားလှသော နန်းတော်များသည် အလှသက်သက် မဟုတ်ချေ။ ၎င်းတို့ကို တည်ဆောက်စဉ်ကတည်းက အမျိုးမျိုးသော အစီအရင်များနှင့် ယန္တရားများကို ထည့်သွင်းထားခဲ့သည်။ ၎င်းတို့ကို အသက်သွင်းရန် ဂုဏ်ပြုမှတ်များကို အသုံးပြုမှသာ ဖြစ်နိုင်ပေသည်။

ထို့ကြောင့် ဂိုဏ်းတွင် နင်းဖန် တစ်ဦးတည်းသာ ကျန်ရှိနေလျှင်တောင်မှ သူ၏ ဘဝသည် ဂုဏ်ပြုမှတ်များအပေါ် မှီခိုနေရဆဲဖြစ်သည်။ ယခု စနစ်၏ တာဝန်ဖြစ်သော ကျမ်းစာဆောင်သို့ သွားခြင်းကို ဥပမာအဖြစ် ကြည့်ချေ။ ထိုက်ရီအစစ်အမှန်ဂိုဏ်း၏ နယ်မြေမှာ အလွန် ကျယ်ပြောလှပြီး အဓိက တောင်ထိပ် ခုနစ်ဆယ့်နှစ်ခု ရှိကာ ၎င်းတို့အနက် ဗဟိုဝိညာဉ်မျက်စိ ဝိညာဉ်သွေးကြောအနီးရှိ ဆယ့်နှစ်ခုမှာ အဓိက အချက်အချာနေရာများ ဖြစ်ကြောင်း သိထားရမည် ဖြစ်သည်။

ကျန်ရှိသော တောင်ထိပ် ခြောက်ဆယ်ကို ပထဝီဝင် တည်နေရာနှင့် ဝိညာဉ်ချီ သိပ်သည်းဆအပေါ် မူတည်၍ အတွင်းတောင်ထိပ်များနှင့် အပြင်တောင်ထိပ်များဟူ၍ ခွဲခြားထား၏။ နင်းဖန်မှာ အစမ်းခန့်တပည့်တစ်ဦး ဖြစ်သဖြင့် အပြင်တောင်ထိပ်တစ်ခုတွင် ရှိနေသည်မှာ သဘာဝပင်။ ကျမ်းစာဆောင် တည်ရှိရာ ချွမ်းကုန်းတောင်ထိပ်မှာ သေချာပေါက် အဓိက တောင်ထိပ် ဆယ့်နှစ်ခုထဲမှ တစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။

သူ၏ သေမျိုးခန္ဓာကိုယ်ဖြင့် အပြင်တောင်ထိပ်မှ ချွမ်းကုန်းတောင်ထိပ်သို့ ခရီးသွားရန် အနားမယူဘဲ သွားလျှင်ပင် နှစ်လကြာမည် ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ဤမျှ ဝေးကွာသော ခရီးစဉ်အတွက် တောင်ထိပ်တစ်ခုစီအတွက် ဂိုဏ်းမှ ထောက်ပံ့ပေးထားသော ပျံသန်းသည့်လှေကို အားကိုးရမည် ဖြစ်၏။ ထိုပျံသန်းသည့်လှေများကို ဂုဏ်ပြုမှတ်များဖြင့် အလွယ်တကူ အသက်သွင်းနိုင်ပေသည်။

ယခင်က ဂိုဏ်း၏ အခြေအနေကို စူးစမ်းလေ့လာစဉ်က နင်းဖန်သည် ပျံသန်းသည့်လှေကို အသုံးပြုခဲ့ဖူးသည်။ သို့သော် ထိုသို့ပြုလုပ်ခြင်းကြောင့် သူတွင် ကျန်ရှိနေသော ဂုဏ်ပြုမှတ် အနည်းငယ်မှာ ကုန်ခမ်းသွားခဲ့၏။ ထို့ကြောင့် သူ၏ တံဆိပ်ပြားထဲသို့ ဂုဏ်ပြုမှတ်များ ဖြည့်တင်းရန် အနီးဆုံး တာဝန်ပေးခန်းမသို့ ပြေးလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

"အခုတော့ လူတွေအကုန် ထွက်ပြေးသွားကြပြီလေ... ငါတစ်ယောက်တည်း ကျန်တော့တာဆိုတော့ မှတ်တချို့ ယူတာက ပြဿနာမရှိပါဘူး..."

"ဒီမှာကြည့်... အကြီးအကဲတွေ သိသွားရင်တောင်မှ ငါ့ကို အပြစ်တင်ကြမှာလား..."

နင်းဖန်က ရယ်မောလိုက်ပြီး သူ၏ တံဆိပ်ပြားထဲတွင် ဂုဏ်ပြုမှတ်များ စဉ်ဆက်မပြတ် တက်လာသည်ကို ကြည့်ကာ အတွင်းစိတ်ထဲ၌ အလွန် ကျေနပ်နေခဲ့၏။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ၏ ခေါင်းပေါ်ရှိ ထိုက်ရီအကြွင်းအကျန်နယ်မြေ အတွင်း၌။ တာဝန်ပေးခန်းမ၏ အကြီးအကဲမှာ ကျယ်လောင်စွာ ကျိန်ဆဲနေခဲ့သည်။

"အရှက်မရှိတဲ့ကောင်... လုံးဝ ကိုယ်ကျင့်တရား မရှိဘူး... သူ့မျက်နှာက မြို့ရိုးထက်တောင် ထူသေးတယ်… မှတ် တစ်သိန်းတောင် ယူပြီးသွားပြီကို သူ မရပ်သေးဘူး... ဒီကောင်လေး တကယ်ကို ယုတ်ညံ့လွန်းတယ်..."

တောင်စောင့်ကျောက်တိုင်အတွင်းရှိ ဂုဏ်ပြုမှတ်များသည် လေထဲမှ အလိုအလျောက် ဖြစ်ပေါ်လာခြင်း မဟုတ်ချေ။ ၎င်းတို့ကို ဂိုဏ်း၏ အဓိက ဝိညာဉ်သွေးကြောမှ အာဟာရဖြည့်တင်းပေးရန် လိုအပ်ပေသည်။ ဂုဏ်ပြုမှတ် စနစ်သည် ဂိုဏ်းတစ်ခုလုံး၏ လည်ပတ်မှုကို ထိန်းသိမ်းရာတွင် အဓိကကျသည်ဟု ဆိုနိုင်ပေသည်။

တောင်ထိပ် အကြီးအကဲတစ်ဦးပင်လျှင် နှစ်ပေါင်းများစွာ စီမံခန့်ခွဲပြီးနောက် သူတို့၏ တံဆိပ်ပြားထဲတွင် ဂုဏ်ပြုမှတ် သိန်းဂဏန်း အနည်းငယ်သာ ရှိနိုင်ပေသည်။ ထို့ကြောင့် အကြီးအကဲများ၏ အမြင်တွင် နင်းဖန်သည် ဂုဏ်ပြုမှတ်များကို ယူနေခြင်း မဟုတ်ဘဲ ဂိုဏ်း၏ ကမ္ဘာမြေသွေးကြောများမှ ဝိညာဉ်ချီများကို စုပ်ယူနေခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

"ဒီနှိမ့်ချတဲ့ လက်အောက်ငယ်သား အပြင်စည်းတောင်ထိပ် အုပ်ထိန်းသူ ယန်ဝူ က ဂိုဏ်းချုပ်နဲ့ အကြီးအကဲတွေကို ဂါရဝပြုပါတယ်..."

အားလုံး မကျေမနပ် ဖြစ်နေချိန်တွင် လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားတစ်ဦးသည် လူအုပ်ထဲမှ ထွက်လာပြီး ဂိုဏ်းချုပ်ထံသို့ စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် ဂါဝရပြုလိုက်၏။

"ယန်ဝူ... ဒီလူကို မင်း သိလား..."

ထိုက်ရီ၏ ဂိုဏ်းချုပ်က အေးစက်သော အသံဖြင့် မေးလိုက်သည်။ ဤစကားကို ကြားသောအခါ လူလတ်ပိုင်း အမျိုးသားမှာ အံ့အားသင့်သွားပြီးနောက် အားလုံး၏ အကြည့်အတိုင်း လိုက်ကြည့်လိုက်ရာ နောက်ဆုံးတွင် နင်းဖန်ထံသို့ ရောက်သွားခဲ့၏။ သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အံ့သြသည့် အမူအရာ ပေါ်လာပြီး ရေရွတ်လိုက်သည်။

"ဒီကလေးကို မျက်မှန်းတန်းမိနေတယ်... သူက ဘယ်သူပါလိမ့်..."

ရုတ်တရက် သူက ပေါင်ကို ရိုက်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်၏။

"အနက်ရောင် အချိုရည်..."

"ဘာ..."

ဂိုဏ်းချုပ်က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ ဤသည်ကို မြင်သောအခါ ယန်ဝူက အလျင်အမြန် တုံ့ပြန်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်၏။

"ဂိုဏ်းချုပ်ကို သတင်းပို့ပါတယ်... ဒီလူနာမည်က နင်းဖန်ပါ... သူက အဆုံးမဲ့သစ်တောကို ဖြတ်ကျော်ပြီး လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ဝက်က ဂိုဏ်းကို ရောက်လာခဲ့တာပါ... တာအိုအပေါ် သူရဲ့ ခိုင်မာတဲ့ စိတ်ပိုင်းဖြတ်မှုကို မြင်တော့ ဂိုဏ်းရဲ့ စည်းမျဉ်းတွေအရ သူ့ကို ဂိုဏ်းထဲ ဝင်ခွင့်ပြုခဲ့ပါတယ်..."

" ဟမ်... တာအိုအပေါ် ခိုင်မာတဲ့ စိတ်ပိုင်းဖြတ်မှု ဟုတ်လား... သူ ဘယ်လို စရိုက်မျိုးရှိလဲဆိုတာ မင်း မမြင်ဘူးလား... ဂိုဏ်းမှာ ဘယ်သူမှ မရှိတာကို မြင်တော့ ဂိုဏ်းရဲ့ ပိုင်ဆိုင်မှုတွေကို သူ့အတွက် အလွယ်တကူ ယူသုံးနေတယ်... ဒီလိုလူမျိုးသာ ငါ့ရှေ့ ရောက်လာရင် လက်ဝါးတစ်ချက်တည်းနဲ့ သတ်ပစ်ခဲ့တာ ကြာပြီ..."

ရှင်းလွီတောင်ထိပ်၏ အကြီးအကဲဝူ၏ မျက်နှာမှာ အေးစက်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့၏။ ဤစကားများအပြီးတွင် ယန်ဝူမှာ လုံးဝ သိုးငယ်လေးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ဖြစ်သွားခဲ့သည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ နင်းဖန်ကို ဂိုဏ်းထဲသို့ ခေါ်ဆောင်လာခြင်းမှာ သူ၏ ဆုံးဖြတ်ချက် ဖြစ်ပေသည်။

သို့သော် ဂိုဏ်းချုပ်က အဓိကအချက်ကို ဆုပ်ကိုင်ကာ မေးလိုက်၏။

"စောစောက အနက်ရောင် အချိုရည် ဆိုတာ ဘာကို ပြောတာလဲ..."

"အာ... အဲဒါက နင်းဖန် ဂိုဏ်းထဲဝင်လာတုန်းက ယူလာတဲ့ သေမျိုးတွေရဲ့ သောက်စရာတစ်ခုပါ... အဲဒါက အနက်ရောင်ဖြစ်ပြီး အရမ်းချိုသလို ဂက်စ်လည်း ပါတယ်... ဒီလက်အောက်ငယ်သားက စပ်စုချင်တာနဲ့ နည်းနည်း မြည်းကြည့်လိုက်တာပါ..."

ယန်ဝူက အနည်းငယ် အပြစ်ရှိသလို ခံစားရကာ ရှင်းပြလိုက်၏။ ၎င်းမှာ သေမျိုးတို့၏ ပစ္စည်းတစ်ခုဖြစ်ကြောင်း ကြားသောအခါ ဂိုဏ်းချုပ်သည် ချက်ချင်းပင် စိတ်ဝင်စားမှု ပျောက်ကွယ်သွားကာ လက်ဝှေ့ယမ်းရင်း ပြောလိုက်သည်။

"ထားလိုက်တော့... ဒီလျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲမှာတော့ မင်းကို အပြစ်ပေးလို့ မရဘူး... ငါတို့ အပြင်ရောက်ရင် စည်းကမ်းထိန်းသိမ်းရေးခန်းမကို ကိုယ်တိုင်သွားပြီး ကြိမ်ဒဏ် သုံးရာ ခံယူလိုက်..."

"ဟုတ်ကဲ့ပါ..."

ယန်ဝူ သက်ပြင်းချလိုက်မိ၏။ ကြိမ်ဒဏ် သုံးရာမှာ နာကျင်ရသော်လည်း လူကိုတော့ မသေစေနိုင်ချေ။ တာဝန်မှ ရပ်ဆိုင်းခံရခြင်းနှင့် အပြစ်ပေးခံရခြင်းတို့နှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ဤသည်မှာ အကောင်းဆုံး ရလဒ်ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်သည်။ သူ လက်အုပ်ချီကာ အလျင်အမြန် ဦးညွှတ်လိုက်ပြီး ကြီးကဲသူများ ရပ်နေသော စက်ဝိုင်းထဲမှ ဆုတ်ခွာသွားခဲ့သည်။

"သူ ဂိုဏ်းထဲရောက်နေတာ နှစ်ဝက်ရှိပြီ... ရုပ်ခန္ဓာကိုယ်သန့်စင်ခြင်းအဆင့်ရဲ့ အတိုင်းအတာကိုတောင် မထိရသေးဘူး... သူ့ရဲ့ ပါရမီက လုံးဝကို ဆွေးမြည့်နေတာပဲ... သူ အဆုံးမဲ့သစ်တောကို ဖြတ်ကျော်ပြီး ကူးပြောင်းလာနိုင်တာက ကံကောင်းလို့ ဖြစ်ရမယ်"

ချွမ်းကုန်းတောင်ထိပ်၏ အရှင်သခင်က အလုပ်များနေသော နင်းဖန်ကို အောက်သို့ ငုံ့ကြည့်ကာ ခေါင်းခါလိုက်၏။ အမှန်တကယ်တော့ ဤကဲ့သို့သော အရေးမပါသူများမှာ ဂိုဏ်း၏ အဆင့်မြင့်အရာရှိများ၏ အာရုံစိုက်မှုကို ခံရရန် မတန်ချေ။ ယခုအချိန်တွင် သူတို့သည် ထိုက်ရီအကြွင်းအကျန်နယ်မြေ အတွင်း ပိတ်မိနေပြီး ဂရန်းအကြီးအကဲသုံးဦးသည် လျှို့ဝှက်နယ်မြေ၏ ဥပဒေသများကို စစ်ဆေးနေဆဲဖြစ်ကာ သူတော်စင်မိန်းမပျိုကလည်း ပေါ်မလာသေးသောကြောင့်သာ ဖြစ်ပေသည်။

ထို့ကြောင့် နင်းဖန်သည် ယခုအချိန်တွင် သူတို့ အာရုံစိုက်နိုင်သော တစ်ဦးတည်းသော သူ ဖြစ်နေခဲ့၏။ ထို့ကြောင့် သူတို့သည် သူတို့၏ အာရုံစိုက်မှုကို သူ့အပေါ်သို့သာ လွှဲပြောင်းထားရတော့သည်။ ဂိုဏ်း၏ ဂုဏ်ပြုမှတ်များကို ခိုးယူသော ဤအစမ်းခန့်တပည့်၏ ကံကြမ္မာမှာ သေချာပေါက် ကြိုတင် မြင်တွေ့နေရပြီ ဖြစ်သည်။ သူတို့ လျှို့ဝှက်နယ်မြေမှ ထွက်ခွာနိုင်သည်နှင့် သူသည် သေချာပေါက် သေဒဏ် ကျခံရမည် ဖြစ်၏။

သို့သော် ထိုအချိန်မတိုင်မီ အကြီးအကဲများသည် ဤရဲတင်းလွန်းသော တပည့် ဗလာကျင်းနေသော ဂိုဏ်းအတွင်း မည်သို့ ဆက်လက် လှုပ်ရှားမည်ကိုလည်း သိချင်နေကြသည်။ ထို့ကြောင့် မျက်လုံးအစုံတို့သည် တစ်ပြိုင်နက် စောင့်ကြည့်နေကြ၏။

သူ၏ ခေါင်းပေါ်ရှိ နတ်ဘုရားများက သူ့အား စိုက်ကြည့်နေကြသည်ကို နင်းဖန် လုံးဝ မသိရှိခဲ့ချေ။ ဂုဏ်ပြုမှတ် တစ်သန်းကို တစ်ခါတည်း စုဆောင်းပြီးနောက်မှသာ သူ နောက်ဆုံးတွင် ရပ်တန့်လိုက်သည်။

"ဟင်း... ဒါဆိုရင် ငါ့အတွက် ခဏတော့ လောက်ငှသွားပြီ..."

နင်းဖန်က သူ၏ တံဆိပ်ပြားကို ခါယမ်းကာ အလွန် ကျေနပ်နေခဲ့၏။ ထို့နောက် ပေါ့ပါးသော ခြေလှမ်းများဖြင့် ထိုတောင်ထိပ်၏ ပျံသန်းသည့်လှေများ ရပ်နားထားရာ ဆိပ်ကမ်းဆီသို့ တိုက်ရိုက် ဦးတည်သွားခဲ့သည်။ တောင်တစ်ဝက်ခန့်တွင် အာကာသဆိပ်ကမ်းတစ်ခု ပေါ်လာခဲ့၏။ ၎င်းအတွင်း၌ သေးငယ်သော ပျံသန်းသည့်လှေ ဆယ်စင်းခန့် ရပ်နားထားသည်။

နင်းဖန်က တစ်စင်းကို ကျပန်းရွေးချယ်လိုက်ပြီး သူ၏ တံဆိပ်ပြားကို ယန္တရားပေါ်တင်လိုက်ရာ ဂုဏ်ပြုမှတ် သုံးရာ နုတ်ယူပြီးနောက် ပျံသန်းသည့်လှေကို အောင်မြင်စွာ အသက်သွင်းနိုင်ခဲ့သည်။ နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် သူက ပဲ့ကို ကိုင်ကာ ဂိုဏ်း၏ ဗဟိုဆီသို့ တိုက်ရိုက် ပျံသန်းသွားခဲ့၏။ တိမ်များကို ဖြတ်ကျော်ကာ မြူများကို ဖောက်ထွင်းပြီးနောက် နာရီဝက်အတွင်း အဓိက တောင်ထိပ် ဆယ့်နှစ်ခုထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သော ချွမ်းကုန်းတောင်ထိပ်သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။

"ဟက်... သူက တော်တော် ပါးနပ်တာပဲ... ဂိုဏ်းရဲ့ ဗဟိုဆီကို ပျံသန်းတဲ့လှေနဲ့ တိုက်ရိုက် သွားတယ်..."

ဂိုဏ်းချုပ်က လက်နှစ်ဖက်ကို နောက်ပစ်ကာ လှောင်ပြောင်လိုက်ပြီး သူ၏ အသံမှာ အေးစက်နေခဲ့၏။ ချွမ်းကုန်းတောင်ထိပ်၏ အရှင်သခင်ကလည်း လှောင်ပြောင်သည့် အမူအရာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"သူ့ရဲ့ ဟန်ပန်ကို ကြည့်ရတာ ကျမ်းစာဆောင်ဆီ သွားနေတာပဲ... သူက မိုက်မဲတာတော့ မဟုတ်ဘူး... ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ယုံကြည်မှု လွန်ကဲနေတာ..."

"ငါတို့ဂိုဏ်းရဲ့ ကျမ်းစာဆောင်မှာ ဂုဏ်ပြုမှတ်တွေနဲ့ ဖွင့်လို့ရတဲ့ ပထမထပ်ကလွဲရင် ကျန်တဲ့ အထပ်တွေအားလုံးက လူတစ်ယောက်ရဲ့ ပါရမီပေါ်မှာ မူတည်တယ်"

"ကျင့်ကြံခြင်းနည်းစနစ်တွေနဲ့ နတ်ဘုရားစွမ်းရည်တွေက ပိုကောင်းလေလေ အဲဒါတွေကို သိမ်းဆည်းထားတဲ့ အထပ်က ပိုမြင့်လေလေပဲ..."

"သူတော်စင်မိန်းမပျိုကျန်း သူ့ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းနည်းစနစ်ကို ရွေးချယ်တုန်းက သူ့ရဲ့ နေဝင်နေထွက်အင်္သချေ မူလတာအိုခန္ဓာကိုယ်ကို အားကိုးပြီး အဋ္ဌမထပ်ကို တိုက်ရိုက် သွားနိုင်ခဲ့တယ်... သူတော်စင်နဲ့တောင် ယှဉ်နိုင်ခဲ့တယ်..."

"ဒီသူခိုးလေးရဲ့ ပါရမီက သာမန်ပဲ... မဟုတ်ဘူး... သူ့ရဲ့ ပါရမီက နိမ့်ကျလွန်းတယ်... ပထမထပ်မှာ ထားတဲ့ နည်းစနစ်တွေကို ကျင့်ကြံဖို့တောင် သူ အခက်အခဲ တွေ့ရလိမ့်မယ်လို့ ငါ စိုးရိမ်တယ်..."

အခန်း (၄) အပေါ်ထပ် တက်မယ်

ချွမ်းကုန်းတောင်ထိပ်မှ အကြီးအကဲ၏ စကားများမှာ ပွင့်လင်းလွန်းသော်လည်း ၎င်းတို့သည် အမှန်တရား ဖြစ်ပေသည်။

ထိုက်ရီအစစ်အမှန်ဂိုဏ်းသည် အသေးအမွှား ဂိုဏ်းငယ်လေးတစ်ခု မဟုတ်ချေ။ ထိပ်တန်းအဆင့် အင်အားစုတစ်ခုအနေဖြင့် ဂိုဏ်း၏ အမွေအနှစ်များမှာ ခန့်မှန်း၍မရနိုင်လောက်အောင် နက်ရှိုင်းလှသည်။

ကျမ်းစာဆောင် တစ်ခုတည်းတွင်ပင် ဝင်္ကပါ ဥပဒေသများ ပင်လယ်ရေပြင်သဖွယ် ပြည့်နှက်နေပေသည်။

၎င်းအတွင်း၌ ကမ္ဘာအရပ်ရပ်မှ ရေတွက်မရနိုင်သော ကျင့်ကြံခြင်းနည်းစနစ်များနှင့် နတ်ဘုရားစွမ်းရည်များကို စုဆောင်းထား၏။ အကယ်၍ တစ်ခုခုသာ ပေါက်ကြားသွားပါက ၎င်းတစ်ခုစီသည်ပင် အလယ်အလတ်နှင့် အောက်ခြေအဆင့် ကျင့်ကြံသူများစွာကို မနာလိုဖြစ်ကာ မျက်လုံးပြူးသွားစေရန် လုံလောက်ပေသည်။

ထိုအရာများကို ရရှိရန် ခက်ခဲမှုမှာလည်း အလွန် မြင့်မားလှသည်။

ဂိုဏ်းတည်ထောင်သူ တာအိုအရှင်ထိုက်ရီက ဆိုထားခဲ့၏။

"မင်းရဲ့ အင်အားက နည်းပါးနေရင် လေးလံတဲ့ ဝန်တွေကို မထမ်းပါနဲ့... လူတစ်ယောက်ရဲ့ အောင်မြင်မှုဆိုတာ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သိမြင်နားလည်ဖို့ သင်ယူခြင်းမှာ တည်ရှိတယ်..."

အကယ်၍ တစ်ဦးတစ်ယောက်၏ ပါရမီသည် မလုံလောက်ပါက ထိပ်တန်းအဆင့် ကျင့်ကြံခြင်းနည်းစနစ်များကို မျက်ကန်းတစ္ဆေမကြောက် ကျင့်ကြံခြင်းမျိုး မပြုလုပ်သင့်ချေ။

ထိုသို့မဟုတ်ပါက ၎င်းကို ကျွမ်းကျင်အောင် တတ်မြောက်နိုင်မည် မဟုတ်သည့်အပြင် နောက်ဆုံးတွင် မိမိကိုယ်ကိုသာ ထိခိုက်ဒဏ်ရာရစေမည် ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် သူသည် ကျမ်းစာဆောင်ကို တည်ဆောက်စဉ်က လူတစ်ဦး၏ ကိုယ်ပိုင်ပါရမီကို ထောက်လှမ်းနိုင်သည့် ဤဥပဒေသနယ်မြေကို ချမှတ်ရန် အမြင့်မြတ်ဆုံး စွမ်းအားကို အသုံးပြုခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။

မည်သူမဆို ဝင်ရောက်လာသောအခါ သူတို့၏ ပါရမီကို ဖော်ထုတ်ပြသမည် ဖြစ်သည်။

လက်ရှိခေတ်၏ နတ်ဘုရားခန္ဓာကိုယ်ဖြစ်စေ၊ ပြိုင်ဘက်ကင်း တာအိုသန္ဓေသားလောင်းဖြစ်စေ မည်သည့်အရာမျှ လွတ်ကင်းမည် မဟုတ်ချေ။

အကယ်၍ သက်ဆိုင်သူသည် လျှို့ဝှက်ကျမ်းစာတစ်အုပ်ကို ရယူရန် မျှော်စင်ပေါ်သို့ တက်လိုပါက သူတို့၏ ထောက်လှမ်းရရှိသော ကျင့်ကြံခြင်းပါရမီကို အားကိုးခြင်းဖြင့်သာ ပြုလုပ်နိုင်ပေမည်။

ထျန်းကုန်းတောင်ထိပ်မှ အကြီးအကဲလီက သူ၏ မုတ်ဆိတ်မွေးများကို ပွတ်သပ်ရင်း ကျေနပ်အားရစွာဖြင့် ပြောလိုက်၏။

"ဘိုးဘေး ချမှတ်ခဲ့တဲ့ ဥပဒေသတွေက အရမ်း တိကျတယ်... တကယ်လို့ မင်းကို ပဉ္စမထပ်ကို ဝင်ခွင့်ပြုတယ်ဆိုရင် ဆဋ္ဌမထပ်မှာ သိမ်းဆည်းထားတဲ့ နည်းစနစ်တွေက ကျင့်ကြံဖို့ သေချာပေါက် ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုး ဖြစ်စေလိမ့်မယ်လို့ ဆိုလိုတာပဲ..."

သူ၏ လူငယ်ဘဝတွင် သူသည်လည်း သူ၏ မျိုးဆက်၌ ပါရမီရှင်တစ်ဦး ဖြစ်ခဲ့ပြီး တပည့်များကြားတွင် ထိပ်တန်းပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး ဖြစ်ခဲ့သည်။

သို့တိုင် ကျမ်းစာဆောင်တွင် သူသည် ဆဋ္ဌမထပ်သို့သာ ရောက်ရှိနိုင်ခဲ့၏။

ထိုအချိန်က သူသည် မကျေမနပ် ဖြစ်နေခဲ့သေးသည်။ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာပြီးနောက်မှသာ ပါရမီရှင် တပည့်တစ်ဦးထံမှ သတ္တမထပ်မှ ရရှိသော နည်းစနစ်တစ်ခုကို လျှို့ဝှက်စွာ ငှားရမ်းကြည့်ပြီးနောက်မှသာ သူ အပြည့်အဝ ယုံကြည်သွားခဲ့ရ၏။

ဘိုးဘေး ချန်ရစ်ခဲ့သော ထောက်လှမ်းရေး ဝင်္ကပါသည် အမှန်တကယ်ပင် လှည့်စားခြင်း မရှိချေ။

အကယ်၍ သတ္တမထပ်မှ နည်းစနစ်များကို သူ့အား ကျင့်ကြံရန် ပေးခဲ့မည်ဆိုပါက သူ၏ ပါရမီဖြင့် ၎င်းမှာ အလွန် ပင်ပန်းခက်ခဲမည်ဖြစ်ပြီး ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးတစ်ခု ဖြစ်လာကာ သူသည် ယနေ့ သူ၏ လက်ရှိအဆင့်သို့ပင် ရောက်ရှိနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

ထို့ကြောင့် ဤကျမ်းစာဆောင်သည် အမှန်တကယ်ပင် အကြမ်းတမ်းဆုံးသော မှန်တစ်ချပ် ဖြစ်ပေသည်။

၎င်းသည် ပါရမီရှင် အမျိုးမျိုး၏ အစစ်အမှန် သဘာဝကို ရောင်ပြန်ဟပ်ပြပြီး သူတို့ကို ပေါ်လွင်စေသည်။

ပြိုင်ဘက်ကင်း ပါရမီရှင်တစ်ဦးဖြစ်စေ သို့မဟုတ် နာမည်သက်သက်သာ ကြီးမားသူဖြစ်စေ အတွင်းသို့ တစ်ကြိမ် ဝင်လျှောက်လိုက်သည်နှင့် အရာအားလုံး ရှင်းလင်းသွားမည် ဖြစ်၏။

အဋ္ဌမထပ်သို့ ရောက်ရှိနိုင်သော သူတော်စင်နှင့် သူတော်စင်မိန်းမပျိုကဲ့သို့သော သူများမှာ ဤကမ္ဘာ၏ ထိပ်တန်း ပါရမီရှင်များ ဖြစ်ကြောင်း သံသယဖြစ်ဖွယ် မရှိချေ။

အမြင့်ဆုံးဖြစ်သော နဝမထပ်နှင့် ပတ်သက်၍မူ ယခင် မျိုးဆက်များမှ ဂိုဏ်းချုပ်များပင်လျှင် ပေါ့ပေါ့တန်တန် တွေးတောဝံ့ခြင်း မရှိချေ။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ နဝမထပ်သို့ ရောက်ရှိနိုင်သော တပည့်တစ်ဦး ပေါ်ထွက်ခဲ့သည်မှာ နှစ်သန်းပေါင်းများစွာ ကြာမြင့်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

အကြီးအကဲများစွာ သူတို့၏ စိတ်နှလုံးထဲတွင် ခံစားချက်ပေါင်းစုံဖြင့် သက်ပြင်းချနေကြစဉ် အောက်ဘက်ရှိ နင်းဖန်သည် ကျမ်းစာဆောင် တံခါးရှေ့သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ဤချွမ်းကုန်းတောင်ထိပ်သည် ဂိုဏ်း၏ အဓိက အချက်အချာနေရာတွင် တည်ရှိပြီး အခြား မည်သည့် ဝင်္ကပါများကိုမျှ ချမှတ်ထားခြင်း မရှိချေ။

ထိုသို့မဟုတ်ပါက အနီးသို့ ချဉ်းကပ်ရန်ပင် ခက်ခဲသော အလုပ်တစ်ခု ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု နင်းဖန် စိုးရိမ်နေခဲ့၏။

ပုံမှန်အားဖြင့် ဆောင်အတွင်းတွင် အင်အားကြီးမားသော အကြီးအကဲများ တပ်စွဲထားလေ့ရှိပေသည်။

ယခုမူ ဂိုဏ်းကြီး ဗလာဖြစ်နေသဖြင့် သူ့ကို ဂရုစိုက်မည့်သူ မရှိခြင်းသာ ဖြစ်၏။

ကျမ်းစာဆောင်သို့ မရောက်မီ နင်းဖန်သည် တံခါးရှေ့ရှိ ကျောက်စာတိုင်တွင် သူ၏ တပည့်တံဆိပ်ပြားကို ပုတ်လိုက်သည်။

ဂုဏ်ပြုမှတ် တစ်သောင်း ချက်ချင်းပင် နုတ်ယူခံလိုက်ရ၏။

ဤသည်မှာ ဂိုဏ်း၏ ကျမ်းစာဆောင် ဖြစ်ပေသည်။

ကြိုတင် ရက်ချိန်းယူထားခြင်း သို့မဟုတ် အရည်အချင်းပြည့်မီခွင့် မရရှိဘဲ ယာယီ ဝင်ရောက်လိုပါက ဂုဏ်ပြုမှတ် တစ်သောင်းကို ပေးဆောင်ရန်သာ ရွေးချယ်နိုင်ပေသည်။

ထပ်မည်မျှ တက်နိုင်မည်ဆိုသည်မှာမူ မိမိအပေါ်တွင်သာ လုံးဝ မူတည်ပေသည်။

သို့သော် နင်းဖန်သည် ဂိုဏ်းအတွင်းသို့ ရောက်ရှိသည်မှာ အချိန်တိုတောင်းသေးပြီး ကျမ်းစာဆောင်အတွင်းရှိ စည်းမျဉ်းများကို မသိရှိသေးချေ။

ဝင်ရောက်ပြီးနောက် အထပ်အားလုံးကို သူ စိတ်ကြိုက် ရွေးချယ်နိုင်မည်ဟု ထင်မှတ်ထားခဲ့၏။

ယခု အတားအဆီး ပျောက်ကွယ်သွားပြီး သူ၏ရှေ့တွင် ခမ်းနားကြီးကျယ်သော အဆောက်အအုံကြီး ပေါ်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ အထက်တွင် 'ကျမ်းစာဆောင်' ဟူသော စာလုံးကြီး သုံးလုံးကို မြင့်မားစွာ ချိတ်ဆွဲထားပြီး ဘယ်နှင့်ညာ ကျောက်တိုင်များတွင် ရွှေရောင်စာလုံးများဖြင့် ထွင်းထုထား၏။ တစ်ဖက်တွင် 'တာအိုနည်းလမ်းများ၏ မြစ်ဖျားခံရာ' ဟု ရေးသားထားပြီး အခြားတစ်ဖက်တွင် 'အမွေအနှစ်၏ အခြေခံအုတ်မြစ်' ဟု ရေးသားထားသည်။ ရှေးဟောင်း ခမ်းနားကြီးကျယ်မှု ခံစားချက်က သူ့အပေါ် လွှမ်းခြုံလာကာ သူ ဆက်လက်၍ မထိန်းချုပ်နိုင်တော့ချေ။

ပေါ့ပါးသော ခြေလှမ်းများဖြင့် သူ အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားခဲ့၏။

ချက်ချင်းပင် ကျယ်ပြောလှသော နေရာကြီးတစ်ခု သူ၏ မြင်ကွင်းထဲသို့ ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။

၎င်းသည် အနည်းဆုံး စတုရန်းမီတာ တစ်ထောင်ခန့် ကျယ်ဝန်းပြီး စာအုပ်စင်များ အစီအရီ ရှိနေကာ ဤကမ္ဘာ၏ နေရာအနှံ့အပြားမှ ဓလေ့ထုံးစံများနှင့် လူများအကြောင်း ခရီးသွားမှတ်တမ်းများ၊ သိုင်းပညာစွမ်းရည်များ၊ ကျင့်ကြံခြင်းနည်းစနစ်များဖြင့် အပြည့်အသိပ် ပြည့်နှက်နေပေသည်။

စနစ်၏ အသိပေးသံက ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။

"ဒင်...ပိုင်ရှင်သည် ကျမ်းစာဆောင်သို့ ရောက်ရှိပါပြီ... လမ်းညွှန်တာဝန် ပြီးမြောက်သွားပြီးဖြစ်သောကြောင့် ဆုလာဘ်များကို ပေးအပ်လိုက်ပါပြီ..."

"ယခု မိတ်ဆက်လမ်းညွှန်အသစ်ကို ထုတ်ပြန်ပါသည်... ရုပ်ခန္ဓာကိုယ်သန့်စင်ခြင်းအဆင့်သို့ ဝင်ရောက်ရန် မည်သည့် ကျင့်ကြံခြင်းနည်းစနစ်ကိုမဆို ကျင့်ကြံပါ... ဤတာဝန် ပြီးမြောက်ပါက သိုင်းပညာ အောင်မြင်မှုအသေးစား လက်မှတ်တစ်ခု ရရှိပါမည်..."

"သိုင်းပညာ အောင်မြင်မှုအသေးစား လက်မှတ်... အသုံးပြုပြီးပါက သင် ကျင့်ကြံနေသော သိုင်းပညာတစ်ခုကို တစ်ရက်အတွင်း အောင်မြင်မှုအသေးစား အဆင့်သို့ ရောက်ရှိစေနိုင်ပါသည်..."

နင်းဖန်၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး တုန်လှုပ်သွားခဲ့သည်။ အမှန်တကယ်တော့ မတုန်လှုပ်ဘဲ နေလျှင်လည်း အဆင်ပြေပေသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူသည် မည်သည့်အရာကိုမျှ မခံစားရသောကြောင့်ပင်။

နင်းဖန်က သံသယများ အပြည့်ဖြစ်နေသော မျက်နှာဖြင့် မေးလိုက်၏။

"အဲ့ဒါက ပါရမီ အဆတစ်သောင်း တိုးမြှင့်တာလား... စနစ် မင်း ငါ့ကို နောက်နေတာတော့ မဟုတ်ပါဘူးနော်..."

သူ၏ စိတ်ကူးထဲတွင် ပါရမီ ရုတ်တရက် တိုးတက်လာပါက မြေကြီးထဲမှ ရွှေရောင်ကြာပန်းများ ပေါက်လာမည်၊ ကောင်းကင်မှ နတ်ဘုရားအလင်းရောင်များ ကျဆင်းလာမည်ဖြစ်ပြီး သူ့အား ပြိုင်ဘက်ကင်း ပါရမီရှင်တစ်ဦးအဖြစ် ပုံဖော်ရန် ဆက်တိုက်ဆိုသလို ထူးခြားဆန်းကြယ်သော ဖြစ်ရပ်များ ပေါက်ကွဲထွက်လာမည်ဟု ထင်မှတ်ထားခဲ့သည်။

အနည်းဆုံး ရိုးတွင်းခြင်ဆီကို ဆေးကြောပြီး သွေးကြောများကို သန့်စင်သည့် ဂန္ထဝင် မြင်ကွင်းမျိုး ရှိသင့်ပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ အနက်ရောင် အညစ်အကြေးများ ယိုစိမ့်ထွက်လာရမည် မဟုတ်ပါလော။

သို့သော် အဘယ်ကြောင့် မည်သည့် ပြောင်းလဲမှုမျှ မရှိရသနည်း။

စနစ်သည် သူ၏ သံသယများကို တုံ့ပြန်ခြင်း မရှိချေ။

ဤသည်ကို မြင်သောအခါ နင်းဖန်သည် ကိုယ်တိုင် စမ်းသပ်ရန်မှလွဲ၍ ရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ချေ။

သူ၏ ပါရမီသည် အလွန် ညံ့ဖျင်းကြောင်း သူ သိထား၏။ ဤပါရမီသည် ကျင့်ကြံခြင်းစွမ်းရည်ကိုသာ ရည်ညွှန်းခြင်း မဟုတ်ချေ။

၎င်းတွင် နည်းစနစ်များကို နားလည်နိုင်စွမ်းနှင့် သူ၏ လှုပ်ရှားမှုများကို အသေးစိတ် ချိန်ညှိနိုင်စွမ်းတို့လည်း ပါဝင်သည်။

အကယ်၍ သူ၏ ပါရမီသည် အမှန်တကယ် တိုးတက်လာပါက သူ၏ ကိုယ်ပိုင် စွမ်းရည်နှင့် နားလည်နိုင်စွမ်းတို့သည် သေချာပေါက် ခုန်ပျံကျော်လွှား တိုးတက်လာရမည် ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် မှန်သည်ဖြစ်စေ၊ မှားသည်ဖြစ်စေ စမ်းသပ်မှု တစ်ကြိမ် ပြုလုပ်ရုံဖြင့် သိနိုင်ပေသည်။

နင်းဖန်က ကျင့်ကြံခြင်းနည်းစနစ်တစ်ခုကို ကျပန်း ကောက်ယူကာ ကြည့်လိုက်၏။

ထို့နောက် သူ၏ အမူအရာ တုန်လှုပ်သွားခဲ့သည်။

ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ အမှန်တကယ် တုန်လှုပ်သွားခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ပထမဆုံးအကြိမ် ဖတ်ရှုနေရသည့် ဤနည်းစနစ်သည် တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် သူ့အတွက် လုံးဝ ရှင်းလင်းသွားသောကြောင့်ပင်။

နည်းစနစ်တစ်ခုကို ကျင့်ကြံခြင်းတွင် ပုံသဏ္ဌာန်နှင့် ရည်ရွယ်ချက်ဟူသော စံနှုန်းနှစ်ခုထက် ပိုမိုခြင်း မရှိချေ။

၎င်းတို့အနက် ပုံသဏ္ဌာန်မှာ လေ့ကျင့်ရန် အလွယ်ကူဆုံး ဖြစ်၏။

ကမ္ဘာ့ထိပ်တန်းအဆင့် နည်းစနစ်များအတွက်ပင်လျှင် လှုပ်ရှားမှုများသည် လူသားတစ်ဦး ပြုလုပ်နိုင်သော အတိုင်းအတာအတွင်း၌သာ ရှိပေသည်။

ထို့ကြောင့် သာမန်လူတစ်ဦးပင်လျှင် ပုံစံများကို လိုက်နာခြင်းဖြင့် ၎င်းတို့ကို ပုံတူကူးယူနိုင်ပေသည်။

သို့သော် ရည်ရွယ်ချက်မှာမူ ကွဲပြား၏။

ဤသည်မှာ ကျင့်ကြံခြင်းနည်းစနစ်တစ်ခု၏ အဓိကအချက် ဖြစ်ပေသည်။

ပိုမို တိကျစွာ ဆိုရလျှင် ကျင့်ကြံနေစဉ်အတွင်း လှုပ်ရှားမှုများသည် အထောက်အကူပြုမျှသာ ဖြစ်ပြီး အမှန်တကယ် လေ့ကျင့်ရသည်မှာ ဤရည်ရွယ်ချက်ပင် ဖြစ်သည်။

၎င်းတွင် ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ သွေးချီလမ်းကြောင်းကို မည်သို့ လည်ပတ်ရမည်၊ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ ဝိညာဉ်ချီကို မည်သို့ ဆွဲယူရမည်၊ သွေးကြောများအတွင်း မည်သို့ သွားလာရမည်နှင့် ကျင့်ကြံရရှိလာသော အင်အားကို မည်သို့ ခံစားသိရှိရမည်တို့ ပါဝင်သည်။ နင်းဖန်သည် ဤအဆင့်တွင် တစ်ဆို့နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။

သူ လေ့ကျင့်ခဲ့သော နည်းစနစ်မှာ အပြင်စည်း အစမ်းခန့်တပည့်များအတွက် သာမန်နည်းစနစ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။

၎င်းတွင် အဆင့်သတ်မှတ်ချက်ပင် မရှိချေ။ ကျင့်ကြံသူများကို ရုပ်ခန္ဓာကိုယ်သန့်စင်ခြင်းအဆင့်သို့ ဝင်ရောက်နိုင်ရန် ကူညီပေးရုံသက်သက်သာ ဖြစ်၏။

သို့တိုင် ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ သွေးချီလည်ပတ်မှုအတွက် ၎င်း၏ လမ်းညွှန်ချက်သည် ပုံသေ လမ်းကြောင်းတစ်ခုကို လိုက်နာရပေသည်။

နင်းဖန်သည် ဤအဆင့်ကို ခံစားသိရှိရန် အခက်အခဲ တွေ့နေခဲ့၏။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ သွေးချီကို မည်သို့ ထိန်းချုပ်ရမည်ကို သူ အမှန်တကယ် မသိရှိချေ။ ၎င်းမှာ စိတ်ကူးယဉ်ဆန်လွန်းနေသည်။

ထို့ကြောင့် နှစ်ဝက်ကြာသည့်တိုင် သူသည် ၎င်း၏ အစစ်အမှန် ရည်ရွယ်ချက်ကို ဆုပ်ကိုင်နိုင်ခြင်း မရှိဘဲ ရုပ်ခန္ဓာကိုယ်သန့်စင်ခြင်းအဆင့်သို့ ကျင့်ကြံနိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ချေ။

ယခုမူကား... သူ ယခင်က လေ့ကျင့်ခဲ့သော သာမန်နည်းစနစ်ကို မဆိုထားနှင့် သူ၏ လက်ထဲရှိ ကျမ်းစာဆောင်မှ အဆင့်သတ်မှတ်ထားသော ဤနည်းစနစ်ကိုပင် တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် နားလည်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ လည်ပတ်မှုလမ်းကြောင်းကို လျှို့ဝှက်စွာ မောင်းနှင်ကြည့်ရာ ၎င်းမှာ ပြီးပြည့်စုံနေခဲ့သည်။

အခြေအနေကို အတည်ပြုပြီးနောက် သူ၏ မျက်လုံးများ ချက်ချင်းပင် စိတ်ဓာတ်ခွန်အားများဖြင့် တောက်ပလာခဲ့ပြီး နင်းဖန်က ရေရွတ်လိုက်၏။

"ငါ့ရဲ့ ပါရမီက တကယ်ကို တိုးလာတာပဲ..."

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ သူ ကူးပြောင်းလာကတည်းက မတွေ့ရဖူးသေးသော ယခင်က မရှိခဲ့ဖူးသည့် စိတ်ဓာတ်ခွန်အားများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ လွန်ဆုံးသွားပြီးနောက် ကျမ်းစာဆောင်၏ ကျယ်ဝန်းလှသော ပထမထပ်ကို တစ်ချက်ဝေ့ကြည့်ကာ ခေါင်းကို အနည်းငယ် ခါယမ်းလိုက်၏။

နင်းဖန်က သူ့ပတ်လည်ရှိ နည်းစနစ်များကို ကြည့်လိုက်ပြီး ၎င်းတို့ကို အလေးအနက် မထားနိုင်တော့ဘဲ စဉ်းစားလိုက်၏။

"ငါ့ရဲ့ ကိုလာနဲ့ ကြက်အူချောင်းကင်ကို ခိုးသွားတဲ့ အုပ်ထိန်းသူ ပြောတဲ့စကားအရ ရုပ်ခန္ဓာကိုယ်သန့်စင်ခြင်းအဆင့်အတွက် နည်းစနစ် ရွေးချယ်မှုက အရေးကြီးတယ်... ဘာလို့လဲဆိုတော့ အဲ့ဒါက အခြေခံအုတ်မြစ် ချရမယ့် အဆင့်မို့လို့ပဲ..."

"အခု ငါ့ရဲ့ ပါရမီက အဆတစ်သောင်း တိုးလာပြီဆိုတော့ ငါ အကောင်းဆုံး တစ်ခုကို သေချာပေါက် လေ့ကျင့်ရမယ်..."

သူ၏ နှလုံးသားထဲတွင် အတွေးတစ်ခုတည်းသာ ရှိနေခဲ့၏။

အပေါ်ထပ်သို့ တက်ရ​ပေမည်။

All Chapters