အခန်း (၅-၆)

အခန်း (၅) ပညာရှင်ကြီးများက ငါ့ဘက်က ကာကွယ်ပေးလိမ့်မယ်

ထိုက်ရီအကြွင်းအကျန်နယ်မြေအတွင်း၌ အကြီးအကဲတစ်စုက ဝေဖန်မှတ်ချက်ပေးနေကြ၏။

"ဒီကောင်လေး ကျမ်းစာဆောင်ထဲ ဝင်သွားပြီ... သူ ဘယ်နှစ်ထပ်အထိ ရောက်နိုင်မယ် ထင်လဲ..."

"ဘယ်နှစ်ထပ်လဲ ဟုတ်လား... ငါ့အမြင်တော့ ကျမ်းစာဆောင်မှာ မြေအောက်ခန်း မရှိလို့သာပေါ့... မဟုတ်ရင် သူက အအောက်ဆုံး ထပ်အထိ ရောက်သွားလိမ့်မယ်..."

ချွမ်းကုန်းတောင်ထိပ်၏ အရှင်သခင်က "အအောက်ဆုံးအထပ်" ဟူသော စကားလုံးကို ပြောလိုက်သောအခါ အားလုံး ရယ်မောသွားကြသည်။

ပုံမှန်အားဖြင့် လေးနက်တည်ကြည်သော ဂိုဏ်းချုပ်၏ မျက်နှာထားပင်လျှင် ဤစကားကို ကြားသောအခါ အနည်းငယ် ပျော့ပျောင်းသွားပြီး သူ၏ နှုတ်ခမ်းများ တွန့်ကွေးသွားကာ ရယ်မောမှုကို အတတ်နိုင်ဆုံး ထိန်းချုပ်ထားရ၏။

ဤစကားများမှာ နာကျင်စေသော်လည်း ၎င်းတို့နောက်ကွယ်ရှိ အကြောင်းပြချက်မှာမူ ခိုင်လုံပေသည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ အစမ်းခန့်တပည့်များ ကျင့်ကြံသော ကျင့်ကြံခြင်းနည်းစနစ်များသည် အဆင့်အတန်းပင် မရှိဘဲ အလွယ်ကူဆုံးဖြစ်ကာ ကျမ်းစာဆောင်၏ ပထမထပ်တွင် ထားရှိရန်ပင် အရည်အချင်း မမီချေ။

၎င်းတို့သည် တပည့်များအတွက် အကူးအပြောင်းကာလ အသုံးပြုရန် သက်သက်သာဖြစ်ပြီး ရုပ်ခန္ဓာကိုယ်သန့်စင်ခြင်းအဆင့်သို့ ဝင်ရောက်ပြီးနောက် စွန့်ပစ်ရမည့် အရာများ ဖြစ်ပေသည်။

သာမန်လူတစ်ဦးသည် ၎င်းတို့ကို သုံးလအတွင်း ကျွမ်းကျင်နိုင်၏။

ပါရမီ အနည်းငယ် ပိုကောင်းသူများဆိုလျှင် တစ်လ သို့မဟုတ် နှစ်လ သို့မဟုတ် ထိုထက်ပင် ပိုမို မြန်ဆန်စွာ လုပ်ဆောင်နိုင်ပေသည်။

အပြင်စည်းတောင်ထိပ် အုပ်ထိန်းသူ ယန်ဝူ၏ ပြောစကားအရ ဤနင်းဖန်သည် ခြောက်လတိတိ ကျင့်ကြံခဲ့သော်လည်း ရုပ်ခန္ဓာကိုယ်သန့်စင်ခြင်းအဆင့်၏ အတိုင်းအတာကိုပင် မထိနိုင်သေးချေ။ သူ၏ ပါရမီမှာ အမှန်တကယ်ပင် ဆိုးရွားလှသည်။

"အအောက်ဆုံးအထပ်" ဟု ပြောဆိုခြင်းမှာ အမှန်တကယ်ပင် ပြဿနာ မရှိချေ။

အားလုံး စကားပြောကာ ရယ်မောနေကြစဉ် ပထမထပ်ရှိ ပုံရိပ်သည် ရုတ်တရက် လှုပ်ရှားသွားခဲ့၏။

ရောက်ရှိနေသူအားလုံးမှာ အဆင့်မြင့် ကျင့်ကြံသူများ ဖြစ်ကြသည်။ နင်းဖန်သည် အဆောက်အအုံအတွင်း၌ ရှိနေသော်လည်း ၎င်းက သူတို့၏ မြင်ကွင်းကို မပိတ်ဆို့နိုင်ချေ။

ထို့ကြောင့် ဤလှုပ်ရှားမှုက အားလုံး၏ အာရုံစိုက်မှုကို ချက်ချင်း ဆွဲဆောင်သွားခဲ့၏။

အကြီးအကဲများနှင့် အစစ်အမှန်တပည့်များသည် ဤမြင်ကွင်းကို သနားခြင်း သို့မဟုတ် လှောင်ပြောင်ခြင်း အမူအရာများဖြင့် ကြည့်ရှုရင်း ပြောဆိုနေကြ၏။

"သူ ဘာလုပ်ချင်တာလဲ..."

"သူက ကျမ်းစာဆောင်ရဲ့ ဒုတိယထပ်ကို တက်ဖို့ တကယ်များ စဉ်းစားနေတာလား..."

"ဒီသူခိုးလေး က ဂိုဏ်းရဲ့ ဂုဏ်ပြုမှတ်တွေကို ခိုးယူရုံတင်မကဘဲ အခု အဆင့်မြင့် ကျင့်ကြံခြင်းနည်းစနစ်တွေကိုပါ ခိုးယူချင်နေသေးတာလား... တော်တော် လောဘကြီးတာပဲ..."

"ဟမ်.. သူ့ကို ဘာလို့ ဂရုစိုက်နေမှာလဲ... သူ့တစ်သက်လုံး ဒုတိယထပ်ကို တက်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး..."

"ဟုတ်တယ်... ဒီကောင်လေး အပေါ်ထပ်ကို တက်နိုင်ဖို့ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ဘူး..."

ထိုက်ရီအစစ်အမှန်ဂိုဏ်း၏ သူတော်စင်က ဂရုမစိုက်စွာ ခေါင်းခါလိုက်သည်။

ဤသူခိုးလေးသည် ဂိုဏ်းကြီး ဗလာဖြစ်နေသည်ဟု ထင်ကာ သူ၏ လှုပ်ရှားမှုတိုင်းကို အားလုံးက စောင့်ကြည့်နေသည်ကို မသိဘဲ မဆင်မခြင် ပြုမူနေခြင်း ဖြစ်၏။

ယခုမူ သူသည် ကျမ်းစာဆောင်၏ ဒုတိယထပ်သို့ ခြေချရန်ပင် အိပ်မက်မက်နေသေးသည်။ ၎င်းမှာ အမှန်တကယ်ပင် သနားစရာကောင်းပြီး ရယ်စရာကောင်းလှပေသည်။

ထိုသို့ဖြင့် ထူးဆန်းသော လေထုထဲတွင် ထိုပုံရိပ်က လှေကားပေါ်သို့ ခြေချကာ တက်သွားသည်ကို အားလုံး စောင့်ကြည့်နေခဲ့ကြ၏။

သူ၏ ခြေလှမ်းများမှာ ပေါ့ပါးပြီး သူ၏ တက်လှမ်းမှုမှာ ချောမွေ့နေခဲ့သည်။

လှေကားအဆုံးတွင်ပင် သူသည် အနည်းငယ်သော ခုခံမှုမျိုးကိုမျှ မကြုံတွေ့ခဲ့ရချေ။

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အသံများ ရုတ်တရက် တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့၏။

ဤမြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း အဓိပ္ပာယ်မဲ့သော အတွေးတစ်ခုက လူတိုင်း၏ စိတ်ထဲတွင် ပေါ်လာခဲ့သည်။

မဖြစ်နိုင်ဘူးမလား..

သူများဖြစ်နေမလား အတွေးတစ်ခုလုံး အပြည့်အဝ မပေါ်လာမီမှာပင် အဆောက်အအုံအတွင်းရှိ ပုံရိပ်သည် နောက်ဆုံး ခြေလှမ်းကို လှမ်းလိုက်ပြီး ဒုတိယထပ်သို့ ပေါ့ပါးစွာ ဝင်ရောက်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။

ချက်ချင်းပင် အားလုံး တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့သည်။

ချွမ်းကုန်းတောင်ထိပ်၏ အရှင်သခင်၏ မျက်ခုံးများ ပို၍ နက်ရှိုင်းစွာ တွန့်ကွေးသွားခဲ့၏။

ဤကောင်လေးက တကယ်ပဲ ဒုတိယထပ်ကို တက်နိုင်တာလား။

သူ့မှာ အမှန်တကယ် ပါရမီ နည်းနည်းရှိနေပြီး လုံးဝ အသုံးမကျတာ မဟုတ်ဘူးလား။

သို့သော် အဘယ်ကြောင့် သူသည် ရိုးရှင်းသော အခြေခံ ကျင့်ကြံခြင်းနည်းစနစ်တစ်ခုကို နှစ်ဝက်ကြာအောင် လေ့ကျင့်သော်လည်း မကျွမ်းကျင်နိုင်ရသနည်း။

ဂိုဏ်းချုပ်နှင့် အကြီးအကဲများသည် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး နက်နဲစွာအကဲခတ်ကြည့်လိုက်ကြပြီး ဘာမျှ ဆက်မပြောကြတော့ချေ။

ဒုတိယထပ်သို့ တက်နိုင်ခြင်းက နင်းဖန်တွင် ပါရမီ အနည်းငယ် ရှိကြောင်းသာ ပြသခြင်းဖြစ်ပြီး ဂိုဏ်းအတွင်း၌ ၎င်းမှာ ထူးခြားလှသည် မဟုတ်ချေ။

သို့သော် ပြဿနာမှာ သူတို့သည် ယခင်က ယန်ဝူ၏ သတင်းအချက်အလက်များကြောင့် လွှမ်းမိုးခံထားရပြီး နင်းဖန်က သူ၏ တံဆိပ်ပြားထဲသို့ ဂုဏ်ပြုမှတ် တစ်သန်း ထည့်နေသည်ကို မြင်တွေ့ခဲ့ရခြင်းတို့ ပေါင်းစပ်ကာ သူ၏အပေါ် အလွန် ဆိုးရွားသော အမြင် ရှိနေခြင်း ဖြစ်၏။

ယခုလေးတင် သူတို့သည် သူ့အား ကြင်နာမှုမရှိဘဲ လှောင်ပြောင် သရော်ခဲ့ကြသည်။

ဤလူသည် "အအောက်ဆုံးအထပ်" တွင်သာ နေရန် ထိုက်တန်ကြောင်း သူတို့က သေချာပေါက် ပြောဆိုခဲ့ကြ၏။

ရလဒ်အနေဖြင့် ဤမြင်ကွင်းမှာ မျက်နှာကို ဖြတ်ရိုက်ခံရသကဲ့သို့ အနည်းငယ် ဖြစ်နေခဲ့သည်။

သဘာဝကျစွာပင် သူတို့သည် ဘာမျှ ဆက်မပြောကြတော့ဘဲ အားလုံး နှုတ်ဆိတ်နေရန် သဘောတူညီလိုက်ကြ၏။

သူ၏အထက်တွင် ဤမျှ ကောင်းမွန်သော ပြဇာတ်တစ်ပုဒ် ကပြနေကြောင်းကို နင်းဖန် လုံးဝ မသိရှိခဲ့ချေ။

ဒုတိယထပ်သို့ ရောက်ရှိပြီးနောက် သူသည် ဟိုဟိုဒီဒီ လျှောက်သွားကာ ကျင့်ကြံခြင်းနည်းစနစ် အချို့ကို ကျပန်း လှန်လှောကြည့်လိုက်ရာ အားလုံးမှာ အလွန် သာမန်ဖြစ်ကြောင်း တွေ့ရှိရ၏။

၎င်းတို့အနက် အကောင်းဆုံးမှာ နက်နဲသိမ်မွေ့အဆင့်တွင်သာ ရှိပေသည်။ သူ ဆက်လက်၍ အပေါ်သို့ တက်ရမည်ဟု ထင်မှတ်လိုက်၏။ထိုအတွေးဖြင့် နင်းဖန်သည် လှေကားကို ထပ်မံ တက်သွားခဲ့၏။

သူ လှုပ်ရှားလိုက်သည်နှင့် ကောင်းကင်ယံရှိ လူအားလုံး မျက်မှောင်ကြုတ်သွားကြသည်။

သူသည် အပေါ်သို့ တက်ရဲသေးသည်လား။

သူသည် ကျမ်းစာဆောင်၏ စည်းမျဉ်းများကို မသိသလော သို့မဟုတ် သူ့တွင် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ယုံကြည်မှု တစ်ခုခု ရှိနေသလော။

သူတို့ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေစဉ် နင်းဖန်သည် တက်ကြွစွာဖြင့် ရှေ့သို့ လှမ်းသွားသည်ကို မြင်လိုက်ရပြီး သူတို့ကို စဉ်းစားချိန်ပင် မပေးဘဲ တတိယထပ်သို့ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ခြေချသွားခဲ့၏။

ယခုမူ အားလုံး၏ စိတ်ဝင်စားမှု မြင့်တက်လာခဲ့သည်။

သူတို့၏ နှလုံးသားထဲရှိ ဘက်လိုက်မှု အများစုကို ဘေးဖယ်ထားလိုက်ကြ၏။

ဂိုဏ်းချုပ်ပင်လျှင် လျှို့ဝှက်စွာ စဉ်းစားနေခဲ့သည်။

ဆိုရိုးစကားရှိသည့်အတိုင်း လူသည် မွေးရာပါ ကောင်းမွန်၏။

အကယ်၍ ဤကလေးတွင် အမှန်တကယ် ပါရမီရှိပါက သူ့အား သေဒဏ်မှ ကင်းလွတ်ခွင့်ပေးနိုင်ပြီး အပြစ်ပေးမှုအချို့ ပြုလုပ်ပြီးနောက် စနစ်တကျ သင်ကြားပေးနိုင်ပေသည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ တတိယထပ်သို့ ရောက်ရှိနိုင်ခြင်းနှင့် အဆုံးမဲ့သစ်တောကို ဖြတ်ကျော်နိုင်ခြင်းတို့က သူ့တွင် အားသာချက်အချို့ ရှိနေကြောင်း ပြသနေပေသည်။

သူ စဉ်းစားနေစဉ် တတိယထပ်သို့ ခြေချပြီးသော နင်းဖန်သည် လုံးဝ ရပ်တန့်မသွားကြောင်း သူ ရုတ်တရက် သတိပြုမိလိုက်၏။

ယင်းအစား သူသည် ဆက်လက်၍ တက်နေခဲ့သည်။

လှေကားနှစ်ထစ်ကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ကျော်ကာ တက်သွားပြီး မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း စတုတ္ထထပ်သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့၏။

ယခုမူ အားလုံး၏ အမူအရာများ လုံးဝ လေးနက်သွားခဲ့သည်။

အစစ်အမှန်တပည့်များကြားတွင်ပင် လှုပ်လှုပ်ရွရွ ဖြစ်သွားခဲ့၏။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အောက်ခြေအဆင့်ရှိ အစစ်အမှန်တပည့်များသည် ထိုအချိန်က စတုတ္ထထပ်သို့သာ ရောက်ရှိခဲ့သောကြောင့်ပင်။

အဆုံးတွင် ရှင်သန်ခြင်းနှင့် သေဆုံးခြင်း အစွန်းတစ်ဖက်၌ တိုက်ခိုက်ခဲ့ရသော အခွင့်အရေး အမျိုးမျိုးကို အားကိုးခြင်းဖြင့် သူတို့သည် အတွင်းစည်းတပည့် သုံးထောင့်ခြောက်ရာကြားတွင် ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ထင်ပေါ်လာကာ အစစ်အမှန်တပည့် ခုနစ်ဆယ့်နှစ်ဦး ဖြစ်လာခဲ့ကြ၏။

ယခု ဤပုရွက်ဆိတ်ကဲ့သို့သော အပြင်စည်း အစမ်းခန့်တပည့်သည်လည်း ကျမ်းစာဆောင်၏ စတုတ္ထထပ်သို့ ခြေချနိုင်ခဲ့သည်။

၎င်းမှာ သူ့တွင်လည်း ထိုသို့သော "ကံကောင်းမှု" မျိုးအတွက် အခွင့်အရေး ရှိနေသည်ဟု ဆိုလိုခြင်း မဟုတ်ပါလော။

ထိပ်တန်းအဆင့် အစစ်အမှန်တပည့်များထဲမှ တစ်ဦးက ဤရုန်းရင်းဆန်ခတ်မှုကို မြင်လိုက်ရပြီး မထီမဲ့မြင်ဖြင့် ခေါင်းခါကာ ပြောလိုက်၏။

"ဟမ့်.. အောက်ခြေကကောင်တွေ... မင်းတို့ အထင်သေးခဲ့တဲ့ တောသားတစ်ယောက်က စတုတ္ထထပ်ကို ရောက်သွားရုံနဲ့ မင်းတို့ရဲ့ တာအိုနှလုံးသားတွေက တုန်လှုပ်သွားတာလား... ငါတို့ ထိုက်တန်တဲ့ အစစ်အမှန်တပည့်တွေထဲမှာ ပဉ္စမထပ် ဒါမှမဟုတ် ဆဋ္ဌမထပ်ကို ရောက်နိုင်တဲ့ ပါရမီမရှိတဲ့သူ ဘယ်သူရှိလို့လဲ..."

"ဒီလောက် အမြင့်မျိုးဆို နင်းဖန် သေလောက်အောင် ကြိုးစားရင်တောင် တက်နိုင်ဖို့ မျှော်လင့်လို့ မရဘူး..."

ထိုက်ရီအစစ်အမှန်ဂိုဏ်း၏ ပါရမီရှင် တပည့်များတွင် မာနအနည်းငယ်တော့ ရှိနေကြောင်း ထင်ရှားပေသည်။

ရုတ်တရက် တစ်စုံတစ်ဦးက တိုးညင်းစွာ ပြောလိုက်၏။

"သူ ပဉ္စမထပ်မှာ ရောက်နေပြီ..."

သူ့ကိုယ်သူ ထိုက်တန်သော အစစ်အမှန်တပည့်ဟု ယခုလေးတင် ခေါ်ဆိုခဲ့သောတပည့်မှာ ချက်ချင်းပင် အံ့အားသင့်သွားကာ ရေရွတ်လိုက်၏။

"ဘာ..."

သူ၏ စွမ်းအားမှာ အကြီးအကဲများလောက် မနက်ရှိုင်းချေ။ ခေါင်မိုးကို ဖောက်ထွင်းမြင်နိုင်ရန် သူ၏ စွမ်းအားကို အသုံးပြုပြီး အနီးကပ် ကြည့်လိုက်သောအခါ နင်းဖန်သည် ဆဋ္ဌမထပ်သို့ပင် ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်၏။

ထိုတပည့်မှာ ချက်ချင်းပင် မှင်တက်သွားခဲ့သည်။ သူ၏ မျက်လုံးများကို ပွတ်သပ်ကာ သူ အမြင်မှားခြင်း မဟုတ်ကြောင်း အတည်ပြုပြီးနောက် သူ၏ မျက်နှာမှာ ဖြူရော်သွားကာ "ဒုတ်" ဟူသော အသံနှင့်အတူ နောက်သို့ တစ်လှမ်း ဆုတ်သွားခဲ့၏။

ဤသည်ကို မြင်သောအခါ အောက်ခြေအဆင့် အစစ်အမှန်တပည့်များသည် သူ့အား ချက်ချင်းပင် လှောင်ပြောင်တော့၏။

သူသည် အရင်က ကြီးကြီးကျယ်ကျယ်များ ပြောခဲ့သော်လည်း ယခု အရေးမပါသော တောသားတစ်ယောက် ဆဋ္ဌမထပ်သို့ အလွယ်တကူ တက်သွားသည်ကို မြင်သောအခါ သူ၏ တာအိုနှလုံးသားကလည်း ကစဉ့်ကလျား ဖြစ်မသွားပေဘူးလော။

သူက မည်သူ့ကို အထင်ကြီးအောင် လုပ်နေသနည်း။

အစစ်အမှန်တပည့် အသီးသီးကြားရှိ လှုပ်ရှားမှုများနှင့် မတူဘဲ အကြီးအကဲများဘက်တွင်မူ သေမင်းတမျှ တိတ်ဆိတ်နေခဲ့၏။

ဆဋ္ဌမထပ်။

ဤအပြင်စည်း အစမ်းခန့်တပည့် နင်းဖန်သည် ကျမ်းစာဆောင်၏ ဆဋ္ဌမထပ်သို့ အမှန်တကယ် လျှောက်သွားခဲ့သည်လား။

အားလုံး ယုံကြည်ရန် ခက်ခဲနေခဲ့ကြသည်။

ရောက်ရှိနေသော ထျန်းကုန်းတောင်ထိပ်မှ အကြီးအကဲလီကဲ့သို့သော ဂိုဏ်း၏ အဆင့်မြင့်ပုဂ္ဂိုလ်များစွာသည် သူတို့၏ လူငယ်ဘဝတွင် ဆဋ္ဌမထပ်သို့သာ ရောက်ရှိခဲ့ကြောင်း သိထားရမည် ဖြစ်၏။

နင်းဖန်က အကြီးအကဲတစ်ယောက်၏ အလားအလာမျိုး တကယ်ပင် ရှိနေသည်လား။

ဤသည်မှာ တကယ်ကြီးပင်လား။

အဆင့်မြင့် အရာရှိတစ်စုမှာ သံသယများနှင့် မသေချာမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့၏။

ထျန်းကျီးတောင်ထိပ်မှ အကြီးအကဲက တိုက်ရိုက်ပင် ပြောလိုက်သည်။

"ဂျူနီယာညီလေးရွှီ... မင်းရဲ့ ကျမ်းစာဆောင်က ဥပဒေသတွေလည်း ချို့ယွင်းသွားတာများလား..."

ချွမ်းကုန်းတောင်ထိပ်၏ အရှင်သခင်က ချက်ချင်းပင် ခေါင်းခါလိုက်ပြီး ပြတ်သားစွာ ပြောလိုက်၏။

"မဖြစ်နိုင်ဘူး... ကျမ်းစာဆောင်ကို ဘိုးဘေး ကိုယ်တိုင် တည်ဆောက်ခဲ့တာ…ဒီနေ့ခေတ် ထိုက်ရီအကြွင်းအကျန်နယ်မြေနဲ့ မတူဘူး… အနှောင့်အယှက် မခံရသေးဘူး... ဥပဒေသတွေ ပျက်စီးသွားဖို့ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ဘူး..."

တစ်ယောက်က မေးလိုက်၏။

"အဲ့ဒါဆို နင်းဖန် ဆဋ္ဌမထပ်ကို တက်သွားတာကို ဘယ်လို ရှင်းပြမလဲ..."

ချွမ်းကုန်းတောင်ထိပ်၏ အရှင်သခင်လည်း ရှင်းလင်းသော အဖြေကို မပေးနိုင်ဘဲ ထစ်အမ်းသွား၏။

"အဲ့ဒါက..."

နှစ်ဝက်ကြာ ကျင့်ကြံပြီးနောက် ရုပ်ခန္ဓာကိုယ်သန့်စင်ခြင်းအဆင့်၏ အတိုင်းအတာကိုပင် မထိနိုင်သော အစမ်းခန့်တပည့်တစ်ဦးက ကျမ်းစာဆောင်၏ ဆဋ္ဌမထပ်သို့ ရုတ်တရက် တက်သွားခြင်းမှာ အမှန်တကယ်ပင် မယုံကြည်နိုင်စရာ ကောင်းလှပေသည်။

သူသည် သဘာဝကျစွာပင် သူ၏ စွမ်းရည်များကို ဖုံးကွယ်ထားနိုင်သော်လည်း ၎င်းဖြစ်နိုင်ခြေမှာ အလွန် နည်းပါးလှ၏။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ပါရမီသည် အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ကောင်းမွန်သွားပါက ၎င်းကို ဖုံးကွယ်ထား၍ လုံးဝ မရနိုင်သောကြောင့်ပင်။

ဆဋ္ဌမထပ်သို့ ရောက်ရှိနိုင်သော ပါရမီဖြင့် ကြိုးစားအားထုတ်မှု အနည်းငယ် ပြုလုပ်ရုံဖြင့်ပင် ထိုအခြေခံ ကျင့်ကြံခြင်းနည်းစနစ်ကို ပြီးပြည့်စုံသည်အထိ အားစိုက်စရာမလိုဘဲ လေ့ကျင့်နိုင်ပေသည်။

အကယ်၍ သူ့တွင် အထူးခန္ဓာကိုယ်မျိုး ရှိနေမည်ဆိုလျှင် သူ လေ့ကျင့်ရန်ပင် မလိုအပ်ချေ။ နေ၊ လနှင့် ဝိညာဉ်ချီတို့၏ အနှစ်သာရကို နေ့စဉ် မသိမသာ စုပ်ယူနေရုံဖြင့် သူ့အလိုလို ကျင့်ကြံခြင်းလမ်းကြောင်းပေါ်သို့ တွန်းပို့ခံရကာ ရုပ်ခန္ဓာကိုယ်သန့်စင်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး ဖြစ်လာမည် ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် နင်းဖန်၏ အခြေအနေမှာ အမှန်တကယ်ပင် နားလည်ရခက်လှ၏။

သို့သော် ဂိုဏ်းချုပ်မှာမူ ထိုအရာများကို စဉ်းစားမနေခဲ့ချေ။

ဂိုဏ်းချုပ်က သူ၏ မျက်လုံးများတွင် ရန်လိုမှုများ မရှိတော့ဘဲ ပါရမီအပေါ် တန်ဖိုးထားမှုများဖြင့် စဉ်းစားလိုက်၏။

"ဒီလို ပါရမီမျိုးနဲ့ စနစ်တကျ သင်ကြားပေးရင် သူ့ရဲ့ အနာဂတ်က အကန့်အသတ်မရှိ ဖြစ်လာမှာပဲ... အစစ်အမှန်တပည့်တစ်ယောက် ဖြစ်လာဖို့က သေချာသလောက်ပဲ..."

"ဂုဏ်ပြုမှတ်တွေကို ကိုယ်ပိုင်အနေနဲ့ ယူတဲ့ကိစ္စနဲ့ ပတ်သက်လို့တော့... အဆင့်အတန်းနိမ့်တဲ့ သေမျိုးတစ်ယောက်အနေနဲ့ ငါတို့ဂိုဏ်းရဲ့ ထိုက်ရီအကြွင်းအကျန်နယ်မြေ အကြောင်းကို မသိတာက ပုံမှန်ပါပဲ..."

"သေမျိုးတစ်ယောက်ရဲ့ အမြင်ကနေ ကြည့်ရင် ဂိုဏ်းသားတွေ ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားတဲ့အခါ အဲဒီအရာတွေ အားလုံးက ပိုင်ရှင်မဲ့ ပစ္စည်းတွေ ဖြစ်သွားတာပဲ... ကိုယ်ပိုင် အသုံးပြုဖို့ တချို့ယူတာက အပြစ်တင်စရာ မရှိပါဘူး..."

အခန်း (၆) စီနီယာအစ်မတော်ယွီကသာ အကျိုးအကြောင်း အသင့်မြတ်ဆုံး ဖြစ်သည်

မနှစ်မြို့ခြင်းနှင့် အထင်သေးခြင်းမှသည် ချီးကျူးစကားများဖြင့် ပြည့်နှက်လာခြင်းအထိ နေ့တစ်ဝက်ပင် မကြာလိုက်ချေ။

ထိုက်ရီ၏ ဂိုဏ်းချုပ်ပင်လျှင် နင်းဖန်အတွက် ဆင်ခြေတစ်ခုကို ကြိုတင် စဉ်းစားထားပြီး ဖြစ်၏။

အချိန်အတော်ကြာ တိတ်ဆိတ်နေခဲ့သော ချွမ်းကုန်းတောင်ထိပ်၏ အရှင်သခင်က ရုတ်တရက် သူ၏ မုတ်ဆိတ်မွေးများကို ပွတ်သပ်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"နင်းဖန်မှာ ခံနိုင်ရည်ရှိတဲ့ စိတ်နေသဘောထားနဲ့ လူကြီးလူကောင်းဆန်တဲ့ အမူအကျင့်ရှိတာကို ငါ သတိထားမိတယ်... ရုတ်တရက် ဗလာဖြစ်သွားတဲ့ ဂိုဏ်းကြီးကို ရင်ဆိုင်ရရင်တောင် သူက တည်တည်ငြိမ်ငြိမ် နေနိုင်သေးတယ်... ဒါက သူရဲကောင်းတစ်ယောက်ရဲ့ အသွင်အပြင်ပဲ... ဆိုရိုးစကားရှိသလိုပေါ့ 'ရင်ဘတ်ထဲမှာ မိုးကြိုးမုန်တိုင်းတွေ ရှိနေပေမယ့် မျက်နှာက ရေကန်တစ်ခုလို တည်ငြိမ်နေသူကို စစ်သူကြီးအဖြစ် ခန့်အပ်နိုင်တယ်' တဲ့..."

"ဒီလို အရိုင်းတုံး ကျောက်စိမ်းကောင်းလေးကို သေချာ ထွင်းထုဖို့ပဲ လိုတယ်... ပြီးရင် သူက သေချာပေါက် အနာဂတ်မှာ ဂိုဏ်းရဲ့ နောက်ထပ် မဏ္ဍိုင်တစ်ခု ဖြစ်လာမှာပဲ..."

"ငါ့ရဲ့ ညီအစ်ကိုတွေအားလုံး နေ့စဉ်ကိစ္စတွေနဲ့ အလုပ်ရှုပ်နေကြတယ်ဆိုတာ ငါ သိပါတယ်... ဒီဒုက္ခကနေ ငါတို့ လွတ်မြောက်တာနဲ့ ဂိုဏ်းရဲ့ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးတွေကို မျှဝေခံယူပြီး နင်းဖန်ကို တပည့်အဖြစ် လက်ခံကာ ကိုယ်တိုင် သင်ကြားပေးဖို့ ငါ ဆန္ဒရှိတယ်..."

ချွမ်းကုန်းတောင်ထိပ် အရှင်သခင်၏ စကားများမှာ စိတ်အားထက်သန်မှု အပြည့်ရှိနေပြီး သူ၏ အမူအရာမှာလည်း အလွန် လေးနက်နေခဲ့၏။

ဤသည်ကို ကြားသောအခါ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အစစ်အမှန်တပည့်များအားလုံး၏ မျက်နှာပေါ်တွင် မနာလိုသည့် အမူအရာများ ပေါ်လာခဲ့သည်။

ချွမ်းကုန်းတောင်ထိပ်၏ အရှင်သခင်သည် နည်းစနစ်များ သင်ကြားပေးခြင်းကို အဓိက တာဝန်ယူရသော်လည်း ထိုက်ရီအစစ်အမှန်ဂိုဏ်းကြီးက မည်မျှ ကျယ်ဝန်းသနည်း။ ၎င်း၏ တပည့်အရေအတွက်မှာ သိန်းနှင့်ချီ၍ ရှိပေသည်။

ထိုအပြင်စည်းတပည့်များသည် ပုံမှန်နေ့ရက်များတွင် ချွမ်းကုန်းတောင်ထိပ်၏ အရှင်သခင်ကို တွေ့မြင်နိုင်ရန် မဖြစ်နိုင်ချေ။ သူတို့သည် အပြင်တောင်ထိပ်များတွင် ကျင့်ကြံခြင်းဆိုင်ရာများ သင်ကြားပို့ချပေးသော အောက်ခြေအဆင့် အကြီးအကဲများကိုသာ နားထောင်ရန် အရည်အချင်း မီပေသည်။

အတွင်းစည်းတပည့်များနှင့် အစစ်အမှန်တပည့်များသာလျှင် ချွမ်းကုန်းတောင်ထိပ်သို့ ခြေချကာ ဟောပြောပို့ချမှုများ နာကြားရန် အရည်အချင်း ပြည့်မီကြ၏။

တစ်လလျှင် တစ်ကြိမ် သူသည် နည်းစနစ်များကို သင်ကြားပေးပြီး သံသယများကို ဖြေရှင်းပေးသည်။

အခြားအချိန်များတွင် ပိုမိုသင်ယူလိုပါက တောင်ထိပ်အရှင်သခင်၏ ဓမ္မမျက်လုံးကို ဖမ်းစားနိုင်ခြင်း ရှိ၊ မရှိအပေါ်တွင်သာ မူတည်ပေသည်။

အချို့သော ထိပ်တန်းအဆင့် အစစ်အမှန်တပည့်များမှာသာ သီးသန့် သင်ကြားခွင့် ရရှိနိုင်ပေမည်။

သို့သော် ထိုသို့သော အခွင့်အရေးမျိုးက ချွမ်းကုန်းတောင်ထိပ် အရှင်သခင်၏ တပည့်အဖြစ် တိုက်ရိုက် ခံယူရခြင်း၏ အကျိုးကျေးဇူးများနှင့် မည်သို့ နှိုင်းယှဉ်နိုင်မည်နည်း။

သူ၏ တပည့်ဖြစ်လာပြီးနောက် တောင်ထိပ်အရှင်သခင်အဆင့် အကြီးအကဲတစ်ဦးကို ကျောထောက်နောက်ခံအဖြစ် ရရှိရုံသာမက တာအိုတရားများကို နားထောင်နိုင်ပြီး သံသယများကို အချိန်မရွေး ဖြေရှင်းနိုင်မည် ဖြစ်သည်။ ဤအခွင့်အရေးကို သေးငယ်သည်ဟု မဆိုနိုင်ချေ။

ချွမ်းကုန်းတောင်ထိပ်၏ အရှင်သခင်က နင်းဖန်ကို တပည့်အဖြစ် လက်ခံလိုကြောင်း ကြားသောအခါ အစစ်အမှန်တပည့်များစွာက ဤသို့ တုံ့ပြန်ကြသည်မှာ အံ့သြစရာ မဟုတ်ပေ။

သာမန် အပြင်စည်း အစမ်းခန့်တပည့်ဘဝမှ တောင်ထိပ်အရှင်သခင်၏ ကိုယ်ပိုင်တပည့် ဖြစ်လာခြင်းမှာ အမှန်တကယ်ပင် ဥက္ကာပျံကဲ့သို့ မြင့်တက်လာခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

နင်းဖန်သည် အမှန်တကယ်ပင် ကံကောင်းသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။

အစစ်အမှန်တပည့်များစွာ၏ မနာလိုမှုများနှင့် မတူဘဲ အခြားတောင်ထိပ်များမှ အကြီးအကဲများအားလုံးကမူ မျက်လုံးပြူးသွားကြသည်။

ဤလူအိုကြီးက တော်တော် အရှက်မရှိခြင်းပင်။

ယခုလေးတင် သရော်စာများ ပြောဆိုကာ နင်းဖန် မျှော်စင်ပေါ်သို့ မတက်နိုင်ကြောင်း သေချာပေါက် ပြောဆိုခဲ့သူများထဲတွင် သူက အတက်ကြွဆုံး ဖြစ်ခဲ့၏။

ယခု နင်းဖန်က ကျမ်းစာဆောင်၏ ဆဋ္ဌမထပ်သို့ ခြေချနိုင်မည့် အလားအလာရှိသည်ကို မြင်သောအခါ သူသည် ချက်ချင်းပင် စကားပြောင်းသွားပြီး သူ့တွင် လူကြီးလူကောင်းဆန်သော အမူအကျင့်ရှိသည်ဟု ဆိုလာလေသည်။

သူ၏ မျက်နှာပြောင်းလဲမှု အမြန်နှုန်းနှင့် ချောမွေ့မှုမှာ အမှန်တကယ်ပင် အထင်သေးစရာ ကောင်းလှပေသည်။

တောင်ထိပ်အရှင်သခင်အဆင့် အကြီးအကဲများစွာထဲမှ လက်ရှိ ထျန်းကုန်းတောင်ထိပ်၏ အရှင်သခင် လီချန်မင်က ဤအချိန်တွင် ရုတ်တရက် ထွက်လာခဲ့၏။

သူက ချွမ်းကုန်းတောင်ထိပ် အကြီးအကဲကို လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏ မျက်နှာမှာ လေးနက်မှုများ အပြည့်ဖြစ်နေကာ ပြောလိုက်သည်။

"ဂျူနီယာညီလေးရွှီ... မင်းရဲ့ လူတွေကို အကဲဖြတ်တဲ့ နေရာမှာက တကယ်ကို တိကျတာပဲ..."

အကြီးအကဲရွှီမှာ ဆွံ့အသွား၏။

သူ၏ အကျင့်အတိုင်း ခက်ထန်သော ဤစီနီယာအစ်ကိုသည် သူ၏ ဖောက်ပြန်လွယ်သော သဘာဝနှင့် လောကီဆန်လွန်းသော အပြုအမူများကို ဆုံးမရန် ပြင်းထန်သော စကားတစ်ခုခု ပြောမည်ဟု သူ ထင်မှတ်ထားခဲ့သည်။

သို့သော် ဤစကားစု ဖြစ်လာခဲ့၏။

ထို့နောက် လီချန်မင်က လေးနက်စွာ ပြောသည်ကို သူ မြင်လိုက်ရသည်။

"ငါက ပါရမီမပါပေမယ့် ဒီကလေးရဲ့ အကျင့်စရိုက်နဲ့ ပါရမီ နှစ်ခုလုံးက ထိပ်တန်းအဆင့်ဆိုတာ ငါ သတိထားမိတယ်... စနစ်တကျ ပြုစုပျိုးထောင်ပေးရင် သူက အစစ်အမှန်တပည့်တွေကြားမှာ နေရာယူနိုင်မှာပဲ..."

"ဒါပေမယ့် ဂျူနီယာညီလေးရွှီ... ငါ ငြင်းပယ်ရမယ့် အချက်တစ်ခု ရှိတယ်..."

"ဒီနှစ်တွေတစ်လျှောက်လုံး မင်း ဂိုဏ်းအတွက် သွေးကြွေးတွေ၊ ချွေးတွေ ရင်းပြီး ဘယ်လောက်တောင် ကြိုးကြိုးစားစား လုပ်ခဲ့ရလဲဆိုတာ ပြောပြစမ်းပါ... နေ့တိုင်း တပည့်များစွာကို နည်းစနစ်တွေ သင်ပေးရတာ မပြောနဲ့ဦး... တစ်ခါတလေ အစစ်အမှန်တပည့်တွေကို တစ်ယောက်ချင်းစီ သင်ပေးပြီး သံသယတွေကို ဖြေရှင်းပေးရသေးတယ်..."

"နှလုံးသားဆိုတာ အသားနဲ့ လုပ်ထားတာပါ... ငါတို့ ညီအစ်ကိုတွေက နှုတ်က မပြောပေမယ့် မင်းရဲ့ အနစ်နာခံမှုကို မြင်ပါတယ်..."

"ငါတို့ ဒီမှာ ရှိနေသေးတယ်လေ... ဒါတောင် မင်းက အရာအားလုံးကို ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် တာဝန်ယူပြီး တပည့်တစ်ယောက် လက်ခံသင်ပေးချင်နေသေးတယ်... မင်းရဲ့ အလုပ်တာဝန်တွေကို ထပ်တိုးနေတာပဲ... ဒါက ငါတို့ရဲ့ မျက်နှာကို ဖြတ်ရိုက်နေတာ မဟုတ်ဘူးလား..."

"ဒါကြောင့် ဒီနေ့ နင်းဖန်ကို တပည့်အဖြစ် လက်ခံမယ့် ကိစ္စနဲ့ ပတ်သက်လို့ မင်းရဲ့ စီနီယာအစ်ကိုဖြစ်တဲ့ ငါက လုံးဝ သဘောမတူနိုင်ဘူး..."

"ဂျူနီယာညီလေးရွှီ... မင်း အဲဒီကိစ္စကနေ ရှောင်နေလို့ ရပါတယ်... ဒီကလေးကို ကျင့်ကြံမှုဆိုင်ရာတွေ ဟောပြောသင်ပြပေးမယ့် ကိစ္စကိုတော့ မင်းကိုယ်စား ငါ လုပ်ပေးမယ်..."

လီချန်မင်၏ စကားများမှာ စိတ်အားထက်သန်မှု အပြည့်ရှိနေခဲ့၏။

ပထမတစ်ဝက်က ချွမ်းကုန်းတောင်ထိပ်၏ အရှင်သခင်ကို အလွန် စိတ်လှုပ်ရှားသွားစေခဲ့သည်။

ဒုတိယတစ်ဝက်ကမူ သူ့ကို ဆွံ့အသွားစေပြီး နေရာမှာပင် အေးခဲသွားစေခဲ့၏။

စိတ်လှုပ်ရှားသည် ဟုတ်လား။

ထိုသို့ဆိုလျှင် ဤလူအိုကြီးက ဤကိစ္စကို စောင့်ဖို့အတွက် အဝေးကြီး လှည့်ပတ်ပြောနေခြင်းပင်။

သူ၏ ကြိုးစားအားထုတ်မှုများကို သနားသည်ဆိုတာက အတု... တပည့်ကို လုချင်တာက အစစ်ပင်။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ချွမ်းကုန်းတောင်ထိပ်၏ အရှင်သခင်သည်လည်း အကျိုးအမြတ်ကို လွယ်လွယ်ဖြင့် လက်လွှတ်မည့်သူ မဟုတ်ချေ။ အလွန် ထူးချွန်သော ပါရမီရှိသည့် အစစ်အမှန်တပည့်တစ်ဦးကို တပည့် အဖြစ် လက်ခံရခြင်းမှာ ကောင်းမွန်သော အလုပ်တစ်ခု ဖြစ်ပြီး သူ လုံးဝ နောက်ဆုတ်၍ မရနိုင်ချေ။

ချက်ချင်းပင် သူက မျက်ရည်အနည်းငယ် ညှစ်ထုတ်လိုက်ပြီး စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ပြောလိုက်၏။

"စီနီယာအစ်ကိုချန်မင်... ငါတို့ ငယ်ငယ်ကတည်းက မင်းပဲ ငါ့ကို စောင့်ရှောက်ခဲ့တာလေ... နှစ်ထောင်ပေါင်းများစွာအတွင်းမှာ မင်းဆီကနေ ကျေးဇူးတွေ ဘယ်လောက်တောင် ရခဲ့လဲ... ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒီနေ့က မင်းကို ကျေးဇူးဆပ်ရမယ့် အချိန်ရောက်ပြီ..."

"ငါ ခေါင်းမာနေတာ မဟုတ်ပါဘူး... ဒါပေမယ့် မင်းရဲ့ ထျန်းကုန်းတောင်ထိပ်က အရမ်းကို အထူးပြုလွန်းတယ်... မှော်လက်နက်ဖန်တီးတာ၊ အဆောင်ဆွဲတာ... ဘယ်ဟာကများ ထူးခြားတဲ့ ပါရမီ မလိုလို့လဲ..."

"ဒီနင်းဖန်က ကျင့်ကြံခြင်း ပါရမီ ကောင်းရုံလေးပဲ ရှိတာ... မှော်လက်နက်ဖန်တီးတာနဲ့ အဆောင်ဆွဲတဲ့ လမ်းကြောင်းမှာ သူက ထူးချွန်ချင်မှ ထူးချွန်မှာ..."

" တကယ်လို့ သူက ပါရမီနည်းနေရင် သူ့ကို လမ်းညွှန်ဖို့ မင်း အချိန်ပိုပေးရပြီး ဒုက္ခရောက်ရမှာ မဟုတ်ဘူးလား..."

"မင်းရဲ့ ထျန်းကုန်းတောင်ထိပ်က အခုတောင် အလုပ်များနေပြီ... အခု နင်းဖန်ကို သင်ပေးရမယ့် တာဝန် ထပ်တိုးလာရင် စီနီယာအစ်ကို သေလောက်အောင် အလုပ်လုပ်နေရတာကို ငါ့ကို ကြည့်နေစေချင်လို့လား..."

"ဒါကြောင့် နင်းဖန်ကို တပည့်အဖြစ် လက်ခံမယ့် ကိစ္စမှာ ဂျူနီယာညီလေးဖြစ်တဲ့ ငါ့မှာ ရှောင်လွှဲလို့မရတဲ့ တာဝန်ရှိတယ်..."

ချွမ်းကုန်းတောင်ထိပ်၏ အရှင်သခင် ရွှီယိုဝေက မျက်ရည်စက်လက်ဖြင့် ပြောလိုက်၏။ အစပိုင်းတွင် ရိုးသားပုံရ၏။

သို့သော် အမှန်တကယ်တွင်မူ သူသည် အခြားတစ်ဖက်ကို သွယ်ဝိုက်၍ သတိပေးနေခြင်း ဖြစ်သည်။ သူ၏ ထျန်းကုန်းတောင်ထိပ်က ဘယ်အဆင့်နည်း။ သူ့၏ ချွမ်းကုန်းတောင်ထိပ်ဆီကနေ တပည့်တစ်ယောက်ကို လုယူရန် သူက ထိုက်တန်သည်ဟု ထင်နေသလော။

ထိုက်ရီ၏ အဓိက တောင်ထိပ် ဆယ့်နှစ်ခုအနက် ထျန်းကုန်းတောင်ထိပ်သည် မှော်လက်နက်ဖန်တီးခြင်းနှင့် အဆောင်ဆွဲခြင်းတို့ကို တာဝန်ယူရသည်။

တောင်ထိပ်ပေါ်တွင် ကြမ်းတမ်းသော အမျိုးသားများသာ ရှိ၏။ တောင်ထိပ်မှာ နေ့စဉ် မီးခိုးများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေပြီး သံပန်းတည်းခတ်သံများက မရပ်မနား ထွက်ပေါ်နေတတ်သည်။

တပည့်အနည်းငယ်သာ ထျန်းကုန်းတောင်ထိပ်သို့ သွားလိုကြ၏။

ဤသည်က ထျန်းကုန်းတောင်ထိပ်ကို ဂိုဏ်း၏ ထောက်ပံ့ပို့ဆောင်ရေး အချက်အချာအဖြစ် အရေးပါသော်လည်း ချွမ်းကုန်းတောင်ထိပ်လောက် ဂိုဏ်းအတွင်း လူကြိုက်မများစေခဲ့ချေ။

လီချန်မင်သည် နှစ်ထောင်ပေါင်းများစွာ အသက်ရှင်ခဲ့သူ ဖြစ်၏။ ရွှီယိုဝေ၏ အတွင်းကျကျ အဓိပ္ပာယ်ကို သူ မည်သို့ နားမလည်ဘဲ နေမည်နည်း။

သူ၏ ပါးပြင်ရှိ အသားများမှာ ထိန်းမရအောင် တုန်ခါသွားခဲ့၏။

ဤရွှီယိုဝေကတော့လေ...

တပည့်တစ်ယောက်ကို လုယူရန်အတွက် သူ တကယ်ပင် သိက္ခာမရှိတော့ချေ။

သူ သေလောက်အောင် အလုပ်လုပ်ရမည်ကို ကြောက်သည်ဟုတောင် ပြောရက်ပေသည်။

ဂုဏ်သိက္ခာရှိသော တောင်ထိပ်အရှင်သခင်အဆင့် အကြီးအကဲတစ်ဦးအနေဖြင့် သူသည် နှစ်တစ်ရာကြာအောင် အစာမစား၊ ရေမသောက်ဘဲ သံတည်းခတ်နေလျှင်ပင် အနည်းငယ်မျှ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုကို ခံစားရမည် မဟုတ်ချေ။

လီချန်မင် ဒေါသထွက်သွားပြီး ရွှီယိုဝေနှင့် နောက်ထပ် အကြိမ်သုံးရာလောက် ဆက်လက် ငြင်းခုံရန် စကားလုံးများကို စီစဉ်နေခဲ့၏။

သို့သော် ဤအချိန်တွင် အမျိုးသမီးတစ်ဦး၏ အသံက ရုတ်တရက် ဝင်လာခဲ့သည်။

"ဂျူနီယာမောင်လေး တို့... ဒီလောက် ကိစ္စသေးသေးလေးအတွက် ဘာလို့ ရန်ဖြစ်နေကြတာလဲ... ဒါက မင်းတို့ရဲ့ ဆက်ဆံရေးကိုပဲ ထိခိုက်စေလိမ့်မယ်နော်"

ဤလေသံမှာ ပြေပြစ်နူးညံ့ပြီး ရင့်ကျက်သော ဆွဲဆောင်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေကာ မျက်နှာပေါ်သို့ ဖြတ်တိုက်သွားသော နွေဦးလေညင်းလေးကဲ့သို့ပင်။

အားလုံး လှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ အသံပိုင်ရှင်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။ ခရမ်းရောင် တာအိုဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားသော လှပသည့် အမျိုးသမီးတစ်ဦးသည် သူမ၏ သွယ်လျသော ခါးကို ယိမ်းနွဲ့ကာ ချုပ်တည်းမှုနှင့် ဆွဲဆောင်မှု အနည်းငယ် ရောယှက်နေသော မျက်နှာဖြင့် လျှောက်လာနေသည်။

"စီနီယာအစ်မယွီ"

ဤအမျိုးသမီးကို မြင်သောအခါ ရွှီယိုဝေနှင့် လီချန်မင် နှစ်ဦးစလုံး သူတို့၏ အတွေးများကို ဘေးဖယ်ထားလိုက်ပြီး ရိုသေလေးစားစွာ လက်သီးဆုပ်လိုက်ကြ၏။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူတို့ရှေ့ရှိ အမျိုးသမီးမှာ ရင့်ကျက်ပြေပြစ်သော စိတ်နေသဘောထားနှင့် ရေကဲ့သို့ နူးညံ့မှုတို့ဖြင့် သူတို့မျိုးဆက်၏ အကြီးဆုံး စီနီယာအစ်မ ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူမသည် အဓိက တောင်ထိပ် ဆယ့်နှစ်ခုအနက် သတ်ဖြတ်ခြင်း လမ်းကြောင်းကို ကြီးကြပ်ရသော လျှို့ဝှက်ဓားတောင်ထိပ်၏ အရှင်သခင်လည်း ဖြစ်ပေသည်။

သူမ၏ နာမည်မှာ ယွီရူရွှမ်း။

ယွီရူရွှမ်း ထွက်လာသည်ကို မြင်သောအခါ ထိုက်ရီ၏ ဂိုဏ်းချုပ်က သူမအား အတွင်းစိတ်ထဲမှ မချီးကျူးဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ချေ။

စီနီယာအစ်မယွီကသာ အကျိုးအကြောင်း အသင့်မြတ်ဆုံးပင်ယ အရေးကြီးသည့် အချိန်ရောက်တော့ ဤလူအိုကြီး နှစ်ယောက်ကို သူမ တားလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ မဟုတ်လျှင် တပည့်များစွာရှေ့တွင် ဘယ်လိုဖြစ်သွားမည် မသိချေ...

သူ ဤသို့ စိတ်သက်သာရာရစွာဖြင့် တွေးနေခဲ့၏။

သို့သော် နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ယွီရူရွှမ်းက ပြုံးကာ ပြောသည်ကို သူ ကြားလိုက်ရသည်။

"ဒီနင်းဖန်ကို ငါ့ရဲ့ လျှို့ဝှက် ဓားတောင်ထိပ်မှာ ဘာလို့ မထားတာလဲ... ငါက မကြာသေးခင်က ကိုယ်ပိုင်တပည့်တစ်ယောက် လက်ခံချင်နေတာ... ပြီးတော့ သင့်တော်တဲ့သူ မရှိလို့ စိတ်ပူနေခဲ့တာ..."

ဤစကားများ ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် ရွှီယိုဝေနှင့် လီချန်မင်တို့ ချက်ချင်းပင် အေးခဲသွားကြ၏။

ဂိုဏ်းချုပ်၏ မျက်ခွံများ ပြင်းထန်စွာ တုန်လှုပ်သွားခဲ့သည်။

စီနီယာအစ်မ ယွီ….. အို စီနီယာအစ်မယွီ...

သူမက အကျိုးအကြောင်း သင့်မြတ်ပြီး ဤနှစ်ယောက်၏ လူရွှင်တော်လုပ်ရပ်ကို ဘယ်လို တားရမည်ဆိုတာ သိသည်ဟု သူ ယခုလေးတင် ချီးကျူးခဲ့မိသည် မဟုတ်လော...

ထိုသို့ဖြစ်ပါလျက် သူမက ချက်ချင်းလှည့်ပြီး ကိုယ်တိုင် ပါဝင်ပတ်သက်လိုက်ချေသည်။

ဤ နင်းဖန်လေးတစ်ယောက်က တောင်ထိပ်အရှင်သခင်အဆင့် အကြီးအကဲသုံးယောက် လုယူရန် တန်ပါသည်လား။