အခန်း (၅၉၁-၅၉၂)

အခန်း (၅၉၁) လျန်ရီ

​'ဒါက ခွန်အားချင်းယှဉ်တဲ့ တိုက်ပွဲမျိုး မဟုတ်ဘူးပဲ။ ဒီစစ်တုရင်လိုလို အကွက်တွေက စမ်းသပ်မှုရဲ့ အဓိကအစိတ်အပိုင်း ဖြစ်ရမယ်။ ငါက ဘုရင်နေရာမှာ ရပ်ပြီး စစ်တုရင်ကစားသလို တိုက်ခိုက်ရမှာလား။ ဒါပေမဲ့ ဒါက စစ်တုရင်လည်း မဟုတ်ဘူး။ ငါက စည်းမျဉ်းတွေလည်း ဘာမှမသိဘူး။ အကွက်အရေအတွက်ကလည်း မတူဘူး' လုံချန်းက မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ တွေးတောနေမိသည်။

​"ဒီမှာ ငါတို့ ဘာလုပ်ရမှာလဲ" လုံချန်းက အခန်း၏ အခြားတစ်ဖက်တွင် ရပ်နေသော ဆံပင်နီနှင့် တပည့်ကို လှမ်းမေးလိုက်သည်။

​"မင်းက လူအလား။ ငါတို့ရှေ့မှာ လျန်ရီခုံ ရှိနေတာ ဘာလုပ်ရဦးမှာလဲ။ ငါတို့မှာရှိတဲ့ အကွက်တွေကို သုံးပြီး လျန်ရီနည်းဗျူဟာနဲ့ တိုက်ခိုက်ရမှာပေါ့။ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်တဲ့ ဘုရင်ပဲ ရှေ့ဆက်သွားခွင့်ရမှာ။ အခု ပါးစပ်ပိတ်ပြီး ဘုရင်နေရာကို တက်လိုက်စမ်း။ ငါ မင်းကိုသတ်ပြီး တိုက်ပွဲစနိုင်အောင်လို့" ဆံပင်နီနှင့်တပည့်က ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။

​"ငါက စည်းမျဉ်းတွေကို မသိဘူးလေ" လုံချန်းက ရှက်ကိုးရှက်ကန်း အပြုံးဖြင့် ပြန်ပြောသည်။

​"အဲဒါ အရေးမကြီးဘူး။ ဘုရင်နေရာကိုသာ တက်ပြီး တိုက်ပွဲစလိုက်စမ်း။ အဲဒီလောက်တောင် သတ္တိမရှိဘူးဆိုရင်လည်း မင်းရဲ့ပုံဆောင်ခဲကိုခွဲပြီး ဒီကနေ လစ်လိုက်တော့။ မင်းရဲ့ အသုံးမကျမှုတွေနဲ့ ငါ့အချိန်တွေကို လာမဖြုန်းနဲ့" ဆံပင်နီကောင်က စိတ်ပျက်လက်ပျက် အော်ပြောပြန်သည်။

​"ဒီကောင်ကတော့ ငါ့ကို တကယ် ဒေါသထွက်အောင် လုပ်နေပြီ" လုံချန်း၏ သွေးများ ဆူပွက်လာပြီး ဒေါသက ငယ်ထိပ်ရောက်လာသည်။

​"သူ့ကို ဂရုမစိုက်နဲ့။ ဒေါသမထွက်နဲ့ဦး။ သူသာ နင့်ရဲ့ ခွန်အားအစစ်အမှန်နဲ့ နင်သတ်ခဲ့ဖူးတဲ့ သူလိုကျင့်ကြံသူတွေ ဘယ်လောက်တောင် ရှိလဲဆိုတာ သိရင် နင့်ရှေ့မှာ ပါးစပ်တောင် ဟရဲမှာ မဟုတ်ဘူး။ သူ့ကို ပုရွက်ဆိတ်တစ်ကောင်လိုပဲ သဘောထားပြီး လျစ်လျူရှုလိုက်" ရွှင်းက လုံချန်း စိတ်အေးသွားအောင် ဖျောင်းဖျလိုက်သည်။

​'ဒီကစားပွဲအကြောင်း နင် တစ်ခုခု သိလား။ ငါကတော့ ဘာမှမသိဘူး။ ဘာဗဟုသုတမှ မရှိဘဲ အဲဒီနေရာကို တက်လိုက်ရင် သေဖို့လမ်းရှာနေသလို ဖြစ်လိမ့်မယ်' လုံချန်းက သူ၏ဘက်မှ လွတ်နေသော ဘုရင်အကွက်ကို ကြည့်ရင်း ရွှင်းအား မေးလိုက်သည်။

​"ဟိုမှာ လျန်ရီခုံကြီးပါလား။ သူ့ရဲ့ မတော်တဆမှုဖြစ်ပြီးကတည်းက လျန်ရီအကြောင်း ငါ ဘာမှမသင်ပေးရသေးဘူး။ သူ့ရဲ့ ပျောက်ဆုံးသွားတဲ့ မှတ်ဉာဏ်တွေနဲ့အတူ သိထားသမျှတွေလည်း မေ့ကုန်လောက်ပြီ" မူယွမ်က စိုးရိမ်တကြီး ရေရွတ်လိုက်သည်။

​"ပုံဆောင်ခဲကို ခွဲလိုက်ပါတော့။ ကျေးဇူးပြုပြီး ပုံဆောင်ခဲကိုသာ ခွဲလိုက်ပါတော့" သူမသည် ဖန်သားပြင်ကို ကြည့်ရင်း သူမ၏သား မှန်ကန်သော ဆုံးဖြတ်ချက်ချကာ စမ်းသပ်မှုမှ ထွက်လာရန် ဆုတောင်းနေမိသည်။

​"ဟုတ်တယ်... လျန်ရီအကြောင်း မသိဘဲနဲ့ သူ မနိုင်နိုင်ဘူး။ အဲဒီခုံပေါ် တက်လိုက်တာနဲ့ သေဖို့ပဲ ရှိတော့တယ်။ သူ ပုံဆောင်ခဲကို ခွဲသင့်တယ်" ရွမ်းယီကလည်း လုံချန်းကို ကြည့်ကာ ဆိုသည်။

​'ဟင်း... သူ့ရဲ့ ခရီးက ဒီမှာတင် အဆုံးသတ်ပြီပေါ့။ ဒီကောင် ဒီစမ်းသပ်မှုကို ဘယ်တော့မှ မကျော်ဖြတ်နိုင်ဘူးဆိုတာ ငါ သိသားပဲ။ လူအချို့ကို သတ်နိုင်ပြီး စမ်းသပ်မှု အချို့ကို အောင်မြင်ခဲ့ရင်ကော ဘာဖြစ်လဲ။ ကံကောင်းရင် ဘယ်သူမဆို အောင်မြင်နိုင်တာပဲ။ နောက်ပိုင်း အဆင့်တွေရောက်မှ တပည့်တစ်ယောက်ရဲ့ ပါရမီအစစ်ကို သိရမှာ' အကြီးအကဲ ဖုမင်ကတော့ လုံချန်း၏ ကံဆိုးမှုကို သဘောကျနေပုံရပြီး ပြုံးနေသည်။ ရွမ်းယီက သူမနှင့် သူမ၏ လူယုံကို စော်ကားခဲ့ဖူးသဖြင့် ရွမ်းယီ ထောက်ခံထားသော လုံချန်းကိုလည်း သူမ မကြည်ဖြူခြင်း ဖြစ်သည်။

​'ငါ ဒီကစားပွဲကို အထက်ဘုံမှာ မြင်ဖူးသလိုပဲ။ အကွက်တွေ ရွှေ့ဖို့ ငါ နင့်ကို ကူညီပေးနိုင်ပေမဲ့ ငါတို့ နိုင်မယ်လို့တော့ အာမမခံနိုင်ဘူးနော်' ရွှင်းက လုံချန်းအနားမှာ ပေါ်လာပြီး ပြောလိုက်သည်။

​"ဘာမှမရှိတာထက်စာရင်တော့ တော်ပါသေးတယ်။ စည်းမျဉ်းတွေကိုသာ ပြောပြ။ ကျန်တာကို ငါ ကိုင်တွယ်မယ်" လုံချန်းက ရွှင်းကို ပြောလိုက်သည်။

​သူ၏ ယခင်ဘဝက လုံချန်းသည် ကောလိပ်ကျောင်းသား လူငယ်တစ်ဦးအဖြစ် သေဆုံးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူသည် စာပေတွင် တော်သော်လည်း ထိပ်တန်းတော့ မဟုတ်ပေ။ အကြောင်းမှာ သူသည် စာတစ်ခုတည်းမှာပဲ အာရုံမစိုက်ဘဲ အခြားအရာများကိုလည်း စိတ်ဝင်စားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သူသည် စစ်တုရင်ကလပ်၏ အဖွဲ့ဝင်တစ်ဦးဖြစ်ပြီး ကောလိပ်၏ ထိပ်တန်း စစ်တုရင်ကစားသမား တစ်ဦးလည်း ဖြစ်ခဲ့သည်။ အကယ်၍ စည်းမျဉ်းများကိုသာ သိခဲ့ပြီး စစ်တုရင်နှင့် ဆင်တူနေမည်ဆိုလျှင် သူ၏ ကိုယ်ပိုင်ဗျူဟာဖြင့် အနိုင်ယူနိုင်မည်ဟု သူ ယုံကြည်သည်။

​"ကောင်းပြီလေ။ စည်းမျဉ်းတွေကို အကျဉ်းချုပ် ရှင်းပြမယ်။ နင့်ဘက်မှာရှိတဲ့ ရုပ်သေးတစ်ရုပ်ချင်းစီက လျန်ရီရဲ့ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုစီကို ကိုယ်စားပြုတယ်။ သေချာကြည့်ရင် အဲဒီအကွက်တွေရဲ့ ကိုယ်ပေါ်မှာ နံပါတ်တွေ ပါတာ တွေ့လိမ့်မယ်။ ပထမဆုံး အကွက်က နံပါတ် ၁၊ ၁၇ ခုမြောက် အကွက်က နံပါတ် ၁၇ ပေါ့။ နင်ကတော့ နံပါတ် ၁၈ လို့ သတ်မှတ်ခံရလိမ့်မယ်" ရွှင်းက စတင်ရှင်းပြသည်။

​"ဟေ့... အမှိုက်ကောင်၊ အဲဒီမှာ ရပ်ပြီး ဘာလုပ်နေတာလဲ။ ဒီခုံပေါ်ကို တက်မလား၊ ဒီကနေ လစ်မလား တစ်ခုခုလုပ်စမ်း။ ငါ့အချိန်တွေကို ဒီမှာ လာမဖြုန်းနဲ့။ ငါက အသုံးမကျတဲ့ ကောင်လေးတစ်ယောက်ရဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို စောင့်နေဖို့ စမ်းသပ်မှုတွေကို အမြန်ကျော်ဖြတ်လာခဲ့တာ မဟုတ်ဘူး။ ငါ တခြားလူတွေကို လိုက်မီဖို့ လိုသေးတယ်" ဆံပင်နီနှင့်တပည့်က ဘေးမှနေ၍ ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်နေသော်လည်း လုံချန်းကတော့ ထိုစကားများအား လျစ်လျူရှုကာ ရွှင်း၏ စကားကိုသာ အာရုံစိုက်နေသည်။

​'သူ့ကို ထားလိုက်၊ နင်ပြောလက်စကို ဆက်ပြော' လုံချန်းက လက်ပိုက်လျက် ခုံကို စိုက်ကြည့်ရင်း ဆုံးဖြတ်ချက်ချရန် တွေးတောနေသယောင် ဟန်ဆောင်ကာ ရွှင်းအား ပြောလိုက်သည်။

​သေမင်းခန်းမ အပြင်ဘက်တွင်တော့ ထုတ်လွှင့်ပြသမှုကို ကြည့်နေသူအားလုံးမှာ လုံချန်း အဘယ်ကြောင့် ဤမျှ ကြာနေမှန်း တွေးတောနေကြသည်။ သူသည် ဤစမ်းသပ်မှုကို အောင်မြင်ရန် မျှော်လင့်ချက် မရှိသဖြင့် ပုံဆောင်ခဲကို ခွဲလိုက်ရုံသာ ရှိသည်။

​"သူ တစ်ခုခုကို သတိရအောင် ကြိုးစားနေတာလား။ တကယ်လို့ သူ မေ့နေတဲ့ မှတ်ဉာဏ်တွေထဲက လျန်ရီအကြောင်း တစ်ခုခု ပြန်သတိရလာရင်တော့ အနိုင်ရဖို့ အခွင့်အရေး ရှိကောင်းရှိနိုင်တယ်" ရွမ်းယီက လက်ကို မေးစေ့မှာတင်၍ လုံချန်း၏ မျက်နှာအား စိတ်ဝင်တစား စိုက်ကြည့်ရင်း ရေရွတ်လိုက်သည်။

​'ဒါပေမဲ့ သူ တကယ်ပဲ အလေးအနက် တွေးနေတာလား၊ ငါ မှားနေတာလား။ သူ တမင် အချိန်ဆွဲနေတာလား' လုံချန်း၏ မျက်နှာကို ကြည့်ကာ သူမ တွေးတောနေမိသည်။

​"ဒါက တစ်လှည့်စီ ကစားရတဲ့ ကစားပွဲပဲ။ နံပါတ် ၁ ကနေ ၉ အထိ အကွက်တွေက ပုံမှန်အကွက်တွေဖြစ်ပြီး တစ်လှည့်ကို ရှေ့တစ်လှမ်းပဲ တက်လို့ရတယ်။ နင့်ရဲ့အကွက်က တခြားကစားသမားရဲ့ အကွက်ရှေ့တည့်တည့်ကို ရောက်သွားမှပဲ ပြိုင်ဘက်ရဲ့ အကွက်ကို သတ်လို့ရတယ်" ရွှင်းက ဆိုသည်။

​'ဒါက စစ်တုရင်ထဲက နယ်ရုပ်တွေနဲ့ တူတာပဲ၊ ဒါပေမဲ့ နယ်ရုပ်တွေလိုမျိုး ထောင့်ဖြတ်စားလို့ရတယ်လို့တော့ သူ မပြောဘူးပဲ' လုံချန်းက ရှေ့တန်းက ရုပ်သေးများကို ကြည့်ရင်း စဉ်းစားနေမိသည်။

​'ရှေ့တန်းအကွက်တွေအတွက် တခြားစည်းမျဉ်းတွေ ရှိသေးလား။ ပြိုင်ဘက်က အရှေ့မှာ ရှိနေရင် ထောင့်ဖြတ် ရွှေ့လို့ရလား' လုံချန်းက ရွှင်းကို မေးလိုက်သည်။

​"မရဘူး။ ရှေ့ကိုပဲ သွားလို့ရပြီး ရှေ့တည့်တည့်မှာ ရှိတဲ့သူကိုပဲ သတ်လို့ရတယ်" ရွှင်းက ခေါင်းခါရင်း ပြန်ဖြေသည်။

​'ဒါဆို ကစားပွဲရဲ့ ဗျူဟာက အများကြီး ပြောင်းလဲသွားပြီ။ ထင်သလောက်တော့ မရိုးရှင်းဘူးပဲ' လုံချန်းက သက်ပြင်းချရင်း တွေးလိုက်သည်။

​'တခြားအကွက်တွေအကြောင်းလည်း ပြောပြဦး'

​"နံပါတ် ၁၀ ကနေ ၁၅ အထိ အကွက်တွေကတော့ ထောင့်ဖြတ်ကို နှစ်လှမ်းအထိ သွားလို့ရတယ်။ ပြိုင်ဘက်ရဲ့ အကွက်ရှေ့ကို ရောက်သွားရင် သတ်လို့ရတယ်။ သူတို့က သူတို့အရှေ့တည့်တည့် ဒါမှမဟုတ် ထောင့်ဖြတ် တစ်လှမ်းမှာ ရှိတဲ့သူကို သတ်နိုင်တယ်" ရွှင်းက ကျန်အကွက်များအကြောင်း ရှင်းပြသည်။

​"ဒါဆို ငါ့မှာ ကန့်သတ်ချက်အချို့ရှိတဲ့ အမတ် ငါးကောင် ရှိနေတာပေါ့" လုံချန်းက ခေါင်းညိတ်ကာ ရေရွတ်လိုက်သည်။

​ဆံပင်နီနှင့်လူမှာ လုံချန်းက သူ့ကို လျစ်လျူရှုထားသဖြင့် ရူးမတတ် အော်ဟစ်နေတော့သည်။ လုံချန်းကတော့ ဂရုမစိုက်ဘဲ မိမိအကွက်များကို ပိုနားလည်အောင်သာ အာရုံစိုက်နေသည်။

​"၁၆ နဲ့ ၁၇ ခုမြောက် အကွက်တွေကတော့ ရှေ့တည့်တည့် ဒါမှမဟုတ် ထောင့်ဖြတ် ဘယ်ဘက်ကိုမဆို သုံးလှမ်းအထိ သွားလို့ရတယ်။ သတ်တဲ့ပုံစံကတော့ တူတူပဲ" ရွှင်းက ကျန်အကွက်များအကြောင်းကိုလည်း ရှင်းပြလိုက်သည်။

​'ဒါဆို သူတို့က စွမ်းအားမပြည့်ဝတဲ့ ဘုရင်မတွေပေါ့။ နားလည်ပြီ။ ဒါနဲ့ ဘုရင်ကကော ဘယ်နှစ်လှမ်း သွားလို့ရလဲ' လုံချန်းက သူ မသိသေးသည့် နောက်ဆုံးအကွက်အကြောင်း မေးလိုက်သည်။

​"ဘုရင်ကတော့ ဒီဂိမ်းမှာ လုံးဝ ရွှေ့လို့မရဘူး။ ဒါကြောင့် နင့်ရဲ့ အကွက်တွေ အရင်ကုန်သွားရင် ပြိုင်ဘက်က နင့်ကို အလွယ်တကူ သတ်နိုင်လိမ့်မယ်၊ နင်လည်း ထွက်ပြေးလို့ မရဘူး။ ဒါကြောင့် နင့်ရဲ့ အကွက်တွေကို ဂရုတစိုက် သုံးဖို့ လိုလိမ့်မယ်။ ငါ တစ်ခုခု မြင်ရင်လည်း အကြံပေးမယ်လေ" ရွှင်းက လုံချန်းကို ပြောလိုက်တော့သည်။

အခန်း (၅၉၂) သေတွင်းတိုက်ပွဲ

​လုံချန်းသည် သက်ပြင်းမချဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။

​'ဒါက ငါ ထင်ထားတာထက် ပိုခက်ခဲမယ့်ပုံပဲ' လုံချန်းက တွေးတောရင်း သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

​"မင်းလို အမှိုက်ကောင်က သတ္တိလေး နည်းနည်းလောက်ရှိစမ်းပါ၊ ကြောက်တတ်တဲ့ တိရစ္ဆာန်တစ်ကောင်လို ဖြစ်မနေနဲ့။ ငါ မင်းကို ကတိပေးတယ်... တကယ်လို့ မင်း ငါးစက္ကန့်အတွင်း အဲဒီအကွက်ထဲကို ခြေမချဘူးဆိုရင်၊ မင်း ပုံဆောင်ခဲကိုခွဲပြီး သေမင်းခန်းမထဲကနေ ထွက်ပြေးရင်တောင် ငါ မင်းကို သတ်ပစ်မယ်" ဆံပင်နီနှင့်ကောင်က လုံချန်းကို လက်ညှိုးငေါ့ငေါ့ ထိုးကာ ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။

​သူသာ တတ်နိုင်လျှင် ထိုနေရာမှ ထွက်လာပြီး လုံချန်းကို အခုချက်ချင်း တိုက်ခိုက်ချင်နေပြီဖြစ်သည်။ သို့သော် သူသည် မိမိနေရာကို တက်လိုက်ပြီးကတည်းက စွမ်းအားတစ်ခုက သူ့ကို ချည်နှောင်ထားသဖြင့် လုံချန်း ခုံပေါ်တက်လာရန် သို့မဟုတ် ထွက်သွားရန်ကိုသာ စောင့်ဆိုင်းနေရုံမှအပ ဘာမှမတတ်နိုင်ပေ။

​"ငါးစက္ကန့်ပေါ့လေ... အေးလေ၊ ငါ စောင့်ပေးပါ့မယ်" လုံချန်းက ဆိုကာ နောက်သို့ဆုတ်ပြီး နံရံကို ကျောမှီရပ်လိုက်သည်။ ထိုသူကို ပို၍ ဒေါသထွက်အောင် တမင်လုပ်လိုက်ခြင်းပင်။

​"မင်း... ခွေးကောင်၊ငါ မင်းကို သတ်ပစ်မယ်၊ ငါ ကျိန်ဆိုတယ်" ဆံပင်နီကောင်သည် လုံချန်းက သူ့ကို ပေါ်တင်လှောင်ပြောင်နေသည်ကို မြင်သောအခါ အော်ဟစ်တော့သည်။

​"တွေ့လား၊ ငါးစက္ကန့်က ကျော်သွားပြီ။ အခုဆိုရင် ငါ ဒီမှာ ရက်ပေါင်းများစွာ နေလို့ရပြီ၊ မင်းကိုလည်း ဂရုစိုက်နေမှာ မဟုတ်ဘူး။ မင်းမှာ ငါ့အပေါ် ဘာအာဏာမှ မရှိဘူးဆိုတာ မင်းရဲ့ ဦးနှောက်ထဲကို ရောက်အောင် ထည့်ထားလိုက်။ သေဖို့ကိစ္စလား၊ အေးလေ... မင်းက အရမ်းဖြစ်ချင်နေမှတော့ ငါ မင်းနဲ့ ကစားပေးပါ့မယ်။ အခု မင်းကို အရုပ်လို ကစားချင်စိတ် ပေါက်လာပြီ" လုံချန်းက ဆိုကာ ဆံပင်နီကောင် သတ်မှတ်ပေးထားသည့် အချိန်ကုန်မှ ခုံပေါ်သို့ စတင်လျှောက်လှမ်းလာသည်။

​သူသည် ခုံရှေ့တွင် ရပ်ကာ ဆံပင်နီကောင်ကို လှောင်ပြုံးပြလိုက်ပြီး ရှေ့သို့ ခြေတစ်လှမ်းတိုးကာ ကစားပွဲထဲရှိ သူ၏ နေရာကို ယူလိုက်သည်။

​"ကောင်းပြီ၊ မင်း ငါ့ကို တကယ် ဒေါသထွက်အောင် လုပ်နိုင်ခဲ့တယ်။ တကယ့် နာကျင်မှုဆိုတာ ဘယ်လိုလဲဆိုတာ ငါ မင်းကို ပြပေးမယ်။ မင်း ဒီနေရာကနေ အသက်ရှင်လျက် ထွက်သွားရမှာ မဟုတ်ဘူး" ဆံပင်နီကောင်က လက်ညှိုးထိုးကာ ဟိန်းဟောက်ပြန်သည်။

​"မင်း ဒေါသထွက်တော့ကော ဘာဖြစ်လဲ။ မင်းက အနာဂတ်မှာ ငါ့အတွက် ပြဿနာပေးနိုင်ဖို့ ဒီစမ်းသပ်မှုကို ရှင်လျက်ကျော်ဖြတ်နိုင်မှာမှ မဟုတ်တာ။ မင်းက ဒီကို အရင်ရောက်နေတာဆိုတော့ မင်းအလှည့်ပဲ။ မြန်မြန်ရွှေ့စမ်း၊ ငါ့အချိန်တွေကို လာမဖြုန်းနဲ့။ ငါလည်း တခြားသူတွေကို လိုက်မီဖို့ လိုသေးတယ်၊ မင်းလို အချိန်ဖြုန်းနေဖို့ အချိန်ပိုတွေ အများကြီး မရှိဘူး" လုံချန်းက ခပ်အေးအေးပင် တုန့်ပြန်လိုက်သည်။

​လုံချန်းက ထိုသူကို အကြောင်းရင်း နှစ်ချက်ဖြင့် ဒေါသဆွနေခြင်း ဖြစ်သည်။ ပထမအချက်မှာ ထိုသူကို စိတ်ဆိုးနေသဖြင့် စိတ်ဆင်းရဲအောင် လုပ်ချင်သောကြောင့်ဖြစ်ပြီး ဒုတိယအချက်မှာ ဤကစားပွဲသည် ဦးနှောက်သုံးရသည့် ဂိမ်းဖြစ်ရာ ပြိုင်ဘက် ဒေါသထွက်လေလေ အာရုံစူးစိုက်မှု လျော့နည်းလေလေ ဖြစ်ပြီး မိမိအတွက် အနိုင်ရရန် အခွင့်အရေး ပိုများလေလေ ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

​"ကောင်းပြီ... အရမ်းကောင်းတယ်။ မင်း ဘယ်လောက်အထိ ဟန်ဆောင်နိုင်မလဲဆိုတာ ငါ ကြည့်ရသေးတာပေါ့" ဆံပင်နီကောင်က ဒေါသတကြီးဖြင့် သွားကြိတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။

​"နံပါတ် ၁၊ ရှေ့ကို တစ်လှမ်းတက်" သူက သူ၏ နယ်ရုပ်ကို စတင် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

​"နံပါတ် ၅၊ ပထမခြေလှမ်း စလှမ်းလိုက်" လုံချန်းကလည်း ချက်ချင်း ပြန်လည် အမိန့်ပေးသည်။

​"နံပါတ် ၁၊ နောက်ထပ် တစ်လှမ်းတက်"

​"ဒါက ကလေးတစ်ယောက်နဲ့ ကစားနေရသလိုပဲ။ မင်းက အရမ်း ဂရုစိုက်လွန်းပြီး အကွက်တစ်ခုရွှေ့ဖို့ တော်တော် အချိန်ယူနေပါလား။ မင်းက တကယ်တော့ သိပ်မတော်ဘူးပဲ" လုံချန်းက ရယ်မောကာ အကွက်ရွှေ့လိုက်ပြန်သည်။ သူသည် ဆံပင်နီကောင်၏ နယ်ရုပ်နှင့် လမ်းကြောင်းတူသည့် နယ်ရုပ်ကို ရွှေ့လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

​သူတို့နှစ်ဦးသည် တစ်လှည့်စီ အကွက်ရွှေ့နေကြသော်လည်း ဆံပင်နီကောင်မှာ လုံချန်း၏ စကားများကြောင့် အမှန်တကယ် ထိခိုက်နေပုံရသည်။ သူသည် လုံချန်းပြောသည်က မှားကြောင်း သက်သေပြရန် အတတ်နိုင်ဆုံး မြန်မြန် ရွှေ့နေတော့သည်။

​'ဒီကောင်က ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်တော့ မြင့်ပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ဒေါသကို မထိန်းနိုင်ဘူးပဲ။ ဒါက ငါ့အတွက်တော့ အားသာချက်ပဲ' လုံချန်းက ဆံပင်နီကောင်၏ မျက်နှာကို ကြည့်ကာ တွေးလိုက်သည်။

​"နံပါတ် ၃၊ အဖြူရောင်ဘုရင်ရဲ့ နံပါတ် ၄ ကို သတ်စမ်း" လုံချန်းက ရန်သူ့နယ်ရုပ်ကို သတ်ရန် အခွင့်အရေးရသည်နှင့် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

​အမည်းရောင်ဝတ် အလောင်းရုပ်သေးသည် သူ၏ဓားကို မလိုက်ပြီး လွှဲလိုက်ရာ ရှေ့တွင်ရှိသော အဖြူရောင်ဝတ် ရုပ်သေး၏ ခေါင်းမှာ ပြတ်ထွက်သွားတော့သည်။

​"ဟက်... ငါပြောသားပဲ။ မင်းက သေချာ မကစားတတ်တဲ့ အမှိုက်ပဲ။ အကွက်တစ်ကွက် ဆုံးရှုံးသွားပြီလေ။ မင်းက ငါ့အကွက်တွေကိုတောင် မသတ်နိုင်ဘဲ ငါ့ကိုသတ်မယ်လို့ ကြွားနေတာ တော်တော် ရယ်ရတယ်။ မင်း လက်နက်ချလိုက်ပြီး အသတ်ခံလိုက်တာ ပိုကောင်းမယ်။ ငါ့အကွက်တွေကိုတောင် မသတ်နိုင်တဲ့ ကလေးဦးနှောက်နဲ့ ကစားရတာ တော်တော် ပျင်းဖို့ကောင်းတယ်" လုံချန်းက လှောင်ပြုံးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

​"မင်း... ခွေးကောင်၊ အထင်မကြီးနဲ့ဦး။ ငါ့အကွက်တွေကို မေ့နေတာလား" ဆံပင်နီကောင်က ရေရွတ်ရင်း ပြုံးလိုက်သည်။

​"နံပါတ် ၁၅၊ ထောင့်ဖြတ် နှစ်လှမ်းတက်ပြီး နံပါတ် ၃ ကို သတ်စမ်း"

​သူ၏အကွက်သည် လုံချန်း၏ နယ်ရုပ်ထံသို့ သွားကာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း သတ်ပစ်လိုက်သည်။

​'ငါ ထင်တဲ့အတိုင်းပဲ။ သူ့ကို အပြင်ထွက်လာအောင် ငါ မျှားခေါ်နိုင်ခဲ့ပြီ။ သူ့ရဲ့ ခုခံစစ်မှာ ဟာကွက်တစ်ကွက် ဖြစ်သွားပြီပဲ' လုံချန်းက ပြုံးလိုက်သည်။

​"နံပါတ် ၁၆၊ မြောက်ဘက်အနောက်ဆီကို သုံးလှမ်းတက်" လုံချန်းက သူ၏ ဘုရင်မ အကွက်ကို အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

​"မင်း တကယ်ပဲ အကွက်ကြီးတွေကို အခုကတည်းက သုံးတော့မှာလား။ အဲဒါတွေကို ဆုံးရှုံးသွားရင် မင်းအတွက် အားနည်းချက် ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်နော်" ရွှင်းက သတိပေးလိုက်သည်။

​'စိတ်မပူနဲ့။ ငါ ဘာလုပ်နေလဲဆိုတာ ငါသိပါတယ်။ ငါက အကွက်ကြီးနဲ့ သူ့ကို ငါးစာကျွေးနေတာ၊ သူသာ အဲဒီငါးစာကို ဟပ်လိုက်ရင် ငါ နိုင်ပြီပဲ' လုံချန်းက စိတ်ထဲမှ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

​တိုက်ပွဲက ခဏတာ ဆက်လက် ဖြစ်ပွားနေခဲ့သည်။ ဆံပင်နီကောင်သည် လုံချန်း၏ အကွက်ကြီးကို သတ်ရန် ကြိုးစားရင်း သူ၏ အားနည်းသော အကွက်များစွာကို ဆုံးရှုံးခဲ့ရသော်လည်း မအောင်မြင်ခဲ့ပေ။ လုံချန်းက ငါးစာကျွေးရာတွင် အလွန်ပါးနပ်ပြီး တန်ပြန်တိုက်စစ်အတွက် အမြဲ ကြိုတင်တွက်ချက်ထားသည်။

​ဆံပင်နီကောင်သည် သူ၏ ဗဟုသုတနှင့် စိတ်ခံစားချက်များကို အခြေခံ၍ ဆုံးဖြတ်ချက်ချနေသော်လည်း လုံချန်းကတော့ ယခင် စစ်တုရင်ကစားစဉ်က နည်းဗျူဟာများအတိုင်း အကွက် ၅ ကွက်ခန့် ကြိုတင်တွက်ချက်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။ ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် အရာအားလုံးမှာ လုံချန်း စီစဉ်ထားသည့်အတိုင်း ဖြစ်လာခဲ့သည်။ ဆံပင်နီကောင်သည် လုံချန်း၏ လှောင်ပြောင်မှုများကြောင့် စိတ်လှုပ်ရှားနေသဖြင့် အခြေအနေအရ ပြောင်းလဲတွေးတောရန် အလွန်ပင် ညံ့ဖျင်းလှသည်။

​သူ၏အကွက်များမှာ တစ်ကွက်ပြီးတစ်ကွက် အသတ်ခံနေရသည်။ လုံချန်းသည်လည်း အကွက်ကြီး တစ်ကွက်နှင့် အခြားအကွက်အချို့ ဆုံးရှုံးခဲ့သော်လည်း သူကသာ အသာစီးရနေသည်မှာ အထင်အရှားပင်။ မကြာမီမှာပင် ဆံပင်နီကောင်တွင် ဘုရင်မ တစ်ကွက်သာ ကျန်တော့ပြီး လုံချန်းတွင်မူ နယ်ရုပ် ၄ ကွက်နှင့် ဘုရင်မ တစ်ကွက် ကျန်ရှိနေသေးသည်။

​ဆံပင်နီကောင်၏ မျက်နှာမှာ အလွန်ပင် ပျက်ယွင်းနေသည်။ အခုက လုံချန်းအလှည့်ဖြစ်ပြီး သူ၏ ဘုရင်မမှာ ဝိုင်းရံခံထားရပြီ ဖြစ်သည်။

​"နံပါတ် ၃၊ အဖြူရောင်ဘုရင်ရဲ့ နံပါတ် ၁၇ ကို သတ်စမ်း" လုံချန်းက သူ၏ နယ်ရုပ်ကို အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

​နယ်ရုပ်သည် မျက်နှာသေဖြင့် ဓားကို မြှောက်ကာ ခုတ်ပိုင်းလိုက်သည်။

​ပြိုင်ဘက်၏ ဘုရင်မမှာ ခေါင်းနှင့် ကိုယ် တခြားစီ ဖြစ်ကာ ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားတော့သည်။

​ဆံပင်နီကောင်မှာ ဘာဖြစ်တော့မည်ကို သိသဖြင့် ထိတ်လန့်သွားတော့သည်။ သူသည် ပုံဆောင်ခဲကို ခွဲရန် ကြိုးစားသော်လည်း သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အင်အားတစ်ခုဖြင့် အချုပ်ခံထားရသဖြင့် လုံးဝ လှုပ်ရှား၍မရပေ။

​"မင်းမှာ ဘာအကွက်မှလည်း မကျန်တော့ဘူး၊ လှုပ်လည်း မလှုပ်နိုင်တော့ဘူးဆိုတော့... သူတို့ မင်းကို သတ်တဲ့အထိ ငါ့မှာ အကွက်တွေ အကန့်အသတ်မရှိ ရွှေ့လို့ရပြီပေါ့" လုံချန်းက ဖြူဖျော့နေသော ဆံပင်နီကောင်ကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

​"နောက်တစ်ခါကျရင် မင်း မစော်ကားသင့်တဲ့သူကို မစော်ကားမိအောင် ဆင်ခြင်ဦး" လုံချန်းက ဆိုကာ သူ၏ အကွက်များကို အမိန့်ပေးရန် ပြင်လိုက်စဉ် ဆံပင်နီကောင် စကားပြောလာသဖြင့် ခေတ္တ ရပ်လိုက်သည်။

​"နေဦး၊ နေဦး၊ သူတို့ကို ငါ့ကို တိုက်ခိုက်ခိုင်းနဲ့ဦး။ ငါ မင်းကို တစ်ခုခု ပေးပါ့မယ်။ မင်းသာ မင်းကိုယ်မင်း သတ်လိုက်ပြီး ငါ့ကို လွှတ်ပေးမယ်ဆိုရင်၊ မင်းရဲ့ အမေကို ငါ့မှာရှိသမျှ အကုန်ပေးမယ်လို့ ကျိန်ဆိုပါတယ်။ ငါက အကြီးအကဲတစ်ဦးရဲ့ သားပါ။ ငါ့အဖေကလည်း သူ့ရဲ့ ပိုင်ဆိုင်မှုနဲ့ ရတနာတွေအကုန်လုံးကို မင်းအမေကို ပေးလိမ့်မယ်။ အဲဒီအရင်းအမြစ်တွေနဲ့ မင်းအမေက တစ်သက်လုံး ပျော်ပျော်ရွှင်ရွှင် နေသွားရလိမ့်မယ်။ မင်းသာ မင်းကိုယ်မင်း သတ်လိုက်ပြီး ငါ့ကို အနိုင်ပေးမယ်ဆိုရင် အကုန် ဖြစ်နိုင်ပါတယ်" ဆံပင်နီကောင်က လုံချန်းကို အလေးအနက် ပြောလိုက်သည်။