အခန်း (၄၇၅-၄၇၆)
Vol. 24 Ch. 475-476
အပိုင်း(၄၇၅) ကျန်းဇီယန်
"ဝုန်း"
ရေနဂါးနှစ်ကောင်က စိတ်စွမ်းအင်နံရံနှင့် အရှိန်အဟုန်ပြင်းစွာ ဝင်တိုက်မိသွားရာ ပေါက်ကွဲသံကြီး ထွက်ပေါ်လာသည်။
လင်းယွမ် ခန့်မှန်းထားသည့်အတိုင်းပင် ရေနဂါးများ၏ စွမ်းအားက စိတ်စွမ်းအင်နံရံထက် သာလွန်နေခဲ့သည်။
နှစ်ခု ရိုက်ခတ်မိသည့်အရှိန်ကြောင့် စိတ်စွမ်းအင်နံရံက ဝုန်းခနဲ ကွဲကြေသွားတော့သည်။
ရွှေရောင်ဆံပင်နှင့် မိန်းမလှလေး၏ မျက်နှာက ချက်ချင်း ပျက်ယွင်းသွားပြီး အမြန် နောက်ဆုတ်လိုက်သည်။
သူမက စိတ်စွမ်းအင်များကို နောက်တစ်ကြိမ် ထုတ်ဖော်ကာ စိတ်စွမ်းအင် အကာအကွယ်တစ်ခုကို ဖန်တီးရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။
သို့သော် ထိုအချိန်မှာပင် ထိုရေနဂါးနှစ်ကောင်ထဲမှ ဖောက်ထွင်းမြင်ရသည့် ပုံရိပ်နှစ်ခုက ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ရွှေရောင်ဆံပင်နှင့် မိန်းမလှလေးဆီသို့ အပြင်းအထန် ခုန်ကန်လိုက်ကြသည်။
ရွှေရောင်ဆံပင်နှင့် မိန်းမလှလေးက အလွန်တရာ အံ့အားသင့် ဒေါသထွက်သွားပြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။ "ချောက်နက် လုပ်ကြံသူတွေပဲ"
သူမက စိတ်စွမ်းအင် အကာအကွယ်ကို ဖန်တီးရန် အချိန်မမီတော့သဖြင့် လက်ထဲရှိ အပြာရောင် ကျောက်တုံးလေးကို အမြန် ချေမွလိုက်သည်။
ဖုန်းခနဲ မြည်သံနှင့်အတူ အပြာရောင် သင်္ကေတကျောက်တုံးက ရေဒိုင်းကာတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး သူမ၏ အရှေ့တွင် ကာကွယ်ပေးလိုက်သည်။
သို့သော် ဤမျှ ကမန်းကတန်း ပြုလုပ်ထားသော အကာအကွယ်က မည်မျှအထိ ခိုင်မာနိုင်မည်နည်း။
ဝုန်းခနဲ အသံကိုသာ ကြားလိုက်ရပြီး ရေဒိုင်းကာက ပေါက်ကွဲထွက်သွားသည်။
ရေပက်ဖြန်းမှုများကြားတွင် ခြေထောက်တစ်ချောင်းက ရွှေရောင်ဆံပင်နှင့် မိန်းမလှလေး၏ ရင်ဘတ်ဆီသို့ အပြင်းအထန် ကန်ကျွေးလိုက်သည်။
သူမ၏ မျက်နှာက ချက်ချင်း ဖြူရော်သွားပြီး သွေးတစ်ပွက် အန်ချကာ တစ်ကိုယ်လုံး လွင့်စင်ထွက်သွားတော့သည်။
သို့သော် ယင်းက မပြီးဆုံးသေးဘဲ အခြား ချောက်နက် လုပ်ကြံသူ တစ်ယောက်ကလည်း အနောက်မှ အနီးကပ် လိုက်ပါလာခဲ့သည်။
သူ့လက်ထဲမှ ရေပြာရောင် ဓားသွားတစ်ခုကို ဝှေ့ယမ်းကာ ရွှေရောင်ဆံပင်နှင့် မိန်းမလှလေး၏ ရင်ဘတ်ဆီသို့ အပြင်းအထန် ထိုးစိုက်လိုက်သည်။
အောက်ဘက်ရှိ လင်းယွီကျွန်းမှ လူအများအပြားက ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ချက်ချင်း အာမေဍိတ်သံများ ထွက်ပေါ်လာကြသည်။
"ဒေါက်တာကျန်း"
"ဒေါက်တာကျန်း... သတိထား"
"ဒုက္ခပဲ"
လူအုပ်ကြီးက ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားကြပြီး ရေပြာရောင် ဓားသွားက ရွှေရောင်ဆံပင်နှင့် မိန်းမလှလေးကို ဖောက်ထွင်းသွားတော့မည့် အခြေအနေကို ကြည့်နေရသည်။
ရုတ်တရက် လေထဲရှိ မိုးရေစက်များက ရပ်တန့်အေးခဲသွားပြီး ထူထဲသော စိတ်စွမ်းအင်နံရံကြီးတစ်ခု စုစည်းဖြစ်ပေါ်လာကာ ရွှေရောင်ဆံပင်နှင့် မိန်းမလှလေး၏ အရှေ့တွင် ကာကွယ်ပေးလိုက်သည်။
ထို့နောက် ရွှေရောင်ဆံပင်နှင့် မိန်းမလှလေးက သူမ၏ ခါးကို တစ်စုံတစ်ယောက်က ဖက်ထားလိုက်သည်ဟု ခံစားလိုက်ရပြီး ယောက်ျားပီသသော အငွေ့အသက်များက ချက်ချင်း ရိုက်ခတ်လာခဲ့သည်။
သူမက တစ်စုံတစ်ယောက်၏ ရင်ခွင်ထဲသို့ ရောက်သွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရပြီး တိမ်တိုက်များကို စီးနင်းလိုက်ရသလို လေထဲသို့ မြင့်တက်သွားတော့သည်။
ခိုင်မာပြတ်သားသော မျက်နှာတစ်ခုက သူမ၏ မြင်ကွင်းထဲသို့ ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။
သို့သော် ဤမျက်နှာက သူမ တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးခဲ့သော မျက်နှာတစ်ခု ဖြစ်နေပေသည်။
"ဒေါက်တာ ကျန်းဇီယန်လား"
လင်းယွမ်က စကားစတင် မေးမြန်းလိုက်သည်။
ရွှေရောင်ဆံပင်နှင့် မိန်းမလှလေးက ပါးစပ်ကို ဟလိုက်ရာ သွေးများ တစ်ဖန် ပြန်လည် ထွက်ကျလာပြီး သူမ၏ နှုတ်ခမ်းများက လှုပ်ရှားသွားကာ အားနည်းသော အသံဖြင့် မေးလိုက်သည်။ "ရှင်... ရှင်က ဘယ်သူလဲ"
လင်းယွမ်က ခေါင်းကို အနည်းငယ် ခါယမ်းလိုက်ပြီး သူမ၏ ဒဏ်ရာများကို အကဲခတ်လိုက်သည်။
သူမ၏ မို့မောက်နေသော ရင်သားများဆီသို့ ကြည့်လိုက်ရာ ထိုနေရာတွင် သိသာထင်ရှားသော အညိုအမည်းစွဲနေသည့် ဒဏ်ရာများကို တွေ့လိုက်ရသည်။
(ဒီဇာတ်လိုက်ကတော့ အချောအလှလေးတွေ့တာနဲ့ ပစ်မှတ်ကို တန်းကြည့်တာပဲ XD)
မိုးရေများက သူမ၏ အတွင်းခံအင်္ကျီကို စိုရွှဲနေစေပြီး ပြည့်ဖြိုးလုံးဝန်းနေသော အလှတရားများက ထင်းထွက်နေပေသည်။
လင်းယွမ်ကမူ ဤဆွဲဆောင်မှုရှိသော မြင်ကွင်းများကို အာရုံမစိုက်ဘဲ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။
"ရင်အုပ်ရိုး ကျိုးသွားပြီ... အဆုတ်လည်း ထိခိုက်သွားတယ်"
သူက ချက်ချင်းပင် အသားဆက်ဆေးရည် တစ်ပြွန်ကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး လေးနက်သော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "ဒီ အသားဆက်ဆေးရည်ကို အရင်သောက်လိုက်"
"သတိထား"
ရွှေရောင်ဆံပင်နှင့် မိန်းမလှလေးက ရုတ်တရက် မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားပြီး လင်းယွမ်ကို ထိတ်လန့်တကြား သတိပေးလိုက်သည်။
လင်းယွမ်က အကြည့်တစ်ချက် ဝေ့လိုက်ရာ အဓိက အရည်အသွေး ၆၂ မှတ်အထိ မြင့်မားသော ရေနတ်ဘုရားဂိုဏ်းမှ တမန်တော်က ပြေးဝင်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။
လေထဲမှ ဖောက်ထွင်းမြင်ရသည့် ပုံရိပ်နှစ်ခုကလည်း အပြာရောင် ရေလှံတံနှစ်ချောင်းကို ထုတ်ဖော်ကာ လင်းယွမ်ဆီသို့ ရူးသွပ်စွာ ပစ်လွှတ်လိုက်ကြသည်။
လင်းယွမ်ကမူ ခပ်ဖျော့ဖျော့သာ ပြုံးလိုက်ပြီး လက်တစ်ချောင်းကို ဆန့်ထုတ်ကာ လေထဲသို့ ထိုးချိန်လိုက်သည်။
ချက်ချင်းပင် သူ၏ လက်ချောင်းထိပ်တွင် ရေခဲပွင့်လေး တစ်ပွင့် စုစည်းဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။
ရေခဲပွင့် ထွက်ပေါ်လာသည့် အခိုက်အတန့်တွင် အချိန်များ အရှိန်မြန်သွားသကဲ့သို့ အလွန် လျင်မြန်သော အလျင်ဖြင့် ရူးသွပ်စွာ ကြီးထွားလာတော့သည်။
မျက်တောင်တစ်ခတ် အတွင်းမှာပင် သူ၏ လက်ချောင်းထိပ် အရှေ့တွင် ကြီးမားလှသော ကြယ်ရေခဲ သံကြိုးကြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။
သံကြိုးကြီးက ရေကူးနေသော နဂါးတစ်ကောင်အလား ဟင်းလင်းပြင်ထဲတွင် ချောက်ချားဖွယ် အသံများနှင့်အတူ အလျင်အမြန် လည်ပတ် ရစ်ပတ်သွားသည်။
ကောင်းကင်ယံမှ ကြယ်ရေခဲ သံကြိုးနှင့် ထိတွေ့မိသော မိုးရေစက် အားလုံးက ချက်ချင်း ရေခဲတုံးများအဖြစ် အေးခဲကာ ပြုတ်ကျလာကြသည်။
ဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်လာသော ရေနဂါးများနှင့် ရေလှံတံများမှာလည်း...
ချက်ချင်းပင် အေးခဲချုပ်နှောင်ခံလိုက်ရပြီး တဂျွတ်ဂျွတ် မြည်သံများနှင့်အတူ အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ကွဲကြေသွားတော့သည်။
ရေနတ်ဘုရားဂိုဏ်းမှ လူများအားလုံး၏ မျက်လုံးများက ချက်ချင်း ကျဉ်းမြောင်းသွားကြသည်။
"ရေခဲဓာတ် အစွမ်းပိုင်ရှင်ပဲ"
"ဒုက္ခပဲ... ငါတို့ အစွမ်းတွေကို လွှမ်းမိုးနိုင်တဲ့ ဓာတ်ပဲ"
"သူက ရေခဲဓာတ် အစွမ်းပိုင်ရှင်ပဲ... သတိထားကြ"
လူအနည်းငယ်က အံ့ဩဒေါသထွက်သွားကြပြီး အမြန် နောက်ဆုတ်ရန် ပြင်လိုက်ကြသည်။
သို့သော် လင်းယွမ်က လက်ချောင်းကို ခေါက်ကာ ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။
"ချွမ်းချွမ်း"
ကြယ်ရေခဲ သံကြိုးကြီးက ရေခဲနဂါးတစ်ကောင်အလား အရှိန်အဟုန်ပြင်းစွာဖြင့် ရစ်ပတ် တိုက်ခိုက်သွားတော့သည်။
"ဖုန်း... ဖုန်း... ဖုန်း"
ဆက်တိုက်ဆိုသလို လေထုပေါက်ကွဲသံများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ကြယ်ရေခဲ သံကြိုးက အရှေ့ဘက်ရှိ ရေနတ်ဘုရားဂိုဏ်း တမန်တော် အများအပြားကို ချက်ချင်း ဖောက်ထွင်းသွားခဲ့သည်။
သူတို့၏ ကိုယ်ရံရေဒိုင်းကာများကိုပါ တစ်ပါတည်း အေးခဲသွားစေပြီး ဖောက်ထွင်းသွားခြင်း ဖြစ်သည်။
ချောင်းမြောင်းတိုက်ခိုက်ခဲ့သော ရေနတ်ဘုရားဂိုဏ်းမှ လူသုံးယောက်မှာ ချက်ချင်းပင် ကြယ်ရေခဲ သံကြိုး၏ အေးခဲမှုကို ခံရကာ ရေခဲရုပ်တုများအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။
ထို့မျှမက လင်းယွမ်၏ ပတ်လည် ပေတစ်ရာကျော် အကွာအဝေး အတွင်းတွင်လည်း အအေးဓာတ်များ အလွန် ပြင်းထန်လာကာ မိုးရေစက်များက နှင်းပွင့်များအဖြစ်သို့ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားပြီး မြေပြင်ပေါ်ရှိ ရေစီးကြောင်းများကလည်း အလွန် အေးစက်သော အပူချိန်ကြောင့် ရေခဲများအဖြစ်သို့ အေးခဲသွားကြသည်။
ဤရုတ်တရက် ဖြစ်ပေါ်လာသော မြင်ကွင်းကြောင့် လူတိုင်းက တုန်လှုပ်သွားကြပြီး အားလုံးက လှည့်ကြည့်လာကြသည်။
ရေနတ်ဘုရားဂိုဏ်းမှ ထိပ်တန်း အစွမ်းပိုင်ရှင်များပင် အံ့ဩဒေါသထွက်စွာဖြင့် လင်းယွမ်ကို ကြည့်လိုက်ကြသည်။
သူတို့ ရရှိထားသော သတင်းအချက်အလက်များအရ လင်းယွီကျွန်းတွင် ဤကဲ့သို့သော မျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့အဆင့် အစွမ်းထက်သူ တစ်ယောက် လုံးဝ မရှိခဲ့ပေ။
လင်းယွီကျွန်းဘက်မှ လူများမှာလည်း အလွန် အံ့အားသင့် ဝမ်းသာသွားကြပြီး သူတို့က လင်းယွမ် မည်သူဖြစ်ကြောင်းကို မသိကြပေ။
သို့သော် လင်းယွမ်က ဝင်ရောက် ကယ်တင်ပေးခဲ့ပြီး ရေနတ်ဘုရားဂိုဏ်း တမန်တော်များကို သတ်ဖြတ်ပေးခဲ့သဖြင့် မိတ်ဆွေ ဖြစ်ရမည်ဟု သေချာသွားကြသည်။
လင်းယွီကျွန်းဘက်မှ လူငယ်တစ်ယောက်က လေထဲသို့ ခုန်တက်လာပြီး လင်းယွမ်၏ အနီးသို့ အလျင်အမြန် ရောက်ရှိလာကာ စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "အစ်ကို... အစ်ကိုက အမလင်းအာ ချန်ထားခဲ့တဲ့ ဝှက်ဖဲလား"
လင်းယွမ်က အံ့ဩသွားပြီး ခေါင်းကို အနည်းငယ် ခါယမ်းကာ ပြောလိုက်သည်။ "ကျွန်တော်က ဒေါက်တာကျန်းကို လာရှာတာပါ"
ထိုအချိန်တွင် လင်းယွမ်၏ ရင်ခွင်ထဲ၌ ရှိနေဆဲဖြစ်သော ကျန်းဇီယန်ကလည်း သတိပြန်ဝင်လာပြီး သူမ၏ ရင်အုပ်ရိုး ကျိုးနေသော်လည်း ရုန်းကန် ထရပ်လိုက်သည်။
သို့သော် သူမကိုယ်တိုင်က ဆရာဝန်တစ်ယောက် ဖြစ်သလို စိတ်စွမ်းအင်ကို အသုံးပြုနိုင်သော ထိပ်တန်း အစွမ်းပိုင်ရှင် တစ်ယောက်လည်း ဖြစ်ပေသည်။
သူမက စိတ်စွမ်းအင်ကို အသုံးပြုကာ ကျိုးနေသော အရိုးများကို ချက်ချင်း ပြန်လည် တည့်မတ်လိုက်သည်။
ထို့နောက် သူမက လင်းယွမ်၏ အသားဆက်ဆေးရည်ကို အသုံးမပြုတော့ဘဲ စတော်ဘယ်ရီသီးနှင့် တူသော အနီရောင် အသီးတစ်လုံးကို ထုတ်ယူကာ ပါးစပ်ထဲသို့ ထည့်လိုက်သည်။
ချက်ချင်းပင် သူမ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် နီမြန်းသော အရောင်အဆင်းများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ခန္ဓာကိုယ်တွင်းရှိ သွေးကြောများက လျင်မြန်စွာ လည်ပတ်လာကာ အချိန်တိုအတွင်းမှာပင် ရင်ဘတ်ရှိ အညိုအမည်းစွဲနေသော နေရာများပင် ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။
ထိုအခါမှသာ သူမက ခေါင်းမော့ကာ လင်းယွမ်ကို ကြည့်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ "ကျွန်မကို ကယ်ပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်... ကျွန်မက ကျန်းဇီယန်ပါ... ရှင်က ဘယ်သူလဲ... ကျွန်မတို့ သိဖူးကြလို့လား"
လင်းယွမ်က ပြုံးလိုက်သည်။ "ကျွန်တော်က လင်းယွမ်ပါ... ဒေါက်တာကျန်းက ဒေါက်တာ ရန်ဆန်းမင်ကို သိလား"
ကျန်းဇီယန်က ချက်ချင်း ကြောင်အသွားသည်။ "ရန်ဆန်းမင်... တိုင်းရင်းဆေးဌာနက တစ်ယောက်လား"
လင်းယွမ်က ခေါင်းညိတ်ပြကာ ပြောလိုက်သည်။ "ကျွန်တော့်ရဲ့ ခိုလှုံရေးစခန်းမှာ ကူးစက်ရောဂါ ရောဂါပိုးတစ်မျိုး ဖြစ်နေလို့ပါ... ဒေါက်တာရန်လည်း ဘာမှ မလုပ်နိုင်တော့လို့ ဒေါက်တာကျန်းကို ညွှန်လိုက်တာ"
"ကျွန်တော် ဒေါက်တာ့ကို နေရာအတော်များများမှာ လိုက်ရှာခဲ့ပေမယ့် ဒီနေရာမှာ တွေ့ရလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားခဲ့ဘူး"
ကျန်းဇီယန်က စကားပြောရန် ပြင်လိုက်စဉ် အောက်ဘက်ရှိ ရေနတ်ဘုရားဂိုဏ်း တမန်တော် တစ်ယောက်က ရုတ်တရက် ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။
"မင်းက ဘယ်သူမို့လို့ ငါတို့ ရေနတ်ဘုရားဂိုဏ်းနဲ့ လင်းယွီကျွန်းကြားက ရန်ငြိုးကို ဝင်စွက်ဖက်ရဲတာလဲ"
လင်းယွမ်က ထိုလူ့ကို လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး တည်ငြိမ်သော မျက်နှာထားဖြင့် အေးစက်စက် ပြောလိုက်သည်။ "ရေနတ်ဘုရားဂိုဏ်းက အဲ့ဒီလောက်တောင် အထင်ကြီးစရာ ကောင်းနေလို့လား"
ထိုရေနတ်ဘုရားဂိုဏ်းမှ လူ၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ ငါးအကြေးခွံများက တွန့်လိမ်သွားပြီး မျက်လုံးများထဲတွင် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော အလင်းရောင်များ ထွက်ပေါ်လာသည်။
"ကောင်းတယ်... အရမ်းကောင်းတယ်... မင်းကသတ္တိရှိသားပဲ... ဒီလိုဆိုမှတော့ မင်းရဲ့ နာမည်နဲ့ ဘယ်ကလာတာလဲဆိုတာ ပြောရဲလား"
"မပြောနဲ့"
ကျန်းဇီယန်၏ မျက်နှာက ချက်ချင်း ပျက်ယွင်းသွားပြီး လင်းယွမ်ကို သူမ၏ အနောက်ဘက်သို့ ဆွဲယူကာ ကာကွယ်ပေးလိုက်သည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူမက တိုးတိတ်သော အသံဖြင့် အလျင်အမြန် ပြောလိုက်သည်။ "ကိုလင်းယွမ်... ရေနတ်ဘုရားဂိုဏ်းက ကွမ်ဖူရဲ့ အကြီးဆုံး မိစ္ဆာဂိုဏ်း သုံးခုထဲက တစ်ခုပဲ... သူတို့က အင်အားကြီးပြီး အရမ်းလည်း အစွမ်းထက်တယ်... ကိုယ့်နာမည်နဲ့ နေရပ်ကို ဘယ်တော့မှ မပြောလိုက်နဲ့... မဟုတ်ရင် သူတို့ဆီကနေ သေချာပေါက် လက်စားချေတာ ခံရလိမ့်မယ်"
လင်းယွမ်က ကျန်းဇီယန်ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီး နူးညံ့စွာ ပြုံးရင်း ပြောလိုက်သည်။ "သတိပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးပါ... အခြေအနေကို ကျွန်တော် နားလည်ပါတယ်"
ထိုအချိန်တွင် ခုနက ရောက်လာသော လူငယ်လေးက ရေနတ်ဘုရားဂိုဏ်းမှ လူများကို လှည့်ကာ ဆဲဆိုလိုက်သည်။ "မင်းတို့ ရေနတ်ဘုရားဂိုဏ်းက အပုပ်နံ့နံနေတဲ့ ငါးပုပ်တွေ... လူတွေကို အများကြီး ဒုက္ခပေးခဲ့ပြီး သူများတွေကို ခြိမ်းခြောက်တာကလွဲရင် ဘာအစွမ်းအစ ရှိသေးလို့လဲ"
"တခြားလူတွေက မင်းတို့ကို ကြောက်ရင် ကြောက်မယ်... ငါတို့ လင်းယွီကျွန်းကတော့ မကြောက်ဘူးဟေ့... ဒီနေ့ မင်းတို့လို အပုပ်နံ့နံနေတဲ့ အမှိုက်တွေကို အကုန် သတ်ပစ်မယ်"
ရေနတ်ဘုရားဂိုဏ်းမှ တမန်တော်က အလွန် ဒေါသထွက်သွားပြီး အော်ဟစ်ဆဲဆိုလိုက်သည်။ "ချီးကိုပဲ... ရေနတ်ဘုရားရဲ့ ရင်ခွင်ထဲကို ဝင်ရောက်ခြင်းကသာ လူသားတွေကို ကယ်တင်နိုင်မယ့် တစ်ခုတည်းသော နည်းလမ်းပဲ... မင်းတို့လို အတိတ်ကမ္ဘာဟောင်းက တုံးအတဲ့ ကောင်တွေကတော့ ရေနတ်ဘုရားရဲ့ သုတ်သင်ရှင်းလင်းမှုကို ခံရတာ တန်တယ်ကွ"
နှစ်ဖက်စလုံးက အပြန်အလှန် ဆဲဆိုပြီးနောက် ချက်ချင်းပင် နောက်တစ်ကြိမ် စတင် တိုက်ခိုက်ကြပြန်သည်။
လင်းယွမ်က ကျန်းဇီယန်၏ အနီးတွင် ရပ်နေခဲ့သည်။ ကျန်းဇီယန်၏ ဒဏ်ရာများမှာ အပြည့်အဝ ပြန်လည် ကောင်းမွန်မလာသေးပေ။ ခုနက သူမ စားလိုက်သော ထူးဆန်းသည့် စတော်ဘယ်ရီသီးက အတိုင်းအတာ တစ်ခုအထိ ကုသနိုင်စွမ်း ရှိနေခဲ့သော်လည်း...
ဤမျှ မြန်ဆန်စွာ အာနိသင် ပြနိုင်မည် မဟုတ်သည်မှာ သေချာပေသည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ သူမက အဆုတ်နှင့် အရိုးများကိုပါ ထိခိုက်ဒဏ်ရာ ရရှိထားခြင်း ဖြစ်သည်။
လင်းယွမ်က သူမ၏ အနီးတွင် ကာကွယ်ပေးထားပြီး ကြယ်ရေခဲ သံကြိုးကြီးက ဟစ်အော်မြည်ဟည်းကာ လည်ပတ်နေပြီး သူတို့နှစ်ယောက်လုံး၏ ပတ်ပတ်လည်တွင် ကြယ်တာရာ တိမ်တိုက်တစ်ခုအလား လွှမ်းခြုံထားပေသည်။
သူတို့အနီးသို့ ချဉ်းကပ်ရန် ရဲတင်းသော မည်သည့် ရေနတ်ဘုရားဂိုဏ်းမှ လူမဆို လင်းယွမ်၏ ကြယ်ရေခဲ သံကြိုး ရိုက်ချက်တစ်ချက်ကိုပင် တောင့်ခံနိုင်စွမ်း မရှိခဲ့ကြပေ။
ကျန်းဇီယန်က ကြည့်လေလေ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်လာလေလေ ဖြစ်လာပြီး မနေနိုင်ဘဲ မေးလိုက်သည်။ "ရှင်က မျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့ကိုတောင် စုစည်းနိုင်နေပြီလား"
လင်းယွမ်က ပြုံးကာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "ဟုတ်ပါတယ်"
"ရေခဲဓာတ် မျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့လား"
"အင်း"
ကျန်းဇီယန်၏ မျက်လုံးများက အနည်းငယ် တောက်ပသွားပြီး ရုတ်တရက် ပြောလိုက်သည်။ "ပြီးခဲ့တဲ့ရက်ပိုင်းက လင်ကျောင်းတက္ကသိုလ် အနီးမှာ မြူခိုးမြို့တော်လို့ ခေါ်တဲ့ ရေခဲဓာတ် ရေပေါ်ကျွန်းတစ်ခု ပေါ်လာပြီး လူအတော်များများကို အံ့ဩသွားသေးတယ်"
"မြေမိခင်ဂိုဏ်းက ထိပ်တန်း အစွမ်းပိုင်ရှင်တွေ ကိုယ်တိုင် မြူခိုးမြို့တော်ကို သွားပြီး ဦးနှောက်အမြူတေနဲ့ နှလုံးအမြူတေကို လုယူဖို့ ကြိုးစားခဲ့ကြပေမယ့် နောက်ဆုံးမှာ မအောင်မြင်ခဲ့ဘူး... ကောလာဟလတွေ အရတော့ မြူခိုးမြို့တော်ရဲ့ အရှင်သခင်က ရေခဲဓာတ် မျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့ကို ပိုင်ဆိုင်ထားတဲ့ ထိပ်တန်း အစွမ်းပိုင်ရှင် တစ်ယောက်ပဲတဲ့"
လင်းယွမ်က မျက်ခုံးပင့်လိုက်သည်။ မြူခိုးမြို့တော်၏ သတင်းက ဤမျှ မြန်ဆန်စွာ အပြင်ဘက်သို့ ပြန့်နှံ့သွားလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်ထားခဲ့ပေ။
ကျန်းဇီယန်က လင်းယွမ်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ "ရှင်က မြူခိုးမြို့တော်က လာတာလား"
လင်းယွမ်က ချက်ချင်း မှင်တက်သွားသည်။ တစ်ဖက်လူက သူ့ကို မြူခိုးမြို့တော်မှ လူတစ်ယောက်ဟု ထင်နေသည်လား။
သို့သော် သူက ချက်ချင်းပင် နားလည်သွားခဲ့သည်။ သူကိုယ်တိုင်က ရေခဲဓာတ် အစွမ်းများကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး မျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့ကိုပါ စုစည်းနိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
ရေခဲဓာတ် မျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိရန် လွယ်ကူလှသည် မဟုတ်ပေ။ တိုက်ဆိုင်စွာဖြင့် မြူခိုးမြို့တော်ကဲ့သို့ ရေခဲဓာတ် ရေပေါ်ကျွန်းတစ်ခုပါ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။
ထို့ကြောင့် တစ်ဖက်လူက သူ့ကို ထိုနေရာမှ လာသည်ဟု သံသယဝင်ခြင်းမှာ အကြောင်းပြချက် ခိုင်လုံနေပေသည်။
သို့သော် လင်းယွမ်က ပြုံးရုံသာ ပြုံးလိုက်သည်။ "ဒေါက်တာကျန်း အထင်လွဲနေပြီ ထင်တယ်... ကျွန်တော်က မြူခိုးမြို့တော်က လူ မဟုတ်ပါဘူး"
"မဟုတ်ဘူးလား"
ကျန်းဇီယန်က အနည်းငယ် အံ့ဩသံသယဖြစ်သွားပြီး လင်းယွမ်ကို ကြည့်လိုက်ရာ လင်းယွမ်က ဆက်လက် မပြောတော့သည်ကို မြင်သောအခါ သူမကလည်း ဆက်မမေးတော့ပေ။
"ရေနတ်ဘုရားဂိုဏ်းကို မောင်းထုတ်ပြီးမှ ကျွန်မတို့ သေချာ စကားပြောကြတာပေါ့" ဟုသာ သူမက ပြောလိုက်သည်။
လင်းယွမ်က ပြုံးကာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး အပြင်ဘက်တွင် ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်နေကြသော စစ်တလင်းကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။ "ကျွန်တော် ကူညီပေးဖို့ လိုမလား"
ကျန်းဇီယန်က အလျင်အမြန် ပြောလိုက်သည်။ "အဆင်ပြေမယ်ဆိုရင်တော့ ရှင် ကျွန်မတို့ကို ကူညီပေးစေချင်ပါတယ်"
လင်းယွမ်က ပြုံးလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ "ခဏလေး စောင့်"
ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်က ဝှစ်ခနဲ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။
"ဝှစ်"
ကျန်းဇီယန်၏ မျက်လုံးများထဲတွင် လင်းယွမ်၏ ခြေရာလက်ရာများ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
ထို့နောက် တိုက်ပွဲမြေပြင်ထဲတွင် အာမေဍိတ်သံများနှင့် ပေါက်ကွဲသံများ အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။
ကျန်းဇီယန်၏ အကြည့်များက တိုက်ပွဲမြေပြင်ဆီသို့ အလျင်အမြန် ဝေ့ကြည့်လိုက်သည်။
တိုက်ပွဲမြေပြင်ပေါ်တွင် အရိပ်တစ်ခုက အဆက်မပြတ် ပေါ်လာလိုက် ပျောက်သွားလိုက် ဖြစ်နေပြီး တစ်ခါတစ်ရံတွင် အနောက်ဘက်၌ ပေါ်လာကာ တစ်ခါတစ်ရံတွင် အရှေ့ဘက်၌ ဝှစ်ခနဲ ထွက်ပေါ်လာသည်ကို သူမ မြင်လိုက်ရသည်။
အရိပ် ဖြတ်သန်းသွားသည့် နေရာတိုင်းတွင် မိုးရေများက နှင်းပွင့်များအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး မြေပြင်ကလည်း ချက်ချင်း အေးခဲသွားတော့သည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ရေနတ်ဘုရားဂိုဏ်း တမန်တော် တစ်ယောက်၏ ရေခဲရုပ်တု တစ်ခုလည်း ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။
စက္ကန့်အနည်းငယ် အတွင်းမှာပင် ထိုနေရာတစ်ခုလုံးက လုံးဝ တိတ်ဆိတ်သွားတော့သည်။
လင်းယွမ်၏ ခန္ဓာကိုယ်က တစ်ဖန် ပြန်လည် ထွက်ပေါ်လာပြီး ကျန်းဇီယန်၏ အနီးသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။
သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ဖျော့တော့သော အအေးဓာတ်များ ရှိနေသော်လည်း ယခုအခါတွင် ရုပ်သိမ်းထားလိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။
တိုက်ပွဲမြေပြင် တစ်နေရာလုံးတွင် ရေခဲရုပ်တုများ ပြည့်နှက်နေပြီး မြေပြင်ပေါ်တွင်လည်း ရေခဲတုံးများ အပြည့် ရှိနေပေသည်။
ကျွန်းပေါ်သို့ ဝင်ရောက် တိုက်ခိုက်လာသော ရေနတ်ဘုရားဂိုဏ်းမှ လူအားလုံးမှာ ဤတိုတောင်းလှသော စက္ကန့်အနည်းငယ် အတွင်းမှာပင် ရေခဲတိုင်များအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားကြပြီ ဖြစ်သည်။
"ရှင်... ရှင်..."
ကျန်းဇီယန်က အလွန်တရာ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားပြီး ဤမြင်ကွင်းကို မယုံကြည်နိုင်စွာဖြင့် ကြည့်နေခဲ့သည်။
ထို့နောက် လင်းယွမ်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး သူမ၏ ဆွဲဆောင်မှုရှိသော နှုတ်ခမ်းနီနီလေးများကို ဟလိုက်သော်လည်း ထိတ်လန့်လွန်းသဖြင့် ဘာပြောရမှန်း မသိဖြစ်နေခဲ့သည်။
လင်းယွမ်က ပြုံးလိုက်သည်။ "အားလုံးရှင်းသွားပြီ"
"အခု ကျွန်တော်တို့ စကားပြောဖို့ အချိန်ရသွားပြီလို့ ထင်တယ်"
ကျန်းဇီယန်က အံ့ဩမှင်တက်နေသလို အဝေးမှ လင်းယွီကျွန်းရှိ အခြားလူများကလည်း ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စွာဖြင့် လင်းယွမ်ကို လှည့်ကြည့်လာကြသည်။
တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် ထိုနေရာ တစ်ခုလုံးက တိတ်ဆိတ်သွားပြီး မိုးရေများ တဖျောက်ဖျောက် ကျဆင်းနေသည့် အသံကိုသာ ကြားနေရသည်။
အချိန်အတော်ကြာမှသာ ကျန်းဇီယန်က တံတွေးမျိုချလိုက်ပြီး သတိပြန်ဝင်လာကာ ပြောလိုက်သည်။ "အဲ့ဒါဆို... အဲ့ဒါဆို... ရှင် ကျွန်မနောက်ကို လိုက်ခဲ့ပါ... ရှင့်ကို ကျွန်မတို့ ကျွန်းပိုင်ရှင်နဲ့ ပေးတွေ့မယ်"
သူမ၏ ဦးနှောက်ထဲရှိ အတွေးများက ပြန်လည် ဝင်ရောက်လာပြီး တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ခုနက လူငယ်လေးကို လှည့်ကာ အော်ပြောလိုက်သည်။ "လင်းဟယ်... နင် လူတွေကို ခေါ်ပြီး ကျွန်းပိုင်ရှင် ယွဲ့အာကို မြန်မြန် သွားကူညီလိုက်"
"ကျွန်တော့် တာဝန်ထားလိုက်" လင်းဟယ်က ချက်ချင်း ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီးနောက် လူများကို ခေါ်ဆောင်ကာ ရေအောက်ဘက်သို့ အလျင်အမြန် ပြေးဆင်းသွားတော့သည်။
ထိုအခါမှသာ ကျန်းဇီယန်က လင်းယွမ်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ "ကျွန်မနောက်ကို လိုက်ခဲ့ပါ"
လင်းယွမ်က သူမ၏ နောက်သို့ လိုက်ပါသွားပြီး ကျွန်း၏ အလယ်ဗဟိုဘက်သို့ လျှောက်သွားခဲ့သည်။
ဤရင်းနှီးနေသော ကျွန်းပေါ်တွင် နောက်တစ်ကြိမ် လမ်းလျှောက်နေစဉ် ဤနေရာက ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး ပြောင်းပြန်လန်သွားသကဲ့သို့ အကြီးအကျယ် ပြောင်းလဲသွားပြီ ဖြစ်ကြောင်း သူ တွေ့လိုက်ရသည်။
မူလက ရှိနေခဲ့သော ရွှံ့ညွန်တောများနှင့် ခရုခွံများကဲ့သို့သော တောင်ကုန်းများမှာ အားလုံး ရှင်းလင်းသွားပြီ ဖြစ်သည်။
ရွှံ့ညွန်မြေများကို မြေသြဇာ ကောင်းမွန်သော မြေကွက်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းထားပြီး မူလက ချုံပုတ်များနှင့် ကျူတောများကို သီးနှံပင် အမျိုးမျိုးဖြင့် အစားထိုး စိုက်ပျိုးထားပေသည်။
အဝေးရှိ သစ်တောငယ်လေးကိုလည်း ရှင်းလင်းထားပြီး ကျောက်တုံးအိမ်လေးများကို တစ်လုံးပြီးတစ်လုံး တည်ဆောက်ထားကြသည်။
အချို့သော ကျောက်တုံးအိမ်များ၏ အရှေ့တွင် ခြံဝင်းများပင် ရှိနေပြီး ခြံဝင်းထဲတွင် သန္ဓေပြောင်း ကြက်များနှင့် ဘဲများကို မွေးမြူထားကြသည်။
တစ်ချိန်က အလွန်တရာ အန္တရာယ်များခဲ့သော လိပ်ကျွန်းကြီးက ယခုအခါတွင် နေထိုင်ရန် သင့်တော်သော ကျွန်းငယ်လေးတစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
ဤနေရာတွင် မြို့ငယ်လေးတစ်ခုကဲ့သို့သော ရွာလေးတစ်ခုကိုပင် တည်ဆောက်ထားကြပေသည်။
လင်းယွမ်၏ စိတ်ထဲတွင် အလွန်တရာ အံ့အားသင့်နေခဲ့ပြီး ဤကျောက်တုံးအိမ်များကို ဖြတ်သန်းသွားပြီးနောက် မကြာမီမှာပင် လင်းယွမ်က အရှေ့ဘက်၌ ကျယ်ပြန့်သော ကတော့ပုံစံ အဆောက်အအုံများ ထပ်မံ ထွက်ပေါ်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။
ဤကတော့ပုံစံများ၏ အပြင်ဘက်တွင် သိသာထင်ရှားသော ခရုခွံပုံစံ အစင်းရာများ ရှိနေပေသည်။
လင်းယွမ်က ယင်းမှာ အဆောက်အအုံများ မဟုတ်ဘဲ တစ်စုံတစ်ရာသော သန္ဓေပြောင်း ခရုခွံများ ဖြစ်ကြောင်းကို ချက်ချင်း နားလည်သွားတော့သည်။
ဆက်ရန်...
အပိုင်း(၄၇၆) ရောဂါပိုး အရင်းအမြစ်
ဤသန္ဓေပြောင်း ခရုခွံကြီးများက တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ယှက်နွယ်ကာ အစီအစဉ်တကျ နေရာယူထားပြီး မြေကြီးနက်နက်ထဲတွင် သပ်ရပ်စွာ တည်ရှိနေကြသည်။
ခရုခွံ၏ အပြင်ဘက်တွင်မူ လှေကားဝက်အူရစ်များကို တစ်ခုပြီးတစ်ခု တပ်ဆင်ထားသည်။
အမြင့် ၁၀ ပေတိုင်းတွင် အခန်းတစ်ခန်းစီ ရှိနေပေသည်။
လင်းယွမ်မှာ တစ်ခဏမျှ အံ့သြမှင်တက်သွားရသည်။
ဒါက သန္ဓေပြောင်း ခရုခွံတွေကို အသုံးပြုပြီး အိမ်ရာတွေအဖြစ် ပြောင်းလဲတည်ဆောက်ထားတာ သိသာလွန်းနေသည်။
ဤကဲ့သို့သော ဗိသုကာလက်ရာမျိုးက လင်းယွမ်၏ မျက်စိကို တကယ်ပင် ပွင့်သွားစေခဲ့သည်။
သူက စပ်စုချင်စိတ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။ "ဒါတွေက အိမ်တွေလား"
ကျန်းဇီယန်က ခေါင်းညိတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။ "ဒါက ကျွန်မတို့ ကျွန်းပိုင်ရှင် ကိုယ်တိုင် တည်ဆောက်ထားတဲ့ သန္ဓေပြောင်း ခရုခွံ အိမ်ရာတွေလေ"
"ရှင် ခုနက မြင်ခဲ့တဲ့ ကျောက်တုံးအိမ်တွေက မကြာခင် ဖျက်သိမ်းခံရတော့မှာ"
"ဒီ သန္ဓေပြောင်း ခရုခွံ အိမ်ရာတွေက ခိုင်ခံ့ရုံသာမကဘဲ အထပ်မြင့် အဆောက်အအုံတွေလိုမျိုး မြေနေရာကိုလည်း ချွေတာနိုင်တယ်... ရှင်လည်း မြင်တဲ့အတိုင်းပဲလေ... ကျွန်မတို့ဆီမှာ နေရာက ဒီလောက်လေးပဲ ရှိတာဆိုတော့ မြေနေရာ အရင်းအမြစ်က တော်တော်လေး ကျပ်တည်းတယ်"
ကျန်းဇီယန်က ပြုံးလိုက်ပြီး ကျွန်းပေါ်ရှိ အဆောက်အအုံများအကြောင်းကို မည်သည့်အရာကိုမျှ ဖုံးကွယ်ထားခြင်းမရှိဘဲ မိတ်ဆက်ပေးနေသည်။
လင်းယွမ်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သော်လည်း မြေနေရာ အရင်းအမြစ် ပြဿနာတစ်ခုတည်းကြောင့်တော့ မဟုတ်နိုင်ဟု တစ်ချိန်တည်းမှာပင် တွေးလိုက်မိသည်။
ကျောက်တုံးအိမ်များက အလွန် လေးလံလွန်းလှရာ လိပ်ကြီးအတွက်မူ မသေးလှသော ဖိအားတစ်ရပ် ဖြစ်နေပေလိမ့်မည်။
သို့သော် ဤသန္ဓေပြောင်း ခရုခွံများက အရွယ်အစား ပိုမို ကြီးမားသော်လည်း ခရုခွံအလွှာမှာ ပါးပါးလေး တစ်လွှာသာ ရှိပြီး အလွန်တရာ ခိုင်ခံ့ကာ အလေးချိန်လည်း ပေါ့ပါးလှသောကြောင့် ကျောက်တုံးအိမ်များထက် ပို၍ အဆင်ပြေမည်မှာ သေချာလှသည်။
လင်းယွမ်က သူမ၏နောက်မှ လိုက်ကာ အတွင်းဘက်သို့ ဆက်လျှောက်သွားရာ ခရုခွံအိမ်ရာများ၏ အနောက်ဘက်တွင် ကျယ်ပြန့်လှသော စိုက်ခင်းကြီးများကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။
စိုက်ခင်းများထဲတွင် ဟင်းသီးဟင်းရွက် အမျိုးမျိုးနှင့် သန္ဓေပြောင်း စပါးပင်ကဲ့သို့သော အပင်များကို စိုက်ပျိုးထားသည်။
လင်းယွမ်က ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ချက်ချင်း အံ့သြဝမ်းသာစွာဖြင့် မေးလိုက်သည်။ "ခင်ဗျားတို့ သန္ဓေပြောင်း စပါးပင်တွေကို ရှာတွေ့ခဲ့တာလား"
ကျန်းဇီယန်က ထိုစကားကို ကြားသောအခါ အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာကာ ပြောလိုက်သည်။ "ဟုတ်တယ်... ကွမ်ဖူ ဘက်မှာ ရှာတွေ့ခဲ့တာ... အခု ကွမ်ဖူ တစ်ခုလုံး ဒီသန္ဓေပြောင်း စပါးပင်တွေကို စိုက်ပျိုးနေကြပြီ"
"ဒီစပါးတွေက အထွက်နှုန်းရော ကောင်းရဲ့လား"
ကျန်းဇီယန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "တစ်ဧက အထွက်နှုန်းကတော့ မဆိုးဘူး... ရေလွှမ်းမိုးမှုကြီး မတိုင်ခင်ကနဲ့ သိပ်မကွာလှဘူး... ဒါပေမဲ့ ပါဝင်တဲ့ ကယ်လိုရီ ပမာဏကတော့ ပိုများလာတယ်... သန္ဓေပြောင်းစွမ်းအင်တွေကို စုပ်ယူထားလို့ ဖြစ်နိုင်တယ်"
ထိုက်ယန်တောင်တွင်မူ သန္ဓေပြောင်း စပါးပင်များကို မရှာတွေ့ခဲ့သော်လည်း သန္ဓေပြောင်း ဂျုံပင်များတော့ အများအပြား ရှိနေခဲ့သည်။
စပါးဆိုသည့် အရာက ယေဘုယျအားဖြင့် ရေစပ်စိုက်ခင်းများတွင်သာ စိုက်ပျိုးလေ့ရှိသည်။
ယာခင်းများတွင် စိုက်ပျိုးတတ်သည်များ ရှိသော်လည်း လင်ကျောင်း မြို့ဘက်တွင်မူ အခြေခံအားဖြင့် မရှိသလောက်ပင်။
ရေလွှမ်းမိုးမှုကြီး အပြီးတွင် ရေစပ်စိုက်ခင်းများမှာ အခြေခံအားဖြင့် ရေအောက်သို့ နစ်မြုပ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ရာ သန္ဓေပြောင်း စပါးပင်များကို ရှာဖွေရန်မှာ တကယ်ကို မလွယ်ကူလှပေ။
လင်းယွမ် လမ်းလျှောက်လာရင်းဖြင့် ပလတ်စတစ် ဖန်လုံအိမ် အများအပြားကိုလည်း ထပ်မံ မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။
ထိုအထဲတွင် ဟင်းသီးဟင်းရွက်နှင့် သစ်သီးဝလံများ အများအပြား စိုက်ပျိုးထားပြီး မျိုးစိတ်တော်တော်များများက ထိုက်ယန်တောင်တွင် မရှိသော အရာများ ဖြစ်သည်။
လင်းယွမ်၏ စိတ်ထဲတွင် ချက်ချင်း အကြံအစည်များ ပေါ်လာတော့သည်။ လင်းယွီကျွန်းမှ လူများနှင့် အရောင်းအဝယ် လုပ်ပြီး မျိုးစေ့အချို့ ယူသွားနိုင်ကောင်းပါရဲ့။
လမ်းတစ်လျှောက် လျှောက်လာပြီးနောက် မကြာမီမှာပင် ကျန်းဇီယန်က လင်းယွမ်ကို ပုဝိုင်းဝိုင်း ခရုခွံအိမ်လေး တစ်လုံးဆီသို့ ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့သည်။
ဤခရုခွံအိမ်လေးမှာ မမြင့်မားလှဘဲ အမြင့်ပေ ၂၄ ပေခန့်ရှိကာ သုံးထပ် ရှိသည်။
လင်းယွမ်က ကျန်းဇီယန်ကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။ "ဒါက ကျွန်းပိုင်ရှင်ရဲ့ အိမ်လား"
"မဟုတ်ပါဘူး... ဒါက ကျွန်မ နေတဲ့နေရာပါ... ကျွန်းပိုင်ရှင်တို့က ရေနတ်ဘုရားဂိုဏ်းကို ရင်ဆိုင်ဖို့ ရှိသေးတော့ လောလောဆယ် ဒီဘက်ကို ရောက်လာဦးမှာ မဟုတ်ဘူး... ကျွန်မဆီမှာ အရင်ဝင်ပြီး ရေတစ်ခွက်လောက် သောက်သွားပါဦး"
သူမက စကားပြောရင်း လင်းယွမ်ကို အခန်းထဲသို့ ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့သည်။
ဤပုဝိုင်းဝိုင်း ခရုခွံအိမ်လေးမှာ အလွန်ကျယ်ဝန်းပြီး မြေဧရိယာ စတုရန်းပေ ၉၆၀ ခန့်ရှိကာ စုစုပေါင်း သုံးထပ် ရှိသည်။
ပထမထပ်မှာ ဓာတ်ခွဲခန်းတစ်ခုကဲ့သို့ အလှဆင်ထားပြီး ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ အသုံးအဆောင်များ၊ ဆေးဝါးအမျိုးမျိုးနှင့် ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ ကိရိယာများ ရှိနေသည်။
ကျန်းဇီယန်က ပြောလိုက်သည်။ "ဒီနေရာက ကျွန်မရဲ့ အခန်းတင်မဟုတ်ဘူး... ရုံးခန်းလည်း ဟုတ်တယ်"
"ကျွန်မက လင်းယွီကျွန်းရဲ့ အချိန်ပြည့် ဆရာဝန်လေ... အားနာပါတယ်... နည်းနည်းတော့ ရှုပ်ပွနေတယ်... အပေါ်ထပ်ကို လိုက်ခဲ့ပါဦး"
ကျန်းဇီယန်က လင်းယွမ်ကို ကြောင်လိမ်လှေကားမှတစ်ဆင့် အပေါ်ထပ်သို့ ခေါ်သွားခဲ့သည်။
အပေါ်ထပ်တွင် ဧည့်ခန်းတစ်ခု ရှိသည်။ သိပ်မကျယ်ဝန်းသော်လည်း စားပွဲနှင့် ထိုင်ခုံများ အစုံအလင် ရှိနေသည်။ သို့သော် တစ်ဆက်တည်းသော ပရိဘောဂများတော့ မဟုတ်ပေ။
သိသာစွာပင် ဤစားပွဲနှင့် ထိုင်ခုံများက ဟိုတစ်စ ဒီတစ်စ ကောက်ယူ စုဆောင်းထားခြင်း ဖြစ်ဟန်တူသည်။
ထိုပရိဘောဂများ အားလုံးကို မြေပြင်တွင် ဂဟေဆော်ထားပြီး ရွှေ့ပြောင်းရန် ခက်ခဲကြောင်း လင်းယွမ် သတိပြုမိလိုက်သည်။
ထို့ပြင် အထပ်များကြားရှိ ကြမ်းပြင်များက ဘိလပ်မြေပြား တစ်မျိုးကို အသုံးပြုထားပြီး ကြွေပြားကဲ့သို့သော အရာများလည်း မရှိပေ။
သစ်သားကြမ်းပြင်များ ခင်းထားသော်လည်း ယေဘုယျအားဖြင့် ကြည့်လျှင် အနည်းငယ် ကြမ်းတမ်းနေသေးသည်။
လင်းယွမ်က ရေအောက်ရှိ မြေဓာတ် အစွမ်းပိုင်ရှင် ကောင်မလေးကို သတိရသွားသည်။ ထိုမြေဓာတ် အစွမ်းပိုင်ရှင် ရှိနေသရွေ့ အိမ်များ တည်ဆောက်ရန်ဆိုသည်မှာ ခက်ခဲသော ကိစ္စရပ်တစ်ခု မဟုတ်နိုင်ကြောင်း သူ ခန့်မှန်းမိလိုက်သည်။
"ရှင် အရင်ထိုင်ဦးနော်... ကျွန်မ ရေတစ်ခွက် သွားခပ်လိုက်မယ်"
ကျန်းဇီယန်က ထိုင်ခုံကို လက်ညှိုးထိုးပြကာ လင်းယွမ်ကို ထိုင်ရန် ဖိတ်ခေါ်လိုက်ပြီး သူမကိုယ်တိုင်မူ ရေသွားခပ်လေသည်။
မကြာမီတွင် သူမက ရေနွေးကြမ်း တစ်အိုးနှင့် ရေခွက်တစ်ခွက် ယူဆောင်လာခဲ့သည်။
လင်းယွမ်အတွက် ရေတစ်ခွက် ငဲ့ပေးရင်း ပြောလိုက်သည်။ "ကျွန်မဆီက ခွက်တွေကလည်း တခြား အဆောက်အအုံတွေထဲကနေ ကောက်လာတာချည်းပဲ... ရွံတော့ မရွံနဲ့နော်"
လင်းယွမ်က ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။ "ကိစ္စမရှိပါဘူး ဒေါက်တာကျန်း... ကျွန်တော် ဒီတစ်ခေါက် ခင်ဗျားကို ထွက်ရှာတုန်းက ရှင်းဟိုင် ဥယျာဉ်စံအိမ်ရာကို အရင်သွားခဲ့တာ... ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒီဘက်က ရေမြုပ်သွားပြီဆိုတော့ ဘာမှ မတတ်နိုင်ဘဲ အနီးအနားမှာပဲ ခင်ဗျားရဲ့ သတင်းကို လိုက်စုံစမ်းခဲ့ရတာ"
"စက်မှုဇုန်ဘက် ရောက်မှပဲ ခင်ဗျားရဲ့ သဲလွန်စကို ရှာတွေ့ခဲ့တာ"
ကျန်းဇီယန်က လင်းယွမ်ကို အံ့သြစွာဖြင့် တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ "ဒီလိုကြည့်ရရင်တော့ ရှင်တို့ ခိုလှုံရေးစခန်းက ရောဂါပိုး ကူးစက်မှုက တကယ်ကို ပြင်းထန်နေပြီထင်တယ်"
လင်းယွမ်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "ဒီရောဂါပိုးက အရမ်းကို ထူးဆန်းတယ်... အရင်က တစ်ခါမှ မကြုံဖူးဘူး... ဒေါက်တာရန်တောင် ဘာမှ မတတ်နိုင်တော့လို့ ခင်ဗျားဆီကိုပဲ ကျွန်တော် လာရှာရတော့တာ"
ကျန်းဇီယန်က ခေါင်းခါလိုက်သည်။ "ကျွန်မ အရင် ကြိုပြောထားမယ်နော်... ရှင် စိတ်ထဲမှာ ကြိုတင် ပြင်ဆင်ထားတာ အကောင်းဆုံးပဲ"
"အခုက အရင်လို မဟုတ်တော့ဘူးလေ... အရင်တုန်းကတော့ ဆေးရုံတွေမှာ ကျွမ်းကျင် ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ ကိရိယာတွေနဲ့ စက်ပစ္စည်းတွေ ရှိတယ်... ပြီးတော့ အမျိုးမျိုးသော ဆေးဝါး အထောက်အပံ့တွေလည်း ရှိတော့ ရောဂါပိုးကို အလျင်အမြန် စစ်ဆေး ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာလို့ ရတာပေါ့"
"ဒါပေမဲ့ ရေလွှမ်းမိုးမှုကြီး ကြောင့် စက်ပစ္စည်းတွေ အားလုံးက ရေထဲ နစ်မြုပ်သွားပြီ... ကျွန်မဆီမှာ အကျွမ်းကျင်ဆုံး ရောဂါပိုးဆိုင်ရာ အသိပညာတွေ ရှိနေရင်တောင် ရှင်တို့ကို ကူညီပေးနိုင်မယ်လို့ အာမခံဖို့ ခက်တယ်"
လင်းယွမ်က ခေါင်းအနည်းငယ် ညိတ်ပြကာ ပြောလိုက်သည်။ "ဒါကို ကျွန်တော် သိပါတယ်... ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ ကိရိယာတွေလို ကိစ္စကို ကျွန်တော်ပဲ နည်းလမ်းရှာလိုက်ပါ့မယ်... ဆရာမက ဒီရောဂါပိုးကို တကယ်ပဲ ဖယ်ရှား ကုသလို့ ရနိုင်မရနိုင် ဆိုတာလေးပဲ ကူညီ ကြည့်ပေးရင် ရပါပြီ"
ကျန်းဇီယန်က လင်းယွမ်ကို အံ့သြစွာဖြင့် တစ်ချက်ကြည့်လိုက်မိသည်။ ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ ကိရိယာများကို ရှာဖွေတွေ့ရှိရန် သူက အဘယ်ကြောင့် ဤမျှ ယုံကြည်မှု ရှိနေရသနည်းဆိုသည်ကို သူမ နားမလည်နိုင်ပေ။
သူမက ခဏမျှ စဉ်းစားလိုက်ပြီးနောက် ပြောလိုက်သည်။ "ရှင် အရင်ဆုံး ဒီရောဂါပိုးရဲ့ အခြေအနေကို ပြောပြပါလား"
"ကူးစက်ခံရပြီးရင် တိကျတဲ့ ရောဂါလက္ခဏာတွေက ဘာတွေလဲ"
လင်းယွမ်က ချက်ချင်း ပြောလိုက်သည်။ "ကူးစက်ခံရသူတွေက အစပိုင်းမှာ တစ်ကိုယ်လုံး ပူခြစ်လာပြီး ချွေးစေးတွေ ပြန်လာတယ်... သာမန် အအေးမိဖျားနာတာနဲ့ အတော်လေး ဆင်တူတယ်"
"ဒါပေမဲ့ ဒုတိယနေ့ ရောက်တာနဲ့ ချက်ချင်း ပြင်းထန်လာပြီး အိပ်ရာထဲကနေတောင် မထနိုင်တော့တဲ့အထိ ဆိုးရွားလာတယ်... ခေါင်းတွေ အဆက်မပြတ် ကိုက်ခဲလာပြီး တက်တဲ့ လက္ခဏာတွေပါ ဖြစ်လာတယ်"
"တတိယနေ့ကျရင်တော့ လုံးဝ သတိလစ် မေ့မြောသွားတော့တာပဲ... အဲ့ဒီအချိန်မှာ ကုသမှုတစ်ခုခုနဲ့ မထိန်းချုပ်နိုင်ဘူးဆိုရင် မကြာခင်မှာပဲ အသက်ရှူရပ်သွားတတ်တယ်"
ကျန်းဇီယန်က ဤစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ချက်ချင်း မျက်မှောင်ကြုတ်သွားပြီး မျက်နှာအမူအရာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားကာ ချက်ချင်း မေးလိုက်သည်။ "ရှင်တို့ လူတွေက သန္ဓေပြောင်း ငါးတွေကို စားမိပြီးနောက်မှ ကူးစက်ခံရတာ မဟုတ်လား"
လင်းယွမ်မှာ အနည်းငယ် ကြောင်အမ်းသွားပြီးနောက် ခေါင်းညိတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။ "ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ကနဦး စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုတွေအရတော့ သန္ဓေပြောင်း ငါးတွေကို စားသုံးတာနဲ့ တကယ် ဆက်စပ်နေတယ်"
ကျန်းဇီယန်က ချက်ချင်း မတ်တတ်ထရပ်လိုက်ပြီး သူမ၏ အကြည့်များက နက်ရှိုင်းသွားတော့သည်။ "ထင်တဲ့အတိုင်းပဲ"
လင်းယွမ်က ကမန်းကတန်း ဆက်မေးလိုက်သည်။ "ဘာလို့လဲ... ဒေါက်တာကျန်းက ဒီလို အခြေအနေမျိုး ကြုံဖူးလို့လား"
ကျန်းဇီယန်က ခေါင်းအနည်းငယ် ညိတ်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ "ဒီလို ရောဂါပိုးမျိုးကို ကွမ်ဖူမှာ ကျွန်မ တစ်ကြိမ်မက ကြုံဖူးတယ်"
"ဘာ... ကွမ်ဖူမှာ ဒီလို ရောဂါပိုးမျိုး ပေါ်နေပြီလား" လင်းယွမ်မှာ ချက်ချင်း လန့်ဖြန့်သွားတော့သည်။
ကျန်းဇီယန်က "တိတိကျကျ ပြောရရင် ရေနတ်ဘုရားဂိုဏ်း ရှိနေတဲ့ နေရာတိုင်းမှာ ဒီလို ရောဂါပိုးမျိုး ပေါ်လာတတ်တာ"
"ရေနတ်ဘုရားဂိုဏ်းက လူတွေကတော့ အဲ့ဒါကို ရေနတ်ဘုရားရဲ့ ကျိန်စာ လို့ ခေါ်ကြတယ်"
"ရေနတ်ဘုရားဂိုဏ်း"
လင်းယွမ်၏ မျက်နှာအမူအရာ ပြောင်းလဲသွားပြီး တစ်စုံတစ်ရာကို တွေးမိသွားဟန် ရှိသည်။
"ဘာလို့ ရေနတ်ဘုရားဂိုဏ်းရဲ့ အနီးအနားမှာပဲ ဒီလို ရောဂါပိုးက ပေါ်လာရတာလဲ"
ကျန်းဇီယန်က အေးစက်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။ "အရမ်း ထူးဆန်းတယ် မဟုတ်လား... တကယ်တော့ ဒီရောဂါပိုးရဲ့ ဖြေရှင်းနည်းကလည်း အရမ်းကို ရိုးရှင်းပါတယ်... ရေနတ်ဘုရားဂိုဏ်းရဲ့ နတ်ရေစင်ကို သောက်လိုက်တာနဲ့ ကုသစရာတောင် မလိုဘဲ ပျောက်ကင်းသွားတာပဲ"
စကားက ဤနေရာအထိ ရောက်လာပြီဖြစ်ရာ မည်သို့သော ကိစ္စရပ်ဖြစ်ကြောင်း လင်းယွမ် နားမလည်သေးလျှင်တော့ သူက တကယ်ကို တုံးအလွန်းရာ ကျပေလိမ့်မည်။
သူ၏ မျက်နှာမှာ မည်းမှောင်သွားပြီး ကျန်းဇီယန်ကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။ "ဆိုလိုတာက... ဒီရောဂါပိုးကို ရေနတ်ဘုရားဂိုဏ်းက ဖြန့်နေတာ ဖြစ်နိုင်တယ်ပေါ့"
ကျန်းဇီယန်က ခေါင်းအနည်းငယ် ညိတ်လိုက်သည်။ "ဆယ်ပုံ ကိုးပုံလောက် သေချာတယ်... ကြည့်ရတာ ရှင်တို့ရဲ့ ခိုလှုံရေးစခန်းကို ရေနတ်ဘုရားဂိုဏ်းက မျက်စိကျသွားပြီ ထင်တယ်"
"ရေနတ်ဘုရားဂိုဏ်းရဲ့ ပစ်မှတ်ထားခံရတဲ့ ခိုလှုံရေးစခန်းတွေက အကယ်လို့ စွမ်းအား သာမန်လောက်ပဲ ဆိုရင် သူတို့က တိုက်ရိုက် အင်အားသုံးပြီး အတင်းအဓမ္မ သိမ်းပိုက်ကြတာ"
"တကယ်လို့ ခိုလှုံရေးစခန်းရဲ့ စွမ်းအားက အားမနည်းဘူးဆိုရင် သူတို့က ရောဂါပိုးနဲ့ တိုက်ခိုက်တဲ့ နည်းလမ်းကို သုံးပြီး ခိုလှုံရေးစခန်းက နေထိုင်သူတွေ ကြောက်ရွံ့လာအောင် ဖန်တီးကြတယ်"
"အဲ့ဒီနောက်မှာ၏ သူတို့က ရေနက် လျှို့ဝှက်တမန်တွေကို ပစ်မှတ်ခိုလှုံရေးစခန်းထဲ စေလွှတ်ပြီး တရားဟောဖို့ လုပ်ကြတယ်... အဲ့ဒီကနေတစ်ဆင့် အဓိကရုဏ်းတွေ ဖြစ်လာအောင် ဖန်တီးပြီး နောက်ဆုံးမှာတော့ အတွင်းအပြင် ပူးပေါင်းပြီး အဲ့ဒီခိုလှုံရေးစခန်းကို အပြီးတိုင် ဝါးမျိုပစ်လိုက်တာပဲ"
လင်းယွမ်၏ မျက်နှာမှာ အလွန်တရာ အကျည်းတန်နေပြီး သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ရုတ်တရက် အလောတကြီး ဖြစ်လာသော ခံစားချက်တစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာတော့သည်။
သူ ထိုက်ယန်တောင်ကို အမြန်ဆုံး ပြန်သွားမှ ဖြစ်တော့မည်။
အကယ်၍ ကျန်းဇီယန် ပြောသကဲ့သို့သာ တကယ် မှန်ကန်နေခဲ့လျှင် ဤအရာအားလုံးက ရေနတ်ဘုရားဂိုဏ်း၏ လျှို့ဝှက်ကြံစည်မှု တစ်ခုသာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။
သူ ထွက်လာခဲ့သည့် ဤရက်အနည်းငယ်အတွင်း ရေနတ်ဘုရားဂိုဏ်းက လက်စလှုပ်ရှားနေလောက်ပြီ ဖြစ်သည်။
သူ စိတ်မအေးဖြစ်နေကာ တစ်နေရာရာတွင် မှားယွင်းနေသကဲ့သို့ အမြဲ ခံစားနေရသည်မှာ မဆန်းတော့ပေ။
ပြဿနာ၏ အရင်းအမြစ်က ဤနေရာတွင် ရှိနေခဲ့ခြင်းပင်။
လင်းယွမ်က ချက်ချင်း မေးလိုက်သည်။ "ဒီလိုဆိုရင် ဒီရောဂါပိုးကို ရေနတ်ဘုရားဂိုဏ်းက ဖန်တီးလိုက်တာပေါ့"
"သူတို့ဆီမှာ ဘယ်လိုလုပ် ရောဂါပိုး ရှိနေရတာလဲ"
ကျန်းဇီယန်က လေးနက်သော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "ရေနတ်ဘုရားဂိုဏ်းမှာ အစွမ်းပိုင်ရှင် တစ်ယောက်ရှိတယ်... သူက ရေနတ်ဘုရားဂိုဏ်း ရေစင် ယဇ်ပုရောဟိတ်အဖွဲ့က ယဇ်ပုရောဟိတ်ကြီး လေးပါးထဲက တစ်ပါးဖြစ်ပြီး သူ့ကို ကပ်ရောဂါ ယဇ်ပုရောဟိတ်လို့ ခေါ်ကြတယ်... သူ့ရဲ့ အစွမ်းက ကူးစက်မြန် ကပ်ရောဂါတွေကို ယူဆောင်လာပေးနိုင်တာပဲ"
"ဒီလို ကူးစက်ရောဂါက ရောဂါပိုးနဲ့ ဘာမှမဆိုင်ဘူး... ကူးစက်ရောဂါရဲ့ အရင်းအမြစ်က သူကိုယ်တိုင်ပဲ"
"သူက သန္ဓေပြောင်း ငါးတွေဆီကို ကူးစက်ရောဂါတွေ ဖြန့်ကြဲပြီး ကူးစက်စေနိုင်တယ်... အစတုန်းက ရေနတ်ဘုရားဂိုဏ်း အလျင်အမြန် ကြီးထွားလာပြီး အရူးအမူး နယ်မြေချဲ့ထွင်နိုင်ခဲ့တာက ဒီလူရဲ့ အကျိုးဆောင်မှုကြောင့် အများကြီးပါတယ်"
လင်းယွမ်၏ မျက်နှာမှာ မည်းမှောင်နေပြီး မေးလိုက်သည်။ "ဒီကူးစက်ရောဂါကို ဘယ်လို ဖြေရှင်းရမလဲ... သူ့ကို ရှာတွေ့မှ ရမှာလား"
ကျန်းဇီယန်က ခေါင်းအနည်းငယ် ညိတ်လိုက်သည်။ "သူက ကပ်ရောဂါရဲ့ အရင်းအမြစ် ဖြစ်တဲ့အတွက် ကပ်ရောဂါကို ဖြန့်ချင်တယ်ဆိုရင် ရှင်တို့ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူတွေနဲ့ သိပ်ဝေးတဲ့နေရာမှာ ရှိနေမှာ မဟုတ်ဘူး"
"သူ့ရဲ့ ရောဂါပိုး ကူးစက်မှုကလည်း အကွာအဝေး ကန့်သတ်ချက် ရှိတယ်... သူ့ရဲ့ အစွမ်းနဲ့ သက်ဆိုင်သလို အများအားဖြင့် သူ့ရဲ့ စိတ်စွမ်းအင်နဲ့လည်း ဆက်စပ်နေလောက်တယ်"
"ဘာ"
လင်းယွမ်၏ မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းသွားတော့သည်။ အကယ်၍ ဤသို့ဆိုပါက တစ်ဖက်လူက ဆယ်ပုံ ကိုးပုံခန့် ထိုက်ယန်တောင်၏ အနီးအနားတွင် ရှိနေသည်ဟု ဆိုလိုခြင်း မဟုတ်ပါလော။
လင်းယွမ်က အလျင်အမြန် မတ်တတ်ထရပ်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ "ဒေါက်တာကျန်း... သူကပဲ ကူးစက်ရောဂါကို ထိန်းချုပ်နိုင်တယ်ဆိုတော့ သူ့ကို မဖြစ်မနေ ဖမ်းရတော့မှာပေါ့"
"ဒေါက်တာကျန်း... ကျွန်တော် အခုချက်ချင်း ပြန်သွားမှ ဖြစ်တော့မယ်... ဒီဘက်မှာ အကြာကြီး မနေနိုင်တော့ဘူး"
ကျန်းဇီယန်က ကမန်းကတန်း ပြောလိုက်သည်။ "ကိုလင်းယွမ်... ကိစ္စတွေက ဒီလိုဖြစ်နေမှတော့ ရှင်လည်း သိပ်မလောပါနဲ့ဦး... အဲ့ဒီအစား ကျွန်မတို့ဘက်က ကိစ္စတွေ ပြီးသွားတဲ့အထိ စောင့်ပြီး ကျွန်မတို့ ကျွန်းပိုင်ရှင်ကို မေးကြည့်ပါလား... ကျွန်မပါ ရှင်နဲ့အတူ ထိုက်ယန်တောင်ကို လိုက်ချင်လိုက်နိုင်မှာ"
လင်းယွမ် ခဏမျှ စဉ်းစားလိုက်သည်။ ထိုက်ယန်တောင်တွင် မျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့ အဆင့် အစွမ်းပိုင်ရှင် ဆို၍ ကျောက်ခိုင် တစ်ယောက်တည်းသာ ရှိသည်။ သူ ပြန်သွားလျှင်လည်း လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် လက်လေးဖက်ကို မယှဉ်နိုင်ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ ရေနတ်ဘုရားဂိုဏ်းက ထိုက်ယန်တောင်ကို အကြံအစည်ရှိနေသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်မည်ကို သူ စိုးရိမ်မိသည်။
ဒီတစ်ကြိမ် သူတို့က အပြည့်အဝ ပြင်ဆင်ထားမှာ သေချာသည်။ အကယ်၍ လင်းယွီကျွန်း၏ အကူအညီကိုသာ ရနိုင်မည်ဆိုပါက သူ တစ်ယောက်တည်း တိုက်ခိုက်ရသည်ထက် ပိုကောင်းမည်မှာ သေချာလှသည်။
သူက ချက်ချင်း ပြောလိုက်သည်။ "အဲ့ဒါလည်း ကောင်းတာပဲ... ဒါပေမဲ့ ဒီလို ထိုင်စောင့်နေရုံနဲ့တော့ မဖြစ်သေးဘူး... ဒီလိုလုပ်မယ်လေ... ကျွန်တော် ရေအောက်ဆင်းပြီး သွားကူညီလိုက်မယ်"
ကျန်းဇီယန်က ပြုံးကာ ခေါင်းခါလိုက်သည်။ "မလိုပါဘူး... ကျွန်မတို့ ကျွန်းပိုင်ရှင်ကလည်း သာမန်လူမှ မဟုတ်တာ... အခုလောက်ဆိုရင် ပြီးသလောက် ရှိနေလောက်ပါပြီ"
ပြောရင်းဖြင့် သူမက ထရပ်ကာ ပြတင်းပေါက်ဆီသို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်။
လင်းယွမ်လည်း သူမနောက်မှ ပြတင်းပေါက်ဆီသို့ လိုက်သွားပြီး အပြင်ဘက်ရှိ ရေလွှမ်းမိုးနေသော မြင်ကွင်းကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။
သို့သော် ရေပြင်ကျယ်ကြီးထဲတွင် လှိုင်းလုံးကြီးများ လိမ့်တက်နေပြီး လိပ်ကြီးက ခေါင်းမော့ထားကာ ရေနတ်ဘုရားဂိုဏ်း၏ သင်္ဘောများအားလုံးကို ဝင်တိုက်ချေမှုန်းထားပြီးဖြစ်သည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။
ထိုရေနတ်ဘုရားဂိုဏ်းမှ လူများက ရေထဲသို့ ပြုတ်ကျသွားပြီးနောက် တိုက်ခိုက်မှုများ ပြုလုပ်ရန် ကြံစည်နေကြဆဲပင်။
သို့သော် ထိုအချိန်မှာပင် ထိုရေလှိုင်းများထဲမှ ဧရာမ သန္ဓေပြောင်း သတ္တဝါကြီးများ တစ်ကောင်ပြီးတစ်ကောင် ထွက်ပေါ်လာကြတော့သည်။
ဧရာမ ဂဏန်းကြီးများ ရှိသလို ဧရာမ ရွက်တိုင်ငါးကြီးများလည်း ပါဝင်နေသည်။
ဤသန္ဓေပြောင်း သတ္တဝါကြီးများ ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ရေနတ်ဘုရားဂိုဏ်းမှ လူများအားလုံး ချက်ချင်း ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားကြတော့သည်။
ထိုဧရာမ သန္ဓေပြောင်း သတ္တဝါကြီးများက ညွှန်ကြားချက်တစ်ခုခုကို ရရှိထားသကဲ့သို့ ရေနတ်ဘုရားဂိုဏ်းမှ လူများကို ရူးသွပ်စွာ စတင် တိုက်ခိုက် မျိုချကြတော့သည်။
ရေနတ်ဘုရားဂိုဏ်းမှ လူများမှာ ထိတ်လန့် ဒေါသထွက်သွားကြပြီး ရေငုပ်ကာ ထွက်ပြေးရန် အလျင်အမြန် စတင်လိုက်ကြသည်။
မကြာမီမှာပင် ရေပြင်ပေါ်တွင် အလောင်းများ အမြောက်အမြား ပေါ်လာခဲ့ပြီး ကျွန်းပေါ်မှလည်း လင်းယွီကျွန်းသားများ၏ အောင်ပွဲခံ အော်ဟစ်သံများ ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။
လင်းယွမ်၏ မျက်နှာတွင် အံ့သြမှင်တက်နေသော အမူအရာများ ပေါ်လာပြီး မေးလိုက်သည်။ "ခင်ဗျားတို့ ကျွန်းပေါ်မှာ သန္ဓေပြောင်း သတ္တဝါတွေကို ထိန်းချုပ်ပြီး တိုက်ခိုက်နိုင်တဲ့လူ ရှိနေတာလား"
ဆက်ရန်...