အခန်း (၁၆၅-၁၆၆)

အခန်း။ ၁၆၅

ဤကျွန်း၏ အမည်မှာ ကျင့်ယီကျွန်းဖြစ်ပြီး ဓားဂိုဏ်းသို့ အသစ်ဝင်ရောက်လာသော တပည့်များ နေထိုင်ရာနေရာ ဖြစ်သောကြောင့် အတော်အတန် ဘေးကင်းသည်ဟု ဆိုနိုင်သည်။ ကျွန်းပေါ်တွင် အခြေစိုက်ထားသော ဓားကျင့်ကြံသူ အများအပြားမှာလည်း ရေနွေးကျွန်းဘက်သို့ ပျံသန်းသွားကြပြီ ဖြစ်သည်။

စုန်ယန်၏ အာရုံခံနိုင်စွမ်းမှာ အလွန်ထက်မြက်လှရာ ထိုဓားကျင့်ကြံသူများ၏ စကားသံများမှတစ်ဆင့် သူတို့မှာ ကြောက်ရွံ့နေခြင်းထက် စူးစမ်းလိုစိတ် ပိုများနေကြသည်ကို သိရှိလိုက်သည်။ မြူပင်လယ်တွင် မိစ္ဆာသားရဲများ ရှိတတ်သည်မှာ သဘာဝဖြစ်သော်လည်း ရေနဂါးတစ်ကောင် ပေါ်လာခြင်းမှာမူ အမှန်တကယ် ရှားပါးလှသည်။ ဓားကျင့်ကြံသူများသည် ထိုအခြေအနေကို စောင့်ကြည့်ရန်နှင့် ဘေးအန္တရာယ် မပြန့်ပွားစေရန်အတွက် သွားရောက်ကြခြင်း ဖြစ်သည်။

ညီမလေးအန်လီမှာမူ နှစ်ရက်နှင့် နှစ်ညတိုင်တိုင် အိပ်ရေးပျက်ထားပြီး စိတ်ဖိစီးမှုများလွန်းခဲ့သဖြင့် ဘေးကင်းသော နေရာသို့ ရောက်သည်နှင့် တပြိုင်နက် အိပ်မောကျသွားတော့သည်။ စုန်ယန်မှာမူ သူမ၏ဘေးတွင် တင်ပျဉ်ခွေထိုင်လျက် အသက်ရှူနှုန်းကို ထိန်းညှိရင်း ပတ်ဝန်းကျင်ကို ငြိမ်သက်စွာ အာရုံခံနေမိသည်။

ရုတ်တရက် သူ တုန့်ခနဲ ဖြစ်သွားသည်။ အနားရှိ ကန်ရေပြင်ထဲမှ တစ်စုံတစ်ခု ကုန်းပေါ်သို့ တွားတက်လာသည်ကို သူ အာရုံခံမိလိုက်သည်။ ပုံရိပ်နှစ်ခုဖြစ်ပြီး အလွန်တိတ်ဆိတ်လှကာ သူတို့၏ အရှိန်အဝါများကိုလည်း ပါးနပ်စွာ ဖုံးကွယ်ထားကြသည်။ ကုန်းပေါ်သို့ ရောက်သည်နှင့် ထိုပုံရိပ်နှစ်ခုမှာ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြေးထွက်သွားကြတော့သည်။

စုန်ယန် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိသည်။ ထျန်းရှောင်လင်မှာလည်း ဤကျင့်ယီကျွန်းပေါ်တွင် ရှိနေသည်ကို သူ သတိရသွားသည်။ ထိုကလေးမလေးမှာ ထျန်းရှောင်ကျို၏ တူမဖြစ်ပြီး သူကိုယ်တိုင် ဂိုဏ်းထဲသို့ ခေါ်ဆောင်လာခဲ့သူ ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သူမသာ ဤကဲ့သို့ အသေးအဖွဲ ကိစ္စရပ်တစ်ခုကြောင့် သေဆုံးသွားခဲ့လျှင် သူ၏ စိတ်အခြေအနေကို သေချာပေါက် ထိခိုက်စေပေလိမ့်မည်။ ၎င်းမှာ မြေကြီးထဲတွင် အပင်တစ်ပင် စိုက်ထားပြီး ပုံမှန်အားဖြင့် ဂရုမစိုက်သော်လည်း သူ့ရှေ့တွင်ပင် တစ်စုံတစ်ခုက ထိုအပင်ကို ဝါးမြိုသွားပါက မည်သူမဆို စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်ရမည်သာ ဖြစ်သည်။

သို့သော် သူ လှုပ်ရှားရန် ပြင်လိုက်ရုံရှိသေး……အဝေးဆီမှ ထိတ်လန့်တကြား အော်ဟစ်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ခရမ်းရောင်နန်းတော် အဆင့် အကြီးအကဲလား ဒီကျွန်းပေါ်မှာ ခင်ဗျားလို အဆင့်ရှိတဲ့ ဓားကျင့်ကြံသူတစ်ယောက် ဘယ်လိုလုပ် ရှိနေရတာလဲ"

"မင်းတို့က ဘယ်သူတွေလဲ"

ထိုအသံမှာ ရုပ်ဖျက်ထားသော်လည်း အလွန်ထက်မြက်သော အငွေ့အသက်များ ပါဝင်နေသည်။

မကြာမီမှာပင် တည်ငြိမ်အေးဆေးသော အသံတစ်ခုက ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"ငါက ဓားဂိုဏ်းရဲ့ သာမန်ကျွန်းစောင့်တစ်ယောက်ပါပဲ။ ဒီနေ့ တာဝန်ကျနေတာမို့လို့ပါ"

နှစ်ဖက်စလုံး ငြိမ်သက်သွားကြသည်။

ထိုတည်ငြိမ်သောအသံက ဆက်ပြောသည်။

"မင်းတို့နှစ်ယောက်က မြေခွေးမိစ္ဆာတွေဆိုတာ ငါသိတယ်။ ဒါပေမဲ့ ငါဝင်ပါဖို့ စိတ်မကူးထားပါဘူး။ ငါတို့ဓားဂိုဏ်းက ပြဿနာမရှာချင်ဘူး။ မင်းတို့ လာရာလမ်းအတိုင်းပဲ ပြန်လှည့်သွားကြတာ ကောင်းမယ်"

ထိုအးာကို နားထောင်ပြီး စုန်ယန်တစ်ယောက် အတော်လေး စိတ်ပျက်သွားမိသည်။

ဓားဂိုဏ်းသားတိုင်းက ညီမလေးရှောင်ကျိုလို စိတ်မြန်လက်မြန် ရှိကြတာတော့ မဟုတ်ဘူးပဲ။

ဒီအကြီးအကဲက ဘာတွေလုပ်နေတာလဲ။ ပြဿနာမတက်ချင်ဘူးဆိုပြီး မြေခွေးမိစ္ဆာသူလျှိုတွေကို ဒီလိုအခြေအနေမျိုးမှာ လွှတ်ပေးလိုက်တာက ပိုပြီးကြီးမားတဲ့ ပြဿနာကို ဖိတ်ခေါ်နေတာ မဟုတ်ဘူးလား။

တကယ်ဆိုရင်တော့ ကိုယ့်ကိုကိုယ် ထုတ်မပြဘဲ ဒီမိစ္ဆာနှစ်ကောင်ကို အမြန်ဆုံး ရှင်းပစ်ရမှာလေ။ အခုလို ထွက်ပြလာပြီးမှ "ငါတို့ဂိုဏ်းက ပြဿနာမတက်ချင်ဘူး" လို့ ရှင်းပြနေတာက ဘာကိုရည်ရွယ်တာလဲ။

သို့သော်လည်း သူသည် ဓားဂိုဏ်း၏ အုပ်ထိန်းသူလည်းမဟုတ်သလို ဘိုးဘေးလည်းမဟုတ်

ပေ။

ကျင်းကျဲကုန်းလန်တောင် ဖြစ်ရပ်ကဲ့သို့ ရုပ်သေးဂိုဏ်း အဆင့်မြင့်လူကြီးများ ထွက်ပြေးတိမ်းရှောင်ရခြင်းနှင့် ဓားဂိုဏ်း လူကြီးများ ပျက်စီးခြင်းနှင့် ရင်ဆိုင်ရခြင်းမျိုး မဟုတ်ပါက သူသည် မျက်တောင်တစ်ချက်မျှ ခတ်မည်မဟုတ်သကဲ့သို့ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ရန်လည်း အစီအစဉ်မရှိပေ။

အဝေးမှ မုန်တိုင်းမှာ နာရီဝက်ကျော်ခန့် ကြာမြင့်ခဲ့သည်။ ရေနွေးကျွန်းတစ်ခုလုံးမှာ ကန်ရေဖြင့် ဆေးကြောသန့်စင်ခြင်း ခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားပြီး နောက်ဆုံးတွင်မူ တိုက်ပွဲသံများ ငြိမ်သက်သွားတော့သည်။ နောက်ထပ် တစ်နာရီခန့်အကြာတွင် ဓားကျင့်ကြံသူများက ကျွန်းတစ်ဝိုက်ကို ရှာဖွေ၍ အန္တရာယ်ကင်းရှင်းကြောင်း အတည်ပြုပြီးမှသာ စုန်ယန်သည် ညီမလေးအန်လီနှင့်အတူ ကျွန်းပေါ်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

ကျွန်းပေါ်သို့ ဆင်းသက်လိုက်သည်နှင့် ကျင့်ကြံခြင်းကွင်းပြင်၏ အလယ်ဗဟို၌ လဲလျောင်းနေသော ရေနဂါးကြီးကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ ၎င်း၏ အကြေးခွံများမှာ နက်ပြာရောင်ရှိပြီး ခန္ဓာကိုယ်မှာ ဆယ်လံကျော်ခန့် ရှည်လျားကာ နဖူးပေါ်တွင်မူ ရေခဲပြာရောင် အဖုအကျိတ်လေးများ ရှိနေသည်။

ရေနဂါးကြီး၏ ဘေးတွင်မူ လူအများအပြား ဝိုင်းအုံ၍ ကြည့်ရှုနေကြပြီ ဖြစ်သည်။ သစ်ပင်ထိပ်ဖျားများမှ အိမ်မိုးများအထိ ရေစက်များ တစိမ့်စိမ့်ကျဆင်းနေခြင်းက ပတ်ဝန်းကျင်၏ တိတ်ဆိတ်မှုကို ပိုမိုပေါ်လွင်စေပြီး ထူးဆန်းသော လေထုတစ်ခုကို ဖန်တီးနေသကဲ့သို့ပင်။

ညီမလေးအန်လီမှာမူ ရေနဂါးကြီး၏ ဘယ်ဘက်အခြမ်းတွင် ရပ်နေသော ခန့်ညားထည်ဝါသည့် လူကြီးကို မြင်တွေ့သည်နှင့် ခေါင်းကိုချက်ချင်းငုံ့၍ သူမ၏ခြေဖျားများကိုသာ စိုက်ကြည့်နေတော့သည်။ သို့သော် ရှေ့သို့တိုးသွားသည့်အခါတွင်မူ သတ္တိကိုစုစည်း၍ “တောင်းပန်ပါတယ် ဦးလေးလော့ ကျွန်မ ဆေးဖော်စပ်တာ ကျရှုံးသွားပါတယ်” ဟု အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် ပြောဆိုရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။ သို့သော် သူမ မပြောကြားမီမှာပင် ဘေးနားရှိ တစ်စုံတစ်ယောက်က သူမ၏ကိုယ်စား အရင်ဦးအောင် ပြောလိုက်တော့သည်။

"ဦးလေးလော့ ရေနဂါးက ကျွန်းကိုတိုက်ခိုက်ပြီး မုန်တိုင်းဆင်လိုက်တာကြောင့် ဆေးဖိုရဲ့အပူချိန်က အကြိမ်ကြိမ် ထိုးကျသွားခဲ့ပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့ မီးလျှံကျောက်စိမ်းနွယ်ကို အရေးပေါ်သုံးပြီး ထိန်းခဲ့ပေမဲ့လည်း မတတ်နိုင်ခဲ့ပါဘူး"

စုန်ယန်က အခြေအနေကို ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ရှင်းပြရင်း တောင်းပန်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သိုလှောင်အိတ်ထဲမှ ဆေးပုလင်းကိုထုတ်ကာ ပျက်စီးသွားသော ဆေးလုံးကို လောင်းချပြပြီး ခါးသီးစွာ ပြုံးလိုက်သည်။

"ဦးလေးလော့... ဒါကို တစ်ချက်ကြည့်ပေးပါဦး"

လော့ဝမ်စွန်းသည် ပျက်စီးသွားသောဆေးလုံးကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။ ၎င်း၏အဆိပ်အတောက်နှင့် ပြင်းထန်သောအရသာကို သူသိနေသောကြောင့် အသုံးမဝင်တော့သည်မှာ သေချာသည်။ ထို့ကြောင့် သူက ဆေးလုံးကို ယူပင်မကြည့်ဘဲ ရယ်မောကာ "ကိစ္စမရှိပါဘူးကွာ မင်းတို့လူငယ်နှစ်ယောက်ပဲ ဒါကို သုတေသနလုပ်ဖို့ သိမ်းထားလိုက်ကြပါ။ တခြားနေရာမှာ အသုံးဝင်နိုင်ပါသေးတယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ"

ညီမလေးအန်လီက ရုတ်တရက် ခေါင်းမော့လာပြီး "ဦးလေးလော့... ကျွန်မတို့ကို အပြစ်ပေးပါ ဒါတွေအားလုံးက ကျွန်မတို့အမှားတွေပါ ကျွန်မတို့ သေချာမလုပ်နိုင်ခဲ့လို့ပါ" ဟု အော်ပြောလိုက်သည်။

လော့ဝမ်စွန်းက အန်လီကို နူးညံ့စွာကြည့်ပြီးနောက် ဆန့်ကျင်ဘက်တွင်ရှိနေသူကို ဖြည်းညှင်းစွာ မော့ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"အကြီးအကဲချုပ်ကြီး... ခင်ဗျားမြင်တဲ့အတိုင်းပဲ၊ ကျွန်တော် သေချာပြင်ဆင်ထားတဲ့ ဝိညာဉ်ငါးမန်းအနှစ်သာရသွေးတွေက ဒီမိစ္ဆာကောင်ကြောင့် ပျက်စီးသွားပြီ။ ဒီ ရေနက်နဂါးရော ဝိညာဉ်ငါးမန်းရောက ရေဓာတ်အခြေခံမိစ္ဆာတွေဖြစ်လို့ ကျွန်တော်နဲ့ တကယ်ကို သင့်တော်ပါတယ်။ ဒါကြောင့် ဒီရေနဂါးကို ကျွန်တော့်ကိုပဲ ပေးသင့်တယ်"

အကြီးအကဲချုပ်ကြီးသည် ရေနဂါးကြီးကို စိုက်ကြည့်ရင်း လေးနက်သောအသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"အကြောင်းပြချက်တချို့ကြောင့် ခင်ဗျားကို ငါသဘောမတူနိုင်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ ဒီဆေးလုံးဖော်စပ်ဖို့ ပြင်ဆင်တာကိုတော့ စလို့ရပါပြီ..."

လော့ဝမ်စွန်းက "ကောင်းပြီလေ ဒါဆို အန်လီနဲ့ ဘိုင်ရှို့ဟုကိုပဲ ဖော်စပ်ခိုင်းလိုက်မယ်" ဟု ပြန်ပြောသည်။

ထိုစကားဆုံးသည်နှင့် အကြီးအကဲချုပ်ကြီးက "မဖြစ်ဘူး" ဟု ချက်ချင်းကန့်ကွက်လိုက်သည်။

လော့ဝမ်စွန်းက "အန်လီက စုမိသားစုရဲ့ ဆေးပညာရှင်ဖြစ်ပြီး ဘိုင်ရှို့ဟုက ခင်ဗျားတို့ ဆွန်

မိသားစုဝင်ပဲလေ ဘာလို့ မရရမှာလဲ" ဟု မေးမြန်းလိုက်သည်။

အကြီးအကဲချုပ်ကြီးက ရေနဂါးကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီးနောက် "ဒါပေမဲ့ ဘိုင်ရှို့ဟုက အခု စုမိသားစုပိုင်တဲ့ ရေနွေးကျွန်းမှာ နေနေတာလေ။ အန်လီကြောင့် သူက ခင်ဗျားတို့ စုမိသားစုဘက်ကို လုံးဝပါသွားပြီလား ဘယ်သူသိမလဲ တရားမျှတမှုရှိအောင် ဆွန်မိသားစုဘက်က အတွေ့အကြုံရှိတဲ့ ဆေးပညာရှင်တစ်ယောက်လည်း ပါဝင်ရမယ်။ ဒီကလေးနှစ်ယောက်က အတွေ့အကြုံနည်းသေးတယ်။ သာမန် ဝိညာဉ်ငါးမန်း ခရမ်းရောင်နန်းတော်ဆေးလုံးကိုတောင် မဖော်စပ်နိုင်တာ။ အတွေ့အကြုံရှိတဲ့သူတစ်ယောက် ထပ်ပါတာက ပိုကောင်းလိမ့်မယ်" ဟု ဖြေလိုက်သည်။

လေထုမှာ ရုတ်တရက် တိတ်ဆိတ်သွားတော့သည်။

စုန်ယန်သည် အကြီးအကဲချုပ်ကြီးကို အံ့ဩစွာ ကြည့်နေမိသည်။ ယနေ့ သူပြောလိုက်သော စကားမှာ တစ်ချိန်က ရင်းနှီးခဲ့သော စုမိသားစုနှင့် ဆွန်မိသားးစုကြားတွင် အက်ကြောင်းကြီးတစ်ခုကို တိုက်ရိုက်ဖြစ်ပေါ်စေတော့မည်ပင်။

သာမန်တပည့်တွေပြောလျှင် ကိစ္စမရှိသော်လည်း အကြီးအကဲချုပ်ကြီးကိုယ်တိုင် ပြောလိုက်သော စကားဖြစ်၍ အလေးအနက်ထားရမည်ဖြစ်သည်။ ထိုစဉ် စုန်ယန်သည် လွန်ခဲ့သောရက်က စုန်ယန်အတု၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ပြန်လည်သတိရသွားပြီး အကြီးအကဲချုပ်ကြီး၏ အမူအရာကိုကြည့်ကာ အရာရာကို ရိပ်မိသွားတော့သည်။

မြေခွေးနှင့် ဝံပုလွေမျိုးနွယ်စုများသည် အသည်းအသန်ဖြစ်နေကြပြီဖြစ်ရာ အခြေအနေကို ရှုပ်ထွေးအောင်လုပ်ပြီး စုန်ယန် ပေါ်လာမလားဆိုသည်ကို စောင့်ကြည့်နေခြင်းပင်။ ဤရေနကနဂါးမှာလည်း ထိုမိစ္ဆာများက ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ လွှတ်လိုက်ခြင်းဖြစ်ကြောင်း သူသေချာပေါက် သိလိုက်ရသည်။ ၎င်းမှာ မက်မွန်သီးနှစ်လုံးဖြင့် စစ်သည်သုံးဦးကို သတ်ဖြတ်ခြင်းဟူသော ပရိယာယ်မျိုးပင်။

အတိတ်သမိုင်းကြောင်းအရ ကြည့်ရင်လည်း အဲဒီ "စစ်သည်တော်သုံးဦး" ဟာ ရင်းနှီးတဲ့ ဆက်ဆံရေးရှိခဲ့ကြတာပါ။ ဒါပေမဲ့ တစ်စုံတစ်ယောက်က "မျက်နှာသာပေးမှု" ကို အသုံးချပြီး သူတို့ကြားမှာ အက်ကြောင်းထွက်အောင်နဲ့ အချင်းချင်း ဖယ်ရှားပစ်အောင် လှည့်ကစားခဲ့တာ ဖြစ်ပါတယ်။

အကယ်၍ မျက်နှာသာပေးမှုတစ်ခုတည်းနဲ့တင် သတ်ဖြတ်နိုင်တယ်ဆိုရင် ကိုယ့်ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းလမ်းစဉ်ကို ပိတ်ဆို့နှောင့်ယှက်နေတဲ့ ရန်ငြိုးရန်စတွေကရော ဘယ်လောက်အထိ ပြင်းထန်လိုက်မလဲ။

တောင်နှင့်ပင်လယ် မိစ္ဆာနိုင်ငံဘက်မှ အင်အားစုများ၏ အဆင့်အတန်းမှာ တိုင်းပြည်သုံးခုထက် သေချာပေါက် ပိုမိုမြင့်မားသည်။ စုန်ယန်အနေဖြင့် မြေခွေးနှင့် ဝံပုလွေတို့၏ နောက်ထပ်

ခြေလှမ်းကို ခန့်မှန်းကြည့်၍ ရနေပြီ ဖြစ်သည်။ အဆိုပါအကွက်မှာ ဤရေနက်နဂါးကို အသုံးပြု၍ ဖော်စပ်ရမည့် ဆေးနည်းပင်။

ထိုဆေးနည်းမှာ ရက်ပိုင်းအတွင်းမှာပင် တစ်နေရာရာမှ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာနိုင်ပြီး ထိုအရာက အကြီးအကဲချုပ်ကြီးနှင့် လော့ဝမ်စွန်းတို့၏ ပဋိပက္ခကို အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိအောင် တွန်းပို့ပေးပေလိမ့်မည်။ ထိုမှတစ်ဆင့် ဓားဂိုဏ်းအတွင်း၌ အချင်းချင်း သတ်ဖြတ်ကြသည့် ပြည်တွင်းစစ်ကို ဖန်တီးလာနိုင်သည်။

သို့သော် အတွင်းရေး မတည်ငြိမ်မှုမျှဖြင့် အလုံးစုံ ပျက်သုဉ်းသွားစေမည်တော့ မဟုတ်ပေ။ ဓားဂိုဏ်းမှာ အက်ကြောင်းများ ထင်သွားနိုင်သော်လည်း ချက်ချင်းကြီး ပြိုလဲသွားမည်တော့ မဟုတ်ချေ။ ထို့ကြောင့် သူသာ မြေခွေးနှင့် ဝံပုလွေမျိုးနွယ်စုတို့၏ နေရာတွင်ဆိုပါက နောက်ထပ်လုပ်ဆောင်မည့် အကွက်မှာ ရှင်းလင်းနေပြီ ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ ညီအစ်ကိုအချင်းချင်း အိမ်တွင်း၌ ရန်ဖြစ်နေစဉ် အခွင့်ကောင်းယူ၍ အပြင်မှ ဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်ခြင်းပင်။

ဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်မည့်သူမှာ...

စုန်ယန် ခဏတာ တွေးတောကြည့်ပြီးနောက် အဖြေတစ်ခုကို ရရှိသွားခဲ့သည်။ အဆိုပါအင်အားစုမှာ ဓားဂိုဏ်း၏ ရန်သူတော်ဖြစ်သော ရုပ်သေးဂိုဏ်းပင်။ ရုပ်သေးဂိုဏ်းဘက်ကို ပြန်လည်ကြည့်ရှုမည်ဆိုလျှင်...

သူ၏ ဝိညာဉ်အာရုံမှာ တုန်ခါသွားပြီး သူ၏ ရေခဲငရဲ အောက်တွင် ချုပ်နှောင်ထားသည့် လှောင်အိမ်သုံးခုကို စစ်ဆေးလိုက်သည်။ ပထမတစ်ယောက်မှာ မျက်နှာဖြူလျော့၍ ရက်စက်သော မျက်ဝန်းများရှိသည့် စက္ကူအရုပ်တောင်ထွတ်မှ စီနီယာအစ်ကို ကုန်းလီပိုင် ဖြစ်ပြီး ခရမ်းရောင်နန်းတော် အစောပိုင်းအဆင့် ရှိသူဖြစ်သည်။ ဒုတိယတစ်ယောက်မှာမူ ခရမ်းရောင်နန်းတော် အလယ်အလတ်အဆင့်ရှိသည့် သွေးအလောင်းတောင်ထွတ် သခင်မ သွေးအဘွားအို သွေးကမ်းပါးယံပင်။

တတိယမြောက် လှောင်အိမ်မှာ မူလက သူ့အတွက် သီးသန့်ဖြစ်သော်လည်း ယခုမူ လူတစ်ဦး ထပ်မံတိုးလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ထိုသူမှာ ခန္ဓာကိုယ် ထွားကျိုင်း၍ ဒဏ်ရာများစွာ ရရှိထားကာ ဆံပင်တိုတိုနှင့် ခက်ထန်သော မျက်နှာရှိသူဖြစ်သည်။ သူ၏ ပတ်ပတ်လည်တွင် မီးလျှံများ စီးဆင်းနေသကဲ့သို့ ခံစားရသည်။

ယခင်က သွေးအဘွားအိုနှင့် လမ်းခွဲခဲ့စဉ်တွင် စုန်ယန်က သူမကို လျှို့ဝှက်အမိန့်တစ်ခု ပေးအပ်ခဲ့ဖူးသည်။ ၎င်းမှာ တတိယမြောက် ရေခဲဝိညာဉ်လက်ပတ်ကို စက်မှုတောင်ထွတ် သို့မဟုတ် ထူးဆန်းသောအဆိပ်တောင်ထွတ်၏ သခင်ကို ပေးအပ်ရန်ပင်။ ယခုကြည့်ရသည်မှာ သွေးအဘွားအို အောင်မြင်ခဲ့ပုံပင်။ ဤဆံပင်တိုနှင့်လူမှာ စက်မှုတောင်ထွတ်သခင် ဖြစ်ရန် အခွင့်အရေး များပြားလှသည်။

ရုပ်သေးဂိုဏ်း၏ တောင်ထွတ်လေးခုအနက် သုံးခုမှာ ယခုဆိုလျှင် သူ၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ သူသည် ဗြောင်ကျကျ ထွက်ပေါ်မလာသော်လည်း အခြေအနေကို မချုပ်ကိုင်ထားနိုင်ဟု မဆိုလိုပေ။ ထို့ကြောင့် အကယ်၍ ရုပ်သေးဂိုဏ်းက ဓားဂိုဏ်း၏ အတွင်းရေးရှုပ်ထွေးမှုကို အခွင့်ကောင်းယူ၍ တိုက်ခိုက်လာမည်ဆိုပါက လာခိုင်းလိုက်ရုံသာ ရှိတော့သည်။

ဘယ်လက်မှ ညာလက်သို့ ပေးသည်ဖြစ်စေ ညာလက်မှ ဘယ်လက်သို့ ပြောင်းလဲသည်ဖြစ်စေ သူ၏အတွက်မူ မည်သို့မျှ အရှုံးရှိမည်မဟုတ်ပေ။ တိုင်းပြည်သုံးခု၏ အခြေအနေအရပ်ရပ်ကို အပေါ်စီးမှ ကြည့်ရှုချုပ်ကိုင်ထားနိုင်ခြင်းကြောင့် အနည်းငယ် ခန့်မှန်းလိုက်ရုံမျှဖြင့် တစ်ခုလုံးကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်နေရသည်။

အခန်း။ ၁၆၆

ရက်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက်တွင်မူ...

စုန်ယန် ကြိုတင်ခန့်မှန်းထားသည့်အတိုင်းပင် ရေနက်နဂါး ခရမ်းရောင်နန်းတော်ဆေးလုံး ဖော်စပ်နည်းလမ်းမှာ ဈေးတန်းတစ်ခုတွင် နားလည်ရခက်စွာ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး အပြင်ထွက်နေသော ဓားဂိုဏ်းတပည့်များက တွေ့ရှိသွားခဲ့ကြသည်။ ထိုစဉ်က ဆွန်မိသားးစုနှင့် စုမိသားစု နှစ်ဖက်စလုံးမှ လူများရှိနေသဖြင့် မည်သူမျှ ဖုံးကွယ်ထား၍ မရခဲ့ပေ။

ဤရေနက်နဂါး ခရမ်းရောင်နန်းတော်ဆေးလုံး ဖော်စပ်နည်းမှာ ဓားဂိုဏ်းတည်းဟူသော ရေကန်သာယာအတွင်းသို့ ပစ်ချလိုက်သည့် ဧရာမ ကျောက်တုံးကြီးတစ်တုံးကဲ့သို့ပင် အဆုံးမရှိသော လှိုင်းဂယက်များကို ထကြွစေခဲ့သည်။ ဆွန်မိသားးစုနှင့် စုမိသားစုကြားရှိ တင်းမာမှုများမှာလည်း တရိပ်ရိပ် မြင့်တက်လာတော့သည်။

ဆေးဖော်စပ်ရန် လိုအပ်သော ဆေးဖက်ဝင်အပင်များ အားလုံးကို စုဆောင်းပြီးစီးသွားသည့်တိုင် နှစ်ဖက်စလုံးက တစ်ဖက်၏ ဆေးပညာရှင်ကို ဖော်စပ်ခွင့်မပြုသလို အတူတကွ ပူးပေါင်းရန်လည်း သဘောမတူကြဘဲ ဤဆေးလုံးကို မည်သူပိုင်ဆိုင်သင့်သည်ဟူသော အဆုံးအဖြတ်ကိုသာ အရင်လိုချင်နေကြသည်။

ရေနက်နဂါး၏ အနှစ်သာရသွေးကိုမူ လျှို့ဝှက်ခန်းတစ်ခုအတွင်း ချိပ်ပိတ်သိမ်းဆည်းထားပြီး ဆွန်မိသားးစုနှင့် စုမိသားစုမှ ပညာရှင်များက မည်သူမျှ ယူဆောင်သွားခြင်းမပြုနိုင်ရန် အတူတကွ စောင့်ကြပ်နေကြသည်။

လော့ဝမ်စွန်းက သူ၏ ဝိညာဉ်ငါးမန်း ခရမ်းရောင်နန်းတော်ဆေးလုံးမှာ ဤရေနဂါးကြောင့် ပျက်စီးသွားရခြင်းဖြစ်ပြီး ၎င်းမှာ သူနှင့် အလွန်ကိုက်ညီသဖြင့် ရေနဂါးမှာ သူနှင့်သာ ထိုက်တန်သည်ဟု အခိုင်အမာပြောနေသည်။

အကြီးအကဲချုပ်ကြီးကမူ သူ၏ဓားနှလုံးသား အက်ကြောင်းထင်နေမှုကို ထုတ်မပြောသော်လည်း ဤဆေးလုံးမှာ သူ့အတွက် အလွန်အရေးကြီးသဖြင့် အလျော့မပေးနိုင်ကြောင်းနှင့် လော့ဝမ်စွန်းသာ နောက်ဆုတ်ပေးမည်ဆိုပါက ဆွန်မိသားးစုဘက်မှ ထိုက်တန်သော လျော်ကြေးများပေးမည်ဟု ကတိပြုခဲ့သည်။

...

အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ ပစ္စည်းဝယ်ယူရာမှ အပြန်ခရီးလမ်း၌ ဓားဂိုဏ်း၏ အကြီးအကဲ စုဟုန်ရှန်းသည် သူ၏ရှေ့တွင်ရှိနေသော မြေခွေးမိစ္ဆာနှင့် ဝံပုလွေကြီးကို ကြည့်ရင်း ခါးသီးစွာ ပြုံးနေမိသည်။

ဝံပုလွေကြီးမှာ သူ၏သွားများကို ပေါ်အောင်ထုတ်လျက် ယုတ်မာစွာ ပြုံးပြနေသည်။ ဝတ်စုံနီဝတ် မြေခွေးမကမူ စူးရှသော မျက်ဝန်းများဖြင့် အကြီးအကဲ စုဟုန်ရှန်းကို စိုက်ကြည့်ရင်း ကျီစယ်လိုက်သည်။

"ရှင် ဆုံးဖြတ်ချက် ချပြီးပြီလား"

စုဟုန်ရှန်းသည် အသက်ကို ဝဝရှူပြီးနောက် အတန်ကြာမှ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

"ဒီတစ်ကြိမ်ပဲနော်... ပြီးတော့ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ပြောထားမယ်။ ငါ ဒါကို လုပ်ပေးတာက ငါ့ရဲ့ စုမိသားစုအတွက်ပဲ မင်းတို့အတွက် လုံးဝမဟုတ်ဘူး"

ဝတ်စုံနီဝတ် မြေခွေးမက ပြုံးလျက် ပြောသည်။

"ဒါက ရန်တိုက်ပေးသလို ဖြစ်နေပေမဲ့ တကယ်တမ်းကျတော့ ရှင့်ရဲ့ စုမိသားစုအတွက် အကျိုးရှိစေမှာပါ။ ဒီအဆောင်လက်ဖွဲ့ကို မြေဓာတ်စွမ်းအင်သုံး အဆောင်ငယ်လို့ ခေါ်တယ်။ ငါတို့ မြေခွေးမျိုးနွယ်စုက တခြားကျင့်ကြံသူတွေဆီကနေ ရထားတာ"

"ဒါကို သုံးလိုက်ရင် ရှင်က မြေအောက်ကနေ ဘယ်သူမှမမြင်အောင် သွားလို့ရမယ်။ ပြီးရင် ရေနက်နဂါးကို တိတ်တဆိတ် ယူလာခဲ့ပြီး ရှင့်တို့ စုမိသားစုရဲ့ ဘိုးဘေးလော့ကို ကူညီပေးလိုက်ပေါ့"

စုဟုန်ရှန်းသည် ထိုအဆောင်ကို ယူကာ အမြန်ဆုံး ထွက်ခွာသွားတော့သည်။ ဤအကြီးအကဲမှာ ထိုနေ့က ပြဿနာမရှာချင်သဖြင့် မြေခွေးမိစ္ဆာလေးနှစ်ကောင်ကို လွှတ်ပေးခဲ့သောအကြီးအကဲပင်။

အက်ကြောင်းမရှိသော ဥကို ယင်ကောင် မနားနိုင်ပေ။ ဤအကြီးအကဲမှာ ထိုဥပေါ်ရှိ အက်ကြောင်းပင်။ တစ်ကြိမ် အလျော့ပေးဖူးသူမှာ ဒုတိယအကြိမ် ထပ်မံအလျော့ပေးရန် လွယ်ကူလှသည်။ မြေခွေးနှင့် ဝံပုလွေတို့က သူ့ကို ပစ်မှတ်ထားပြီး အကြပ်ကိုင်ခြင်း၊ မြှူဆွယ်ခြင်းများ ပြုလုပ်လိုက်ရာ နောက်ဆုံးတွင်တော့ သူသည် သူ့ကိုယ်သူ မှန်ကန်သည်ဟု ဆင်ခြေပေးရင်း သူတို့အတွက် အလုပ်လုပ်ပေးရန် သဘောတူလိုက်လေတော့သည်။

ဝတ်စုံနီဝတ် မြေခွေးမသည် ထွက်ခွာသွားသော စုဟုန်ရှန်း၏ ကျောပြင်ကို ကြည့်ကာ ဘေးနားရှိ ဗိုလ်ချုပ်ကူးကို လှမ်းပြောလိုက်သည်။

"လူသားလောကကြီးကတော့ ဟိုကလေးတွေကြောင့် ရှုပ်ပွနေပြီပဲ။ ငါတို့ကလည်း တိုင်းပြည်သုံးခုရဲ့ အကြီးဆုံးဂိုဏ်းနှစ်ခုကြားမှာ ဆက်ပြီး မီးမွှေးပေးရတာပေါ့။ စုန်ယန်သာ အခုထိ ပေါ်မလာသေးဘူးဆိုရင်တော့ ငါတို့က ဆက်ပြီး စောင့်နေရုံပဲ ရှိတာပေါ့"

ဗိုလ်ချုပ်ကူးက "ကျန်တဲ့ နှစ်ယောက်ကတော့ လူသူကင်းမဲ့တဲ့ တောရိုင်းဒေသဘက်ကို သွားပြီး စုန်ယန်ရဲ့ နာမည်ကို အသုံးချပြီးတော့ နေ့တိုင်း စားသောက်မြူးထူးနေကြပြီ။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီကောင်လေး လွတ်မသွားအောင်တော့ သူတို့ သေချာ စောင့်ကြည့်နေကြပါတယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

တစ်လကျော် ကြာပြီးနောက်တွင်မူ...

စုဟုန်ရှန်းသည် ဖယောင်းတိုင်မီးကို ငြှိမ်းသတ်လိုက်ပြီးနောက် မြေဓာတ်စွမ်းအင်သုံး အဆောင်ငယ်ကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။ အဆောင်အတွင်းရှိ သန့်စင်လှသော မြေဓာတ် ထူးကဲချီ များကြောင့် သူသည် အံ့ဩရသလို ကြောက်ရွံ့မှုကိုလည်း ခံစားလိုက်ရသည်။

အကြောင်းမှာ ဤကဲ့သို့သော အဆောင်မျိုးကို ဤဒေသတွင် မဖော်စပ်နိုင်သလို မြေဓာတ်စွမ်းအင် ကြွယ်ဝသော နယ်မြေမျိုးလည်း ဤနေရာ၌ မရှိပေ။ ထို့ကြောင့် ပြင်ပလောကကြီးမှာ သူထင်ထားသည်ထက် များစွာပိုမို ကျယ်ဝန်းလှကြောင်း ထင်ရှားနေသည်။ စုဟုန်ရှန်း၏ စိတ်ထဲတွင် အတွေးပေါင်းစုံ ဖြတ်သန်းသွားပြီးနောက် အံကိုတင်းတင်းကြိတ်ကာ ထူးကဲချီ အမြောက်အမြားကို အဆောင်အတွင်းသို့ ထည့်သွင်းလိုက်ရာ အဆောင်မှာ မီးတောက်လောင်သွားတော့သည်။

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် စုဟုန်ရှန်းမှာ ထိုနေရာမှ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။ သူ ပြန်လည်ပေါ်လာချိန်တွင်မူ သူ၏လက်ထဲ၌ သေတ္တာတစ်လုံး ပါလာခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ ထိုသေတ္တာအတွင်း၌ ရေနက်နဂါး အနှစ်သာရသွေး ရှိနေသည်မှာ အမှန်ပင်။

"အရာရာက စုမိသားစုအတွက်ပဲ..."

စုဟုန်ရှန်းသည် အံကိုကြိတ်လျက် ထိုသေတ္တာကို သူ၏သိုလှောင်အိတ်အတွင်း သေချာစွာ သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး လော့ဝမ်စွန်းထံ ပေးအပ်ရန် အချိန်ကောင်းကို စောင့်ဆိုင်းနေတော့သည်။

...

ဝါးအိပ်ရာထက်တွင်...

စုန်ယန်သည် ညီမလေးအန်လီကို နောက်ကနေ သိုင်းဖက်ထားလိုက်သည်။ ညီမလေးမှာ သက်ပြင်းတစ်ချက်ကို အသာအယာချရင်း ဝမ်းနည်းစွာဖြင့် "ဘာလို့ ဒီလိုတွေ ရုတ်တရက်ကြီး ဖြစ်ကုန်ရတာလဲ... ဒီနေ့ ဆွန်မိသားးစုက ကျင့်ကြံသူတွေက စီနီယာအစ်ကို့ကို ရွက်နီကျွန်းဆီ ပြန်လာဖို့ ခေါ်နေကြတယ်။ အဲဒီနေရာက စီနီယာအစ်ကို နေသင့်တဲ့နေရာတဲ့။ ပြီးတော့ စုမိသားစုဆီ ရောက်နေတဲ့ ဆွန်မိသားးစုရဲ့ ထိပ်သီးပညာရှင်တွေလည်း အကုန်ပြန်ကုန်ကြပြီ။ ဆွန်မိသားးစုဆီက စုမိသားစု လူတွေလည်း ပြန်လာကြပြီ။ ဘာလို့ ဒီလိုတွေ ဖြစ်ရတာလဲဟင်"

ညီမလေးအန်လီမှာ ဝမ်းနည်းပူဆွေးနေသော်လည်း တစ်စုံတစ်ခုကို ရုတ်တရက် အာရုံခံမိသွားပုံရသည်။ သူမ လန့်သွားပြီး ကိုယ်ကိုလှည့်ကာ စုန်ယန်ကို အားရပါးရ ထုရိုက်လိုက်သည်။

"စီနီယာအစ်ကို... ဒီလိုအချိန်မျိုးမှာတောင် အဲဒီလိုမျိုးတွေ လျှောက်တွေးနေနိုင်သေးတာလား"

ထို့နောက် သူမက စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် "စီနီယာအစ်ကိုဘိုင်... အစ်ကိုလည်း ဆွန်မိသားးစုဆီကို လိုက်သွားမှာလားဟင်" ဟု မေးမြန်းလိုက်သည်။

စုန်ယန်က ခေါင်းခါပြလိုက်ရာ ညီမလေးအန်လီမှာ ကိုယ်ကိုလှည့်၍ သူ၏ရင်ခွင်ထဲသို့ တိုးဝင်လာတော့သည်။

...

နောက်တစ်နေ့တွင် ရေနက်နဂါး အနှစ်သာရသွေး ခိုးယူခံလိုက်ရကြောင်း သိလိုက်ရသဖြင့် ဆွန်မိသားးစုနှင့် စုမိသားစု နှစ်ဖက်စလုံးမှာ ဒေါသထွက်ကုန်ကြပြီး နေရာအနှံ့ ပိုက်စိပ်တိုက် ရှာဖွေကြတော့သည်။

...

နောက်ထပ် တစ်လခန့်အကြာ...

လော့ဝမ်စွန်းသည် အပြင်သို့ထွက်လာစဉ် ပစ်မှတ်ထားခြင်း ခံလိုက်ရပြီး ပျောက်ဆုံးနေသော ရေနက်နဂါး အနှစ်သာရသွေးမှာ သူ၏လက်ဝယ်တွင် ရှိနေကြောင်း ဖော်ထုတ်ခြင်း ခံလိုက်ရလေတော့သည်။

ဓားအကြီးအကဲချုပ်ကြီး၏ ဒေါသတကြီး တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် နှစ်ဖက်စလုံး အကြိတ်အနယ် တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြပြီး ဆွန်မိသားးစုနှင့် စုမိသားစုကြားက ပဋိပက္ခမှာလည်း အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။

စုန်ယန်ကတော့ ဘာမှမလုပ်ဘဲ ငြိမ်သက်စွာ စောင့်ကြည့်နေခဲ့သည်။ တစ်နေ့တွင် ကောင်းကင်ယံမှ ဓားအလင်းတန်းတစ်ခု ဆင်းသက်လာပြီး ရေနွေးကျွန်း ကမ်းစပ်တွင် ရပ်တန့်ကာ ကျယ်လောင်စွာ ကြေညာလိုက်သည်။

"ဘိုင်ရှုဟု မင်းရဲ့ ဆရာသခင်က ကံကြမ္မာကုန်ဆုံးတော့မယ်။ မင်း ဆွန်မိသားးစုဆီကို ပြန်မလာဘူးလား"

ဆေးဖော်စပ်ခန်းအတွင်းရှိ အန်လီ၏ မျက်နှာမှာ ဖြူလျော့သွားပြီး မျက်ဝန်းတွင် မျက်ရည်များ ပြည့်လျှံလာကာ "ငါ့ရဲ့ ကျင့်ကြံဖော်သာ အခုသွားရင် ပြန်လာနိုင်ပါဦးမလား။ ဒါပေမဲ့ ဆရာ့ရဲ့ နောက်ဆုံးအချိန်ဆိုရင်တော့ မပြန်လို့ မဖြစ်ဘူးလေ" ဟု တွေးတောနေမိသည်။ သူတို့နှစ်ဦးမှာ ခွဲခွာရတော့မည်ကို သိသဖြင့် တင်းကျပ်စွာ ပွေ့ဖက်ပြီး နှုတ်ဆက်လိုက်ကြသည်။

စုန်ယန်သည် ရွက်နီကျွန်းသို့ ပြန်ရောက်သောအခါ ဆွန်မိသားးစု၏ လှည့်ကွက်ဟု သံသယရှိခဲ့သော်လည်း ဓားသခင် ကူယဲ့မှာ အမှန်တကယ်ပင် အင်အားချည့်နဲ့နေပြီ ဖြစ်ကြောင်း တွေ့လိုက်ရသည်။ အဘိုးအို၏ ဆံပင်များမှာ ဖြူဖွေးနေပြီး ပိန်လှီသော ခန္ဓာကိုယ်မှာ ဆေးအဆိပ်ဒဏ်ကြောင့် နာလန်မထူနိုင်တော့ပေ။ သူသည် ယခင်နှစ် ကျင်းကျဲပွဲတော်အတွင်း ကုန်းလန်တောင် တိုက်ပွဲတွင် သေဆုံးရန် ကြံရွယ်ခဲ့သော်လည်း ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် အချိန်နှောင့်နှေးခဲ့ရသည်။ သို့သော် ယခုမူ သူ ဆက်လက် မတောင့်ခံနိုင်တော့ပေ။

အဘိုးအိုသည် စုန်ယန်၏ လက်ကို တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်ကာ မျက်ရည်များဖြင့် ခါးသီးစွာ ပြောလိုက်သည်။

"ဓားဂိုဏ်းကြီး ဒီလိုမျိုး အဆုံးသတ်သွားမယ်ဆိုတာ သိခဲ့ရင် အဲဒီတုန်းက ကုန်းလန်တောင်မှာတင် ငါ သေခဲ့သင့်တာ"

စုန်ယန်က သူ့ကို စိတ်ရှည်လက်ရှည် နှစ်သိမ်ပေးခဲ့ပြီး အဘွားအိုမုန့်ရောက်လာသည်အထိ စကားပြောပေးနေခဲ့သည်။ သို့သော် သူသည် ရေနွေးကျွန်းသို့ ပြန်သွားရန် မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။

...

ရက်အနည်းငယ်အကြာတွင် ဓားသခင် ကူယဲ့နှင့် အဘွားအိုမုန့်တို့ နှစ်ဦးစလုံး ကွယ်လွန်သွားခဲ့ကြသည်။ စုန်ယန်သည် သူတို့၏ ရုပ်အလောင်းများကို မီးသင်္ဂြိုဟ်ပြီး အရိုးပြာအိုးများကို ဓားဂိုဏ်း၏ ဘိုးဘေးခန်းမသို့ ပို့ဆောင်ပေးခဲ့သည်။ ထို့နောက် သူ့ကို ကြေးနီစာကလေးကျွန်းရှိ ဆေးဖော်စပ်ခန်းသို့ ပြောင်းရွှေ့တာဝန်ပေးခဲ့ပြီး အခြားဆေးပညာရှင်များနှင့်အတူ အလုပ်လုပ်စေခဲ့သည်။

စုန်ယန်သည် စိတ်ရှည်စွာဖြင့် ဆေးဖော်စပ်ခြင်းကိုသာ အာရုံစိုက်နေရင်း ဆွန်မိသားးစု၏ ဆေးဖော်စပ်ခန်းရှိ လေဓာတ်ဝိညာဉ်ကြိုးကြာအနှစ်သာရသွေးကို မျက်စိကျနေခဲ့သည်။ ဤကြိုးကြာသွေးမှာ လေဝိညာဉ်ငှက်ထက် ပိုမိုမြင့်မားသော မိစ္ဆာသွေးဖြစ်ပြီး ကျင့်ကြံသူ၏ အမြန်နှုန်းနှင့် လျင်မြန်မှုကို မြှင့်တင်ပေးနိုင်သည်။

အကြီးအကဲချုပ်ကြီးသည်လည်း သူ၏ ဒုတိယမြောက် အလယ်ဗဟိုနန်းတော်အတွက် ဤသွေးကိုပင် အသုံးပြုခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် စုန်ယန်သည် သူ၏ အမြီးများစွာပါသော မြေခွေးအတွက် လက်ဝဲနှင့် လက်ယာ အလယ်ဗဟိုနန်းတော်များအဖြစ် ဝိညာဉ်ငါးမန်းနှင့် လေဓာတဝိညာဉ်ကြိုးကြာတို့ကို အသုံးပြုရန် အတည်ပြုလိုက်သည်။ တတိယမြောက် နန်းတော်

အတွက်မူ သူသည် အလောင်းစားဝံပုလွေမျိုးနွယ်အပေါ် မျှော်လင့်ချက် ထားထားသည်။

...

စုန်ယန်က ဆေးဖော်စပ်ခြင်းတွင် စိတ်ပါဝင်စားနေသော်လည်း အဘွားအိုဟုန်နှင့် ဗိုလ်ချုပ်ကူးတို့မှာမူ စိတ်ရှည်မှု ကုန်ဆုံးနေပြီ ဖြစ်သည်။ ဤမိစ္ဆာနှစ်ဦးမှာ စုန်ယန်ကို ဆွဲထုတ်ရန် ထောင်ချောက်မျိုးစုံ ဆင်ခဲ့သော်လည်း သူ ပေါ်မလာသဖြင့် တစ်ကိုယ်တော် ပြဇာတ်ကနေရသလို ခံစားနေရသည်။ သူတို့သည် မြို့ကြီးပြကြီးများမှသည် ရွာငယ်လေးများအထိ နေရာအနှံ့ ထောင်ချောက်များ ဆင်ထားကြသော်လည်း စုန်ယန်၏ အရိပ်အယောင်ကိုပင် မတွေ့ရသေးပေ။

အဘွားအိုဟုန်က "ရုပ်သေးဂိုဏ်းရဲ့ လက်ရှိဂိုဏ်းချုပ် သွေးကမ်းပါးယံကို ငါရှာတွေ့ထားပြီးပြီ။ သူက အခုလှုပ်ရှားဖို့ အသင့်ပဲ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ဗိုလ်ချုပ်ကူးကမူ စိတ်မပါသလိုဖြင့် ပြန်ဖြေသည်။

"ထားလိုက်ပါတော့ ငါတော့ စုန်ယန်ကို ရှာရတာ ငြီးငွေ့လှပြီ။ အဲဒီနာမည်ကို ကြားရတာတင် ရွံဖို့ကောင်းနေပြီ စိတ်ပျက်စရာကြီးပဲ။ ပုန်းတတ်လိုက်တာမှ ဒီလောက်ကျွမ်းတဲ့ကောင် တစ်ခါမှမမြင်ဖူးဘူး။ ငါတော့ ဒီမှာ စိတ်မပါတော့ဘူး။ မြောက်ဘက်မှာလည်း တခြားအဖွဲ့တွေ ထိုးဖောက်နေကြတာပဲ။ ငါတော့ စုန်ယန်အဖြစ် ဟန်ဆောင်ပြီး အဲဒီဘက်မှာ သွားကစားတော့မယ်"

အကယ်၍ မနှစ်ကသာဆိုရင် အဘွားအိုဟုန်က အားတက်သရော ကန့်ကွက်ပြီး အစီအစဉ်

အသစ်တွေ ထုတ်ဦးမှာ အသေအချာပင်။ သို့သော် အခုတော့ သူမကိုယ်တိုင်လည်း အတော်လေး ငြီးငွေ့နေပြီ ဖြစ်သည်။

ဗိုလ်ချုပ်ကူးက ဆက်ပြောသည်။

"ရုပ်သေးဂိုဏ်းနဲ့ ဓားဂိုဏ်းကြားက အသေးအဖွဲ တိုက်ပွဲတွေကိုလည်း ငါစိတ်မဝင်စားဘူး။ အရမ်းပျင်းဖို့ကောင်းတယ်။ သူတို့တိုက်လို့ ပြီးသွားမှပဲ ငါပြန်လာပြီး အကျိုးအမြတ် လာယူတော့မယ်"

အဘွားအိုဟုန်က "ကောင်းပြီလေ ငါလည်း မင်းနဲ့အတူ လိုက်ခဲ့မယ်" ဟု ပြောကာ သက်ပြင်းအရှည်ကြီး ချလိုက်မိသည်။

"တကယ်ပါပဲ... အရမ်းကို ပျင်းစရာကောင်းတာပဲ"

...

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ဆောင်းဦးရာသီသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

ဓားဂိုဏ်းအတွင်းရှိ ပဋိပက္ခများမှာ အနည်းငယ် ငြိမ်သက်သွားသလို ရှိသော်လည်း ရှုံးနိမ့်သွားသော လော့ဝမ်စွန်းမှာမူ အရှက်ရ ဒေါသထွက်လျက် ဓားဂိုဏ်းမှ ထွက်ခွာသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

အကြီးအကဲချုပ်ကြီးသည် ဆွန်မိသားးစုမှ ဆေးပညာရှင်များကို ရေနက်နဂါး ခရမ်းရောင်နန်းတော်ဆေးလုံး အမြန်ဆုံးဖော်စပ်ရန် တိတ်တဆိတ် အမိန့်ပေးခဲ့သည်။ စုန်ယန်မှာလည်း သဘာဝအတိုင်း ထိုအဖွဲ့တွင် ပါဝင်ခဲ့ရသည်။

ဤကဲ့သို့သော မိစ္ဆာဆေးလုံးများကို ဖော်စပ်ခြင်းမှာ အချိန်အတော်ပေးရသည်။ ဝိညာဉ်ငါးမန်းအတွက် သုံးရက်နှင့် သုံးညသာ ကြာသော်လည်း ရေနက်နဂါးအတွက်မူ ဆယ်ရက်နှင့် ဆယ်ညတိုင်တိုင် အားသွန်ခွန်စိုက် လုပ်ဆောင်ရသည်။ ရှားပါးလှသော ဆေးဖက်ဝင်အပင်များနှင့် မီးအရှိန်မြှင့်တင်ပေးသည့် ဝိညာဉ်သစ်သားများကို ကြေးနီစာကလေးကျွန်းဆေးဖော်စပ်ခန်းအတွင်း စုပုံထားပြီး ဗဟိုရှိ ဆေးအိုးကြီးမှာလည်း ပြင်းထန်စွာ တောက်လောင်နေသည်။ စုန်ယန်နှင့် ဆွန်မိသားးစုမှ အခြားဆေးပညာရှင်နှစ်ဦးတို့မှာ မတော်တဆမှု မဖြစ်ရလေအောင် တစ်နေ့မှ မနားဘဲ အလှည့်ကျ စောင့်ကြပ်နေကြရသည်။

...

ယနေ့တွင်မူ လခြမ်းကွေးလေး သာယာနေသော ည၌ ဆောင်းဦးရွက်ကြွေလေးများမှာ ဆေးဖော်စပ်ခန်း ပြတင်းပေါက်အနားသို့ လွင့်မျောလာကြသည်။ ရုတ်တရက် အဝေးဆီမှ ဆူညံလှသော တိုက်ပွဲသံများ ဟိန်းထွက်လာတော့သည်။

စုန်ယန်အနားတွင် ရပ်နေသော ဆွန်မိသားးစု ဆေးပညာရှင်မှာ အံ့ဩတုန်လှုပ်စွာဖြင့် အပြင်ဘက်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ မြောက်ဘက် ကောင်းကင်ယံကြီးမှာ နီရဲနေသည်ကို ဝေဝါးစွာ မြင်လိုက်ရသည်။ ၎င်းမှာ ထူးဆန်းပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အနီရောင်ဖြစ်သော်လည်း ဓားဂိုဏ်းတပည့်တိုင်းအတွက်တော့ ရင်းနှီးနေသော အရောင်ပင်။

ဤအနီရောင်မှာ မနှစ်က ကျင်းကျဲပွဲတော်အတွင်း တိုက်ပွဲကြီး ဖြစ်ပွားစဉ်က ပေါ်ထွက်ခဲ့ဖူးသည်။ ထိုစဉ်က ဓားဂိုဏ်းသားများ စည်းလုံးညီညွတ်စွာ တိုက်ခိုက်ခဲ့သဖြင့် အောင်မြင်ခဲ့သော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ ဓားဂိုဏ်းမှာ အကွဲအပြဲများဖြင့် ပြိုကွဲနေပြီ ဖြစ်သည်။

ဆွန်မိသားးစု ဆေးပညာရှင်မှာ ထိတ်လန့်သွားပြီး အဝေးမှ တပည့်များ၏ အော်ဟစ်သံများကို ကြားလိုက်ရသည်။

"ရုပ်သေးဂိုဏ်း ရုပ်သေးဂိုဏ်း ရောက်လာပြီ ရုပ်သေးဂိုဏ်းက တိုက်ခိုက်နေပြီ"

စုန်ယန်က အဝေးသို့ တစ်ချက်လှမ်းကြည့်ပြီးနောက် သူ၏ ဆေးဖော်စပ်ခြင်းအလုပ်ကို တည်ငြိမ်စွာ ဆက်လုပ်နေသည်။ သူသည် ဆေးအိုးကြီးကို စူးစိုက်ကြည့်ရင်း ထူးဆန်းသော ခံစားချက်တစ်ခု ရရှိနေမိသည်။

မမျှော်လင့်ဘဲ အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက်တွင်မှ ရေနက်နဂါး အနှစ်သာရသွေးမှာ သူ၏လက်ထဲသို့ ကျရောက်လာတော့မည်ပင်။

ထို့ကြောင့် ဝိညာဉ်ငါးမန်းမှာ မလိုအပ်တော့သလိုပင် ဖြစ်သွားသည်။ ဆွန်မိသားးစု ဆေးပညာရှင်မှာ စုန်ယန်၏ တည်ငြိမ်လှသော အမူအရာကို ကြည့်ရင်း စိတ်ထဲမှ ချီးကျူးမိသွားသည်။

"ညီလေးရှို့ဟု... မင်းကတော့ တကယ့်ကို တည်ငြိမ်အေးဆေးတာပဲ"