အခန်း (၁၆၉-၁၇၀)

အခန်း။ ၁၆၉

ဆေးဖော်စပ်ခန်း အပြင်ဘက်တွင်မူ ကစဉ့်ကလျားဖြစ်မှုများက လွှမ်းမိုးထားပြီး တိုက်ပွဲသံများမှာ အဆုံးမရှိ ပဲ့တင်ထပ်နေသည်။

သို့သော် ဆေးဖော်စပ်ခန်းအတွင်း၌မူ ဆေးဖိုကြီး လဲပြိုနေပြီး ဆေးစင်များ ပရမ်းပတာ ဖြစ်နေသော်လည်း ထူးဆန်းသော တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်မှုတစ်ခု ကိန်းအောင်းနေသည်။ ထိုအခန်း၏ ထောင့်တစ်နေရာတွင်မူ...

ရှု... ရှု... ရှု...

လေဓာတ်ဝိညာဉ်ကြိုးကြာ အနှစ်သာရသွေး၊ ဝိညာဉ်ငါးမန်းဆေးနှင့် တစ်ဝက်တစ်ပျက်

ဖော်စပ်ထားသော ရေနက်နဂါး ဆေးတို့ကို ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် တစ်ခုချင်းစီ စီချထားသည်။

ခရမ်းရောင်နန်းတော်အလယ်အလတ်အဆင့်၏ လက်ဝဲနှင့် လက်ယာ နန်းတော်နှစ်ခုကို တည်ဆောက်ရန်အတွက် ဤသုံးမျိုးထဲမှ နှစ်မျိုးကို သူရွေးချယ်ရမည်ဖြစ်သည်။

စွမ်းရည်များနှင့် ပတ်သက်၍လည်း ဤအတောအတွင်း ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိဖြစ်စေ မရည်ရွယ်ဘဲဖြစ်စေ စုဆောင်းမိသမျှကို စုန်ယန်အနေဖြင့် အသေးစိတ် နားလည်ထားပြီးဖြစ်သည်။ ယခုအခါ ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲကြီးမှာ လက်တစ်ကမ်းအလိုသို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ရာ သူ၏ နောက်ဆုံးရွေးချယ်မှုကို အတည်ပြုရန်အတွက် နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံသုံးသပ်ရန် လိုအပ်လာသည်။

လေဓာတ်ဝိညာဉ်ကြိုးကြာသည် သူ၏အမြန်နှုန်းနှင့် လျင်မြန်ဖြတ်လတ်မှုကို တိုးမြှင့်ပေးနိုင်ပြီး ဓားကျင့်ကြံသူများအတွက် အလွန်သင့်တော်သော်လည်း ၎င်း၏ အဓိကထူးခြားချက်မှာ အမြန်နှုန်းထက် ဖျတ်လတ်မှုသာ ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် ၎င်း၏ အမြန်နှုန်းမှာ သာမန်ပတ်ဝန်းကျင်တွင်သာ အလုပ်လုပ်ပြီး ရေအောက် သို့မဟုတ် အခြားသော သီးခြားပတ်ဝန်းကျင်များတွင်မူ အကန့်အသတ် အလွန်များလှသည်။ မြေဓာတ်စွမ်းအင်များနှင့် ပတ်သက်လာလျှင်လည်း ဆိုဖွယ်ရာမရှိပေ။

ဝိညာဉ်ငါးမန်းမှာမူ ပတ်ဝန်းကျင်မှာ ရေဓာတ်ရှိနေလျှင် အမြန်နှုန်းကို အဆမတန် တိုးမြှင့်ပေးနိုင်သည်။ ၎င်းသည် ရေငုပ်ကျင့်စဉ်မရှိသေးပါက ရရှိစေပြီး ရှိပြီးသားဆိုလျှင်လည်း ပိုမိုအားကောင်းစေသည်။ ထို့အပြင် အနှစ်သာရသွေးကို သန့်စင်ပြီးသူသည် သမုဒ္ဒရာအတွင်း၌ မိမိ၏ အရှိန်အဝါကို ဖုံးကွယ်ခြင်းနှင့် အာရုံခံမှုကို ပိတ်ဆို့ခြင်း စွမ်းရည်များကို တိုးမြှင့်ပေးနိုင်သဖြင့် တကယ့်ဝိညာဉ်တစ်ခုကဲ့သို့ လှုပ်ရှားနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

ရေနက်နဂါးမှာမူ ခရမ်းရောင်နန်းတော် အဆင့်ရှိ မိစ္ဆာတစ်ကောင် ဖြစ်သည့်အတွက် ရှေ့ကနှစ်မျိုးထက် ခွန်အားပိုင်းဆိုင်ရာ မြှင့်တင်မှုတွင် ပိုမိုသာလွန်သည်။ ၎င်းကို သန့်စင်သူသည် ရေဓာတ်ရှိသော ပတ်ဝန်းကျင်တွင် အမြန်နှုန်းသာမက ခွန်အားကိုပါ တိုးမြှင့်ပေးနိုင်ပြီး ဝိညာဉ်

ငါးမန်းကဲ့သို့ပင် ရေငုပ်ကျင့်စဉ် မြှင့်တင်မှုကိုလည်း ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။ ထို့အပြင် ယခင်က ရေဓာတ်အဆောင်သို့မဟုတ် ရေဓာတ်ရတနာများ အသုံးပြုမှသာ ထုတ်ဖော်နိုင်သည့် ရေဓာတ်

ဆိုင်ရာ မန္တန်များကို သဘာဝအလျောက် အလိုအလျောက် အသုံးပြုနိုင်လာမည်ဖြစ်သည်။

ထင်ရှားသည်မှာ ဝိညာဉ်ငါးမန်းနှင့် ရေနက်နဂါး နှစ်မျိုးစလုံးမှာ ရေဓာတ်ရှိသော ပတ်ဝန်းကျင်အပေါ် မှီခိုနေခြင်းပင်။ ရေဓာတ်ရှိခြင်း မရှိခြင်းအပေါ် မူတည်၍ ရရှိမည့် အကျိုးကျေးဇူးမှာ လုံးဝကွာခြားသွားပေလိမ့်မည်။ သို့သော် ၎င်းတို့၏ စွမ်းဆောင်ရည်မှာ တစ်ခုနှင့်တစ်ခု လုံးဝထပ်တူကျနေခြင်း မဟုတ်ဘဲ ကွာခြားမှုများ ရှိနေသည်။

ဝိညာဉ်ငါးမန်းတွင် ရေဓာတ်အရှိန်အဝါဖုံးကွယ်ခြင်းနှင့် အာရုံခံမှုပိတ်ဆို့ခြင်းတို့ ပါဝင်ရာ ၎င်းမှာ စုန်ယန်၏ ဓားနှင့်မိစ္ဆာ ပူးတွဲကျင့်စဉ်မှ ဆင်းသက်လာသော ဓားဝှက်ကျင့်စဉ်နှင့် ချီဖုံးကွယ်ကျင့်စဉ်တို့နှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်လျှင် ကျားကို အတောင်ပံ တပ်ပေးလိုက်သကဲ့သို့ အရှိန်အဝါ ဖုံးကွယ်မှု အထပ်ထပ်ကို ရရှိစေမည်ဖြစ်သည်။

ရေနက်နဂါးတွင်မူ ရေဓာတ်မန္တန်မြှင့်တင်မှုပါဝင်ရာ ကိုယ်ပိုင်ဆိုင်ထားသော မည်သည့် ရေဓာတ်အဆောင်လက်ဖွဲ့နှင့် ရတနာကိုမဆို ပိုမိုအားကောင်းစေမည်ဖြစ်သည်။

စုန်ယန်သည် လေဓာတ်ဝိညာဉ်ကြိုးကြာကို စွန့်ပယ်ကာ ဤမိစ္ဆာသွေးနှစ်မျိုးကိုသာ သန့်စင်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ အဘွားအိုဟုန်နှင့် ဗိုလ်ချုပ်ကူးတို့အား တိုက်ခိုက်ရာတွင် သူသည် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားရမည်ဖြစ်ရာ မြူပင်လယ်ကဲ့သို့ ကျယ်ပြောလှသော ရေပြင်ကို စစ်မြေပြင်အဖြစ် အသုံးပြုခြင်းဖြင့် ဝိညာဉ်ငါးမန်းနှင့် ရေနက်နဂါးတို့မှာ အသင့်တော်ဆုံး ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ လေဓာတ်ဝိညာဉ်ကြိုးကြာမှာမူ နေရာအနှံ့ အသုံးဝင်သော်လည်း ရေဓာတ်ရှိသော ပတ်ဝန်းကျင်တွင်မူ ရှေ့ကနှစ်မျိုးကို မယှဉ်နိုင်ပေ။

အတွေးများ အခြေကျသွားသည်နှင့် စုန်ယန်သည် စတင်သန့်စင်တော့သည်။

...

အကြိမ်ကြိမ် သေဆုံးပြီးနောက်တွင်မူ...

သူသည် ထိုနှစ်မျိုးစလုံးကို အောင်မြင်စွာ စုပ်ယူနိုင်ခဲ့သည်။ လူသားများအတွက်မူ ဆေးအပျက်ဟု သတ်မှတ်ခြင်းမှာ ၎င်းတွင်ပါဝင်သော အဆိပ်အတောက်များက လျော့ကျမသွားဘဲ ပိုမိုများပြားလာပြီး စားသုံးမိပါက သေချာပေါက် သေဆုံးနိုင်သောကြောင့်ပင်။ သို့သော် အမှန်တရားမှာမူ လုံလောက်သော အကြိမ်အရေအတွက်အထိ သေဆုံးပေးနိုင်မည်ဆိုပါက အောင်မြင်မှုကို ရရှိနိုင်စမြဲပင်။

သတင်းအချက်အလက်များနှင့် နားလည်မှုအသစ်များမှာ တစ်ကြောင်းချင်းစီ ပေါ်ထွက်လာတော့သည်။

[သင်သည် ထူးကဲဓားကျမ်းကို အသုံးပြု၍ ဝိညာဉ်ငါးမန်းသွေးကို ထိန်းချုပ်ခြေဖျက်ရန် ထူးကဲချီများကို စုပ်ယူလိုက်သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ထူးကဲချီများကို ဓားချီအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ သွေးသားဖြင့် ဓားချီကို ပြုစုပျိုးထောင်လိုက်သည်]

[ရှစ်လမြောက်တွင် သင်သည် ထူးကဲချီ အမျှင်တန်း ၆၀ ကို စုပ်ယူနိုင်ခဲ့ပြီး ဝိညာဉ်ငါးမန်းသွေးတစ်မျှင်ကို ခြေဖျက်နိုင်ခဲ့ကာ ၎င်းကို ဓားချီအဖြစ် အလုံးစုံ ပြောင်းလဲလိုက်နိုင်သည်...]

[နှစ်ပေါင်း ၃၃ နှစ်ကြာပြီးနောက်တွင် သင်သည် ထူးကဲချီ အမျှင်တန်း ၃၀၀၀ ကို စုပ်ယူနိုင်ခဲ့ပြီး ၎င်းတို့ကို ဓားချီအဖြစ် အောင်မြင်စွာ အသွင်ပြောင်းလိုက်နိုင်သည်။ ဝိညာဉ်ငါးမန်းသွေးသည် သင်၏ ခရမ်းရောင်နန်းတော်ရှိ လက်ဝဲနန်းတော်အောက်တွင် အမြီးများစွာပါသော မြေခွေးမျိုးနွယ်သွေးနှင့်အတူ ရောယှက်ကာ ပေါင်းစပ်သွားတော့သည်]

[ဓားချီနှင့် ဝိညာဉ်ငါးမန်းသွေးတို့ အပြန်အလှန် သက်ရောက်မှုရှိရာမှ သင်သည် အထူးဓားချီတစ်မျိုးဖြစ်သော ထူးကဲရေဝိညာဉ်ဓားချီကို နားလည်သဘောပေါက်သွားသည်]

[ဤဓားချီကို ရေအောက်တွင်သာ အသုံးပြုနိုင်ပြီး ပုံသဏ္ဌာန်မဲ့ကာ ရေအောက်ရောက်နေခြင်းကြောင့် စွမ်းအားလျော့နည်းသွားခြင်း လုံးဝမရှိပေ]

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ပိုမိုအစွမ်းထက်လာသော ခံစားချက်နှင့်အတူ ရေထဲကငါးကဲ့သို့ လွတ်လပ်ပေါ့ပါးသည့် ခံစားချက်မျိုး ပေါ်ပေါက်လာသည်။ စုန်ယန်သည် မြူပင်လယ်အတွင်းရှိ ကြေးနီစာကလေးကျွန်းပေါ်တွင် ထိုင်နေရင်း "ဒါက ငါ့ရဲ့ စစ်မြေပြင်ပဲ" ဟု ခံစားနေမိသည်။

ထူးကဲချီ စုပ်ယူမှု အရှိန်မှာလည်း တစ်ဖန် ထပ်မံတိုးတက်လာခဲ့သည်။ ယခင်က ရေအေးကန်

ချိုင့်ဝှမ်းတွင် ချန်ဝမ်ကျားအနှစ်သာရသွေးကို သန့်စင်ရန် နှစ်ပေါင်း ၁၀၀ ကြာခဲ့သည်။ ရွက်နီကျွန်းတွင် အိပ်မက်ဆိုးမိစ္ဆာသွေးအတွက် နှစ် ၅၀ ကြာခဲ့သည်။ သို့သော် ယခု ကြေးနီစာကလေးကျွန်းပေါ်ရှိ ဆေးဖော်စပ်ခန်းလေးအတွင်း၌ပင် သူ၏ကျင့်ကြံချိန်မှာ ၃၃ နှစ်အထိ တိုတောင်းသွားခဲ့သည်။

၎င်းက "ဘယ်နေရာမှာ ကျင့်ကြံသလဲ" ဆိုသည်မှာ မည်မျှအရေးကြီးကြောင်း သက်သေပြနေသည်။ ထူးကဲချီ နည်းပါးလှသော လူသားလောကတွင် နှစ်ပေါင်း ၁၀၀ ကျင့်ကြံခြင်းမှာ ထူးကဲချီကြောများရှိရာ ဗဟိုချက်တွင် တစ်လကျင့်ကြံခြင်းကိုပင် မမီနိုင်ပေ။ ထို့အပြင် ကျင့်ကြံသူများတွင် ကျင့်ကြံမှုအရှိန်မြှင့်တင်ပေးမည့် ဆေးလုံးများ၊ ဝိညာဉ်ကျောက်စိမ်းများနှင့် ကောင်းကင်မြေကြီးမှ ရတနာများစွာ ရှိနေသေးသည်။

ခဏအကြာတွင်မူ စုန်ယန်သည် ထပ်မံ၍ နှစ်ပေါင်း ၃၃ နှစ်ကို အသုံးပြုကာ ရေနက်နဂါး အနှစ်သာရသွေးကို အောင်မြင်စွာ အစာခြေဖျက်နိုင်ခဲ့ပြန်သည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ သူ၏ သွေးစွမ်းအင်များ သိသိသာသာ မြင့်တက်လာပြီး ဆန်းသစ်လှသော အထူးဓားချီတစ်မျိုးဖြစ်သည့် မြစ်ခွဲဓားချီကို နားလည်သဘောပေါက်သွားခဲ့သည်။

ဤမြစ်ခွဲဓားချီမှာ စုန်ယန် တတ်မြောက်ထားသမျှ အထူးဓားချီ ခြောက်မျိုးထဲတွင် အားအကောင်းဆုံးနှင့် အကြမ်းတမ်းဆုံး ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ ဓားတစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရုံဖြင့် မြစ်ရေပြင်ကို နှစ်ခြမ်းကွဲသွားစေနိုင်ပြီး ငြိမ်သက်နေသော ရေပြင်ထက်တွင် ဒီရေလှိုင်းကြီးများကို ထကြွစေနိုင်သည်။ နွေရာသီ မိုးသက်မုန်တိုင်းကြား သမုဒ္ဒရာထဲသို့ တိုးဝင်သွားသော နဂါးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ပြင်းထန်လှသော အရှိန်အဝါနှင့် ထစ်ချုန်းသံများကို ဖော်ဆောင်ပေးသည့် ပညာရပ်ပင်။

...

ယခုအခါ စုန်ယန်၏ ခရမ်းရောင်နန်းတော်ရှိ နန်းတော်ကိုးခုအနက် ခြောက်ခုမှာ ပြည့်စုံသွားပြီဖြစ်သည်။ သူသည် သူ၏ အချက်အလက်စာမျက်နှာကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရာ [သက်တမ်း: ၃၄/၁၁၆၆၃] ဟု ပြောင်းလဲသွားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ထို့နောက် ကျန်ရှိနေသေးသော လေဓာတ်ဝိညာဉ်ကြိုးကြာသွေးကိုမူ သိုလှောင်အိတ်အတွင်း သေသေချာချာ သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။

အကယ်၍သာ မြေခွေးနှင့် ဝံပုလွေမိစ္ဆာများကို ဤအခြေအနေနှင့်ပင် မယှဉ်နိုင်ပါက သူသည် တစ်နေရာတွင် ပုန်းကွယ်လျက် ဤကြိုးကြာသွေးကို အသုံးပြုကာ ခရမ်းရောင်နန်းတော် နောက်ဆုံးအဆင့်သို့ အတင်းအဓမ္မ ထိုးဖောက်တက်လှမ်းမည်ဟု ဆုံးဖြတ်ထားသည်။

လုပ်ဆောင်စရာများ ပြီးစီးသွားသောအခါ စုန်ယန်သည် ပြတင်းပေါက်ပြင်ပမှ တိုက်ပွဲများကို တည်ငြိမ်စွာ အကဲခတ်လိုက်သည်။ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ရေငွေ့များကို အာရုံခံမိပြီးနောက် သူသည် အကြံတစ်ခု ရရှိသွားသည်။ သူသည် မြေခွေးမိစ္ဆာ ရုပ်သေးရုပ်တစ်ခုကို ထုတ်ယူကာ သူ၏ ရုပ်သွင်အဖြစ် ပြောင်းလဲလိုက်ပြီး ခြေရာဖျောက်အစီအရင်အတွင်း၌ ထားရှိခဲ့သည်။

အခွင့်ကောင်းကို အသုံးချလျက် သူသည် သူ၏ အရှိန်အဝါကို အလုံးစုံဖုံးကွယ်ကာ အပြင်သို့ ထွက်လာခဲ့သည်။ တစ္ဆေတစ်ကောင်ကဲ့သို့ လျင်မြန်စွာပင် မြူပင်လယ်၏ အနက်ရှိုင်းဆုံး ရေအောက်ပိုင်းသို့ ငုပ်လျှိုးသွားပြီး ရေအောက်ကြမ်းပြင်တွင် ငြိမ်သက်စွာ ရပ်တန့်လျက် စိတ်ရှည်လက်ရှည် စောင့်ဆိုင်းနေတော့သည်။

ဝိညာဉ်ငါးမန်းနှင့် ရေနက်နဂါးသွေးများကို သန့်စင်ထားပြီး ဖြစ်သည့်အတွက် သူသည် ရေအောက်တွင် ကုန်းပေါ်မှာကဲ့သို့ပင် လွတ်လပ်ပေါ့ပါးစွာ လှုပ်ရှားနိုင်နေပြီဖြစ်သည်။ တိုက်ခိုက်ရေးဆိုင်ရာ အဆောင်လက်ဖွဲ့များကိုလည်း သူ အလုံအလောက် ပြင်ဆင်ထားပြီးသားပင်။

...

"တိုက်ကြ... သတ်ကြ... ဟီးဟီး..."

အဘွားအိုဟုန်သည် ရေစပ်ရှိ ကျောက်ဆောင်တစ်ခုပေါ်တွင် ထိုင်လျက် အဝေးက တိုက်ပွဲကို အရသာခံ ကြည့်နေသည်။ သွေးနံ့များကို ရှူရှိုက်ရင်း သူမဘေးရှိ ဧရာမ ဝံပုလွေမည်းကြီးကို လှမ်းပြောလိုက်သည်။

"ငါပြောသားပဲ... အပြင်မှာ အစာလိုက်ရှာတာက ဒီနေရာကို မမီပါဘူး။ လူသားတွေ အချင်းချင်း သတ်ဖြတ်နေကြတာကို ကြည့်ရတာ တကယ်ကို ပျော်စရာကောင်းတယ် မဟုတ်ဘူးလား"

ဗိုလ်ချုပ်ကူးက နှာခေါင်းတစ်ချက် ရှုံ့လိုက်ရင်း "ခွေးအချင်းချင်း ကိုက်နေတာကို ကြည့်ရတာ ဘာများပျော်စရာရှိလို့လဲ မင်းက လူသားတွေနဲ့ အတော်လေး နီးစပ်နေပုံပဲ" ဟု ခပ်အေးအေး တုံ့ပြန်သည်။

"ပြောရုံပြောတာပါ... စိတ်မဆိုးပါနဲ့။ မင်းက မြင့်မြတ်တဲ့ အလောင်းစားဝံပုလွေမျိုးနွယ်ပဲလေ။ ဒီလို အောက်တန်းစား ခွေးတွေနဲ့ ဘယ်တူပါ့မလဲ"

အဘွားအိုဟုန်က ပြန်ချော့လိုက်သည်။

ဗိုလ်ချုပ်ကူးသည် ခေါင်းကိုမော့ကာ အဝေးက လေထုကို နမ်းရှုံ့ကြည့်လိုက်ရာ သွားရည်များပင် ကျလာတော့သည်။ သူက ခပ်တိုးတိုး ရယ်မောရင်း "ဒီလောက်ဝေးတဲ့ နေရာကနေတောင် သွေးသားရဲ့ ချိုမြိန်တဲ့ အနံ့ကို ငါရနေပြီ။ ဒီနေ့တော့ ဓားဂိုဏ်းကလူတွေ အများကြီး သေကုန်ကြပြီထင်တယ်။ ငါ အခုကတည်းက ပြောထားမယ်... ဟိုအကြီးအကဲရဲ့ အသားကတော့ ငါ့အပိုင်ပဲ"

အဘွားအိုဟုန်က ဂရုမစိုက်ဘဲ တိုက်ပွဲသံများ လျော့ပါးသွားချိန်မှသာ ကျောက်ဆောင်ပေါ်မှ ဆင်းကာ ပြေးထွက်သွားရင်း လှမ်းအော်လိုက်သည်။

"အချိန်တန်ပြီ"

ဗိုလ်ချုပ်ကူးကလည်း ယုတ်မာစွာ ပြုံးလိုက်ပြီး "ဒီစကားကို ငါစောင့်နေတာ ကြာပြီ" ဟု ပြောကာ နောက်မှ ထပ်ကြပ်မကွာ လိုက်သွားတော့သည်။

မိစ္ဆာအရိပ်နှစ်ခုသည် ကျွန်းစုများပေါ်သို့ မှိုင်းတိုက်သကဲ့သို့ ပျံသန်းလာကြပြီး လမ်းခုလတ်တွင် တွေ့သမျှ ကျင့်ကြံသူများကို ဖမ်းဆီးကာ အသည်းနှလုံးများကို အရှင်လတ်လတ် ဖောက်စားရင်း သွေးအလိမ်းလိမ်းဖြင့် အရသာခံနေကြသည်။ ယနေ့သည် သူတို့အတွက်တော့ အကောင်းဆုံးသော ပွဲတော်ရက်ပင်။

သွေးနှင့် ထူးကဲချီ အရှိန်အဝါများကို နမ်းရှုံ့ရင်း မိစ္ဆာနှစ်ကောင်မှာ ကြေးနီစာကလေးကျွန်းအနီးသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ကြသည်။

ဗိုလ်ချုပ်ကူးက ဝမ်းသာအားရဖြင့် "ရှေ့မှာပဲဆိုတာ ငါသိသားပဲ... ဟိုရုပ်သေးမိစ္ဆာတွေက အလောင်းတွေကို စုပုံထားတာ ဖြစ်ရမယ်။ ဒီလောက်ပြင်းတဲ့ သွေးနံ့ဆိုရင် အနည်းဆုံး ခရမ်းရောင်နန်းတော် အဆင့် အလောင်း ငါးလောင်း ခြောက်လောင်းလောက်တော့ ရှိမှာပဲ။ ကောင်းတယ်... တကယ့်ကို ကောင်းတယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

သူသည် ရှေ့သို့ အတင်းတိုးရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် အနီရောင်ဝတ်စုံနှင့် မြေခွေးမကြီးက သူ့ကို လှမ်းဆွဲတားလိုက်သည်။ ဗိုလ်ချုပ်ကူးက ဒေါသတကြီးဖြင့် အံကြိတ်ကာ "ငါ့အစာကို မင်းက တားရဲတာလား" ဟု မေးလိုက်ရာ အဘွားအိုဟုန်က ပါးနပ်စွာဖြင့် "ပိုပြီး ဘေးကင်းတဲ့ စားသောက်ရမယ့် နေရာကို ရှာနေတာပါ" ဟု ပြန်ဖြေသည်။

သူမသည် ရေလယ်က သဲသောင်ခုံလေးတစ်ခုကို ရွေးချယ်လိုက်ပြီး "အဲဒီမှာပဲ စောင့်ရအောင် ဟိုမိစ္ဆာကောင်တွေကိုပဲ အလောင်းတွေ ဒီဆီ ယူလာခိုင်းလိုက်မယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။ ဗိုလ်ချုပ်ကူးက မကျေမနပ် ညည်းညူနေသော်လည်း မြေခွေးမ၏ အကြံပေးချက်ကို အမြဲနားထောင်လေ့ရှိသည့်အတိုင်း လိုက်နာလိုက်သည်။

ဖတ်….

မိစ္ဆာနှစ်ကောင်မှာ သဲသောင်ခုံလေးပေါ်သို့ ဆင်းသက်လိုက်ကြသည်။ ထို့နောက် ဗိုလ်ချုပ်ကူးသည် ခေါင်းကိုမော့ကာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဝံပုလွေဟောင်သံကြီးကို လွှတ်ထုတ်လိုက်တော့သည်။

"ဝူး……"

ထိုဟောင်သံသည် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ သက်ရှိအားလုံး၏ သွေးများကို ဆူပွက်လာစေပြီး နှလုံးခုန်နှုန်းများကို မြန်ဆန်စေကာ ကြောက်ရွံ့မှုကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။ ရေအောက်ရှိ ငါးများမှာ မျက်စိနှင့် ပါးစပ်တို့မှ သွေးများပန်းထွက်လျက် ရေမျက်နှာပြင်ပေါ်သို့ ပေါ်လာကြပြီး အဆင့်နိမ့် မိစ္ဆာကောင်များမှာမူ ရေအောက်ရွှံ့နွံထဲတွင် မလှုပ်မယှက် ပုန်းကွယ်နေကြရသည်။

ဝံပုလွေဟောင်သံကြီးက ပဲ့တင်ထပ်နေစဉ်မှာပင် စူးရှလှသော ရယ်မောသံတစ်ခု ကောင်းကင်ယံသို့ ထိုးတက်သွားသည်။ အဘွားအိုဟုန်၏ မိစ္ဆာအရိပ်မှာ ပေပေါင်းများစွာအထိ ကြီးမားလာပြီး သူမ၏ လက်သည်းကြီးများမှာ သွေးရောင်လမင်းကြီးကိုပင် ဖုံးလွှမ်းသွားတော့သည်။ အမြီးသုံးချောင်းမှာ မီးခိုးတန်းကြီးများကဲ့သို့ ကောင်းကင်သို့ ဝေ့ယမ်းနေပြီး ဧရာမ မြေခွေးရိပ်ကြီးက အောက်ကို ငုံ့ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"ငါ ဗိုက်ဆာနေပြီ"

အခန်း။ ၁၇၀

သံသယဖြစ်ဖွယ်မရှိသော ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ မိစ္ဆာအရှိန်အဝါများက ကြေးနီစာကလေးကျွန်းတစ်ခုလုံးကို လွှမ်းမိုးထားသည်။ ဝံပုလွေဟောင်သံနှင့် မြေခွေးရယ်သံများမှာ ကောင်းကင်ယံထက်တွင် ပဲ့တင်ထပ်နေပြီး "ငါ ဗိုက်ဆာနေပြီ" ဟူသော စကားသံက ကျင့်ကြံသူအားလုံး၏ စိတ်နှလုံးကို တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားစေသည်။

အဝေးတစ်နေရာရှိ လျိုရှမြို့ ဝါးကျွန်းပေါ်တွင်လည်း ထိုမိစ္ဆာအော်ဟစ်သံများကို ကြားနေရပြီး ဓားကျင့်ကြံသူများမှာ သူတို့၏ ဂိုဏ်းကြီး ယခုကဲ့သို့ ပြိုလဲပျက်စီးတော့မည်ကို မယုံကြည်နိုင်လောက်အောင် ဖြစ်နေကြသည်။ အစီအရင်အကာအကွယ်အတွင်း ပုန်းကွယ်နေကြရသော်လည်း မနက်ဖြန်အတွက် မည်သူမျှ မမျှော်လင့်ရဲကြပေ။

ထိုပရမ်းပတာ အခြေအနေများကြားတွင် မိန်းကလေးငယ်တစ်ဦးမှာ လူအများကြားတွင် တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် လိုက်လံမေးမြန်းနေသည်။

"စီနီယာအစ်ကိုဘိုင်ကို တွေ့မိကြလားဟင် ဘိုင်ရှို့ဟုကို ဘယ်သူတွေ့လိုက်လဲ"

နောက်ဆုံးတွင် အသက်လုထွက်ပြေးလာသော ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးက တုန်တုန်ရင်ရင်ဖြင့် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"ညီလေးရှို့ဟုက... သူက ရေနက်နဂါး ဆေးလုံးကို ဖော်စပ်ဖို့ တာဝန်ပေးခံထားရတာလေ။ ငါ ထွက်လာတုန်းကတော့ သူ ဆေးဖော်စပ်ခန်းထဲမှာပဲ ကျန်ခဲ့သေးတယ်..."

အန်လီ၏ မျက်နှာမှာ သွေးမရှိသလို ဖြူလျော့နေပြီး အစီအရင် အကာအကွယ်နောက်ကွယ်ရှိ ကျောက်ဆောင်ဆီသို့ ပြေးသွားမိသည်။ သူမသည် လက်ချောင်းများကို တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်ကာ နှုတ်ခမ်းကို ကိုက်လျက် မျက်ရည်များကို အတင်းအကြပ် ထိန်းထားရင်း အဝေးသို့ ငေးကြည့်နေမိသည်။ သူမ၏ စိတ်ထဲတွင်တော့ စုန်ယန် ဘေးကင်းပါစေကြောင်းသာ တိတ်တဆိတ် ဆုတောင်းနေတော့သည်။

ယွီရွှမ်ဝေသည်လည်း မည်သည့်အချိန်က ထွက်လာသည်မသိဘဲ သူမ၏ အမြဲတမ်းဝတ်ဆင်နေကျ မျက်နှာဖုံးခြုံထည်ဖြင့် ရောက်ရှိနေသည်။ အရေးပါသည့် ဆေးပညာရှင်လေး အန်လီ တစ်ယောက် အစွန်းနားသို့ ရောက်နေသည်ကို မြင်သောအခါ သူမသည် ဘေးနားရှိ ကျင့်ကြံသူမတစ်ဦးကို အကြည့်ဖြင့် အချက်ပြလိုက်သည်။ ထိုအမျိုးသမီးမှာလည်း အဓိပ္ပာယ်ကို နားလည်သွားပြီး အန်လီ့အနားသို့ အမြန်သွားကာ နှစ်သိမ်ပေးရင်း တိတ်တဆိတ် အကာအကွယ် ပေးထားလိုက်သည်။

...

"ငါ ဗိုက်ဆာနေပြီ" ဟူသော စကားသံကြောင့် အခက်ခဲဆုံး ဖြစ်နေရသူများမှာ ဓားကျင့်ကြံသူများ မဟုတ်ဘဲ သွေးကမ်းပါးယံ နှင့် ကြေးနီမုတ်ဆိတ် တို့သာ ဖြစ်သည်။

ထိုစကားလုံး သုံးလုံး၏ အဓိပ္ပာယ်ကို သူတို့ ကောင်းကောင်းသိသည်။ ၎င်းမှာ ကျွန်းပေါ်တွင် အန္တရာယ်ရှိမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် ခရမ်းရောင်နန်းတော် အဆင့် အလောင်းများကို ထိုမိစ္ဆာများ စားသောက်နိုင်ရန် သတ်မှတ်ထားသော နေရာသို့ ပို့ဆောင်ပေးရမည်ဟု အမိန့်ပေးလိုက်ခြင်းပင်။

သို့သော် ပြဿနာမှာ သူတို့၏ သခင်ကြီးစုန်ယန်က ကျွန်းပေါ်တွင် ထောင်ချောက်ဆင်ထားခြင်းပင်။

"ငါ ဗိုက်ဆာနေပြီ" ဟူသော စကားမှာ ထိုထောင်ချောက်ကို တိုက်ရိုက် ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်သလို ဖြစ်နေသည်။

အခု ငါတို့ ဘာဆက်လုပ်ကြမလဲ။

သွေးကမ်းပါးယံနှင့် ကြေးနီမုတ်ဆိတ်တို့၏ အသက်မှာ စုန်ယန်၏ လက်ထဲတွင် ရှိနေသဖြင့် သခင်ကြီး၏ အစီအစဉ်ကို မည်သူမျှ မဖျက်ဆီးရဲကြပေ။ သူတို့နှစ်ဦး အကြည့်ချင်း ဆုံလိုက်ကြရာမှ ပါးနပ်လှသော အကွက်တစ်ခုကို ချက်ချင်းပင် ရရှိသွားကြတော့သည်။

ရုပ်သေးဂိုဏ်း တောင်ထွတ်သခင်နှစ်ဦးဖြစ်သည့် သွေးကမ်းပါးယံနှင့် ကြေးနီမုတ်ဆိတ်တို့မှာ အကြံအဖန်လုပ်ရာတွင် ဆရာကျလှသည်။ သူတို့သည် မြေခွေးနှင့် ဝံပုလွေမိစ္ဆာများ၏ အမိန့်ကို မကြားချင်ယောင်ဆောင်ကာ အစီအစဉ်သစ်တစ်ခုကို ချက်ချင်း ဖန်တီးလိုက်ကြသည်။

သူတို့သည် ကျွန်းပေါ်တွင် မြေခွေးမိစ္ဆာများ ပုန်းနေသည်ကို သိထားသဖြင့် ဘာမှမလုပ်ဘဲ နေ၍မရပေ။ ထို့ကြောင့် တစ်ဖက်လှည့်ဖြင့် သရုပ်ဆောင်ပြရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြသည်။

သွေးအဘွားအိုမှာ မှောင်မည်းနေသော ဘက်သို့ လှည့်၍ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ဓားဧကရာဇ် ရွှီပေါ် မင်း အသက်ရှင်နေသေးတယ်လို့ ငါမထင်ထားဘူး"

ထိုသို့ပြောကာ ကြေးနီစာကလေးကျွန်း၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာသို့ ပြေးဝင်သွားတော့သည်။

ကြေးနီမုတ်ဆိတ်မှာမူ တစ်ဖက်က အော်ပြီးသွားသဖြင့် ခဏတာ မှင်သက်သွားသော်လည်း ချက်ချင်းပင် အလိုက်သင့် အော်လိုက်ပြန်သည်။

"အကြီးအကဲချုပ်ကြီး... ခင်ဗျားက ရုပ်သေးရုပ်ကိုသုံးပြီး အသေဟန်ဆောင်ခဲ့တာကိုး ငါ့မျက်စိကို လိမ်လို့ရမယ် ထင်နေလား လာစမ်း... နောက်ထပ် အချီသုံးရာလောက် ပြန်ချကြတာပေါ့"

ထိုသို့ပြောကာ သူပါ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

မကြာမီမှာပင် ကျွန်း၏ တောင်တန်းကြီးများအတွင်းမှ ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူတို့သည် ခရမ်းရောင်နန်းတော် အဆင့် အလောင်းများ ထည့်ထားသည့် ခေါင်းတလားကို လူသူမနီးသော နေရာတွင် ဝှက်ထားလိုက်သဖြင့် ရုပ်သေးဂိုဏ်းသားများပင် ရှာမတွေ့နိုင်တော့ချေ။

အဝေးတစ်နေရာတွင်မူ...

အဘွားအိုဟုန်သည် "ငါ ဗိုက်ဆာနေပြီ" ဟု ဟိန်းဟောက်လိုက်သော်လည်း မည်သည့်တုံ့ပြန်မှုမှ မရရှိသဖြင့် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိသည်။ သူမသည် သူမ၏ ဝိညာဉ်အာရုံကို ကြေးနီစာကလေးကျွန်းတစ်ခုလုံးသို့ ရဲရဲဝံ့ဝံ့ ဖြန့်ကြက်ကြည့်လိုက်သည်။

သို့သော် ကျွန်း၏ အတွင်းပိုင်းကို စစ်ဆေးကြည့်သောအခါ ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲများကြောင့် ထူးကဲချီများမှာ အလွန်အမင်း ရှုပ်ထွေးနေသည်ကို တွေ့ရသည်။ သူမ၏ ဝိညာဉ်အာရုံမှာ ခရမ်းရောင်နန်းတော်အဆင့် ပညာရှင်များ တိုက်ခိုက်နေသည်ကိုသာ သိရှိနိုင်ပြီး အသေးစိတ်ကိုမူ တိကျစွာ မခွဲခြားနိုင်တော့ပေ။

ဗိုလ်ချုပ်ကူးက "အော်... တိုက်ပွဲက မပြီးသေးဘူးကိုး" ဟု ပြောကာ ယုတ်မာစွာ ရယ်မောလိုက်ပြီး "ကောင်းတာပေါ့ စားစရာတွေ ပိုများလာလေ ကောင်းလေပဲ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

အဘွားအိုဟုန်က ထိုဦးနှောက်မရှိသည့် ဝံပုလွေကြီးကို စိုက်ကြည့်ရင်း "မင်း ဒါကို မသင်္ကာစရာလို့ မထင်ဘူးလား" ဟု မေးလိုက်သည်။

ဗိုလ်ချုပ်ကူးက "ဘာကို မသင်္ကာရမှာလဲ" ဟု ပြန်မေးရာ အဘွားအိုဟုန်က "ငါ အလောင်းတွေ ပို့ခိုင်းလိုက်တာနဲ့ သူတို့က ချက်ချင်း တိုက်ပွဲဖြစ်ကုန်ကြတာပဲ" ဟု ရှင်းပြသည်။

ဗိုလ်ချုပ်ကူးက သူ၏ လည်ပင်းကို လှည့်ကာ လက်သည်းများကို တဖြန်းဖြန်း ပွတ်သပ်ရင်း "မသင်္ကာစရာ... မသင်္ကာစရာ မင်းက စိုးရိမ်တာ လွန်လွန်းနေပြီ စားစရာကို ကြောက်နေတာလား ဟူး... ထားလိုက်ပါတော့ မင်းမသွားရဲရင် ငါပဲ သွားမယ်။ ငါတို့ ရုပ်သေးဂိုဏ်းရဲ့ အတွင်းပိုင်းအထိတောင် မွှေနှောက်ခဲ့ဖူးတာပဲ။ အခု အခင်းအကျင်းက ရုပ်သေးဂိုဏ်းနဲ့ ဓားဂိုဏ်း ပူးပေါင်းနေတဲ့ ပုံစံမျိုးလည်း မဟုတ်ဘူး ဘာကို ကြောက်နေရမှာလဲ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ဗိုလ်ချုပ်ကူးသည် အဝေးသို့ ဒုံးကျည်ကဲ့သို့ ပြေးထွက်သွားတော့သည်။ သို့သော် သူ ခုန်ထွက်သွားသည်နှင့် အနောက်မှ အဘွားအိုဟုန်၏ အသံကို ကြားလိုက်ရသည်။

"ကျွန်းပေါ်ကို တန်းမတက်နဲ့ဦး အရင်ဆုံး ကျွန်းပတ်ပတ်လည်ကို အသေအချာ စစ်ဆေးဦး"

ဗိုလ်ချုပ်ကူးက သက်ပြင်းအရှည်ကြီး ချလိုက်ပြီး "ကောင်းပြီလေ မင်းဆန္ဒအတိုင်းပေါ့" ဟု စိတ်မပါသလို ပြန်ပြောလိုက်သည်။ သူက ဆက်ပြောသည် "အရင်အတိုင်းပဲ... မင်းက အပြင်ကနေ အကူအညီပေး ငါ အခုချက်ချင်း ပြန်လာခဲ့မယ်"

သူ အရင်အတိုင်းဟု ပြောခြင်းမှာ ယခင်က စုန်ယန်အဖြစ် ဟန်ဆောင်ကာ ဓားဂိုဏ်းကို ကမောက်ကမဖြစ်အောင် လုပ်ခဲ့စဉ်က အခြေအနေကို ဆိုလိုခြင်းပင်။ ထိုစဉ်က သူသည် ဓားကျင့်ကြံသူတစ်ဦးကို ဖမ်းဆီးကာ အကြီးအကဲချုပ်ကြီး၏ ရှေ့မှောက်၌ပင် အရှင်လတ်လတ် စားပြခဲ့ပြီး သူ၏ တာအိုနှလုံးသားကို ရိုက်ချိုးခဲ့ဖူးသည်။

အဘွားအိုဟုန်ကလည်း ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ကျေနပ်သည့်အလား ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

ဗိုလ်ချုပ်ကူးသည် ဝံပုလွေဟောင်သံတစ်ချက် လွှတ်ထုတ်လိုက်ပြီး ရေပြင်ထက်တွင် လျင်မြန်စွာ လှုပ်ရှားကာ ကြေးနီစာကလေးကျွန်း၏ အစွန်းနားသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ ယခုကဲ့သို့ အကွာအဝေး နီးကပ်လာသောအခါ ယခင်က ဝေဝါးနေသော တောင်ပေါ်က တိုက်ပွဲပုံရိပ်များမှာလည်း ပိုမိုထင်ရှားလာတော့သည်။