နံနက်ခင်းအလင်းနယ်ပယ်သို့ တက်လှမ်းခြင်း
Vol. 8 Ch. 111
ဓားအသိများ ပရမ်းပတာဖြစ်နေပြီး ထိန်းချုပ်မရဘဲ မုန့်ချင်ကျိုး၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ လမ်းများကို တိုက်မိကာ ဟိုဟိုဒီဒီ ရိုက်ခတ်နေသည်။
မုန့်ချင်ကျိုး၏ အသက်ရှူသံမှာ အပ်ချည်မျှင်ကဲ့သို့ အားနည်းနေပြီး အသက်စွမ်းအင်များ မှိန်ဖျော့ကာ သေလုမြောပါးဖြစ်နေသော လူအိုတစ်ဦးကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး အပုပ်နံ့များ ထွက်ပေါ်နေသည်။
သေခြင်း၊ ရှင်ခြင်း အန္တရာယ်နှင့် ရင်ဆိုင်နေရသော်လည်း မုန့်ချင်ကျိုးက တည်ငြိမ်စွာပင် ရှိနေသည်။ သူက နဖူးပေါ်ရှိ နဂါးရှာအရိုးထိသူကို ဖိလိုက်ပြီး ခန္ဓာကိုယ်ကို သေချာစွာ စစ်ဆေးလိုက်သည်။
“တစ်ခုခု လွဲနေတယ်...”
“နတ်ဘုရားလမ်းစဉ်ရဲ့ ကံကြမ္မာက ခရမ်းရောင် အရှိန်အဝါတွေနဲ့ ပြည့်နေရမှာ ဖြစ်ပေမဲ့ အခုတော့ မီးခိုးရောင် ပြောင်းလာတယ်။ ဒါမျိုး မဖြစ်သင့်ဘူး။”
မုန့်ချင်ကျိုး မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ သူ၏စိတ်တွင် နားလည်မှုများ တိုးပွားလာပြီး၊ အချိန်နှင့် နေရာလွတ် ဓားအသိကို နားလည်မှုမှာ ပို၍နက်ရှိုင်းလာသည်။
ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်အတွက် ရုတ်တရက် ဉာဏ်အလင်းပွင့်သည့်အခြေအနေသို့ ဝင်ရောက်ရန် အလွန် ခက်ခဲသည်။ ကျင့်ကြံသူအများစုက သူတို့၏ဘဝတွင် တစ်ကြိမ်မျှပင် မကြုံတွေ့ဖူးကြပေ။
သို့သော် မုန့်ချင်ကျိုးက ၎င်းကို အနှောင့်အယှက်ပေးရန် ကြိုးစားနေသည်။ ဉာဏ်အလင်းပွင့်သည့် အခြေအနေသို့ ဝင်ရောက်တိုင်း သူက မိမိကိုယ်ကို အတင်းအကျပ် နှိုးလိုက်သော်လည်း ကြည်လင်မှုမှာ ကြာရှည်မခံဘဲ နောက်တစ်ဖန် အသိဉာဏ်ပွင့်သည့်အခြေအနေသို့ ဝင်ရောက်သွားပြန်သည်...
မုန့်ချင်ကျိုးက ဉာဏ်အလင်းပွင့်ခြင်းနှင့် ရုတ်တရက်နိုးထခြင်းကြားတွင် အကြိမ်ကြိမ် ပြောင်းလဲနေ၏။
“ဒါဆိုရင် ဒီလိုပေါ့။”
“သိပ်ကောင်းတဲ့ နည်းလမ်းပဲ။ လူအများစုက ကံကြမ္မာနဲ့ ကံတရားကိုသုံးပြီးတော့ ကံဆိုးမှုတွေကို ဆောင်ကြဉ်းတယ်။ အရာအားလုံးကို မကောင်းတဲ့အခြေအနေဖြစ်အောင် ဒါမှမဟုတ် ဘေးဒုက္ခတွေကို ဖြစ်စေတယ်။”
“ဒါပေမဲ့ ခင်ဗျားက ဆန့်ကျင်ဘက်လုပ်ပြီး ကျုပ်ရဲ့ ကံကြမ္မာကို အရမ်းကြီးမားအောင် လုပ်ပြီးတော့ ကျင့်ကြံခြင်းလမ်းစဉ်ကို ဖြတ်တောက်လိုက်တာပဲ။”
ယန်က တိုးပွားပြီး ယင်က ဆုတ်ယုတ်သည်။ နေက ထွက်ပြီး ဝင်သည်။
အားလုံးက အခြေခံနိယာမတစ်ခုကို သက်သေပြနေသည်။ ကောင်းကင်တာအိုက မကာကွယ်ထားလျှင် အလွန်အကျွံ ကံကောင်းခြင်းက တန်ပြန်သက်ရောက်မှု ဖြစ်စေတတ်၏။
ယင်ယန်အကြီးအကဲ၏အသံမှာ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးတွင် ဟိန်းဟောက်နေသည်။
“နောက်ဆုံးတော့ နားလည်သွားပြီလား။ ဒါပေမဲ့ ဒါက အစပဲရှိသေးတယ်။ နောက်ထပ် ဘယ်လို တုံ့ပြန်မှာလဲ။”
“လမ်းနှစ်ခုပဲရှိတယ်။ ပထမတစ်ခုက ပုတ်သင်ညိုတစ်ကောင် သူ့အမြီးကို ဖြတ်လိုက်သလိုပဲ။ မင်းရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းလမ်းစဉ်ကို အသက်ကယ်ဖို့အတွက် ဖြတ်တောက်နိုင်တယ်။ ဒုတိယတစ်ခုကတော့ အချိန်မြစ်ထဲမှာ သေခြင်းတရားကို တည်ငြိမ်စွာ ရင်ဆိုင်နိုင်ဖို့ပဲ။”
“မင်း ဘာပဲရွေးချယ်ရွေးချယ် သေခြင်းတရားကို မရှောင်နိုင်ဘူး...”
မုန့်ချင်ကျိုး တိတ်ဆိတ်သွားပြီး ဖြေရှင်းချက်တစ်ခုကို စဉ်းစားလိုက်သည်။
အတော်ကြာ စဉ်းစားပြီးနောက်တွင် ယင်ယန်အကြီးအကဲ ပြောခဲ့သလို လမ်းနှစ်ခုသာရှိပုံရသည်။
“အထင်ကြီးစရာ ကောင်းသားပဲ။ ယင်ယန်အကြီးအကဲလို့ လူသိများတဲ့ ကောင်းကင်ယံအလွန်ရဲ့ ဒုတိယခေါင်းဆောင်။ ဘဝတစ်ဝက်မှာ လျှောက်လည်နေပြီး တစ်ဝက်မှာ မရှုံးနိမ့်ဖူးဘူး...” မုန့်ချင်ကျိုးက ခေါင်းယမ်းကာ တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။
အချိန်မြစ် ပြင်ပတွင်။
ယင်ယန်အကြီးအကဲက ကြီးမားသော ကံတရားအစီအရင်တစ်ခုကို ကြီးကြပ်နေပြီး ကြိုးမျှင်များမှာ ဟင်းလင်းပြင်တွင် ပေါင်းစုံနေကာ မုန့်ချင်ကျိုး၏အမည်ကို ရေးထိုးထားသော စက္ကူအရုပ်တစ်ခုတွင် အမြစ်တွယ်နေသည်။
စက္ကူအရုပ်မှာ အချိန်နှင့်နေရာလွတ်ဓားအသိဖြင့် ပြုလုပ်ထားပြီး၊ မုန့်ချင်ကျိုး၏ဆံပင်တစ်မျှင်ကို ခါးတွင် ပတ်ထားသည်။
ယင်ယန်အကြီးအကဲက အချိန်မြစ်ကိုဖြတ်၍ ထင်းရှူးပင်ကဲ့သို့ထိုင်နေသော မုန့်ချင်ကျိုးကိုကြည့်ကာ ရယ်မောလိုက်သည် -
“သတ်ဖြတ်ခြင်း အစီအရင် ပြီးသွားပြီ။ ဒီထောင်ချောက်ထဲကို ဝင်လာတဲ့ သူရဲကောင်းတိုင်းက အိတ်ထဲက ပုရွက်ဆိတ်လိုမျိုး အလွယ်တကူ ချေမှုန်းခံရလိမ့်မယ်။ လရောင်ထွန်းလင်းနယ်ပယ် အထွတ်အထိပ် ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ဖြစ်တဲ့ မုန့်ချင်ကျိုး... မင်းကို ထားလိုက်ဦး။”
“မင်း ချက်ချင်း အဆင့်တက်ပြီး နံနက်ခင်းအလင်းနယ်ပယ်ကို တက်လှမ်းနိုင်မှာပဲ ဒီလောက်ကြီးမားတဲ့ ဓားအသိ နားလည်မှုတွေကို ဖြေဖျက်နိုင်မှာ။”
ယင်ယန်အကြီးအကဲ ပြုံးလိုက်သော်လည်း မုန့်ချင်ကျိုး၏ တည်ငြိမ်သော အမူအရာကို မြင်လိုက်ပြီး အရာအားလုံးကို ထိန်းချုပ်ထားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည် ကိုမြင်လိုက်ရာ သူ တုံ့ဆိုင်းသွား၏။
“သူ့မှာ ဝှက်ဖဲ တစ်ခုခု ရှိနေတာလား...”
ယင်ယန်အကြီးအကဲ မဆင်မခြင် မလုပ်ရဲပေ။ တုံ့ဆိုင်းနေရင်း သူ သတ္တိကိုစုစည်းကာ ရင်ဘတ်ကိုထိုး၍ နှလုံးသွေးအချို့ကိုယူကာ စက္ကူအရုပ်ပေါ်သို့ ပက်လိုက်သည်။
ဂါထာရွတ်ဆိုရင်း သူ ရေရွတ်လိုက်၏။
“ငါ့သက်တမ်း နှစ်(၁၀၀)ကုန်ရင်တောင် မီးထဲကိုဆီလောင်းပြီး ခရမ်းရောင် အရှိန်အဝါတွေကို မီးခိုးရောင်ပြောင်းမယ်။ ဒါကို မင်း ဘယ်လိုချိုးဖျက်မလဲ ကြည့်မယ်။”
ယင်ယန်အကြီးအကဲက နှုတ်ခမ်းမှသွေးကို လက်မဖြင့်သုတ်လိုက်သည်။ တစ်ချိန်က လူငယ်ဆန်သော မျက်နှာတွင် အရေးအကြောင်းများထင်လာပြီး တောက်ပသောမျက်လုံးများမှာ ဝေဝါးသွား၏။
အဟက်...
သမိုင်းပုံရိပ်ထဲရှိ မြို့တစ်ခုတွင်ထိုင်နေသော မုန့်ချင်ကျိုးက သူ၏ရင်ဘတ်ကို ရိုက်ခတ်နေပြီး ပါးများ နီမြန်းနေကာ သွေးများ ထွေးထုတ်လိုက်သော်လည်း နှုတ်ခမ်းတွင် အနည်းငယ် ပြုံးနေဆဲပင်။
“ဒါပဲလား။ စိတ်ပျက်ဖို့ကောင်းလိုက်တာ...” မုန့်ချင်ကျိုး၏လက်များ တုန်ရီနေပြီး လက်ဖက်ရည်ခွက်ကို မနည်းကိုင်ထားရသည်။
မြို့ကိုဖုံးလွှမ်းထားသော အဖြူရောင်မြူခိုးများက အသက်ရှင်နေမှုကို ခံစားမိသကဲ့သို့ ဟိန်းဟောက်ကာ ကန့်လန့်ကာဖြူကဲ့သို့ မြူခိုးများကို ရိုက်ခတ်နေပြီး ရဲရင့်သောမျက်နှာများက ၎င်းကို ဖိထားသည်။
မြူတစ္ဆေများက မုန့်ချင်ကျိုးကို ဝန်းရံထားပြီး သူ့ကို အသက်ရှင်လျက် ဝါးမျိုရန် မြူခိုးများကို ချိုးဖျက်ရန် ကြိုးစားနေသည်။
“ကံတရားတာအို၊ ဝါးမျိုခြင်းမျှော်စင်။ ကံတရားတာအိုက အမှတ်အသားပြုပြီးရင် သေဆုံးတဲ့အခါ ဝါးမျိုခြင်းမျှော်စင်က ဝါးမျိုသွားလိမ့်မယ်။”
“ဒါပေမဲ့ ခင်ဗျားက ကံတရားတာအို ကျင့်ကြံသူဟုတ်ဘူး၊ အစီအရင်တာအို ကျင့်ကြံသူပဲ။”
မုန့်ချင်ကျိုးသည် တည်ငြိမ်စွာပင် ပြောလိုက်သည်။ “ဝါးမျိုခြင်းမျှော်စင်က မင်းကို ပြန်မတိုက်မှာ မကြောက်ဘူးလား။”
ယင်ယန်အကြီးအကဲ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး မြူတစ္ဆေများကို စိုက်ကြည့်ကာ ရေရွတ်လိုက်သည်။
“ရန်သူကိုတိုက်ဖို့ ကံတရားတာအို သတ်ဖြတ်ခြင်းအစီအရင်ကိုသုံးတာ ဒါ ငါ့ရဲ့ ပထမဆုံးအကြိမ်ပဲ။ ဝါးမျိုခြင်းမျှော်စင်ကို ဆွဲဆောင်လိမ့်မယ်လို့ မထင်ခဲ့ဘူး...”
နောက်တစ်ခဏတွင် ယင်ယန်အကြီးအကဲ၏ မျက်လုံးများ တင်းမာသွားသည်။ သူက အံကြိတ်ပြီး နှလုံးကိုထိုးကာ နှလုံးသွေးများကိုယူပြီး စက္ကူအရုပ်ပေါ်သို့ ပက်လိုက်သည်။
ချက်ချင်းပင် သွေးများက စက္ကူအရုပ်ကို စွန်းထင်းသွားစေသည်။
“မင်းကိုသတ်မယ်။ ပြီးရင် ဝါးမျိုခြင်းမျှော်စင်ကို ကျွေးမယ်။ ဒါဆိုရင် ငါ ဘေးကင်းလိမ့်မယ်...”
သက်တမ်း အနှစ်(၅၀၀) ထပ်မံစတေးလိုက်၏။
သူက ကံတရားတာအို ကျင့်ကြံသူ မဟုတ်ဘဲ အစီအရင်များမှတဆင့် တာအိုကို အတင်းအကျပ် ချေးယူသူ ဖြစ်၍ ကြီးမားသောတန်ဖိုးကို ပေးဆပ်ရလေသည်။
ယင်ယန်အကြီးအကဲ၏မျက်နှာက အလျင်အမြန်ပင် အိုမင်းသွားပြီး ပါးများတွဲကျလာကာ နဖူးတွင် အရေးအကြောင်းများ ထင်လာပြီး နောက်ကျောမှာ ပုဇွန်ကဲ့သို့ ကွေးသွားကာ မျက်လုံးများလည်း မှေးစင်းသွားသည်။
“ငါ သခင်လေးရဲ့ တာဝန်ကို ပြီးအောင်လုပ်သရွေ့ သခင်လေးက ငါ့အတွက် အရာအားလုံးကို ပြန်ပေးလိမ့်မယ်... အားလုံးတန်ပါတယ်။”
ထိုအချိန်တွင် ယင်ယန်အကြီးအကဲက လုံးဝကို ရူးသွပ်သွားပြီး ရူးသွပ်ခြင်း ချောက်ကမ်းပါးသို့ ရောက်နေသည်။
“နတ်ဘုရားလမ်းစဉ်ရဲ့ ခရမ်းရောင် အရှိန်အဝါတွေဟာ ပူပြင်းတဲ့နေလိုမျိုး သန်မာတယ်။ ငါ့ရဲ့ အချိန်နဲ့ နေရာလွတ် ဓားအသိနားလည်မှုတွေ ပိုပြီးနက်ရှိုင်းလာတယ်။”
“ဟားဟားဟား...”
နောက်ဆုံးတွင် မုန့်ချင်ကျိုး လှုပ်ရှားလိုက်ပြီး ဖြည်းဖြည်းချင်း ထလိုက်ကာ အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် ရယ်မောလိုက်သည်။
သူ၏ရယ်သံမှာ အက်ရှနေသော်လည်း သူရဲကောင်းစိတ်ဓာတ်ဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။
ထိုအချိန်တွင်ပင် သူ၏နားတွင် စနစ်သတိပေးချက်တစ်ခု မြည်လာသည်။
[စနစ်] ဧကရာဇ်အဆင့် အချိန်နှင့်နေရာလွတ်ဓားအသိတွင် လက်ခံသူ၏ ကျွမ်းကျင်မှုမှာ အမြင့်ဆုံးသို့ ရောက်ရှိပြီး ကျွမ်းကျင်မှုအသစ်တစ်ခုကို နားလည်သွားသည်။
[စနစ်] အချိန်နဲ့နေရာလွတ် အသစ်ပြန်စခြင်း - ဧကရာဇ်အဆင့်သို့ တက်လှမ်းသွားသည်။ ကာလများ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ကုန်ဆုံးသွားသော်လည်း အချိန်က ပြောင်းလဲမှုမရှိဘဲ ကျန်ရစ်သည်။
[စနစ်] မှတ်ချက် - ရန်သူ၏အသက်၊ တိုက်ခိုက်မှုစွမ်းအားနှင့် အခြေအနေတို့က အနီရောင်မျဉ်းသို့ ကျဆင်းသွားသောအခါ အချိန်နှင့်နေရာလွတ် အသစ်ပြန်စခြင်းက မီတာ(၁၀၀)အတွင်းကို ပေါက်ကွဲစေပြီး ချက်ချင်းသတ်ရန် ၈၀% အခွင့်အရေးရှိသည်။
မုန့်ချင်ကျိုး အနည်းငယ်ပြုံးလိုက်ပြီး နှလုံးသားတွင် ဝမ်းသာသွားသည်။
အချိန်နှင့်နေရာလွတ် အသစ်ပြန်စခြင်းက ဧကရာဇ်အဆင့်သို့ တက်လှမ်းသွားလေပြီ...
ယခင်က သူသည် ထိုအကွက်ကိုသုံး၍ လျို့ဝှက်ဓားသခင်ကို ချက်ချင်း သတ်ပစ်ခဲ့ပြီး ထိုအချိန်တွင် ဧကရာဇ်အဆင့်၏ တစ်ပိုင်းသာ ရှိသေးသည်။
ယခု သူ့တွင် ဧကရာဇ်အဆင့် သတ်ဖြတ်ခြင်းတိုက်ကွက် သုံးခု ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။
အချိန်နှင့်နေရာလွတ် ပုံရိပ်ယောင်၊ အချိန်နှင့်နေရာလွတ် သမုဒ္ဒရာစီးဆင်းခြင်း၊ အချိန်နှင့်နေရာလွတ် အသစ်ပြန်စခြင်း။
“အစကတော့ ငါ ဒီဧကရာဇ်အဆင့် နယ်ပယ်ကိုချိုးဖျက်သည့်ဆေးလုံးကို ကောင်းကင်ထောက်တိုင် နယ်ပယ် တက်လှမ်းဖို့အတွက် ချန်ထားခဲ့တာ။ ဒါပေမဲ့ အခုတော့...”
မုန့်ချင်ကျိုးက အခြေအနေ ပိုဆိုးလာသည်ကို ခံစားရပြီး ယင်ယန်အကြီးအကဲကို သက်တမ်း အနှစ်(၆၀၀) စတေးအောင် လှည့်ဖြားကာ ဓားသိုင်းပညာကို နားလည်နိုင်ရန် ကူညီခိုင်းခဲ့သည်။ ယခုက အဆင့်တက်ရန် အကောင်းဆုံးအချိန်ပင်။
“ဒါဆိုရင်တော့ ဒီနေ့... ငါ နံနက်ခင်းအလင်းနယ်ပယ်ကို တက်လှမ်းမယ်...”
...