← Chapters

အခန်း (၃၁-၃၂)

Vol. 4 Ch. 31-32

အခန်း (၃၁-၃၂)

Vol. 4 Ch. 31-32

အခန်း (၃၁) ကောင်းကင်ဘုံအဆင့် အမြင့်ဆုံး သိုင်းပညာတစ်ခုကို တစ်ရက်တည်းဖြင့် ကျွမ်းကျင်ခြင်း

ကျယ်ပြောလှသော ထိုက်ရီအကြွင်းအကျန်နယ်မြေတွင်း၌။

နင်းဖန် နိုးလာသောအခါ အတွင်းစည်းနှင့် အပြင်စည်းတပည့်များစွာ၏ အာရုံစိုက်မှုသည် သူ့ထံသို့ နောက်တစ်ကြိမ် ရောက်ရှိလာခဲ့ကြပြန်လေ ၏။

အောက်ဘက်ရှိ သိုင်းပညာ လေ့ကျင့်ရေးကွင်းပေါ်တွင် ဖြစ်ပျက်နေသည်များကို သူတို့ စောင့်ကြည့်နေ ကြပြီး စိတ်ဝင်တစားဖြင့် စတင် ဆွေးနွေးလာခဲ့ကြလေသည်။

"ဒီရုပ်သေး သားရဲက ဘယ်က ရောက်လာတာလဲ...။ သူက လူတွေအနားကို ဘယ်လို ကပ်ရမလဲဆိုတာ တောင် သိနေတာပဲ...။"

"အဲဒါက ဝိညာဉ်ထိန်းချုပ်ရေး တောင်ထိပ်က တပည့်တစ်ယောက် ဖန်တီးထားတာ ဖြစ်ရမယ်...။"

"ကျရှုံးထားတဲ့ ရုပ်သေးတစ်ခုနဲ့ တူတယ်...။"

"ငါ ကြားထားတာတော့ ဝိညာဉ်ထိန်းချုပ်ရေး တောင်ထိပ်မှာ ကျင့်ကြံနေတဲ့ အတွင်းစည်း စီနီယာအစ်ကို တစ်ယောက်က ပြောတယ်...။ ဒါက အကြီးအကဲချီ သူ့ရဲ့ လူငယ်ဘဝတုန်းက ဖန်တီးခဲ့တဲ့ ရုပ်သေး သားရဲလေးတဲ့...။"

"နောက်ဆုံးရထားတဲ့ သတင်းကတော့ အကြီးအကဲချီက ဒီချုံးချီ ရုပ်သေးလေးကို အဝေးကနေ ထိန်းချုပ်နေတာတဲ့။ ဂိုဏ်းက အဲ့ဒီရုပ်သေးကို အသုံးပြုပြီး နင်းဖန်ကို ဆက်သွယ်ဖို့နဲ့ ကောင်းကင်ဘုံ အဆင့်မြင့် သိုင်းပညာကို မကျင့်ကြံဖို့ သူ့ကို သတိပေးချင်နေတာလို့ကြားတယ်...။"

"သြော်... အောက်ဘုံနယ်မြေနဲ့ ဆက်သွယ်ဖို့ ရုပ်သေးကို အသုံးပြုဖို့ စဉ်းစားမိတာ အကြီးအကဲတွေက တကယ်ကို ပညာရှိတာပဲ...။"

ဂိုဏ်းချုပ်နှင့် အခြားသူများသည် သူတို့၏ လှုပ်ရှားမှုများကို တမင်တကာ ဖုံးကွယ်ထားခြင်းမျိုး မရှိခဲ့ ချေ။

အစစ်အမှန်တပည့်များနှင့် ပိုမို ရှေ့ရောက်နေသော အတွင်းစည်းတပည့်များ အားလုံးသည် မည်သည့် အရာများ ဖြစ်ပျက်နေသည်ကို သိရှိနိုင်ကြလေ၏။

ထို့ကြောင့် ဆွေးနွေးမှုများကြားတွင် သတင်းသည် တောမီးကဲ့သို့ လျင်မြန်စွာ ပြန့်နှံ့သွားခဲ့လေသည်။

လှိုင်းတံပိုးများကဲ့သို့ အလွှာများကို ဖြတ်သန်းသွားကာ အပြင်စည်းတပည့်များ၏ နားထဲသို့ ရောက်ရှိ သွားခဲ့လေ၏။

ထို့ကြောင့် ထိုက်ရီအကြွင်းအကျန်နယ်မြေ အတွင်းရှိ အားလုံးသည် လက်ရှိ အခြေအနေကို နားလည် သွားကြလေသည်။

ဂိုဏ်း၏ အကြီးအကဲများသည် နင်းဖန်ကို လမ်းလွဲမသွားစေချင်ကြချေ။

သို့သော် အတားအဆီး ရှိနေခြင်းကြောင့် သူ့ကို တိုက်ရိုက် ဆက်သွယ်၍ မရနိုင်ပေ။

ထို့ကြောင့် သူတို့သည် အခြားနည်းလမ်းကို အသုံးပြုကာ သူ့ကို ဆက်သွယ်ရန် အဝေးမှ ရုပ်သေးတစ်ခု ကို ထိန်းချုပ်သည့် ဤနည်းလမ်းကို ရှာဖွေခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်လေ၏။

ကံမကောင်းစွာဖြင့် အကြီးအကဲချီ ဖန်တီးခဲ့သော ရုပ်သေးများစွာထဲတွင် နတ်ဘုရားစိတ်အာရုံဖြင့် ထိန်းချုပ်နိုင်သော တစ်ခုတည်းသောအရာမှာ ဤကျရှုံးထားသော ချုံးချီ သားရဲလေးသာ ဖြစ်နေခဲ့သည်။

ထို့အပြင် နတ်ဘုရားစိတ်အာရုံ ပို့လွှတ်မှုမှာ ပြတ်တောင်းပြတ်တောင်း ဖြစ်နေခဲ့၏။ ထိုအချက်က အမှိုက်သံတုံး ချုံးချီလေး၏ အပြုအမူကို အတော်လေး ထူးဆန်းနေစေခဲ့၏။

အကြောင်းရင်းနှင့် အကျိုးဆက်ကို နားလည်ပြီးနောက် တပည့်များစွာသည် လေးစားမှုများဖြင့် ပြည့်နှက် သွားခဲ့ကြတော့သည်။

ဤလေးစားမှုမှာ တစ်ဖက်တွင် အကြီးအကဲများ၏ ဉာဏ်ပညာရှိသော စိတ်ကူးအတွက်ဖြစ်ပြီး အခြား တစ်ဖက်တွင်မူ နင်းဖန်၏ ဉာဏ်ပညာအတွက် ဖြစ်လေ၏။

"မင်း ငါ့ကို မေးရင် ထိုက်ရီအစစ်အမှန်ဂိုဏ်းရဲ့ အမွေအနှစ် နှစ်ထောင်ပေါင်းများစွာ သမိုင်းမှာ မွေးရာပါ ဉာဏ်အကောင်းဆုံးသူက တပည့်ခေါင်းဆောင် နင်းပဲ ဖြစ်ရမယ်...။"

"ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ငါတော့ လုံးဝ ယုံကြည်သွားပြီ...။ အဖြေကို သိပြီး ရုပ်သေး သားရဲလေး မြေကြီးပေါ် မှာ ဆွဲနေတဲ့ စာလုံးတွေကို ကြည့်နေရင်တောင် အဲဒီမှာ ဆင်တူတဲ့အရာလေး တစ်ခုတောင် ငါ မရှာတွေ့ နိုင်ဘူး...။"

"နင်းဖန်က 'ကျင့်' နဲ့ 'ကြိုး' ကို ဘယ်လို မှတ်မိလဲဆိုတာ ငါ တကယ် မသိဘူး...။"

"သူက အဓိပ္ပာယ်ကို လုံးဝ နားလည်မှု လွဲသွားပေမယ့် အနည်းဆုံးတော့ အဲဒီ စကားလုံး နှစ်လုံးကို သူ လုံးဝ ခန့်မှန်းတာမမှားခဲ့ဘူး...။"

"နင်းဖန်ရဲ့ ဉာဏ်ရည်က ငါ့ထက် တစ်ဆင့်လောက် ပိုမြင့်မယ် ထင်တယ်...။"

"အဲဒီလောက် မနိမ့်ပါဘူး...။"

"ဟင်... နင်းဖန်က သူ့ရဲ့ လက်သီး နည်းစနစ်ကို စတင် လေ့ကျင့်နေပြီလား...။"

တပည့်များစွာသည် ဆူညံစွာ ဆွေးနွေးနေကြပြီး အများစုမှာ နင်းဖန်၏ စကားလုံး ခန့်မှန်းမှုကို ငြင်းခုံ နေကြ၏။

သူ စကားလုံး နှစ်လုံးကို ခန့်မှန်းနိုင်ခဲ့သည်မှာ ယုံကြည်နိုင်စရာ မရှိဟု အများအပြားက ထင်မြင်ခဲ့ကြ သည်ပင်။

ကောင်းကင်ယံတွင် ရပ်ကာ တည့်တည့် ငုံ့ကြည့်နေသည့် သူတို့ပင်လျှင် ခွဲခြားသိမြင်ရန် အလွန် ခက်ခဲ ကြောင်း တွေ့ရှိရလေ၏။

သို့တိုင် မြေကြီးပေါ်တွင် ရပ်ကာ အလျားလိုက် ကြည့်နေသော နင်းဖန်သည် ထိုစကားလုံးများကို မှတ်မိနိုင်ခဲ့သည်ပင်။

ဤမြင်ကွင်း တစ်ခုတည်းကပင် သူ၏ တွေးခေါ်မှု ပြောင်းလွယ်ပြင်လွယ်ရှိခြင်းနှင့် သူ၏ စိတ် ထက်မြက် မှုကို သက်သေပြရန် လုံလောက်ပေသည်။

တစ်ခဏတာအတွင်းပင် တပည့်များအားလုံးသည် လေးစားမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားခဲ့ကြလေ၏။

နင်းဖန် သူ၏ လက်သီး နည်းစနစ်ကို စတင် လေ့ကျင့်သည့် အချိန်ရောက်မှသာ သူတို့ သတိဝင်လာ ခဲ့ကြလေသည်။

ထို့နောက် နောက်ထပ် ဆူညံသံတစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်လာခဲ့ပြန်လေ၏။

"ဘာ... နင်းဖန်က တောင်ငါးလုံး စစ်မှန်သော ပုံစံ လက်သီး ကို ဒီနေ့ လေ့ကျင့်တော့မှာလား...။"

"အဲဒါက နည်းနည်း လောလွန်းနေတာ မဟုတ်ဘူးလား...။"

"ငါ့ရဲ့ အသိပညာကင်းမဲ့မှုကို ခွင့်လွှတ်ပါ ဒါပေမယ့် ဒီလက်သီး နည်းစနစ်က အရမ်း ခက်ခဲလို့လား...။ အကြီးအကဲတွေက ဘာလို့ သူ့ကို မလေ့ကျင့်စေချင်ရတာလဲ...။"

"မင်းကို စာများများ ဖတ်ဖို့ ငါ ပြောသားပဲ...။ ဒါပေမယ့် မင်းက ဝက်မွေးဖို့ကိုပဲ ဇွတ်လုပ်နေတာကို….။ ရှေးဟောင်း မှတ်တမ်းတွေကို ဖတ်ဖို့ မင်းသာ ကျမ်းစာဆောင်ကို မကြာခဏ သွားခဲ့ရင် ငါတို့ဂိုဏ်းမှာ ဒီလက်သီး နည်းစနစ်ရဲ့ သမိုင်းကြောင်းကို မင်း သိမှာပေါ့...။"

"ဟုတ်တယ်... ဒီလက်သီး နည်းစနစ်က ဂိုဏ်းရဲ့ သုံးဆယ့်နှစ်ဆက်မြောက် ဂိုဏ်းချုပ်ဖြစ်တဲ့ ဂိုဏ်းချုပ် စွန်း ရဲ့ အထင်ကရ ကျွမ်းကျင်မှုပဲ...။ အဲဒီတုန်းက ဂိုဏ်းချုပ်စွန်းက သူ့ရဲ့ ပြိုင်ဘက်ကင်း အာဏာရှင် ရုပ်ခန္ဓာကိုယ် ရဲ့ အားသာချက်ကို အားကိုးပြီး ဒီနည်းစနစ်ကို ကြီးမားတဲ့ အောင်မြင်မှုအထိ ကျင့်ကြံခဲ့ တာ...။"

"လောကရဲ့ ပါရမီရှင် အားလုံးကို အနိုင်ယူပြီး ပြိုင်ဘက်ကင်းစွာနဲ့ နယ်မြေကို လွှမ်းမိုးခဲ့တယ်...။ အဲဒါက ယုံကြည်နိုင်စရာ မရှိလောက်အောင် ဂုဏ်ကျက်သရေရှိတဲ့ ခေတ်တစ်ခုပဲ...။ ထိုက်ရီရဲ့ နာမည်က ကမ္ဘာ အနှံ့ ကျော်ကြားခဲ့ပြီး ပင်လယ်လေးစင်းနဲ့ အရပ်ရှစ်မျက်နှာအတွင်းမှာ ဘယ်သူမှ မဖီဆန်ရဲခဲ့ဘူး...။ ဒီလို ခမ်းနားမှုမျိုးက နောက်ပိုင်းမှာ ပြန်လုပ်ဖို့ ခက်ခဲခဲ့တယ်...။"

"နှမြောစရာပဲ...။ သူက တောင်ငါးလုံးကြောင့် အောင်မြင်ခဲ့သလို အဲဒါကြောင့်ပဲ ကျရှုံးခဲ့ရတာ။ အဆုံး မှာတော့ ဂိုဏ်းချုပ်စွန်းက ဒီနည်းစနစ်ကို ပြီးပြည့်စုံတဲ့အထိ ကျင့်ကြံချင်ခဲ့တယ် ဒါပေမယ့် အကြိမ်ကြိမ် ကျရှုံးပြီး သူ့ရဲ့ ကြိုးစားအားထုတ်မှုတွေ ကုန်ဆုံးသွားပြီးနောက်မှာ သူ့ရဲ့ သက်တမ်းက ကုန်လုနီးပါး ဖြစ်သွားခဲ့ပြီလေ။ မဟုတ်ရင် သူ့ရဲ့ ပါရမီနဲ့ဆို သူက နတ်ဘုရားကူးဖြတ်ခြင်းအဆင့်ကိုတောင် ကြိုးစား နိုင်ခဲ့မှာ...။"

"ဂိုဏ်းချုပ်စွန်း လို ထူးချွန်တဲ့ ပါရမီရှင်တစ်ယောက်တောင် ဒီနည်းစနစ်ကို သူ့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင် နယ်မြေနဲ့ ဟန်ချက်မညီနိုင်ခဲ့ဘူး... ဝမ်းနည်းစရာပဲ...။"

"ဒါဆို အကြီးအကဲတွေက နင်းဖန်ကို ဒီလက်သီး နည်းစနစ်နဲ့ ဘာလို့ မထိတွေ့စေချင်ရလဲဆိုတာ အခု မင်း နားလည်ပြီ မဟုတ်လား...။"

"သြော်... ငါ့ကို အသိပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ် စီနီယာအစ်ကိုတို့...။"

"အားလုံးက အဆိုးမြင်လွန်းနေတယ်လို့ ငါ ထင်တယ်...။ နင်းဖန်မှာ ကျမ်းစာဆောင်ရဲ့ နဝမထပ် ပါရမီ ရှိတယ်လေ...။ အကယ်၍ သူက ပြီးပြည့်စုံမှုကို မတောင့်တဘဲ ဂိုဏ်းချုပ်စွန်း လိုမျိုး ကြီးမားတဲ့ အောင်မြင်မှုအဆင့်ကိုပဲ ရောက်မယ်ဆိုရင် သူ့ကို နှောင့်နှေးစေမှာ မဟုတ်ဘူး မဟုတ်လား...။"

"အဲဒါက ဘယ်လိုလုပ် တူနိုင်မှာလဲ...။ ဂိုဏ်းချုပ်စွန်းမှာ ပြိုင်ဘက်ကင်း အာဏာရှင် ရုပ်ခန္ဓာကိုယ် ရှိတယ်လေ အဲဒါက ဒီလို လက်သီး နည်းစနစ်မျိုးကို ကျင့်ကြံဖို့ အထူး သင့်လျော်တယ်...။ ဒါပေမယ့် နင်းဖန်မှာ သေမျိုးခန္ဓာကိုယ်ပဲ ရှိပြီး ဘာအပို အကူအညီမှ မရှိဘူး...။"

"ဟုတ်တယ်... ဒီကမ္ဘာကြီးရဲ့ သူရဲကောင်းတွေက မြစ်ကို ဖြတ်ကူးနေတဲ့ ငါးကြင်းတွေလိုပဲ အရေ အတွက် များပြားတယ်...။ နဂါးတွေနဲ့ ဖီးနစ်ငှက်တွေကြားမှာတောင် လမ်းခရီးကို ခက်ခဲတယ်လို့ ထင်နေကြတာ သေမျိုးခန္ဓာကိုယ်ဆိုရင် ပိုဆိုးမှာပေါ့...။"

"အဲဒီလိုဆိုရင် နင်းဖန်က အခု ဒီနည်းစနစ်ကို လေ့ကျင့်နေတာ သူ့ဘဝကို အလကား ဖြုန်းတီးနေတာ ပဲမဟုတ်ဘူးလား...။"

"ဒါက နာမည်ကြီး ဆရာတစ်ယောက်ရဲ့ လမ်းညွှန်မှု မရရှိတာရဲ့ ရလဒ်ပဲ ။ အခုတော့ တပည့်ခေါင်းဆောင် နင်းက ပျော်ဖို့သက်သက် တစ်ကြိမ်လောက် လေ့ကျင့်နေတာဖြစ်ပြီး ဒီနည်းစနစ်ကို တကယ် ကျင့်ကြံဖို့ ရည်ရွယ်မထားဘူးလို့ပဲ ငါတို့ မျှော်လင့်နိုင်တော့တယ်...။"

တပည့်များစွာ၏ ဆွေးနွေးမှုများနှင့် ဝါရင့် တပည့်များက လူသစ်များကို ပညာပေးမှုများနှင့်အတူ၊ နင်းဖန်၏ လေ့ကျင့်မှုအပေါ် အလေးအနက်ရှိမှုကို အားလုံး သိရှိသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။

ရုတ်တရက် လျှို့ဝှက်နယ်မြေ တစ်ခုလုံးတွင် နင်းဖန်၏ လေ့ကျင့်မှုနှင့် ပတ်သက်၍ စိုးရိမ်ပူပန်မှုများ နေရာတိုင်းတွင် ရှိနေခဲ့သည်။

တပည့်များစွာသည် စိတ်ခံစားမှု ပြင်းထန်လာပြီး သူ့ကို တားဆီးရန် အောက်ဘုံနယ်မြေသို့ အော်ဟစ် ခဲ့ကြ၏။ သို့သော် သူတို့၏ အော်သံများသည် ထိုက်ရီအကြွင်းအကျန်နယ်မြေ၏ အာကာသ အတား အဆီးကို မည်သို့ ဖောက်ထွင်းသွားနိုင်ပါမည်နည်း။

ထိုလုပ်ရပ်မှာ အချည်းနှီးသော ကြိုးစားအားထုတ်မှုတစ်ခု ဖြစ်လာရန် ဖန်တီးခံထားရပေသည်။

အပြင်စည်း အကြီးအကဲများနှင့် အုပ်ထိန်းသူများစွာသည် ဤသည်ကို မြင်သောအခါ အတွင်းစိတ်တွင် သက်ပြင်းချလိုက်ကြ၏။ အမြင့်ဆုံး ပါရမီရှင်တစ်ဦး နောက်ဆုံးတွင် ပေါ်ထွက်လာခဲ့သော်လည်း ဂိုဏ်း ၏ ကံဆိုးမှုကြောင့် သူသည် အစကတည်းက လမ်းလွဲနေခဲ့ရသည်ပင်။

ဤကျိန်ဆဲခံရမည့် မိုးကောင်းကင်တာအိုက လူများကို တမင်သက်သက် ကစားနေခြင်းလော...။

အဓိက စက်ဝိုင်းတွင် အကြီးအကဲများစွာမှာလည်း စိုးရိမ်ပူပန်နေခဲ့ကြ၏။

"စီနီယာအစ်ကိုတို့... တခြားနည်းလမ်း ရှိသေးလား...။"

ဂိုဏ်းချုပ်က လေးလံစွာ မေးလိုက်လေသည်။

သို့သော် ဤတစ်ကြိမ်တွင် အားလုံးသည် တကယ်ပင် အကြံအစည်များ ကုန်ခန်းသွားပြီး အကူအညီမဲ့စွာ ခေါင်းခါရုံသာ တတ်နိုင်ကြလေတော့၏။

"နင်းဖန်က ဒုတိယအကြိမ် ပြန်စနေပြီ...။"

အောက်ခြေအဆင့် အကြီးအကဲတစ်ဦးက ရုတ်တရက် စကားထပြောလိုက်သဖြင့် အားလုံး လန့်သွားပြီး အောက်ဘက်သို့ အလျင်အမြန် ပြန်ကြည့်လိုက်ကြလေသည်။

လက်သီး နည်းစနစ် ပထမအကြိမ် ပြီးဆုံးသွားပြီးနောက် နင်းဖန်သည် ကိုယ်နေဟန်ထား ပြင်ကာ ဒုတိယ အကြိမ် စတင် လေ့ကျင့်နေသည်ကို သူတို့ မြင်တွေ့လိုက်ရ၏။

ပြီးတော့ သူ စတင်လိုက်သည်နှင့် မရပ်တော့ချေ။ သူသည် ထိုလေ့ကျင့်မှုထဲတွင် လုံးဝ နစ်မြုပ်နေပုံရ ပေသည်။

တစ်နာရီ၊ နှစ်နာရီ... သူသည် ဝိညာဉ်စမ်းရေ တစ်စက်မျှ မသောက်သလို ဝိညာဉ်ဆန် တစ်စေ့မျှလည်း မစားခဲ့ချေ။

"ပြီးပြီ ပြီးပြီ...။ ဒါကို ကြည့်ရတာ ဒီကလေးက တောင်ငါးလုံး စစ်မှန်သော ပုံစံ လက်သီး ကို တစ်ခုခု ဖြစ်လာအောင် တကယ် လုပ်ချင်နေတာပဲ...။"

"လှည်းကို မြင်းရှေ့ ထားနေတာပဲ... လှည်းကို မြင်းရှေ့ ထားနေတာပဲ...။ သူက သူ့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင် နည်းစနစ် ကို ဘာလို့ အရင် မကျင့်ကြံနိုင်ရတာလဲ...။ အကန့်အသတ်မဲ့ တာအိုကျမ်းစာ က သူ့ကို ကျေနပ်ဖို့ မလုံ လောက်လို့လား...။"

တောင်ထိပ်အရှင်သခင်အဆင့် အကြီးအကဲ အချို့သည် အကြိမ်ကြိမ် လေ့ကျင့်နေသော နင်းဖန်၏ လေးနက်သည့် အမူအရာကို မြင်သောအခါ လုံးဝ မျှော်လင့်ချက် ကင်းမဲ့သွားကြလေတော့ ၏။

ထိုက်ရီအကြွင်းအကျန်နယ်မြေ တစ်ခုလုံး အပါအဝင် တပည့်များစွာမှာလည်း မျက်နှာများ ပြာနှမ်း နေကြလေသည်။

ပျင်းစရာကောင်းသော လက်သီး နည်းစနစ် လေ့ကျင့်မှုနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက သူ၏ ယခင်က မရှိခဲ့ဖူးသော ကောင်းကင်ဘုံ အဆင့်မြင့် နည်းစနစ်နှင့် နဝမအဆင့် သေမျိုးခန္ဓာကိုယ် ပါရမီတို့ဖြင့် နင်းဖန် မည်မျှ မြန်မြန် ကျင့်ကြံနိုင်သည်ကို သူတို့ မြင်တွေ့ချင်ခဲ့ကြ၏။

သို့သော် ယခု သူသည် လက်သီး နည်းစနစ်ကို စွဲလမ်းနေခဲ့သည်။ သူသည် သူ၏ ကိုယ်ပိုင် တောက်ပ သော အနာဂတ်ကို အတင်းအဓမ္မ ဖြတ်တောက်လိုက်ခြင်းပင်။

အစစ်အမှန်တပည့်များသည် သက်ပြင်းချကာ ခေါင်းခါလျက် အသစ်ခန့်အပ်ခံရသော သူတို့၏ တပည့် ခေါင်းဆောင် နင်းသည် မည်မျှ အမြင်ကျဉ်းမြောင်းကြောင်းကို တိုးတိုးလေး ဆွေးနွေးနေကြ၏။

သူတော်စင် ယွင်ကျယ် ကမူ အံ့သြဝမ်းသာ ဖြစ်နေခဲ့သည်။ နင်းဖန်သည် အနိုင်ရနေသော ဖဲချပ်ကို နောက်တစ်ကြိမ် ဤမျှ ဆိုးရွားစွာ ကစားလိမ့်မည်ဟု သူ ဘယ်သောအခါမျှ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ချေ။

"သူက ကောင်းကင်ဘုံ အဆင့်မြင့် နည်းစနစ်ကို ကျေနပ်မှုမရှိဘဲ ကောင်းကင်ဘုံ အဆင့်မြင့် သိုင်းပညာ တစ်ခုကိုပါ ကျင့်ကြံဖို့ တကယ် ရဲတင်းတာပဲ...။ ဒီလောက် လောဘကြီးတာ မင်းရဲ့ နယ်မြေက အောက် မှာ မနေရင် ဘယ်သူ့နယ်မြေက နေမှာလဲ...။"

"ဖြစ်နိုင်တာက သူက လက်သီး နည်းစနစ်ကို လေ့ကျင့်ဖို့ ဆယ်နှစ် ဒါမှမဟုတ် အနှစ်နှစ်ဆယ်လောက် အချိန်ယူဖို့ ဆန္ဒရှိတဲ့ ခေါင်းပူလေး တစ်ယောက် ဖြစ်နိုင်တယ်...။ စိတ်ဝိညာဉ်သန့်စင်ခြင်းအဆင့်ကို ချိုးဖျက်ဝင်ရောက်ဖို့တောင် သူ့မှာ အချိန် လုံလုံလောက်လောက် မရှိတော့တဲ့အထိပေါ့...။"

သူတော်စင်သည် လက်နှစ်ဖက်ကို နောက်ပစ်ကာ ရပ်နေပြီး အောက်ဘက်ရှိ သိုင်းပညာ လေ့ကျင့်ရေး ကွင်းပေါ်မှ ချွေးများ ရွှဲနစ်နေသော နင်းဖန်၏ ပုံရိပ်ကို ကြည့်ရင်း သူ၏ နှုတ်ခမ်းများ ကွေးတက်သွားခြင်း ကို မထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့ချေ။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ သိုင်းလောကတွင် မည်ကဲ့သို့ပင် ပြောဆိုကြပါစေ အဆုံးတွင် ကိုယ်ပိုင် ကျင့်ကြံမှု အပေါ်တွင်သာ မူတည်နေပေသည်။

သင်သည် အမြင့်ဆုံး နတ်ဘုရား ကျွမ်းကျင်မှုတစ်ခုကို ကျွမ်းကျင်လျှင်ပင် ဘာအသုံးဝင်မည်နည်း။ အများဆုံးအနေဖြင့် တူညီသော နယ်မြေအတွင်း ပြိုင်ဘက်ကင်း ဖြစ်လာရုံသာ ရှိပေလိမ့်မည်။

"ဒါပေမဲ့ မင်းက ကောင်းကင်ဘုံ အဆင့်မြင့် သိုင်းပညာတစ်ခုကို ကျင့်ကြံဖို့ အချိန်အမြောက်အမြား အသုံးပြုနေချိန်မှာ ငါက ငါ့ရဲ့ အဓိက ကျင့်ကြံခြင်းနည်းစနစ်ကို အသုံးပြုပြီး ပိုမြင့်တဲ့ နယ်မြေတစ်ခုကို ရောက်နေပြီး ဖြစ်မှာ..."

"အဲဒီအချိန်ကျရင် ဂိုဏ်းက မင်းကို တပည့်ခေါင်းဆောင်အဖြစ် အသိအမှတ်ပြုမလား ဒါမှမဟုတ် ငါ့ကို သူတော်စင်အဖြစ် အသိအမှတ်ပြုမလား ဆိုတာ ကြည့်ကြသေးတာပေါ့...။"

ယွင်ကျယ် သည် သူ၏ နှလုံးသားထဲတွင် ရူးသွပ်စွာ ရယ်မောနေခဲ့၏။

နင်းဖန် သူ၏ အမှားကို သဘောမပေါက်ဘဲ ဤအတိုင်း ဆက်လက် လေ့ကျင့်နေသရွေ့၊ နောက်ဆုံး အနိုင်ရသူမှာ သူသာလျှင် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

သူ ထိုသို့ တွေးနေစဉ်မှာပင်။ ရုတ်တရက် အကြီးအကဲတစ်ဦးက သံသယဖြင့် စကားပြောလာခဲ့၏။

"ထူးဆန်းတယ်... နင်းဖန်ရဲ့ လက်သီး အဟုန်က ပိုပိုပြီး အားကောင်းလာသလိုပဲ ဆိုတာကို မင်းတို့ သတိ ထားမိကြလား...။"

ဤစကားကို ပြောလိုက်သည်နှင့် အားလုံး မှင်တက်သွားကြ၏။ ချွမ်းကုန်းတောင်ထိပ်၏ တောင်ထိပ် အရှင်သခင် ရွှီယိုဝေသည် ချက်ချင်းပင် အောက်သို့ ငုံ့ကြည့်ကာ ဂရုတစိုက် အကဲခတ်လိုက်လေသည်။

သူသည် နည်းစနစ်များ သင်ကြားပို့ချခြင်းကို တာဝန်ယူထားပြီး နှစ်တစ်ထောင်ကျော်အတွင်း တပည့် ပေါင်း ရေတွက်မရနိုင်အောင် သင်ကြားပေးခဲ့ဖူးရာ ဤနယ်ပယ်တွင် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦး ဖြစ်လေ၏။

ထို့ကြောင့် ဤအကြည့်ဖြင့် သူ၏ မျက်လုံးသူငယ်အိမ်များ ရုတ်တရက် ကျယ်လာပြီး ပြင်းထန်သော မယုံကြည်နိုင်မှုများဖြင့် တောက်ပသွားခဲ့သည်။

"ဒါ မဖြစ်နိုင်ဘူး...။ နင်းဖန်ရဲ့ လက်သီး အဟုန်က ဘယ်လိုလုပ် ဒီလောက် ပြင်းပြင်းထန်ထန် မြင့်တက် လာနိုင်ရတာလဲ...။"

"ဒါက... ဒါက သူ့ရဲ့ လက်သီး နည်းစနစ် တစ်ကြိမ် လေ့ကျင့်တာက တခြားသူတွေ တစ်သောင်း လေ့ကျင့် တာနဲ့ တန်ဖိုးတူနေသလိုပဲ...။"

"ကမ္ဘာပေါ်မှာ ဘာတွေများ ဖြစ်နေတာလဲ...။"

အခန်း (၃၂) ဂိုဏ်းတစ်ခုလုံး မှင်တက်သွားသည်၊ သူက ရိုးရှင်းစွာ လူသားမဆန်ဘူး

ရွှီယိုဝေ စကားပြောသောအခါ သူ၏ အသံမှာ တုန်ယင်နေခဲ့၏။

ဤသတိပေးချက်ကြောင့် အခြားအကြီးအကဲများသည်လည်း ပုံမှန်မဟုတ်မှုများကို တစ်ယောက်ပြီး တစ်ယောက် သတိထားမိလာကြလေသည်။

"သေချာ ကြည့်ကြည့်တော့ တကယ်ပဲ အဲဒီလို ဖြစ်နေတာပဲ...။"

"ထူးဆန်းတယ် ဘယ်လောက်တောင် ထူးဆန်းလိုက်သလဲ...။"

"ငါ့ရဲ့ အသက် လေးထောင်ကျော် သက်တမ်းတစ်လျှောက်မှာ လက်သီး အရှိန်အဝါ ဒီလောက် မြန်မြန် ကြီးထွားလာတာမျိုး တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးဘူး...။"

"ပထမအကြိမ်နဲ့ ယှဉ်ရင် နင်းဖန်ရဲ့ လက်သီးက လုံးဝကို ကွဲပြားနေပြီ...။ ဒါက နာရီအနည်းငယ်အတွင်း မှာ ရရှိနိုင်တဲ့ အရာမျိုး လုံးဝ မဟုတ်ဘူး...။"

"သူက သိုင်းပညာ ကျင့်ကြံရာမှာလည်း ပြိုင်ဘက်ကင်း ပါရမီကို ပိုင်ဆိုင်ထားတာများလား...။"

အားလုံးက မှင်တက်သွားကြပြီး အံ့သြမှုဖြင့် မှင်တက်သွားကြလေ၏။

အကြီးအကဲ အနည်းငယ်သည် သူတို့၏ ပုံရိပ်ကိုပင် ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ မြေကြီးပေါ်တွင် လှဲအိပ်ကာ သူတို့၏ ခြေထောက်အောက်ရှိ ဖောက်ထွင်းမြင်ရသော အာကာသ အတားအဆီးပေါ်သို့ မျက်နှာအပ်ပြီး ပိုမို သေချာစွာ စောင့်ကြည့်ရန် မျက်လုံးများကို ပြူးကျယ်ထားကြလေတော့သည်။

ဂိုဏ်းချုပ်မှာလည်း မိန်းမောသွားခဲ့၏။

မူလက ဤကာလအတွင်း သူသည် အစိုးရိမ်ရဆုံးနှင့် အသက်သောင့်သက်သာ မရှိဆုံးသူ ဖြစ်ခဲ့သည်။ ပြိုင်ဘက်ကင်း ပါရမီရှင်တစ်ဦးက သူ၏ ကိုယ်ပိုင် ကျင့်ကြံမှုကို နှောင့်နှေးစေပြီး အကြောင်းပြချက် မရှိဘဲ လမ်းလွဲသွားသည်ကို သူ အမှန်တကယ် မမြင်တွေ့ချင်ခဲ့ချေ။

လမ်းတစ်ဝက်တွင် အမှိုက်သံတုံး ချုံးချီလေး ကို အသုံးပြု၍ သူ့ကို တားဆီးရန် ဖြစ်နိုင်၊ မဖြစ်နိုင်ကို ဆွေးနွေးရန် ချီလဲ့ကွမ်ကို အကြိမ်ကြိမ်ပင် သူ ဆွဲခေါ်ခဲ့သေး၏။

ချီလဲ့ကွမ်သည်လည်း ထိုသို့ လုပ်ဆောင်ရန် ကြိုးစားခဲ့လေသည်။

ကံမကောင်းစွာဖြင့် နင်းဖန် စတင် ကျင့်ကြံလိုက်သည်နှင့် သူသည် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် မေ့လျော့နေသော အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိသွားသကဲ့သို့ ချုံးချီလေးကို တစ်ချက်မျှပင် မကြည့်တော့ချေ။

နောက်ပိုင်းတွင် ထိုလက်သီး အရှိန်အဝါမှာ ပို၍ ပြင်းထန်လာပြီး သူ၏ ပုံရိပ် ပွင့်လာသည်နှင့်အမျှ လေပြင်းများက မြည်ဟီးနေခဲ့၏။

အမှိုက်သံတုံး ချုံးချီလေး သည် သူ့အနားသို့ပင် မကပ်နိုင်တော့ချေ။ အကွာအဝေး တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိ သွားသောအခါ လေပြင်းများ ဝိုင်းရံနေသော လက်သီး အရှိန်အဝါ၏ ရိုက်ခတ်မှုကြောင့် ထိုရုပ်သေးလေး သည် လွင့်စင်သွားခဲ့လေတော့သည်။

ချုံးချီလေးကို ကြယ်ကြွေ စီးဆင်းသံ ဖြင့် သွန်းလုပ်ထားခြင်းကလည်း ကျေးဇူးတင်စရာပင်။ ထိုသို့ မဟုတ်ပါက အခြား သာမန် သံ ရုပ်သေး သားရဲလေးသည် မည်သည့်အရာမဆို တိုက်ရိုက် ပြိုကွဲသွား လောက်ပေသည်။

ထိုအချိန်မှစ၍ နင်းဖန်၏ တောင်ငါးလုံး စစ်မှန်သော ပုံစံ လက်သီး မှာ ပို၍ပို၍ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလာခဲ့လေ၏။

ယခုအချိန်အထိပင်။

ရောက်ရှိနေသော မည်သည့် အကြီးအကဲမဆို တစ်ခုခု မှားယွင်းနေပြီဖြစ်ကြောင်း မြင်တွေ့နိုင်နေပြီ ဖြစ် သည်။ သုံးနာရီအတွင်း နင်းဖန်၏ ကျင့်ကြံခြင်း ရလဒ်များသည် အခြားသူများ၏ သုံးနှစ်တာထက်ပင် ပိုမို အားကောင်းနေခဲ့သည်ပင် မဟုတ်ပါတကား။

ဤသည်မှာ မည်သို့ မှန်ကန်နိုင်မည်နည်း။

"နင်းဖန်က တကယ်တော့ ဂိုဏ်းချုပ်စွန်း ရဲ့ ပြန်လည်ဝင်စားမှုဖြစ်ပြီး အခု အသစ်ပြန်လည် ကျင့်ကြံဖို့ သူ့ရဲ့ အတိတ်ဘဝ ဉာဏ်ပညာကို နိုးထလာတာ ဖြစ်နိုင်တယ်လို့ မင်းတို့ ထင်လား...။"

လီချန်မင်သည် အချိန်အတော်ကြာ စိုက်ကြည့်ပြီးနောက်မှ ဤစကားကို ကြိုးစားပြောလိုက်ခြင်းဖြစ်၏။

ရွှီယိုဝေသည် ချက်ချင်းပင် မျက်လုံးလှန်လိုက်ကာ ပြောလိုက်၏။

"မင်း နောက်နေတာလား... အင်အားကြီးမားတဲ့ သူတစ်ယောက်က ပြန်လည်မွေးဖွားလာရင်တောင် ခန္ဓာကိုယ်က ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြောင်းလဲသွားရတဲ့ လုပ်ငန်းစဉ်ကို ဖြတ်သန်းရတယ်...။ အများဆုံးအနေ နဲ့ သူတို့ လမ်းမလွဲဘူးလို့ ပြောလို့ရပေမယ့် တစ်ရက်ကို ဆယ်နှစ်လို ဘယ်လိုလုပ် အသုံးပြုလို့ ရနိုင်မှာ လဲ...။"

ဤစကားများကို လီချန်မင်ထံသို့ ပစ်ပေါက်လိုက်ရာ သူ ဘာမှ ပြန်မချေပနိုင်တော့ချေ။ အဘယ်ကြောင့် ဆိုသော် သိုင်းပညာ တာအိုသည် အမှန်တကယ်ပင် ဤသို့ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

ထိုအရာသည် ညတွင်းချင်း အောင်မြင်နိုင်သော အရာမျိုး ဘယ်သောအခါမျှ မဟုတ်ချေ။

"ဆောင်းရာသီရဲ့ အအေးဆုံးနေ့တွေနဲ့ နွေရာသီရဲ့ အပူဆုံးနေ့တွေမှာ လေ့ကျင့်ပါ" ဟူသော စကားပုံမှာ ကျင့်ကြံခြင်းကမ္ဘာနှင့်လည်း သက်ဆိုင်ပေသည်။

လူတစ်ဦး၏ သိုင်းပညာကို အံ့မခန်း စွမ်းအားများ ပိုင်ဆိုင်စေရန်အတွက် နှစ်ပေါင်းများစွာ ခါးသီးစွာ ကျင့်ကြံခြင်းကို အမြဲတမ်း အားကိုးရ၏။

ထို့ကြောင့် အင်အားကြီးမားသူတစ်ဦး ပြန်လည်မွေးဖွားလာပြီး ဤသိုင်းပညာကို ကြီးမားသော အောင်မြင်မှုအထိ လေ့ကျင့်ထားသော အတွေ့အကြုံနှင့် မှတ်ဉာဏ်များကို ပိုင်ဆိုင်ထားလျှင်ပင် သူတို့သည် သုညမှ ပြန်စရမည်သာ ဖြစ်လေသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အသစ်စက်စက် ဖြစ်နေသောကြောင့်ပင်။ ထိုခန္ဓာကိုယ် သည် ယခင်ဘဝ၏ နေ့ရောညပါ သန့်စင်ခြင်းနှင့် ဖန်တီးခြင်းကို မဖြတ်သန်းရသေးချေ။

ထို့ကြောင့် နင်းဖန်၏ အခြေအနေမှာ ယုတ္တိမတန်လွန်းဘဲ အားလုံး၏ နားလည်မှုကို ရိုးရှင်းစွာ ချိုးဖျက် ပစ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်လေ၏...။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင်။

သိုင်းပညာ လေ့ကျင့်ရေးကွင်းပေါ်တွင် နင်းဖန်သည် ချွေးများ ရွှဲနစ်နေခဲ့လေသည်။ သူ၏ လျင်မြန်သော တိုးတက်မှု အကြောင်းရင်းမှာ သဘာဝကျစွာပင် သိုင်းပညာ အောင်မြင်မှုအသေးစား လက်မှတ် ကြောင့် ပင် ဖြစ်လေ၏။

အမှန်တကယ်တော့ နံနက်ပိုင်းတွင် သူ၏ ကိုယ်ပိုင် ပါရမီအပေါ် အခြေခံ၍ လက်သီး နည်းစနစ်၏ ပထမ အကြိမ်ကို လေ့ကျင့်ပြီးနောက် နင်းဖန်သည် ဤသိုင်းပညာ၏ ခက်ခဲမှုကို ခံစားမိခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။ သူ၏ သေမျိုးခန္ဓာကိုယ်ဖြင့် အောင်မြင်မှုအသေးစားသို့ ရောက်ရှိရန် အနည်းဆုံး ဆယ်နှစ် ကြာပေလိမ့်မည်။

ဆယ်နှစ်... မည်သူက စောင့်နိုင်ပါမည်နည်း။

နင်းဖန်သည် သူ၏ ကိုယ်ပိုင် အကန့်အသတ်များကို သိရှိထားသဖြင့် သူ၏ လှည့်ကွက်ကို အလွန် ချောမွေ့စွာ အသက်သွင်းလိုက်၏။

ထို့ကြောင့် ဒုတိယအကြိမ်မှ စတင်၍ သိုင်းပညာ အောင်မြင်မှုအသေးစား လက်မှတ် သည် အကျိုးသက် ရောက်မှု ရှိနေပြီ ဖြစ်လေသည်။

နင်းဖန်သည်လည်း အလွန် အံ့ဖွယ်ကောင်းသော အခြေအနေတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့၏။ အရာအားလုံး အတွက် သူ၏ အတွေ့အကြုံ ရရှိမှုမှာ အဆုံးမရှိ ချဲ့ကားခံလိုက်ရသကဲ့သို့ သူ ခံစားလိုက်ရလေသည်။

သူသည် လက်သီး နည်းစနစ်ကို တစ်ကြိမ်သာ လေ့ကျင့်ခဲ့သော်လည်း သူရရှိသော တုံ့ပြန်မှုမှာ အကြိမ် တစ်ထောင် သို့မဟုတ် တစ်သောင်းနှင့် တန်ဖိုးခြင်းတူနေခဲ့၏။

ဤအချက်ကြောင့် တောင်ငါးလုံး စစ်မှန်သော ပုံစံ လက်သီး ၏ စစ်မှန်သော အဓိပ္ပာယ်အပေါ် သူ၏ နားလည်မှုမှာ ဒုံးပျံစီးနေသကဲ့သို့ မြန်ဆန်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်နေခဲ့သည်ပင်။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ဤအကြိမ်ပေါင်းများစွာ တိုးလာသော သန့်စင်မှုမှတစ်ဆင့် လက်သီး နည်းစနစ် အတွင်းရှိ အခက်အခဲ တိုင်းကို ကျော်လွှားနိုင်ခဲ့၏။

သူသည် နဂါးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ လှုပ်ရှားကာ သူ၏ ခြေလက်များကို ဆန့်တန်းလိုက်သည်နှင့် စွမ်းအား များ မြင့်တက်လာသည်။ သူ၏ ထူးခြားသော သွေးကြောရှစ်ခုတွင် လက်သီး အရှိန်အဝါများ ပါဝင်နေပြီး သူ၏ နဂါးကျောရိုးကို တောင်ငါးလုံး စစ်မှန်သော ပုံစံ လက်သီးတွင် မှတ်တမ်းတင်ထားသော နည်းစနစ် ကို အသုံးပြု၍ သေချာစွာ လေ့ကျင့်ထားခဲ့သည်ပင်။

ဤသည်မှာ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး အောင်မြင်ရန် ဆယ်စုနှစ်များစွာ ခက်ခဲစွာ လေ့ကျင့်ရန် လိုအပ်သော လက်သီး နည်းစနစ် လုပ်ဆောင်မှု၏ အဓိကအချက် ဖြစ်၏။

နဂါးကျောရိုး ပွင့်သွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သိုင်းပညာတွင် အောင်မြင်မှုအသေးစား ရရှိရန် မဝေးတော့ ကြောင်း ဆိုလိုသည်။ ထိုအရာမှာ သဘာဝကျသော တိုးတက်မှုတစ်ခုဟု ဆိုနိုင်ပေသည်။

"ဒီနှုန်းအတိုင်းဆိုရင် နေမဝင်ခင် ငါ သေချာပေါက် အောင်မြင်မှာပဲ...။"

နင်းဖန်၏ နက်မှောင်သော မျက်လုံးများထဲတွင် အလင်းရောင်များ လင်းလက်နေခဲ့ပြီး သိုင်းပညာတွင် အောင်မြင်မှုအသေးစား ရရှိမည့် အခိုက်အတန့်ကို သူ ပို၍ပို၍ မျှော်လင့်လာခဲ့မိလေ၏။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပို၍ပင် တက်ကြွစွာ လှုပ်ရှားလာပြီး ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်လာသော အက်ကွဲသံ များနှင့်အတူ သူသည် လက်သီး နည်းစနစ်ကို နောက်တစ်ကြိမ် လေ့ကျင့်လိုက်လေသည်။

အချိန်များ ဖြည်းညင်းစွာ ကုန်လွန်သွား၏။

နင်းဖန် အောင်မြင်မှုအသေးစားနှင့် ပို၍ နီးကပ်လာသည်နှင့်အမျှ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ အရှိန်အဝါမှာ လုံးဝ ကွဲပြားလာခဲ့လေသည်။

ယခုအခါ မည်သူမဆို နင်းဖန်၏ အပြောင်းအလဲများကို မြင်တွေ့နိုင်နေပြီ ဖြစ်၏။ လှုပ်ရှားမှုနှင့် ဟန်ပန် တိုင်းတွင် ခမ်းနားသော အရှိန်အဝါတစ်ခု ပါဝင်နေခဲ့သည်။

သူ၏ တိုက်ခိုက်မှုများက အသံမြည်စေပြီး လက်သီး အရိပ်များက သူ၏ ပတ်လည်တွင် ရစ်ဝဲနေခဲ့၏။ လေပြင်းများက တိုက်ခတ်နေခဲ့ပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဝိုင်းရံထားခဲ့လေသည်။

ထိုအရာမှာ အောင်မြင်မှုအသေးစားသို့ နီးကပ်လာပြီဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားသော မြင်ကွင်းတစ်ခုပင်။

ထို့ကြောင့် လျှို့ဝှက်နယ်မြေ တစ်ခုလုံးရှိ တပည့်များအားလုံး မှင်တက်သွားကြ၏။

သူတို့၏ ကနဦး စိုးရိမ်ပူပန်မှု၊ နောင်တရမှုနှင့် အကူအညီမဲ့မှုတို့မှသည် လက်ရှိ မိန်းမောမှု၊ ဇဝေဇဝါဖြစ်မှု နှင့် ထိတ်လန့်မှုတို့အထိပင်။ သူတို့၏ စုပေါင်း စိတ်ခံစားမှုများမှာ ရိုလာကိုစတာစီးနေသကဲ့သို့ ကြီးမား သော ခုန်ပျံမှုတစ်ခုကို ပြုလုပ်ခဲ့၏။

"ဘယ် ... ဘယ်လိုအခြေအနေလဲ...။"

"နင်းဖန်က တောင်ငါးလုံး စစ်မှန်သော ပုံစံ လက်သီး ကို ကျွမ်းကျင်တော့မယ့်ပုံ ဘာလို့ ပေါက်နေတာ လဲ...။"

"အဲဒါက ကျွမ်းကျင်ရုံတင် မကဘူး... သူက အောင်မြင်မှုအသေးစားကို ရောက်တော့မယ်...။"

"ဟုတ်တယ်...။ ဘယ်သိုင်းပညာမဆို အောင်မြင်မှုအသေးစားကို ရောက်တဲ့အခါ တစ်ချက်ကြည့်ရုံနဲ့ အရင်ကနဲ့မတူတဲ့ ခွဲခြားနိုင်တဲ့ ထင်ရှားတဲ့ လက္ခဏာတွေ ရှိတယ်...။"

"နင်းဖန်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်က လက်သီး အရိပ်တွေကို ကြည့်စမ်း...။ သူ့ရဲ့ ကိုယ်နေဟန်ထားနဲ့ ပုံစံနဲ့ ပေါင်းစပ်လိုက်ရင် တောင်တစ်တောင်နဲ့ ခပ်ရေးရေး မတူဘူးလား... ဒါက တောင်ငါးလုံး စစ်မှန်သော ပုံစံ လက်သီး ရဲ့ အောင်မြင်မှုအသေးစား သင်္ကေတ ဖြစ်ရမယ်...။"

"နေပါဦး ငါ နည်းနည်း ရှုပ်နေပြီ...။ ဒါဆို နင်းဖန်က ကောင်းကင်ဘုံ အဆင့်မြင့် သိုင်းပညာတစ်ခုကို အောင်မြင်မှုအသေးစားအထိ လေ့ကျင့်ဖို့ တစ်ရက်ပဲ အချိန်ယူခဲ့ရတယ်ပေါ့...။"

"ဒီလက်သီး နည်းစနစ်က လေ့ကျင့်ဖို့ ခက်တယ်လို့ အခုလေးတင် ဘယ်စီနီယာအစ်ကိုက ယုံကြည်ချက် ရှိရှိ ပြောလိုက်တာလေ...။"

"ဒီကျိန်ဆဲခံရမယ့်အရာကို မင်းက လေ့ကျင့်ဖို့ ခက်တယ်လို့ ခေါ်တာလား...။"

"ငါ့ကို မကြည့်နဲ့... ဘာတွေဖြစ်နေလဲဆိုတာ ငါလည်း မသိဘူး...။"

"ငါတော့ ထုံကျင်နေပြီ... ကောင်းကင်ဘုံ အဆင့်မြင့် သိုင်းပညာကို ထားလိုက်ပါ သာမန် သိုင်းပညာတွေ ကိုတောင် တစ်ရက်တည်းနဲ့ ငါ သင်ယူနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး...။"

တပည့်များစွာသည် လုံးဝကို ကြယ်များကို မြင်နေရသကဲ့သို့ ဖြစ်နေခဲ့၏။အံ့အားသင့်နေသံများနှင့် ဆူညံသံများသည် တိမ်များကို ဖောက်ထွင်းသွားခဲ့လေသည်။

ထိုအထဲတွင် ယခင်က သူ၏ ဗဟုသုတများကို မျှဝေခဲ့ပြီး တောင်ငါးလုံး စစ်မှန်သော ပုံစံ လက်သီး ကို လေ့ကျင့်ရန် မည်မျှ ခက်ခဲကြောင်းနှင့် သုံးဆယ့်နှစ်ဆက်မြောက် ဂိုဏ်းချုပ်ကို ဥပမာအဖြစ် ကိုးကားခဲ့ သော တပည့်မှာ သူ၏ မျက်လုံးများ ပြူးထွက်လုမတတ် ဖြစ်နေခဲ့၏။

"ဂျူနီယာညီလေးတို့... ငါ တကယ်ပဲ မင်းတို့ကို မလိမ်ခဲ့ပါဘူး...။"

"တောင်ငါးလုံး စစ်မှန်သော ပုံစံ လက်သီး ဟာ ဂိုဏ်းတစ်ခုလုံးမှာ လေ့ကျင့်ဖို့ အခက်ခဲဆုံး သိုင်းပညာ ဖြစ်တယ်လို့ ကျမ်းစာဆောင်က မှတ်တမ်းတွေမှာ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ဖော်ပြထားတယ်လေ...။"

"လက်ရှိ အခြေအနေနဲ့ ပတ်သက်ပြီးတော့ ဒီစီနီယာအစ်ကို တကယ်ပဲ မသိပါဘူး...။"

သူသည် အောက်ဘက်ရှိ ပိုမို အားကောင်းလာသော တောင်ကဲ့သို့ လက်သီး အရိပ်များကို ငုံ့ကြည့်ရင်း ငိုချင်နေသော်လည်း မျက်ရည်မထွက်နိုင်ဘဲ ဒူးထောက်လုမတတ် ဖြစ်နေခဲ့၏။

"တပည့်ခေါင်းဆောင် နင်း...။ ငါ တောင်းပန်ပါတယ် မင်းရဲ့ နတ်ဘုရားစွမ်းရည်ကို ရပ်လိုက်ပါတော့...။"

"လေ့ကျင့်တာကို ရပ်လိုက်ပါတော့ ငါ ကြောက်နေပြီ...။"

All Chapters