အခန်း (၁၄၇-၁၄၈)

လော့ချန်နှင့် သူ၏စွန့်စားခန်းများ

အခန်း (၁၄၇) - အထွတ်အထိပ်အဆင့် နွေဦးကျင့်စဉ်

“နောက်ဆုံးတော့ ခြေထောက်နှစ်ဖက်လုံးမှာရှိတဲ့ အဓိက အပ်စိုက်မှတ် ခြောက်နေရာစလုံးကို တစ်ကြိမ်စီ နှိုးဆွပြီးသွားပြီ....”

မှောင်မည်းနေသော ဂူအတွင်း၌ လော့ချန်သည် ဝေဒနာကိုခံစားရင်း အံကြိတ်ထားသည်။

သူ၏ နဖူးပေါ်တွင် သွေးကြောများ အပြိုင်းပြိုင်း ထောင်ထနေပြီး ချွေးစက်များမှာလည်း မျက်နှာပေါ်မှ တရဟော စီးကျနေသည်။

ရက်ပေါင်းများစွာ ပြင်းထန်သော လေ့ကျင့်မှုများ ပြုလုပ်ခဲ့သော်လည်း အပ်စိုက်မှတ် ခြောက်ခုလုံးကို တစ်ပြိုင်နက် လှုံ့ဆော်ရသည့် နာကျင်မှုမှာမူ သည်းမခံနိုင်လောက်အောင် ပြင်းထန်ပြီး အရိုးထဲထိ စိမ့်ဝင်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

သို့သော် လော့ချန်သည် ဇွဲဖြင့် အောင့်အည်းသည်းခံနေသည်။ ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောရလျှင် ၎င်းမှာ နာကျင်မှုသက်သက်သာ ဖြစ်ပြီး သူ၏ အသက်အန္တရာယ်ကို အမှန်တကယ် ခြိမ်းခြောက်နိုင်ခြင်း မရှိပေ။

ထို့အပြင် သူသည် အပ်စိုက်မှတ် ခြောက်ခု၏ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ သွေးကြောများကို ချီစွမ်းအားဖြင့် ကြိုတင် အကာအကွယ် ပေးထားသဖြင့် အတွင်းဒဏ်ရာရမည့် ဘေးကို များစွာ လျှော့ချထားသည်။ ကျန်ရှိနေသည်မှာ မရပ်မနား ခံစားနေရသည့် ဝေဒနာသက်သက်သာ ဖြစ်သည်။

သူ၏ မိမိကိုယ်မိမိ စိတ်မဖောက်ပြန်သွားစေရန်အတွက် ဤညှဉ်းပန်းမှုကို တစ်မျိုး ပြောင်းလဲတွေးတောကြည့်သည်။

“ဒါက အရမ်းကြမ်းတဲ့ ခြေထောက်နှိပ်နယ်မှု တစ်ခုပဲ၊ ကျောက်ကပ် အကြောမှတ်တွေကို အားကုန်သုံးပြီး ဖိနှိပ်ခံနေရတာ”

ထိုအတွေးကြောင့် နာကျင်နေသည့်ကြားမှ သူ အနည်းငယ်ပင် ရယ်ချင်သွားမိသည်။

အချိန်များမှာ ဒဏ်ရာရထားသော သားရဲတစ်ကောင် အသက်ငင်နေသကဲ့သို့ နှေးကွေးစွာ ကုန်လွန်နေသည်။

အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက်တွင်မှ သူသည် ယနေ့အတွက် လေ့ကျင့်မှုကို ရပ်တန့်လိုက်သည်။ လော့ချန်သည် ချွေးများဖြင့် ရွှဲနစ်နေလျက် ဂူနံရံကို မှီကာ နတ်ဘုရားတို့၏ မိစ္ဆာဖြိုခွင်းခြင်း လေ့ကျင့်ခန်းကို အဆုံးသတ်လိုက်တော့သည်။

သူသည် အပ်စိုက်မှတ်များတွင် ထိုးစိုက်ထားသော ဝိညာဉ်အပ်များကို ဖယ်ရှားလိုက်ပြီး အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူလိုက်သည်။

‘အပ်စိုက်မှတ် ခြောက်ခုတည်းနဲ့တင် အပိုင်းပိုင်း ပြတ်တော့မလို ခံစားရတာ၊ ၃၆ ခုစလုံးကို တစ်ပြိုင်နက် လုပ်ရင် ဘာဖြစ်မလဲ၊ ငါ ချက်ချင်းပဲ နတ်ပြည် ရောက်သွားမလား မသိဘူး’

လော့ချန် ထိုအတွေးကြောင့် တုန်လှုပ်သွားမိပြီး နောင်တွင် ဤနည်းစနစ်ကို အပြည့်အဝ အသက်သွင်းရမည့် အခြေအနေကို စိတ်ပင်မကူးရဲတော့ပေ။

သူ အချိန်ကို စစ်ဆေးကြည့်လိုက်သည်။

လက်တွေ့တွင် အမွှေးတိုင် တစ်တိုင်စာပင် မကုန်သေးသော်လည်း ခံစားခဲ့ရသည်မှာ ဘဝတစ်ခုစာလောက် ကြာသွားသည်ဟု ထင်ရသည်။

ထိုသေမတတ် ခံစားချက်က လော့ချန်အား ဝမ်ယွမ်နှင့် ဤပညာကို တီထွင်ခဲ့သော ကိုယ်ခံပညာရှင်ကြီးအပေါ် အထင်ကြီးလေးစားစိတ်များ ပိုတိုးလာစေသည်။

လူသားများထဲတွင် အလွန်နည်းပါးသော သူများသာ ကိုယ်ခံပညာ ပါရမီရှင်ဘွဲ့ကို ရနိုင်ကြသည်။ ထိုသူများ၏ စိတ်ဓာတ်ခိုင်မာမှုမှာ သာမန်လူများ မမီနိုင်သလို ချီသန့်စင်အဆင့် ကျင့်ကြံသူ အများစုထက်ပင် သာလွန်ပေလိမ့်မည်။

လော့ချန်မှာမူ ယခုမှ အခြေခံအဆင့်သာ ရှိသေးပြီး နာကျင်မှုဟူသော အနိမ့်ဆုံး စိတ်ခံစားမှုကိုသာ ရင်ဆိုင်နေရခြင်း ဖြစ်သည်။ သေခြင်းတရားကိုပင် မကြောက်သော အနှိုင်းမဲ့ စိတ်ဓာတ်ကို ရရှိရန် သူ သွားရမည့် လမ်းမှာ အလွန်ပင် ဝေးကွာနေသေးသည်။

“ဒီနေ့အတွက် မိစ္ဆာဖြိုခွင်းခြင်း လေ့ကျင့်ခန်း ပြီးပြီ၊ နောက်တစ်ခုကတော့ ငါ့ရဲ့ အဓိကကျင့်စဉ်ပဲ”

လော့ချန် ရေရွတ်လိုက်သည်။

မိစ္ဆာဖြိုခွင်းခြင်း၏ ပြင်းထန်သော နာကျင်မှုနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် နွေဦးကျင့်စဉ်မှာ ချစ်စရာ ကောင်းလှသည်။ ယခင်က တစ်နေ့လျှင် အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ကျင့်စဉ် လည်ပတ်ခြင်းက စိတ်ရောလူပါ ပင်ပန်းစေခဲ့သော်လည်း ယခုအခါ ထိုပင်ပန်းမှုများမှာ ကလေးကစားစရာကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။ မုန်တိုင်းကို ကြုံဖူးသူအတွက် မိုးဖွဲလေးမှာ ဘာမှမဟုတ်တော့ပေ။

လော့ချန်သည် ပုံမှန်အတိုင်း နွေဦးကျင့်စဉ်ကို စတင် ကျင့်ကြံသည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ချီစွမ်းအားများကို စုပ်ယူသန့်စင်ပေးသည့် စက်ဝန်းတစ်ခုအလား အလုပ်လုပ်နေသည်။

အချိန်များ ကုန်လွန်သွားပြီး အရုဏ်ဦး၏ အလင်းရောင်များ စတင် ထွက်ပေါ်လာသည်။

ရုတ်တရက် လော့ချန်၏ မျက်လုံးများ ပွင့်လာသည်။ သူ၏ အခြေအနေပြကြေးမုံပြင်ပေါ်တွင် ကြယ်အလင်းတန်းလေးများအလား စာတန်းတစ်ခု တောက်ပလာသည်။

နွေဦးကျင့်စဉ် - အထွတ်အထိပ်အဆင့်

လော့ချန် ကြိုတင် မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင် ဖြစ်သည်။ သူ အောင်မြင်မှုမှတ် တစ်မှတ်ကို ထပ်မံ ရရှိလိုက်သည်။

သို့သော် သူသည် ထိုအရာအား ဂရုမစိုက်ဘဲ ကျင့်စဉ်ကို နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံ လည်ပတ်ကြည့်ကာ အပြောင်းအလဲများကို ရှာဖွေသည်။

အစပိုင်းတွင် ဘာမှ ထူးခြားမနေဟု ထင်ရသည်။ စွမ်းအင် စုပ်ယူမှုနှုန်းမှာ အတူတူပင်။ ဒန်တျန်၏ ပမာဏမှာလည်း တိုးမလာသလို သွေးကြောများမှာလည်း ပြောင်းလဲခြင်း မရှိပေ။

ဒါဆို ဘာတွေ ပြောင်းလဲသွားတာလဲ….။

လော့ချန်သည် ကျင့်စဉ်ကို ရပ်လိုက်ပြီး ချီစွမ်းအား ပါသော လက်ဝါးချက်တစ်ခုကို လွှဲရိုက်လိုက်သည်။

ဝုန်း….

ကျောက်နံရံတစ်ခုမှာ ချက်ချင်းပင် အမှုန့်ဖြစ်သွားသည်။

ယခင်ထက် စွမ်းအား ပိုမို ပြင်းထန်လာသည်ကို သတိပြုမိလိုက်သောအခါ လော့ချန် ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားသည်။

“ငါ့အတွေး မှန်တာပဲ....”

သူ တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။

“နွေဦးကျင့်စဉ်က အထွတ်အထိပ် ရောက်သွားတဲ့အတွက် ငါ့ရဲ့ ချီစွမ်းအားထဲက အညစ်အကြေးတွေကို ဖယ်ရှားပြီး သန့်စင်မှုကို ပြန်ပေးလိုက်တာပဲ၊ ဆေးဘုရင်ဂိုဏ်းက အစောပိုင်းမှာ လျှို့ဝှက် ပြုလုပ်ထားတဲ့ အနှောင့်အယှက်တွေကို ဖယ်ရှားလိုက်တာပဲ၊ အခု ငါ ကျင့်စဉ်ကို လည်ပတ်တိုင်း ငါ့ရဲ့ ချီစွမ်းအားက ပိုပြီး သန့်စင်လာတော့မယ်….”

၎င်းမှာ သိမ်မွေ့သော အပြောင်းအလဲ ဖြစ်သော်လည်း လော့ချန်ကဲ့သို့ ဂရုတစိုက် ရှိသူအတွက်မူ အလွန်ပင် ထင်ရှားလှသည်။

“အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းက လက်တစ်ကမ်းမှာပဲ”

လော့ချန်၏ နှလုံးသားထဲတွင် ပျော်ရွှင်မှုများ ဝေစည်သွားသည်။

မီရှုဟွာ၏ ကျင့်ကြံမှု လမ်းညွှန်ချက်များအရ အခြေခံအုတ်မြစ် တည်ဆောက်ရန်အတွက် အတားအဆီး သုံးခုကို ကျော်လွှားရမည် ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့မှာ ဝိညာဉ်၊ ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ချီစွမ်းအား တို့ ဖြစ်ကြသည်။

ပထမတစ်ခုမှာ ဝိညာဉ် ဖြစ်သည်။ လော့ချန်သည် ယခင်က နှလုံးသားကပ်ဘေးကို ကျော်ဖြတ်ဖူးသဖြင့် သူ၏ ဝိညာဉ်မှာ သာမန်ထက် နှစ်ဆခန့် ပိုမို သန်မာနေပြီးသား ဖြစ်ရာ ဤအချက်ကို သူ စိတ်မပူပေ။

ဒုတိယမှာ ခန္ဓာကိုယ် ဖြစ်သည်။ သူသည် မိစ္ဆာသားရဲအသား၊ ဝိညာဉ်ဆန်နှင့် အနှစ်သာရမွေးမြူရည်များကို ပုံမှန် သုံးစွဲနေသဖြင့် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာလည်း ကျန်းမာကြံ့ခိုင်နေသည်။

သူ စိတ်ပူခဲ့ရသည်မှာ တတိယအချက်ဖြစ်သော ချီစွမ်းအားပင် ဖြစ်သည်။ သူသည် ဆေးလုံးများကို အလွန်အမင်း အားကိုးပြီး ကျင့်ကြံခဲ့သဖြင့် သူ၏ ချီစွမ်းအားမှာ မသန့်စင်ဘဲ ရှိနေမည်ကို စိုးရိမ်ခဲ့သည်။ ဆေးလုံးများကို အလွန်အမင်း သုံးစွဲခြင်းက အခြေခံအုတ်မြစ် တည်ဆောက်စဉ်တွင် ကျရှုံးစေနိုင်သော အကြောင်းရင်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။

ယခုမူ နွေဦးကျင့်စဉ်မှာ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်သွားသဖြင့် ထိုစိုးရိမ်ပူပန်မှုမှာ အလိုအလျောက် ပျောက်ကွယ်သွားပြီ ဖြစ်သည်။

“နောက်တစ်ဆင့်ကတော့....”

လော့ချန် ရေရွတ်လိုက်သည်။

“အခြေခံအုတ်မြစ် တည်ဆောက်ခြင်း ဆေးလုံးကို ဘယ်လို ရအောင် လုပ်မလဲဆိုတာ စဉ်းစားရမယ်"

သူ ချက်ချင်းပင် ရယ်မောလိုက်သည်။

“မဟုတ်သေးဘူး၊ ငါ အရင်ဆုံး ချီသန့်စင်အဆင့်ရဲ့ ထိပ်ဆုံးကို ရောက်အောင် လုပ်ရဦးမယ်"

လော့ချန်သည် သူ၏ ကျင့်ကြံမှု တိုးတက်မှုဘားကို ကြည့်ရင်း ပြုံးလိုက်သည်။ အဆင့် ၇ တွင်သာ ရှိသေးသော်လည်း အတွေးများကား အဝေးကြီးသို့ ကြိုရောက်နေပြီ ဖြစ်သည်။

အခြေခံအုတ်မြစ် တည်ဆောက်ခြင်း ဆေးလုံးအတွက် မီရှုဟွာအား သူ မယုံကြည်ပေ။

မီရှုဟွာ သူ့အား ကူညီချင်မှ ကူညီလိမ့်မည်။ သူ့အတွက် အကောင်းဆုံး နည်းလမ်းမှာ

ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ စုရန်နှင့် ပြီးလျှင် လေလံပွဲများတွင် ပါဝင်ယှဉ်ပြိုင်ရန် ဖြစ်သည်။

ဝူး….

ခပ်တိုးတိုး တုန်ခါသံတစ်ခုက လော့ချန်အား သတိပြန်ဝင်လာစေသည်။

“အပြင်မှာ ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ….”

သူ အမြန် ထရပ်ကာ အဝတ်အစား လဲလိုက်သည်။ ချီစုဆုံ အစီအရင်ကို သိမ်းပြီး ဆေးဖော်ဆောင်သို့ အပြေးထွက်လာခဲ့သည်။

သူ အပြင်သို့ ရောက်သောအခါ အသံမှာ ပိုကျယ်လာသည်။

ဝုန်း….

မိုးခြိမ်းသံကြီး တစ်ချက် မြည်ဟည်းသွားပြီး ငွေရောင် လျှပ်စီးတန်းတစ်ခု ကောင်းကင်တွင် ဖျတ်ခနဲ ပေါ်လာသည်။

“မိုးကြိုးမုန်တိုင်းပဲ”

လော့ချန် ရေရွတ်ရင်း ကျောက်နံရံကြားမှ လက်ကို အပြင်သို့ ဆန့်ထုတ်လိုက်သည်။

မိုးပေါက်လေးများ သူ့လက်ပေါ်သို့ ကျလာသည်။

ဆောင်းရာသီ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့လေပြီ။

နွေဦး၏ မိုးကြိုးသံနှင့်အတူ သက်ရှိအားလုံး ပြန်လည် နိုးထလာကြတော့မည်။

လော့ချန်နှင့် သူ၏စွန့်စားခန်းများ

အခန်း (၁၄၈) - တောင်ပြိုခြင်း၊ ဆီးနှင်းထုပြိုကျခြင်း

နွေဦး၏ ပထမဆုံး မိုးကြိုးသံနှင့်အတူ လန်းဆန်းသော နွေဦးမိုးလေး ရွာသွန်းလာသည်။

ထိုမိုးရေစက်များက တောင်ကမ်းပါးယံပေါ်ရှိ နှင်းများကို တိုက်စားသွားပြီး စမ်းချောင်းငယ်များအဖြစ် စီးဆင်းသွားတော့သည်။

လခြမ်းတောင်ကြား အတွင်းရှိ ဆေးဝါးဆောင်မှ ကျင့်ကြံသူများသည် အားတက်သရော အပြင်သို့ ထွက်လာကြသည်။

သူတို့သည် ရယ်မောပျော်ရွှင်စွာဖြင့် ဆောင်းရာသီတစ်လျှောက်လုံး အနွေးဓာတ်ပေးခဲ့သော အစီအရင်များကို ဖြုတ်သိမ်းလိုက်ကြသည်။ နောက်ဆုံးတွင်မူ ကြမ်းတမ်းလှသော ဆောင်းရာသီ ကုန်ဆုံးသွားပြီး နွေဦး ပြန်လည် ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ယခုနှစ် ဆောင်းရာသီသည် ဆေးဝါးဆောင်အတွက် အထူးပင် သက်တောင့်သက်သာ ရှိခဲ့သည်။ အကြောင်းမှာ သူတို့၏ အိမ်နီးချင်း ဆေးဖော်ဆောင် ကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။

ဆေးဖော်ဆောင်မှ ထုတ်လုပ်သော ဆေးလုံးများသည် ဝင်ငွေကောင်းရုံသာမက လိုအပ်သော ကုန်ကြမ်းပစ္စည်း အများစုကို မိမိတို့ ဆေးဝါးဆောင်မှ တိုက်ရိုက် ဝယ်ယူခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

လော့ချန် တစ်ခါက ပြောဖူးသကဲ့သို့ စက်မှုကွင်းဆက် တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာခြင်းပင်။

အဆင့်မြင့်လုပ်ငန်းဖြစ်သော ဆေးဖော်ဆောင်သည် အခြေခံလုပ်ငန်းဖြစ်သော ဆေးဝါးဆောင်အား တွန်းအားပေးလိုက်သဖြင့် နှစ်ဦးနှစ်ဖက် အကျိုးရှိသော ကွင်းဆက်တစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့သည်။

သို့သော် ဤကွင်းဆက်မှာ ပြည့်စုံရန် လိုအပ်နေသေးသည်။ ဥပမာအားဖြင့် အဓိက ကုန်ကြမ်းများနှင့် အခြားပစ္စည်းများကို ပြင်ပမှ ဝယ်ယူနေရဆဲ ဖြစ်သည်။

ဆေးဘုရင်ဂိုဏ်း ကဲ့သို့သော ဂိုဏ်းကြီးများတွင်မူ အစအဆုံး ပြည့်စုံသော ထောက်ပံ့ရေးကွင်းဆက် ရှိပေလိမ့်မည်။ ကုန်ကြမ်းစိုက်ပျိုးခြင်းမှသည် ဆေးဖော်စပ်ခြင်း၊ ဖြန့်ဖြူးရောင်းချခြင်းနှင့် ရောင်းပြီး ဝန်ဆောင်မှုများအထိ အဆင့်ဆင့် ရှိနေမည် ဖြစ်သည်။

လော့ချန်သည် ဆေးဖော်ဆောင်၏ ကမ်းပါးယံတွင် ရပ်ရင်း နွေဦးလေညင်းကို ခံစားကာ အတွေးနယ်ချဲ့နေမိသည်။

“တစ်နေ့မှာ ငါသာ ဒီလို ခိုင်မာတဲ့ အင်အားစုကြီးကို အုပ်ချုပ်နိုင်ရင် ဘယ်လောက်တောင် ဂုဏ်ယူစရာ ကောင်းလိုက်မလဲ”

သူ အတွေးလွန်နေစဉ် စီကုန်းရှို့ကျား ရောက်လာသည်။ သူ့ လက်ထဲတွင် ရေခဲဖြင့် ထုပ်ထားသော ထူးဆန်းသည့် အရာတစ်ခုကို ရိုရိုသေသေ ကိုင်ဆောင်လာသည်။

“ဘယ်သူ့လက်လဲ” ဟု လော့ချန် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ မေးလိုက်သည်။

စီကုန်းက ပြုံးစစဖြင့် ဖြေသည်။ ““လက်ဆောင်တစ်ခုပါ၊ ရှန်းရှု ရဲ့ လက်ပေါ့”

လော့ချန် မျက်တောင်ခတ်လိုက်မိသည်။

“ကျွန်တော့်ကို ချောင်းမြောင်း တိုက်ခိုက်ခဲ့တဲ့ တစ်ကိုယ်တော်ကျင့်ကြံသူလား"

“ဟုတ်တယ်၊ ဘယ်လိုလဲ…. အံ့ဩသွားတယ်မလား"

လော့ချန် ထူးဆန်းသော အမူအရာဖြင့် ကြည့်လိုက်ပြီး အံ့ဩဟန် မပြပေ။

“ခေါင်း ယူလာရင်တောင် ကျွန်တော် ပျော်ဦးမယ်၊ အခုတော့ လက်တစ်ဖက်တည်း၊ အဲဒါလည်း တစ်တောင်ဆစ်အထိတောင် မပါဘူး၊ ကျွန်တော်ကို ဒါကြီး ဘာကိစ္စလာပေးတာတုန်း"

စီကုန်းရှို့ကျား ပြန်ပြောလိုက်သည်။

“ချီသန့်စင် အဆင့် ၉ ကျင့်ကြံသူ၊ အဲဒါတောင် တိုက်ခိုက်ရေး ကျွမ်းကျင်တဲ့သူကို သတ်ဖို့ဆိုတာ မလွယ်ဘူး၊ ဒီလက်ကလည်း ဂိုဏ်းချုပ်က နှင်းကြာပန်းဈေးမြို့တော်မှာ ဆုငွေအများကြီးပေးပြီး ကြေညာထားလို့ ရလာတာ”

လော့ချန် စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် ဗျစ်တောက်ဗျစ်တောက် ပြောနေတော့သည်။

“သူ ဘယ်မှာရှိမှန်း သိရင် လူအင်အားအများကြီးလွှတ်ပြီး ဘာလို့ အပြတ်မရှင်းလိုက်တာလဲ"

“နှင်းကြာပန်းဈေးမြို့တော်က ငါတို့ နယ်မြေ မဟုတ်ဘူးလေ၊ အဲဒီကို လူလွှတ်ဖို့ဆိုတာ မလွယ်ဘူး”

“ဟာဗျာ….”

လော့ချန် အသက် ပြင်းပြင်းရှူကာ လက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

“ကဲ.... အဲဒါကြီး မြန်မြန် ပြန်သာယူသွားတော့၊ ကြည့်ရတာ ကျောချမ်းစရာကြီး"

ကောင်းကင်နှင့် ဆန့်ကျင်ပြီး ကျင့်ကြံနေသူတစ်ဦးက ဖြတ်ထားသော လက်တစ်ဖက်အား ကြည့်ကာ ကျောချမ်းသည်ဟု ပြောသဖြင့် စီကုန်းရှို့ကျား အံ့ဩသွားရပြန်သည်။ လော့ချန် အလွန်ဝမ်းသာသွားမည်ဟု သူ ထင်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

နွေဦးကျင့်စဉ် အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်သွားသဖြင့် ချီစွမ်းအားကို သန့်စင်ပေးသည့် အကျိုးကျေးဇူး ရှိသော်လည်း အားနည်းချက်တစ်ခု ရှိလာသည်။ ၎င်းမှာ ချီစွမ်းအား စုဆောင်းမှုကို လျှော့ချပစ်သဖြင့် နောက်တစ်ဆင့်သို့ တက်လှမ်းရန် အချိန် ပိုကြာသွားခြင်းပင်။

လော့ချန် ထိုသို့ အချိန်ဆွဲခံရခြင်းကို လက်မခံနိုင်ပေ။

ထို့ကြောင့် သူ ဆေးလုံးများ ပိုမို လိုအပ်လာသည်။ သူသည် ယခင်ကကဲ့သို့ တစ်လလျှင် ဆေးလုံး ၃၀၊ ၄၀ ခန့် လျှို့ဝှက်ယူနေရုံနှင့် မကျေနပ်တော့ပေ။ မီရှုဟွာ မရှိသည့်အချိန်တိုင်း ဆေးလုံးများကို အခွင့်အရေးရလျှင် ရသလို ယူရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

သူ လက်ဆေးနေစဉ် အပြင်ဘက်မှ အုန်းခနဲ မြည်ဟည်းသံကြီးတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

“မိုးထပ်ချိန်းတာလား၊ အခုက နွေဦးပဲ ရှိသေးတာလေ၊ ဘာလို့ ခဏခဏ ချိန်းနေရတာလဲ” ဟု လော့ချန် ရေရွတ်လိုက်သည်။

ထိုအချိန်တွင် ဆေးဖော်ဆောင် အပြင်ဘက်မှ အော်ဟစ်သံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

“တောင်ပြိုကုန်ပြီ၊ တောင်ပြိုကုန်ပြီ….”

“နန်ဝါး နှင်းတောင်ကြီး ပြိုကျနေပြီ….”

“ဒါက တောင်ပြိုတာ မဟုတ်ဘူး၊ ဆီးနှင်းထု ပြိုကျတာကွ….”

လော့ချန် ကမ်းပါးအစွန်းသို့ သွားကာ အဝေးသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

နန်ဝါးနှင်းတောင်မှာ တာဟဲစျေးမြို့တော်နှင့် ထိုက်ရှန်းဈေးမြို့တော်အား ပိုင်းခြားထားသော တောင်ကြီး ဖြစ်သည်။ လော့ချန် နတ်မျက်စိ မှော်အတတ်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သောအခါ ထိုတောင်ကြီးမှာ လက်မအနည်းငယ်ခန့် နိမ့်ဆင်းသွားသကဲ့သို့ တဖြည်းဖြည်း ပြိုကျနေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

“မဟုတ်ဘူး၊ ဒါ သဘာဝအတိုင်း ပြိုတာ မဟုတ်ဘူး”

လော့ချန်၏ မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။ ကောင်းကင်ယံတွင် ရွှေရောင် အလင်းတန်းတစ်ခုကို သူ မြင်လိုက်ရသည်။ ၎င်းမှာ တိမ်တိုက်များကို ဖောက်ထွက်ကာ တာဟဲစျေးမြို့တော်ဘက်သို့ ဦးတည် ပျံသန်းလာနေသည်။

ထိုအလင်းတန်း ဖြတ်သန်းသွားရာ နေရာတိုင်းတွင် တိမ်မည်းများ ကွဲအက်သွားပြီး မိုးသည်းထန်စွာ ရွာသွန်းလာသည်။ အနီးနားရှိ နှင်းဖုံးတောင်များမှာလည်း ထိုအရှိန်ကြောင့် ဆီးနှင်းထုများ ပြိုကျကုန်ကြသည်။

လော့ချန် တံတွေး တစ်ချက် မျိုချလိုက်မိသည်။ သူ ဤရွှေရောင်အလင်းကို မြင်ဖူးသည်။

“ဓားကျင့်ကြံသူ”

သူ့ဘေးတွင် ရှိနေသော စီကုန်းရှို့ကျားနှင့် ကူချိုင်ယီတို့လည်း တုန်လှုပ်သွားကြသည်။

“ရွှေအမြုတေအဆင့် ဓားကျင့်ကြံသူပဲ”

မှားစရာ မရှိပေ။ ဤကဲ့သို့ အရာအားလုံးကို ဖောက်ထွက်နိုင်သော စွမ်းအားမှာ ဓားအမြုတေအား စီးနင်းလာသည့် အဆင့်မြင့် ဓားကျင့်ကြံသူတစ်ဦးသာ ဖြစ်နိုင်သည်။

ကူချိုင်ယီက မသေချာသလို ပြောလိုက်သည်။

“ကျွန်မ ထင်တာ မမှားဘူးဆိုရင် အဲဒါ ဓားဂိုဏ်းက ဖန်ရင်ရှုံပဲ ဖြစ်ရမယ်၊ ပြီးခဲ့တဲ့ အကြိမ်က တိုက်ခိုက်ရေးစင်မြင့် ဖွင့်ပွဲကို ဦးဆောင်ခဲ့တဲ့ ရွှေအမြုတေ အဆင့်ရှိသူပဲ”

သူ ဘာလို့ တာဟဲစျေးမြို့တော်ကို ရုတ်တရက် ပြန်လာရတာလဲ….။

ဤနေရာသည် ရွှေအမြုတေ အဆင့်ရှိသူတစ်ဦးအတွက် ကျင့်ကြံရန် မလုံလောက်ပေ။ လော့ချန်၏ စိတ်ထဲတွင် တစ်ခုခုကို စိုးရိမ်နေမိသည်။

အိုင်းလောင်တောင်က အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း နှောင်းပိုင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူ ဖေးပေါ်ဝမ် သေဆုံးသွားတဲ့ကိစ္စနဲ့ ပတ်သက်နေမလား၊ ကျောက်စိမ်းအိုးဓားဂိုဏ်းက အဖြစ်မှန်ကို စုံစမ်းဖို့ ဖန်ရင်ရှုံကို လွှတ်လိုက်တာလား….။

ဤဖြစ်ရပ်မှာ သွေးချောင်းစီးမည့် မုန်တိုင်းတစ်ခုကို သယ်ဆောင်လာနိုင်သည်ဟု လော့ချန် ခံစားနေရသည်။

ငါ့ရဲ့ အေးအေးချမ်းချမ်း ကျင့်ကြံနေတဲ့ ဖိုရှန်းဂိုဏ်းက ဘဝလေးကိုတော့ မထိခိုက်ပါစေနဲ့လို့ပဲ ဆုတောင်းရတော့မှာပဲ….။