အခန်း (၁၅၁-၁၅၂)

လော့ချန်နှင့် သူ၏စွန့်စားခန်းများ

အခန်း (၁၅၁) - ဒါတွေအားလုံးက ကျောက်စိမ်းအိုးဓားနန်းဆောင် ကြောင့်ပဲ

ဝမ်ယွမ်သည် လော့ချန်၏ စကားကို ဆုံးခန်းတိုင်အောင် ဝင်ပြောလိုက်သည်။ သို့သော် ထိုရိုးရှင်းသော စကားလုံးအချို့က လော့ချန်ကို အလွန်အမင်း တုန်လှုပ်သွားစေကာ မေးမြန်းမိစေတော့သည်။

"ရှေးတုန်းက သိုင်းလမ်းစဉ် ကျင့်ကြံသူကြီးတွေဟာ မသေမျိုးလမ်းစဉ် ကျင့်ကြံသူတွေနဲ့ ရင်ဘောင်တန်းနိုင်ခဲ့တယ်ဆိုရင်.... ဘာလို့ သူတို့က ထာဝရအသက်ကို မရနိုင်ခဲ့တာလဲ"

ဝမ်ယွမ်က သက်ပြင်းတစ်ချက်ချကာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"အဲ့ဒီအကြောင်းရင်း အတိအကျကိုတော့ ငါလည်း မသိဘူး၊ သိုင်းလမ်းစဉ်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကျင့်ကြံတဲ့ နည်းလမ်းအမှန်တွေက သမိုင်းရေစီးကြောင်းထဲ ပျောက်ကွယ်သွားတာ ကြာပြီထင်ပါရဲ့၊ အခုခေတ်မှာတော့ မသေမျိုးလမ်းစဉ်ရဲ့ ချီစွမ်းအားကျင့်ကြံသူတွေကပဲ ကျင့်ကြံခြင်းလောကကို စိုးမိုးထားကြတာလေ၊ ခန္ဓာကိုယ်ကျင့်ကြံတဲ့သူ ရှိတယ်ဆိုရင်တောင် အများစုက ကျင့်စဉ်နှစ်ရပ်တွဲ ကျင့်ကြံတဲ့သူတွေပဲ များပါတယ်…."

"ဒါမှမဟုတ် တစ်ချိန်က အစွမ်းထက်ခဲ့တဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကျင့်ကြံသူတွေမှာ အစကတည်းက ထာဝရအသက်ပိုင်ဆိုင်ဖို့ လမ်းစမရှိခဲ့တာလည်း ဖြစ်နိုင်တာပဲ၊ မဟုတ်ရင် သူတို့က ဘာလို့ သမိုင်းစာမျက်နှာပေါ်ကနေ ဖျောက်ဖျက်ခံလိုက်ရမှာလဲ"

ဝမ်ယွမ်၏ ရှင်းပြချက်ကို နားထောင်ရင်း လော့ချန်သည် သိုင်းလမ်းစဉ်၏ ကန့်သတ်ချက်ကို စတင်သဘောပေါက်လာသည်။ ၎င်းသည် အဘယ်ကြောင့် ထာဝရအသက်ဆီသို့ ဦးတည်သော လမ်းစဉ်မဟုတ်ရသနည်းဟူသော အမှန်တရားမှာ ထင်ရှားလာတော့သည်။

ချီစွမ်းအားကျင့်ကြံသူများ အတွက်မူ အဆင့်တစ်ခုချင်းစီကို ကျော်ဖြတ်တိုင်း ဝိညာဉ်သန္ဓေမှာ တဖြည်းဖြည်း ကြံ့ခိုင်လာသည်။ နောက်ဆုံးတွင် ခန္ဓာကိုယ်ဆိုသည်မှာ ဝိညာဉ်သန္ဓေကို သယ်ဆောင်ထားသည့် အိုးတစ်လုံးမျှသာ ဖြစ်သွားသည်။ ခန္ဓာကိုယ်က ပုပ်ပျက်လွယ်သော်လည်း ဝိညာဉ်သန္ဓေမှာမူ မသေမျိုး ဖြစ်သွားသဖြင့် နှစ်ပေါင်းရာချီ၊ ထောင်ချီ၍ အသက်ရှည်နိုင်ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

သို့သော် ခန္ဓာကိုယ်ကျင့်ကြံသူများမှာမူ လုံးဝခြားနားသော လမ်းစဉ်ကို လျှောက်လှမ်းခြင်း ဖြစ်သည်။ အဆီအနှစ်ကို ချီအဖြစ် ပြောင်းလဲမည့်အစား များပြားလှသော ချီစွမ်းအင်များကို အသုံးပြု၍ ခန္ဓာကိုယ်ကို တောင့်တင်းကြံ့ခိုင်လာအောင် ပြုလုပ်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤလမ်းစဉ်မှာ မိစ္ဆာသားရဲများ၏ လမ်းစဉ်နှင့် အလွန်တူညီလှပေသည်။

သို့ရာတွင် လူသားတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ မွေးရာပါ ကန့်သတ်ချက်များ ရှိနေသည်။ အချို့သော အစွမ်းထက်သည့် မိစ္ဆာသားရဲများကဲ့သို့ လူသားများသည် နှစ်ပေါင်းရာချီသော သက်တမ်းဖြင့် မွေးဖွားလာခြင်း မဟုတ်ပေ။

ထို့ကြောင့် ခန္ဓာကိုယ်ကျင့်ကြံသူများသည် မိမိတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို မည်မျှပင် အတုမရှိ ကြံ့ခိုင်အောင် ပြုလုပ်ထားပါစေ၊ သဘာဝတရား၏ သက်တမ်းကန့်သတ်ချက်ကိုမူ မကျော်လွန်နိုင်ချေ။ ထို့အပြင် ခန္ဓာကိုယ်ကျင့်ကြံရာတွင် အသုံးပြုသည့် ပြင်းထန်လှသော နည်းလမ်းများက ခန္ဓာကိုယ်၏ အခြေခံအဆီအနှစ်ကို ဆိုးရွားစွာ ထိခိုက်စေနိုင်သည်။

ရလဒ်အနေဖြင့် ကန့်သတ်ထားပြီးသား သက်တမ်းမှာ ပို၍ပင် တိုတောင်းသွားရတော့သည်။ လူ့သက်တမ်း၏ နောက်ဆုံးအချိန်သို့ ရောက်သောအခါ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်နေသော ခန္ဓာကိုယ်ကြီးသည်ပင် ခဏချင်းအတွင်း ပြိုလဲသွားနိုင်ပေသည်။

"စစ်မှန်တဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကျင့်ကြံသူတွေမှာတော့ အသက်ရှည်ဖို့ နည်းလမ်းတွေ ရှိကောင်းရှိနိုင်မှာပါ၊ ဒါပေမဲ့ ငါအခုထိ တွေ့ဖူးသမျှ ကျင့်စဉ်တွေထဲမှာတော့ အဲ့ဒီနည်းလမ်းကို မတွေ့မိသေးဘူး" ဟု ဝမ်ယွမ်က ဆိုသည်။

ဝမ်ယွမ်၏ စကားကို ကြားသောအခါ လော့ချန် မေးမြန်းမိပြန်သည်။

"ဒါဆိုရင်.... ဘာလို့ ချီစွမ်းအားကျင့်ကြံတဲ့ လမ်းစဉ်ကိုပဲ အာရုံမစိုက်တာလဲ"

"ဘာလို့လဲဆိုတော့ ပိုမြန်လို့လေ"

ဝမ်ယွမ်က ထိုမေးခွန်းအတွက် စိတ်လှုပ်ရှားပုံ မရဘဲ ပြုံးလျက် ပြန်ပြောလိုက်သည်။

"စိတ်ဓာတ် ခိုင်မာမယ်၊ သင့်တော်တဲ့ ကျင့်စဉ်တွေလည်း ရှိမယ်၊ ရင်းမြစ်တွေလည်း ပြည့်စုံမယ်ဆိုရင်.... ခန္ဓာကိုယ်ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်ရဲ့ တိုးတက်မှုအရှိန်က မှန်းဆလို့တောင် မရနိုင်ဘူး"

အမှန်ပင် ဖြစ်ပေသည်။ ဝမ်ယွမ်၏ လက်ရှိ ကျင့်ကြံမှုအရှိန်မှာ သာမန်လူတို့ နားလည်နိုင်စွမ်းထက် ကျော်လွန်နေပြီ ဖြစ်သည်။ အချိန်တိုအတွင်းမှာပင် သူသည် အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်နှင့် နီးစပ်သော ခန္ဓာကိုယ်ကြံ့ခိုင်မှုကို ရရှိခဲ့ပြီး အံ့အားသင့်ဖွယ် အရှိန်ဖြင့် တိုးတက်နေသည်။

လော့ချန်ကဲ့သို့သော ချီစွမ်းအား ကျင့်ကြံသူများအတွက်မူ မှန်ကန်သော ကျင့်စဉ်နှင့် ပေါများသော ရင်းမြစ်များ ရှိနေသော်လည်း တိုးတက်မှုမှာ အလွန်ပင် နှေးကွေးလှပေသည်။

'ငါ့မှာ အချိန်မရှိလို့ အမြန်လုပ်နေရတာပါ၊ ပြီးတော့ ငါက ခန္ဓာကိုယ်ကျင့်ကြံသူ သက်သက်မှ မဟုတ်တာ၊ ခန္ဓာကိုယ်ကြံ့ခိုင်မှုကို ဦးစားပေးပေမဲ့ ချီစွမ်းအားကျင့်ကြံတာကိုလည်း တွဲလုပ်နေတာပဲ၊ အခုဆို ငါ့ရဲ့ ချီသန့်စင်အဆင့်က အဆင့် ၈ တောင် ရောက်နေပြီ' ဟု ဝမ်ယွမ် တွေးနေမိသည်။

လော့ချန် ခေတ္တမျှ စဉ်းစားလိုက်ပြီးနောက် သတိထား၍ စူးစမ်းလိုက်သည်။

"အစ်ကိုက ခန္ဓာကိုယ်ကို အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်နဲ့ ယှဉ်နိုင်တဲ့အထိ အရင်မြှင့်တင်ပြီး အဲ့ဒီစွမ်းအားကို သုံးပြီးမှ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်ကို ချိုးဖောက်ဖို့ ကြံစည်နေတာလား၊ အဲ့ဒီလိုဆိုရင် အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်ကနေ ရလာမယ့် သက်တမ်းရှည်မှုကိုပါ တစ်ပါတည်း ရနိုင်မယ်မဟုတ်လား"

ဝမ်ယွမ်က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး မှန်ကန်ကြောင်း ဆိုသည်။

"အတိအကျပဲ၊ မင်းနဲ့ငါနဲ့ နှစ်ယောက်လုံး လေလံပွဲတွေကို တက်ဖူးတာပဲ၊ ဂိုဏ်းကြီးတွေရဲ့ စစ်မှန်တဲ့ မျက်နှာဖုံးကိုလည်း မြင်ဖူးကြပြီမဟုတ်လား၊ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် စွမ်းအား ဒါမှမဟုတ် အဲ့ဒီထက် မြင့်တဲ့ စွမ်းအားမရှိဘဲနဲ့တော့ အခြေတည်ဆေးလုံးကို တရားမျှတစွာ ရဖို့ဆိုတာ ဘယ်လိုမှ မဖြစ်နိုင်ဘူး"

အခြေတည်ဆေးလုံးအတွက် လေလံပွဲမှာ မှတ်ဉာဏ်ထဲတွင် အထင်အရှား ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။ ဆေးလုံး ၅ လုံး ရှိသည့်အနက် တစ်ကိုယ်တော်ကျင့်ကြံသူများအတွက်မူ တစ်လုံးတည်းကိုသာ ချန်လှပ်ပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် သာမန် လေလံပွဲငယ်များတွင် အခြေတည်ဆေးလုံးမှာ ပါဝင်လေ့မရှိပေ။ လေလံပွဲကြီးများတွင်သာ ပါဝင်လေ့ရှိပြီး ထိုပွဲများမှာလည်း ဆယ်နှစ်မှ တစ်ကြိမ်သာ ကျင်းပခြင်း ဖြစ်သည်။ ချီစွမ်းအားကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးအတွက် သူ၏ဘဝတွင် ဆယ်နှစ်ဆိုသော အချိန်ကာလမှာ မည်မျှများများ ရှိပါလိမ့်မည်နည်း။

လော့ချန်သည် ဝမ်ယွမ်၏ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို အပြည့်အဝ ထောက်ခံသည်။ အကယ်၍ သူသာဆိုလျှင်လည်း ထိုအတိုင်းပင် ရွေးချယ်မိမည် ဖြစ်သည်။

အဝေးမှ မြင်နေရသော ဆယ်ခုထက် လက်ထဲ ရှိနေသော တစ်ခုက ပို၍ တန်ဖိုးရှိသည် မဟုတ်ပါလော။ သို့သော် လော့ချန်မှာမူ ထိုကဲ့သို့ ဆိုးရွားသော အခြေအနေသို့ မရောက်သေးချေ။

သူသည် နံနက်ခင်းတွင် မြောက်ပိုင်းပင်လယ်၌ ရှိနေပြီး ညနေခင်းတွင် ဆန်းကြယ်သော တောင်တန်းများပေါ်သို့ ရောက်နိုင်သည့် နေထွက်လထွက်ကို ကြည့်ရင်း ထာဝရအသက်ရှင်နိုင်မည့် မသေမျိုးလမ်းစဉ်ကိုသာ တောင့်တနေဆဲ ဖြစ်သည်။

ယနေ့ တွေ့ဆုံခြင်းမှာ အဓိကအားဖြင့် သွေးအဆီအနှစ်ဆေးလုံးများကြောင့် ဖြစ်သည်။ ထိုဆေးလုံးများ၏ အာနိသင်ကို သိရှိသွားပြီးနောက် လော့ချန်သည် ပထမအဆင့် ဆေးလုံးများအတွက် သူ၏ မဟာဗျူဟာကို အလျင်အမြန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

'ဒီဆေးလုံးရဲ့ အားသာချက်က ပေါက်ကွဲအား အရမ်းပြင်းတာပဲ၊ အားနည်းချက်ကတော့ ဖော်စပ်ခ ကြီးမြင့်သလို နောက်ဆက်တွဲ ဆိုးကျိုးတွေလည်း ရှိတယ်၊ ဒါကြောင့် ဒါကို အမြောက်အမြား ထုတ်လုပ်ပြီး ရောင်းဖို့တော့ မသင့်တော်ဘူး'

သို့သော်လည်း သူ၏ အောင်မြင်မှုအမှတ် ၁၀ မှတ် အကုန်ခံကာ တတ်မြောက်ထားသော ပထမအဆင့် ဆေးလုံး ဖြစ်သဖြင့် အလွယ်တကူ လက်မလွှတ်နိုင်ပေ။ ထို့ကြောင့် သူသည် တိတ်တဆိတ် အနည်းငယ်စီ ဖော်စပ်ပြီး အခြားလမ်းကြောင်းများမှတစ်ဆင့် ရောင်းချရန် စီစဉ်လိုက်သည်။

ထိုလမ်းကြောင်းများမှာ လေလံပွဲများနှင့် မှောင်ခိုစျေးကွက်များပင် ဖြစ်သည်။ ထိုကဲ့သို့သော နေရာမျိုးတွင် ထူးခြားသည့် အာနိသင်ရှိသော ဆေးလုံးများမှာ မိုးထိအောင် စျေးနှုန်းကြီးမြင့်တတ်ပေသည်။

ဤနည်းလမ်းမှာ အပြည့်အစုံ မဟုတ်သော်လည်း လော့ချန် ဆက်လက် လုပ်ဆောင်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ အကြောင်းမှာ အခြားသူများလည်း ထိုအတိုင်းပင် လုပ်ဆောင်နေကြသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ဆေးဘုရင်ဂိုဏ်း၏ ချီသန့်စင်ဆေးလုံးများသည်လည်း အာနိသင် ထူးခြားသော်လည်း ဖော်စပ်ခ ကြီးမြင့်လှသည်။ ထို့ကြောင့် ဝိညာဉ်ဆေးနန်းဆောင်တွင် ပုံမှန် မရောင်းချဘဲ လေလံပွဲများတွင်သာ ရံဖန်ရံခါ တွေ့ရလေ့ရှိသည်။ လော့ချန် သူတို့အား အတုယူနေခြင်းမျှသာ ဖြစ်သည်။

ပင်မဆောင်ထဲမှ ထွက်လာစဉ် လော့ချန်သည် စောစောက တွေ့ခဲ့သော တာဝန်ခံမြောင်ကို ရုတ်တရက် သတိရလိုက်မိသည်။

'ထူးခြားတဲ့ ကိစ္စတစ်ခုခု မဖြစ်ခဲ့ရင်တော့.... ဖိုရှန်းဂိုဏ်းရဲ့ နောက်ကွယ်က လူ ဒါမှမဟုတ် သူတို့နဲ့ ပူးပေါင်းနေတဲ့သူဟာ ဒီကျောက်စိမ်းအိုးဓားဂိုဏ်းက ကျင့်ကြံသူပဲ ဖြစ်ရမယ်'

….

မြို့တွင်းပိုင်းသို့ ပြန်ရောက်သောအခါ လော့ချန်သည် ပုံမှန်အတိုင်း သူ၏ ဆိုင်ငယ်လေးနှစ်ဆိုင်သို့ သွားရောက်စစ်ဆေးခဲ့သည်။

ကျောက်ဖြူရင်ပြင်ရှိ ဆိုင်သို့ ရောက်သောအခါ ယခင်ကထက် လူနည်းနေသည်ကို တွေ့ရသဖြင့် လော့ချန် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ မေးလိုက်သည်။

"ဘာလို့ အရင်ကထက် လူတွေ တော်တော်နည်းနေရတာလဲ"

ဘေးတွင် ရပ်နေသော ယွမ်ရှောင်ယွဲ့က ဖြေသည်။

"ပြီးခဲ့တဲ့ ရက်ပိုင်းကစပြီး လူတွေ နည်းသွားတာ အစ်ကိုကြီးလော့"

"ဟမ်…. တစ်ခုခု ဖြစ်လို့လား"

"ထူးထူးခြားခြားတော့ ဘာမှ မဖြစ်ပါဘူး၊ တကယ်တော့ ရွှေအမြုတေအဆင့် စီရင်စုသခင် ရောက်လာလို့ အဆုံးအဖြတ်စင်မြင့်ရဲ့ ဆုကြေးတွေကိုတောင် တိုးပေးထားသေးတယ်"

“ဆုကြေးတွေ တိုးပေးထားတယ်ဆိုရင်.... လူတွေ ပိုများပြီး စည်ကားနေရမှာ မဟုတ်လား”

လော့ချန် စဉ်းစားမရ ဖြစ်နေမိသည်။

နောက်တစ်နေ့ မနက်တွင်မှ သူ၏ အစောင့်ဖြစ်သူ တုန်းဖန်းလျန်က အနီးအနားရှိ အိမ်ရာတစ်ခုတွင် လူသတ်မှု ဖြစ်ပွားခဲ့ကြောင်း ပြောပြသဖြင့် လော့ချန် တစ်စုံတစ်ခုကို သဘောပေါက်သွားတော့သည်။

"စည်းကမ်းထိန်းသိမ်းရေးအဖွဲ့ကကော ဘာပြောလဲ" ဟု လော့ချန် မေးလိုက်သည်။

"သူတို့ကတော့ လူလွှတ်ကြည့်တာပဲ၊ ဒါပေမဲ့ နောက်ပိုင်းမှာ ဘာမှ ထပ်မလုပ်တော့ဘူး" ဟု တုန်းဖန်းလျန်က ဆိုသည်။

လော့ချန် ဇဝေဇဝါဖြင့် ချက်ချင်း မေးလိုက်သည်။

"စည်းကမ်းထိန်းသိမ်းရေးအဖွဲ့က ဒါတွေကို မကိုင်တွယ်တော့ဘူးလား"

မြို့တွင်းပိုင်းသည် လုံးဝ ဘေးကင်းသည်မဟုတ်ကြောင်း လော့ချန် သိရှိပြီးသား ဖြစ်သည်။

သို့သော် အဆုံးအဖြတ်စင်မြင့် ဖွင့်လှစ်ပြီး ဓားနန်းဆောင် စည်းကမ်းထိန်းသိမ်းရေးအဖွဲ့ကို ဖွဲ့စည်းပြီးနောက်ပိုင်း မြို့တွင်း၌ လူသတ်မှုနှင့် လုယက်မှုများမှာ အလွန် ရှားပါးသွားခဲ့သည်။ တစ်ခါတရံ ဖြစ်ပွားခဲ့လျှင်ပင် ပြစ်မှုကျူးလွန်သူများကို အလျင်အမြန် ဖမ်းဆီး အပြစ်ပေးနိုင်ခဲ့သည်။

တုန်းဖန်းလျန်မှာ ချီသန့်စင်အဆင့် (၇) မျှသာ ရှိသော သာမန် တစ်ကိုယ်တော်ကျင့်ကြံသူ ဖြစ်သဖြင့် အသေးစိတ် အဖြေကို မပေးနိုင်ချေ။ သူသည် လော့ချန်၏ အစောင့်များထဲတွင် အားအနည်းဆုံး ဖြစ်ပြီး ပစ္စည်းပို့ခြင်းနှင့် ကင်းလှည့်ခြင်း အလုပ်များကိုသာ လုပ်ကိုင်ရသူ ဖြစ်သည်။

သူ ခါးသက်သက် ပြုံးလိုက်ရင်း ပြန်ဖြေသည်။

"အသေးစိတ်တော့ ကျွန်တော်လည်း မသိဘူး၊ ဒါပေမဲ့ စည်းကမ်းထိန်းသိမ်းရေးအဖွဲ့က အလုပ်မလုပ်တာတော့ မဟုတ်ဘူး၊ သူတို့ တစ်ခြားကိစ္စတွေနဲ့ အရမ်း အလုပ်ရှုပ်နေပုံရပြီး အများပြည်သူ လုံခြုံရေးကိုတော့ သိပ်ဂရုမစိုက်နိုင်တော့တာ ထင်တယ်"

‘အလုပ်ရှုပ်နေပေမဲ့ လုံခြုံရေးကိုတော့ ဂရုမစိုက်နိုင်ဘူးလား....’

လော့ချန်၏ စိတ်ထဲတွင် အတွေးများစွာ ဖြစ်ပေါ်နေမိသည်။ ဆေးဖော်ဆောင်သို့ ရောက်သောအခါ အခြားသူများ ပြောပြသည့် အခြေအနေမှာ မြို့တွင်းပိုင်းထက်ပင် ပို၍ ဆိုးရွားနေလေသည်။

"အပြင်ဘက် ရပ်ကွက်တွေမှာတော့ အခုဆို တော်တော် ကမောက်ကမ ဖြစ်နေပြီ၊ ညနေစောင်းတာနဲ့ လမ်းကြားတွေထဲမှာ တစ်ကိုယ်တော်ကျင့်ကြံသူတွေက လူသတ်ဖို့ ချောင်းနေကြပြီ…."

"မင်းက ညဘက်တောင် အပြင်ထွက်သေးတာလား၊ ငါဆိုရင် တံခါးတွေ ပြတင်းပေါက်တွေ အကုန်ပိတ်ပြီးတောင် ကောင်းကောင်း မအိပ်ရဲဘူး"

"အရင်က လူနည်းတုန်းက ဒီလောက် မဆိုးပါဘူး၊ အခုဟာက တခြားနေရာကနေ ရောက်လာတဲ့ တစ်ကိုယ်တော်ကျင့်ကြံသူတွေကြောင့် အားလုံး ပျက်စီးကုန်တာ"

"ဒါတင်မကဘူး.... သူတို့က အလုပ်တွေကိုပါ လုနေကြတာ၊ ငါ့အစ်ကိုဆို ဆိပ်ကမ်းမှာ အလုပ်လုပ်တာ၊ အခု အလုပ်ထုတ်ခံလိုက်ရပြီ၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ တခြားက ရောက်လာတဲ့သူတွေက စျေးသက်သက်သာသာနဲ့ လုပ်ပေးကြလို့တဲ့"

"အမှန်အတိုင်း ပြောရရင် ဒါတွေအားလုံးက ကျောက်စိမ်းအိုးဓားနန်းဆောင် ကြောင့်ပဲ၊ အရင်က စည်းကမ်းထိန်းသိမ်းရေးအဖွဲ့ ရှိတုန်းက ဘယ်သူမှ ပြောင်ပြောင်တင်းတင်း မလုပ်ရဲကြဘူး၊ အခု သူတို့က အပြင်ဘက် ရပ်ကွက်တွေကို ပစ်ထားလိုက်တော့ လူသတ်မှုတွေ၊ လုယက်မှုတွေက ပိုများလာတာပေါ့"

"ဟင်း.... ဒီအတိုင်းသာ ဆက်သွားရင်တော့ လူတွေအားလုံး ဘေးကင်းတဲ့ မြို့တွေဆီ ပြေးကြကုန်တော့မှာပဲ"

နေ့လယ်စာ စားချိန်တွင် လော့ချန် ထိုအကြောင်းကို စကားစလိုက်သောအခါ ဆေးဖော်ဆောင်မှ လူတိုင်းက တညီတညွတ်တည်း ညည်းတွားကြတော့သည်။

ဆေးဖော်ဆောင်မှ ကျင့်ကြံသူ အများစုမှာ တိုက်ခိုက်ရေးထက် ဆေးဖော်စပ်ခြင်းကိုသာ အာရုံစိုက်သူများ ဖြစ်သဖြင့် သူတို့၏ ဘေးကင်းလုံခြုံရေးကို အထူး စိုးရိမ်နေကြခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း ငွေကြေး မတတ်နိုင်သဖြင့် အပြင်ဘက် ရပ်ကွက်များတွင်သာ ဆက်လက် နေထိုင်နေကြရရှာသည်။

အစပိုင်းတွင်း အပြင်ဘက် ရပ်ကွက်သည် ညဘက်၌သာ အန္တရာယ် ရှိခဲ့သော်လည်း အဆုံးအဖြတ်စင်မြင့် ဖွင့်လှစ်ပြီးနောက် တစ်ကိုယ်တော်ကျင့်ကြံသူ သောင်းနှင့်ချီ၍ စုပြုံရောက်ရှိလာသောအခါ ပြဿနာများမှာ ပို၍ ကြီးထွားလာခဲ့သည်။

'အခု တာဟဲစျေးမြို့တော်ရဲ့ အခြေအနေက ယမ်းပုံကြီးလို ဖြစ်နေပြီ၊ မီးစတစ်ခုနဲ့ ထိလိုက်တာနဲ့ အချိန်မရွေး ပေါက်ကွဲသွားနိုင်တယ်' ဟု လော့ချန် ခံစားနေရသည်။

သူသည် ချီသန့်စင်အဆင့် (၈) သို့ ရောက်ရှိပြီးကာစ ဖြစ်သဖြင့် အဆင့် (၉) သို့ အချိန်တိုအတွင်း တက်လှမ်းနိုင်ရန်မှာ မဖြစ်နိုင်သလောက်ပင်။

'ငါ့ကိုယ်ငါ ကာကွယ်နိုင်တဲ့ စွမ်းအားရှိဖို့ လိုတယ်၊ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်ကို မြန်မြန် မမြှင့်နိုင်ဘူးဆိုရင်တော့ တိုက်ခိုက်ရေး မှော်အတတ်တွေကို ပိုပြီး အဆင့်မြှင့်တင်ရမယ်'

လော့ချန်သည် သူ၏ ရှေ့မှ ပွင့်နေသော အခြေအနေပြကြေးမုံပြင်ကို ကြည့်ကာ မှော်အတတ်အချို့အပေါ် အကြည့်ရောက်ရင်း အတွေးနက်နေတော့သည်။

လော့ချန်နှင့် သူ၏စွန့်စားခန်းများ

အခန်း (၁၅၂) - မြို့ပြင်မှ မငြိမ်သက်မှုများ

ထူထပ်လှသော တောအုပ်ကြီးအတွင်း၌ စွမ်းအင်လှိုင်းများမှာ တုန်ခါနေပြီး သတ်ဖြတ်ခြင်း အငွေ့အသက်များက လေထုထဲတွင် ပျံ့လွင့်နေသည်။

ရွှေရောင်နှင့် အပြာရောင် စွမ်းအင်များမှာ တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ရစ်ပတ်ယှက်နွယ်နေပြီး ထိပ်တိုက်တွေ့သည့် နေရာတိုင်းတွင် နှစ်ပေါင်းရာချီ သက်တမ်းရှိသော သစ်ပင်ကြီးများ လဲပြိုကုန်ကြတော့သည်။

ရုပ်သွင်တစ်ခုမှာ တောင်ကြီးတစ်လုံးကဲ့သို့ မတုန်မလှုပ် ရပ်တန့်နေသည်။ သူ၏ တိုက်ကွက်တိုင်းမှာ မိုးကြိုးပစ်ချလိုက်သကဲ့သို့ ပြင်းထန်လှသည်။

အခြား ရုပ်သွင်တစ်ခုမှာမူ တစ္ဆေတစ်ကောင်ကဲ့သို့ လျင်မြန်လွန်းလှသဖြင့် နတ်မျက်စိမှော်အတတ်ကို အဆုံးစွန်အထိ အသုံးပြုထားလျှင်ပင် ခြေရာခံရန် ခဲယဉ်းနေပေသည်။

ရုတ်တရက် ထိုတစ္ဆေသဏ္ဍာန် ရုပ်သွင်မှာ လေထဲသို့ ခုန်တက်သွားပြီး ခေတ္တမျှ ရပ်တန့်သွားသည်။ ထို့နောက် စိမ်းမြရောင် အလင်းတန်း ခုနစ်ခု ဖြာထွက်သွားပြီး ဓားသွားမုန်တိုင်းအသွင်ဖြင့် ကောင်းကင်ယံမှ ဝေါခနဲ ကျဆင်းလာတော့သည်။

ချင်လျန်ချန်း၏ မျက်နှာ တည်ကြည်လေးနက်သွားသည်။ သူသည် ဦးခေါင်းထက်တွင် ဝဲပျံနေသော ရွှေရောင် ဓားကြီးအား အပေါ်သို့ ပင့်ယမ်းလိုက်သည်။

ဝုန်း....

ဓားသွားမုန်တိုင်းမှာ စက္ကန့်အနည်းငယ်မျှသာ တောင့်ခံနိုင်ပြီး ချက်ချင်းပင် အစိတ်စိတ်အမြွှာမြွှာ ကွဲအက်သွားတော့သည်။ သို့သော် မုန်တိုင်း ပျက်စီးသွားခြင်းမှာ တိုက်ခိုက်မှု ပြီးဆုံးသွားခြင်း မဟုတ်ချေ။

လွင့်စင်သွားသော ပျံသန်းဓား ခုနစ်စင်းမှာ ထိုတစ္ဆေသဏ္ဍာန်၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင် လျင်မြန်စွာပင် ပြန်လည် လည်ပတ်လာပြီး ချင်လျန်ချန်းအား ထောင့်ပေါင်းစုံမှ ပြန်လည် တိုက်ခိုက်တော့သည်။ ထို့အပြင် ထိုရုပ်သွင်မှာ ဝေဝါးသွားပြီး ပုံရိပ်ယောင်များစွာကို ချန်ထားခဲ့ရာ မည်သည်မှာ အစစ်၊ မည်သည်မှာ အတုဖြစ်ကြောင်း ခွဲခြားရန် မဖြစ်နိုင်တော့ချေ။

ဤသည်ကို မြင်သောအခါ ချင်လျန်ချန်း၏ မျက်ခွံများမှာ မထိန်းနိုင်အောင် လှုပ်ခတ်သွားသည်။

"တော်ပြီ.... ငါ လက်မြှောက်ပါတယ်ကွာ၊ မင်းရဲ့ မှော်လက်နက် ထိန်းချုပ်တဲ့ အတတ်ကတော့ တကယ့်ကို အံ့မခန်းပဲ၊ အဆင့်လတ် မှော်လက်နက်တစ်ခုကို အဆင့်မြင့် လက်နက်တစ်ခုလို သုံးနိုင်တဲ့သူမျိုး ငါ့တစ်သက်မှာ တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးဘူး"

ကောင်းကင်ယံမှ တစ္ဆေသဏ္ဍာန်မှာ ချက်ချင်းပင် ရပ်တန့်သွားသည်။ ပုံရိပ်ယောင်များမှာ တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားပြီး အဝေးဆုံးမှ ပုံရိပ်တစ်ခုသာ စစ်မှန်သော ကိုယ်ထည်အဖြစ် ကျန်ရှိတော့သည်။

လော့ချန်သည် သူ၏ တည်ကြည်သော မျက်နှာကို ဖျောက်ပစ်လိုက်ပြီး ပြုံးလျက် ဆိုသည်။

"ဦးလေးချင် ကျွန်တော့်ကို အလျှော့ပေးလို့ပါဗျာ"

ချင်လျန်ချန်းက နှုတ်ခမ်းမဲ့လိုက်ရင်း တောအုပ်ထဲမှ ပျံသန်းထွက်ခွာလာသည်။ စောစောက တိုက်ခိုက်မှုတွင် သူ အလျှော့ပေးခဲ့ခြင်း မရှိကြောင်းကို သူကိုယ်တိုင် အသိဆုံး ဖြစ်သည်။

အသက်လုပွဲ မဟုတ်သော်လည်း သူ အသုံးပြုခဲ့သည့် တိုက်ကွက်များမှာ သူ၏ ပုံမှန် စွမ်းရည်များသာ ဖြစ်သည်။ အကြောင်းမှာ သူ အသစ်ရရှိထားသော အဆင့်မြင့် ပျံသန်းဓားကို ကျင့်သားရရန် ကြိုးစားနေခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။

စင်စစ်တွင် လော့ချန်၏ မှော်လက်နက် ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းမှာ မှန်းဆ၍ မရအောင် ထူးကဲလှပေသည်။ ချင်လျန်ချန်း၏ တစ်သက်တွင် ဤကဲ့သို့ ပါရမီရှင်မျိုး တစ်ခါမျှ မတွေ့ဖူးချေ။

ချင်လျန်ချန်း၏ ထူးဆန်းသော အကြည့်ကို ရင်ဆိုင်ရသောအခါ လော့ချန် ဘာမှမပြောဘဲ ပြုံးနေမိတော့သည်။

ရက်ဝက်ခန့် ပြင်းပြင်းထန်ထန် လေ့ကျင့်ပြီးနောက် လော့ချန်သည် ဆွဲငင်အတတ် ကို အထွတ်အထိပ်အဆင့်သို့ ရောက်အောင် မြှင့်တင်နိုင်ခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့်ပင် သူသည် အဆင့်လတ် စိမ်းမြရတနာဓားကို အသုံးပြုပြီး ချင်လျန်ချန်းနှင့် ယှဉ်ပြိုင်ရဲခြင်း ဖြစ်သည်။

အထွတ်အထိပ်အဆင့် ဆွဲငင်အတတ်တွင် ထူးခြားသော အာနိသင် မရှိသော်လည်း ကျင့်ကြံသူအား မှော်လက်နက်များကို ပိုမို ကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်စွာ ထိန်းချုပ်နိုင်စေသည်။

မှော်လက်နက် တစ်ခုတည်းအတွက်ဆိုလျှင် မသိသာသော်လည်း စိမ်းမြရတနာဓားကဲ့သို့ အစုလိုက် အသုံးပြုရသော လက်နက်များအတွက်မူ အစွမ်းမှာ အလွန် သိသာလှပေသည်။

အထွတ်အထိပ်အဆင့် ဆွဲငင်အတတ်ကြောင့် အဆင့်လတ် လက်နက်တစ်ခုမှ အဆင့်မြင့် လက်နက်တစ်ခု၏ စွမ်းအားကို ပြသနိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။

လွန်ခဲ့သော ရက်ဝက်အတွင်း သူ၏ အောင်မြင်မှုမှာ ဤမျှသာ မဟုတ်ချေ။ လေခွင်းအတတ် မှာလည်း အထွတ်အထိပ်အဆင့်သို့ နီးကပ်နေပြီ ဖြစ်သလို နွယ်ရှင်နှောင်ကြိုး အတတ်မှာလည်း အဆင့်မြင့်လာခဲ့သည်။ ထို့အပြင် နတ်မျက်စိမှော်အတတ်၊ ကုသခြင်းမှော်အတတ် နှင့် သန့်စင်ခြင်း မှော်အတတ်များကိုလည်း သူ လျစ်လျူမရှုခဲ့ချေ။

ဤသို့ တိုးတက်ရန် ပေးဆပ်ခဲ့ရသည့် တန်ဖိုးမှာ သူ တိတ်တဆိတ် သိမ်းဆည်းထားသော အဆင့်မြင့် ကျောက်စိမ်းအမြုတေဆေးလုံး အများအပြားကို ချီစွမ်းအင် ပြန်လည် ဖြည့်တင်းရန် အသုံးပြုလိုက်ရခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

"နေပါဦး.... မင်း ဒီရက်ပိုင်းမှာ ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် တိုက်ချင် ခိုက်ချင် နေရတာလဲ" ဟု ချင်လျန်ချန်းက စိတ်ပျက်လက်ပျက် မေးလိုက်သည်။

လွန်ခဲ့သော ရက်ပိုင်းအတွင်းမှာပင် လော့ချန် သူ့အား ဆယ်ကြိမ်မက စိန်ခေါ်ခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။

"ဘယ်ကသာ ဦးလေးချင်ရာ၊ ကျွန်တော် မတိုက်ခိုက်ချင်ပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ တာဟဲစျေးမြို့တော်က တစ်နေ့ထက်တစ်နေ့ ပိုပြီး ကမောက်ကမ ဖြစ်လာနေတော့.... ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ကာကွယ်နိုင်အောင် ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားရတာပေါ့ဗျ" ဟု လော့ချန် သက်ပြင်းချရင်း ဆိုလိုက်သည်။

ချင်လျန်ချန်းကလည်း ငြင်းမနေတော့ဘဲ ခေါင်းညိတ် ထောက်ခံလိုက်သည်။ အကြီးအကဲများထဲတွင် သူသည် အအားဆုံးသူ ဖြစ်သည်။

ဝမ်ယွမ်နှင့် လော့ဝူတီ တို့ကဲ့သို့ ဂိုဏ်း၏ ကဏ္ဍတစ်ခုကို တာဝန်မယူထားရသလို စီကုန်းရှို့ကျား ကဲ့သို့ ဆေးဖော်ဆောင်တွင်လည်း အလုပ်ရှုပ်မနေချေ။ သူသည် ကျင့်ကြံခြင်းကိုသာ အာရုံစိုက်ထားပြီး အိမ်တွင်းရေး ကိစ္စများကိုလည်း ဇနီး မုရုံချင်းလျန် ကိုသာ လွှဲထားသူ ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း မကြာသေးမီက သူပါ အလုပ်များလာခဲ့သည်။ တိုက်ပွဲခန်းမ သုံးခုမှာ ပြဿနာများနှင့် မကြာခဏ ရင်ဆိုင်နေရသဖြင့် သူပါ ဝင်ရောက် ကူညီပေးနေရခြင်း ဖြစ်သည်။

"ရွှမ်ယွီအဖွဲ့ ကတော့ တစ်နေ့ထက်တစ်နေ့ ပိုပြီး ရဲတင်းလာပြီ၊ အရင်ကတော့ တောင်ပေါ်မှာ မိစ္ဆာသားရဲတွေကို တိုက်ခိုက်ပြီး လေ့ကျင့်ချင်ယောင် ဆောင်နေကြတာ၊ အခုတော့ သူတို့ရဲ့ လူအင်အားက အဆမတန် တိုးလာသလို တောင်ပေါ်က စီးပွားရေးတွေကိုပါ မျက်စိကျလာပုံရတယ်" ဟု ချင်လျန်ချန်းက ပြောသည်။

လော့ချန် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

"သမိုင်းက တစ်ကျော့ပြန်နေတာလား"

"မဟုတ်ဘူး...."

ချင်လျန်ချန်းက ခေါင်းခါယမ်းလိုက်ရင်း ဆိုသည်။

"သူတို့က တာကျန်းဂိုဏ်းထက် အများကြီး ပိုပြီး ပြင်းထန်တယ်၊ သူတို့အတွက် လမ်းကြောင်းကိုလည်း အသေအချာ ဖောက်ထားပြီးသားပဲ"

"ဦးလေးချင်.... နောင်မှာ တကယ်ပဲ တိုက်ပွဲတွေ ဖြစ်လာလိမ့်မယ်လို့ ထင်သလား"

"ဒါမျိုးကတော့ ခန့်မှန်းရ ခက်တယ်ကွ"

ရွှမ်ယွီအဖွဲ့သည် တာကျန်းဂိုဏ်းထက် ပို၍ ကြောက်စရာ ကောင်းလှသည်။ သူတို့၏ နောက်ကွယ်တွင် ကျင့်ကြံသူ မိသားစု ငါးစု ရှိနေပြီး အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူ သုံးဦး ရှိနေသည်ဟု သိရသည်။ တွမ်မိသားစု၏ အကြီးအကဲ၊ နန်ကုန်းမိသားစုမှ နန်ကုန်းကျင်း နှင့် လီမိသားစု၏ အကြီးအကဲ တို့ ဖြစ်ကြသည်။

ထိုသုံးဦးလုံးမှာ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်၏ အစောပိုင်း အဆင့်မှာသာ ရှိသဖြင့် မီရှုဟွာ ထက် စွမ်းအားနည်းသော်လည်း လူအင်အားအရမူ အားသာချက် ရှိနေသည်။

အကယ်၍ စစ်ပွဲသာ အမှန်တကယ် ဖြစ်ပွားခဲ့လျှင် ဖိုရှန်းဂိုဏ်းမှာ အခက်အခဲနှင့် ရင်ဆိုင်ရပေလိမ့်မည်။ ထိုကဲ့သို့သော အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူများ၏ ပဋိပက္ခတွင် လော့ချန်နှင့် ချင်လျန်ချန်းတို့ကဲ့သို့ လူများမှာ ဘာမျှ မတတ်နိုင်ချေ။ သူတို့ လုပ်နိုင်သည်မှာ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဘေးကင်းအောင် တတ်နိုင်သမျှ ကြိုးစားရန်သာ ဖြစ်သည်။

အဆိုးဆုံး အခြေအနေသို့ ရောက်လာပါက လက်နက်ချခြင်း သို့မဟုတ် ထွက်ပြေးခြင်း တစ်ခုခုကို ရွေးချယ်ရပေလိမ့်မည်။ လောကကြီးက ကျယ်ပြောလှသဖြင့် သူတို့ကဲ့သို့ ကျင့်ကြံသူများ ခိုလှုံရန် နေရာတစ်ခုတော့ ရှိစမြဲပင်။

"ဒါနဲ့.... အဘိုးကြီးမီက ဒီရက်ပိုင်းမှာ ကျောက်စိမ်းအမြုတေဆေးလုံး ထုတ်လုပ်မှုကို အရမ်း ဂရုစိုက်နေတယ်၊ မင်း ငါ့ကို နေ့တိုင်း တိုက်ခိုက်ဖို့ ခေါ်နေတာ…. သူ စိတ်လည်း ဆိုးသွားဦးမယ်၊ ဂရုစိုက်ဦး" ဟု ချင်လျန်ချန်းက သတိပေးလိုက်သည်။

"စိတ်ဆိုးမယ် ဟုတ်လား...."

လော့ချန် ရယ်မောလိုက်သည်။ မီရှုဟွာ သူ့အား စိတ်ဆိုးမည် မဟုတ်ချေ။ အကြောင်းမှာ သူသည် ဆေးဖော်စပ်သည့် အလုပ်တွင် လစ်ဟင်းခြင်း မရှိခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် ဆေးဖော်စပ်သည့် စွမ်းရည်ကို အနည်းငယ် တိုးမြှင့်ပြလိုက်ရာ ဆေးလုံး အောင်မြင်နှုန်းမှာ ယခင်ကထက် ၁၀ ရာခိုင်နှုန်းခန့် ပိုမို တိုးတက်လာခဲ့သည်။ ဤအခြေအနေကြောင့် မီရှုဟွာ သူ့အား အလွန်ပင် သဘောကျနေပေလိမ့်မည်။

….

သူတို့နှစ်ဦးသည် လခြမ်းတောင်ကြားသို့ ပြန်ရောက်သောအခါ ကူချိုင်ယီနှင့် မုရုံချင်းလျန် တို့ကို ခေါ်ဆောင်၍ မြို့ထဲသို့ အတူ ပြန်လာခဲ့ကြသည်။ ကျိုးယွမ်လီနှင့် အစောင့်များကလည်း ထုံးစံအတိုင်း အဝေးမှ တိတ်တဆိတ် လိုက်ပါလာကြသည်။

အခြေအနေများ တင်းမာလာလေလေ အစောင့်များအတွက် အလုပ်ပို၍ ခက်ခဲလေလေ ဖြစ်သည်။ လော့ချန်က သူတို့အား ကျောက်စိမ်းအမြုတေဆေးလုံး အဆင့်လတ်အချို့ကို တိတ်တဆိတ် ဆုချလိုက်သည်။

မီရှုဟွာ သိသွားမည်ကိုမူ သူ မစိုးရိမ်ချေ။ ဤမျှသော ပမာဏကိုမူ မီရှုဟွာတစ်ယောက် လျစ်လျူရှုထားမည်ကို သူ သိနေပေသည်။

မြို့သို့ အပြန်လမ်းတွင် သူတို့ လေးဦးသား စကားတပြောပြောဖြင့် လာနေစဉ် ရုတ်တရက် လော့ချန်၏ ခြေလှမ်းများ ရပ်တန့်သွားသည်။ ဤသည်ကို မြင်သောအခါ ကျန်သူများလည်း လိုက်၍ ရပ်လိုက်ကြသည်။

သူတို့၏ ရှေ့တွင် လူနှစ်ဦးမှာ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ပြင်းပြင်းထန်ထန် လိုက်လံ တိုက်ခိုက်နေကြပြီး မှော်စာရွက်များနှင့် မှော်လက်နက်များကို အသုံးပြုနေကြသည်။

ရှုံးနိမ့်နေသော သူမှာ အသည်းအသန် ခုခံရင်း လော့ချန်တို့ ရှိရာဘက်သို့ ပျံသန်းလာပြီး အော်ပြောသည်။

"ကျင့်ကြံဖော်တို့.... ကျွန်တော့်ကို ကူညီကြပါဦး"

"ဖယ်စမ်း...."

ချင်လျန်ချန်းက အော်ဟစ်လိုက်ရင်း ရှေ့သို့ တက်၍ လော့ချန်တို့ကို ကာကွယ်လိုက်သည်။

ထို့နောက် ရွှေရောင်ဓားကြီးကို ဘေးတိုက် လွှဲယမ်းလိုက်ရာ ထိုသူမှာ အနားသို့ပင် မချဉ်းကပ်နိုင်ဘဲ အခြားတစ်ဖက်သို့ လွင့်စင်သွားတော့သည်။

လိုက်လံ တိုက်ခိုက်နေသော ရန်သူဖြစ်သူမှာလည်း ရှေ့တွင် ရှိနေသော လေးဦးမှာ ချီသန့်စင်အဆင့် (၉) သုံးဦးနှင့် အဆင့် (၇) တစ်ဦး ဖြစ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ တုန်လှုပ်သွားသည်။

ထို့နောက် "တောင်းပန်ပါတယ်ဗျာ...." ဟု ဆိုကာ အရိုအသေပေးပြီး သူ၏ သားကောင်နောက်သို့ အမြန် လိုက်သွားတော့သည်။

"ခန်းမခေါင်းဆောင်လော့.... အဆင်ပြေရဲ့လား"

ကျိုးယွမ်လီနှင့် လျိုချန်းတို့မှာ အပြေးအလွှား ရောက်ရှိလာပြီး စိုးရိမ်တကြီး မေးမြန်းကြသည်။

လော့ချန်က ခေါင်းခါပြလိုက်ရင်း ရှေ့မှ မြင်ကွင်းကို ကြည့်နေမိသည်။

တာဟဲစျေးမြို့တော်၏ အပြင်ဘက် ရပ်ကွက်များမှာ ယခင်ကကဲ့သို့ အေးချမ်းခြင်း မရှိတော့ဘဲ လူသတ်မှုနှင့် လုယက်မှုများမှာ မျက်စိရှေ့မှာတင် ဗြောင်ကျကျ ဖြစ်ပွားနေပြီ ဖြစ်သည်။

'ခေတ်ပျက်ကြီးထဲတော့ ရောက်လာပြီပဲ....'

လော့ချန် စိတ်ထဲမှ သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။

လမ်းတစ်လျှောက်တွင် သူတို့၏ စကားဝိုင်းမှာ မြို့ပြင်မှ မငြိမ်သက်မှုများ အကြောင်းသို့သာ ရောက်ရှိသွားတော့သည်။ ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူ ရောက်ရှိလာခြင်းမှာ လုံခြုံမှုကို မဆောင်ကြဉ်းပေးနိုင်ဘဲ ဆူပူမှုများကို ပို၍ မီးလောင်ရာလေပင့် ဖြစ်စေခဲ့သည်ဟု အားလုံးက ယူဆနေကြသည်။

သို့သော် အဆင့်မြင့် ကျင့်ကြံသူကို ဝေဖန်ခြင်းမှာ အန္တရာယ်ရှိသဖြင့် မသိမသာသာ ပြောဆိုခဲ့ကြသည်။

အိမ်သို့ ပြန်ရောက်သောအခါ လော့ချန် စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်နေမိသည်။

“ရှေ့မှာ ဘာတွေပဲ ဖြစ်လာဖြစ်လာ.... ငါ့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုကိုတော့ အထိခိုက်မခံနိုင်ဘူး၊ ကျင့်ကြံခြင်းဆိုတာ ဆေးလုံးတွေနဲ့ မကင်းနိုင်ဘူးလေ”

….

နောက်တစ်နေ့ နံနက်စောစောတွင် လော့ချန်သည် ဝိညာဉ်ဆေးနန်းဆောင်သို့ အပြေးအလွှား သွားခဲ့သည်။ ထိုနေရာတွင် သူ မတွေ့ရသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သော မိတ်ဆွေဟောင်း တစ်ဦးနှင့် သွားတိုးသည်။

"ဆရာကြီးလျို .... မတွေ့ရတာ ကြာပြီနော်"

လျိုဟယ်ချိုင်က ခပ်တိုးတိုး ပြုံးလိုက်ရင်း ပြန်တုံ့ပြန်လိုက်သည်။

"ခေါ်နေကျအတိုင်း ဆိုင်ရှင်လျို လို့ပဲ ခေါ်စမ်းပါ လော့လေးရ…."

ဆေးပေါင်းတစ်ထောင်ခန်းမ၏ ဆိုင်ရှင်ဟောင်း ဖြစ်ခဲ့သော လျိုဟယ်ချိုင်မှာ ယခုအခါ ဝိညာဉ်ဆေးနန်းဆောင်၏ ဆိုင်ရှင် ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်သည်။ သူသည် လော့ချန်ကို တွေ့လိုက်ရသည့်အတွက် အမှန်တကယ် ဝမ်းသာသွားပုံရသည်။

"ငါ မထင်ထားခဲ့ဘူးကွာ…. အရင်က မင်းကို ငါ လျှော့တွက်ခဲ့မိတယ်၊ အခုတော့ မင်းက တကယ့်ကို ဆေးဖော်ပညာမှာ ဆရာတစ်ဆူ ဖြစ်နေပြီပဲ"

လော့ချန်က အားနာစွာဖြင့် ရယ်လိုက်ပြီး နှိမ့်ချစွာ ဆိုသည်။

"ဆိုင်ရှင်လျိုကလည်း.... ကျွန်တော့်ကို မြှောက်ပင့်နေပြန်ပြီ"

"မြှောက်ပင့်တာ မဟုတ်ဘူး၊ မင်းဖော်စပ်တဲ့ အံ့ဖွယ်တစ်သောင်းဆေးလုံး အဆင့်မြင့်တွေနဲ့ ကျောက်စိမ်းအမြုတေဆေးလုံး အဆင့်လတ်တွေကို ငါ တွေ့ဖူးတယ်၊ အားလုံးက အရည်အသွေး အရမ်းကောင်းတယ်၊ အထူးသဖြင့် အံ့ဖွယ်တစ်သောင်းဆေးလုံး အဆင့်မြင့်တွေပေါ့"

ထိုနေရာတွင် သူ ခေတ္တရပ်လိုက်ပြီးမှ စကားဆက်သည်။

"အရင်က ငါ မိတ်ဆက်ပေးခဲ့တဲ့ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူကို မှတ်မိသေးလား"

လော့ချန် ခဏ စဉ်းစားလိုက်ပြီး "အစ်ကိုကြီးခန်းကို ပြောတာလားဗျ" ဟု ပြန်မေးလိုက်သည်။

ထိုသူမှာ ထိုက်ရှန်းစျေးကွက်ရှိ ရွှေကျောက်နန်းဆောင်၏ ပိုင်ရှင်ဖြစ်ပြီး ကျင့်ကြံသူ မိသားစုတစ်ခု၏ အကြီးအကဲလည်း ဖြစ်သည်။

"ဟုတ်တယ်.... သူ အရင်ရက်က ငါ့ကို မေးနေတာ၊ မင်းဆီက အံ့ဖွယ်တစ်သောင်းဆေးလုံး အဆင့်မြင့်တွေကို သူ့ဆိုင်မှာ ရောင်းချင်လို့ များများ ရနိုင်မလားတဲ့"

အံ့ဖွယ်တစ်သောင်းဆေးလုံးကဲ့သို့ ဆေးမျိုးမှာ အလွန် အဆင့်မြင့်သည် မဟုတ်သော်လည်း မိသားစုလုပ်ငန်းများအတွက်မူ အလွန် တန်ဖိုးရှိလှသည်။ ယခင်ကဆိုလျှင် လော့ချန်မှာ အလွန် ဝမ်းသာသွားမည် ဖြစ်သော်လည်း ယခုမူ ခါးသက်သက် ပြုံးရင်း ခေါင်းခါလိုက်ရတော့သည်။

"ကျွန်တော် ဖော်စပ်တဲ့ ဆေးလုံးတွေက ဖိုရှန်းဂိုဏ်း တစ်ခုတည်းကိုပဲ ရောင်းဖို့ သတ်မှတ်ထားတာမို့ ကမ်းလှမ်းမှုကို ငြင်းပယ်ရမှာ စိတ်မကောင်းပါဘူးဗျာ"

ဤသည်ကို ကြားသောအခါ လျိုဟယ်ချိုင် ထပ်မံ မတိုက်တွန်းတော့ချေ။ သူသည် ဆေးဘုရင်ဂိုဏ်းမှ ဖြစ်သော်လည်း ဤနယ်မြေမှာ ကျောက်စိမ်းအိုးဓားဂိုဏ်း၏ အာဏာစက်အောက်တွင် ရှိသဖြင့် ဒေသခံ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးအား ရန်စရန် မသင့်တော်ကြောင်း သူ နားလည်ပေသည်။

"အေးပါကွာ၊ ဒါနဲ့.... မင်း ဒီလောက် စောစောစီးစီး ဘာလာဝယ်တာလဲ"

လော့ချန် အသက်ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်ပြီး တည်ကြည်စွာဖြင့် ဆိုသည်။

"မြူသန့်စင်ဆေးလုံး ပုလင်း ၂၀ နဲ့ စိတ်ငြိမ်အမွှေးတိုင် ၁၀ ဗူး လိုချင်ပါတယ်"

"ဟမ်.... အဲ့လောက် အများကြီးလား"

လျိုဟယ်ချိုင်က လော့ချန်အား အထင်ကြီးသော အကြည့်များဖြင့် ကြည့်ရင်း ရေရွတ်လိုက်မိတော့သည်။