အခန်း (၁၂၁-၁၂၂)

Chapter 121

~

အခန်း ၁၂၁

~

သိုင်းသူတော်စင်စိတ်ဝိညာဥ်ကျမ်းကို လေ့ကျင့်သူတိုင်းသည် သိုင်းသူတော်စင်၏ အားဖြည့်ဆေး ဖြစ်လာမည်လော ။

ဤ အကြောင်းကို ကြားလျှင် လူတိုင်း၏ နှလုံးသားများ တုန်လှုပ်သွားပြီး ကြောက်ရွံ့မှုများ တိုးဝင်လာကြသည် ။

သူတို့၏ လှုပ်ရှားမှုများ နှေးကွေးသွားသဖြင့် ဝူချင်းရှင်းအတွက် အသက်ရှူချိန် ရသွား၏ ။

သူမက ဓားပျံ ကို ထိန်းချုပ်ရင်း စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ တိုက်ခိုက်မှုများကို လုပ်ဆောင်နေ၏ ။

" နင်တို့ သိုင်းသူတော်စင် စိတ်ဝိညာဥ်ကျမ်းကို စလေကျင့် ကတည်းက နင်တို့ ကံကြမ္မာက သတ်မှတ်ပြီးသွားပြီ.. "

" နင်တို့ ကမ္ဘာမြေ အဆုံးထိ ထွက်ပြေးရင်တောင် သိုင်းသူတော်က လိုက်သတ်လိမ့်မယ် .."

" အင်မော်တယ်ဂိတ်မှာ ခိုလှုံရင်တောင် နောက်ဆုံး ငါ့လိုပဲ အမှိုက်တစ်စလို စွန့်ပစ်တာ ခံရလိမ့်မယ်.. "

ဝူချင်းရှင်းက သိုင်းသမားများကို စိတ်ဓာတ်ကျအောင် ပြောနေသော်လည်း ပြောရင်းပြောရင်းဖြင့် သူမ ကိုယ်တိုင် ဝမ်းနည်းလာ၏ ။

သူမ အင်မော်တယ်ဂိတ်တွင် နှစ်သုံးဆယ်တိုင်တိုင် ခါးသီးစွာ ကျင့်ကြံ ခဲ့ရသော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် ဤကဲ့သို့ အခြေအနေသို့သာ ရောက်ခဲ့ရပေသည် ။

သူမက ဝမ်းနည်းစွာ ပြုံးလိုက်ပြီး...

" ကျယ်ပြောလှတဲ့ ကောင်းကင်နဲ့ မြေပြင်ကြား.. မြစ်..ချောင်း..အင်းအိုင်.. နဲ့ တာအို ဘုရားကျောင်းတွေအထိ .. လူ့ပြည် လူ့လောကကနေ အင်မော်တယ် ဂိတ်တွေအထိ.. ငါတို့ လွတ်လွတ်လပ်လပ် ရှင်သန်နိုင်မယ့် နေရာဆိုတာ မရှိပါ.. "

" ဘုန်း ... ဝေါ့.. "

ဝူချင်းရှင်း၏ စကား မဆုံးလိုက် ။ ချောင်မူက အနောက်မှ နေ၍ အလစ်ဝင်​ပြီး လက်သီးဖြင့် ထိုးလိုက်ရာ သူမ ခြေနှစ်လမ်းခန့် ယိုင်သွားပြီး သွေးတစ်ပွက် အန်လိုက်သည် ။

သူမ က ဒေါသတကြီး လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ ချောင်မူက ရှက်ပြုံးကလေးဖြင့်...

" စောတီး..စောတီး...ဆက်ပြော.. ကျုပ်လည်း နားထောင်နေပါတယ်.. "

ချောင်မူ၏ အမူအရာက တည်ငြိမ်နေ၏ ။ မီးလောင်နေသည်က သူ မဟုတ်သလိုပင် တည်ငြိမ်နေသည် ။

ဤကမ္ဘာတွင် အဆင့် ၄ သိုင်းပညာရှင် အဆင့်သို့ ရောက်ရန် ဂူအောင်းပြီး လေ့ကျင့်နေ၍ မရပေ ။ တိုက်ပွဲပေါင်းများစွာကို ဖြတ်သန်းရ၏ ။

သို့ရာတွင်လည်း တိုက်ပွဲ အတွေ့အကြုံ များစေကာမူ အသက်အန္တရာယ်ရှိသော အခြေအနေ ထဲတွင် လုံးဝ စိတ်တည်ငြိမ်စေရန် မဖြစ်နိုင်ပေ ။

ကျောက်စိမ်းမျက်နှာ နဂါးနှင့် တစ်ခြားသူများသည် မီးလောင်ကျွမ်းခံရသည့် ဝေဒနါကို အတွင်းအားဖြင့် ဖိနှိပ်ရင်း ကြံ့ကြံ့ခံကာ ဝူချင်းရှင်းနှင့် တိုက်ခိုက်နေရ၏ ။ သူတို့၏ နှလုံးသားထဲတွင်မတော့ မျှော်လင့်ချက် မရှိတော့၍ လမ်းပျောက်နေလေပြီ ။

ချောင်မူသည်တော့ ကွဲပြား၏ ။ ပြန်ရှင်နိုင်မည်မှန်း သိသဖြင့် နာကျင်နေသော်လည်း စိတ်အေးလက်အေး ရှိနေဆဲပင် ။

ဝူချင်းရှင်း မည်သို့ပင် ပြောနေပါစေ သူ၏ တိုက်ခိုက်မှု အရှိန်ကို မထိခိုက်ပေ ။

လှိုင်းဆင့် ခွန်အားသည် ပထမ လက်သီးချက်တွင် ချောင်မူ ပိုင်ဆိုင်သော ခွန်အား၏ ၆၀ % ပါဝင်ပြီး နောက်ဆက်တွဲရိုက်ခတ်လာသော အားက ၇၀ % ပါဝင်သဖြင့် ပိုင်ဆိုင်သော ခွန်အားထက် ကျော်လွန်အောင် အသုံးချနိုင်ပေသည် ။

သို့သော်လည်း ဝူချင်းရှင်းက သတိထားနေ၍ အတွင်းအားဖြင့် ခုခံနိုင်လိုက်ပြီး ခြေနှစ်လှမ်းသာ ယိုင်သွားသည် ။

" ပေါက်ကွဲအား ပါတဲ့ သိုင်းလား.. နင်က ဒါကို အားကိုးနေတာလား.. နွားခြေရာခွက်ထဲက ဖားပဲ.. "

ဝူချင်းရှင်းက လှောင်လိုက်၏ ။ သူမသည် သိုင်းသူတော်စင်၏ တပည့်ဖြစ်၍ ထိပ်တန်းသိုင်းကျမ်း များစွကို မြင်ခဲ့ဖူးချေသည် ။

ချောင်မူက လက်သီးနှစ်လုံး ထပ်ထိုးလိုက်၏ ။

ဝူချင်းရှင်းက မရှောင်တိမ်းဘဲ လက်ဝါးနှစ်ဖက်ဖြင့် ခုခံလိုက်သည် ။ သို့ရာတွင် သူမ၏ ဓားပျံသည် ကွေ့ကောက်ကာ ပျံသန်းသွားပြီး ချောင်မူ နောက်ဘက်မှနေ၍ ခေါင်းကို ဝင်ပိုင်းလိုက်သည် ။

ချောင်မူက ဓားပျံကို သတိထားမိသော်လည်း ဂရုမစိုက် ။ မီးအကြာကြီး လောင်ပြီး သေသည်ထက် ဓားပျံဖြင့် ခေါင်းဖြတ်ခံရသည်က ပိုသက်သာ၏ ။

ဝူချင်းရှင်းအား ကြီးကြီးမားမား ဒဏ်ရာပေးနိုင်လျှင် တန်လေပြီ ။

" ဟူးကြီးနဲ့ နဂါး.. ငါ အရင်သွားတော့မယ်.. "

ချောင်မူက ရုတ်တရက် သူ၏ လျှို့ဝှက်ထားသော ခွန်အားကို အမြင့်ဆုံးအထိ ထုတ်လိုက်၏ ။

" ကောင်းကင်နတ်ဆိုး ပြိုကွဲခြင်း... နှစ်ထပ်လှိုင်း.. "

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ရှိ အစိတ်အပိုင်းများ အားလုံးမှ အတွင်းအားများ စုပုံထွက်လာ၍ လက်မောင်းရှိ သွေးကြောများ စုတ်ပြတ်သတ် သွားပြီး သွေးများစီးကျလာလေသည် ။

" ဘုန်းး..ဘုန်းး.."

ချောင်မူ၏ ခွန်အားက ဝူချင်းရှင်း မျှော်လင့်ထားသည်ထက် များစွာကျော်လွန်နေသဖြင့် ကြီးမားသည့် ခွန်အား၏ အောက်တွင် သူမ၏ လက်နှစ်ဖက် လိမ်ကောက်၍ ကျိုးသွားကာ သူမ၏ ရင်ဘက်တွင် စိုက်ဝင်သွားသည် ။

သူမ နောက်သို့ ခြေလှမ်းအနည်းငယ် ဆုတ်လိုက်ရပြီး သွေးများစီးကျလာ၏ ။

ကျောက်စိမ်းမျက်နှာနဂါး နှင့် ကျန်လူများက ရပ်ကြည့်မနေကြ ။

" ထန်..."

ကျောက်စိမ်းမျက်နှာနဂါးက ကိုယ်ဖော့သိုင်းဖြင့် ချောင်မူ၏ အနောက်သို့ ရောက်လာပြီး ဓားပျံကို ခပ်ထုတ်လိုက်သည် ။

ကျန်လူနှစ်ဦးက ဝူချင်းရှင်း ဟန်ချက်ပျက်သွားသည်နှင့် သူမ၏ နောက်ကျောကို ဓားဖြင့် ထိုးစိုက်လိုက်သည် ။

ဝူချင်းရှင်း၏ မျက်လုံးများပြူးကျယ်နေပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွား၏ ။ သူမ၏ ရင်ဘက်ကလည်း မလှုပ်ရှားတော့ဘဲ အသက်မရှုတော့ချေ ။

ပတ်ဝန်းကျင်ရွာမှ ရွာသားများသည် အစပိုင်းတွင် ကြောက်ရွံ့ထိတ်လန့်နေခဲ့သော်လည်း နောက်ပိုင်းတွင် ဆူညံသံများနှင့် ရုန်းရင်းဆန်ခတ်မှုများ စတင်ပြုလုပ်လာကြသည် ။

" ပြီးသွားပြီ..ဟူးးးး..."

ကျောက်စိမ်းမျက်နှာ နဂါးက သူ၏ လက်နှင့် ခြေထောက်များတွင် လောင်ကျွမ်းနေသော လီမီးတောက်ကိုကြည့်ပြီး သက်ပြင်းချလိုက်သည် ။

မီးရှိန်က အားနည်းသွားသော်လည်း ပျောက်ကွယ် မသွားပေ ။

" အဲ့တာဆို ဘာလို့ ငါ့ကို ကယ်တာလဲ.. "

ချောင်မူက မျက်နှာရှုံ့မဲ့ကာ မေးလိုက်၏ ။ သူ ကောင်းကောင်းမွန်မွန် အသက်ထွက်ချင်သော်လည်း သေခွင့်မရ ။ ယခု မီးလောင်သည့် နာကျင်မှုကို ဆက်လက် ခံစားနေရ၏ ။ ထို့အပြင် ဝူကျိအသင်းနှင့် အများကြီး မပက်သက်ချင်သဖြင့် အေးအေးဆေးဆေး သေရန် စိတ်ကူးထားခဲ့လေသည် ။

ကျောင်စိမ်းမျက်နှာနဂါးက ချောင်မူပြောလိုက်သည်ကို နားမလည်သော်လည်း သေခံနီးဖြစ်သဖြင့် မတွေးနိုင်တော့ချေ ။

ယခု ဝူချင်းရှင်း သေသွားသော်လည်း သူတို့အားလုံး အသက်မရှင်နိုင်တော့သဖြင့် နိုင်သည်ဟု ဆိုရမည်လော ရှုံးသည်ဟု ဆိုရမည်လောကိုပင် မသိတော့ ။

" ဝူချင်းရှင်း သေသွားပေမဲ့ လီမီးတောက် က ပျောက်မသွားဘူး နဲနဲ နှေးသွားရုံပဲ.. "

သူ၏ အသံက မောပန်းနွမ်းနယ်​နေသည် ။

" ဒီ မီးတောက်က သိုင်းပညာရှင်တွေကို ရင်ဆိုင်ဖို့ ကျင့်ကြံသူတွေက ဖန်တီးထားတာလို့ ကြားဖူးတယ်.. အဆင့် ၃ သိုင်းပညာရှင်တွေတောင် ဆဋ္ဌမအာရုံကို အားကိုးပြီး ရှောင်ရုံပဲ တက်နိုင်တာ.. "

" ဝူချင်းရှင်းက ကျင့်ကြံတာ မကြာသေးဘူးဆိုပြီး ကျုပ် လျော့တွက်မိတာပဲ.."

ကျောက်စိမ်းမျက်နှာနဂါးသည် နာမည်တစ်လုံးနှင့် နေခဲ့သူ ဖြစ်သော်လည်း ယခုအခါတွင် မတော့ စိတ်ပျက်အားငယ် နေလေပြီ ။

ကျန်သူများက ခြေချိတ်ထိုင်ကာ အတွင်းအားဖြင့် လီမီးတောက်ကို တွန်းလှန်နေ၏ ။ ကောက်ရိုးတစ်မျှင် ဖြစ်ပါစေ သူတို့ဖမ်းဆုပ်နေအုံးမည်ဖြစ်သည် ။

" ဘုတ်..ဘုတ်..ဘုတ်.."

ခြေသံများနှင့်အတူ အားလုံးမေ့နေကြသည့် ဓားသမားဟူက မီးပင်လယ်ထဲမှ ထွက်လာ၏ ။

သူ၏ အမူအရာက တည်ငြိမ်နေရုံသာမက မီးတောက်လောင်နေခြင်း မရှိပေ ။

" ဟူးကြီး.. ခင်ဗျား.. "

ယခုအချိန်တွင် တစ်ခုခုမှားယွင်းနေသည်ကို လူတိုင်း သဘောပေါက်လိုက်ကြသည် ။

ဓားသမားဟူက စကားတစ်ခွန်းမှာ မပြောဘဲ သူ့လက်က ဓားအိမ်ကို ကိုင်လိုက်ပြီး မှုန်ဝါးဝါး ဖြစ်သွားသည်ကိုသာ မြင်လိုက်ရ၏ ။

ဓားအလင်း ဆယ်ခုကျော်တောက်ပလာပြီး လေထဲတွင် သွေးများပန်းထွက်လာကာ အသားစများ လွင့်မျောနေသည် ။

ချောင်မူအပါအဝင် သူတို့လေးဦးစလုံး သွေးများရွှဲနစ် သွားကြ၏ ။ အဆင့် ၅ သိုင်းပညာရှင် တစ်ယောက်ဆိုလျှင် လက်တစ်ဖက် ပြတ်ကျသွားသည် ။

" ခ...."

လူတိုင်းက ဒေါသတကြီး တုန့်ပြန်ရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း လီမီးတောက် ပျောက်ကွယ်သွားသဖြင့် အံ့အားသင့်ကုန်ကြသည် ။

" အရိုးစား လီမီးတောက်က ငြိမ်းသွားတာလား.. "

ကျောက်စိမ်းမျက်နှာနဂါး၏ နှလုံးသား တစ်ခုလုံး စစ်တပ်ကြီး ချီလာသလို တဒိန်းဒိန်း ခုန်နေလေသည် ။

ဓားပညာဆိုသည်က မည်မျှပင် အစွမ်းထက်စေကာမူ အရိုးနှင့်အသားကိုသာ လှီးဖြတ်နိုင်သည့် ကျွမ်းကျင်မှု သာဖြစ်သည် ။

ယခုအခါတွင် လီမီး​တောက်သည် သူတို့၏ အရိုးများအထိပါ လောက်မြိုက်နေသဖြင့် ဓားပညာဖြင့် လုပ်ဆောင်နိုင်တော့မည် မဟုတ်ချေ ။

Chapter 122

~

အခန်း ၁၂၂

~

" လီမီးတောက်ကို ငြိမ်းလိုက်တာလား.. "

" အတွင်းအား ပိုကောင်းလို့လား.. တခြား စွမ်းအား တစ်မျိုးမျိုးလား.. ဒီကမ္ဘာမှာ ကျင့်ကြံသူတွေရဲ့ လီမီးတောက်ကို ကိုင်တွယ်နိုင်တဲ့ သိုင်းပညာရှင် ရှိနေတာပဲ.. "

ကျောက်စိမ်းမျက်နှာနဂါး သည် အချိန်ကြာကြာ အံ့သြချိန်မရလိုက် ။ အလွန်ပြင်းထန်သော အန္တရာယ်ခံစားချက် ရလိုက်ပြီး ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး တောင့်တင်းသွားကာ အသက်ရှူရန်ပင် ခက်ခဲလာသည် ။

ချောင်မူက သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ငုံ့ကြည့်လိုက်၏ ။ မီးမလောင်သည့်နေရာများရှိ မွေးညှင်းများမှာ ထောင်နေပြီး ဆံပင်များပင် ထော​င်နေလေသည် ။ သိုင်းသူတော်စင်စိတ်ဝိညာဥ်ကျမ်းစာကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော အာရုံခံစားချက်မှာ အရူးအမူး သတိပေးနေ၏ ။

' သေမင်း..သေမင်း..သေမင်း..'

ဤ သတိပေးချက်က ဝူချင်းရှင်း၏ လီမီးတောက်ထက်ပင် များစွာ ကျော်လွန်နေလေသည် ။ အသက်ရှူရသည်ပင် မလွယ်တော့ချေ ။

သို့သော်လည်း သူတို့တင် တုန်ရီနေခြင်းမဟုတ် ။ ဓားထိုးခံရပြီးနောက် မြေပြင်ပေါ်တွင် လဲကျနေသော ဝူချင်းရှင်း၏ ခန္ဓာကိုယ်သည်ပင် တုန်ရီနေသည် ။

သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်က လှုပ်ရှားလာပြီး ​မျက်လုံးဖွင့်ကာ ဓားသမားဟူ ကို ကြည့်လိုက်သည် ။

သူတို့ သတိမထားမိလိုက်ခင်မှာပင် ငွေစန္ဒာလမင်းက မိုးတိမ်အကြားမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး လောကတစ်ခွင်လုံးကို ငွေရောင်အလင်းများ ဖြန့်ကျဲပေးလျက်ရှိသည် ။

ဝူချင်းရှင်း၏ မျက်လုံးထဲတွင် ဓားသမားဟူ၏ ပုံရိပ်က တစ်လှမ်းပြီး တစ်လှမ်း ပို၍နီးကပ်လာ၏ ။

ဓားသမားဟူ ခြေလှမ်း လှမ်းလိုက်သည့် အခါတိုင်း ပတ်ဝန်းကျင်တွင် တောက်လောင်နေသော လီမီးတောက်များက တဖြည်းဖြည်း ငြိမ်း၍ သွားသည် ။

သာမန်သိုင်းပညာရှင်များ သေမင်းဖြစ်သော လီမီးတောက်သည် ဤလူ၏ ရှေ့တွင်မူ ဦးညွှတ်ပေးနေ သကဲ့သို့ပင် ။

ဓားသမားဟူ၏ မျက်နှာက တွန့်လိမ်လာပြီး တခြားလူတစ်ယောက် အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွား၏ ။

အသက်အရွယ်ကို တိတိကျကျ ခန့်မှန်းရန် ခက်ခဲသော မျက်နှာတစ်ခု ။ သူ၏ နက်ရှိုင်းသော မျက်လုံးများသည် ကမ္ဘာကြီး၏ ဝမ်းနည်းမှုများကို မြင်တွေ့ခဲ့ရသော အဘိုးကြီးတစ်ဦးနှင့် တူသော်လည်း သူ့မျက်နှာတွင် အသက်အရွယ်ကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော အစက်အပြောက်များ သို့မဟုတ် အရေးအကြောင်းများ မရှိ ။ သူ့မျက်နှာသည် ကျယ်ပြန့်ပြီး ပြတ်သားဟန်ရကာ တည်ငြိမ်နေသော်လည်း သူ့မျက်ခုံးများသည် အနည်းငယ် တွန့်ကွေးနေသည် ။

သူ၏ ရှည်လျားသည့် ဆံပင်များက ပုခုံးပေါ်တွင် ဝဲကျနေပြီး သက်လတ်ပိုင်းအရွယ်လူတစ်ယောက်၏ ဆံပင်ကဲ့သို့ မီးခိုးရောင်ဖျော့ဖျော့ သန်းနေသော်လည်း လူငယ်တစ်ယောက်၏ ဆံပင်ကဲ့သို့ ထူထဲနေဆဲပင် ။

" ချင်းရှင်း.. ငါ မင်းကို ရွှမ်ထျန်းဂိုဏ်းမှာ လေ့ကျင့်ဖို့ အချိန် နှစ်နှစ်ဆယ် သုံးဆယ် ပေးခဲ့တယ်နော်.. "

ထိုလူက သူ့ခြေထောက်အောက်ရှိ သေလုမျောပါးဖြစ်နေသော ဝူချင်းရှင်းကို စိတ်ပျက်လက်ပျက် ကြည့်လိုက်ပြီး...

" ဒီလောက်ပဲလား .."

" သိုင်း..သူ..တော်..စင်..."

ဝူချင်းရှင်းက ခေါင်းမော့ကာ အံကိုတင်းတင်းကြိတ်ပြီး ခေါ်လိုက်၏ ။ သူမ၏ လှပနုနယ်သော မျက်နှာသည်ခက်ထန်နေလေ၏ ။

" သိုင်းသူတော်စင်စိတ်ဝိညာဥ်ကျမ်းက နှစ်လမ်းသွား အာရုံခံနိုင်တယ်လေ.. ဒီ ကျမ်းကို ရှင်ဖန်တီးခဲ့ပေမဲ့ ရှင်ထိန်းချုပ်နိုင်တာမှ မဟုတ်တာ.. "

" ခု ဘာလို့လဲ.. "

" ဘာလို့လဲ ဆိုတော့.. ငါက သိုင်းသူတော်စင် ဖြစ်နေလို့ပေါ့.. "

သိုင်းသူတော်စင်က ခပ်ပေါ့ပေါ့သာ ပြန်ဖြေလိုက်သည် ။

" လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်နှစ်ဆယ် သုံးဆယ်က သိုင်းသူတော်စင် မလုပ်နိုင်ခဲ့ရုံနဲ့ လက်ရှိ သိုင်းသူတော်စင်က မလုပ်နိုင်ရဘူးလို့ မင်းကို ဘယ်သူပြောလဲ.. "

" ဆက်ပြီး တိုးတက်အောင် မဖန်တီးနိုင်ရင် ငါ့နာမည်ကို ဘာလို့ သိုင်းသူတော်စင်လို့ ခေါ်နေဦးမှာလဲ.. သိုင်းလမ်းစဥ်က အင်မော်တယ်လမ်းစဥ်ကို ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ယှဥ်ပြိုင်နိုင်ပါတော့မလဲ.. "

" သိုင်းသူတော်စင်စိတ်ဝိညာဥ်ကျမ်းရဲ့ သံမဏိစည်းမျဥ်းကို ပြောင်းလဲလို့ မရရင် ငါ့ကိုငါ ပြောင်းလဲလို့ရတာပဲ.. "

" အခုငါ ရွှမ်မင်းအသက်ရှူကျင့်စဥ်လို့ ခေါ်တဲ့ ကျင့်စဥ်တစ်ခု ဖန်တီးထားတယ်.. ဒီ ကျင့်စဥ်မှာ သိုင်းသူတော်စင်စိတ်ဝိညာဥ်ကျမ်းရဲ့ လေ့ကျင့်တဲ့အဆင့်ပဲ ပါပြီး အာရုံခံနိုင်တဲ့ အပိုင်းကို ဖျောက်ထားလိုက်တယ်.."

ဝူချင်းရှင်းက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်၏ ။ သူမ တစ်ခုခု ပြန်ပြောချင်သော်လည်း စကားလုံး ရှာမရချေ ။

အင်မော်တယ် လမ်းစဥ်သည် ကြာချိန်ဟူ၍ မရှိပေ ။ သူမ နေ့တိုင်း ခါးသီးစွာ လေ့ကျင့်​နေပြီး သေမျိုးနှင့် မသေမျိုးကြားရှိ ကွာခြားချက်ကို ကျော်လွန်နိုင်စေရန် မျှော်လင့်ကာ ကျင့်ကြံခဲ့သော်လည်း ဆယ်စုနှစ် နှစ်ခုသုံးခုက မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ကုန်ဆုံးသွားခဲ့သည် ။

သို့သော်လည်း သိုင်းသူတော်စင် အတွက်မူ ကွဲပြားနေ၏ ။

သိုင်းသူတော်စင်က...

" မင်းရဲ့ စိတ်ကို ကြည်လင်ပြီး အာရုံစူးစိုက်မှု ရှိအောင်လို့ မင်းရဲ့နာမည်ကို ချင်းရှင်းလို့ ပေးခဲ့တာ.. ဒါပေမဲ့ မင်းရဲ့ စိတ်က ငါမျှော်လင့်သလို ဖြစ်မလာခဲ့ဘူး.. "

" မင်းရဲ့ ပါရမီက မဆိုးပါဘူး.. မင်းရဲ့ နှလုံးသားကပဲ တည်ငြိမ်ဖို့ လိုအပ်နေတာ.. ငါ့အပေါ်မှာ ကြောက်စိတ် မဖယ်ရှားနိုင်ရင် မင်းဘယ်လိုလုပ်ပြီး အဆင့်တက်နိုင်​တော့မှာလဲ.. "

" မင်းရဲ့ နှလုံးသားက တုန်လှုပ်နေပြီး သိုင်းလမ်းစဥ်နဲ့ အင်မော်တယ်လမ်းစဥ်မှာ အဆင့်မတက်ရဲဘူး ..အဆင့်တက်ပြီးနောက် ငါ့လက်ချက်နဲ့ သေရမှာ.. မင်း ရွေးချယ်ခဲ့တဲ့ လမ်းကို ယုံကြည်မှု ပျောက်ဆုံးသွားပြီး တာအိုနှလုံးသားပြိုကွဲ သွားမှာကို ကြောက်နေတာလား.. "

ယခုအချိန်တွင် လီမီးတောက်အားလုံး ငြိမ်းသွားလေပြီ ။ မီးတောက်များအား ဝူချင်းရှင်း ထိန်းချုပ်ထားခြင်း ဖြစ်သော်လည်း အလိုလို ပျောက်ကွယ်သွားသဖြင့် ဝူချင်းရှင်း မထိန်းချုပ်နိုင်တော့မှန်း သိသာလှ၏ ။

လီမီးတောက် ပျောက်ကွယ်ပြီးနောက် မှိန်ဖျော့ဖျော့ ငွေလရောင်သာ ကျန်ရှိတော့သည် ။

လရောင်အောက်တွင် သိုင်းသူတော်စင်က သူ၏ လက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်လျှင် မယုံနိုင်စရာပင် လျင်မြန်စွာ ကြီးထွားလာသည် ။

သူ၏ လက်ဖဝါးမှ အရိုးကျိုးသံများကို ချောင်မူတို့ အတိုင်းသား ကြားနေရ၏ ။

သိုင်းသူတော်စင်၏ လက်ဖဝါးသည် သာမန်အရွယ်မှ လူတစ်ဦး၏ ဦးခေါင်း အရွယ်ထက်ပင် ပိုကြီးလာသည် ။

" ဒီနှစ်တွေ တလျှောက် အင်မော်တယ်လမ်းစဥ်ကို မင်း ဘယ်လိုများ ကျင့်ကြံနေတာလဲ .."

သိုင်းသူတော်စင်က စကားပြောရင်း လက်မနှင့် လက်ညိုးကို အသုံးပြု၍ ဝူချင်းရှင်း၏ မျက်နှာကို ညှစ်ကာ ဆွဲမလိုက်သည် ။

" စကားနားမထောင်တဲ့ ကလေးတွေနဲ့ အသုံးမကျတဲ့ ကလေးတွေက သေဖို့ ထိုက်တန်တယ်နော်.. "

" ဒါကြောင့် နောက်ဆုံး အနေနဲ့ ငါ မင်းကို မေးမယ်.. "

သိုင်းသူတော်စင်၏ အမူအရာက ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်ဟန် ပေါက်လာ၏ ။

" သိုင်းပညာဆိုတာ ဘာလဲ.. "

သိုင်းသူတော်စင်၏ အသံက တောင်တန်းများကြားတွင် ပဲ့တင် ထပ်သွား၏ ။

ဝူချင်းရှင်းသည် သူမ၏ ငယ်ဘဝကို ပြန်ရောက်သွားသည်ဟုပင် ခံစားမိပြီး တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ရီနေသည် ။

သူမက မဖြေဘဲ မနေရဲဘဲ...

" သိုင်းပညာဆိုတာက ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ကို အလေးပေးတာ.. စွမ်းအင်တွေကို အတွင်းအား အဖြစ်ပြောင်းလဲပီး ခန္ဓာကိုယ်ကို သန်မာစေတာ.. ဒန်တျန်မှာ အတွင်းအား ပြည့်သွားရင် စိတ်ဝိညာဥ် သန့်စင်ခြင်း လုပ်လို့ရပြီ.."

" သိုင်းပညာဆိုတာ ဘာလဲ.. "

သိုင်းသူတော်စင်၏ မျက်နှာအမူအရာက မပြောင်းလဲဘဲ ထပ်မေးလိုက်၏ ။

ဝူချင်းရှင်းက သေချာစဥ်းစားပြီး ပြန်ဖြေသည် ။

" သိုင်းပညာဆိုတာ အဓိကအားဖြင့် တိုက်ခိုက်ရေးနည်းလမ်းကို ရှာဖွေခြင်းပဲ .."

" သိုင်းပညာဆိုတာ ဘာလဲ.. "

သိုင်းသူတော်စင်က ​နေက်တစ်ကြိမ်မေးလိုက်၏ ။

ဝူချင်းရှင်းက တုန်ရီစွာဖြင့်...

" သိုင်းပညာဆိုတာ လက်နက်ကို မကိုင်စွဲခင်မှာ အရင်ဆုံး စွန့်လွှတ်တတ်ဖို့ပါပဲ.. ဒါဟာ ရန်လိုမှုကို ကျော်လွန်တဲ့ စိတ်ဓာတ်ခွန်အားတစ်ခုပါ .. တကယ့်သိုင်းပညာရှင်အစစ်အမှန်ဆိုတာ ကြောက်ရွံ့ခြင်းကင်းပြီး အနိုင်မခံအရှုံးမပေးတတ်ရုံတင်မကဘဲ... အကြမ်းဖက်မှုကို တောင့်တတာထက်စာရင် ကရုဏာတရားကိုပဲ လက်ကိုင်အဖြစ် ထားရှိရမှာပါ.."

သိုင်းသူတော်စင်က တိတ်ဆိတ်စွာ စိုက်ကြည့်နေ၏ ။ သူ၏ မျက်နှာထက်တွင် စိတ်မရှည်မှုများ ပေါ်လွင်လာကာ သူ၏ ရေအိုးတစ်လုံးနီးပါး ကြီးမားသည့် လက်သီးကို ဆုပ်ပြလိုက်ပြီး...

" သိုင်းပညာဆိုတာ လက်သီးတစ်လုံးပဲ.. "

" ကြီးမားပြီး မာကျောတဲ့ လက်သီးဆိုတာ သိုင်းပညာပဲ.. "

" သိုင်းပညာဆိုတာ ရန်သူကို အနိုင်ယူပြီး သတ်နိုင်တယ့် ကွန်ဖူးပညာပဲ.. "

" ဒီလောကမှာ အားနည်းနေရင် အပြစ်ရှိတယ်.. နောက်ကျ ကျန်ခဲ့ရင် အနိုင်ယူခံရမယ်.. ငါတို့ သိုင်းပညာရှင်တွေက ကိုယ့်ကိုကိုယ် တိုးတက်အောင် ကြိုးစားသင့်တယ်.. ကိုယ့်ကိုကိုယ် အဆင်မပြတ် အားကောင်းအောင် လုပ်ရမယ်.. ငါတို့ လက်သီးတွေကို သန်မာသထက် သန်မာလာအောင် လေ့ကျင့်နေရမယ်.. "

သိုင်းသူတော်စင်က လက်သီး တင်းတင်းဆုပ်လိုက်သဖြင့် သွေးကြောများက တီကောင်များသဖွယ် တွန့်လိမ်နေသည် ။

" ဒါဆို ငါမင်းကို ထပ်မေးမယ် ဝူကျိ ဆိုတာ ဘာလဲ.. "

သိုင်းသူတော်စင်က မေးလိုက်သည် ။

ယခုအခါတွင်တော့ ဝူချင်းရှင်းက သေချာစဥ်းစားပြီးမှ ပြန်ဖြေလိုက်၏ ။

" ​ဝူကျိ ဆိုတာ အဆုံးမဲ့ခြင်းပါ .. ရှေးခေတ်သိုင်းလောကရဲ့ အမြင်ကျဉ်းမြောင်းတဲ့ အစွဲအလမ်းတွေကို ရိုက်ချိုးပစ်ဖို့.. တစ်လောကလုံးမှာရှိတဲ့ ထိပ်တန်းသိုင်းပညာရပ် လျှို့ဝှက်ချက်တွေကို စုစည်းဖို့.. ပြီးတော့... သိုင်းပညာကို အဆက်မပြတ် မြှင့်တင်နိုင်ဖို့..အဲ့ဒီလိုမှသာ အင်မော်တယ်တွေနဲ့ မျိုးနွယ်ခြားတွေကို ရင်ဆိုင်တိုက်ခိုက်နိုင်လိမ့်မယ် .."

သိုင်းသူတော်စင်၏ စိတ်မရှည်မှုကို မြင်လျှင် သူမက အမြန်ဆက်ပြောလိုက်သည် ။

" သိုင်းပညာကို အဆုံးမရှိ မြှင့်တင်နိုင်ဖို့ပါ.. "

" အင်မော်တယ် လမ်းစဥ်က စိတ်ဝိညာဥ်ကို အလေးပေးပင်မဲ့ သိုင်းလမ်းစဥ်က ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခန္ဓာကိုယ်ကို အလေးပေးပါတယ်.. လမ်းစဥ် နှစ်ခုလုံးက ကွဲပြားပြီး သာလွန်တာနဲ့ နိမ့်ကျတယ်ဆိုတာ မရှိပါဘူး.. သိုင်းလမ်းစဥ်ရဲ့ အဓိက ရည်မှန်း ချက်က အင်မော်တယ်လမ်းစဥ်ကို အနိုင်ယူနိုင်ဖို့ပဲ.. "

" မဟုတ်ဘူး.. ကျွန်မတို့ လက်သီးတွေကို မျိုးနွယ်ခြားတွေထက် သန်မာအောင် လေ့ကျင့်တာကမှ သိုင်းလမ်းစဥ်ရဲ့ အနှစ်သာရပါ.. "

ဝူချင်းရှင်းသည် ရွေးချယ်မှု မေးခွန်းကို ဖြေနေသကဲ့သို့ ယောက်ယက်ခက် နေ၏ ။ သူမ၏ စိတ်သည် အလွန်လှုပ်ရှားနေသဖြင့် တည်တည်ငြိမ်ငြိမ် မစဥ်းစားနိုင်တော့ပေ ။ အဖြေအားလုံး ကမောက်ကမ ဖြစ်ကုန်၏ ။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သိုင်းသူတော်စင်က ညင်သာစွာ ခေါင်းခါလိုက်​ပြီး...

" ငါတို့ သိုင်းပညာရှင်တွေက ငါတို့ကို ငါတို့ ပိုသန်မာအောင်လုပ်ပြီး အားနည်းသူကို အနိုင်ကျင့်ရင် ငါတို့က မျိုနွယ်ခြားတွေနဲ့ အတူတူ ဖြစ်သွားမှာပေါ့..

" သိုင်းပညာလေ့ကျင့်တယ်ဆိုတာ စစ်ပွဲကို ကာကွယ်နိုင်ဖို့ပဲ .. စစ်ပွဲကို ကာကွယ်နိုင်ဖို့က သိုင်းလမ်းစဥ်ရဲ့ အနှစ်သာရပဲ.. "

သိုင်းသူတော်စင်က ကျယ်လောင်စွာ ပြောလိုက်၏ ။

ဝူချင်းရှင်းသည် သူမဖြေသည်နှင့် သဘောတရားခြင်း အတူတူဟု ငြင်းချင်သော်လည်း မငြင်းရဲပေ ။

" ဒါဆို အစွမ်းရောက် သိုင်းပညာ ဆိုတာကရော.. "

သိုင်းသူတော်စင်က ခေါင်းမော့ပြီး ကျဆင်းနေသော လရောင်ကို ခံစားကြည့်လိုက်၏ ။

သူ၏ ကြွက်သားများသည် လရောင်အောက်တွင် လှပသည့် စကျင်ရုပ်ထုပမာ အချိုးအစား ကျနနေသည် ။

" သိုင်းပညာရဲ့ အထွတ်အထိပ်ဆိုတာ မျိုးနွယ်ခြားအားလုံးကို အောင်နိုင်ပြီး ဒီကမ္ဘာကြီးကို ထာဝရ ငြိမ်းချမ်းရေး ယူဆောင်ပေးနိုင်တဲ့ အဆုံးစွန်သော ခွန်အားကို ခေါ်တာ.. "

" ဒါ သိုင်းပညာရှင်တွေရဲ့ လမ်းစဥ်ပဲ.. "

ထိုသို့ ပြောပြီး​နောက် သိုင်းသူတော်စင်က တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက် သွား၏ ။

ရုတ်တရက် ဝူချင်းရှင်း၏ မျက်စိသူငယ်အိမ်များမှာ အနည်းငယ် ကျယ်သွားသည် ။ သူမ၏ နုပျိုချောမွေ့သော မျက်နှာသည် ကျုံ့ဝင်လာကာ အရေးအကြောင်းများ ပေါ်လာပြီး အဝါရောင်သစ်ရွက်ခြောက်သဖွယ် ရှုံ့တွလာ၏ ။

ထို့နောက် သူမ၏ ခေါင်းက တဖြည်းဖြည်းငုံ့သွားပြီး အသက်စွမ်းအင် ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည် ။