အခန်း (၁၄၁၇-၁၄၁၈)
Vol. 142 Ch. 1417-1418
အခန်း (၁၄၁၇) - လူသားမသေမျိုး လမ်းစဉ်
“ဒါ ဘယ်အမာခံတပည့်ရဲ့ နယ်မြေသစ်ရှာဖွေရေးအဖွဲ့လဲဟ”
“အမာခံတပည့်ပိုင်တဲ့ အဖွဲ့တော့ မဟုတ်လောက်ဘူး၊ အမာခံအဖွဲ့ဆိုရင် ဝေစုခွဲတမ်းက ဒီလောက် မများနိုင်ဘူး။ ပြီးတော့ သူတို့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုက အဆင့် ၁ မသေမျိုးတောင် မဟုတ်သေးဘူးပဲ”
“ဒါဆို ကျွယ်မင်းကြယ်ကို မလာခင်ကတည်းက...”
“ငါ အရင်က ကြားဖူးသလိုပဲ၊ နံပါတ် ၄၃၂ နယ်မြေ စူးစမ်းရေးကြယ်မှာ ကံကောင်းတဲ့ကောင်တစ်ယောက်ရှိတယ်တဲ့။ ပထမဆုံးအကြိမ် ရှာဖွေရေးထွက်တာနဲ့တင် နတ်ဆေးပင် ၈ ပင်တောင် ရှာတွေ့ခဲ့တာဆိုလား...”
“သူပဲ ငါမှတ်မိပြီ၊ ဒါ ဟို နယ်မြေကိုးခု ရှာဖွေရေးအဖွဲ့ပဲ ”
နောက်ဆုံးတွင်တော့ လင်းယွမ်နှင့် ယွီဝူရှီးတို့ကို မှတ်မိသွားသူများ ရှိလာသည်။
သူတို့နှစ်ဦးမှာ ဤနေရာတွင် နေထိုင်သည်မှာ ဆယ်နှစ်ကျော်ပြီဖြစ်သဖြင့် လူအတော်များများနှင့် ထိတွေ့ဖူးကြသူများ ဖြစ်သည်။
ထို့အပြင် ယခင်က ဝူရှန့်ငရဲတွင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သော အကြောင်းအရာအချို့မှာလည်း လူအများ၏ ပါးစပ်ရာဇဝင်ဖြင့် ပြန့်နှံ့နေခဲ့ပြီးသား ဖြစ်သည်။
ဥပမာအားဖြင့် နယ်မြေကိုးခု ရှာဖွေရေးအဖွဲ့၏ ခေါင်းဆောင်မှာ အောက်နယ်မြေ ခြောက်ခုမှ လာသူဖြစ်ပြီး ဝူရှန့်ငရဲတွင် ရွှေရောင်ကျောက်ပြားပိုင်ရှင် ပါရမီရှင် နန်မင်ရှောက်ကျဲ ကို အလဲထိုးခဲ့သည်ဟူသော သတင်းမျိုး ဖြစ်သည်။
ထိုနယ်မြေကိုးခု ရှာဖွေရေးအဖွဲ့ခေါင်းဆောင်၏ ရရှိမှုများနှင့် ပတ်သက်၍လည်း လူအများ ကြားဖူးနားဝ ရှိကြသော်လည်း အတည်မပြုနိုင်ခဲ့ကြချေ။
လင်းယွမ်နှင့် ယွီဝူရှီးတို့ကို မေးမြန်းသူများ ရှိခဲ့သော်လည်း သူတို့နှစ်ဦးမှာ ဝန်လည်းမခံ၊ ငြင်းလည်းမငြင်းဘဲ နေခဲ့ကြသည်။
လူများကလည်း ထပ်မံ၍ အသေးစိတ် မမေးမြန်းရဲကြချေ။
အကြောင်းမှာ ဤနှစ်ဦးသည် အသစ်တက်လာသော အမာခံတပည့် ဟုန်ချီ နှင့် အလွန်ရင်းနှီးပြီး သူမ၏ အဖွဲ့ဝင်များ ဖြစ်နေသောကြောင့်ပင်။
ယခုမူ ထိုကောလာဟလများမှာ အတည်ဖြစ်သွားပြီ ဖြစ်သည်။
ထိုသတင်းများ၏ ၈၀ ရာခိုင်နှုန်းမှာ အမှန်တရားဖြစ်ကြောင်း လူတိုင်း အတပ်သိသွားကြပြီ။
မသေမျိုးကျောက်တုံး တစ်ထောင်ကျော်... ဤသည်မှာ သာမန်လူများ စိတ်ကူးကြည့်ရန်ပင် ခက်ခဲသော ငွေပမာဏကြီး ဖြစ်သည်။
မသေမျိုးအဆင့်မြင့် များအတွက်ပင်လျှင် အလွန်ဆွဲဆောင်မှုရှိသော ပမာဏပင်။
ကံကောင်းသည်မှာ ဤနေရာသည် ကျွယ်မင်းကြယ် ဖြစ်ပြီး ကျွယ်မင်နန်းတော်၏ အချက်အချာနေရာ ဖြစ်နေခြင်းပင်။
လောဘတက်၍ ပစ္စည်းလုယူသည့် ကိစ္စမျိုး လုံးဝ ဖြစ်မလာနိုင်ချေ။
ထိုသို့သော ကိစ္စမျိုး ဖြစ်ပွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ခဏချင်းမှာပင် နှိမ်နင်းခြင်း ခံရပေလိမ့်မည်။
ထို့ကြောင့် လူများမှာ မနာလိုစွာ ကြည့်နေရုံမှတစ်ပါး ဘာမှ မတတ်နိုင်ကြချေ။
“အကြီးအကဲ ဖုန်း... ကျနော် ကတော့ ဒီဂုဏ်ထူးမှတ်တွေနဲ့ နတ်ဆေးပင်တစ်ပင် လဲချင်ပါတယ်။ မိတ်ဆက်ပေးစရာကောင်းတဲ့ မသေမျိုးလမ်းစဉ် ရှိရင် ပြောပြပေးပါဦး”
ဖန့်ချန်က ဆိုသည်။
“အင်း... မင်းက တက်လှမ်းခြင်းအဆင့်ဆိုတော့ အခြေခံကလည်း လုံလောက်နေပြီပဲ။ နတ်ဆေးပင်ကို သုံးလို့ရပါပြီ။ ဒါပေမဲ့ ကောင်းတဲ့လမ်းစဉ်ဆိုရင်တော့...”
အကြီးအကဲ ဖုန်းက ခေတ္တစဉ်းစားပြီး
“လမ်းစဉ်က ပိုကောင်းလေလေ၊ အဆင့် ၁ နတ်ဆေးပင်က ပိုဈေးကြီးလေလေပဲ။ ငါ မင်းအတွက် ရွေးချယ်စရာတချို့ ပေးမယ်”
ပြောပြီးနောက် သူသည် ဖန့်ချန်ထံသို့ စိတ်ချင်းဆက်သွယ်ကာ မသေမျိုးလမ်းစဉ် ဆယ်ခုကျော်ကို ပြောပြလိုက်သည်
“ဒီလမ်းစဉ်တွေအတွက် အဆင့် ၁ နတ်ဆေးပင်တွေကတော့ ဂုဏ်ထူးမှတ်နန်းဆောင်မှာ လောလောဆယ် ပစ္စည်းရှိတယ်။ ဒါပေမဲ့ စည်းကမ်းအရ မင်းလည်း တန်းစီရလိမ့်မယ်။ ဒီထဲမှာ လူသားမသေမျိုး လမ်းစဉ် အတွက် နတ်ဆေးပင်ကတော့ လောလောဆယ် လဲမယ့်သူ မရှိဘူး။ မင်း အဲဒါကို ရွေးရင်တော့ တန်းစီစရာ မလိုဘူး”
“ဒါပေမဲ့ ငါသိသလောက်တော့ လူသားမသေမျိုး လမ်းစဉ်က အများဆုံးမှ အဆင့် ၆ မသေမျိုးအထိပဲ ထွက်ဖူးသေးတယ်၊ အဆင့် ၇ နောက်ပိုင်း လမ်းစဉ် ရှိမရှိတော့ မသိဘူး”
ခေတ္တရပ်ပြီးနောက် အကြီးအကဲ ဖုန်းက ပြုံး၍ ဆိုသည်
“ဒါပေမဲ့ မင်းလည်း အဲဒီလောက်အထိ အဝေးကြီး တွေးမနေပါနဲ့ဦး။ မင်းရဲ့ ပါရမီနဲ့ ကံဇာတာအရဆိုရင် အဆင့် ၄ ဒါမှမဟုတ် အဆင့် ၅ အထိ ရောက်သွားရင်တင် တော်တော်လေး ဟန်ကျနေပါပြီ”
“ဒါဆိုရင်တော့... ကျနော် လူသားမသေမျိုး လမ်းစဉ်ကိုပဲ ရွေးပါ့မယ်”
ဖန့်ချန်က ခေါင်းငြိမ့်လိုက်သည်။
သူက ဆက်ပြောသည်
“အကြီးအကဲ ဖုန်း... ဒီနတ်ဆေးပင်ကို ကျနော် နဲ့အတူ ပြန်ယူသွားလို့ ရမလား ကျနော် ရဲ့ ကျင့်ကြံမှု အခြေခံက လုံးဝပြည့်စုံပြီလို့ ခံစားရမှပဲ သုံးချင်လို့ပါ”
“ရတာပေါ့၊ လူသားမသေမျိုး အဆင့် ၁ နတ်ဆေးပင်က လျှို့ဝှက်ချက်မှ မဟုတ်တာ။ လူအများစုက ဘာလဲဆိုတာ သိကြတယ်။ သာမန်လူတွေ မသိနိုင်တဲ့ လမ်းစဉ်မျိုးဆိုရင်တော့ အမာခံတစ်ယောက်ရဲ့ ရှေ့မှာတင် သုံးရတာမျိုး ရှိတတ်တယ်”
အကြီးအကဲ ဖုန်းက ခေါင်းငြိမ့်ပြသည်။
ဖန့်ချန်လည်း ဂုဏ်ထူးမှတ်များကို နှုတ်ယူခိုင်းပြီး လူသားမသေမျိုး အဆင့် ၁ နတ်ဆေးပင်ကို လဲလှယ်လိုက်တော့သည်။
ဖန့်ချန်က ဂုဏ်ထူးမှတ်များကို နတ်ဆေးပင်နှင့် လဲလှယ်လိုက်သည်ကို မြင်သောအခါ အချို့လူများက မျက်မှောင်ကြုတ်သွားကြပြီး နှမြောစရာကောင်းသည်ဟု ထင်မြင်ကြသည်။
လင်းယွမ်ပင်လျှင် ဝင်ရောက်ဖျောင်းဖျသည်
“ခေါင်းဆောင်... ဂုဏ်ထူးမှတ်တွေကို အရင် သိမ်းထားလိုက်ပါလား၊ မသေမျိုးကျောက်တုံးတွေနဲ့ပဲ တိုက်ရိုက်ဝယ်လိုက်ပါ”
ဖန့်ချန်က ပြုံး၍ ခေါင်းခါပြကာ အကြောင်းပြချက်ကို မပြောချေ။
လင်းယွမ်က ဘာကြောင့် ဂုဏ်ထူးမှတ်တွေကို သိမ်းခိုင်းလဲဆိုတာ သူ သိသည်။
ဂုဏ်ထူးမှတ် ၅၀၀၀ ပြည့်ရင် အမာခံတပည့် စစ်ဆေးမှုကို ဝင်ခွင့် လျှောက်လို့ရတာကြောင့် မဟုတ်ပါလား
ဒါပေမဲ့ ဂုဏ်ထူးမှတ် ၅၀၀၀ ပြည့်အောင် စုရမှာက ဘယ်လောက်တောင် ကြာဦးမှာလဲ သူကတော့ ဒီကိစ္စအတွက် အချိန်အများကြီး မဖြုန်းချင်ချေ။
မသေမျိုးကျောက်တုံးတွေ ရှိနေတာက ပိုပြီး အဆင်ပြေသည်။
အမာခံတပည့် ဖြစ်ဖို့ဆိုတာကတော့ အစီရင်ဗဟိုချက် တစ်ခု ရတာနဲ့ ကြာနီနတ်မိမယ်လိုမျိုး ချက်ချင်း တက်လှမ်းလို့ ရတာပဲ။
သာမန်ကျင့်ကြံသူတွေအတွက် ကျွယ်မင်နန်းတော်ကို မဖြတ်သန်းဘဲ မဖြစ်နိုင်ဘူးလို့ ထင်ကောင်းထင်နိုင်ပေမဲ့ ဖန့်ချန်အတွက်တော့ မှန်လေး ရှိနေသရွေ့ အရာအားလုံးက ဖြစ်နိုင်ခြေ ရှိသည်။
မသေမျိုးကျောက်တုံးသာ လုံလောက်အောင် ပေးနိုင်ပါစေ။
အကြီးအကဲ ဖုန်းမှာ ခေတ္တမျှ ထွက်သွားပြီးနောက် ကျောက်စိမ်းသေတ္တာ တစ်ခုကို ကိုင်ဆောင်၍ ပြန်ရောက်လာသည်။
“ဒီသေတ္တာပေါ်မှာ အကာအကွယ်အစီရင် ပါပြီးသား၊ မင်း မဖွင့်သရွေ့တော့ ဒီနတ်ဆေးပင်ရဲ့ အရှိန်အဝါကို ဘယ်သူမှ ခံစားမိမှာ မဟုတ်ဘူး”
အကြီးအကဲ ဖုန်းက ပြုံး၍ ဆိုသည်
“ဒီသေတ္တာကလည်း တော်တော်လေး ကောင်းတဲ့ ပစ္စည်းတစ်ခုပါ၊ နတ်ဆေးပင် လဲတဲ့အတွက် လက်ဆောင်လို့ပဲ သဘောထားလိုက်ပါ”
အရှိန်အဝါကို ခံစားလို့ မရဘူးလား
ဒါဆိုရင်တော့ တကယ်ကို ကောင်းတဲ့ ပစ္စည်းပဲ။
ဖန့်ချန်၏ မျက်ဝန်းများ ဝင်းလက်သွားသည်။
သူသည် သေတ္တာကို သေသေချာချာ သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး လင်းယွမ်တို့နှင့်အတူ ဂုဏ်ထူးမှတ်နန်းဆောင်မှ ထွက်ခွာလာခဲ့သည်။
တံခါးဝသို့ ရောက်ချိန်တွင် အဆင့် ၁ မသေမျိုး အချို့က ရှေ့သို့ လာရောက် နှုတ်ဆက်ကြသည်။
ဖန့်ချန်ကလည်း တစ်ယောက်ချင်းစီကို ပြုံး၍ ပြန်လည် နှုတ်ဆက်ကာ အချင်းချင်း နာမည်ဖလှယ်ကြပြီး အပေါ်ယံ မိတ်ဆွေများ ဖြစ်သွားကြသည်။
“ခေါင်းဆောင်... ငါတို့ အရင်နေရာကို မပြန်တော့ဘူး။ ဟုန်အမာခံမှာ ကိုယ်ပိုင် ကျင့်ကြံရေး နယ်မြေ ရှိတယ်၊ အဲဒီကိုပဲ သွားကြရအောင်”
လင်းယွမ်က ဖန့်ချန်အား ယခင်က ကျိုးချွမ် စီစဉ်ပေးထားသော အခန်းသို့ ပြန်မည့်အစား အသစ်နေရာသို့ သွားရန် ပြောလိုက်သည်။
“ဟုန်မိတ်ဆွေက ကိုယ်ပိုင် နယ်မြေတောင် ရနေပြီလား ”
“ဟုတ်ပါ့ ခေါင်းဆောင်ရဲ့ နဂါးနက်လှေ တောင် ရထားသေးတယ်။ ကျနော် ပြောတာ မဟုတ်ပါဘူး၊ အဲဒီ နဂါးနက်လှေ တစ်စင်းတည်းနဲ့တင် သာမန် အဆင့် ၁၊ အဆင့် ၂ မသေမျိုးတွေက ဟုန်အမာခံကို ဘာမှ လုပ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး”
“အစီရင် မသေမျိုးအတတ်သာ အချောသတ်သွားရင် အစွမ်းက ဒီထက်ပိုပြီး ကြောက်စရာ ကောင်းလာလိမ့်မယ် ”
လင်းယွမ်နှင့် ယွီဝူရှီးတို့က ဆိုကြသည်။
ကျွယ်မင်နန်းတော်၏ အမာခံတပည့်များတွင် ကိုယ်ပိုင် ကျင့်ကြံရေးနယ်မြေများ ရှိကြပြီး ၎င်းတို့သည် ကျွယ်မင်းကြယ်၏ နေရာအနှံ့အပြားတွင် ပျံ့နှံ့တည်ရှိနေကာ ဗဟိုဂိုဏ်းကြီးအတွင်း၌သာ ကန့်သတ်ထားခြင်း မဟုတ်ချေ။
ဥပမာအားဖြင့် ကြာနီနတ်မိမယ်၏ လက်ရှိ နယ်မြေမှာ ကျွယ်မင်းကြယ်၏ တောင်ဘက်ဒေသ၊ တောင်စဉ် တစ်သိန်း ဟု ခေါ်သော နေရာတွင် ရှိသည်။
ထိုနေရာရှိ တောင်စဉ်တစ်သိန်းမှာ အမှန်တကယ်ပင် တောင်တန်းပေါင်း တစ်သိန်းမက ရှိနေခြင်း ဖြစ်သည်။
နယ်မြေမှာ အလွန်ကျယ်ပြောပြီး တောင်တန်းကြီးများမှာ ရှုပ်ထွေးစွာ ယှက်နွယ်နေကာ ထိုတောင်တန်းများကြားတွင် ရေတွက်၍မရနိုင်သော လူသားနိုင်ငံများစွာ မှီတင်းနေထိုင်ကြသည်။
ကျွယ်မင်နန်းတော်၏ အမာခံတပည့်များကို ကျွယ်မင်းကြယ် အနှံ့အပြားတွင် ခွဲဝေထားရခြင်း၏ အဓိက အကြောင်းရင်းမှာ ထိုဒေသများကို စောင့်ကြပ်ရန် ဖြစ်သလို၊ တစ်ဖက်တွင်လည်း မရေမတွက်နိုင်သော သာမန်လူသားများထဲမှ အမာခံတပည့် ဖြစ်လာနိုင်မည့်သူများကို ရှာဖွေဖော်ထုတ်ရန် တာဝန်ရှိသောကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။
ဖန့်ချန်နှင့် လင်းယွမ်တို့သည် တည်နေရာ ကူးသန်းခြင်း အစီရင် မှတစ်ဆင့် တောင်စဉ်တစ်သိန်းအတွင်းရှိ ကြာနီနတ်မိမယ်၏ နယ်မြေသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ကြသည်။
ထိုနေရာတွင် တောင်တန်းပေါင်း ဆယ်ဂဏန်းခန့်မှာ တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ဆက်သွယ်နေပြီး နတ်ငှက်များနှင့် ထူးဆန်းသော သတ္တဝါများ၊ ရေတံခွန်များနှင့် ထူးခြားသော ကျောက်ဆောင်များကို နေရာအနှံ့ မြင်တွေ့ရသည်။
ဝိညာဉ်စွမ်းအား ထူးကဲမှုကို ပြောရမည်ဆိုလျှင် ချင်းယွီနတ်ဘုရားဂိုဏ်း ကဲ့သို့သော နေရာများထက် အဆပေါင်း ရာနှင့်ချီ၍ သာလွန်လှသည်။
ဤနေရာတွင် ကျင့်ကြံမည်ဆိုပါက အထက်သုံးဆင့် ကျင့်ကြံသူများပင်လျှင် ဝိညာဉ်စွမ်းအား ကြွယ်ဝမှုကြောင့် ကျင့်ကြံမှု အရှိန်အဟုန်မှာ များစွာ တိုးတက်လာပေလိမ့်မည်။
သူတို့ သုံးယောက် ရောက်ရှိချိန်တွင် ကျင့်ကြံရေးနယ်မြေအတွင်း၌ လှုပ်ရှားသွားလာနေသော ကျင့်ကြံသူ အတော်များများကို တွေ့မြင်နေရသည်။
“ငါတို့အပြင် တခြားကျင့်ကြံသူတွေလည်း ဒီမှာ ရှိနေတာလား ”
ဖန့်ချန်က စပ်စုကာ မေးလိုက်သည်။
လင်းယွမ်နှင့် ယွီဝူရှီးတို့၏ အမူအရာမှာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားပြီး လင်းယွမ်က ခနဲ့တဲ့တဲ့ အပြုံးဖြင့် ဆိုသည်
“ဒါက ကျွယ်မင်နန်းတော်က အကြီးအကဲတစ်ယောက် စီစဉ်ထားတာလေ။ ဟုန်အမာခံရဲ့ ဘေးမှာ ငါတို့လောက်ပဲ ရှိနေလို့ မဖြစ်ဘူးဆိုပြီး ကျင့်ကြံသူ ရာနဲ့ချီကို ဒီမှာ နေရာချပေးထားတာ။ အဲဒီထဲမှာ...”
“မင်းတို့နှစ်ယောက်က မိစ္ဆာသန့်စင်မျှော်စင်မှာ တာဝန်ကျနေတာ မဟုတ်ဘူးလား ဘာလို့ ခွင့်ပြုချက်မရှိဘဲ လူ့လောကကို ပြန်လာကြတာလဲ ”
ရုတ်တရက် လူရိပ် ဆယ်ဂဏန်းခန့်မှာ လေပေါ်မှ ပျံသန်းရောက်ရှိလာသည်။
ရှေ့ဆုံးမှလူ၏ အရှိန်အဝါမှာ အလွန်ပင် ကြီးမားလှပြီး အဆင့် ၃ မသေမျိုး အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။
သူသည် အရပ်ရှည်ပြီး သပ်ရပ်သော အဖြူရောင် ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားကာ တစ်ကိုယ်လုံးမှ မသေမျိုးစွမ်းအား များမှာ ထူထပ်စွာ ထွက်ပေါ်နေသည်။
သူ၏ နောက်ကွယ်မှ လူများမှာလည်း အနိမ့်ဆုံး အဆင့် ၁ မသေမျိုးများ ဖြစ်ကြပြီး အချို့မှာ အဆင့် ၂ မသေမျိုးများ ဖြစ်ကြသည်။
သူတို့သည် လင်းယွမ်နှင့် ယွီဝူရှီးတို့ကို လှောင်ပြောင်လိုသော အကြည့်များဖြင့် ကြည့်နေကြလေတော့သည်။
အခန်း (၁၄၁၈) - အောင့်သီးအောင့်သက် ပညာပေးခြင်း
တစ်ဖက်လူများ ပေါ်လာချိန်တွင် လင်းယွမ်နှင့် ယွီဝူရှီးတို့၏ စိတ်လှုပ်ရှားတုန်လှုပ်သွားမှုကို ဖန့်ချန် ရိပ်မိလိုက်သည်။
လင်းယွမ်က မျက်နှာတွင် အတင်းအကျပ် ပြုံးလိုက်ရသော်လည်း လက်အုပ်ချီ၍ ဆိုသည်
“စီနီယာကျန်း... ကျနော်တို့ အထက်လူကြီးဆီမှာ ခွင့်တိုင်ခဲ့ပြီးပါပြီ။ ဒီတစ်ခေါက်က ခေါင်းဆောင်ကို လမ်းညွှန်ပေးဖို့ သီးသန့်လာခဲ့တာပါ”
“စီနီယာကျန်း... ဒီသူကတော့ ကျနော်တို့ နယ်မြေကိုးခု ရှာဖွေရေးအဖွဲ့ရဲ့ ခေါင်းဆောင် ဖန့်ချန် ပါ။ ဟုန်အမာခံ စစ်ဆေးပွဲတုန်းက ကနဦးအဖွဲ့ဖော်လည်း ဖြစ်ပါတယ်”
ယွီဝူရှီးက ဝင်ပြောသည်။
ပြောပြီးနောက် သူက ဖန့်ချန်ကို ပြုံးပြရင်း မျက်ရိပ်ပြလိုက်သည်
“ခေါင်းဆောင်... ဒီစီနီယာကျန်းက အခု ကျနော်တို့လိုပဲ ဟုန်အမာခံရဲ့ ရှာဖွေရေးအဖွဲ့ဝင် တစ်ယောက်ပါပဲ”
ထို့နောက် သူက ဖန့်ချန်ထံ စိတ်ချင်းဆက်သွယ်ကာ အသံလွှင့်လိုက်သည်
“ဒီလူက ကျန်းချန် တဲ့။ အကြီးအကဲအဖွဲ့ထဲက တစ်ယောက်နဲ့ ဆွေမျိုးတော်စပ်ပြီး ဟုန်မိတ်ဆွေရဲ့ ဘေးနားမှာ အဖွဲ့တွင်းကိစ္စအဝဝကို တာဝန်ယူဖို့ အထက်က ထည့်ပေးလိုက်တာ။ ဒီနှစ်တွေမှာ သူက ကျနော်နဲ့ လင်းယွမ်ကို တော်တော်လေး နှိပ်ကွပ်ခဲ့တာ။ စရိုက်က သိပ်မကောင်းဘူး၊ ဟုန်အမာခံအပေါ်မှာလည်း မရိုးသားတဲ့ စိတ်ကူးတွေ ရှိပုံရတယ်”
“အော်... သူကိုး”
ကျန်းချန်၏ မျက်နှာတွင် ခပ်မှိန်မှိန် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာပြီး ဖန့်ချန်ကို အကဲခတ်သည့် အကြည့်ဖြင့် အထက်အောက် ကြည့်ရှုစစ်ဆေးနေသည်။
ထို့နောက် ယွီဝူရှီးဘက်သို့ လှည့်ကာ ဆိုသည်
“မင်းက ဘေးဒုက္ခကျော်လွှားခြင်း အဆင့်ပဲ ရှိသေးတာ။ မင်း စိတ်ချင်းဆက်သွယ်ပြီး ပြောတာတွေကို ငါ အတိုင်းသား ကြားနေရတယ်”
ယွီဝူရှီး၏ မျက်နှာ အနည်းငယ် ပျက်သွားပြီး အားနာသလို ပြုံးလိုက်ရသည်။
“မင်းပဲ မဟုတ်လား... အရင်က ကိုယ့်သဘောနဲ့ကိုယ် သူတို့ကို ခေါ်ပြီး ဝိညာဉ်ခွဲထွက်ခဲ့လို့ အမှားအယွင်းဖြစ်ပြီး ယင်လောကမှာ ဆယ်နှစ်ကျော် ပိတ်မိနေခဲ့တာ ”
ကျန်းချန်က ဖန့်ချန်ကို လှောင်ပြုံးဖြင့် ကြည့်ကာ
“မင်းရဲ့ အောက်နယ်မြေ ခြောက်ခုက အကျင့်ဆိုးတွေကို ကျွယ်မင်နန်းတော်အထိ သယ်မလာနဲ့။ ကျွယ်မင်နန်းတော်မှာ ပထမဆုံး လုပ်ရမယ့်အလုပ်က စည်းကမ်းလိုက်နာဖို့ပဲ။ စည်းကမ်းလိုက်နာမှ အသက်ရှင်မယ်။ ဒီတစ်ခေါက်တော့ မင်းကံကောင်းလို့ ပြန်လာနိုင်တာ၊ နောက်တစ်ခါတော့ သေချာမှာ မဟုတ်ဘူး”
ခေတ္တရပ်ပြီးနောက်
“နန်မင်စီနီယာက မင်းတို့အတွက် အသနားခံပေးလို့သာပေါ့၊ မဟုတ်ရင် ဒီတစ်ခေါက် ခွင့်ပြုချက်မရှိဘဲ ယင်လောကထဲ ဝင်သွားတဲ့အတွက် မင်းတို့ ကိုယ်ပြုတဲ့ကံ ကိုယ်ပြန်ခံရလိမ့်မယ်”
စကားအဆုံးတွင် ကျန်းချန်က ခပ်အေးအေး ပြုံးလိုက်ရင်း
“ဒါပေမဲ့ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် မင်းပြန်လာနိုင်တာကို ဟုန်အမာခံ သိရင်တော့ သိပ်ဝမ်းသာမှာပဲ။ ဒီလူနှစ်ယောက် မင်းကို နေထိုင်မယ့်နေရာဆီ ခေါ်သွားပေးလိမ့်မယ်။ ဟုန်အမာခံ ပြန်မလာမချင်းတော့ လျှောက်မသွားတာ အကောင်းဆုံးပဲ။ ဒီနေရာက အမာခံတပည့်ရဲ့ နယ်မြေဖြစ်လို့ မင်း ခြေချခွင့်မရှိတဲ့ နေရာတွေ အများကြီး ရှိတယ်”
“စီနီယာကျန်း ပြောတာကို မင်း ကြားတယ်မလား ”
ကျန်းချန်ဘေးက အဆင့် ၂ မသေမျိုးက ခပ်အေးအေး ဆိုလိုက်သည်။
သူ၏ အေးစက်သော အကြည့်မှာ ဓားတစ်စင်းကဲ့သို့ပင်။
သူသည် အဆင့် ၂ မသေမျိုး၏ ထူထပ်လှသော မသေမျိုးစွမ်းအားများကို တမင်တကာ ထုတ်လွှတ်လိုက်ပြီး ဖိအားတစ်ခု ဖန်တီးလိုက်ရာ ယွီဝူရှီးနှင့် လင်းယွမ်တို့မှာ သတိမထားမိဘဲ ရုတ်တရက် အရှိန်ကြောင့် သွေးလေများ ထန်သွားကာ မျက်နှာများ နီရဲလာပြီး လည်ချောင်းထဲတွင် သွေးညှီနံ့ပင် ရလာကြသည်။
ဖန့်ချန်၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ဓားငယ်လေး မှာ ဤဖိအားကို သိရှိသွားပြီးနောက် အပြင်သို့ ထွက်ကာ တစ်ဖက်လူကို ယှဉ်ပြိုင်တိုက်ခိုက်ရန် မထိန်းချုပ်နိုင်လောက်အောင် ဖြစ်သွားသည်။
၎င်းသည် ယခုအခါ အဆင့် ၁၀ သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သလို ဓာတ်ငါးပါးတောင် ကိုလည်း စုပ်ယူထားသဖြင့် ယွမ်သံလိုက် ဓာတ်ငါးပါးဓား အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ အသိဉာဏ်နှင့် စွမ်းအားမှာ သိသိသာသာ တိုးတက်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
ဖန့်ချန်က ဓားငယ်လေး၏ လှုပ်ရှားမှုကို ဖိနှိပ်ထားလိုက်သည်။
အကယ်၍ ဤလူများက ဓားငယ်လေးကို ဝိညာဉ်ရတနာ အဖြစ် သိသွားကြပါက မသေမျိုးကျောက်တုံး တစ်ထောင်ကျော်ထက်ပင် ပို၍ အလုခံရနိုင်ချေ ရှိသည်။
“ကျနော် နားလည်ပါပြီ”
ဖန့်ချန်က လက်အုပ်ချီ၍ ဆိုသည်။
“အင်း... နားလည်ရင် ပြီးတာပဲ”
ကျန်းချန်က ပြုံး၍
“မင်းက အောက်နယ်မြေ ခြောက်ခုက လာတာဆိုတော့ ကျွယ်မင်းကြယ်ကို ရောက်တဲ့အခါ အသားမကျမှာကို စိုးရိမ်လို့ပါ။ ငါကြားတာတော့ အောက်နယ်မြေ ခြောက်ခုက ကျင့်ကြံသူတွေက အရမ်း နုံအကြတယ်တဲ့။ တစ်နေ့ကုန် တွေးနေတာက ကိုယ့်ရဲ့ နယ်မြေကျဉ်းကျဉ်းလေးထဲမှာ မပြောပလောက်တဲ့ အရင်းအမြစ်လေးတွေ လုဖို့ပဲ။ ငါတို့လို ကောင်းကင် ထက်မှာ လွတ်လပ်စွာ ပျံသန်းနိုင်ဖို့ မစဉ်းစားတတ်ကြဘူး”
ကျန်းချန်၏ စကားများမှာ အလွန်ပင် ပေါ်တင် ပညာပေးနေခြင်း ဖြစ်သည်။
အကယ်၍ တစ်ဖက်လူက စိတ်မထိန်းနိုင်ဘဲ ပြန်လည် တုံ့ပြန်လိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် နောက်ဆက်တွဲ နှိပ်ကွပ်မှုများ တန်းစီလာပေလိမ့်မည်။
လင်းယွမ်၏ မျက်လုံးထဲတွင် ဒေါသရိပ်များ ဖြတ်ပြေးသွားပြီး တစ်ခုခု ပြောရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း ယွီဝူရှီးက တားဆီးလိုက်သည်။
ယွီဝူရှီးက လက်အုပ်ချီ ပြုံးပြရင်း
“ကျနော်တို့ ခေါင်းဆောင်အတွက်တော့ အဲဒီကိစ္စ စီနီယာကျန်း စိုးရိမ်စရာ မလိုပါဘူး။ ခေါင်းဆောင်က အရင်တုန်းက လီအမာခံ၊ နန်မင်အမာခံ၊ နောက်ဆုံး ရှောက်ကျဲ နဲ့ တွေ့တုန်းကတောင် လူရှေ့မှာ ရိုင်းရိုင်းစိုင်းစိုင်း မလုပ်ခဲ့ဖူးဘူး။ ဒီတစ်ခေါက် ခေါင်းဆောင် ပြန်လာတော့ ကျိအမာခံ ကိုယ်တိုင်တောင် ခေါ်ယူမေးမြန်းပြီး သွန်သင်ပေးခဲ့သေးတာပဲ။ ကျွယ်မင်နန်းတော်ရဲ့ စည်းကမ်းတွေကိုတော့ သူ အတော်အတန် နားလည်ထားပြီးသားပါ”
ကျန်းချန်၏ မျက်နှာ အမူအရာမှာ ခဏမျှ ပြောင်းလဲသွားပြီးနောက် ဟန်ဆောင်ပြုံးဖြင့် ခေါင်းငြိမ့်ပြသည်
“အင်း... ဒါဆိုလည်း ကောင်းပြီ၊ သွားကြတော့”
“နှုတ်ဆက်ပါတယ်”
ဖန့်ချန်တို့ သုံးယောက် ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် ကျန်းချန်ဘေးမှ အဆင့် ၂ မသေမျိုးက ရုတ်တရက် မဲ့ပြုံး ပြုံးလိုက်ကာ
“ကျန်းမိတ်ဆွေ... သူတို့က အမာခံတပည့်ရဲ့ အရှိန်အဝါနဲ့ ခင်ဗျားကို လာဖိနေတာပဲ၊ တော်တော် ရယ်ရတာပဲဗျာ။ ကိုယ့်မှာ ကံကောင်းမှုလေး နည်းနည်းရှိတာနဲ့ အမာခံတွေရဲ့ မျက်စိထဲ ရောက်မယ်လို့ တကယ် ထင်နေကြတာလားမသိဘူး။ ဒီအမာခံတွေက အပြင်ပန်းမှာ ပြုံးနေပေမဲ့ စိတ်ထဲမှာတော့ ဘယ်သူ့ထက်မဆို မာနကြီးကြတာ လူတိုင်း သိတာပဲ။ အကြီးအကဲအဖွဲ့ရဲ့ အမိန့်ကိုတောင် တစ်ခါတလေ ပြန်ငြင်းတတ်ကြတာ။ ဒီလို ပုရွက်ဆိတ်လေးတွေက ဘာများ အရေးပါမှာမို့လို့လဲ ”
“ငါ မသိဘူးလား မင်းက ငါ့ကို သတိပေးဖို့ လိုလို့လား ”
ကျန်းချန်၏ မျက်နှာ အုံ့မှိုင်းသွားရာ ထိုအဆင့် ၂ မသေမျိုးမှာ ကြောက်ရွံ့သွားရသည်။
“ဒီတစ်ခေါက် ကန့်သတ်နယ်မြေ လုပွဲမှာ ငါတို့ မပါဝင်နိုင်ခဲ့တာက အချို့အမာခံတွေက ဟန့်တားထားလို့ မဟုတ်လား။ ငါ့ဘိုးဘွားတွေ ကိုယ်တိုင် ထွက်ပြောတာတောင် မရဘူး။ ဒါပေမဲ့ အကြောင်းမရှိဘူး၊ အခု ငါတို့က အသစ်တက်လာတဲ့ အမာခံနောက်ကို လိုက်နေတာဆိုတော့ ဂုဏ်ထူးမှတ်တွေက မြန်မြန် ရလာမှာပဲ”
“ငါ ငယ်ငယ်ကတည်းက ဂုဏ်ထူးမှတ်တွေ စုလာတာ အခုဆိုရင် ဂုဏ်ထူးမှတ် ၅၀၀၀ ပြည့်ဖို့ သိပ်မလိုတော့ဘူး။ ငါသာ အမာခံ ဖြစ်သွားရင် သူတို့နဲ့ တန်းတူ ထိုင်ရတော့မှာ”
ဘေးမှ အဆင့် ၁ နှင့် ၂ မသေမျိုးများမှာ အချင်းချင်း ကြည့်လိုက်ကြရင်း ပြုံး၍ မြှောက်ပင့်စကားများ ဆိုကြလေတော့သည်။
“အဲဒီ ဖန့်ချန် ကို... မင်းတို့ တစ်ခုခု အကြောင်းပြပြီး နှင်ထုတ်လိုက်ကြ။ ဘယ်လို မျိုးရိုးကမို့လို့ ငါနဲ့ နာမည် တူရတာလဲ ”
ကျန်းချန်က ရုတ်တရက် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။
လူများမှာ စိတ်လှုပ်ရှားသွားကြပြီး ခေါင်းငြိမ့်လိုက်ကြသည်။
လင်းယွမ်တို့ နှစ်ယောက်၏ ကျင့်ကြံရေးလိုဏ်ဂူများမှာ အတူတူပင် ရှိကြသည်။
ထိုနေရာတွင် လွတ်နေသော လိုဏ်ဂူတစ်ခုကိုလည်း ဖန့်ချန်အတွက် သူတို့ ကြိုတင် ပြင်ဆင်ပေးထားသဖြင့် တိုက်ရိုက်ပင် ဝင်ရောက် နေထိုင်နိုင်သည်။
“ခေါင်းဆောင်... အဲဒီ ကျန်းချန်က မရိုးရှင်းဘူး။ သူက ကျနော်တို့လိုပဲ အပြင်ပန်း ကျင့်ကြံသူ အဆင့်ပဲ ရှိပေမဲ့ သူ့ရဲ့ မျိုးရိုးက မသေးဘူး။ အကြီးအကဲအဖွဲ့ထဲက တစ်ယောက်ယောက်ရဲ့ မြေး ဖြစ်နိုင်တယ်”
ယွီဝူရှီးက ဖန့်ချန်၏ လိုဏ်ဂူအတွင်းရှိ ဖုန်များကို ဂါထာဖြင့် သန့်ရှင်းပေးရင်း သတိပေးလိုက်သည်။
“အဲဒီကောင်က သူ့မျိုးရိုးက ကျနော်တို့ထက် သာနေတာကို အားကိုးပြီး ကျနော်တို့ကို နေရာတကာ လာနှိပ်ကွပ်နေတာ။ ကျနော်သာ သူ့လို မျိုးရိုးရှိရင် အခုလောက်ဆို အဆင့် ၄ မသေမျိုးတောင် ဖြစ်နေလောက်ပြီ”
လင်းယွမ်က ခနဲ့လိုက်သည်။
ယွီဝူရှီးက လင်းယွမ်ကို ကြည့်ကာ ခေါင်းခါပြသည်
“မင်း သူ့ကို အထင်သေးလွန်းတယ်။ ငါ ကျွယ်မင်ယင်လောကမှာတုန်းက စုံစမ်းကြည့်ဖူးတယ်။ ကျန်းချန်က တကယ်တော့ အဆင့် ၄ ဒါမှမဟုတ် အဆင့် ၅ မသေမျိုးတောင် အစောကြီးကတည်းက ဖြစ်နိုင်နေတာ။ သူက အဆင့် ၃ မှာပဲ ရပ်နေတာက ဂုဏ်ထူးမှတ်တွေကို နတ်ဆေးပင်နဲ့ မလဲလို့ပဲ။ အရင်က ရခဲ့တဲ့ မသေမျိုးကျောက်တုံးတွေကိုလည်း သက်တမ်းရှည်ဖို့အတွက်ပဲ သုံးခဲ့တာ။ အဓိကက အမာခံတပည့် စစ်ဆေးမှုကို ဝင်ဖို့ပဲ”
“သူက ရည်မှန်းချက်ကြီးတယ်၊ ပါရမီလည်း မဆိုးဘူး။ အကယ်၍ စစ်ဆေးခွင့် ရသွားရင် အမာခံ ဖြစ်သွားဖို့ အခွင့်အလမ်း အများကြီး ရှိတယ်။ အခုတော့ ငါတို့က သူ့ကွယ်ရာမှာ နှစ်ခွန်းလောက် ပြောနိုင်သေးပေမဲ့ သူသာ အမာခံ ဖြစ်သွားရင်တော့...”
လင်းယွမ်၏ မျက်နှာ အနည်းငယ် ပျက်သွားသည်။
ယွီဝူရှီး ပြောသည်မှာ မှန်ကန်ကြောင်း သူ သိသော်လည်း ထိုဆယ်နှစ်ကျော်ပတ်လုံး နှိပ်စက်ခံရ၊ အရှက်ခွဲခံရသည်ကို တွေးမိတိုင်း စိတ်ထဲတွင် ဒေါသထွက်နေမိသည်။
“ခေါင်းဆောင်သာ သူ့ထက် အရင် အမာခံ ဖြစ်သွားရင်တော့ သူ ဒီလောက် မိုက်ရိုင်းရဲမှာ မဟုတ်ဘူး”
လင်းယွမ်က အကြာကြီး အောင့်ထားပြီးမှ ဤတစ်ခွန်းကို ပြောလိုက်သည်။
ယွီဝူရှီးကတော့ ရယ်ချင်သွားသော်လည်း လင်းယွမ်ကို ပြန်မပြောတော့ချေ။
အမာခံတပည့် ဖြစ်ဖို့
ကြာနီနတ်မိမယ်လိုမျိုး လူ့လောကနယ်မြေ ကိုးခုရဲ့ အမြင့်ဆုံး ကံတရား မျိုးနဲ့ ဆုံမှသာ ဖြစ်နိုင်သည်။
မဟုတ်ပါက အမာခံဖြစ်ရန် ခက်ခဲမှုမှာ သာမန်ကျင့်ကြံသူများ စိန်ခေါ်နိုင်သည့် အရာ မဟုတ်ချေ။
“ခေါင်းဆောင်... လိုဏ်ဂူကို သန့်ရှင်းရေး လုပ်ပေးထားပါပြီ။ ကျနော်တို့ နှစ်ယောက် တာဝန်ပြန်ထမ်းဆောင်ဖို့ သွားရဦးမယ်။ ခေါင်းဆောင် ဒီမှာပဲ ခဏ နားနေပါ၊ ကျနော်တို့ အလှည့်ကျတာဝန် ပြီးတာနဲ့ ပြန်လာပြီး ဆုံကြတာပေါ့”
ယွီဝူရှီးက ဆိုသည်။
“ခေါင်းဆောင်... ဒီလိုဏ်ဂူထဲမှာပဲ နေနော်၊ အပြင်မထွက်နဲ့။ ဟုန်အမာခံ မရှိတုန်း ကျန်းချန်က ပြဿနာ လာရှာမှာကို ကျနော် စိုးရိမ်လို့”
လင်းယွမ်က မှာကြားသည်။
ဖန့်ချန်က ပြုံး၍ ခေါင်းငြိမ့်ပြသည်
“သွားကြပါ၊ ငါ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဂရုစိုက်နိုင်ပါတယ်”
သူတို့နှစ်ယောက် ထွက်သွားပြီးနောက် ဖန့်ချန်သည် သူ၏ နယ်နိမိတ်ဘူးသီး ထဲမှ ဟွမ်ဝူကျိ နှင့် ယွမ်သံလိုက် ရွှေဓာတ်အငွေ့အသက် တစ်ခုကို ထုတ်လိုက်သည်။
“ဟွမ်ဝူကျိ .. အကာအကွယ်အစီရင် လေးငါးထပ်လောက် ခိုင်ခိုင်မာမာ ချပေးထားပါ။ ငါ အဆင့် ၁ မသေမျိုး ဖြစ်ဖို့ ပြင်ဆင်တော့မယ်”