အခန်း (၃၉၁-၃၉၃)

အခန်း (၃၉၁)- ကုန်းချင်းချိုး၏ တန်ပြန်တိုက်စစ်နှင့် ရန်သူအား သုတ်သင်ခြင်း

~“ဟဲဟဲ... မင်းအစွမ်းက ဒီလောက်ပဲလား...”

ဆံပင်ဖြူနှင့် အကြီးအကဲသည် ဒဏ်ရာပြင်းထန်စွာ ရရှိထားသော လီဇီလုံကို ကြည့်ကာ လှောင်ပြောင် ဟားတိုက်လိုက်၏။

ရေပေါ်ဖြူမြို့တော်ရှိ လူများ၏ မျက်နှာများမှာမူ သွေးဆုတ်ဖြူရော်သွားကြတော့၏။

*

နီရှန်နန်းတော် တွင် ဖြစ်သည်။

နန်းတော်သခင်မနှင့် ရွှီယွင်ပင်း အပါအဝင် အခြားသော အမျိုးသမီး တပည့်များသည် ကောင်းကင်ယံရှိ တိုက်ပွဲကို လေးနက်သော မျက်နှာထားများဖြင့် မော့ကြည့်နေကြ၏။

လီဇီလုံနှင့် ကုန်းချင်းချိုး တို့ပင်လျှင် ယှဉ်နိုင်မည့်ပုံ မပေါ်ချေ။ ယခုအခါ သူတို့၏ တစ်ခုတည်းသော မျှော်လင့်ချက်မှာ မြူခိုးတောင်ထိပ် ပေါ်ရှိ ထိုပုဂ္ဂိုလ်နှစ်ဦးအပေါ်တွင်သာ တည်ရှိနေတော့သည်။

ယဲ့ဖုန်း နှင့် ဟူဖေးဖေး တို့ပင်။

ကောင်းကင်ထက် မြင့်မားသော နေရာ၌ ဖြစ်သည်။

လီဇီလုံကို အပြင်းအထန် ဒဏ်ရာရစေပြီးနောက် ဆံပင်ဖြူ အကြီးအကဲသည် သုံးကြိမ်တိုင်တိုင် အားရပါးရ ဟားတိုက်လိုက်၏။ ယခုဆိုလျှင် သူသည် စိတ်ရှိတိုင်း သတ်ဖြတ်နိုင်ပြီဟု ယူဆထားပုံရ၏။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဓာတ်ကြီးငါးပါး စုစည်းခြင်း အဆင့် အထွတ်အထိပ် ရောက်နေသူကိုပင် သူက ဒဏ်ရာရအောင် လုပ်နိုင်ခဲ့သည် မဟုတ်ပါလား။ ဘယ်သူကများ သူ့ကို ဆက်လက် ယှဉ်ပြိုင်ရဲဦးမည်နည်း။

သို့သော် ထိုအချိန်၌ပင် ဖြစ်သည်။

မရေမတွက်နိုင်သော မှော်နွယ်ပင်များက သူ့ထံသို့ တိုးဝင်လာကြသည်။ ၎င်းတို့သည် လှောင်အိမ်တစ်ခုသဖွယ် ယက်လုပ်ကာ ဆံပင်ဖြူ အကြီးအကဲကို ချုပ်နှောင်လိုက်ကြ၏။

“အမ်... မင်းပါလား...”

ဆံပင်ဖြူ အကြီးအကဲသည် ကုန်းချင်းချိုး မန္တန် ရွတ်ဖတ်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရ၏။ သူမ၏ နောက်ကျောဘက်တွင် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ် ပန်းချီကားချပ် တစ်ချပ် ပေါ်ထွက်နေပြီး ထိုပန်းချီကားချပ်ထဲမှ နွယ်ပင်များ ရှည်ထွက်လာခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

“ထွက်သွားစမ်း...”

ဆံပင်ဖြူ အကြီးအကဲသည် မူလကောင်းကင် လက်သီးတံဆိပ်ကို ထုတ်ဖော်ကာ နွယ်ပင်လှောင်အိမ်ကို ရိုက်ခွဲလိုက်သည်။ သို့သော် လေထုထဲတွင် ပြန့်လွင့်နေသော ဖုန်မှုန့်များကြားမှ နေ၍ ကုန်းချင်းချိုးက လက်ကို နောက်သို့ ဆွဲကာ ဓားလက်ကွက် ဖော်နေသည်ကို သူ အထင်းသား မြင်လိုက်ရ၏။

“ရွှပ်...”

ထွင်းဖောက်ဝင်ရောက်နိုင်သော မီးခိုးရောင် ချီစွမ်းအင် တစ်ခုက သူ့ကျောဘက်မှ နေ၍ တိုးဝင်လာသည်။ ဆံပင်ဖြူ အကြီးအကဲ၏ ဆံပင်များ ထောင်ထသွားရ၏။ သူသည် ကပျာကယာ ရှောင်တိမ်းလိုက်သော်လည်း သူ့ညာဘက်လက်မောင်း တစ်ခုလုံး ပြတ်ထွက်သွားလေတော့သည်။

“အား...”

သူ နာကျင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်မိသည်။ ဒေါသနှင့် နာကျည်းမှုများက ပေါက်ကွဲထွက်လာ၏။

“လွဲသွားတာပဲ...”

ကုန်းချင်းချိုး တိုးညှင်းစွာ ရေရွတ်လိုက်၏။

အစောပိုင်းတွင် သူမသည် အလယ်အလတ်အဆင့် ကိုယ်ဖောက်ခွဲခြင်း တာအိုစာရွက် (၁၀) ရွက်ကျော်ကို အသုံးပြု၍ သူ့အာရုံကို လွှဲခဲ့သည်။ ထို့နောက် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ် ပန်းချီကားချပ် ဖြင့် အချိန်ဆွဲခဲ့၏။

အမှန်တကယ် သေစေနိုင်သော တိုက်ကွက်မှာမူ မူလ ချီ စုစည်းခြင်း ပင် ဖြစ်သည်။

ချီတိုက်ခိုက်ခြင်း နည်းစနစ် ကို အခြေခံ၍ ချီစွမ်းအင်လှိုင်းဖြင့် နောက်ကျောဘက်မှ ခိုးဝင်တိုက်ခိုက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဝမ်းနည်းစရာကောင်းသည်မှာ ဆံပင်ဖြူ အကြီးအကဲ၏ အာရုံခံနိုင်စွမ်းက မြင့်မားလွန်းနေသဖြင့် သေကွင်းသေကွက်မှ သီသီလေး လွတ်မြောက်သွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။

“ငါ့လက်မောင်းကို ဖြတ်ရဲတယ်ပေါ့လေ... မင်းကို ဖမ်းပြီး လူသားဆေးပေါင်းဖို လုပ်ပစ်မယ်...”

ဆံပင်ဖြူ အကြီးအကဲသည် ကုန်းချင်းချိုးကို မုန်းတီးစွာ စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ သူသည် လက်တစ်ဖက်တည်းဖြင့် မူလကောင်းကင် လက်သီးတံဆိပ်ကို ထုတ်ဖော်ကာ မူလ ချီ စုစည်းခြင်း ၏ စွမ်းအင်လှိုင်းကို ဖောက်ခွဲပစ်လိုက်၏။

ထို့နောက် ကုန်းချင်းချိုးကို ဖမ်းဆုပ်ရန် လက်လှမ်းလိုက်၏။

“အဖိုးကြီး... ရှင်က ကျွန်မကို ယှဉ်နိုင်ဦးမယ် ထင်နေတုန်းလား...”

ကုန်းချင်းချိုး အသက်ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်သည်။ သူမ၏ နောက်ကျောဘက်တွင် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ ရူးသွပ်မတတ် လှုပ်ရှားလာတော့သည်။

“မူလစွမ်းအင် ခဲခြင်း တံဆိပ်...”

သူမ လက်ကွက်ဖော်လိုက်ရာ လေထုထဲတွင် လေးထောင့်ပုံစံ ရတနာတံဆိပ်တော်ကြီးတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာပြီး ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို ဝါးမြိုလိုက်၏။

ဤသည်ကား စွမ်းအား ခိုင်မာစေခြင်း နည်းစနစ် ၏ အကူအညီဖြင့် စွမ်းအား အဆပေါင်းများစွာ မြင့်တက်လာသော ပဉ္စမအဆင့် မန္တန် မူလစွမ်းအင် ခဲခြင်း တံဆိပ် ပင် ဖြစ်ပေသည်။

“မကောင်းတော့ဘူး...”

ဆံပင်ဖြူ အကြီးအကဲ အန္တရာယ်ကို သတိပြုမိလိုက်သည်။ သူသည် လက်တစ်ဖက်တည်းဖြင့် မူလကောင်းကင် လက်သီးတံဆိပ်ကို ထုတ်ဖော်ကာ ကုန်းချင်းချိုး၏ ရတနာတံဆိပ်တော်ကို ခုခံလိုက်၏။

"ဝုန်း"

ဆံပင်ဖြူ အကြီးအကဲသည် လက်တစ်ဖက်ပြတ်ထားပြီး ဒဏ်ရာရထားသူ ဖြစ်သည်။ တစ်ဖက်တွင် ကုန်းချင်းချိုးကား အသက်ဝိညာဉ်စွမ်းအားကြောင့် အထွတ်အထိပ် အခြေအနေသို့ ပြန်ရောက်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

တိုက်ကွက် တစ်ချက် အဖော်ပြီးနောက် သူမ၏ မူလစွမ်းအင် ခဲခြင်း တံဆိပ် သည် ရန်သူ့တိုက်ကွက်ကို ရိုက်ခွဲပြီး အကြီးအကဲ၏ ခေါင်းပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ကျဆင်းသွားတော့သည်။

“ဝုန်း...”

သူ့ခန္ဓာကိုယ် လွင့်စဉ်ထွက်သွားပြီး တစ်ဆတ်ဆတ် တုန်ခါနေ၏။

“သေစမ်း...”

အသက်ရှူမှားနေသော လီဇီလုံသည် ငွေရောင်လှံတံ ကျိုးကို ကိုင်ဆောင်ကာ ဘေးဘက်မှ ပျံသန်းဝင်ရောက်လာပြီး ဆံပင်ဖြူ အကြီးအကဲ၏ ခေါင်းကို ဖြတ်ချလိုက်လေတော့သည်။

ဓာတ်ကြီးငါးပါး စုစည်းခြင်း အဆင့် အထွတ်အထိပ် ပညာရှင်တစ်ဦး ပွဲချင်းပြီး သေဆုံးသွားခဲ့ရတော့၏။

မြူခိုးတောင်ထိပ် ပေါ်တွင် ဖြစ်သည်။

ယဲ့ဖုန်းသည် ထိုမြင်ကွင်းကို ကြည့်ကာ မေးစေ့ကို ပွတ်သပ်လိုက်သည်။

“မဆိုးဘူးပဲ...”

သူ သဘောကျစွာ ရယ်လိုက်၏။

ကုန်းချင်းချိုးသည် ဓာတ်ကြီးငါးပါး စုစည်းခြင်း အဆင့် (၆) သာ ရှိသေးပြီး လီဇီလုံမှာ အထွတ်အထိပ် ဖြစ်သည်။ ယခင်က သူတို့ သိပ်မစွမ်းသော်လည်း မြူခိုးဂိုဏ်း သို့ ဝင်ပြီးနောက် အစွမ်းထက် မန္တန်များနှင့် အထောက်အကူပြု နည်းစနစ်များကို သင်ယူခဲ့ရသဖြင့် ယခုကဲ့သို့ ဓာတ်ကြီးငါးပါး စုစည်းခြင်း အဆင့် အထွတ်အထိပ် ရောက်နေသော ရန်သူကြီးကို ပူးပေါင်းသတ်ဖြတ်နိုင်ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ဒါက သိသာထင်ရှားသော တိုးတက်မှုကြီးပင်။

—

ရေပေါ်ဖြူမြို့တော် အတွင်းတွင် ၊

ခေတ္တမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် လူတိုင်း ဝမ်းသာအားရ အော်ဟစ်ကြွေးကြော်လိုက်ကြတော့သည်။

“မြို့စားမင်းက အစွမ်းထက်လိုက်တာ...”

“မြို့စားမင်းက အလှဆုံးပဲ...”

“ငါတို့ရဲ့ စစ်သူကြီး လီဇီလုံက ရှုံးပွဲမရှိပဲဟေ့...”

မြို့သူမြို့သားများသည် ဝမ်းသာအားရဖြင့် လမ်းမများပေါ်တွင် သတင်းစကားများ ဖြန့်ဝေနေကြ၏။

[ဂိုဏ်း ဂုဏ်သတင်းတန်ဖိုး +၁၇၄၃၂]

မြူခိုးဂိုဏ်း ကို အသိအမှတ် မပြုသေးသူများပင် ဤတိုက်ပွဲကြောင့် ယုံကြည်သွားကြကာ ဂုဏ်သတင်းတန်ဖိုးများ ပံ့ပိုးပေးလိုက်ကြ၏။

[မျှဝေထားသော ယုံကြည်မှု စွမ်းအား +၄၃၅]

[မျှဝေထားသော ယုံကြည်မှု စွမ်းအား +၆၆၃]

ယဲ့ဖုန်းထံသို့ ယခင်နှင့် မတူညီသော စနစ် အသိပေးချက်များ ရောက်ရှိလာ၏။

“စနစ်... မျှဝေထားသော ယုံကြည်မှု စွမ်းအား ဆိုတာ ဘာလဲ...”

ယဲ့ဖုန်း အံ့အားသင့်စွာ မေးလိုက်သည်။

“ဂိုဏ်းချုပ်ရေ... မျှဝေထားတဲ့ ယုံကြည်မှု စွမ်းအား ဆိုတာကလေ၊ ဂိုဏ်းချုပ်က လွဲလို့ မြူခိုးဂိုဏ်းမှာ ရှိတဲ့ တပည့်တွေ၊ အကြီးအကဲတွေ၊ ကြီးကြပ်သူတွေနဲ့ ဝိညာဉ်သားရဲတွေဆီကနေ စုဆောင်းရရှိလာတဲ့ ယုံကြည်မှု စွမ်းအားတွေကို ပြောတာပါ။ ဂိုဏ်းချုပ်အနေနဲ့ အဲဒီအထဲကနေ ကိုယ့်ဝေစုကို အေးဆေး ထိုင်ယူရုံပဲနော်…”

စနစ်က ရှင်းပြလာ၏။

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ယဲ့ဖုန်း အလွန် အံ့သြသွားရသည်။

ဆိုလိုသည်မှာ သူက တခြားသူများ ရှာဖွေရရှိသော ယုံကြည်မှု စွမ်းအားများကို မျှဝေခံစားခွင့် ရှိသည်ဟု ဆိုလိုခြင်း ဖြစ်၏။ သူက နေ့တိုင်း မြူခိုးတောင်ထိပ် ပေါ်တွင် ထိုင်နေရုံဖြင့် ယုံကြည်မှု စွမ်းအား အမြောက်အမြား ရရှိနိုင်တော့မည် မဟုတ်ပါလား။

အစပိုင်းတွင် ယဲ့ဖုန်း အံ့သြသွားသော်လည်း သေချာစဉ်းစားကြည့်လိုက်သောအခါ ယုံကြည်မှု စွမ်းအား ဆိုသည်မှာ ဂုဏ်သတင်းတန်ဖိုး၏ အဆင့်မြင့် ဗားရှင်းတစ်ခုသာ ဖြစ်ကြောင်း နားလည်လိုက်သည်။ တပည့်များက အပြင်လောကတွင် ဂိုဏ်း၏ ဂုဏ်သတင်းကို မြှင့်တင်ပေးနိုင်လျှင် သူက ယုံကြည်မှု စွမ်းအားကို မျှဝေခံစားရသည်မှာ မဆန်းပေ။

ရေပေါ်ဖြူမြို့တော် အထက်တွင် ဖြစ်သည်။

ကုန်းချင်းချိုးသည် အကာအကွယ်အတားအဆီးပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားသော ဆံပင်ဖြူ အကြီးအကဲ၏ အလောင်းကို ကြည့်ကာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ သူမသည် လီဇီလုံ၏ ပြတ်သားသော လုပ်ရပ်ကို လေးစားမိသွား၏။

အကယ်၍ သူသာ ခေါင်းမဖြတ်ခဲ့လျှင် ထိုလူ သေချင်မှ သေပေလိမ့်မည်။

ယခုတော့ ဆံပင်ဖြူ အကြီးအကဲတစ်ယောက် သေချာပေါက် သေဆုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

“ကျွန်မ ဂိုဏ်းကို ပြန်ပြီး ဂိုဏ်းချုပ် ကို ဒီကိစ္စ သွားတင်ပြလိုက်ဦးမယ်...”

ကုန်းချင်းချိုးသည် ဆံပင်ဖြူ အကြီးအကဲ၏ အလောင်းကို ကောက်ယူကာ မြူခိုးတောင်ထိပ် ဆီသို့ လျင်မြန်စွာ ပျံသန်းထွက်ခွာသွား၏။

“ကျွန်တော်လည်း ဒဏ်ရာ ကုရဦးမယ်...”

လီဇီလုံလည်း သူမနောက်သို့ လိုက်ပါသွား၏။

ဂိုဏ်းချုပ် ခန်းမဆောင် ရှေ့တွင် ဖြစ်သည်။

ယဲ့ဖုန်းသည် ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် လဲလျောင်းနေသော ဆံပင်ဖြူ အကြီးအကဲ၏ အလောင်းကို ကြည့်ကာ သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲမှ သက်သေခံ တံဆိပ်ပြားကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။

“ဟုတ်တယ်... ဒီလူက သွေးနတ်ဆိုး ခန်းမဆောင် ရဲ့ ဌာနခွဲတစ်ခုက မဟာအကြီးအကဲ ပဲ... ကလဲ့စား လာချေတာ...”

“သွေးနတ်ဆိုး ခန်းမဆောင်...”

ကုန်းချင်းချိုးနှင့် လီဇီလုံတို့သည် ထိုနာမည်ကို ပထမဆုံးအကြိမ် ကြားဖူးခြင်း ဖြစ်သည်။

“ဒါကို ကြည့်လိုက်...”

ယဲ့ဖုန်းက ရှေးဟောင်းစာအုပ်တစ်အုပ်ကို စားပွဲပေါ် တင်ပေးလိုက်သည်။ အကြီးအကဲ နှစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ရာ သူတို့၏ မျက်လုံးအိမ်များ ကျဉ်းမြောင်းသွားရ၏။

“သွေးနတ်ဆိုး ခန်းမဆောင်... ကြယ်သုံးပွင့် အင်အားစု... လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ် နိုင်ငံတော် နဲ့ မသက်ဆိုင်ဘူး... သူတို့ရဲ့ ပင်မခန်းမဆောင်က ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ကြွယ်ဝတဲ့ တောင်တန်းတွေကြားထဲမှာ ရှိတယ်... ဒီနေရာနဲ့ မိုင်ပေါင်း သောင်းချီ ဝေးတယ်... တောင်ပိုင်းမြစ်ဝှမ်း ဒေသ ရဲ့ တောင်ဘက် နယ်စပ်မှာ ဌာနခွဲတစ်ခု တည်ထောင်ထားတယ်... အဲဒီဌာနခွဲက နီရှန် နန်းတော် လို နေရာမျိုးတွေ ထောင်ပြီး လူသားဆေးပေါင်းဖို မွေးမြူကြတယ်...”

မှတ်တမ်းများကို ဖတ်ပြီးနောက် သူတို့နှစ်ဦး၏ မျက်လုံးများတွင် သတ်ဖြတ်လိုသော အငွေ့အသက်များ ပေါ်ထွက်လာသည်။

လူသားဆေးပေါင်းဖို များ၏ ကံကြမ္မာမှာ အလွန် ဆိုးရွားလှ၏။

ထို့ကြောင့် သူတို့နှစ်ယောက်စလုံး ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်လှသော သွေးနတ်ဆိုး ခန်းမဆောင် အပေါ် ကောင်းသော ခံစားချက် မရှိကြပေ။

“ဂိုဏ်းချုပ်... ဒါဆိုရင် အရင်တုန်းက သွေးနတ်ဆိုး ခန်းမဆောင် ဌာနခွဲက အကြီးအကဲ ဝူဝူခိုင်ကို ဂိုဏ်းချုပ် သတ်လိုက်လို့... အခု မဟာအကြီးအကဲ က ရုပ်သေးရုပ် (၅) ကောင်နဲ့ လက်စားချေဖို့ ရောက်လာတာပေါ့...”

ကုန်းချင်းချိုးက အကြောင်းရင်းကို နားလည်သွားသည်။

“အင်း... အဲဒီလို ဖြစ်လောက်တယ်...”

ယဲ့ဖုန်းက ခေါင်းညိတ် ထောက်ခံလိုက်သည်။

လီဇီလုံ၏ မျက်နှာတွင် စိုးရိမ်ပူပန်မှုများ ပေါ်လာ၏။

“သွေးနတ်ဆိုး ခန်းမဆောင် ရဲ့ ပင်မခန်းမမှာ မူလနတ်ဘုရား အဆင့် မဟာတန်ခိုးရှင်တွေ ရှိတယ်တဲ့...ကျွန်တော်တို့ မြူခိုးဂိုဏ်း က ဘယ်လို ယှဉ်နိုင်မှာလဲ...”

ကုန်းချင်းချိုးကမူ သိပ်ကြောက်လန့်ပုံ မရပေ။ သူမက ယဲ့ဖုန်းကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

“ကျွန်မကတော့ ဂိုဏ်းချုပ် မှာ မဟာဗျူဟာ ရှိပြီးသားလို့ ယုံကြည်တယ်...”

ယဲ့ဖုန်းက အမြဲတမ်း အေးဆေးတည်ငြိမ်နေတတ်သူ ဖြစ်၏။

ထို့ကြောင့် သူ့တွင် မူလနတ်ဘုရား အဆင့် မဟာတန်ခိုးရှင်ကို ခုခံနိုင်သော စွမ်းရည်ရှိသည်ဟု ကုန်းချင်းချိုး ယုံကြည်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ယဲ့ဖုန်း အပေါ်ယံတွင် အေးဆေးတည်ငြိမ်နေသော်လည်း သူ့စိတ်ထဲတွင်တော့ ခါးသက်သက် ပြုံးလိုက်မိ၏။

အမှန်တကယ်တော့ သူသည် ဟူဖေးဖေး ကိုပင် နိုင်အောင် မတိုက်နိုင်ကြောင်း ပြောပြချင်သည်။ သို့သော် လူများ၏ စိတ်ကို တည်ငြိမ်စေရန်အတွက် ယဲ့ဖုန်းသည် ကောင်းကင်ကို မော့ကြည့်ကာ ခိုင်မာပြတ်သားစွာ ပြောလိုက်၏။

“ရန်သူလာရင် ဆိုင်ရာနည်းနဲ့ တုံ့ပြန်ရမှာပေါ့... ရေလာရင် တာတမံနဲ့ တားရမယ်... မိုးပြိုရင် ဒေါက်နဲ့ ထောက်မယ့်လူ ရှိတယ်... မင်းတို့ကတော့ ကိုယ့်ဘာသာကိုယ် ဖွံ့ဖြိုး တိုးတက်အောင် လုပ်ပြီး 'ရှိုးထုတ်' နေကြစမ်းပါ... ကျန်တာ ငါ ကြည့်ရှင်းမယ်...”

“အမ်...”

ကုန်းချင်းချိုးနှင့် လီဇီလုံတို့ နားမလည်စွာ ကြည့်လိုက်ကြသည်။ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်အောင် လုပ်ခိုင်းတာကို နားလည်သော်လည်း 'ရှိုးထုတ်' ဆိုသည်မှာ ဘာကို ဆိုလိုကြောင်း သူတို့ နားမလည်ကြပေ။

သို့သော် သူတို့က လူနုံလူအများ မဟုတ်ကြပေ။ ဂိုဏ်းချုပ် တွင် အစီအစဉ် ရှိမည်ဟု ယုံကြည်ကာ ထွက်ခွာသွားကြ၏။

လီဇီလုံသည် ဝိညာဉ်စမ်းရေတွင်း ဖြင့် ဒဏ်ရာများကို ကုသရန် သွားရောက်၏။

ကုန်းချင်းချိုးကမူ ပြည်သူများကို နှစ်သိမ့်ပေးရန် ရေပေါ်ဖြူမြို့တော် သို့ သွား၏။

မကြာမီ ရေပေါ်ဖြူမြို့တော် အတွင်းရှိ ကိစ္စရပ်များ ပြီးဆုံးသွားခဲ့ပါသည်။

သို့သော်... မိုင်ပေါင်းထောင်ချီ ဝေးကွာသော တောင်ပိုင်းမြစ်ဝှမ်း ဒေသ ၏ အစွန်းတစ်နေရာ၊ ပျက်စီးနေသော ဘုရားကျောင်းဟောင်း တစ်ခုအောက်တွင် ဖြစ်သည်။

နှလုံးသားကို တုန်ခါသွားစေသော အော်ဟစ်သံ တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာ၏။

“ရက်ပိုင်းအတွင်းမှာတင် ငါတို့ဘက်က အစွမ်းထက်တဲ့သူ နှစ်ယောက် ဆုံးရှုံးလိုက်ရပြီ... ရေပေါ်ဖြူမြို့တော် မှာ ဘယ်လို ကောင်တွေ ရှိနေတာလဲကွ...”

“ဒီကိစ္စကို အသေအချာ စုံစမ်းစမ်း...”

ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်သံကြီးက မြေအောက်ခန်းတစ်ခုလုံးကို တုန်ခါသွားစေသည်။

မကြာမီတွင် အနက်ရောင် အရိပ်အများအပြား ထွက်ခွာသွားကြလေတော့၏။

သူတို့သည် တိုက်ခိုက်ရန် သွားခြင်း မဟုတ်ဘဲ သတင်းအချက်အလက် စုဆောင်းရန် ထွက်ခွာသွားကြခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

အခန်း (၃၉၂)- ဟင်းလင်းပြင် ဖြိုခွဲ အဆင့်သို့ ပထမဆုံး ရောက်ရှိလာသူ၊ ဓမ္မရုပ်သွင်

~သွေးနတ်ဆိုး ခန်းမဆောင် ဌာနခွဲသခင်၏ ဒေါသကို ယဲ့ဖုန်း မသိရှိခဲ့ပေ။

သိခဲ့လျှင်လည်း ဂရုစိုက်နေမည် မဟုတ်ပါ။

အင်အားကြီး အဖွဲ့အစည်း နှစ်ခုသည် မူလကတည်းက ရန်သူများ ဖြစ်ကြသည်။ သွေးနတ်ဆိုး ခန်းမဆောင် ဌာနခွဲသခင် ဒေါသထွက်လေ၊ ယဲ့ဖုန်း ပျော်လေပင်။ တကယ်တမ်းဆိုလျှင် ထိုလူကြီး ဒေါသထွက်ပြီး ရင်ကွဲနာကျ သေသွားစေချင်စိတ်ပင် ရှိသေးသည်။

“ဂိုဏ်းချုပ်ယဲ့... ကျွန်တော် ထပ်ရောက်လာပြန်ပြီ...”

နေ့လယ်ခင်းတွင် လျူမင် သည် မြူခိုးတောင်ထိပ် သို့ ရောက်ရှိလာ၏။

“သခင်ကြီးလျူ က အကြောင်း မရှိဘဲ လာလေ့ မရှိပါဘူး... ဒီနေ့ ရုတ်တရက် ရောက်လာတာ သွေးကြောသန့်စင်ဆေးလုံး အတွက်တော့ မဟုတ်လောက်ဘူးနော်...”

လျူမင်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် ယဲ့ဖုန်း အနည်းငယ် အံ့သြသွားသည်။

“ခင်ဗျား ပြောတာ မှန်ပါတယ် ဂိုဏ်းချုပ်ယဲ့... ဒီတစ်ခေါက် ကျွန်တော် လာတာ သွေးကြောသန့်စင်ဆေးလုံး အတွက် မဟုတ်ပါဘူး... အရေးကြီးတဲ့ သတင်း တစ်ခု လာပေးတာပါ...”

လျူမင်သည် ရွှေရောင်မိုးမခပင်အောက်တွင် လေးနက်စွာ ထိုင်ရင်း ပြန်ဖြေလိုက်၏။

ယဲ့ဖုန်းက ဟူဖေးဖေး ကို လက်ဖက်ရည် ဖျော်ခိုင်းလိုက်ပြီး လျူမင်၏ မျက်နှာချင်းဆိုင်တွင် ဝင်ထိုင်လိုက်သည်။

“ဘာသတင်းထူးများ ပါလိမ့်...”

“လွန်ခဲ့တဲ့ လအနည်းငယ်က လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ် နိုင်ငံတော် တစ်ခုလုံးကို ရိုက်ခတ်သွားတဲ့ မိုးကြိုးမုန်တိုင်းကို မှတ်မိသေးလား...”

လျူမင်က အသံနက်ကြီးဖြင့် မေးလိုက်၏။

“ဒါပေါ့... မှတ်မိတာပေါ့...”

ယဲ့ဖုန်း ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ထိုညက ဖူယွင် တောအုပ်နက် မှ ကျားစစ်သူကြီးသည် အဆင့်မြင့် နတ်ဆိုးစစ်သည် အဆင့် နတ်ဆိုးသားရဲ ဒါဇင်ပေါင်းများစွာကို ဦးဆောင်ပြီး မြူခိုးတောင်ထိပ် ကို ဝိုင်းရံတိုက်ခိုက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။ ထိုတိုက်ပွဲသည် မြူခိုးဂိုဏ်း သမိုင်းတစ်လျှောက် အန္တရာယ်အကြီးဆုံး တိုက်ပွဲပင်။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် သူတို့ အသက်ရှင် လွတ်မြောက်ခဲ့ကြသည်။

“အဲဒီ မိုးကြိုးမုန်တိုင်းရဲ့ ဇာစ်မြစ်ကို သိလား...”

လျူမင်က ထပ်မေးလိုက်သည်။

“အကြမ်းဖျင်းတော့ သိပါတယ်...”

ယဲ့ဖုန်း ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

“ဘိုးဘေး လင်မြောင် ရဲ့ ကပ်ဘေးကျော်ဖြတ်မှုကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာတဲ့ မိုးကြိုးမုန်တိုင်းလို့ ကြားတယ်... မိုင်ပေါင်း သောင်းချီတဲ့ ဧရိယာကို လွှမ်းခြုံပြီး လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ် နိုင်ငံတော် တစ်ခုလုံးကို ရိုက်ခတ်သွားတာဆို...”

“မှန်ပါတယ်... သူ ကပ်ဘေးကျော်ဖြတ်နေတာလေ... ပြီးတော့ သူ အောင်မြင်သွားခဲ့ပြီ...”

လျူမင်က ဗုံးတစ်လုံး ဖောက်ခွဲလိုက်သကဲ့သို့ ပြောလိုက်၏။

ယဲ့ဖုန်းလည်း ထိုသတင်းကို ကြားပြီး ထိတ်လန့်သွားရသည်။

ဘိုးဘေး လင်မြောင် ကျော်ဖြတ်ခဲ့သည်မှာ ဟင်းလင်းပြင် ဖြိုခွဲ အဆင့် ကောင်းကင် ကပ်ဘေး ဖြစ်သည်။

သူ အောင်မြင်သွားပြီ ဆိုတော့... လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ် နိုင်ငံတော် မှာ သမိုင်းတစ်လျှောက် ပထမဆုံးသော ဟင်းလင်းပြင် ဖြိုခွဲ အဆင့် ပညာရှင်တစ်ဦး မွေးဖွားလာခဲ့ပြီ ပေါ့လေ။

ဒါပေမဲ့... အချိန်က သိပ်မကြာလွန်းဘူးလား။

ကပ်ဘေးကျော်ဖြတ်ပြီးကတည်းက လပေါင်းများစွာ ကြာမြင့်ခဲ့ပြီ။

အဆင့်မြင့် ကပ်ဘေးများကို ကျော်ဖြတ်ပြီးနောက် ကိုယ်ပိုင်အဆင့်အတန်း တည်ငြိမ်စေရန် ဤမျှလောက် အချိန်ကြာကြာ တံခါးပိတ် ကျင့်ကြံနေရသည်များ ရှိသလား။

ယဲ့ဖုန်း စိတ်ထဲတွင် ဝေခွဲမရ ဖြစ်နေ၏။

“ဒါဆို သခင်ကြီးလျူ လာပြောတဲ့ သတင်းက ဒါပဲလား... ဟင်းလင်းပြင် ဖြိုခွဲ အဆင့် ပညာရှင်တစ်ယောက် ပေါ်ထွက်လာတာက ကျွန်တော်တို့နဲ့ ဘာဆိုင်လို့လဲ...”

ယဲ့ဖုန်း စဉ်းစားခန်း ဖွင့်လိုက်သည်။

လျူမင် မျက်ခုံးပင့်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

“သာမန် ဟင်းလင်းပြင် ဖြိုခွဲ အဆင့် ပညာရှင်တစ်ယောက် မွေးဖွားလာတာဆိုရင်တော့ သိပ်ကိစ္စမရှိပါဘူး... ဒါပေမဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်ယဲ့... ဘိုးဘေး လင်မြောင် က လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ် နိုင်ငံတော် သမိုင်းတစ်လျှောက် ပထမဆုံး ဟင်းလင်းပြင် ဖြိုခွဲ အဆင့် ပညာရှင်ဆိုတာ ခင်ဗျား မသိဘူးလား...”

“သိပါတယ်... အဲဒါ ဘာဖြစ်လို့လဲ...”

“တိုင်းပြည်တစ်ပြည်မှာ ပထမဆုံး ဟင်းလင်းပြင် ဖြိုခွဲ အဆင့် ပညာရှင် မွေးဖွားလာပြီဆိုရင်... အဲဒီတိုင်းပြည်က ရှေးဟောင်း သူတော်စင် တစ်ပါးနဲ့ တွေ့ဆုံခွင့် ရရှိပြီး... အဲဒီ သူတော်စင်နယ်မြေ ရဲ့ လက်အောက်ခံ အဖွဲ့အစည်း ဖြစ်ခွင့် ရရှိတယ်... လှည့်လှည်ရေး ခရီးစဉ် သွားရောက်ခွင့်လည်း ရတယ်လေ...”

“လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ် နိုင်ငံတော် ရဲ့ ဘိုးဘေး လင်မြောင် က သူတော်စင် တစ်ပါးနဲ့ တွေ့ဆုံရမယ်လား...”

“ဟုတ်ပါတယ်...”

“ဒါပေမဲ့ အဲဒါက ကျွန်တော်တို့နဲ့ ဘယ်လို ပတ်သက်လို့လဲ...”

ယဲ့ဖုန်း တွန့်ဆုတ်စွာ မေးလိုက်သည်။

“သခင်ကြီးလျူ... စကားဝှက်တွေနဲ့ ပြောမနေဘဲ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ပြောပြလို့ မရဘူးလားဗျာ...”

လျူမင် ဆွံ့အသွားရ၏။

ထိုအခါမှ၊ သူ စကားကို ဝေ့ဝိုက်ပြောနေမိကြောင်း သတိထားမိသွားသည်။

ထို့ကြောင့် လျူမင်သည် ချောင်းဟန့်လိုက်ပြီး ပိုမို တဲ့တိုးကျစွာ ပြောလိုက်၏။

“တိုင်းပြည် တစ်ပြည်မှာ ပထမဆုံး ဟင်းလင်းပြင် ဖြိုခွဲ အဆင့် ပညာရှင် မွေးဖွားလာတာနဲ့... အဲဒီတိုင်းပြည်က ကြယ်လေးပွင့် အဆင့် အဖွဲ့အစည်း ဖြစ်ခွင့် ရရှိပြီး ရှေးဟောင်း သူတော်စင် တစ်ပါးရဲ့ အမြင်အာရုံထဲ ဝင်ရောက်သွားတယ်... အကယ်၍ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ် နိုင်ငံတော် ရဲ့ ဘိုးဘေး လင်မြောင် သာ ရှေးဟောင်း သူတော်စင် တစ်ပါးရဲ့ မျက်နှာသာပေးမှုကို ရရှိခဲ့ရင်... ကျွန်တော်တို့ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ် နိုင်ငံတော် က အဲဒီ သူတော်စင် ရဲ့ ကောင်းချီးမင်္ဂလာကို ခံစားရပြီး... နှစ်တစ်ထောင်မှ တစ်ခါ ကြုံရခဲတဲ့ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး အသွင်ပြောင်းလဲခြင်းကို ကြုံတွေ့ရလိမ့်မယ်...”

“ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး အသွင်ပြောင်းလဲခြင်း ...”

ယဲ့ဖုန်း ထိုအသုံးအနှုန်းကို ကြားပြီး လန့်သွားသည်။

“လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ် နိုင်ငံတော် ထဲက တောင်တွေ မြစ်တွေက ဝိညာဉ်သွေးကြောတွေအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး... သဘာဝ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်တွေ ပိုမို သိပ်သည်းလာကာ... ရေမြေတောတောင် သစ်ပင်ပန်းမန်တွေက နတ်ဆိုးသားရဲတွေ၊ ဝိညာဉ်သားရဲတွေအဖြစ် ပြောင်းလဲကုန်ကြတာမျိုးလား...”

ယဲ့ဖုန်း အမြန် မေးလိုက်သည်။

အကယ်၍ မှန်ကန်ပါက ၎င်းသည် စနစ် ၏ "ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး အသွင်ပြောင်းလဲခြင်း" နှင့် ဆင်တူပေလိမ့်မည်။

“အဲဒီလောက်ကြီးတော့ မဟုတ်ပါဘူး... ဒါပေမဲ့ သက်ရောက်မှုကတော့ ဆင်တူပါတယ်...”

လျူမင် အားပါးတရ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ဆက်ပြော၏။

“ရှေးဟောင်း သူတော်စင် တွေဆိုတာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးရဲ့ ကျောရိုးမဏ္ဍိုင်တွေလေ... ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးရဲ့ အလိုဆန္ဒကို ကိုင်စွဲထားသူတွေ... သူတို့က ရှန်ကျိုးတိုက်ကြီး ရဲ့ မဟာစွမ်းအားတွေကို ငှားယူပြီး လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ် နိုင်ငံတော် ကို လွယ်လွယ်ကူကူ ပြောင်းလဲပစ်နိုင်တယ်... အဲဒီအချိန်ရောက်ရင် ဝိညာဉ်သွေးကြော အရည်အသွေးတွေ အားလုံး တိုးတက်လာမယ်... မြေကမ္ဘာရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်တွေ ပိုပြီး ကြွယ်ဝလာမယ်... ကျင့်ကြံဖို့ ပိုသင့်တော်လာမယ်...”

“ဒါဆို ခင်ဗျား ဆိုလိုတာက... ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ပြန်လည် နိုးထခြင်း ဖြစ်လာမယ် ပေါ့...”

ယဲ့ဖုန်း မျက်လုံးများ စူးရှသွားပြီး ထိုအသုံးအနှုန်းကို သုံးကာ ကောက်ချက်ချလိုက်သည်။

“ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ပြန်လည် နိုးထခြင်း...”

လျူမင် ခေတ္တမျှ ကြောင်သွားပြီး သေချာ စဉ်းစားကြည့်လိုက်သည်။ ထိုစကားလုံးက အခြေအနေနှင့် အလွန် ကိုက်ညီနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။

သူ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ပြောသည်။

“ဟုတ်တယ်... အကြမ်းဖျင်းတော့ အဲဒီသဘောပါပဲ... ဒါပေမဲ့ ဒီလို ပြန်လည် နိုးထခြင်း ဆိုတာက လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ် နိုင်ငံတော် နယ်နိမိတ်အတွင်းမှာပဲ ဖြစ်မှာနော်... တခြားတိုင်းပြည်တွေ... ဥပမာ - သဲကန္တာရတို့၊ တောင်ပိုင်းမင် နိုင်ငံတော် တို့ကတော့ ဒီအကျိုးကျေးဇူးကို ခံစားရမှာ မဟုတ်ဘူး...”

ယဲ့ဖုန်းက သူ့သံသယကို ထုတ်ဖော်မေးမြန်းလိုက်သည်။

“ကျွန်တော် သိချင်တာက... ဘာဖြစ်လို့ ရှေးဟောင်း သူတော်စင် က လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ် နိုင်ငံတော် ကို ပြောင်းလဲပေးဖို့ ဒီလောက်ကြီး အားထုတ်နေရတာလဲ...”

“အကြောင်းရင်း နှစ်ချက် ရှိတယ်...”

လျူမင်က လက်ချောင်းနှစ်ချောင်း ထောင်ပြလိုက်သည်။

“ပထမတစ်ချက်က... ရှေးဟောင်း သူတော်စင် ရဲ့ မဟာတန်ခိုးစွမ်းအားကို ပြသပြီး နောက်လိုက်တွေ စုဆောင်းဖို့... ဒုတိယတစ်ချက်က... လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ် နိုင်ငံတော် က အဲဒီ ရှေးဟောင်း သူတော်စင် ရဲ့ လက်အောက်ခံ အဖွဲ့အစည်း ဖြစ်လာမှာမို့လို့ပဲ... ဒီဒေသကို ပြုပြင်ပြောင်းလဲပေးလိုက်ရင် ဉာဏ်ကြီးရှင်တွေ မွေးဖွားဖို့ ပိုလွယ်ကူလာမယ်... အနာဂတ်မှာ အဲဒီ ရှေးဟောင်း သူတော်စင် ရဲ့ တပည့်ဖြစ်လာမယ့် ထူးချွန်သူတွေ ပေါ်ထွက်လာနိုင်တယ်လေ...”

“သြော်... အဲဒီလိုကိုး...”

ယဲ့ဖုန်း တစ်ချက် ရယ်လိုက်သည်။

ကြည့်ရတာ ရှေးဟောင်း သူတော်စင်တွေတောင်မှ တစ်ခုခု လုပ်ဆောင်လျှင် အကျိုးအမြတ်ကို တွက်ချက်တတ်ပုံ ရသည်။

“ဒါနဲ့... နောက်ဆုံး (၃) ရက်အတွင်းမှာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး ပြန်လည် နိုးထခြင်း ရောက်ရှိလာလိမ့်မယ်... အဲဒီအချိန်ကျရင် (၃) ရက် (၃) ညတိုင်တိုင် ကောင်းကင်နှင်းရည်တွေ ကျဆင်းလိမ့်မယ်... အဲဒီအချိန်ကာလက အဆင့်ချိုးဖြတ်ဖို့အတွက် အဓိက အခိုက်အတန့်ပဲ... ဂိုဏ်းချုပ်ယဲ့... ဒီအခွင့်အရေးကို လက်လွတ်မခံပါနဲ့...”

စကားပြောရင်း လျူမင်က လက်ဖက်ရည် တစ်ခွက် မော့သောက်လိုက်သည်။

“ကဲ... ကျွန်တော်လည်း တံခါးပိတ် ကျင့်ကြံဖို့ သွားရဦးမယ်... အနာဂတ်မှာ အချိန်အတော်ကြာကြာ အပြင်ထွက်ဖြစ်မှာ မဟုတ်ဘူး... ကျွန်တော်လည်း နတ်ဆိုးဘုရင် အလယ်အလတ် အဆင့် ရောက်ဖို့ ကြိုးစားရဦးမယ်လေ...”

“ဂိုဏ်းချုပ်ယဲ့... ခွင့်ပြုပါဦး...”

သူ လက်သီးဆုပ် အရိုအသေပေးကာ မတ်တတ်ရပ်ပြီး ထွက်ခွာသွား၏။

ယဲ့ဖုန်း ထိုင်ခုံပေါ်တွင် ထိုင်လျက် မျက်နှာထား တည်ကြည်နေ၏။

ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး ပြန်လည် နိုးထခြင်း သည် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ် နိုင်ငံတော် ရှိ သက်ရှိအားလုံးအတွက် အကျိုးရှိသည်။ အရေးပါသော ခုန်ပျံကျော်လွှားခွင့် တစ်ခုပင်။

သေချာ အသုံးချနိုင်လျှင် ပိုမိုမြင့်မားသော အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနိုင်ပေလိမ့်မည်။

‘ရှေးဟောင်း မှတ်တမ်းတွေအရ... မြင့်မြတ်သော လေဓားဂိုဏ်း ရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ် က အရင်တုန်းက ဝိညာဉ်ပင်လယ်အဆင့် (၃) မှာပဲ ရှိသေးတာ... ဒါပေမဲ့ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြိုးစားကျင့်ကြံပြီးနောက်မှာတော့ ခရိုင်ဘုရင် မင်းသားနဲ့ မိုထျန်းလုံတို့လိုပဲ ဝိညာဉ်ပင်လယ်အဆင့် အထွတ်အထိပ် ကို ရောက်ရှိနေပြီ...

အဲဒီလို လူတွေက ဒီအခွင့်အရေးကို အသုံးချပြီး မူလနတ်ဘုရား အဆင့်ကို ချိုးဖြတ်ဖို့ သေချာပေါက် ကြိုးစားကြမှာပဲ...

ဒါ့အပြင် ဓာတ်ကြီးငါးပါး စုစည်းခြင်း အဆင့် အထွတ်အထိပ် ရောက်နေတဲ့ ကျင့်ကြံသူတချို့လည်း ဝိညာဉ်ပင်လယ်အဆင့် ကို ချိုးဖြတ်ဖို့ မျှော်လင့်နေကြလောက်တယ်...

နှမြောစရာကောင်းတာက... ဒီ ကောင်းကင်နှင်းရည် က ငါ့အတွက် အသုံးမဝင်တာပဲ…’

တွေးတောရင်း ..ယဲ့ဖုန်းသည် အခြားသော မြူခိုးဂိုဏ်း သားများကို ကြည့်လိုက်သည်။

“သူတို့တွေ ဒီအခွင့်အရေးကို အရယူပြီး အဆင့်ချိုးဖြတ်နိုင်ဖို့ပဲ မျှော်လင့်ရတာပေါ့...”

အကယ်၍ မြူခိုးဂိုဏ်း သား အယောက် (၁၀၀) ကျော်သာ ပြိုင်တူ အဆင့်ချိုးဖြတ်နိုင်ခဲ့လျှင် သူတို့၏ ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့် တိုးတက်မှုသည် ဧကန်မုချ ကြီးမားပေလိမ့်မည်။

ထိုအချိန်ရောက်လျှင် သူ့ခန္ဓာကိုယ် ကြံ့ခိုင်မှု သက်သက်ဖြင့် ဝိညာဉ်ပင်လယ်အဆင့် ပညာရှင် အများအပြားကို ဖိနှိပ်နိုင်လိမ့်မည်ဟု ယဲ့ဖုန်း ခံစားမိသည်။

သို့သော် မူလနတ်ဘုရား အဆင့် နှင့် ယှဉ်လျှင်တော့ ကွာဟချက် ကြီးမားနေဆဲပင်။

“ဒီကိစ္စပြီးရင်... ငါ တပည့်တွေ အမြန်ဆုံး စုဆောင်းမှ ဖြစ်မယ်...”

ယဲ့ဖုန်း တိတ်တဆိတ် ဆုံးဖြတ်လိုက်၏။

ဒါက သူ့အဆင့်အတန်းကို မြှင့်တင်ဖို့ အရေးကြီးသော နည်းလမ်းပင်။ ထို့ပြင် တပည့်များများ စုဆောင်းမှသာ မြူခိုးဂိုဏ်း အနေဖြင့် ကြယ်နှစ်ပွင့် အဆင့် အဖွဲ့အစည်း ဖြစ်လာရန် လိုအပ်ချက်များနှင့် ကိုက်ညီမည် ဖြစ်သည်။

မကြာမီ သူသည် ဂိုဏ်းသားအားလုံးကို စုရုံးလိုက်ပြီး ကောင်းကင်နှင်းရည် ကျဆင်းလာမည့် အကြောင်း ကြေညာကာ အားလုံးကို ပြင်ဆင်ထားကြရန် ညွှန်ကြားလိုက်၏။

“သူတော်စင် တစ်ပါးက တကယ်ကြီး မဟာဘုန်းတန်ခိုးတွေ ထုတ်လွှတ်ပြီး လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ် နိုင်ငံတော် တစ်ခုလုံးကို ကောင်းချီးပေးမှာလား... လူတွေအတွက် အခြေခံကျတဲ့ ပြောင်းလဲမှုကြီး ဖြစ်လာမှာလား...”

တပည့်များအားလုံး ထိုသတင်းကြောင့် တုန်လှုပ်သွားကြသည်။

“မှန်တယ်... သေသေချာချာ ပြင်ဆင်ထားကြ... အချိန်ကျရင် ဒီ ကောင်းကင်နှင်းရည် နဲ့ ရေချိုးပြီး ကိုယ့်အဆင့်ကိုယ် ချိုးဖြတ်နိုင်အောင် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားကြ...”

ဟု ယဲ့ဖုန်းက ညွှန်ကြားလိုက်တော့၏။

“ဟုတ်ကဲ့ပါ...”

တပည့်များ တညီတညွတ်တည်း ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြသည်။

...

မိုင်ပေါင်း သောင်းချီ ဝေးကွာသော နေရာ၌ ဖြစ်၏။

လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ် နိုင်ငံတော် ၏ ခရိုင်ဘုရင်မြို့တော်ဝယ်၊

တစ်ခုတည်းသော ဧရာမ ဝိညာဉ်သွေးကြော ကြီးအထက်တွင် ခန့်ညားထည်ဝါသော လူအိုကြီးတစ်ဦး ရပ်နေသည်။

ရှည်လျားသော နှုတ်ခမ်းမွေး၊ မုတ်ဆိတ်မွေးများကို သေသပ်စွာ ဖြီးသင်ထားပြီး နှင်းကဲ့သို့ ဖြူဖွေးနေသော ဆံပင်များကို ခရမ်းရောင် ဝိညာဉ်ပျိုးထောင်သစ်သားဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော သစ်သားသရဖူဖြင့် စည်းနှောင်ထား၏။ သူ့ထံမှ ထွက်ပေါ်နေသော အရှိန်အဝါသည် ဒဏ္ဍာရီပုံပြင်ထဲမှ ထွက်လာသကဲ့သို့ ခန့်ညားလွန်းလှသည်။

“ဘိုးဘေး လင်မြောင် ပါလား...”

တစ်စုံတစ်ယောက်က ထိုလူအိုကြီးကို မှတ်မိသွားပြီး ချက်ချင်းပင် မြေပြင်ပေါ်၌ ဝပ်စင်းလိုက်ကြသည်။

မူလနတ်ဘုရား အဆင့် ကျင့်ကြံခြင်း ရှိပြီး ခန့်ညားသော ခရမ်းရောင်ရွှေနဂါး ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် နိုင်ငံအရှင်သခင် ပင်လျှင် နန်းတွင်း အရာရှိများကို ဦးဆောင်ကာ ရှေးဟောင်း ကျောက်စိမ်း ပလ္လင်ပေါ်တွင် ဒူးထောက်လိုက်ရသည်။ သူတို့၏ မျက်နှာများတွင် ကြည်ညိုလေးစားမှုများ အပြည့် ရှိနေကြ၏။

သို့သော် ဘိုးဘေး လင်မြောင် က လူများကို ဂရုမစိုက်ပေ။

သူ့အတွက်မူ မဟာတာအိုကို ရှာဖွေခြင်းသည်သာ အန္တိမ ပန်းတိုင် ဖြစ်သည်။ ဓလေ့ထုံးတမ်းများ၊ အဆင့်အတန်း ခွဲခြားမှုများနှင့် လောကီ ယဉ်ကျေးမှုများသည် မဟာတာအို ၏ ရှေ့မှောက်တွင် စက္ကူကဲ့သို့ ပါးလွှာပြီး ထိလိုက်သည်နှင့် ကွဲကြေသွားနိုင်သော အရာများသာ ဖြစ်သည်။

“စပြီ...”

ဘိုးဘေး လင်မြောင် သည် လက်နှစ်ဖက်ကို ဆန့်တန်းလိုက်သည်။ ကြည့်ရှုနေသူများ၏ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်နေသော မျက်လုံးများ ရှေ့မှောက်တွင် သူသည် ကောင်းကင်ဘုံကိုပင် ချေမှုန်းပစ်နိုင်လောက်သော ကြောက်မက်ဖွယ် အရှိန်အဝါကို ထုတ်လွှတ်လိုက်၏။

သူသည် သဘာဝ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များနှင့် ချိတ်ဆက်လိုက်ပြီး သူ့နောက်ကျောဘက်တွင် သူ့ပုံစံနှင့် တူညီသော ပေပေါင်း တစ်သောင်းမျှ မြင့်မားသည့် ဧရာမ ပုံရိပ်ကြီးတစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်၏။

ထိုပုံရိပ်ကြီး ပေါ်ထွက်လာသည်နှင့် လူတိုင်းသည် တောင်ကြီးတစ်လုံးနှင့် ဖိထားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ကြရသည်။ မူလနတ်ဘုရား အဆင့် မဟာတန်ခိုးရှင်များပင်လျှင် မြေပြင်ပေါ်၌ ပြားပြားမှောက်ကာ တစ်လက်မမျှ မလှုပ်ရှားနိုင်တော့ချေ။

ဤသည်ကား... ဓမ္မရုပ်သွင် ပင်တည်း။

အခန်း (၃၉၃)- ရှေးဟောင်း သူတော်စင် ကျောင်းယန် ပေါ်ထွန်းလာခြင်း၊ ဝိညာဉ်ရေစီးကြောင်း

~ဓမ္မရုပ်သွင်…

၎င်းက ဟင်းလင်းပြင် ဖြိုခွဲ အဆင့် သို့ ရောက်ရှိမှသာ စုစည်းနိုင်သော စွမ်းအားကြီး နတ်ဘုရား စွမ်းရည် တစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။

နတ်ဘုရား စွမ်းရည် များသည် မန္တန်များထက် ပိုမို အစွမ်းထက်၏။

သာမန် အခြေအနေတွင်မူ ၎င်းသည် မူလနတ်ဘုရား အဆင့်နှင့် ဟင်းလင်းပြင် ဖြိုခွဲ အဆင့် ပညာရှင်များသာ ထုတ်ဖော်နိုင်သော အစွမ်းထက် မန္တန် တစ်ခု ဖြစ်သည်။ သို့သော် ၎င်း၏ စွမ်းအားသည် သာမန် ထင်မြင်ယူဆချက်များကို ကျော်လွန်ပြီး အလွန်အမင်း ဆန်းကြယ်နက်နဲသောကြောင့် "နတ်ဘုရား စွမ်းရည်" ဟု အမည်ပေးထားခြင်း ဖြစ်၏။

ဥပမာအားဖြင့် လျှပ်တပြက် နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်းသည် နတ်ဘုရား စွမ်းရည် အများအပြားထဲမှ တစ်ခု ဖြစ်သည်။

ဓမ္မရုပ်သွင် မှာမူ ဟင်းလင်းပြင် ဖြိုခွဲ အဆင့် သို့ ဝင်ရောက်ပြီးနောက် မိမိ၏ အရှိန်အဝါဖြင့် ကောင်းကင်ထက်တွင် ဖန်တီးနိုင်သော အစွမ်းထက် တိုက်ခိုက်ရေး နတ်ဘုရား စွမ်းရည် တစ်ခု ဖြစ်ပေ၏။

ဓမ္မရုပ်သွင် ကို ဆင့်ခေါ်လိုက်သည်နှင့် တောင်များကို ရွှေ့ပြောင်းနိုင်သည်။ ပင်လယ်များကို ဖို့နိုင်၏။ ကောင်းကင်ကို ရိုက်ခွဲကာ မြေကြီးကို ခွဲခြမ်းနိုင်၏။ ယှဉ်ပြိုင်ဘက်ကင်းအောင် ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှပေသည်။

ဘိုးဘေး လင်မြောင် သည် လေထဲသို့ ခုန်တက်လိုက်ပြီး ဓမ္မရုပ်သွင် ၏ ဦးခေါင်းထက်သို့ ဆင်းသက်လိုက်၏။ သူသည် လက်ကို နောက်ပစ်ကာ အဝေးတစ်နေရာရှိ ကောင်းကင်ယံကို လှမ်းမျှော်ကြည့်လိုက်၏။

ဤအချိန်တွင် သူ၏ ရင်ထဲ၌ အတိုင်းအဆမဲ့သော သူရဲကောင်း စိတ်ဓာတ်များ ပြည့်နှက်နေတော့သည်။

“ဟင်းလင်းပြင် ဖြိုခွဲ အဆင့်၊ ဓမ္မရုပ်သွင် ဆိုတာ ဒီလောက်ပါပဲလား...”

ဘိုးဘေး လင်မြောင် တီးတိုးရေရွတ်လိုက်သည်။ သူ့အသံသည် ပဲ့တင်ထပ်သွားပြီး ခရိုင်ဘုရင်မြို့တော် ရှိ သန်းပေါင်းများစွာသော သက်ရှိများ၏ နားထဲသို့ ရောက်ရှိသွားကာ နားစည်များကို တုန်ခါသွားစေပြီး မူးမေ့လဲလုနီးပါး ဖြစ်သွားစေသည်။

မူလနတ်ဘုရား အဆင့် တွင် မူလဝိညာဉ်ကို စုစည်းခြင်းဖြင့် နတ်ဘုရား စွမ်းရည်များကို ထုတ်ဖော်နိုင်ပြီး တောင်များကို ရွှေ့ပြောင်းကာ ပင်လယ်များကို ဖို့နိုင်စွမ်း ရှိလာသဖြင့် မဟာတန်ခိုးရှင်များအဖြစ် လေးစားကြည်ညိုခံရသည်။

သို့သော် ဟင်းလင်းပြင် ဖြိုခွဲ အဆင့် ကမူ ပို၍ပင် ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှ၏။

ဤအဆင့်တွင် မူလဝိညာဉ် သည် ဟင်းလင်းပြင်ထဲ၌ မိမိတစ်ဦးတည်း ပိုင်ဆိုင်သော "ဖြစ်စဉ်နယ်ပယ်" တစ်ခုကို ဖွင့်လှစ်နိုင်ပြီး ထိုနေရာတွင် ပစ္စည်းများ သိုလှောင်ခြင်း၊ မိမိကိုယ်ကို ဖုံးကွယ်ခြင်းနှင့် ရန်သူများကို ခုခံခြင်းများ ပြုလုပ်နိုင်ပေသည်။

ထိုအလုပ်များကို ပြီးမြောက်မှသာလျှင် ဓမ္မရုပ်သွင် ကို စုစည်းနိုင်မည် ဖြစ်၏။

ဓမ္မရုပ်သွင် ကို စုစည်းနိုင်သည်နှင့် ဟင်းလင်းပြင် ဖြိုခွဲ အဆင့် ၏ ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်အတန်းကို အမှန်တကယ် ခိုင်မာစေပြီး မူလနတ်ဘုရား အဆင့် ရှိသူ မည်သူ့ကိုမဆို လွယ်ကူစွာ ချေမှုန်းနိုင်သော ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။

နေရာအတော်များများတွင် ဟင်းလင်းပြင် ဖြိုခွဲ အဆင့် ရှိသူများကို ဘိုးဘေးများအဖြစ် လေးစားကြည်ညိုကြသည်။

သို့သော် အချို့ကမူ သူတို့ကို ဧကရာဇ်များဟု ခေါ်ဆိုကြသည်။

သူတော်စင် မပေါ်ထွန်းသမျှ ကာလပတ်လုံး ဟင်းလင်းပြင် ဖြိုခွဲ အဆင့် သည် အထွတ်အထိပ်ပင်။

ဘိုးဘေး လင်မြောင် သည် လွန်ခဲ့သော လအနည်းငယ်ကပင် ကောင်းကင် ကပ်ဘေး ကို အောင်မြင်စွာ ကျော်ဖြတ်ပြီး ဟင်းလင်းပြင် ဖြိုခွဲ အဆင့် သို့ ရောက်ရှိခဲ့ပြီး ဖြစ်၏။ သို့သော် သူသည် သည်းခံစိတ်ရှည်စွာဖြင့် ပုန်းအောင်းနေခဲ့ပြီး သူ့ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်အတန်းကို ခိုင်မာအောင် လုပ်ဆောင်ကာ ဓမ္မရုပ်သွင် ကို စုစည်းနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ယနေ့တွင်မူ သူ အောင်မြင်သွားခဲ့တော့၏။

“ဝီ...”

ထိုအချိန်တွင် ကောင်းကင်ယံ၏ နက်ရှိုင်းသော နေရာမှ ရွှေရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု လက်ဖြာသွားသည်။

တောက်ပပြီး မျက်စိကျိန်းလောက်သော ရောင်ခြည်တန်းကြီးတစ်ခု ထိုနေရာမှ ဖြာထွက်လာပြီး မိုင်ပေါင်း သောင်းချီသော ပတ်ဝန်းကျင် တစ်ခွင်လုံးကို လင်းထိန်သွားစေ၏။ အနီးနားတွင် နေမင်းတစ်စင်း ထပ်ထွက်လာသည့်အလား ထင်မှတ်ရပေသည်။

ယဲ့ဖုန်း၊ လျူမင်၊ မူရူရွှယ် နှင့် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ် နိုင်ငံတော် နယ်နိမိတ်အတွင်းရှိ သက်ရှိအားလုံးသည် ထိုနေမင်းနှင့် တူသော ပုံရိပ်ကြီးကို မော့ကြည့်လိုက်ကြသည်။ လောကရှိ မည်သည့် အစွမ်းထက် ပုဂ္ဂိုလ်ထက်မဆို ကုဋေပေါင်းများစွာ ပိုမို ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အဆုံးမဲ့ စွမ်းအားလှိုင်းကြီးတစ်ခု တိုးဝင်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရ၏။

ခရိုင်ဘုရင်မြို့တော် ၏ ကောင်းကင်ယံ အထက်တွင် ဖြစ်သည်။

ဘိုးဘေး လင်မြောင် သည် တောက်ပသော အလင်းရောင်ထဲမှ ထွက်ပေါ်လာသည့် ဖောက်ထွင်းမြင်နိုင်သော ပုံရိပ်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားပြီး ချက်ချင်းပင် ဒူးထောက်ချလိုက်သည်။ သူ့စိတ်ထဲတွင် ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်မှုများ လွှမ်းမိုးနေတော့သည်။

“ရှေးဟောင်း သူတော်စင် ကျောင်းယန် ကြွရောက်လာတာကို ကြိုဆိုပါတယ်...”

ဘိုးဘေး လင်မြောင် ၏ မျက်နှာတွင် စစ်မှန်သော ကြည်ညိုလေးစားမှုများ ပေါ်လွင်နေသည်။

သူ့အသံ ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် ခရိုင်ဘုရင်မြို့တော် ရှိ လူတိုင်း အံ့အားသင့်ကာ အသက်ရှူမှားသွားကြသည်။

ရှေးဟောင်း သူတော်စင် ကျောင်းယန်...

ရောက်လာသူက တကယ့် သူတော်စင် တစ်ပါးပါလား။

ဤ ရှေးဟောင်း သူတော်စင် သည် လူကိုယ်တိုင် အမှန်တကယ် ဆင်းသက်လာခြင်း မဟုတ်ဘဲ သူ့ ဝိညာဉ်အာရုံ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းက ဟင်းလင်းပြင်ကို ခွဲပြီး မိုင်ပေါင်း ကုဋေချီ ဝေးကွာသော နေရာမှ ခရိုင်ဘုရင်မြို့တော် သို့ ရောက်ရှိလာခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

သူသည် သူ့ပတ်လည်ရှိ မျက်စိကျိန်းစေသော ရွှေရောင် အလင်းတန်းများကို အနည်းငယ် ထိန်းချုပ်လိုက်သော်လည်း သူ့ပုံသဏ္ဌာန်မှာ ရှင်းလင်းခြင်း မရှိသေးဘဲ မည်သူမျှ သူ့ရုပ်သွင်ကို သေချာ မမြင်နိုင်ကြချေ။

ကျယ်ပြန့်ပြီး အကန့်အသတ်မဲ့သော အထွတ်အထိပ် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး စွမ်းအား သည် သူ့နဖူးပေါ်ရှိ အမှတ်အသားမှ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ပတ်ဝန်းကျင် တစ်ခွင်လုံးကို လျင်မြန်စွာ လွှမ်းမိုးသွား၏။

ကျယ်ဝန်းလှသော ခရိုင်ဘုရင်မြို့တော် ကြီး အတွင်း၌ မည်သူမျှ သူ့အရှိန်အဝါကို မခံနိုင်ကြဘဲ မျက်နှာများ ဖြူရော်ကာ ဒူးထောက်ကျသွားကြလေတော့သည်။

ရှေးဟောင်း သူတော်စင် ကျောင်းယန် သည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ဝေ့ဝဲကြည့်လိုက်သည်။

ပင်လယ်ကဲ့သို့ နက်ရှိုင်းသော သူ့မျက်လုံးများထဲတွင် အထင်သေးသော အရိပ်အယောင် အနည်းငယ် ပါနေပုံရသည်။ နောက်ဆုံးတွင် သူ့အကြည့်က အောက်ဘက်တွင် ဒူးထောက်နေသော ဘိုးဘေး လင်မြောင် ထံသို့ ရောက်ရှိသွား၏။

“ဂျူနီယာ... မင်းရဲ့ ပါရမီက သိပ်မမြင့်ပေမယ့် မင်းရဲ့ သစ္စာတရားကတော့ စစ်မှန်သားပဲ... ဒီ သူတော်စင် က ကောင်းကင်နှင်းရည်တွေကို ရွာသွန်းဖြိုးစေပြီး မိုင်ပေါင်း သောင်းချီတဲ့ မြေပြင်ကို ပေါများကြွယ်ဝတဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်တွေနဲ့ ကောင်းချီးပေးသနားမယ်... နောက်ဆို ဒီနေရာမှာ ပါရမီရှင်တွေ ပေါ်ထွန်းလာလိမ့်မယ်...”

သူတော်စင် သည် နှုတ်ခမ်း မလှုပ်သော်လည်း ရှေးခေတ်ကာလက လာသကဲ့သို့ ရှေးကျပြီး နက်ရှိုင်းသော အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာ၏။

ခရိုင်ဘုရင်မြို့တော် ရှိ သက်ရှိများသာမက မိုင်ပေါင်း သောင်းချီ ဝေးကွာသော နေရာရှိ ယဲ့ဖုန်း ပင်လျှင် ဤအသံကို ကြားလိုက်ရ၏။

“ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ရှေးဟောင်း သူတော်စင် ကျောင်းယန်...”

ဘိုးဘေး လင်မြောင် အလွန်အမင်း စိတ်လှုပ်ရှားနေပါသည်။

“ဒီအချိန်ကစပြီး ဒီလက်အောက်ငယ်သားက အရှင်မြတ်နောက်ကို လိုက်ပါပြီး လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ် နိုင်ငံတော် မှာ အရှင်မြတ်ရဲ့ ပြောရေးဆိုခွင့်ရှိသူ အဖြစ် ခံယူပါ့မယ်... အရှင်မြတ်ရဲ့ ကျောင်းယန် သူတော်စင်နယ်မြေ အကြောင်းကို ဖြန့်ဝေပေးပါ့မယ်...”

“အင်း... ဒီလိုဆိုရင်တော့ ကောင်းတာပေါ့...”

ရှေးဟောင်း သူတော်စင် ကျောင်းယန် အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ သူ့အမူအရာကတော့ အေးစက်နေဆဲပင်။

*

မြူခိုးတောင်ထိပ် တွင် ဖြစ်၏။

ယဲ့ဖုန်းသည် ရွှေရောင်အလင်းတန်းကို စိုက်ကြည့်လိုက်ရာ ထိုအထဲတွင် မိုးမျှော်တိုက်သဖွယ် မြင့်မားသော ရွှေရောင် ပုံရိပ်ကြီးတစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ပုခုံးပေါ်တွင် နေမင်းတစ်စင်းကို ထမ်းထားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး သူ လျှောက်သွားလေရာ နေရာတိုင်းတွင် ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ လွှမ်းခြုံသွား၏။

“ဒါက ရှေးဟောင်း သူတော်စင် ပေါ့လေ... အရှိန်အဝါက တကယ့်ကို အံ့မခန်းပါပဲလား...”

ယဲ့ဖုန်း၏ မျက်နှာထား လေးနက်သွား၏။ သူနှင့် သူတော်စင် တစ်ပါးကြားက ကွာဟချက်သည် တကယ်ကို မသေးလှကြောင်း နားလည်လိုက်၏။

ယဲ့ဖုန်း အပြင် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ် နိုင်ငံတော် ရှိ သက်ရှိအားလုံးလည်း ရှေးဟောင်း သူတော်စင် ကျောင်းယန် ၏ စကားကို ကြားလိုက်ကြရသည်။

ကောင်းကင်အထက်နှင့် အောက်ရှိ လူတိုင်း ရူးသွပ်မတတ် ဖြစ်သွားကြတော့၏။

လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ် နိုင်ငံတော် သည် ရှေးဟောင်း သူတော်စင် တစ်ပါး၏ ကောင်းချီးကို ရရှိတော့မည်။ သဘာဝ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ တိုးပွားလာတော့မည်။ နှစ်တစ်ထောင်မှ တစ်ခါ ကြုံရခဲသော ရွှေခေတ်ကြီး ရောက်ရှိလာတော့မည် ဖြစ်သည်။

သူတော်စင် စကားဆိုလျှင် မန္တန် ဖြစ်တည်လာစမြဲ။

ရှေးဟောင်း သူတော်စင် ကျောင်းယန် က ပြောပြီးဖြစ်၍ သူ့စကားကို ပြန်ရုပ်သိမ်းမည် မဟုတ်ပေ။

လူတိုင်း ကပျာကယာ ပြင်ဆင်ကြတော့သည်။ တံခါးပိတ် ကျင့်ကြံနေသူများက ဆက်လက် ကျင့်ကြံကြပြီး ရေခံမည့်သူများကလည်း ခံကြသည်။ အားလုံး စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ဤအသွင်ပြောင်းလဲမှုကို စောင့်မျှော်နေကြ၏။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း (၃) ရက် ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ပြီ။

ထိုအချိန်အတွင်း ရှေးဟောင်း သူတော်စင် ကျောင်းယန် သည် ရှန်ကျိုးတိုက်ကြီး ၏ ဗဟိုချက်မနှင့် အပြည့်အဝ ချိတ်ဆက်ပြီး ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး မူလအနှစ်သာရ အမြောက်အမြားကို စုဆောင်းလိုက်၏။

“ကောင်းကင်နှင်းရည်... ကျဆင်းစေ...”

ရှေးဟောင်း သူတော်စင် ကျောင်းယန် အမိန့်ပေးလိုက်သည်နှင့် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကြားတွင် အဆုံးမဲ့ တိမ်မည်းများ စတင် စုဝေးလာကြတော့သည်။

“ဝုန်း...”

မိုင်ပေါင်း ကုဋေချီ ဝေးကွာသော နေရာမှနေ၍ ရှေးဟောင်း သူတော်စင် ကျောင်းယန် သည် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး မူလအနှစ်သာရ များကို ခရိုင်ဘုရင်မြို့တော် ၏ ကောင်းကင်ယံသို့ ပို့လွှတ်လိုက်ပြီး မိုင်ပေါင်း သောင်းချီ ရှည်လျားသော တိမ်မည်းများနှင့် ပေါင်းစပ်ပေးလိုက်၏။

“ဂျိန်း... ဒလိန်း...”

ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကြားတွင် မိုးကြိုးသံများ ဟိန်းထွက်လာသည်။

“ဝေါ...”

ကောင်းကင်ယံ၏ နက်ရှိုင်းသော နေရာမှ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး တိမ်မည်းများထဲသို့ ပေါင်းစည်းသွားကာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး မူလအနှစ်သာရ မျှင်တန်းလေးများနှင့် ရောယှက်သွားပြီး သန့်စင်သော ကောင်းကင်နှင်းရည် များအဖြစ် သည်းထန်စွာ ရွာသွန်းကျလာလေတော့သည်။

မိုးရေများသည် တဖွဲဖွဲနှင့် မရပ်မနား ရွာသွန်းနေ၏။

ယဲ့ဖုန်းသည် မြူခိုးတောင်ထိပ် ၏ ထိပ်ဆုံးတွင် ရပ်လျက် မိုးရေစိုရွှဲနေသော အောက်ဘက် မြေပြင်ကို ကြည့်နေမိသည်။ အစိမ်းရောင် အပင်များသည် စတင် အညှောက်ထွက်လာပြီး တက်ကြွသော ရှင်သန်မှု စွမ်းအားများကို ထုတ်လွှတ်နေကြသည်။

တိုက်ပွဲကြီးအတွင်း ပျက်စီးသွားခဲ့သော ဖူယွင် တောအုပ်နက် ပင်လျှင် ကောင်းကင်နှင်းရည် ကို စုပ်ယူပြီးနောက် အရိုင်းဆန်စွာ ကြီးထွားလာ၏။ သစ်ပင်ပန်းမန်များသည် လျင်မြန်စွာ စိမ်းလန်းစိုပြည်လာပြီး တိုက်ပွဲမဖြစ်ခင်ကထက်ပင် ပိုမို သိပ်သည်းလာတော့သည်။

ဤ ကောင်းကင်နှင်းရည် ၏ အာနိသင်သည် ငှက်ပျောယပ်တောင် အသေးစား ကို အသုံးပြု၍ ဖန်တီးသော ဝိညာဉ်မိုးရေ ထက် (၁၀) ဆကျော် ပိုမို ပြင်းထန်၏။

မိုးရေစိုရွှဲပြီးနောက် ယဲ့ဖုန်း လည်း ရေပူစမ်း စိမ်ထားသကဲ့သို့ လန်းဆန်းသွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ တစ်ကိုယ်လုံး သက်တောင့်သက်သာ ဖြစ်နေပြီး ကိုက်ခဲမှု တစ်ခုမှ မရှိတော့ချေ။

“ကောင်းကင်နှင်းရည် က တော်တော် အစွမ်းထက်ပါလား...”

ယဲ့ဖုန်း အံ့သြတကြီး ရေရွတ်လိုက်မိသည်။

သူ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်ရာ ဖေးလိုင်တောင်ထိပ်၊ မြူခိုးတောင်ထိပ်၊ နတ်ဆိုးသားရဲ တောင်ထိပ်နှင့် ကျင့်ကြံရေး တောင်ထိပ်တို့ အပေါ်ရှိ အကြီးအကဲ များ၊ တပည့်များနှင့် ဝိညာဉ်သားရဲများ အားလုံး ကျဆင်းလာသော ကောင်းကင်နှင်းရည် ကို စုပ်ယူနေကြသည်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။

“ရှဲ... ရှဲ...”

နှစ်တစ်ထောင် ထင်းရှူးပင်အိုကြီးသည် သူ့အမြစ်များကို ဆန့်ထုတ်ကာ ကောင်းကင်နှင်းရည် ကို လောဘတကြီး စုပ်ယူနေပြီး သူ့ခန္ဓာကိုယ်က လျင်မြန်စွာ ကြီးထွားလာနေ၏။

ယဲ့ဖုန်း လည်း သူ့ကိုယ်သူ ပိုမို သန်မာလာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

နေ့ဝက်အတွင်းမှာပင် သူ့စွမ်းအားက နှစ်ဆတိုးလာသလို ခံစားရပြီး ဝိညာဉ်ပင်လယ်အဆင့်ကို လက်ဗလာသက်သက်ဖြင့် ဖိနှိပ်နိုင်တော့မည်ဟု ခံစားနေရသည်။

သို့သော်ငြား ဤမျှနှင့် မလုံလောက်သေး။

ဤကောင်းကင်နှင်းရည်များ ရွာသွန်းပြီးသွားသည်နှင့် တောင်ပိုင်းမြစ်ဝှမ်းဒေသ တစ်ခွင်၌ ဝိညာဉ်ပင်လယ်အဆင့်သို့ တက်လှမ်းနိုင်မည့်သူများ အမြောက်အမြား ထွက်ပေါ်လာမည်မှာ အသေအချာပင် ဖြစ်၏။ အချို့ဆိုလျှင် မူလနတ်ဘုရားအဆင့်သို့ပင် ရောက်ရှိသွားနိုင်ခြေ ရှိလေသည်။

ထို့ကြောင့် ဤမျှလေး အဆင့်ချိုးဖြတ်နိုင်ရုံမျှဖြင့် မည်သို့မျှ လုံလောက်နိုင်မည် မဟုတ်။

“ဟေး... အားရပါးရ သောက်စမ်း...”

ဟူဖေးဖေး သည် ကောင်းကင်နှင်းရည် ကို လက်ဝါးဖြင့် ခံယူကာ လောဘတကြီး သောက်သုံးနေ၏။ သူမ ခန္ဓာကိုယ်ထဲရှိ အထူးစွမ်းအင်များ တိုးတက်လာနေ၏။

“မင်း သောက်ချင်တယ်ပေါ့... ရတယ်... ဝအောင် သောက်စေရမယ်...”

ယဲ့ဖုန်း၏ မျက်လုံးများ အရောင်တောက်သွားပြီး သူရဲကောင်း ဝိညာဉ်စွမ်းအား ကို အသုံးပြုကာ ကောင်းကင်နှင်းရည် အမြောက်အမြားကို စုဆောင်းပြီး ကန်တစ်ကန် ဖန်တီးလိုက်၏။

ဟူဖေးဖေး သည် ကန်ထဲသို့ ခုန်ဆင်းပြီး အငမ်းမရ သောက်သုံးလေတော့သည်။

[ဟူဖေးဖေး၏ အဆင့်မြှင့်တင်မှု စွမ်းအင် - ၃.၈ %]

...

[ဟူဖေးဖေး၏ အဆင့်မြှင့်တင်မှု စွမ်းအင် - ၆.၇ %]

သူမ၏ စွမ်းအင်များ ထိုးတက်လာနေသည်။ မိုးက (၃) ရက် (၃) ည ရွာမည်ဟု ပြောထားသဖြင့် ဒါက အခွင့်အရေးကောင်းပဲဟု ယဲ့ဖုန်း ယုံကြည်လိုက်သည်။

သူသည် ကျဆင်းလာသော ကောင်းကင်နှင်းရည် များကို သူရဲကောင်း ဝိညာဉ်စွမ်းအား ဖြင့် ဆက်လက် စုဆောင်းနေလိုက်သည်။

မြူခိုးတောင်ထိပ် ပတ်ဝန်းကျင်က ကျယ်ဝန်းလှသဖြင့် ဆယ်ပုံတစ်ပုံလောက်ပဲ စုဆောင်းနိုင်ရင်တောင် ပမာဏက အံ့မခန်း ဖြစ်နေပြီ။

“ဒါပေမဲ့ ဟူဖေးဖေး က စွမ်းအင် အလုံအလောက် စုပ်ယူနိုင်ချင်မှ စုပ်ယူနိုင်မှာ... ဝိညာဉ်ရတနာ တစ်ပါး အဆင့်တက်ဖို့ လိုအပ်တဲ့ ပမာဏက အရမ်း များလွန်းတယ်... ကြက်ဥတွေကို ခြင်းတစ်ခြင်းထဲမှာ မထည့်သင့်ဘူး... ငါ့ကိုယ်ငါ တတ်နိုင်သမျှ သန်မာအောင် လုပ်ရမယ်... ဥပမာအားဖြင့်... လီဇီလုံ ကို ဝိညာဉ်ပင်လယ်အဆင့် ရောက်အောင် ကူညီပေးတာမျိုးပေါ့...”

ယဲ့ဖုန်းသည် မြူခိုးတောင်ထိပ် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ကွင်းပြင်တစ်ခုတွင် ဧရာမ ကန်ကြီးတစ်ကန် တူးလိုက်ပြီး အရပ်မျက်နှာ အသီးသီးမှ ကောင်းကင်နှင်းရည် များကို ထိုကန်ထဲသို့ စီးဝင်စေလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူ ဖေးလိုင်တောင်ထိပ် သို့ သွားလိုက်သည်။

လီဇီလုံ သည် မြေပြင်ပေါ်တွင် တင်ပျဉ်ခွေ ထိုင်လျက် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးမှ ဝိညာဉ်ရေစီးကြောင်းကို စုပ်ယူနေပြီး ဝိညာဉ်ပင်လယ်အဆင့် သို့ ချိုးဖြတ်နိုင်ရန် ကိုယ်ပိုင်စွမ်းအင်များကို စဉ်ဆက်မပြတ် စုဆောင်းနေ၏။

“ဘုန်း...”

ယဲ့ဖုန်း မြေပြင်ပေါ်သို့ ဆင်းသက်လိုက်ပြီး လက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်ရာ သူ့လက်ဖဝါးပေါ်တွင် ဆေးလုံး (၃) လုံး ပေါ်လာ၏။ ထိုဆေးလုံးများပေါ်တွင် အထူးပုံစံများ ဖုံးလွှမ်းနေပြီး ဆွဲဆောင်မှုရှိသော ဝိညာဉ်အနှစ်သာရများကို ထုတ်လွှတ်နေလေသည်။