အခန်း (၆၃၇-၆၃၉)

Chapter 637: ရတနာလုတိုက်ပွဲ

အောက်ဆန်းမှာ မုန်ညင်းစေ့ နဂါးအကြေးခွံဝတ်ရုံကို အလွန်အမင်း သဘောကျသွားသည်။ အကြောင်းမှာ ထိုဝတ်ရုံသည် သွေးအရှိန်အဝါများကို သိုလှောင်နိုင်သောကြောင့် ဖြစ်၏။ နဂါးအကြေးခွံ တစ်ခုချင်းစီတွင် သွေးအရှိန်အဝါ တစ်မျှင်စီကို သိမ်းဆည်းထားနိုင်သည်။ ဝတ်ရုံတစ်ခုလုံးတွင် အကြေးခွံပေါင်း ၃,၆၀၀ ရှိရာ ၎င်းသည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးစာ သွေးအရှိန်အဝါ ပမာဏနီးပါးကို ဒုတိယအကြိမ်အဖြစ် ထပ်မံသိုလှောင်ထားနိုင်ခြင်းပင်။ နဂါးမျိုးနွယ်စုတို့၏ သွေးအရှိန်အဝါမှာ မူလကပင် သမုဒ္ဒရာပမာ ပြည့်လျှံကြီးမားလှ၍ တိုက်ပွဲအတွင်း၌မူ သူသည် ပုံမှန်ထက် နှစ်ဆသော သွေးအရှိန်အဝါများကို ပိုင်ဆိုင်ထားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေပေလိမ့်မည်။ ၎င်းသည် လှိုင်းထန်နေသော မြစ်ကြီးတစ်စင်း သို့မဟုတ် သမုဒ္ဒရာကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ပင်။ ရန်သူက မည်သို့လျှင် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်ပါမည်နည်း။ သူ လုံးဝ အရှုံးမရှိသော အနေအထားတွင် ရပ်တည်နိုင်ပေလိမ့်မည်။

ယွဲ့ရှင်းလောင်သည်လည်း မုန်ညင်းစေ့ နဂါးအကြေးခွံဝတ်ရုံကို လိုချင်တောင့်တနေ၏။ သို့သော် သူသည် သွေးအရှိန်အဝါ သိုလှောင်ရန်အတွက် မရည်ရွယ်ပေ။ အမှန်စင်စစ် သူ၏ အဓိကကျင့်စဉ်မှာ ဝိညာဉ်စွမ်းအား နည်းစနစ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအား တိုက်ပွဲများမှာ သူ၏ အားသာချက် မဟုတ်ခဲ့ဖူးပေ။ သို့သော် သူ့တွင် အင်းစာရွက် အမြောက်အမြား ရှိ၏။ အင်းစာရွက်များကို အသုံးပြုရာတွင် အဓိက အဆင့်နှစ်ဆင့် ရှိပြီး ပထမမှာ သိုလှောင်အိတ်ထဲမှ ထုတ်ယူခြင်းဖြစ်ပြီး ဒုတိယမှာ ၎င်းတို့ကို အသက်သွင်းရန် ဝိညာဉ်စွမ်းအား ထည့်သွင်းခြင်းပင်။ အကယ်၍ အင်းစာရွက်များကို ဝတ်ရုံ၏ နဂါးအကြေးခွံ တစ်ခုချင်းစီအတွင်း သိမ်းဆည်းထားနိုင်ပါက တိုက်ပွဲအတွင်း ၎င်းတို့ကို ချက်ချင်း အသက်သွင်းနိုင်ပေလိမ့်မည်။

သူ အင်းစာရွက်များ ထုတ်ယူရသည့် အဆင့်ကို လုံးဝ ဖယ်ရှားလိုက်နိုင်ခြင်းပင်။ အင်းစာရွက်များကို တစ်ဝက်တစ်ပျက် အသက်သွင်းထားသည့် အခြေအနေတွင် ရှိနေစေရန် အကြေးခွံတစ်ခုချင်းစီအတွင်း ဝိညာဉ်စွမ်းအား အနည်းငယ်စီကိုပင် သိုလှောင်ထားနိုင်သည်။ စိတ်အာရုံ တစ်ချက်တည်းဖြင့် အင်းစာရွက်များသည် နဂါးအကြေးခွံများအတွင်းမှ ချက်ချင်း ပွင့်ထွက်လာပေလိမ့်မည်။ ထိုသို့ဆိုလျှင် သူ၏ အောင်နိုင်ခြေမှာ သိသိသာသာ မြင့်တက်လာမည် ဖြစ်၏။ အဝတ်အစားအတွင်းမှ အင်းစာရွက်များ ထွက်ပေါ်လာမည်ဟု မည်သူမျှ မျှော်လင့်ထားမည် မဟုတ်ပေ။ ထိုအခါ ရန်သူကို အငိုက်မိအောင် တိုက်ခိုက်ရန် အလွန်လွယ်ကူသွားပေလိမ့်မည်။

နှစ်ဦးစလုံး မုန်ညင်းစေ့ နဂါးအကြေးခွံဝတ်ရုံကို လိုချင်နေကြသည်။ မည်သူမျှ အလျှော့မပေးလိုကြပေ။ ထို့ကြောင့် နောက်ဆုံးတွင် ခွန်အားဖြင့်သာ အဆုံးအဖြတ်ခံယူရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြ၏။ အောက်ဆန်းသည် ထူးဆန်းစွာ ရယ်မောလိုက်ပြီး သူ၏ စစ်မှန်သော နဂါးအသွင်ကို ရုတ်တရက် ဖော်ပြလိုက်သည်။ ခေါင်းမှ အမြီးအထိ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အတောင်တစ်ရာကျော်အထိ ရှည်လျားသွားသည်။ ဤသည်မှာလည်း သူ၏ အသွင်ပြောင်းလဲမှုကို တမင်တကာ ထိန်းချုပ်ထားခြင်း ဖြစ်ပြီး အစစ်အမှန် အရွယ်အစားကို အပြည့်အဝ ဖော်ပြခြင်း မဟုတ်ပေ။ နဂါးသင်္ချိုင်းမှာ ဤမျှသာ ကျယ်ဝန်းသည် မဟုတ်ပါလား။ သူ ရှေ့ဆောင်ပညာရှင်များ၏ ရုပ်ကြွင်းများကို မရိုမသေ မလုပ်လိုပေ။

ယွဲ့ရှင်းလောင်မှာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ရင်း "ခန္ဓာကိုယ်ကြီးလေလေ ပစ်မှတ်ကြီးလေလေပဲ"

လက်ကို တစ်ချက်လှန်လိုက်ရာ မီးလျှံများ ဝန်းရံနေသည့် သုံးတောင်ခန့်ရှည်သော အင်းစာရွက်ကြီးတစ်ခု သူ၏ လက်ဝါးပေါ်တွင် ပေါ်လာသည်။ ထို့နောက် ဝိညာဉ်စွမ်းအားများ ထည့်သွင်းလိုက်ရာ ထိုအင်းစာရွက်ကြီးမှာ ရှေ့သို့ ပြေးထွက်သွားတော့သည်။ ခဏအတွင်းမှာပင် တောက်လောင်နေသော မီးလျှံများမှာ အောက်ဆန်း၏ ဝမ်းဗိုက်ပေါ်တွင် ပေါက်ကွဲသွားသည်။

"တောက်… မင်းက မရိုးမသား လုပ်တာပဲ… တိုက်ပွဲက တရားဝင်တောင် မစရသေးဘူး မင်းက အရင်တိုက်ခိုက်တယ်ပေါ့" "ကောင်းကင်အင်းဆက်ဂိုဏ်းက လူတွေ အားလုံးက မင်းလိုပဲ လူယုတ်မာတွေချည်းပဲလား"

အောက်ဆန်း အကျယ်ကြီး ဆဲဆိုလိုက်သည်။

ယွဲ့ရှင်းလောင် အနည်းငယ် ကြောင်သွားရ၏။ ကောင်းကင်အင်းဆက်ဂိုဏ်းမှာ အစဉ်အမြဲ နာမည်ကောင်းရှိသော ဂိုဏ်းတစ်ခုဖြစ်ရာ သူသည် လူယုတ်မာဟု တစ်ခါမှ အဆဲမခံခဲ့ဖူးပေ။

သူ ခေတ္တမျှ မှင်တက်နေစဉ်မှာပင် အောက်ဆန်း ယုတ်မာစွာ ရယ်မောလိုက်ပြီး နဂါးလက်သည်းဖြင့် ရုတ်တရက် ရိုက်ချလိုက်သည်။

"မင်း ကြောင်သွားမယ်ဆိုတာ ငါသိသားပဲ"

ချလွမ်!

ရွှေရောင်အလင်းတန်း တစ်ခုသည် နဂါးလက်သည်းအောက်တွင် လက်ခနဲ ပေါ်လာ၏။ ရွှေရောင်အလင်းသည် ယွဲ့ရှင်းလောင်ကို ဝန်းရံထားသော အကာအကွယ်ဒိုင်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ အောက်ဆန်း မည်မျှပင် ဖိချစေကာမူ ထိုရွှေရောင် အကာအကွယ်ကို မဖောက်ထွင်းနိုင်ပေ။

"တောက်… အဲဒီ ဗာဂျရအင်းက တကယ် လိပ်ခွံလို မာတာပဲ… နောက်တစ်ခါ ထပ်စမ်းကြည့်ကြတာပေါ့"

အောက်ဆန်း ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီးနောက် သူ၏ မေးရိုးကြီးများကို ဖြဲ၍ မီးလျှံများ မှုတ်ထုတ်လိုက်ရာ ယွဲ့ရှင်းလောင်မှာ မီးတောက်များအတွင်း နစ်မြုပ်သွားတော့သည်။

လူနှင့် နဂါးတို့ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး အပြန်အလှန် တိုက်ခိုက်နေကြသည်။ ၎င်းမှာ အလွန်ကြည့်ကောင်းသော တိုက်ပွဲတစ်ခု ဖြစ်၏။ ဟူရှင်းယွဲ့ကမူ ဘေးတွင် ထိုင်ကာ ပါးလေးကို လက်ဖြင့်ထောက်ပြီး ပွဲကြည့်ကောင်းနေသည်။

လူနှင့် နဂါးကြား အကြိမ်ပေါင်းများစွာ တိုက်ခိုက်ပြီးနောက် နောက်ထပ် လူတစ်ယောက် ရောက်ရှိလာသည်။

ထိုသူမှာ ရှိထျန်းဟောက်ပင်။

သူ ရောက်ရောက်ချင်းမှာပင် အောက်ဆန်း၏ တိုက်ကွက်မှ ထွက်ပေါ်လာသော နောက်ဆက်တွဲ ရိုက်ခတ်မှုကြောင့် ထိမှန်လုနီးပါး ဖြစ်သွား၏။ သူ၏ ဆံပင်အချို့မှာ မီးလောင်သွားရသည်။

ရှိထျန်းဟောက် ထိတ်လန့်နေဆဲမှာပင် ယွဲ့ရှင်းလောင်ထံမှ ထွက်ပေါ်လာသော နောက်ထပ် အင်းစာရွက် ပေါက်ကွဲမှုတစ်ခုကို သီသီလေး ရှောင်ရှားလိုက်နိုင်သည်။ သူသည် အောက်ဆန်းနှင့် ယွဲ့ရှင်းလောင်တို့၏ ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲနှင့် ဝေးရာ ဘေးတစ်ဖက်သို့ အမြန်ပြေးသွားလိုက်၏။

"ဒီမှာလာထိုင်ပါ… ဒီနေရာက ဘေးကင်းပါတယ်"

ဟူရှင်းယွဲ့သည် သူ၏ ပုံစံမှာ ခင်မင်ဖို့ကောင်းသည်ဟု ထင်သဖြင့် ကြင်နာစွာဖြင့် သတိပေးလိုက်သည်။ ရှိထျန်းဟောက်သည် ချက်ချင်းပင် အပြေးအလွှား ရောက်လာပြီး မလှမ်းမကမ်းတွင် ရှိနေသော ဟူရှင်းယွဲ့နှင့် ဆင့်ပိုင်တို့ကို နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

"နှုတ်ခွန်းဆက်သပါတယ် မိတ်ဆွေတို့… ကျွန်တော့်နာမည်က ဟောက်ထျန်းရှီ ပါ" နတ်ဆိုးနှစ်ဦးလုံးမှာ အတော်အတန် ကြင်နာတတ်သူများ ဖြစ်သဖြင့် သူတို့၏ အမည်များကို ပြန်လည်ပြောကြားကာ နှုတ်ဆက်မှုကို တုံ့ပြန်ခဲ့ကြသည်။ သို့သော် ရှိထျန်းဟောက်၏ အကြည့်မှာ ဟူရှင်းယွဲ့ကို ကျော်လွန်၍ ရှန်မိုအပေါ်သို့ ကျရောက်သွားချိန်တွင် အမူအရာမှာ သရဲမြင်လိုက်ရသည့်အလား ဖြစ်သွားတော့သည်။

"ရှန်မို"

သူ၏ မျက်လုံးများမှာ မယုံကြည်နိုင်စွာ ပြူးကျယ်သွားသည်။

ရှန်မို ရှိထျန်းဟောက်ကို ကြည့်ပြီး ပြုံးပြလိုက်သည်။

"ဩော်… မင်း ငါ့ကို သိတာလား"

ရှိထျန်းဟောက်မှာ ထွက်ပြေးချင်သည့် စိတ်ဆန္ဒကို အတင်းအဓမ္မ ဖိနှိပ်ထားလိုက်သည်။ သူသည် အတွေးနှင့် အမူအရာ အားလုံးကို ဖုံးကွယ်လိုက်ပြီး အံ့ဩသွားသည့် ပုံစံမျိုး ဖမ်းလိုက်သည်။

"ကျွန်းရှင်ရှန်၊ ကျွန်တော်က ဟောက်ထျန်းရှီ ပါ… မမှတ်မိတော့ဘူးလား"

"နေလဂိုဏ်းရဲ့ နေလအဆောင်မှာ ရောင်းဖို့ ကျွန်းရှင် အပ်နှံထားတဲ့ ဝိညာဉ်လက်နက်တွေအတွက် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေကို ကျွန်တော် ကိုယ်တိုင် ကျွန်းရှင်ဆီ လာပို့ပေးခဲ့တာလေ"

သူ အပြုံးကြီး ပြုံးလိုက်သည်။

"ခုနက ကျွန်းရှင်ကို မြင်လိုက်ရလို့ လန့်သွားတာနဲ့ နာမည်ကို တိုက်ရိုက် ခေါ်မိသွားတာပါ"

"ကျေးဇူးပြုပြီး စိတ်ထဲမထားပါနဲ့ ကျွန်းရှင်ရှန်"

ရှန်မို အားရပါးရ ရယ်မောလိုက်သည်။

"ဒါကြောင့်ကိုး… ရပါတယ်… ကိစ္စမရှိပါဘူး" ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သူ တကယ်ပင် စိတ်ထဲမထားတော့ဘဲ သူတော်စင်လက်နက်ကို ဆက်လက် သန့်စင်ရန် ခေါင်းငုံ့လိုက်ပြန်သည်။

ရှိထျန်းဟောက်သည် အပြင်ပန်းတွင် တည်ငြိမ်နေသော်လည်း အတွင်း၌မူ ထိတ်လန့်မှု လှိုင်းတံပိုးများမှာ ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ခတ်နေ၏။ ရှန်မိုသည် အမှန်တကယ်ပင် စမ်းသပ်မှု သုံးခုလုံးကို အောင်မြင်ခဲ့ပြီး ဤနဂါးသင်္ချိုင်းသို့ ရောက်ရှိနေခြင်း ဖြစ်သည်။ အခြေအနေကို ကြည့်ရသည်မှာ သူသည် ရတနာ အတော်များများကိုလည်း ရရှိထားပုံရသည်။ ရှိထျန်းဟောက်သည် နဂါးသင်္ချိုင်းတွင် ရှန်မို ရောက်လာမည့်အချိန်ကို စောင့်ဆိုင်းပြီးမှ သင့်တော်မည့် အချိန်တွင် ရွှေရောင်စာမျက်နှာကို ခိုးယူရန် စီစဉ်ထားခြင်း ဖြစ်၏။ သို့သော် ထိုလူ၏ လက်ထဲတွင် သူတော်စင်လက်နက်က ရောက်နှင့်နေပြီ။

နေပါဦး...

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အတွေးတစ်ခုသည် ရှိထျန်းဟောက်၏ စိတ်ထဲတွင် လက်ခနဲ ပေါ်လာသည်။

မြစိမ်းရောင် ဂူဗိမာန်အတွင်းသို့ ပထမဆုံးအသုတ်အနေနှင့် ဝင်ရောက်လာသော ကျင့်ကြံသူများထဲတွင် ဤအုပ်စုသာ ရှိသည်။ သူသည် ယင်းစန်းဟွာ၊ အောက်ဆန်းနှင့် အခြားသူများကို မြင်တွေ့ခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။ ရှန်မိုသည် သူတို့ထက် နောက်ကျပြီးမှ နဂါးသင်္ချိုင်းသို့ ရောက်လာနိုင်စရာ အကြောင်းမရှိပေ။ သို့ဆိုလျှင် အဖြေမှာ တစ်ခုတည်းသာ ရှိသည်။

ရှန်မိုသည် ယင်းစန်းဟွာနှင့် အခြားသူများ မရောက်မီကတည်းက နဂါးသင်္ချိုင်းသို့ ရောက်ရှိနေခဲ့ခြင်းပင်။ !

ဝိညာဉ်ပင်လယ်ကို ဖြတ်ကျော်ခြင်း၊ ကျောက်စိမ်းတံတားကို ဖြတ်သန်းခြင်းနှင့် မြစိမ်းတောင်ကို တက်လှမ်းခြင်း။

စမ်းသပ်မှု သုံးခုလုံးတွင် ပထမရရှိခဲ့သူမှာ ရှန်မို ပင် ဖြစ်သည်။

ရှိထျန်းဟောက်သည် သူ၏ ရင်ထဲတွင် တိုးဝှေ့လာသော ထိတ်လန့်မှုကို မနည်း ထိန်းထားရ၏။ ထိုအသိကြောင့် သူ နောက်သို့ပင် လဲကျလုနီးပါး ဖြစ်သွားသည်။ ကြင်နာတတ်သော ဟူရှင်းယွဲ့က သူ့ကို အချိန်မီ ဖမ်းပေးလိုက်ပြီး ဒဏ်ရာရသွားသလားဟု ယဉ်ကျေးစွာ မေးမြန်းလေ၏။ ရှိထျန်းဟောက်မှာမူ ခါးသီးသော အပြုံးဖြင့်သာ ပြန်လည် တုံ့ပြန်နိုင်ပါတော့သည်။ အခုအချိန်မှာ ခါးသီးစွာ ပြုံးရုံမှတစ်ပါး သူ ဘာလုပ်နိုင်ပါဦးမည်နည်း။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ရှန်မိုသည် သူ၏ အတွေးများကို ငြိမ်အောင် ထိန်းလိုက်ပြီး ရှိထျန်းဟောက်၏ ကံကြမ္မာစနစ်များကို ဂရုတစိုက် စစ်ဆေးကြည့်လိုက်သည်။

အမည် - ရှိထျန်းဟောက်

အဆင့် - နိဗ္ဗာန်အဆင့်၊ ဓမ္မအမှတ်အသား ၁၂ ခု

ကံပါရမီများ - လူတစ်ဝက် နဂါးတစ်ဝက်၊ ဘိုးဘေးနဂါး ရတနာအရိုး၊ ကောင်းကင်အန်တု ကံကြမ္မာ၊ နေရာတိုင်းတွင် မိတ်ဆွေရှိခြင်း၊ သေဘေးမှ သီသီလေး လွတ်မြောက်ခြင်း၊ ကောင်းချီးပေးသူ၊ ကပ်ဘေးသင့် ကြယ်ပွင့်၊ နဂါးငါးပါး ဖျက်ဆီးခြင်း ခန္ဓာကိုယ်၊

နဂါးပုန်းကျွန်းရှင် ကံကြမ္မာ - သူတော်စင်အဆင့်သို့ တက်လှမ်းပြီး မဟာဓမ္မ၏ မြစ်ဖျားခံရာကို မြင်တွေ့ရချိန်တွင် ပြင်ပနတ်ဆိုးများ၏ တိုက်ခိုက်ခြင်းကို ခံရပြီး ဒဏ်ရာပြင်းထန်စွာ ရရှိကာ၊ မဟာဓမ္မသူတော်စင် ဖြစ်လာမည့် မျှော်လင့်ချက် အားလုံး ဆုံးရှုံးသွားပြီး နောင်တကြီးစွာဖြင့် သေဆုံးရမည်။

ဤသည်ကို မြင်သောအခါ ရှန်မို မျက်ခုံးပင့်လိုက်သည်။ ဤကာလအတွင်း သူ၏ အဆက်မပြတ် ရိတ်သိမ်းမှုများကြောင့် ရှိထျန်းဟောက်၏ ကံပါရမီနှင့် ကံကြမ္မာ နှစ်ခုလုံးမှာ သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ရွှေရောင် ကံပါရမီဖြစ်သော 'မွေးရာပါ ကံကောင်းခြင်း' မှာ 'ကောင်းချီးပေးသူ' အဆင့်သို့ နိမ့်ကျသွား၏။ မူလက သူ၏ ကံကြမ္မာမှာ သူတော်စင်အဆင့်သို့ တက်လှမ်းပြီး ဤကမ္ဘာလောကကို ကျော်လွန်ကာ လွတ်လပ်စွာ လှည့်လည်ရမည့်သူ ဖြစ်သည်။ ယခုမူ သူသည် မဟာဓမ္မသူတော်စင် မဖြစ်နိုင်တော့ဘဲ ပြည့်ဝခြင်းမရှိသော ဆန္ဒများဖြင့် သေဆုံးရမည့်သူ ဖြစ်သွားရ၏။

ရှန်မို စဉ်းစားတွေးတောလျက် သူ၏ နှုတ်ခမ်းကို သပ်လိုက်သည်။ သူ အချက်တစ်ခုကို နားလည်သွားခဲ့၏။

သိုးတစ်ကောင် မည်မျှပင် ဝဖြိုးနေပါစေ အဆက်မပြတ် ရယူခြင်းကိုတော့ ခံနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ မဟာဓမ္မသူတော်စင် ဟူသော အခေါ်အဝေါ်ကိုတော့ သူသည် ဆုန့်ကျန့်ဖေးနှင့် အခြားသူများနှင့် စကားစမြည် ပြောဆိုစဉ်က ကြားဖူး၏။ သူတော်စင်အဆင့် ဆိုသည်မှာ ယေဘုယျ သတ်မှတ်ချက်သာ ဖြစ်ပြီး ၎င်းအတွင်း၌ အဆင့်ခွဲများစွာ ရှိသည်။ မဟာဓမ္မသူတော်စင် ဆိုသည်မှာ ထိုအဆင့်မြင့် အဆင့်များထဲမှ တစ်ခု ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ရှန်မို သူ၏ အတွေးများကို ရုတ်သိမ်းလိုက်ပြီး အောက်ဘက်သို့ ဆက်လက်ဖတ်ရှုလိုက်သည်။

[မကြာမီ အခွင့်အလမ်း ၁ - အောက်ဆန်းနှင့် ယွဲ့ရှင်းလောင်တို့ မုန်ညင်းစေ့ နဂါးအကြေးခွံဝတ်ရုံအတွက် တိုက်ခိုက်နေစဉ် နဂါးသင်္ချိုင်းအောက်ရှိ နတ်ဆိုးဧကရာဇ်ကြီး နိုးထလာမည် ဖြစ်သည်။ ယွဲ့ရှင်းလောင်မှာ ရှောင်ကွင်းရန် ပျက်ကွက်သဖြင့် ဒဏ်ရာပြင်းထန်စွာ ရရှိမည် ဖြစ်သည်။ အောက်ဆန်းမှာလည်း လွင့်ထွက်သွားမည် ဖြစ်သည်။ ထိုရှုပ်ထွေးမှုအတွင်း ရှိထျန်းဟောက်က အခွင့်အရေးကို အရယူပြီး ယွဲ့ရှင်းလောင်၏ ရွှေရောင်စာမျက်နှာကို လုယူကာ မုန်ညင်းစေ့ နဂါးအကြေးခွံဝတ်ရုံကို ခိုးယူသွားလိမ့်မည်။]

[မကြာမီ အခွင့်အလမ်း ၂ - မြစိမ်းရောင် ဂူဗိမာန်မှ ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားစဉ် ကျောက်စိမ်းတံတားတွင် ရှိထျန်းဟောက်သည် အလောင်းနတ်ဆိုး အမြောက်အမြား၏ ဝန်းရံခြင်းကို ခံရပြီး အောက်ဘက်ရှိ ချောက်ထဲသို့ ပြုတ်ကျသွားမည်။ နိုးလာသည့်အခါ သူသည် ဒဏ်ရာပြင်းထန်စွာ ရနေသော နတ်ဆိုးဧကရာဇ်ကြီး၏ ဘေးတွင် ရောက်ရှိနေသည်ကို တွေ့ရမည်။ ထို့နောက် သူသည် ထိုနတ်ဆိုးကို နှိမ်နင်းပြီး သူ၏ ကိုယ်ပိုင် နိဗ္ဗာန်အဆင့် နတ်ဆိုးအလောင်းအဖြစ် သန့်စင်သိမ်းပိုက်လိုက်လိမ့်မည်။]

Chapter 638: ငါရဲ့ ဒေါသတွေကို ခံစားကြည့်

[မကြာမီ အခွင့်အလမ်း ၃ - ချောက်ကမ်းပါးတစ်လျှောက် ထွက်ပြေးစဉ် နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စုများ ပြန်လည်နိုးထလာမှုကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသည့် ပထမလှိုင်း တိုက်ခိုက်မှုများကို ရှောင်ရှားနိုင်လိမ့်မည်။ လမ်းခရီးတစ်လျှောက်တွင် အထက်မှ ပြုတ်ကျလာသော ကျင့်ကြံသူများ၏ ရုပ်အလောင်းများကို မကြာခဏ တွေ့ရပေလိမ့်မည်။ ၎င်းတို့၏ သိုလှောင်လက်စွပ်များကို သိမ်းဆည်းခြင်းဖြင့် ရတနာအမြောက်အမြားကို ရရှိပေလိမ့်မည်။]

[မကြာမီ အခွင့်အလမ်း ၄ - ဒဏ်ရာပြင်းထန်စွာ ရရှိထားသော ဟူရှင်းယွဲ့ကို သူမ၏ ကိုယ်ပိုင်သွေးဖြင့် ကုသပေးနေသည့် အဖြူရောင် သားရဲပေါက်လေးတစ်ကောင်ကို မတော်တဆ တွေ့ရှိလိမ့်မည်။ ရှိထျန်းဟောက်သည် ထိုသားရဲ၏ ထူးခြားသော သဘာဝကို ချက်ချင်း သိရှိသွားပြီး ဟူရှင်းယွဲ့၏ ဘေးမှ လုယူရန် ကြိုးစားလိမ့်မည်။ ဟူရှင်းယွဲ့သည် အားအင်ကုန်ခမ်းနေသော်လည်း အဖြူရောင်သားရဲလေးနှင့်အတူ ပြန်လည်တိုက်ခိုက်လိမ့်မည်။ ရှိထျန်းဟောက်သည် ရှုံးနိမ့်ပြီး ထွက်ပြေးရသော်လည်း သားရဲလေး၏ အမွှေးတစ်စုကို ဆွဲဖြတ်ယူနိုင်ခဲ့လိမ့်မည်။ ထွက်ပြေးနေစဉ်အတွင်း ထိုသားရဲအမွှေးလေးမှာ လားရာတစ်ခုသို့ လွင့်မျောနေသည်ကို သူ သတိပြုမိလိမ့်မည်။ ထိုလမ်းကြောင်းအတိုင်း လိုက်သွားရာမှ ဂူတစ်ခုကို ရှာတွေ့လိမ့်မည်။ ဂူ၏ အနက်ရှိုင်းဆုံး အခန်းအတွင်း၌ နတ်ဘုရားရိပ် ကောင်းကင်ချောဆီကို သူ တွေ့ရှိလိမ့်မည်။ ၎င်းအတွင်း၌ စိမ်ရည်ချိုးပြီးနောက် သူ ပိုင်ဆိုင်သော ဓမ္မအမှတ်အသား အရေအတွက်မှာ သုံးဆယ်အထိ ထိုးတက်သွားလိမ့်မည်။]

[မကြာမီ အခွင့်အလမ်း ၅ - … ]

ရှန်မို မျက်ခုံးပင့်လိုက်သည်။

နတ်ဘုရားရိပ် ကောင်းကင်ချောဆီ။

သူ ဤအရာကို ကောင်းကောင်း သိသည်။ ၎င်းမှာ နတ်ဘုရားရိပ် ကောင်းကင်မီးလျှံ၏ အဖော်မွန်ရတနာ ဖြစ်၏။ ဆိုလိုသည်မှာ ထိုဂူသည် တစ်ချိန်က နတ်ဘုရားရိပ် ကောင်းကင်မီးလျှံ ပေါ်ထွက်ခဲ့ဖူးသည့် နေရာဖြစ်ရမည်။ နောက်ပိုင်းတွင် ထိုမီးလျှံမှာ မသိရသော အကြောင်းရင်းများကြောင့် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သော်လည်း ၎င်း၏ အဖော်မွန်ရတနာဖြစ်သော ကောင်းကင်ချောဆီမှာမူ ရှိထျန်းဟောက် ရှာမတွေ့မချင်း ကျန်ရှိနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ရှန်မို အချိန်အတော်ကြာ စဉ်းစားနေခဲ့သည်မှာ အကယ်၍ ရှိပိုင်ကျူး စိတ်အာရုံကို လောင်ကျွမ်းစေရန် နတ်ဘုရားရိပ် ကောင်းကင်မီးလျှံကို ရှာမတွေ့ခဲ့ပါက သူ ဘာလုပ်မည်နည်း။ ထိုသို့ဆိုလျှင် လောင်ကျွမ်းမှုပြုလုပ်ရန် အဆင့်အတန်ငယ်နိမ့်သော ရတနာတစ်ခုခုနှင့်သာ ကျေနပ်ရပေလိမ့်မည်။

ယခုမူ စိုးရိမ်စရာ မလိုတော့ပေ။ နတ်ဘုရားရိပ် ကောင်းကင်ချောဆီမှာ ရှိပိုင်ကျူး စိတ်အာရုံကို လောင်ကျွမ်းစေရန်အတွက် အကောင်းဆုံးသော အစားထိုးပစ္စည်း ဖြစ်နေသည်မှာ ထင်ရှားလှသည်။ နတ်ဘုရားရိပ် ကောင်းကင်မီးလျှံ၏ အဖော်မွန်ရတနာ ဖြစ်သည်နှင့်အညီ ချောဆီစက်တိုင်းတွင် ထိုမီးလျှံ၏ ထူးခြားဆန်းပြားသော စွမ်းအင်များ ကိန်းဝပ်နေသည်။ အရည်ပုံစံ ဖြစ်နေသော်လည်း ၎င်းမှာ မီးတောင်ချော်ရည်များကဲ့သို့ပင် ပူပြင်းလှ၏။ ၎င်းကို အသုံးပြု၍ ရှိပိုင်ကျူး စိတ်အာရုံကို လောင်ကျွမ်းစေရာတွင် မည်သည့်ပြဿနာမျှ ရှိမည်မဟုတ်ပေ။ အလွန်ဆုံးဖြစ်လျှင် မီးလျှံအစစ်ကို သုံးသည်ထက် အနည်းငယ် ပိုနှေးကွေးသွားခြင်းသာ ရှိလိမ့်မည်။ ဤမျှ အနည်းငယ်သော နှေးကွေးမှုကိုမူ ရှန်မိုအနေဖြင့် လက်ခံနိုင်ပါသည်။

"ဒီအခွင့်အလမ်းတွေ အကုန်လုံးကို ငါပဲ ယူရမှာပေါ့"

သူ ပြုံးလိုက်၏။

မလှမ်းမကမ်းတွင် ရှိနေသော ရှိထျန်းဟောက်သည် ရှန်မို၏ အပြုံးကို မြင်လိုက်ရသောအခါ အလိုအလျောက် တုန်လှုပ်သွားရသည်။

ရှန်မို၏ အပြုံးမှာ အသက်ရှင်မလား၊ သေမလား ဆိုသည်ကို မရေရာစေသော အပြုံးမျိုး ဖြစ်သည်။

တောက်!

သူက ဘာလို့ ပြုံးနေရတာလဲ။

"နဂါးသင်္ချိုင်းအောက်က နတ်ဆိုးဧကရာဇ်ကြီးက နိုးထတော့မယ်"

ရှန်မိုမှာ သူတော်စင်လက်နက်ကို သန့်စင်သည့် အရှိန်ကို မြှင့်တင်လိုက်သည်။ သူ နဂါးနက်ကတ်ကြေးကို သန့်စင်ခြင်း ပြီးမြောက်သွားပြီ ဖြစ်၏။ ရွှေရောင် နဂါးအရှိန်အဝါ သံချပ်ကာမှာလည်း နောက်ထပ် တစ်ဆင့်သာ လိုတော့သည်။

ဝုန်း! ဝုန်း! ဝုန်း!

အောက်ဆန်းနှင့် ယွဲ့ရှင်းလောင်တို့၏ တိုက်ပွဲမှာ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ လူနှင့် နဂါးမှာ အရှုံးအနိုင် မပေါ်ဘဲ ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်နေကြဆဲပင်။ အချိန်များ တဖြည်းဖြည်း ကုန်ဆုံးသွားသည်။ နောက်ဆုံးတွင် ရှန်မိုသည် ရွှေရောင် နဂါးအရှိန်အဝါ သံချပ်ကာကို သန့်စင်ခြင်း ပြီးဆုံးသွားခဲ့၏။ သူ၏ စိတ်အာရုံ တစ်ချက်ဖြင့် ထိုသံချပ်ကာကို ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ဝတ်ဆင်လိုက်သည်။

မလှမ်းမကမ်းမှ ယင်းစန်းဟွာမှာမူ အနည်းငယ် အံ့ဩသွားပုံရသည်။

ဤမျှ မြန်လှချည်လား။

ရှန်မိုသည် တစ်စုံတစ်ခုသော အရေးပေါ်အခြေအနေကြောင့် အလျင်စလို လုပ်နေသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ ထိုအတွေး ပေါ်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် မြေပြင်မှာ အနည်းငယ် တုန်ခါနေသည်ကို သူ ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရ၏။

ယင်းစန်းဟွာ မှင်တက်သွားသည်။

ဤသည်မှာ မြစိမ်းရောင် ဂူဗိမာန် ဖြစ်သည်။ ဤနေရာတွင် ငလျင်လှုပ်ခတ်ခြင်းမှာ မဖြစ်နိုင်ပေ။

ရှန်မို၊ ဆင့်ပိုင်နှင့် ဟူရှင်းယွဲ့တို့သည်လည်း ထိုထူးခြားမှုကို တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အာရုံခံမိလိုက်ကြ၏။ တိုက်ပွဲအရှိန်တက်နေသော အောက်ဆန်းနှင့် ယွဲ့ရှင်းလောင်တို့မှာမူ ဘာမှ သတိမထားမိကြသေးပေ။

ဂျောက်!

မြေပြင်ပေါ်တွင် အက်ကြောင်းတစ်ခု ရုတ်တရက် ပွင့်ထွက်သွားသည်။ ထိုစဉ် ခရမ်းပုပ်ရောင် အလင်းတိုင်တစ်ခု ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်သွားပြီး အက်ကြောင်းမှာလည်း ချက်ချင်းပင် အဆပေါင်းများစွာ ကျယ်ပြန့်သွားတော့သည်။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် အက်ကြောင်းများမှာ အရပ်ရပ်သို့ ပင့်ကူအိမ်သဖွယ် ပျံ့နှံ့သွား၏။

ရှန်မိုမှလွဲ၍ ကျန်ရှိနေသူများအားလုံး ခေတ္တမျှ မှင်တက်သွားကြသည်။

ဝုန်း!

ပုပ်ပွပြီး နက်မှောင်သော ဧရာမ ပုံရိပ်ကြီးတစ်ခု အက်ကြောင်းအတွင်းမှ ရုတ်တရက် ခုန်ထွက်လာသည်။ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အလောင်းပုပ်နံ့များမှာ ထိုနေရာမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး အရပ်မျက်နှာ အားလုံးသို့ ပျံ့နှံ့သွားတော့သည်။ နားကွဲမတတ် ဟိန်းဟောက်သံကြီး တစ်ခုမှာ ကောင်းကင်တစ်ခွင်သို့ ပဲ့တင်ထပ်သွား၏။

"ငါ့ရဲ့ နှစ်ပေါင်းတစ်သောင်းကြာ အကျဉ်းချခံထားရတဲ့ ဒေါသတွေကို မြည်းစမ်းကြည့်ကြစမ်း"

ဝုန်း! ဝုန်း! ဝုန်း!

အလောင်းပုပ် အရှိန်အဝါများမှာ ကြောက်မက်ဖွယ် လှိုင်းတံပိုးကြီးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ ဆူနာမီ လှိုင်းလုံးကြီးကဲ့သို့ပင် ၎င်းမှာ နဂါးသင်္ချိုင်းအတွင်းရှိ လူတိုင်းဆီသို့ ပြေးဝင်လာတော့သည်။ ရှန်မိုမှာမူ အစောကတည်းက ပြင်ဆင်ထားပြီးဖြစ်၏။ သူ၏ သွေးအရှိန်အဝါများမှာ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း ဟိန်းဟောက်သွားပြီး ဧရာမ သွေးနီရောင် ဘီလူးကြီးတစ်ဦး၏ ပုံရိပ် ပေါ်ထွက်လာသည်။

သူ့ ခန္ဓာကိုယ် မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင်လည်း ရွှေရောင် နဂါးအရှိန်အဝါ သံချပ်ကာလည်း ချက်ချင်းပင် ပေါ်လာသည်။ သွေးစစ်သူတော်စင်ဘုရင် ခန္ဓာကိုယ် နှင့် ရွှေရောင် နဂါးအရှိန်အဝါ သံချပ်ကာတို့၏ အကာအကွယ် နှစ်ထပ်ကြောင့် ထိုအလောင်းပုပ် အရှိန်အဝါများမှာ သူ၏ ခံစစ်ကို မဖောက်ထွင်းနိုင်ပေ။

ယင်းစန်းဟွာ၊ ဆင့်ပိုင်နှင့် ဟူရှင်းယွဲ့တို့မှာမူ ၎င်းတို့၏ ကိုယ်ပိုင် အစွမ်းထက် အကာအကွယ်များကို အသုံးပြု၍ ခုခံလိုက်ကြသည်။ မမျှော်လင့်ဘဲ ကြုံတွေ့ရခြင်း ဖြစ်သော်လည်း သူတို့မှာ ထိပ်တန်းအင်အားစုများမှ ထူးချွန်သော ပါရမီရှင်များ ဖြစ်ကြသည်။ ထို့ကြောင့် ရုတ်တရက် ဖြစ်ပေါ်လာသော အန္တရာယ်အတွင်း၌ပင် ပထမလှိုင်း တိုက်ခိုက်မှုကို တောင့်ခံနိုင်ကြသည်။ သို့သော် အောက်ဆန်းနှင့် ယွဲ့ရှင်းလောင်တို့မှာမူ ကံမကောင်းလှပေ။ သူတို့၏ တိုက်ပွဲမှာ ပြင်းထန်လွန်းလှသည်။ လူနှင့် နဂါးမှာ တိုက်ခိုက်ခြင်း၌ အပြည့်အဝ နစ်မြုပ်နေကြ၏။ သူတို့၏ ဝှက်ဖဲများကိုလည်း အလဟဿ အသုံးပြုနေကြသည်။ ရိုးရိုးရှင်းရှင်း ပြောရလျှင် သူတို့မှာ တိုက်ပွဲအရှိန် တက်နေသဖြင့် ရပ်တန့်ရန် မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။

မမျှော်လင့်ဘဲ ပေါ်ထွက်လာသော အလောင်းပုပ် အရှိန်အဝါမှာ တိုက်ပွဲမြေပြင်သို့ ရုတ်တရက် ရိုက်ခတ်သွားသည်။ ၎င်းသည် အောက်ဆန်းနှင့် ယွဲ့ရှင်းလောင် နှစ်ဦးလုံးကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ထိမှန်သွားတော့၏။

အောက်ဆန်းမှာမူ အနည်းငယ် သက်သာသည်ဟု ဆိုရမည်။ အကြောင်းမှာ သူ၏ စစ်မှန်သော နဂါးခန္ဓာကိုယ်မှာ အလွန်ပင် ခိုင်မာသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သူ ညည်းညူလိုက်ပြီး သွေးများ အန်ထုတ်ကာ နောက်သို့ ယိုင်ထွက်သွားရသည်။ သူ အန်ထုတ်လိုက်သော သွေးများမှာ မီးခိုးရောင်သန်းနေပြီး ပုပ်ပွပျက်စီးနေသည်မှာ သိသာ၏။

ယွဲ့ရှင်းလောင်မှာမူ ပို၍ပင် အခြေအနေ ဆိုးရွားလှသည်။ သူ၏ အားသာချက်မှာ အင်းစာရွက်များ ဖြစ်သဖြင့် သူ၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အလွန်ပင် အားနည်းလှသည်။ မည်သည့်ပြင်ဆင်မှုမျှ မရှိဘဲ ထိုအလောင်းပုပ် အရှိန်အဝါမှာ သူ၏ ကျောဘက်သို့ တိုက်ရိုက် ထိမှန်သွားခဲ့သည်။ ထိုအခါ အညစ်အကြေးများလည်း မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ စီးဝင်သွားတော့သည်။ ယွဲ့ရှင်းလောင်၏ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်းပင် ဖြူဖျော့သွားရသည်။

သူ အလောင်းပုပ် အဆိပ်သင့်သွားပြီ ဖြစ်၏။

"သေကြစမ်း… မင်းတို့အားလုံး သေကြစမ်း" "မင်းတို့အားလုံးဟာ အရှင်နတ်ဆိုး ပြန်လည်နိုးထဖို့အတွက် အဟာရတွေ ဖြစ်လာစေရမယ်"

နတ်ဆိုးဧကရာဇ်ကြီးမှာ ရူးသွပ်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။

ဆင့်ပိုင် တုန်လှုပ်စွာဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်၏။

"အလောင်းနတ်ဆိုးလား… အလောင်းသူတော်စင်ရဲ့ လက်အောက်က နံပါတ်တစ် နတ်ဆိုးပေါ့… အဲဒီ ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ မိစ္ဆာကြီးလား"

ယင်းစန်းဟွာမှာလည်း တစ်စုံတစ်ခုကို သတိရသွားသယောင်ဖြင့် အံ့ဩတုန်လှုပ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"အလောင်းနတ်ဆိုး… အဲဒီ နတ်ဆိုးတွေ အားလုံးက နတ်ဘုရားနဲ့ နတ်ဆိုးစစ်ပွဲမှာ ကွယ်ပျောက်ကုန်ပြီ မဟုတ်လား… သူက ဘယ်လိုလုပ် ပြန်လည်နိုးထလာနိုင်မှာလဲ”

နတ်ဆိုးဧကရာဇ်ကြီးမှာ တဟားဟား ရယ်မောလိုက်သည်။

"မင်းတို့တွေ နတ်ဆိုးအရှင်သခင်တစ်ပါးရဲ့ စွမ်းအားကို အထင်သေးနေတာပဲ"

သူသည် မြေပြင်ကို ပြင်းထန်စွာ နင်းလိုက်ရာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ အလောင်းပုပ် အရှိန်အဝါများ နောက်တစ်ကြိမ် ပေါက်ကွဲထွက်လာပြန်သည်။

ဝုန်း!

လူတိုင်း လွင့်ထွက်သွားကြရ၏။ မြေပြင်မှာလည်း နောက်တစ်ကြိမ် အက်ကွဲသွားပြန်သည်။ မြေပြင်၏ ကြီးမားသော အစိတ်အပိုင်းများမှာ ချောက်နက်ကြီးထဲသို့ ပြိုကျကုန်သည်။ ယွဲ့ရှင်းလောင်မှာ ရှောင်ကွင်းရန် မတတ်နိုင်တော့ဘဲ အလောင်းပုပ် အရှိန်အဝါ၏ ကျူးကျော်မှုကို နောက်တစ်ကြိမ် ခံလိုက်ရပြန်သည်။ သူ၏ မျက်နှာအသွေးအရောင်မှာ ယခင်ကထက် ပို၍ပင် မှောင်မည်းသွားတော့သည်။

ရှန်မိုသည် ကျန်ရှိနေသော ခိုင်မာသည့် မြေပြင်ပေါ်မှ တစ်ဆင့် လျင်မြန်စွာ ကူးခတ်ကာ နဂါးသင်္ချိုင်း၏ အဝင်ဝဆီသို့ ပြေးသွားလိုက်၏။ ယင်းစန်းဟွာ၊ ဟူရှင်းယွဲ့နှင့် ဆင့်ပိုင်တို့သည်လည်း ထိုနည်းအတိုင်းပင် တုံ့ပြန်ခဲ့ကြသည်။ နတ်ဆိုးဧကရာဇ်ကြီးမှာ ယခုလေးတင်မှ ပြန်လည်နိုးထလာခြင်း ဖြစ်သဖြင့် ကျိုးကြောင်းဆီလျော်စွာဆိုလျှင် အစွမ်းသိပ်မထက်သေးပေ။ သို့သော် သူ အသက်ရှင်ရန် ရည်ရွယ်ချက် မရှိသည်မှာ ထင်ရှားလှသည်။ သူ၏ တိုက်ကွက်တိုင်းမှာ မူလအနှစ်သာရများကို လောင်ကျွမ်းစေပြီး အလောင်းပုပ် အရှိန်အဝါများကို ပေါက်ကွဲထွက်စေခြင်း ဖြစ်သည်။ အကြောက်ရဆုံး ပြိုင်ဘက်မျိုးမှာ မိမိအသက်ကို ဂရုမစိုက်သော ပြိုင်ဘက်မျိုးပင် ဖြစ်သည်။ ဤကဲ့သို့သော ရန်သူနှင့် ရင်ဆိုင်ရလျှင် ပြေးခြင်းမှာသာ တစ်ခုတည်းသော ရွေးချယ်မှု ဖြစ်သည်။

"ဘယ်မှ ထွက်မပြေးနဲ့… မင်းတို့အားလုံး ဒီမှာပဲ နေခဲ့ကြစမ်း”

နတ်ဆိုးဧကရာဇ်ကြီးက ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး သူ၏ ညာဘက်လက်မောင်းကို ဆွဲဖြတ်ကာ နဂါးသင်္ချိုင်း၏ အဝင်ဝဆီသို့ ပစ်ပေါက်လိုက်သည်။

ဝုန်း!

ထိုလက်မောင်းမှာ လေထဲတွင် ပေါက်ကွဲသွား၏။ ထူထပ်ပြီး မွန်းကြပ်ဖွယ်ကောင်းသော အလောင်းပုပ် အရှိန်အဝါများမှာ ထွက်ပေါက်ကို လုံးဝ ပိတ်ဆို့လိုက်တော့သည်။

"တောက်"

အောက်ဆန်း ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။

သူ အပြင်သို့ ထွက်လုနီးပါး ဖြစ်နေကာမှ ထိုလူရူးကြောင့် နောက်သို့ ပြန်ဆုတ်လိုက်ရခြင်း ဖြစ်သည်။

"အားလုံးပဲ… အခုတော့ ထွက်ပြေးစရာ လမ်းမရှိတော့ဘူး… ငါတို့တွေ အင်အားချင်း ပေါင်းပြီး သူ့ကို အတူတူ ဖျက်ဆီးကြရမယ်"

ဆင့်ပိုင်မှ ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။

"ငါတို့ရဲ့ ဘီလူးဆင် သန့်စင်သောမြေက နတ်ဆိုးတွေကို နှိမ်နင်းတဲ့နေရာမှာ ထူးချွန်တယ်… ကျေးဇူးပြုပြီး ငါ့ကို စက္ကန့် (၂၀) လောက် အချိန် ပေးကြပါ!"

သူ ပြောလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် တစ်ကိုယ်လုံးတွင် သွေးအရှိန်အဝါများ ပြည့်လျှံလာပြီး ဧရာမ ဆင်ဖြူတော်ကြီးတစ်ကောင်၏ ပုံရိပ် ပေါ်ထွက်လာသည်။ ထိုဧရာမ ဆင်ကြီးမှာ သူ၏ ခြေထောက်များဖြင့် နတ်ဆိုးများကို နင်းခြေကာ ဦးခေါင်းသည် အပြာရောင်တောင်ထိပ်များပေါ်တွင် တင်ထားပြီး သူ၏ ရှည်လျားသော နှာမောင်းမှာ ကောင်းကင်ယံကိုပင် ဆွဲဖြတ်နိုင်ပုံရပြီး ခဏအတွင်းမှာပင် ထင်ရှားစွာ ပေါ်လာတော့သည်။

နတ်ဆိုးဧကရာဇ်ကြီး၏ မျက်လုံးများ ကျုံ့သွားပြီး သူ ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။

"ဆင်ကြီး! ငါ မင်းကို သတ်မယ်"

ယင်းစန်းဟွာ၊ အောက်ဆန်း၊ ဟူရှင်းယွဲ့နှင့် အခြားသူများမှာ နတ်ဆိုးဧကရာဇ်ကြီး၏ တက်လာမှုကို နှေးကွေးသွားစေရန် ကိုယ်ပိုင်ကိုယ်ခံပညာများကို အသုံးပြု၍ ပြန်လည်တိုက်ခိုက်လိုက်ကြသည်။ ထိုအချိန်မှာပင် ဧရာမ ဆင်ကြီး၏ ပါးစပ်အတွင်း၌ ဖြူစင်သော အလင်းတန်းတစ်ခုမှာ တဖြည်းဖြည်း စုစည်းလာတော့၏။ ထိုဖြူစင်သောအလင်းမှာ အလွန်ပင် စင်ကြယ်လှသည်။ ၎င်းသည် လောကကြီးအတွင်းရှိ မကောင်းမှုနှင့် ပုပ်ပွပျက်စီးမှု အားလုံးကို ဆေးကြောသန့်စင်နိုင်ပုံ ရပေသည်။

Chapter 639: ရွှေရောင်စာမျက်နှာ လုယူခြင်း

ရှန်မိုသည် ဖြူစင်သော အလင်းတန်းကို မျက်လုံးထောင့်မှ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်၏။ ထိုအလင်းအတွင်း၌ ထူးဆန်းသော စွမ်းအင်တစ်ခု ကိန်းဝပ်နေသည်ကို သူ အာရုံခံမိသည်။ ၎င်းသည် သူ၏ ကိုယ်ပိုင် ကိုးဘုံငရဲ ရေခဲမီးလျှံ၊ ကိုးကောင်းကင် နတ်ဘုရား မိုးကြိုးမီးလျှံ တို့နှင့် ဆင်တူယိုးမှား ရှိနေသည်။ ဤကိုယ်ခံပညာ နည်းစနစ်မှာ ထူးခြားဆန်းပြားသော မီးလျှံတစ်ခုကို စိတ်ကူးပုံဖော်ရာမှ ဆင်းသက်လာခြင်း ဖြစ်နိုင်ပေသည်။ ထိုအခါမှ ရှန်မို ရုတ်တရက် နားလည်သွားသည်။ ဆင့်ပိုင် အဘယ်ကြောင့် သူတို့နှစ်ဦး ရင်းနှီးသလို ခံစားရသည်ဟု ပြောခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်ကိုပင်။ ဆင့်ပိုင်သည် ရှန်မို၏ ကိုယ်ပေါ်ရှိ ကိုးဘုံငရဲ ရေခဲမီးလျှံနှင့် ကိုးကောင်းကင် နတ်ဘုရား မိုးကြိုးမီးလျှံတို့၏ တည်ရှိမှုကို အာရုံခံမိခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ အမှန်စင်စစ် ဘီလူးဆင် သန့်စင်သောမြေသည် အာဏာလုပွဲများတွင် မည်သည့်အခါမျှ ပါဝင်ပတ်သက်ခြင်း မရှိဘဲ နတ်ဆိုးအင်အားစုများကို နှိမ်နင်းရန်နှင့် ချိပ်ပိတ်ရန်ကိုသာ အဓိက အာရုံစိုက်သော အဖွဲ့အစည်း ဖြစ်၏။ နတ်ဆိုးနှင်ခြင်းနှင့် နှိမ်နင်းခြင်း နည်းစနစ်များကို အထူးပြု ကျွမ်းကျင်ခြင်းမှာ သူတို့၏ သဘာဝနှင့် အပြည့်အဝ ကိုက်ညီလှသည်။

နတ်ဆိုးဧကရာဇ်ကြီးမှာမူ အန္တရာယ်ကို အာရုံခံမိသဖြင့် ရူးသွပ်သွားကာ စတင် တိုက်ခိုက်တော့သည်။ သူ၏ ကိုယ်ပိုင် လက်မောင်းတစ်ဖက်ကိုပင် ဆွဲဖြတ်ကာ ရှေ့သို့ ပစ်ပေါက်လိုက်သည်။ သို့သော် ရှန်မို၊ ယင်းစန်းဟွာနှင့် အခြားသူများမှာ အစောကတည်းက ပြင်ဆင်ထားကြပြီး ဖြစ်သဖြင့် အလောင်းပုပ် အခိုးအငွေ့များကို လုံးဝ ပိတ်ဆို့ထားနိုင်ခဲ့ကြ၏။ ၎င်းသည် ဆင့်ပိုင်အပေါ်တွင်လည်း အနည်းငယ်မျှ သက်ရောက်မှု မရှိပေ။

အချို့သော အချိန်အတောအတွင်း၌မူ ဖြူစင်သော အလင်းတန်း၏ စွမ်းအားမှာ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

"သွားတော့"

ဆင့်ပိုင် အသံနိမ့်နိမ့်ဖြင့် ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။ သူ၏ ဧရာမ ခွာကြီးများဖြင့် မြေပြင်ကို နင်းခြေလိုက်ရာ ဖြူစင်သော အလင်းတန်းမှာ ရုတ်တရက် ပွင့်ထွက်သွားတော့သည်။ ၎င်း ဖြတ်သန်းသွားသည့် နေရာတိုင်းတွင် အလောင်းပုပ် အခိုးအငွေ့များမှာ တောက်လောင်နေသော နေရောင်အောက်ရှိ နှင်းများကဲ့သို့ အရည်ပျော်သွားကြ၏။ လောင်ကျွမ်းနေသော အသံများပင် ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထိုအလင်းတန်းမှာ လောကကြီးအတွင်းရှိ မကောင်းမှု အားလုံးကို ဆေးကြောသန့်စင်နိုင်သည့် မြင့်မြတ်သောအလင်းနှင့် တူလှသည်။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ၎င်းသည် နတ်ဆိုးဧကရာဇ်ကြီးကို ထိုးဖောက်သွားပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အော်ဟစ်သံကြီး တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူ၏ ပျက်စီးနေသော ခန္ဓာကိုယ်မှာ နောက်သို့ လွင့်ထွက်သွားရ၏။ အခိုးအငွေ့များဖြင့် ပိတ်ဆို့ထားမှုမှာလည်း ပျက်ပြယ်သွားတော့သည်။

ရှိထျန်းဟောက် လျင်မြန်စွာ တုံ့ပြန်လိုက်ပြီး ယွဲ့ရှင်းလောင်ထံ လျှပ်စီးကဲ့သို့ ပြေးဝင်သွားသည်။ သူ၏ ညာဘက်လက်သီးကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်လိုက်ရာ ဧရာမ နဂါးလက်မောင်းကြီးတစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါ်လာပြီး ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ချလိုက်တော့သည်။ သူသည် ထိပ်တန်း ကောင်းကင်အဆင့် ကိုယ်ခံပညာတစ်ခုဖြစ်သော 'နဂါးအာဏာရှင် လက်သီး' ကို အသုံးပြုလိုက်ခြင်း ဖြစ်၏။ ယွဲ့ရှင်းလောင်မှာ အလောင်းပုပ် အခိုးအငွေ့များကြောင့် အားနည်းနေပြီး ဒဏ်ရာကို ကုသရန် စတင်နေချိန်တွင် ဘေးအန္တရာယ် မပြုနိုင်ဟု ထင်ရသော ရှိထျန်းဟောက်က ရုတ်တရက် တိုက်ခိုက်လိမ့်မည်ဟု အိမ်မက်ပင် မက်ဖူးမည် မဟုတ်ပေ။ ယွဲ့ရှင်းလောင်သည် အသိစိတ်ဖြင့် ဗာဂျရအင်းကို အသက်သွင်းလိုက်သော်လည်း အာနိသင် မပြရသေးမီမှာပင် ရှိထျန်းဟောက်၏ လက်သီးမှာ သူ၏ ရင်ဘတ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ကျရောက်သွားတော့သည်။

အဟွတ်!

ယွဲ့ရှင်းလောင်မှာ သွေးများ အန်ထုတ်ကာ လွင့်ထွက်သွားရသည်။ ထိုစဉ် ရှိထျန်းဟောက်မှ အနီးကပ် လိုက်လာပြီး သူ၏ ညာလက်ကို ဓားကဲ့သို့ အသုံးပြုကာ ပြင်းထန်စွာ ပိုင်းချလိုက်သည်။

ဂျောက်—

သွေးများ ပန်းထွက်သွားတော့၏။ သူသည် ရွှေရောင်စာမျက်နှာကို ဆုပ်ကိုင်ထားသော ယွဲ့ရှင်းလောင်၏ လက်မောင်းကို တိုက်ရိုက် ဖြတ်တောက်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ထို့နောက် သူ လက်လှမ်းလိုက်ပြီး အလင်းလုံးအတွင်းမှ မုန်ညင်းစေ့ နဂါးအကြေးခွံဝတ်ရုံကို ချက်ချင်း ဖမ်းယူလိုက်ပြီး မဆိုင်းမတွပင် သူ၏ ကိုယ်ပိုင် သွေးအနှစ်သာရများကို လောင်ကျွမ်းစေကာ သွေးလွတ်လမ်း နည်းစနစ်ကို အသက်သွင်းလိုက်သည်။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် သူသည် နဂါးသင်္ချိုင်းအတွင်းမှ ထွက်ပြေးသွားပြီး မြစိမ်းတောင်အောက်သို့ တိုက်ရိုက် ဦးတည်သွားတော့၏။

အလင်းလုံးအတွင်းမှ သူတော်စင်လက်နက်ကို နှိုက်ယူရန်အတွက် ရွှေရောင်စာမျက်နှာ ရှိရမည်ဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ မြစိမ်းရောင် အထွတ်အထိပ်ပညာရှင် မသေဆုံးမီက ချမှတ်ခဲ့သော စည်းကမ်းပင်။ ရှိထျန်းဟောက်တွင် ရွှေရောင်စာမျက်နှာ မရှိသဖြင့် ၎င်းကို ရရှိရန် တစ်ခုတည်းသော နည်းလမ်းမှာ ခိုးယူရန်သာ ဖြစ်သည်။ မူလကမူ သူ၌ မည်သည့် အခွင့်အရေးမျှ မရှိပေ။ ဤနေရာတွင် ရှိနေသူ အားလုံးမှာ သူထက် သာလွန်ကြ၏။ ဟူရှင်းယွဲ့ကဲ့သို့သော ရိုးအသည့် နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စုပင်လျှင် သူ အလွယ်တကူ လုယူနိုင်မည့်သူ မဟုတ်ပေ။ သို့သော် နတ်ဆိုးဧကရာဇ်ကြီး၏ ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာမှုနှင့် ယွဲ့ရှင်းလောင်၏ ပြင်းထန်သော ဒဏ်ရာရရှိမှုတို့က သူ့အတွက် အခွင့်အလမ်းတစ်ခုကို ဖန်တီးပေးခဲ့သည်။ နဂါးသင်္ချိုင်း၏ ထွက်ပေါက်ကို ပိတ်ဆို့ထားသော အခိုးအငွေ့များ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ယွဲ့ရှင်းလောင် သူ၏ ဘေးတွင် ဒဏ်ရာကုသရန် ပြန်ဆုတ်လာသည့် အချိန်၌ သူ မဆိုင်းမတွဘဲ တိုက်ခိုက်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤအဖြစ်အပျက် အားလုံးမှာ ပြောရလျှင် ရှည်လျားသော်လည်း လက်တွေ့တွင်မူ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ဖြစ်ပျက်သွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ရှန်မိုနှင့် ယင်းစန်းဟွာတို့မှာ ထိုအဖြစ်အပျက်ကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့ခဲ့ရပြီး ကြားဝင် တားဆီးရန် အခွင့်အရေး ရှိသော်လည်း ထိုသို့ မလုပ်ခဲ့ကြပေ။ ရှန်မိုသည် ကံကြမ္မာ၏ လားရာကို ဖျက်ဆီးရန် ရည်ရွယ်ချက် မရှိပေ။ ယင်းစန်းဟွာမှာမူ ယွဲ့ရှင်းလောင်နှင့် ကိုယ်ပိုင် ရန်ငြိုးရှိသဖြင့် ကူညီမည် မဟုတ်သည်မှာ သေချာလှသည်။ နောက်ဆုံးတွင် လူတိုင်းမှာ ရှိထျန်းဟောက် နဂါးသင်္ချိုင်းအတွင်းမှ ထွက်ပြေးသွားသည်ကို ကြည့်နေခဲ့ကြ၏။ ယွဲ့ရှင်းလောင်မှာ ဒေါသတကြီးဖြင့် သွေးများ ထပ်မံအန်ထုတ်ကာ သတိလစ်သွားတော့သည်။

နတ်ဆိုးဧကရာဇ်ကြီးမှာ လက်လှမ်းလိုက်ပြီး ယွဲ့ရှင်းလောင်ကို သူ၏ လက်ဝါးအတွင်းသို့ ဖမ်းယူလိုက်သည်။ သူ ရုတ်တရက် အသက်ရှူသွင်းလိုက်ရာ ယွဲ့ရှင်းလောင်၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ဇီဝစွမ်းအားများမှာ ဖြူစင်သော စွမ်းအင်နှစ်မျှင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး နတ်ဆိုး၏ နှာခေါင်းအတွင်းသို့ စီးဝင်သွားတော့သည်။ ထိုအခါ ယွဲ့ရှင်းလောင်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ မြင်သာသော အရှိန်ဖြင့် ညှိုးရော် ခြောက်ကပ်သွားတော့သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် နတ်ဆိုးဧကရာဇ်ကြီး၏ ဒဏ်ရာများမှာ လျင်မြန်စွာ ပြန်လည် သက်သာလာ၏။

ဆင့်ပိုင်၏ မျက်နှာမှာ သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားသည်။

"အခု တိုက်ခိုက်ကြတော့… သူ့ကို ပြန်ပြီး အားမပြည့်လာစေနဲ့"

ရှန်မို၊ ယင်းစန်းဟွာနှင့် အောက်ဆန်းတို့ တစ်ပြိုင်နက်တည်း တိုက်ခိုက်လိုက်ကြသည်။ အမျိုးမျိုးသော ကိုယ်ခံပညာ နည်းစနစ်များနှင့် ပုံရိပ်လွှာများမှာ နတ်ဆိုးဧကရာဇ်ကြီးအပေါ်သို့ ကျရောက်သွားတော့၏။ နာကျင်မှုကြောင့် ထိုနတ်ဆိုးမှာ အဖန်ဖန် အော်ဟစ်နေရသည်။ သူသည် ယွဲ့ရှင်းလောင်၏ ရုပ်အလောင်းကိုပင် ဒိုင်းအဖြစ် အသုံးပြုရန် မြှောက်လိုက်သည်။ ဆင့်ပိုင်နှင့် ဟူရှင်းယွဲ့တို့မှာ တိုက်ခိုက်ရမလား ဆိုသည်ကို ဝေခွဲမရဘဲ တုံ့ဆိုင်းနေကြ၏။ သို့သော် ယင်းစန်းဟွာက အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"ယွဲ့ရှင်းလောင်ကို သတ်လိုက်တာကလည်း သူ့ရဲ့ စွမ်းအားတွေကို စုပ်ယူမခံရအောင် တားဆီးရာ ရောက်ပါတယ်"

ယွဲ့ရှင်းလောင်၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ အလောင်းပုပ် အခိုးအငွေ့များ အလွန်အမင်း ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားသည်ကို သူ မြင်တွေ့ခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။ အထွတ်အထိပ် ပညာရှင်တစ်ဦး ကိုယ်တိုင် ကြားဝင် မဖယ်ရှားပေးပါက သူ ပြန်လည် သက်သာလာရန် အခွင့်အရေး မရှိတော့ပေ။ ယခုအချိန်တွင်မူ အသက်ရှင်ရန်မှာ ပထမဦးစားပေး ဖြစ်သဖြင့် အခြားသူများအတွက် ငဲ့ညှာနေရန် အားအင် မရှိပေ။ ယွဲ့ရှင်းလောင်ကို မထိခိုက်စေဘဲ နတ်ဆိုးကိုသာ ထိအောင် တိုက်ခိုက်ရန် ဆိုသည်မှာ မိမိကိုယ်ကိုယ် သတ်သေခြင်းနှင့် အတူတူပင် ဖြစ်သည်။

ဆင့်ပိုင်နှင့် ဟူရှင်းယွဲ့တို့မှာ သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်ပြီး တိုက်ခိုက်မှုတွင် ပါဝင်လိုက်ကြသည်။

ယွဲ့ရှင်းလောင်မှာ သေလုမြောပါး ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်၏။ ဇီဝစွမ်းအားများ စုပ်ယူခံရပြီးနောက် ယခုအခါ ယင်းစန်းဟွာနှင့် အခြားသူများ၏ တိုက်ခိုက်ခြင်းကိုပါ ခံရသဖြင့် သူ့တွင် ခုခံရန် အားအင် မရှိတော့ပေ။

သူ မကြာမီမှာပင် လုံးဝ သေဆုံးသွားတော့သည်။ ကောင်းကင်အင်းဆက်ဂိုဏ်း၏ လူငယ် အင်းဘုရင်မှာ ဤကဲ့သို့ ရှက်ဖွယ်ကောင်းသော နည်းလမ်းဖြင့် သေဆုံးသွားရလေ၏။ ထိုအချိန်မှာပင် ကိုယ်ခံပညာ နည်းစနစ် အမြောက်အမြားမှာ မိုးရွာသကဲ့သို့ ကျရောက်လာတော့သည်။ နတ်ဆိုးဧကရာဇ်ကြီး၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ဆန်ကာတစ်ခုကဲ့သို့ အပေါက်များစွာ ဖြစ်သွား၏။ သူ ဆက်လက် မတောင့်ခံနိုင်တော့ဘဲ တိုးတိုးလေး ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီးနောက် ယွဲ့ရှင်းလောင်၏ ရုပ်အလောင်းကို ကိုင်ဆောင်လျက် မြေပြင်ပေါ်ရှိ အက်ကြောင်းအတွင်းသို့ ခုန်ချသွားပြီး ခဏအကြာတွင် လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

အက်ကြောင်းအတွင်းမှ ထွက်ပေါ်လာသော အလောင်းပုပ် အခိုးအငွေ့များမှာ ပို၍ပင် ထူထပ်လာ၏။ ရှန်မိုကဲ့သို့ ခိုင်မာသော ခန္ဓာကိုယ်ရှိသူပင်လျှင် အနည်းငယ် စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်လာရသည်။ ဤနေရာမှာ မည်သည့် ကျင့်ကြံသူအတွက်မှ ဆက်လက် နေထိုင်ရန် မသင့်တော်တော့ပေ။

"သွားကြစမ်း"

အောက်ဆန်း ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး အပြင်သို့ ပြေးထွက်သွားသည်။ ယင်းစန်းဟွာ၊ ဟူရှင်းယွဲ့နှင့် အခြားသူများမှာလည်း နောက်ကနေ ကပ်လျက် လိုက်ပါကာ နဂါးသင်္ချိုင်းအတွင်းမှ ပြေးထွက်သွားကြ၏။

ဆင့်ပိုင်ကမူ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ သူ ဤနေရာတွင် ကျန်ရစ်ခဲ့ပြီး အလောင်းပုပ် အခိုးအငွေ့များကို နှိမ်နင်းလိုသော်လည်း သူ တစ်ဦးတည်းသော အင်အားဖြင့် မတတ်နိုင်ပေ။ ထို့ကြောင့် သူလည်း ထွက်သွားရန်မှတစ်ပါး အခြားမရှိတော့ပေ။

အရာအားလုံးမှာ ကံကြမ္မာ ဟောကိန်းထုတ်ထားသည့်အတိုင်း ဖြစ်ပျက်လာသည်ကို မြင်တွေ့ရသဖြင့် ရှန်မို အလွန် ကျေနပ်သွားပြီး နဂါးသင်္ချိုင်းမှ ထွက်ခွာခဲ့သည်။ အလောင်းနတ်ဆိုး ပြန်လည်နိုးထလာမည့် ကိစ္စကို သူ မစိုးရိမ်ပေ။ အကြောင်းမှာ ကံကြမ္မာ လားရာအရ ယွဲ့ရှင်းလောင် တစ်ဦးတည်းသာ သေဆုံးခဲ့ပြီး အခြားသူများမှာမူ ဘေးကင်းကြသည်။ စုဆောင်းရရှိသော ဇီဝစွမ်းအား ပမာဏမှာ အလောင်းနတ်ဆိုး ကိုယ်တိုင် နိုးထလာရန် မလုံလောက်ပေ။ ၎င်းသည် သူ၏ လက်အောက်ရှိ နတ်ဆိုးဧကရာဇ် လေးဦးကိုသာ ပြန်လည် နိုးထစေရန် လုံလောက်ပေလိမ့်မည်။ အစမှ အဆုံးအထိ အလောင်းနတ်ဆိုး လုံးဝ နိုးထလာလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

"အခုတော့ ကျောက်စိမ်းတံတားအောက်က ချောက်ထဲကို သွားပြီး ရှိထျန်းဟောက်နဲ့ ဆုံဖို့ အချိန်တန်ပြီ"

ရှန်မို ခပ်တိုးတိုး ရယ်မောလိုက်သည်။

...

ကျောက်စိမ်းတံတားအောက်၊ ချောက်နက်အတွင်း၌။

ရှိထျန်းဟောက် ရုတ်တရက် နိုးလာပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို သတိကြီးစွာဖြင့် ချက်ချင်း စစ်ဆေးလိုက်သည်။ နဂါးသင်္ချိုင်းမှ ထွက်ပြေးလာပြီးနောက် သူသည် မြစိမ်းတောင်အောက်သို့ တိုက်ရိုက် ဆင်းလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ မြစိမ်းတောင်၏ လှေကားထစ် တစ်သိန်းမှာ တက်စဉ်ကသာ ဖိအားရှိသော်လည်း ဆင်းသည့်အခါတွင်မူ မရှိပေ။ ထို့ကြောင့် သူ မည်သည့် အနှောင့်အယှက်မျှ မရှိဘဲ တောင်အောက်သို့ ဆင်းလာနိုင်ခဲ့သည်။

သို့သော် သူ ကျောက်စိမ်းတံတားသို့ ရောက်သောအခါ အလောင်းနတ်ဆိုး အချို့၏ တိုက်ခိုက်ခြင်းကို ခံရပြီး အစွန်းမှ ပြုတ်ကျသွားခဲ့၏။ သူ သေချာပေါက် သေပြီဟု ထင်ခဲ့သော်လည်း မမျှော်လင့်ဘဲ အောက်ဘက်ရှိ အလောင်းတောင်ကြီးမှာ သူ ပြုတ်ကျသည့် အရှိန်ကို လျှော့ချပေးခဲ့သည်။ သူ အံ့ဖွယ်နည်းဖြင့် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။ ပွန်းပဲ့ဒဏ်ရာ အနည်းငယ်မှလွဲ၍ ဘာမှ မဖြစ်ပေ။ ခဏအတွင်းမှာပင် ထိုဒဏ်ရာများမှာ ပြန်လည် သက်သာသွားခဲ့သည်။

ယခုအချိန်တွင် ရှိထျန်းဟောက် အားရပါးရ ရယ်မောချင်စိတ် ပေါက်နေသည်။

ကောင်းကင်ကြီးက ငါ့ကို ပစ်မထားဘူး။

တကယ်ပဲ ကောင်းကင်ကြီးက ငါ့ကို ပစ်မထားဘူး။

သူ၏ ဉာဏ်ရည်ဖြင့် ဂူဗိမာန်အတွင်း ဘာတွေ ဖြစ်ပျက်နေသည်ကို လျင်မြန်စွာ တွက်ဆလိုက်နိုင်သည်။ ဖြစ်နိုင်ခြေ အရှိဆုံးမှာ နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စုများသည် အချိန်အတော်ကြာ အိပ်ပျော်နေသော နတ်ဆိုးအထွတ်အထိပ် တစ်ပါးကို ပြန်လည် နိုးထစေရန် ကြိုးစားနေကြခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤမျှ ကြီးမားသော အစီအစဉ်တွင် နတ်ဆိုးကျင့်ကြံသူများသည် သူတို့၏ ရှေ့တန်းတပ်ဖွဲ့များအဖြစ် ပါဝင်နေကြမည်မှာ သေချာလှ၏။ နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စုများထဲတွင် အလောင်းကောင်များကို ထိန်းချုပ်ရာ၌ အလောင်းတပ်ဖွဲ့မှာ အကျွမ်းကျင်ဆုံး ဖြစ်သည်။ မြစိမ်းရောင် ဂူဗိမာန်အတွင်းရှိ အပြစ်မဲ့သော ကျင့်ကြံသူများမှာ အသတ်ခံလိုက်ရပြီး သူတို့၏ အလောင်းများကို နတ်ဆိုးအထွတ်အထိပ် ပြန်လည်နိုးထရန်အတွက် အာဟာရအဖြစ် အသုံးပြုခံရခြင်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ ယခုလို ချောက်ထဲသို့ ပြုတ်ကျပြီး မည်သူမျှ မခြေချဖူးသေးသော နေရာသို့ ရောက်လာခြင်းမှာ သူ၏ ကံကောင်းမှုပင်။

ယခုအခါ သူ ထိုနတ်ဆိုးကျင့်ကြံသူများနှင့် ရင်ဆိုင်ရမည့် ဘေးမှ လုံးဝ ရှောင်ရှားနိုင်သွားပြီ ဖြစ်၏။ ထို့အပြင် သူ၏ အသက်ကိုလည်း ဆက်လက် ထိန်းသိမ်းထားနိုင်ပြီ မဟုတ်ပါလား။