အခန်း (၈၁-၈၂)

အခန်း (၈၁) - နတ်ဆိုးအရှင်သခင်၊ ရှင်က တကယ့်ကို ရိုင်းစိုင်းတဲ့လူပဲ၊ အလှတရားကို နားမလည်ဘူး

သူ၏ နှစ်တစ်ထောင် သက်တမ်းတစ်လျှောက်တွင် လီတိရှန်းသည် ဓားကို နှစ်ကြိမ်သာ ဆွဲထုတ်ခဲ့ဖူးလေသည်။

ပထမအကြိမ်။

သွေးပင်လယ်၏ နက်ရှိုင်းသော နေရာမှနေ၍ သူသည် ဓားအလင်းတန်းတစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ပြီး ပင်လယ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသော ဖာတောင်သခင်ကို နောက်ဆုတ်သွားစေခဲ့၏။

သူသည် စကားတစ်ခွန်းသာ ချန်ထားရစ်ခဲ့သည်။

"ဒီလောက် တောက်ပတဲ့ ပုလဲလေးတစ်လုံးကို သတ်ပစ်ရတာက နှမြောစရာ ကောင်းတယ်..."

ဤသည်က ဖာတောင်သခင်၏ ဒုတိယမြောက် သတ်ဖြတ်ခြင်းအင်မော်တယ်ဟူသော နာမည်ဂုဏ်သတင်းကို ဝိညာဉ်ကုန်းမြေ တစ်ခုလုံးသို့ ပျံ့နှံ့သွားစေခဲ့လေသည်။

ဒုတိယအကြိမ်။

ယနေ့ပင် ဖြစ်လေသည်။

သူ၏ ဓားတစ်ချက်တည်းက ကောင်းကင်တာအိုအဖြစ် အသွင်ပြောင်းသွားပြီး ဆယ်ရက်ကျော်ကြာ စုစည်းထားသော ဖာတောင်သခင်၏ ဓားရှည် အရှိန်အဟုန်ကို ချိုးဖျက်ပစ်လိုက်၏။

သို့သော်လည်း ဤအရာများသည် သူ၏ ဓားကို စစ်မှန်စွာ ဆွဲထုတ်လိုက်ခြင်း မဟုတ်သေးချေ။

ဓားကို မဆွဲထုတ်ရသေးသော်လည်း အနိုင်အရှုံးက ဆုံးဖြတ်ပြီး ဖြစ်နေခဲ့သည်။

ယခုအချိန်တွင် လီတိရှန်း၏ ဓားသည် နောက်ဆုံး၌ ဓားအိမ်ထဲမှ ထွက်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။

တစ်ချိန်က ပြိုင်ဘက်ကင်း ဒသမအဆင့်ရှိသူကို သတ်ဖြတ်ခဲ့သောဓားကို ယခုအခါ လီတိရှန်းက သူ၏ လက်ထဲတွင် ကိုင်ဆောင်ထားပြီး သူ၏ ရင်ဘတ်ကို ကန့်လန့်ဖြတ်၍ အနားယူနေလေသည်။

ဓားကို ဆွဲထုတ်လိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လက်နက်ပေါင်းရာချီက တညီတညွတ်တည်း မြည်ဟည်းသွားကြပြီး အဆက်မပြတ် တုန်ခါနေကာ ထိုဓားစိတ်ဆန္ဒ၏ အောက်တွင် သူတို့အားလုံး လီတိရှန်းဆီသို့ ပျံသန်းသွားချင်နေပုံ ရလေသည်။

"ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးရဲ့ ပေါင်းစပ်စွမ်းအား..."

"ဒါက ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးရဲ့ ပေါင်းစပ်စွမ်းအားပဲ..."

"ဓားကို ဆွဲထုတ်လိုက်တဲ့အခါ ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးရဲ့ ကြီးမားလှတဲ့ စွမ်းအားတွေက ခန္ဓာကိုယ်ထဲကို စုစည်းဝင်ရောက်သွားတယ်..."

"ဒီအဘိုးကြီး၊ ငါ့ရဲ့ ဓားရှည်ကို ရင်ဆိုင်တုန်းက သူ အစွမ်းကုန်တောင် မသုံးခဲ့ဘူး..."

ဖာတောင်သခင်သည် သူ့ဓားကို ကိုင်ဆောင်ကာ ရပ်နေသော လီတိရှန်းအား မကျေမနပ်ဖြင့် ကြည့်လိုက်၏။

"ဒီတောင်သခင်၊ ဂုဏ်သိက္ခာရှိတဲ့ ဒုတိယမြောက် သတ်ဖြတ်ခြင်းအင်မော်တယ်က နင့်ကို ဓားချင်းယှဉ်ပြိုင်ဖို့ တောင်းဆိုတာကို နင်က အစွမ်းကုန်တောင် မသုံးခဲ့ဘူး... အခု လင်းရီကို ရင်ဆိုင်ရတဲ့အခါကျတော့ နင်က ချက်ချင်းပဲ အစွမ်းကုန် ထုတ်သုံးတယ်ပေါ့လေ..."

"နင်က ငါ့ကို အထင်သေးနေတာလား..."

လောကသခင် အားခုံးသည် မည်သည့်အချိန်ကမှန်းမသိဘဲ ဖာတောင်သခင်၏ ဘေးတွင် ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး လက်အုပ်ချီကာ အပြုံးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ဒီလောကမှာ လီတိရှန်းကို သူ့ရဲ့ အစွမ်းကုန် သုံးအောင် လုပ်နိုင်တဲ့သူ သိပ်မရှိပါဘူး... မင်းက သူ့ကို ဓားတစ်ဝက်လောက် ဆွဲထုတ်အောင် လုပ်နိုင်ခဲ့တာက တော်တော်လေးကို အံ့မခန်း ဖြစ်နေပါပြီ..."

"အဲဒါတော့ ဟုတ်ပါတယ်..."

"ဒါပေမဲ့ ဒီလင်းရီဆိုတဲ့ကလေးက တူညီတဲ့ နယ်ပယ်မှာ လီတိရှန်းကို အစွမ်းကုန်သုံးအောင် လုပ်နိုင်တဲ့ အရည်အချင်း ရှိရဲ့လားဆိုတာကိုပဲ ငါ သိချင်တာ..."

ဖာတောင်သခင်က ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။ ယခုအချိန်တွင် သူ၏ အတွင်းဒဏ်ရာ အများစုမှာ ပျောက်ကင်းသွားပြီဖြစ်ပြီး မှေးမှိန်သော အင်မော်တယ် အလင်းတန်းများ တစ်လွှာပြီးတစ်လွှာ သူ၏ ပတ်လည်တွင် တစ်ဖန်ပြန်လည် စီးဆင်းလာခဲ့၏။

"ဘယ်လောက်တောင် ထူးဆန်းလိုက်လဲ..."

"ဒီလောကမှာ ကိုယ့်ရဲ့ စစ်မှန်တဲ့ ရုပ်ရည်သွင်ပြင်ကို မပြချင်တဲ့သူတွေက အရမ်းရုပ်ဆိုးတဲ့ သူတွေပဲဖြစ်ရမယ်၊ ဒါမှမဟုတ်ရင် ပြောပြလို့မရနိုင်တဲ့ လျှို့ဝှက်ချက် တစ်ခုခု ရှိနေလို့ပဲ..."

"ဖာတောင်သခင်က ပြိုင်ဘက်ကင်း အလှတရားကို ပိုင်ဆိုင်ထားပါလျက်နဲ့ တစ်နေကုန် အင်မော်တယ် အလင်းတန်းတွေ ဖုံးလွှမ်းနေဖို့ကိုပဲ အတင်းအကျပ် တောင်းဆိုနေတာက အလှတရားကို ချစ်မြတ်နိုးတဲ့ ငါတို့ကို တကယ်ပဲ ဆုံးရှုံးမှုကြီးတစ်ခုလို ခံစားရစေတယ်..."

နောက်ထပ် အမျိုးသားတစ်ဦး ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။

ထိုအမျိုးသားမှာ အလွန် နတ်ဆိုးဆန်လွန်းလှပေသည်။ ခရမ်းရောင် ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ကျက်သရေရှိမှုနှင့် မြင့်မြတ်မှုတို့ကို ထုတ်လွှတ်နေကာ သူ၏ ပတ်လည်တွင် ခရမ်းရောင်ချီများက ပင်လယ်တစ်ခုကဲ့သို့ ရှိနေပြီး သူ၏ ခေါင်းပေါ်တွင် နတ်ဆိုးဘီး တစ်ခု ရှိလေသည်။ သူ၏ ချောမောပြီး နတ်ဆိုးဆန်သော မျက်လုံးများမှာ မာနထောင်လွှားကာ ထိန်းချုပ်မရဖြစ်နေပြီး ရန်စလိုမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့၏။

ထိုအမျိုးသားသည် ထိုနေရာတွင် ရပ်နေရုံသာ ဖြစ်သော်လည်း ၎င်းက အရပ်မျက်နှာ အားလုံးမှ ကျင့်ကြံသူများ၏ နှလုံးသားထဲတွင် မကောင်းဆိုးဝါး မီးတောက်တစ်ခု တိုးဝင်လာသလို သူတို့၏ နှလုံးသားများအတွင်းရှိ အမှောင်ဘက်ခြမ်းမှာ ပေါက်ကွဲထွက်လာတော့မည့်အလား ပေါ်နေလေသည်။

နတ်ဆိုးအရှင်သခင်။

အရပ်မျက်နှာအားလုံးမှ ကျင့်ကြံသူများသည် ထိုအမျိုးသားအား တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့် စကားလုံးသုံးလုံးသာ သူတို့၏ စိတ်ထဲတွင် ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။

လက်ရှိခေတ်၏ တတိယမြောက် အစွမ်းအထက်ဆုံး ပုဂ္ဂိုလ်၊ နတ်ဆိုးအရှင်သခင်မျှော်စင်၏ နတ်ဆိုးအရှင်သခင်။

နတ်ဆိုးလမ်းစဉ်ဆိုသည်မှာ အဘယ်နည်း။

အကြောင်းပြချက်မရှိဘဲ သတ်ဖြတ်ခြင်းသည် နတ်ဆိုးဆန်ခြင်း မဟုတ်ချေ။

ထိုအရာသည် သားရဲဆန်ခြင်းသာဖြစ်၏။

နတ်ဆိုးလမ်းစဉ် ကျင့်ကြံသူများသည် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် လုံးဝ ယုံကြည်မှုရှိသော ကျင့်ကြံသူ တစ်စု၊ လုံးလုံးလျားလျား ရူးသွပ်နေသူ တစ်စုသာ ဖြစ်လေသည်။

သူတို့က အလွန်ခေါင်းမာကြ၏။

သတ်ဖြတ်ခြင်းက တာအိုကို ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်တယ်ဆိုရင် ငါက လောကက လူတိုင်းကို သတ်ပစ်နိုင်တယ်၊ ပြီးတော့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်တောင် သတ်ပစ်နိုင်တယ်။

သတ်ဖြတ်ခြင်းက တာအိုကို မဖြစ်ပေါ်စေနိုင်ဘူးဆိုရင် ငါက ပုရွက်ဆိတ်တစ်ကောင်ကိုတောင် သတ်မှာ မဟုတ်ဘူး။

သူတို့သည် ကောင်းကင်အလိုကို ဆန့်ကျင်ခြင်းကို နှစ်သက်ကြသည်။

လောကရှိလူတိုင်းနှင့် ရန်သူ ဖြစ်နေလျှင်တောင်မှ သူတို့ မကြောက်ရွံ့ကြချေ။

ငါက အမြင့်မြတ်ဆုံး ဖြစ်ချင်တယ်၊ ဘယ်သူမှ တားဆီးလို့ မရနိုင်ဘူး။

လူတွေက ငါ့ကို တားဆီးရင် သူတို့ကို ငါ သတ်မယ်။

အင်မော်တယ်တွေက ငါ့ကို တားဆီးရင် အင်မော်တယ်တွေကို သတ်မယ်။

ကောင်းကင်ကြီးက ငါ့ကို တားဆီးရင် အဲ့ကောင်းကင်ကြီးကို ငါ ချိုးဖျက်ပစ်မယ်။

ဖာတောင်သခင်သည် နတ်ဆိုးအရှင်သခင်အား ကြည့်လိုက်ပြီး သူမ၏ ကျောက်စိမ်သဖွယ် သွားလေးများက အနည်းငယ် ဟဟသွားသည်။

"နင့်မှာ အမူအကျင့်ဆိုတာရှိရဲ့လား..."

"ဪ... ဟုတ်သားပဲ၊ နင့်လို နတ်ဆိုးခေါင်းဆောင်ကြီး တစ်ယောက်ကို အမူအကျင့်အကြောင်း သွားပြောနေလည်း နင်က နားလည်မှာမှ မဟုတ်တာ..."

ဖာတောင်သခင်က နတ်ဆိုးအရှင်သခင်အား ပြန်လည် ချေပလိုက်၏။

နတ်ဆိုးအရှင်သခင်သည် ဤစကားကို ကြားသောအခါ ဒေါသထွက်ခြင်းမရှိဘဲ သွေးပင်လယ်အတွင်းရှိ လီတိရှန်းနှင့် လင်းရီတို့အား အလွန်စိတ်ဝင်တစား ကြည့်လိုက်လေသည်။

"ဒီနေ့ တိုက်ပွဲအပြီးမှာ လီတိရှန်းက ပြိုင်ဘက်ကင်းတွေအကြား ထိပ်ဆုံးသုံးနေရာထဲ ဝင်သွားနိုင်တယ်လို့ အားလုံးက ပြောကြတယ်..."

"ငါ့ဘဝမှာ အမြဲတမ်း တခြားသူတွေကို ကျော်တက်သွားခဲ့တာချည်းပဲ၊ ဘယ်သူကမှ ငါ့ရဲ့ နောက်ကနေ ကျော်တက်မသွားနိုင်ခဲ့ဘူး..."

နတ်ဆိုးအရှင်သခင်၏ မျက်လုံးများက အနည်းငယ် ကျဉ်းမြောင်းသွားပြီး ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးပေါ်တွင် အမြင့်မြတ်ဆုံးဖြစ်သော မာနထောင်လွှားသည့် ချီတစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်လိုက်၏။

"လာစမ်း..."

ဤအချိန်တွင် သွေးပင်လယ်အတွင်းရှိ လင်းရီနှင့် လီတိရှန်းတို့သည် တစ်ပြိုင်နက်တည်း ကျယ်လောင်စွာ ဟစ်အော်လိုက်ကြသည်။

လီတိရှန်း၏ ခြေအောက်တွင် ပင်လယ်ရေ အလွှာပေါင်းများစွာသည် ဓားချီ မြစ်ရှည်ကြီးတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး လီတိရှန်းအား ကောင်းကင်ယံသို့ တိုက်ရိုက် သယ်ဆောင်သွားခဲ့၏။

"ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးရဲ့ ပေါင်းစပ်စွမ်းအား၊ ဒီမျိုးဆက်သစ်ကလည်း အဲဒီအပေါ် နားလည်သဘောပေါက်မှု နည်းနည်း ရှိပါတယ်..."

လင်းရီက ဟက်ဟက်ပက်ပက် ရယ်မောလိုက်ရာ သူ၏ခြေအောက်မှ ဝိုင်တာအို ချီမြစ်ရှည်ကြီး တစ်ခုသည်လည်း ကောင်းကင်ယံသို့ တိုက်ရိုက် ထိုးတက်သွားခဲ့သည်။

ယခုအချိန်တွင် သူတို့နှစ်ဦးလုံးသည် ကိုယ်ပိုင်တာအို အသီးသီးပေါ်တွင် ရပ်နေကြပြီး ဟင်းလင်းပြင်ကိုဖြတ်ကာ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်နေကြသော ကောင်းကင်အင်မော်တယ်နှစ်ပါးနှင့် တူနေပေသည်။

တစ်ယောက်က ကောင်းကင်ယံသို့ ထိုးတက်နေသော ရဲရင့်သည့် ချီများနှင့်အတူ ပြိုင်ဘက်ကင်း ကြီးမြတ်မှုကို ပိုင်ဆိုင်ထား၏။

အခြားတစ်ယောက်ကမူ တောက်ပသော အဝတ်အစားများကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး လူငယ်ပီပီ ထိန်းချုပ်မရသော စိတ်ဓာတ်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားလေသည်။

သူတို့နှစ်ဦးလုံး ဓားမဆွဲထုတ်ရသေးသော်လည်း သူတို့၏ ဓားဆန္ဒ များမှာ လေထဲတွင် ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ခတ်နေကြပြီ ဖြစ်သည်။

တောက်ပပြီး ပြိုင်ဘက်ကင်းသော ဓားအလင်းတန်းများက အဆက်မပြတ် ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်နေခဲ့၏။

"သတ်..."

လူတိုင်း၏ မျှော်လင့်နေသော အကြည့်များအောက်တွင် သူတို့နှစ်ဦးလုံး တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပြေးထွက်သွားကြလေသည်။

"ချလွင်..."

လင်းရီက ကောင်းကင်ယံသို့ ညွှန်ပြကာ မြေပြင်ပေါ်တွင် မျဉ်းတစ်ကြောင်း ဆွဲလိုက်ရာ သူ၏ ဒုတိယမြောက်ဓားက ပျံသန်းထွက်ပေါ်လာပြီ ဖြစ်၏။

ဒုတိယမြောက်ဓား။

သေဆုံးခြင်းချီများ အဟုန်ပြင်းစွာ ထွက်ပေါ်လာပြီး ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကြားရှိ အသက်စွမ်းအား အားလုံးကို ဓားတစ်ချက်တည်းဖြင့် ငြိမ်းသတ်နိုင်စွမ်းရှိကာ သေဆုံးခြင်းတာအို၏ တံခါးကို ဖွင့်လှစ်လိုက်လေသည်။

၎င်းမှာ အတိအကျပင် လင်းရီက သေဆုံးခြင်း မဟာတာအိုကို သူ၏ ဓားထဲသို့ ပေါင်းစပ်လိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်လေသည်။

"ချလွင်..."

ဤအချိန်တွင် လီတိရှန်း၏ လက်ထဲရှိ ဓားရှည်ကိုလည်း လွှဲယမ်းလိုက်ပြီဖြစ်၏။

ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ အရှိန်အဟုန် အားလုံးသည် ဤဓားတစ်ချက်အတွင်း၌ ပါဝင်နေခဲ့သည်။

၎င်းသည် ပြိုင်ဘက်ကင်း သတ်ဖြတ်ခြင်းအင်မော်တယ်၏ ဓားတစ်လက်ဖြစ်ကြောင်း ရှင်းလင်းနေသော်လည်း ၎င်းသည် ကြီးကျယ်ခမ်းနားပြီး ဖြောင့်မတ်ကာ အရပ်မျက်နှာဆယ်ခုလုံး၏ စွမ်းအားကို စုစည်းထားသော ပြိုင်ဘက်ကင်း ကြီးကျယ်ခမ်းနားသည့် ဓားတစ်လက် ဖြစ်လေသည်။

တားဆီး၍ မရနိုင်ချေ။

ဒိုင်း!

ကောင်းကင်ယံကို တုန်လှုပ်သွားစေသော ဓားသံတစ်ခု ပဲ့တင်ထပ်သွားပြီးနောက် လင်းရီ၏ ဒုတိယမြောက်ဓားက ချက်ချင်းပင် ပြိုကွဲသွားခဲ့၏။

သေဆုံးခြင်း မဟာတာအိုသည် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကြားတွင် ပြိုကျသွားခဲ့လေသည်။

"နောက်တစ်ခါ..."

သေဆုံးခြင်း မဟာတာအိုဓား ကွဲအက်သွားသော်လည်း လင်းရီ၏ အမူအရာမှာ ပြောင်းလဲသွားခြင်း မရှိချေ။ သူ၏ အတွေးတစ်ချက်ဖြင့် သူ၏ ဘေးမှ တတိယမြောက် ဓားတစ်လက် အဟုန်ပြင်းစွာ ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။

ဤတစ်ကြိမ်တွင် သူ၏ အသက်အနှစ်သာရအားလုံး ပေါက်ကွဲထွက်လာခဲ့သည်။

၎င်းသည် ဓားတစ်လက်မျှသာ ဖြစ်သော်လည်း အရာအားလုံးကို ပြန်လည်ရှင်သန်စေနိုင်စွမ်းရှိပုံရပြီး တက်ကြွသော အသက်ဓာတ်များကြားတွင် လူများကို ၎င်း၏ ဓားသွားဖြင့် ခုတ်ပိုင်းပစ်ပေလိမ့်မည်။

ရှင်သန်ခြင်းမဟာတာအို။

ရှင်သန်ခြင်းမဟာတာအိုဓားကို ရင်ဆိုင်ရရာတွင် လီတိရှန်းသည် နည်းလမ်းအားလုံးကို ချိုးဖျက်ရန် နည်းလမ်းတစ်ခုကိုသာ အသုံးပြုဆဲဖြစ်ပြီး ၎င်းကို သန့်စင်သော သတ်ဖြတ်ခြင်းစိတ်ဆန္ဒဖြင့် ဖယ်ရှားပစ်လိုက်၏။

စတုတ္ထမြောက်ဓား။

ပဉ္စမမြောက်ဓား။

...

အဋ္ဌမမြောက်ဓား။

...

တာအိုမေးမြန်းခြင်းဓား ပြီးနောက် လင်းရီသည် ဓားခုနစ်လက် ဆက်တိုက် ထုတ်လွှတ်ခဲ့လေသည်။

ဓားတစ်လက်စီတိုင်းသည် မဟာတာအို တစ်ခုအပေါ် လင်းရီ၏ နားလည်သဘောပေါက်မှုကို ကိုယ်စားပြုနေ၏။

သူသည် ဝိုင်တာအိုကို အသုံးပြုကာ ၎င်းကို တာအိုခုနစ်ခုအဖြစ် အသွင်ပြောင်းခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

လီတိရှန်းမှာမူ အစမှ အဆုံးတိုင် ဓားတစ်လက်ကိုသာ အသုံးပြုခဲ့၏။

၎င်းသည် ပြိုင်ဘက်ကင်း ဓားတစ်လက် ဖြစ်လေသည်။

ရိုးရှင်းမှုသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိခြင်း။

မင်းက တာအိုတစ်ရာ ထုတ်လွှတ်ရင်တောင်မှ ငါက ဓားတစ်လက်တည်းနဲ့ အားလုံးကို ချိုးဖျက်ပစ်မယ်။

ဓားရှစ်လက် ထုတ်လွှတ်ပြီးနောက် လီတိရှန်း၏ ဓားသည် အနောက်ဘက်မှ ဓားတစ်ချက်တည်းဖြင့် ရောက်ရှိလာပြီဖြစ်ကာ ကောင်းကင်ယံမှ ပျံသန်းလာသော အင်မော်တယ် တစ်ပါးကဲ့သို့ လင်းရီ၏ ရှေ့တွင် ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။

"အနိုင်အရှုံးက ဆုံးဖြတ်ပြီးသွားပြီ..."

ဤသည်ကို မြင်သောအခါ အရပ်မျက်နှာ အားလုံးမှ ကျင့်ကြံသူများသည် ခေါင်းခါယမ်းကာ သက်ပြင်းချလိုက်ကြသည်။

လင်းရီက လုံလောက်အောင် အံ့မခန်း ဖြစ်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။

သူသည် ဓားရှစ်လက်ကို ထုတ်လွှတ်ခဲ့ပြီး တာအိုမေးမြန်းခြင်းက ပထမဆုံး ဖြစ်လေသည်။

မဟာတာအို ခုနစ်ခုက နောက်ကလိုက်လာသော်လည်း လီတိရှန်း၏ ဓားတစ်ချက်တည်းကို မတားဆီးနိုင်ခဲ့ချေ။

"အနိုင်အရှုံးက ဆုံးဖြတ်ပြီးသွားပြီ ဟုတ်လား..."

"စောလွန်းသေးတယ်..."

နတ်ဆိုးအရှင်သခင်နှင့် လောကသခင် အားခုံးတို့၏ မျက်လုံးများ အနည်းငယ် ကျဉ်းမြောင်းသွားကြပြီး သူတို့တွင် ကွဲလွဲသော အမြင်များ ရှိနေကြ၏။

"ကိုယ့်ခန္ဓာကိုယ်ကို ဓားအဖြစ် အသုံးပြုခြင်း..."

သူတို့နှစ်ဦး စကားပြောပြီးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် လင်းရီသည် ပိုပို နီးကပ်လာသော ဓားအဖျားကို ကြည့်ကာ သဘာဝကျကျပင် သူ၏ လက်ချောင်းကို ဆန့်ထုတ်လိုက်ပြီး ဓားအဖျားဆီသို့ တိုက်ရိုက် ဦးတည်လိုက်လေသည်။

အခန်း (၈၂)-နတ်ဆိုးအရှင်သခင်က ကူညီဖို့ ရောက်လာပြီ၊ အနိုင်ရဖို့ အခွင့်အရေး

လက်နက်တောင်၏ အမြင့်ဆုံး နက်နဲသော အမှန်တရား။

လက်နက်သန့်စင်ခြင်းဆိုတာ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သန့်စင်ခြင်းလည်း ဖြစ်တယ်။

ကိုယ့်ခန္ဓာကိုယ်ကို ဓားအဖြစ် အသုံးပြုဖို့၊ ကိုယ့်ခန္ဓာကိုယ်ကို လက်နက်အဖြစ် အသုံးပြုဖို့သာဖြစ်၏။

ယခုအချိန်တွင် လင်းရီသည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဓားအဖြစ် အသုံးပြုလိုက်ပြီး ဝိုင်တာအို စစ်မှန်သော တစ်ခုတည်းသောချီ သည် ထိုလက်ချောင်းတစ်ချောင်းတည်းအတွင်းသို့ လုံးဝ စုစည်းဝင်ရောက်သွားခဲ့၏။

ဤဓား ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ အရပ်ဆယ်မျက်နှာမှ တာအို စွမ်းအားများသည် လင်းရီ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်သို့ စုစည်းသွားခဲ့သည်။

ချလွင်!

ရှင်းလင်းပြတ်သားသော ဓားမြည်သံတစ်ခု ပဲ့တင်ထပ်ထွက်ပေါ်လာ၏။

လင်းရီ၏ လက်ချောင်းထိပ်သည် လီတိရှန်း၏ ဓားအဖျားမှ ယှက်နွယ်နေသော ဓားချီကို ချိုးဖျက်ပြီး ဓားအဖျားပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ခတ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ ပေါင်းစပ်စွမ်းအားနယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိနေကြသော စွမ်းအားနှစ်ခုသည် ဥက္ကာခဲနှစ်ခုကဲ့သို့ တိုက်မိသွားကြ၏။

ပြိုင်ဘက်ကင်း ဓားစိတ်ဆန္ဒများသည် လက်ချောင်းထိပ်နှင့် ဓားအဖျားတို့မှ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ခတ်သွားခဲ့သည်။

ဝုန်း!

ဝုန်း!

ဝုန်း!

သူတို့နှစ်ဦး၏ အနောက်ရှိ သွေးပင်လယ် ပေါက်ကွဲသွားပြီး သွေးနီရောင် လှိုင်းတံပိုးများ ထကြွလာသည်နှင့်အမျှ အဆုံးမရှိသော ဓားအလင်းတန်းများက အဟုန်ပြင်းစွာ ထွက်ပေါ်လာကာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကြားတွင် ယှက်နွယ်သွားကြ၏။

ဝှစ်!

ဓားတစ်လက်ကို လက်ချောင်းတစ်ချောင်းနဲ့ ယှဉ်ပြိုင်တာ...

နှစ်ဦးလုံး တစ်ပြိုင်နက်တည်း နောက်ဆုတ်သွားကြသည်။

လင်းရီက ခုနစ်လှမ်း နောက်ဆုတ်သွားပြီး လီတိရှန်းက တစ်လှမ်း နောက်ဆုတ်သွားခဲ့၏။

လီတိရှန်းသည် တစ်လှမ်းသာ နောက်ဆုတ်သွားသော်လည်း ထိုနေရာရှိ လူတိုင်းကို မိုးကြိုးပစ်ခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ခံစားရစေပြီး ထိုနေရာတွင်ပင် အံ့သြမှင်သက်သွားစေခဲ့သည်။

လူတစ်ယောက်၊ ဓားတစ်လက်ဖြင့် ခန္ဓာကိုယ်ပေါင်းစပ်ခြင်းနယ်ပယ်နှင့်အထက် ကျင့်ကြံသူသောင်းချီကို ချိုးဖျက်ခဲ့စဉ်ကလည်း လီတိရှန်းသည် နောက်မဆုတ်ခဲ့ချေ။

အဆင့်သတ်မှတ်ချက် ဒသမနေရာတွင် ပြိုင်ဘက်ကင်းဖြစ်ပြီး ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးတွင် ယှဉ်နိုင်သူမရှိသော လှံတစ်လက်ကို ရင်ဆိုင်ရစဉ်ကလည်း လီတိရှန်း နောက်မဆုတ်ခဲ့ချေ။

ယင်းအစား သူသည် လှံကို ရင်ဆိုင်ရန် ရှေ့သို့ တိုးသွားခဲ့ပြီး ဓားတစ်ချက်တည်းဖြင့် ၎င်းကို ခုတ်ပိုင်းပစ်ခဲ့လေသည်။

ယနေ့တွင်မူ လီတိရှန်း နောက်ဆုတ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။

သူသည် အခြေတည်အဆင့် စွမ်းအားကိုသာ အသုံးပြုခဲ့လျှင်တောင်မှ။

ဤနောက်ဆုတ်သွားသော တစ်လှမ်းက ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ အရပ်ဆယ်မျက်နှာရှိ သက်ရှိအားလုံးကို သူတို့၏ နှလုံးသားထဲတွင် တုန်လှုပ်သွားစေခဲ့သည်။

"ဓားတာအိုနဲ့ သူက အင်မော်တယ်ကျယ်ရှန်းကို တစ်လှမ်း နောက်ဆုတ်သွားအောင် လုပ်နိုင်ခဲ့တယ်..."

"ဒါက အခြေတည်အဆင့် တိုက်ပွဲတစ်ခု ဖြစ်ပေမယ့် ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးကြားက အတောက်ပဆုံး တိုက်ပွဲတစ်ခုလည်း ဖြစ်တယ်..."

အစွမ်းထက်သော နတ်ဆိုးအရှင်သခင်ပင်လျှင် ယခုအချိန်တွင် သူ၏ မျက်လုံးများကို အနည်းငယ် ကျဉ်းမြောင်းလိုက်ပြီး ထိုမျက်လုံးများအတွင်း တိုက်ခိုက်လိုစိတ်များ လင်းလက်နေခဲ့၏။

ဒါက လီတိရှန်းလေ။

သူသည် အခြေတည်အဆင့် စွမ်းအားကိုသာ အသုံးပြုခဲ့လျှင်တောင်မှ။

သူသည် သူ၏ ဓားကို လေးလေးနက်နက် ဆွဲထုတ်လိုက်သည်နှင့် ဤတိုက်ပွဲ၏ သဘောသဘာဝ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

သူသည် လင်းရီအား လေးလေးနက်နက် သဘောထားနိုင်သော ပြိုင်ဘက်တစ်ဦးအဖြစ် သတ်မှတ်လိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်လေသည်။

သူတို့နှစ်ဦးကြားရှိ ဤတိုက်ပွဲသည် ကျင့်ကြံခြင်းနှင့် မသက်ဆိုင်၊ နယ်ပယ်နှင့် မသက်ဆိုင်သလို တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားနှင့်လည်း မသက်ဆိုင်တော့ချေ။

၎င်းသည် တာအိုနှင့်သာ သက်ဆိုင်လေသည်။

ယခုအချိန်တွင် လင်းရီသည် ပြိုင်ဘက်ကင်း ဓားတာအိုကို ပြသခဲ့ပြီး လီတိရှန်းနှင့် ယှဉ်ပြိုင်ရန် လုံလောက်နေပေသည်။

"ကိုယ့်ခန္ဓာကိုယ်ကို လက်နက်အဖြစ် အသုံးပြုဖို့၊ ကိုယ့်ခန္ဓာကိုယ်ကို ဓားအဖြစ် အသုံးပြုဖို့..."

"ဒါက တာလော့လက်နက်တောင်ရဲ့ ထူးခြားတဲ့ ဓားတာအိုအမွေအနှစ်လား..."

လူတိုင်းက လင်းရီအား ငေးမောကြည့်နေကြ၏။

အခြေတည်အဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးက လီတိရှန်းကို ဓားဖြင့် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်လိမ့်မည်ဟု စိတ်ကူးကြည့်ရန်ပင် ခက်ခဲလှပေသည်။

"မင်းရဲ့ ဓားက ကျင်းကဲ့ထက် သာလွန်သွားပြီ..."

လီတိရှန်းသည် ဓားချီ မြစ်ရှည်ကြီးအထက်တွင် ရပ်နေပြီး သူ၏ ရွှေရောင် မျက်တောင်နှစ်ထပ် မျက်လုံးတစ်စုံမှာ သွေးကဲ့သို့ နီရဲနေပြီ ဖြစ်၏။

ကျင်းကဲ့။

တာလော့တောင်တစ်ရာမှ ဓားတောင် တောင်သခင်။

ဤခေတ်၏ အစွမ်းထက်သော ဓားတာအို ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးဖြစ်ပြီး ဓားတာအိုနှင့် ပတ်သက်လာလျှင် သူသည် ထိပ်ဆုံးသုံးနေရာအတွင်း ဝင်နိုင်လေသည်။

ယခုအခါ သူသည် လီတိရှန်း၏ ထက်မြက်သော ဝေဖန်ခြင်းကို ခံလိုက်ရလေသည်။

"ဒီဓားက စီနီယာကို ယှဉ်ပြိုင်နိုင်ပါသလား..."

လင်းရီက သူ၏ လက်ချောင်းများကို ဓားတစ်လက်ကဲ့သို့ ပူးကပ်လိုက်ရာ စစ်မှန်သော တစ်ခုတည်းသောချီ များ စီးဆင်းသွားပြီး လီတိရှန်း သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ထိုးသွင်းလိုက်သော ဓားစိတ်ဆန္ဒများကို ဖြေဖျောက်ပေးလိုက်၏။

"တိုက်ခိုက်ဖို့ စွမ်းအားတော့ရှိတယ်၊ ဒါပေမဲ့ အနိုင်ရဖို့ အခွင့်အရေးတော့ မရှိဘူး..."

လီတိရှန်းသည် သူ့လက်ထဲရှိ ဓားကို လှုပ်ခါလိုက်ပြီး အလွန်တိုက်ရိုက်ဆန်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"ဒါဆို အဲဒီအနိုင်ရဖို့ အခွင့်အရေးကိုရှာတွေ့ဖို့ တိုက်ခိုက်ကြတာပေါ့..."

လင်းရီက လွတ်လပ်စွာ ပြုံးလိုက်ပြီး နောက်ထပ် ဝိုင်တစ်အိုးကို ထုတ်ယူကာ အကုန်သောက်ချလိုက်၏။

"နောက်တစ်ခါ..."

ဒိုင်း!

လင်းရီက သူ့လက်ထဲရှိ ဝိုင်အိုးကို ပစ်ပေါက်လိုက်ပြီး ဝိုင်တာအို ကောင်းကင်မြစ်ကို စီးနင်းကာ လျှောက်ထွက်လာခဲ့သည်။

ကြီးမားသော လင်းယုန်ငှက်ကြီးတစ်ကောင်သည် တစ်နေ့တည်းဖြင့် လေနှင့်အတူ ပျံတက်သွားပြီး လီကိုးသောင်းအထိ ပျံသန်းသွားလေသည်။

ယခုအချိန်တွင် လင်းရီသည် လေကို စီးနင်းနေသော လင်းယုန်ငှက်ကြီးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ အလွန် မြန်ဆန်ပြီး အလွန်လွတ်လပ်စွာ ရွေ့လျားနေခဲ့၏။

လင်းရီသည် သူ၏ လက်ချောင်းများကို ဓားတစ်လက်ကဲ့သို့ ပူးကပ်လိုက်ရာ ဓားအလင်းတန်း များက သူ၏ လက်ချောင်းထိပ်များမှ လင်းလက်လာပြီး ချလွင် ဟူသော မြည်ဟည်းသံများနှင့်အတူ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရုံဖြင့် ဓားချီ မြစ်ရှည်ကြီးတစ်ခု ဖြစ်သွားခဲ့လေသည်။

"မင်း ဆန္ဒရှိတဲ့အတိုင်းပဲ..."

လီတိရှန်းလည်း လျှောက်ထွက်လာခဲ့ပြီး ဓားချီမြစ်ရှည်ကြီးပေါ်တွင် နင်းလျှောက်ကာ သူ့လက်ထဲရှိ အလှဆင်ထားခြင်းမရှိသော ဓားရှည်ကို လွှဲယမ်းလိုက်တိုင်း ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကြားရှိ အရာအားလုံးကို သတ်ဖြတ်နိုင်စွမ်း ရှိပေသည်။

ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို တုန်လှုပ်သွားစေပြီး မဟာတာအိုကို မြည်ဟည်းသွားစေသည်။

သူတို့နှစ်ဦး အဆက်မပြတ် တိုက်ခိုက်နေကြပြီး နှေးကွေးနေပုံရသော်လည်း တကယ်တမ်းတွင်မူ မြန်ဆန်လှပေသည်။

ဓားကွက်တိုင်းမှာ တိကျသေချာလွန်းလှပြီး တောဆိတ်တစ်ကောင်၏ တွဲလောင်းကျနေသော ဦးချိုများကဲ့သို့ လူများကို အားကျစေကာ ဓားတာအို အတွင်း၌ နစ်မြုပ်သွားစေပြီး ရုန်းထွက်၍ မရနိုင်တော့ချေ။

အချို့သော ဓားကျင့်ကြံသူများသည် ဝမ်းသာလုံးဆို့ပြီး ရူးသွပ်သွားကြကာ အကျိုးအမြတ်များစွာ ရရှိသွားသဖြင့် ကခုန်လှုပ်ရှားနေကြလေသည်။

မျက်ရည်များ၊ ရယ်မောသံများကြားတွင် သူတို့သည် အခြားသူများ၏ မနာလိုသော အကြည့်များကို ရရှိခဲ့ကြ၏။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အခြေခံအုတ်မြစ် မလုံလောက်သော အချို့သော ဓားကျင့်ကြံသူများသည် ၎င်းကို လုံးဝ နားမလည်နိုင်တော့သောကြောင့် ပင် ဖြစ်လေသည်။

ဥပမာအားဖြင့် လင်းရီ၏ မူလ ဓားလက်ချောင်းသည် ကျဆင်းလာသော ကြယ်တံခွန်တစ်ခုကဲ့သို့ တစ်ဝက်သာ ဆန့်ထုတ်ရသေးချိန်တွင် တိုက်ရိုက် ပြန်ရုတ်သိမ်းခံလိုက်ရ၏။

မူလက ကြီးကျယ်ခမ်းနားပြီး ပွင့်လင်းသော ဓားစိတ်ဆန္ဒသည် သူ နောက်တစ်ကြိမ် တိုက်ခိုက်သောအခါ မိုးမခပင်ကို ပွတ်သပ်သွားသော လေပြေလေးတစ်သုတ်ကဲ့သို့ ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

နောက်ထပ် ဥပမာတစ်ခုမှာ လီတိရှန်း၏ ဓားသည် လင်းရီ၏ နဖူးသို့ ရောက်ရှိသွားသည်မှာ ရှင်းလင်းနေသော်လည်း သူသည် သူ၏ ဓားကို ရုတ်သိမ်းကာ နောက်ဆုတ်သွားခဲ့၏။

အခြေခံအုတ်မြစ်နှင့် နောက်ခံ မလုံလောက်သော ဓားကျင့်ကြံသူများသည် ယခင်ဓားကို နားလည်သဘောပေါက်ရန် ကြိုးစားနေဆဲ ဖြစ်သော်လည်း မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် ဓားစိတ်ဆန္ဒမှာ ကမ္ဘာမြေကို တုန်လှုပ်သွားစေလောက်အောင် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ရာ သူတို့ကို နေမထိထိုင်မသာဖြစ်ပြီး သွေးအန်ချင်စိတ်ပင် ပေါ်လာစေခဲ့လေသည်။

"ငါ နားမလည်နိုင်တော့ဘူး..."

"ဒီအဘိုးကြီးက ဓားကို နှစ်ငါးရာကြာ နားလည်သဘောပေါက်အောင် ကြိုးစားခဲ့တာတောင် အခြေတည်အဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ရဲ့ဓားကို ငါ နားမလည်နိုင်ပါလား..."

"ဒီလောကမှာ တကယ်ပဲ ဒီလို ပြိုင်ဘက်ကင်း ဓားသန္ဓေမျိုး ရှိနေတာလား..."

လင်းရီနှင့် အခြားတစ်ဦးတို့ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကြားတွင် တိုက်ခိုက်နေကြပြီး ဓားကွက်တိုင်းမှာ အံ့မခန်းဖြစ်ကာ ကြည့်ရှုနေကြသော ကျင့်ကြံသူ များစွာ၏ စိတ်အခြေအနေကို ပြိုကွဲသွားစေခဲ့၏။

"ဓားချီက လေနဲ့အတူလာပြီး ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးကြားမှာ လွတ်လပ်နေတယ်..."

"ဒီပန်းချီကားရဲ့ ပုံသဏ္ဍာန်ကို ငါ ရေးဆွဲနိုင်ပေမယ့် သူ့ရဲ့ စိတ်ဝိညာဉ်ကို ဖမ်းယူဖို့က ခက်ခဲတယ်..."

ရှန်ကွမ်းယွီက စုတ်တံ၊ မင်၊ စက္ကူနှင့် မင်သွေးကျောက်တို့ကို ထုတ်ယူကာ ဤမြင်ကွင်းကို မှတ်တမ်းတင်ရန် ရည်ရွယ်ခဲ့သော်လည်း မည်သို့ စတင်ရမည်ကို မသိတော့ချေ။

"ဝိုင်အတွက် သီချင်းဆိုကြစို့..."

"သခင်မလေး ကျန်းဝမ်၊ အကယ်၍ ကျွန်တော်က စီနီယာလီတိရှန်းကို ဓားနဲ့ စိန်ခေါ်ရင် သခင်မလေးက ကောင်းကင်နတ်ဆိုးတေးသွားနဲ့ လိုက်ဖက်ပေးမယ်လို့ မပြောခဲ့ဘူးလား..."

လင်းရီက လက်တစ်ဖက်တွင် ဓားကို ကိုင်ထားပြီး အခြားလက်တစ်ဖက်ဖြင့် နောက်ထပ် ဝိုင်တစ်အိုးကို ထုတ်ယူကာ ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်၏။

ကျန်းဝမ်သည် ဤစကားကို ကြားသောအခါ သူမ၏ ချစ်စရာကောင်းသော မျက်နှာလေးပေါ်တွင် စိုးရိမ်မှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

"ကျွန်မရဲ့ ကောင်းကင်နတ်ဆိုး တေးသွားက ရှင်တို့ နှစ်ယောက်ရဲ့ ဓားတာအိုနဲ့ယှဉ်ရင် သေချာပေါက် အောက်ကျနေမှာပါ..."

"ရှင်တို့ရဲ့ အဆင့်မြင့်တဲ့ ခံစားချက်တွေကို ဖျက်ဆီးပစ်မိမှာ စိုးရိမ်တယ်..."

ကျန်းဝမ်က စမ်းကြည့်ချင်နေသော်လည်း ကောင်းကင်နတ်ဆိုးတေးသွားအပေါ် သူမ၏ ကိုယ်ပိုင် နားလည်သဘောပေါက်မှုမှာ ပြီးပြည့်စုံခြင်းနှင့် အတော်လေး ဝေးကွာနေသေးရာ သူမ ရှက်ရွံ့မှုကို မတားဆီးနိုင်ခဲ့ချေ။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ဤတိုက်ပွဲအတွက် မဟာပြီးပြည့်စုံခြင်း ကောင်းကင်နတ်ဆိုးတေးသွားမှသာလျှင် အပြည့်အဝ ပျော်ရွှင်မှုကို ပေးစွမ်းနိုင်မည် ဖြစ်လေသည်။

"ဟီးဟီးဟီး..."

"တောင်သခင်လင်းရီက ဒီလို အဆင့်မြင့်တဲ့ ခံစားချက်မျိုး ရှိနေမှတော့ ဝမ်အာ၊ မင်း သွားသင့်တယ်..."

ဤအချိန်တွင် သက်ရှိအားလုံးကို ဖမ်းစားနိုင်သော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။

မှေးမှိန်သော ရနံ့တစ်ခုက လေနှင့်အတူ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးတစ်ခွင် ပျံ့နှံ့လာပြီး မရေမတွက်နိုင်သော ကျင့်ကြံသူများကို ထင်ယောင်ထင်မှား မြင်ကွင်းများထဲသို့ ကျဆင်းသွားစေခဲ့သည်။

ငှက်မွေးတစ်ခုက ကျင့်ကြံသူအားလုံး၏ စိတ်ကို သိမ်မွေ့စွာ၊ သတိမထားမိနိုင်လောက်အောင် နောက်ပြောင်နေသကဲ့သို့ပင်။

မှေးမှိန်သော ရနံ့များကြားတွင် ချစ်စရာကောင်းပြီး ဆွဲဆောင်မှုရှိသော လှပသည့် အမျိုးသမီးတစ်ဦးသည် ကောင်းကင်ယံမှ ဆင်းသက်လာကာ တောက်ပတဲ့ အလင်းရောင် များ အပြည့်အဝ ယူဆောင်လာခဲ့၏။

အလွန် လှပသည်။ အလွန် ဖမ်းစားနိုင်သည်။ အလွန် ဆွဲဆောင်မှု ရှိလေသည်။

သူမကတော့ ဖုန်းဟွာ အဆင့်သတ်မှတ်ချက်မှာ ဒုတိယနေရာကလွဲလို့ တခြားသူ မဟုတ်ပါဘူး။

ကောင်းကင်နတ်ဆိုးနန်းတော်သခင်မ။

"မင်း အကြိုက်တွေ့မယ့်သူ ရောက်လာပြီ..."

ဖာတောင်သခင်က နတ်ဆိုးအရှင်သခင်အား နောက်ပြောင်စွာ ကြည့်လိုက်၏။

"ကောင်းကင်နတ်ဆိုးနန်းတော်သခင်မက ဒီအရှင်သခင်ရဲ့ အကြိုက်နဲ့ တကယ့်ကို ကိုက်ညီပါတယ်..."

နတ်ဆိုးအရှင်သခင်က သူ၏ မေးစေ့ကို ပွတ်သပ်ကာ လုံးဝ ဂရုမစိုက်ဟန်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ရိုင်းလိုက်တာ..."

ဖာတောင်သခင်က လှောင်ပြောင်ကာ ပြန်လည် ချေပလိုက်၏။

ကောင်းကင်နတ်ဆိုးနန်းတော်သခင်မသည် လောကတွင် ဒုတိယနေရာ၌သာ ရှိလေသည်။

"ဒါဆို တပည့် သွားလိုက်ပါဦးမယ်..."

ကျန်းဝမ်၏ လှပသော မျက်လုံးများသည် သူမ၏ ဆရာသခင် ထွက်ပေါ်လာသည်ကို မြင်သောအခါ ဝမ်းမြောက်မှုများဖြင့် လင်းလက်သွားပြီး ကောင်းကင်ယံသို့ အလျင်အမြန် ပျံတက်သွားကာ သူမ၏ ခြေအောက်တွင် အနက်ရောင် ကြာပန်းတစ်ပွင့် ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့၏။

ကျန်းဝမ်သည် ကြာပန်းပေါ်တွင် ကျက်သရေရှိစွာ ထိုင်လိုက်ပြီး သူမ၏ ကျောက်စိမ်းလက်ကို လှည့်လိုက်ရာ ရှေးဟောင်းဇီသာတစ်ခုသည် သူမ၏ ဒူးပေါ်တွင် ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်လေသည်။

"တောင်သခင်လင်းရီ၊ အနိုင်ရဖို့ အခွင့်အရေးကို ရှာတွေ့သွားပြီလား..."

လီတိရှန်းလည်း ယခုအချိန်တွင် လင်းရီအား ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်လုံးများက တောက်ပနေခဲ့၏။