အခန်း (၈၃-၈၄)

အခန်း (၈၃)-သေခြင်းရှင်ခြင်း သံသရာ၊ ရသမျိုးစုံ

"အကျိုးအမြတ်တော့ရှိတယ်...ဒါပေမဲ့ အနိုင်ရဖို့ အခွင့်အရေးတော့ မရှိသေးဘူး..."

လင်းရီသည် နောက်ထပ် တစ်ကျိုက် သောက်လိုက်ပြီး နောက်ဆုတ်သွားစဉ် သူ၏ ဓားလက်ချောင်းက မရပ်တန့်ဘဲ လီတိရှန်း၏ ဓားအဖျားကို အဆက်မပြတ် ရိုက်ခတ်နေခဲ့၏။

"ချလွင်..."

သူတို့နှစ်ဦး အပြန်အလှန် တိုက်ခိုက်နေစဉ် ကျန်းဝမ်၏ ကျောက်စိမ်းလက်က ဇီသာကြိုးများပေါ်တွင် ညင်သာစွာ ဖြတ်သန်းသွားပြီး ရှင်းလင်းပြတ်သားသော ဇီသာသံတစ်ခု ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးတစ်ခွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားခဲ့သည်။

ကျန်းဝမ် ဇီသာတီးနေစဉ် ကောင်းကင်နတ်ဆိုးနန်းတော်သခင်မ၏ ဆွဲဆောင်မှုရှိသော မျက်လုံးများထဲတွင် တောက်ပသော အလင်းတန်းတစ်ခု လင်းလက်သွားခဲ့၏။

ကျန်းဝမ်သည် သူမ၏ ဇီသာတီးသံထဲသို့ အမြင့်ဆုံး ကန့်သတ်ချက်အထိ နက်ရှိုင်းသော ကောင်းကင်နတ်ဆိုးတာအို သဘောတရားတစ်ခု ပေါင်းစပ်ဝင်ရောက်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

၎င်းက သူမ တီးခတ်နေသော ကောင်းကင်နတ်ဆိုး တေးသွားကို မဟာပြီးပြည့်စုံခြင်း နယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိသွားစေခဲ့၏။

"သေချာ နားလည်သဘောပေါက်အောင် လုပ်စမ်း..."

"တောင်သခင်လင်းရီက မင်းရဲ့ ကောင်းကင်နတ်ဆိုးတေးသွားနဲ့ အနိုင်ရဖို့ အခွင့်အရေးတစ်ခု ရှာဖွေချင်နေတာ..."

"မင်းလည်း ဒီစီနီယာရဲ့ မဟာပြီးပြည့်စုံခြင်း ကောင်းကင်နတ်ဆိုး တာအို သဘောတရားကို နားလည်သဘောပေါက်ဖို့ သူ့ရဲ့ ဓားစိတ်ဆန္ဒကို အသုံးပြုနိုင်တယ်..."

ကောင်းကင်နတ်ဆိုးနန်းတော်သခင်မ၏ ဆွဲဆောင်မှုရှိသော အသံသည် ကျန်းဝမ်၏ နတ်ဘုရား စိတ်ဝိညာဉ်အတွင်းသို့ တိုက်ရိုက် ဝင်ရောက်သွားကာ ကျန်းဝမ်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ဝမ်းမြောက်မှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာစေခဲ့လေသည်။

“ဒင် ၊ ဒင် ၊ ဒင် ”

ကျန်းဝမ်သည် ကောင်းကင်နတ်ဆိုး နန်းတော်သခင်မ၏ မဟာပြီးပြည့်စုံခြင်း တာအို သဘောတရားအတွင်း၌ နစ်မြုပ်နေစဉ် သူမ၏ ကျောက်စိမ်းလက်ချောင်းများကို အဆက်မပြတ် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ဝိညာဉ်ကို လှုပ်ခတ်စေသော ဇီသာသံများသည် ကမ္ဘာမြေကို တုန်လှုပ်သွားစေသော ကျောက်စိမ်းဆွဲကြိုးများကဲ့သို့ လောကကို သန့်စင်ပေးပြီး ထိုနေရာရှိ ကျင့်ကြံသူအားလုံးကို အဆုံးအစမဲ့ သေမျိုးကမ္ဘာအတွင်းသို့ ဆွဲသွင်းရန် ရည်ရွယ်နေပုံ ရလေသည်။

ကောင်းကင်နတ်ဆိုးတေးသွား။

၎င်းသည် မူလက ကမ္ဘာမြေကို တုန်လှုပ်သွားစေသော အင်မော်တယ် အသံတစ်ခုပင် ဖြစ်လေသည်။

ကောင်းကင်နတ်ဆိုး မိန်းမပျိုမှ ဖန်တီးခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး ၎င်းအတွင်း၌ ပြိုင်ဘက်ကင်း စွမ်းအားများ ပါဝင်နေ၏။

လူသားများ ကူးဖြတ်နေကြ၏။

အင်မော်တယ်များ ကူးဖြတ်နေကြသည်။

ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကြားရှိ အရာအားလုံးပင်တည်း။

မြက်တစ်ပင်၊ သစ်ပင်တစ်ပင်တိုင်းကအစ။

အားလုံးက ကူးဖြတ်ရန် ကြိုးစားနေကြလေသည်။

ဘဝ၏ ကဏ္ဍစုံ၊ သေမျိုးကမ္ဘာ၏ ပုံစံအမျိုးမျိုး၊ သက်ရှိတစ်ယောက်မှာ တွေးခေါ်နိုင်စွမ်း ရှိနေသရွေ့ သူတို့အားလုံးသည် အဆုံးအစမဲ့ သေမျိုးကမ္ဘာအတွင်း၌ ရှိနေကြခြင်းပင် ဖြစ်၏။

သေမျိုးကမ္ဘာ၏ ရသတစ်ရာ၏ နှစ်ခြင်းပေးမှုကို ခံယူပြီးနောက်။

သူတို့၏ နှလုံးသားထဲမှ အညစ်အကြေးများနှင့် မထိုက်တန်မှုများကို ဆေးကြောပစ်လိုက်လေသည်။

ကောင်းကင်နတ်ဆိုးတေးသွားသည် စိတ်ကို သန့်စင်ပေးသော နည်းလမ်းတစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။

မဟာပြီးပြည့်စုံခြင်း၏ ကောင်းကင်နတ်ဆိုး သဘောတရား ပါဝင်နေသော ဇီသာသံသည် ပျံ့နှံ့နေသော တာအို အမှတ်အသားများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ထိုနေရာရှိ သက်ရှိများစွာကို ၎င်းအတွင်း၌ နစ်မြုပ်သွားစေခဲ့၏။

“သေမျိုးကမ္ဘာ၏ရသတစ်ရာ..."

"ဒီလိုကိုး..."

လင်းရီသည် တာအိုအသံကို နားထောင်နေစဉ် သူ၏အသိစိတ်ပင်လယ် အတွင်းရှိ ခရမ်းရွှေရောင်ဘူးသီးခြောက်သည် ညင်သာစွာ တုန်ခါသွားပြီး ကောင်းကင်နတ်ဆိုး တာအိုသဘောတရားကို စုပ်ယူလိုက်လေသည်။

သေခြင်းရှင်ခြင်းသံသရာဝိုင်။

အဓိက ပါဝင်ပစ္စည်း - သေခြင်းရှင်ခြင်းတံခါး။

အရန်ပါဝင်ပစ္စည်းများ - ချီခြောက်ပါး။

အခြေခ ကုန်ကြမ်း - သေမျိုးကမ္ဘာ၏ရသတစ်ရာ။

သေခြင်းရှင်ခြင်းတံခါးအတွင်းတွင် ယင်နှင့်ယန် ငါးတစ်စုံကို လင်းရီက သံသရာရတနာသုံးပါးအဖြစ် သန့်စင်ပြီး ဖြစ်လေသည်။

၎င်းတို့မှာ သံသရာယဇ်ပလ္လင်၊ သံသရာအိုးငယ်လေး နှင့် သံသရာခွက်တို့ ဖြစ်ကြ၏။

ယခုအခါ ထိုသေမျိုးကမ္ဘာ၏ရသတစ်ရာကို လင်းရီသည် ကောင်းကင်နတ်ဆိုး တေးသွားမှတစ်ဆင့် ရရှိခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

“သေမျိုးကမ္ဘာရဲ့ရသတစ်ရာ၊ ဖန်သားလမင်း ချစ်ခြင်း.."

“သေမျိုးကမ္ဘာရဲ့ ကဏ္ဍစုံကို မကြုံတွေ့ရဘဲ ဘဝရဲ့ အသွင်သဏ္ဍာန်ပေါင်း သောင်းသိန်းချီဆိုတာ ဘယ်လိုလုပ် ရှိနိုင်မှာလဲ... အညစ်အကြေးတွေကို မဆေးကြောဘဲ ဟန်ဆောင်မှုတွေကို ဖယ်ရှားပြီး ကိုယ့်ရဲ့ စစ်မှန်တဲ့ သဘောသဘာဝဆီကို ဘယ်လိုလုပ် ပြန်သွားနိုင်မှာလဲ..."

လင်းရီ၏ စိတ်ခံစားမှုများ ထကြွလာပြီး သူသည် လီတိရှန်းအား ဓားတစ်ချက်ဖြင့် ထပ်မံ ရင်ဆိုင်လိုက်လေသည်။

ချလွင်။

ဓားမြည်သံများက ကောင်းကင်ယံကို တုန်လှုပ်သွားစေခဲ့၏။

လင်းရီနှင့် လီတိရှန်းတို့သည် ကြီးမားသော အပြန်အလှန် နားလည်မှုဖြင့် တစ်ပြိုင်နက်တည်း နောက်ဆုတ်သွားကြပြီး သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင် ဓားချီ မြစ်ရှည်ကြီးများပေါ်တွင် အသီးသီး ရပ်နေကြလေသည်။

"ဟန်ဆောင်မှုတွေကို ဖယ်ရှားပြီး ကိုယ့်ရဲ့ စစ်မှန်တဲ့ သဘောသဘာဝဆီကို ပြန်သွားတာလား..."

"မင်း... နားလည်သဘောပေါက်သွားပြီပဲ..."

လီတိရှန်းက လင်းရီအား လေးစားစွာဖြင့် ကြည့်လိုက်၏။

လီတိရှန်းသည် နတ်ဆိုးခုနစ်ပါးကပ်ဘေးခြောက်ပါးကို ခံစားပြီးမှသာ ဤစစ်မှန်သော အဓိပ္ပာယ်ကို ရရှိခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

သို့တိုင် လင်းရီသည် သူနှင့် တိုက်ခိုက်နေစဉ်အတွင်း ကောင်းကင်နတ်ဆိုးတေးသွားမှတစ်ဆင့် သေမျိုးကမ္ဘာ၏ရသတစ်ရာကို နားလည်သဘောပေါက်သွားပြီး စစ်မှန်သော သဘောသဘာဝနယ်ပယ်သို့ တိုက်ရိုက် ရောက်ရှိသွားခဲ့၏။

တကယ်ကို ကြီးမားသည့် ပါရမီရှင်ပင် ဖြစ်လေသည်။

"တာအိုတစ်ခုကို တာအိုတစ်ရာအဖြစ် အသွင်ပြောင်းတာက တာအိုတစ်ရာကို တာအိုတစ်ခုအဖြစ် စုစည်းတာလောက် မကောင်းဘူး..."

"ကျွန်တော့်မှာ ဓားတစ်လက်ရှိတယ်... စီနီယာ၊ ကျေးဇူးပြုပြီး လမ်းညွှန်ပေးပါဦး..."

ချလွင်။

လင်းရီ၏ လက်ဝါးက သူ၏ ခါးကို ပွတ်သပ်လိုက်ရာ လိပ်ပြာတစ်ကောင်၏ အတောင်ပံကဲ့သို့ ပါးလွှာသော ပျော့ပျောင်းသည့် ဓားတစ်လက်သည် သူ၏ လက်ထဲတွင် ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်၏။

“သေမျိုးဓားတစ်လက်လား..."

ပျော့ပျောင်းသောဓား ထွက်ပေါ်လာသောအခါ အရပ်မျက်နှာ လေးခုလုံး အံ့အားသင့်သွားကြသည်။

တာလော့ တောင်တစ်ရာ၏ အရှင်သခင်နှင့် နယ်နှင်ခံအင်မော်တယ် အဆင့်သတ်မှတ်ချက်တွင် ပထမနေရာ၌ ရှိနေသော လင်းရီသည် သေမျိုးဓားတစ်လက်ကို ကိုင်ဆောင်လိမ့်မည်ဟု မည်သူကမျှ ထင်မှတ်မထားခဲ့ကြချေ။

"ဓားအင်မော်တယ်တွေ အားလုံးက ဘီလူးတွေချည်းပဲ..."

"ဓားတာအို၊ အဆင့်လွန်နယ်ပယ်ကိုရောက်သွားရင် ဝါးကို ဓားအဖြစ်၊ သစ်သားကို ဓားအဖြစ် ဒါမှမဟုတ် မြက်တစ်ပင်ကိုတောင် ဓားအဖြစ် အသုံးပြုလို့ ရတယ်..."

"အဲဒါက ဓားကို အာရုံမစိုက်တော့ဘဲ နှလုံးသားကိုပဲ အာရုံစိုက်တော့တာပဲ..."

နတ်ဆိုးအရှင်သခင်က လီတိရှန်းနှင့် လင်းရီတို့အား တောင့်တမှုအချို့ဖြင့် ကြည့်လိုက်၏။

"ဓားကောင်းပဲ..."

အစားထိုးရလျှင် လီတိရှန်းကပင် လင်းရီ၏ ပျော့ပျောင်းသော ဓားကို ချီးကျူးလိုက်လေသည်။

"ဒီဓားက သေမျိုးဓားတစ်လက်ပါ..."

"ကျွန်တော့်ရဲ့ ရီကွမ်အဖွဲ့က ဓားသွန်းလုပ်သူ သခင်မရွှီ သွန်းလုပ်ပေးထားတာပါ..."

"အချိန်သုံးနှစ်နဲ့ ခြောက်လ ကြာခဲ့ပါတယ်..."

"ဒီမျိုးဆက်သစ် တာအိုထဲ မဝင်ရသေးခင်က ဒီဓားကို အသုံးပြုပြီး သံချပ်ကာ နှစ်သောင်းခြောက်ထောင်ကို တစ်ချက်တည်းနဲ့ ချိုးဖျက်ခဲ့ဖူးတယ်..."

လင်းရီက သူ၏လက်ချောင်းဖြင့် ပျော့ပျောင်းသော ဓားကို ညင်သာစွာ ခေါက်လိုက်ရာ ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ငွေရောင်ပန်းအိုးတစ်လုံး ကွဲအက်သွားသကဲ့သို့ အေးစက်သော ဓားမြည်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ဝိညာဉ်ကို လှုပ်ခတ်သွားစေခဲ့၏။

"ဒီဓားကို သွန်းလုပ်နိုင်တဲ့သူက ဓားနှလုံးသားကို ရရှိထားတာပဲ..."

လီတိရှန်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ဒီမျိုးဆက်သစ်လည်း အဲ့ဒီလိုပဲ ခံစားရပါတယ်..."

လင်းရီက တောက်ပစွာ ပြုံးလိုက်သည်။

"ဒီဓားကို ရတုန်းက ဒီမျိုးဆက်သစ်က သူ့ကို ကတိတစ်ခု ပေးခဲ့ဖူးတယ်..."

"တစ်နေ့နေ့မှာ အင်မော်တယ်တံခါးထဲကို ဝင်နိုင်ခဲ့ရင် ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးကြားက အစွမ်းအထက်ဆုံးဓားကို ရင်ဆိုင်ဖို့ ဒီဓားကို အသုံးပြုမယ်လို့လေ..."

လင်းရီက ပျော့ပျောင်းသောဓားကို ညင်သာစွာ ပွတ်သပ်ရင်း အတိတ်က အဖြစ်အပျက်များကို ပြန်လည် သတိရနေခဲ့၏။

"ကြည့်ရတာ မင်းရဲ့ဓားက အရမ်း ကြောက်စရာ ကောင်းလာတော့မယ့်ပုံပဲ..."

လီတိရှန်း၏ မျက်လုံးများ ပို၍ပင် သွေးရောင်လွှမ်းလာခဲ့သည်။

"ဒီဓားက..."

"ဝိုင်တာအိုကို အစွန်းအဖြစ်၊ သေခြင်းရှင်ခြင်းကို အစောင့်အဖြစ်၊ ဓားနှလုံးသားကို ကျောရိုးအဖြစ်၊ တာအိုမေးမြန်းခြင်းကို ဓားရိုးအဖြစ်နဲ့ သေမျိုးကမ္ဘာရဲ့ရသတစ်ရာကိုတော့ ဓားသွားအဖြစ် ဖန်တီးထားတာပဲ..."

လင်းရီက လီတိရှန်းကို စူးစိုက်ကြည့်ကာ သူ၏ အသံမှာ ခေါင်းလောင်းကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ ပဲ့တင်ထပ်နေခဲ့၏။

ဒေါင်။

တာအိုအသံကား မြည်ဟည်းသွားသည်။

ဝိုင်တာအို၏ စွမ်းအားသည် ကောင်းကင်ဘုံအားလုံးကို ဟန်ချက်ညီစေပြီး လင်းရီ၏ အမျိုးမျိုးသော တာအိုကျင့်ကြံမှုများကို လမ်းညွှန်ကာ ရှေးဟောင်းတာအိုတံခါး ကြီးတစ်ခုအဖြစ် အသွင်ပြောင်းသွားလေသည်။

"တာအိုတံခါး..."

"ဒါက ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးရဲ့ ကြီးမားတဲ့ အမှန်တရားတွေကို လမ်းညွှန်ဖို့ ကိုယ်ပိုင် တာအိုကို အသုံးပြုပြီး တာအိုတံခါး တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲလိုက်တာပဲ..."

"ဒီကောင်က ဒီတိုက်ပွဲမှာ ဘယ်လို နည်းလမ်းမျိုးကို နားလည်သဘောပေါက်သွားတာလဲ..."

တာအိုတံခါး ထွက်ပေါ်လာသောအခါ သူရဲကောင်းအားလုံး တုန်လှုပ်သွားကြ၏။

သူတို့၏ မျိုးဆက်တွင် ပြိုင်ဘက်ကင်း ဖြစ်ကြသော လောကသခင် အားခုံးနှင့် နတ်ဆိုးအရှင်သခင်တို့ကဲ့သို့သော တည်ရှိမှုများပင်လျှင် ဝမ်းသာအားရ အံ့အားသင့်မှုများ ပြသလာကြလေသည်။

လီတိရှန်း၏ မျက်လုံးများသည် ယခုအချိန်တွင် အလွန်တောက်ပသော ဓားအလင်းတန်း များဖြင့် လင်းလက်လာပြီး သူ၏ မျက်တောင်နှစ်ထပ် မျက်လုံးများအတွင်း အဆုံးမရှိသော ဓားစိတ်ဆန္ဒများ ကန့်လန့်ဖြတ် သွားလာနေခဲ့၏။

စိတ်လှုပ်ရှားမှု။

လင်းရီ၏ ဓားကို ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် လီတိရှန်းသည် အလွန်အမင်း ပျော်ရွှင်နေသော အခြေအနေတစ်ခုသို့ ဝင်ရောက်သွားခဲ့လေသည်။

"ထွက်လာပြီ..."

"ဒီဓားပဲ..."

"လွန်ခဲ့တဲ့နှစ်ရာပေါင်းများစွာက ဖာတောင်က ယန်ချင်ယွီကို ငါ ဓားတစ်ချက်နဲ့ ရိုက်ခတ်ခဲ့ပြီး သူမကို ငါ့ရဲ့ ဓားသွေးကျောက်အဖြစ် သတ်မှတ်ခဲ့တယ်..."

"နှစ်ရာပေါင်းများစွာ စောင့်ဆိုင်းခဲ့ရပြီးနောက် ဒီနေ့ သူမဆီကနေ ဓားရှည်တစ်ချက်ကို နောက်ဆုံးတော့ ငါ လက်ခံရရှိခဲ့ပြီး ငါ့နှလုံးသားက အရမ်းကို ဝမ်းသာမိတယ်..."

"ကံမကောင်းတာက ငါ့ကို စိတ်လှုပ်ရှားမှုကြောင့် ဆူပွက်လာအောင် လုပ်ဖို့တော့ မလုံလောက်သေးဘူး..."

"ဒါပေမဲ့ မင်းရဲ့ ဓားကတော့ လုံလောက်တယ်..."

လီတိရှန်းက လင်းရီအား တောက်လောင်နေသော မျက်လုံးများဖြင့် စူးစိုက်ကြည့်နေခဲ့၏။

ယခုအချိန်တွင် လီတိရှန်း၏ တစ်ကိုယ်လုံးရှိ ဓားစိတ်ဆန္ဒများက လုံးဝ နိုးထလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

လီတိရှန်းသည် ထိုနေရာတွင် ရပ်နေဆဲဖြစ်သော်လည်း သူသည် အဆုံးမရှိသော အလင်းရောင်များကို ထုတ်လွှတ်နေပြီး သူကိုယ်တိုင်က ပြိုင်ဘက်ကင်း အင်မော်တယ် ဓားတစ်လက်ဖြစ်နေသကဲ့သို့ပင်။

၎င်းက အထက်ရှိ ကောင်းကင်ဘုံ ကိုးထပ်ကိုပင် ခုတ်ပိုင်းနိုင်စွမ်းရှိ၏။

၎င်းက အောက်ရှိ မြေအောက်ကမ္ဘာကိုးထပ်ကိုလည်း ဖောက်ထွင်းနိုင်စွမ်း ရှိလေသည်။

အကယ်၍ ယခင် လီတိရှန်းက လေးလေးနက်နက် သဘောထားရုံသာ ရှိသေးသည်ဆိုလျှင် ယခုလီတိရှန်းသည် လင်းရီအား ဓားတာအို၏ ကြီးမားသော ရန်သူတစ်ဦးအဖြစ် လုံးဝ သတ်မှတ်လိုက်ပြီ ဖြစ်၏။

သူသည် သူ့အား စိတ်လှုပ်ရှားမှုကြောင့် ဆူပွက်လာအောင် လုပ်နိုင်စွမ်းရှိသော ပြိုင်ဘက်တစ်ဦးပင် ဖြစ်လေသည်။

"ဒီဓား ထွက်ပေါ်လာတာနဲ့ တစ်ပြိုင်နက် ယင်နဲ့ယန်ကို ဖွင့်လှစ်နိုင်တယ်၊ သေခြင်းရှင်ခြင်းကို ဖြတ်တောက်နိုင်တယ်၊ အတားအဆီးမရှိ ရှေ့ဆက်နိုင်တယ်၊ အကန့်အသတ်မရှိ မြင့်တက်နိုင်တယ်၊ အထက်က ရေပေါ်တိမ်တိုက်တွေကို ခုတ်ပိုင်းနိုင်ပြီး အောက်က မြေပြင်ရဲ့ နယ်နိမိတ်တွေကို ဖြတ်တောက်နိုင်တယ်..."

"သွားစမ်း..."

လင်းရီက လီတိရှန်းကို တိုက်ရိုက် ကြည့်ကာ သူ၏ လက်ထဲရှိ ပျော့ပျောင်းသောဓားဖြင့် အားကုန် ခုတ်ပိုင်းလိုက်၏။

ဝုန်း။

အင်မော်တယ် တေးဂီတများ ထွက်ပေါ်လာပြီး တာအိုတံခါး ပွင့်သွားခဲ့သည်။

ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို ဖောက်ထွင်းသွားသော ဧရာမ ဓားကြီးတစ်လက်သည် တာအိုတံခါး အတွင်းမှ ခုတ်ပိုင်းထွက်ပေါ်လာပြီး လီတိရှန်းဆီသို့ တိုက်ရိုက် ပြေးဝင်သွားလေသည်။

အခန်း (၈၄)- တားမြစ်နယ်မြေက မင်းအတွက် ပွင့်နေပြီ၊ တောင်တွေကို ခုတ်ပိုင်းပြီး အင်မော်တယ်ဖြစ်ဖို့ မြေပြင်ထဲ ဝင်ရောက်မယ်

တာအိုဓားကြီးသည် ကောင်းကင်ယံကို ဖြတ်သန်းသွားပြီး ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို ဆက်သွယ်ပေးလိုက်၏။

မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် ထောင်ပေါင်းများစွာသော ဓားအလင်းတန်း များက လီတိရှန်းဆီသို့ ခုတ်ပိုင်းလာခဲ့သည်။

ယင်နှင့်ယန် ချီများ လည်ပတ်နေပြီး သေခြင်းရှင်ခြင်းလမ်းစဉ်ကို ပြောင်းလဲဖန်တီးနေခဲ့၏။

၎င်းက ဝိညာဉ်အားလုံး၏ အသက်ရှင်ခြင်းနှင့် သေဆုံးခြင်းကို ဖြတ်တောက်နိုင်စွမ်း ရှိပေသည်။

ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကြားရှိ အရာအားလုံးကို အရည်ပျော်သွားစေနိုင်သော လက်နက်တောင်၏ လက်နက်တာအိုလည်း ရှိနေသေး၏။

နောက်ဆုံးတွင် တာအိုစွမ်းအားအားလုံးသည် ဓားအလင်းတန်း ရိုက်ခတ်သွားသော အချိန်တွင် တစ်ခုတည်းအဖြစ် စုစည်းသွားခဲ့သည်။

ဝိုင်တာအို။

လင်းရီသည် တာအိုတစ်ခုကို တာအိုတစ်ရာအဖြစ် အသွင်ပြောင်းခဲ့ပြီးနောက် တာအိုတစ်ရာကို တစ်ခုတည်းအဖြစ် စုစည်းလိုက်ခြင်း ဖြစ်၏။

ဤသည်မှာ သံသရာလည်ခြင်း တစ်မျိုးပင် ဖြစ်လေသည်။

ဤသည်မှာ သာမန်ဓားတာအို မဟုတ်တော့ချေ။

ယင်းအစား လင်းရီသည် တာအိုတစ်ရာတစ်ခုတည်းအဖြစ် ပေါင်းစပ်သွားခြင်းနှင့် သက်ရှိအားလုံး အင်မော်တယ် ဖြစ်ခြင်းဆိုသော သူ၏ မွေးရာပါ တာအိုကို ပြောင်းလဲဖန်တီးရန် ဓားတာအိုကို အသုံးပြုနေခြင်း ပင် ဖြစ်လေသည်။

"လာစမ်း..."

လီတိရှန်း၏ ထက်မြက်ပြီး ရှင်းလင်းသော အသံသည်လည်း ယခုအချိန်တွင် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကြား၌ ပဲ့တင်ထပ်သွားခဲ့၏။

ဤဓားကို ရင်ဆိုင်ရာတွင် လီတိရှန်းသည် မရှောင်တိမ်းခဲ့သလို မပုန်းအောင်းခဲ့ချေ။ သူ၏ နှလုံးသားက ၎င်းကို တောင့်တနေခဲ့ပြီး မီးတောက်ထဲသို့ ပျံသန်းသွားသော ပိုးဖလံတစ်ကောင်ကဲ့သို့ သူ၏ လက်ထဲရှိ သံဓားကို ကိုင်ဆောင်ကာ ဓားအလင်းတန်းကို ရင်ဆိုင်ရန် အမှန်တကယ်ပင် မြင့်တက်သွားခဲ့ပြီး လင်းရီ၏ တာအိုဓားနှင့် ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံလိုက်လေသည်။

လီတိရှန်း၏ ပုံရိပ်မှာ ဝေဝါးသွားပြီး သူကိုယ်တိုင် ဓားတစ်လက်အဖြစ် အသွင်ပြောင်းသွားသကဲ့သို့ထင်ရသည်။

ခန္ဓာကိုယ်နှင့် တာအို ပေါင်းစပ်သွား၏။

ဤတာအိုသည် ဓားတာအို ပင် ဖြစ်လေသည်။

တာအိုနှင့် ခန္ဓာကိုယ် ပေါင်းစပ်သွား၏။

ဤခန္ဓာကိုယ်သည် သတ်ဖြတ်ခြင်း ခန္ဓာကိုယ်ပင်ဖြစ်လေသည်။

ယခုအချိန်တွင် ဝိညာဉ်ကုန်းမြေ၏ နံပါတ်တစ် သတ်ဖြတ်ခြင်းအင်မော်တယ်သည် သူ၏ကိုယ်ပိုင် ဓားတာအိုနှင့် သတ်ဖြတ်ခြင်းလမ်းစဉ်ကို တစ်ခုတည်းအဖြစ် ပေါင်းစပ်လိုက်ပြီ ဖြစ်၏။

သူသည် မိမိကိုယ်ကို ဓားတစ်လက်အဖြစ် အသုံးပြုကာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး တစ်ခွင်လုံးတွင် အံ့မခန်းဆုံး ဓားတစ်လက်ကို ထုတ်လွှတ်လိုက်လေသည်။

ဤဓားသည် ခန္ဓာကိုယ်ပေါင်းစပ်ခြင်းနယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူတစ်သောင်းကျော် တည်ဆောက်ထားသော ကောင်းကင်သန့်စင်ခြင်း မဟာဝင်္ကပါ ကြီးကို ချိုးဖျက်ခဲ့ဖူး၏။

ဤဓားသည် ဒသမအဆင့်တွင် ပြိုင်ဘက်ကင်းသော လှံအင်မော်တယ်ကို သတ်ဖြတ်ခဲ့ဖူး၏။

ဤဓားသည် ပီးလော့ပင်လယ်ကို တားမြစ်နယ်မြေ တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်ခဲ့ဖူးပြီး ထိုအချိန်မှစ၍ သွေးပင်လယ် တားမြစ်နယ်မြေဟူသော နာမည်ကို အားလုံးက ကြောက်ရွံ့ခဲ့ကြရလေသည်။

ယနေ့တွင် ဤဓားကို နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံ ထုတ်လွှတ်လိုက်ပြီဖြစ်၏။

၎င်းသည် လင်းရီ၏ တာအိုဓားဆီသို့ ဦးတည်သွားခဲ့သည်။

လင်းရီ၏ ဓားသည် ပွင့်လန်းနေသော ပန်းပေါင်း သောင်းသိန်းချီနှင့်တူပြီး မြစ်ချောင်းများအားလုံးကို ငုံ့ပိုက်ထားသကဲ့သို့ ဖြစ်၏။

၎င်းက ၎င်း၏ ကျယ်ပြန့်မှုကို အသုံးပြုထားလေသည်။

လီတိရှန်း၏ ဓားမှာမူ လောကတွင် အဖြူစင်ဆုံးဓားဖြစ်ပြီး အနည်းငယ်မျှသော အညစ်အကြေးပင် မပါဝင်ချေ။

၎င်းက ၎င်း၏ အာရုံစူးစိုက်မှုကို အသုံးပြုထားလေသည်။

ဓားနှစ်လက်တွင် အသာစီး၊ အောက်စီး ခွဲခြား၍ မရနိုင်ချေ။

နှစ်လက်လုံးက ဓား၏ အမြင့်ဆုံး အခြေအနေကို ကိုယ်စားပြုနေကြ၏။

“ဝုန်း..."

ဓားနှစ်လက်သည် ပီးလော့ပင်လယ်၏ အထက်တွင် ရိုက်ခတ်သွားခဲ့သည်။

ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးသည် ရပ်တန့်သွားသကဲ့သို့ ဖြစ်သွား၏။

ဓားအဖျားများ ထိတွေ့သွားသော နေရာတွင် အလွန်တောက်ပပြီး ထက်မြက်သော အလင်းတန်း တစ်စက်သာ ထိုနေရာတွင် ဝဲပျံနေပြီး ပြင်းထန်စွာ တောက်လောင်နေခဲ့လေသည်။

ထိုပြိုင်ဘက်ကင်း တာအိုအလင်းတန်းသည် ယခင်က ဖာတောင်သခင်နှင့် လီတိရှန်းတို့ကြားရှိ တိုက်ခိုက်မှုထက်ပင် ပိုမိုတောက်ပပြီး နက်ရှိုင်းလှပေသည်။

ထိုငြိမ်သက်မှုမှာ မျက်တောင်တစ်ခတ်မျှသာ ကြာမြင့်ခဲ့၏။

ဒိုင်း။

လင်းရီ၏ တာအိုဓားသည် လီတိရှန်း၏ သန့်စင်သော ဓားဆန္ဒ ကြောင့် ချက်ချင်း ပြိုကွဲသွားခဲ့ပြီး လွှမ်းမိုးသွားနိုင်သော ဖရိုဖရဲ ဓားအလင်းတန်း များအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ အရပ်မျက်နှာ အားလုံးသို့ စီးဆင်းသွားခဲ့သည်။

ပင်လယ်ပြင်က ဖောက်ထွင်းခံလိုက်ရ၏။

လှိုင်းတံပိုးများ ကောင်းကင်ယံသို့ ထိုးတက်သွားခဲ့သည်။

လီတိရှန်းလည်း ယခုအချိန်တွင် ပြန်လည် ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး ယင်နှင့်ယန် လမ်းစဉ်၊ သေခြင်းရှင်ခြင်း လမ်းစဉ်နှင့် အခြားသော မဟာတာအို များစွာသည် သူ၏ လက်ထဲရှိ ဓားပေါ်တွင် ယှက်နွယ်နေကာ ပင်လယ်ထဲသို့ စီးဝင်သွားသော မြစ်တစ်ရာကဲ့သို့ လီတိရှန်း၏ သန့်စင်သော ဓားစိတ်ဆန္ဒကို ကြိတ်ချေပစ်လိုက်လေသည်။

လူတိုင်း မယုံကြည်နိုင်လောက်အောင်ပင် သူတို့နှစ်ဦးလုံး မျက်လုံးများကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း မှိတ်လိုက်ကြ၏။

“နင်မေဂျီးတော်..."

"အဲ့ဒါက အလုပ်ဖြစ်တယ်လား..."

နတ်ဆိုးအရှင်သခင်က မနေနိုင်ဘဲ နိုင်ငံတော်အဆင့် ဆဲရေးတိုင်းထွာမှု တစ်ခုကို ပြုလုပ်လိုက်မိသည်။

သူတို့က ဉာဏ်အလင်းပွင့် သွားကြပြီဖြစ်၏။

လင်းရီနှင့် လီတိရှန်းတို့ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ဉာဏ်အလင်းပွင့် သွားကြလေသည်။

လင်းရီသည် နတ်ဆိုးခုနစ်ပါးကပ်ဘေးခြောက်ပါးကို ဖြတ်သန်းပြီးနောက် လီတိရှန်း၏ သန့်စင်မှုကို နားလည်သဘောပေါက်သွားခဲ့၏။

လီတိရှန်းသည်လည်း အမျိုးမျိုးသော တာအိုများကို ပေါင်းစပ်ထားသည့် လင်းရီ၏ အားလုံးကို လွှမ်းခြုံထားနိုင်သော သဘောသဘာဝကို နားလည်သဘောပေါက်သွားခဲ့လေသည်။

ဝိညာဉ်ကုန်းမြေ၏ ပြိုင်ဘက်ကင်း ဓားနှစ်လက်သည် ဤဓားချင်း ရိုက်ခတ်မှုတွင် ဉာဏ်အလင်းပွင့်ခြင်း အခြေအနေသို့ ဝင်ရောက်သွားကြပြီ ဖြစ်၏။

သူတို့၏ ပတ်လည်ရှိ မဟာတာအိုများ အဟုန်ပြင်းစွာ ထွက်ပေါ်လာပြီး ဓားမြည်သံများက မိုးကြိုးများကဲ့သို့ ပဲ့တင်ထပ်သွားခဲ့သည်။

"နောက်ဆုံးတော့ ဘယ်သူနိုင်ပြီး ဘယ်သူရှုံးတာလဲ..."

ကျင့်ကြံသူ မြောက်မြားစွာက တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြ၏။

သူတို့နှစ်ဦး ဓားတစ်ချက် အပြန်အလှန် တိုက်ခိုက်ပြီးနောက် နှစ်ဦးလုံး ဉာဏ်အလင်းပွင့် သွားကြလေသည်။

လင်းရီထုတ်လွှတ်လိုက်သော တာအိုဓားက ပြိုကွဲသွားသလို လီတိရှန်း၏ ဓားကိုယ်ထည်မှာလည်း လင်းရီကြောင့် ကျိုးပဲ့သွားခဲ့၏။

ဘယ်သူနိုင်ပြီး ဘယ်သူရှုံးသလဲဆိုတာက ဆုံးဖြတ်ပြီးသွားသလို မဆုံးဖြတ်ရသေးသလို ဖြစ်နေလေသည်။

"အနိုင်အရှုံး ဟုတ်လား..."

"ဒီတိုက်ပွဲနဲ့ဆိုရင် အနိုင်အရှုံးက အရေးကြီးသေးလို့လား..."

ဓားကျင့်ကြံသူတစ်ဦးက တိုးညင်းစွာ သက်ပြင်းချလိုက်၏။

ဤကဲ့သို့သော ဓားတာအို ပြိုင်ပွဲမျိုးသည် အနိုင်အရှုံးအကြောင်း မဟုတ်တော့ဘဲ တာအိုအကြောင်း ဆွေးနွေးငြင်းခုံခြင်းသာ ဖြစ်လေသည်။

ယခုအချိန်တွင် တိုက်ပွဲကို ကြည့်ရှုနေကြသူများထဲ၌ သူတို့နှစ်ဦး၏ တိုက်ပွဲကို နားလည်သဘောပေါက်သော ကျင့်ကြံသူများစွာလည်း ရှိနေကြပြီး ၎င်းကို နားလည်သဘောပေါက်ရန် အာရုံစိုက်နေကြကာ သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင် တာအိုကို အသုံးပြု၍ သူတို့နှစ်ဦး၏ ဓားချက်ကို အတည်ပြုကာ သူတို့ကိုယ်သူတို့ ထိုးထွင်းသိမြင်မှုများ ရရှိနေကြလေသည်။

ကောင်းကင်တာအိုသည် လမ်းကြောင်းများ မတူညီသော်လည်း တူညီသော ခရီးဆုံးသို့ ရောက်ရှိကြ၏။

မည်သည့် တာအိုပင်ဖြစ်ပါစေ အမြင့်ဆုံး ကန့်သတ်ချက်အထိ ကျင့်ကြံနိုင်ပါက အခြားသော အခြေအနေများမှနေ၍ သဘာဝကျကျပင် ကောက်ချက်ချနိုင်ပေလိမ့်မည်။

ဒါကြောင့်မို့လို့လည်း ကျင့်ကြံခြင်းမှာ တစ်ခုကို ဆုပ်ကိုင်နိုင်ရင် ကိစ္စအားလုံး ပြီးမြောက်သွားပြီလို့ ပြောကြတာပေါ့...

လူတိုင်း၏ နှလုံးသားများ လှုပ်ရှားနေစဉ်မှာပင် ကျန်းဝမ်၏ ကျောက်စိမ်းလက်က ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားပြီး ဇီသာကြိုးများကလည်း တုံ့ပြန်မှုအနေဖြင့် ပြတ်တောက်သွားကာ သူမသည်လည်း ချွေးများဖြင့် ရွှဲနှစ်နေပြီး အားအင်ကုန်ခမ်းသွားသကဲ့သို့ အသက်လုရှူနေရလေသည်။

သို့သော်လည်း ကျန်းဝမ်၏ မျက်လုံးများမှာ ထူးထူးခြားခြား တောက်ပနေခဲ့၏။

"ဒီဓားချက်ရဲ့ အကြီးမားဆုံး အကျိုးခံစားရသူတွေက သေချာပေါက် တောင်သခင်လင်းရီနဲ့ လီတိရှန်းတို့ပဲ..."

"နောက်တစ်ယောက်ကတော့ ကျန်းဝမ် ဖြစ်လောက်တယ်..."

နတ်ဆိုးအရှင်သခင်က ကျန်းဝမ်ကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

ကျန်းဝမ်သည် ကောင်းကင်နတ်ဆိုး တေးသွားတစ်ခုတည်းဖြင့် လင်းရီအား သေမျိုးကမ္ဘာ၏ရသတစ်ရာကို ခံစားသိရှိနိုင်စေခဲ့၏။

ဤသည်မှာ လင်းရီနှင့် လီတိရှန်းတို့၏ တိုက်ပွဲတွင် သူမကိုယ်တိုင် ပါဝင်ပတ်သက်နေခြင်းနှင့် တူညီနေပြီး သူတို့၏ ဓားချက်၏ နှစ်ခြင်းပေးမှုကို ခံယူလိုက်ရခြင်းပင် ဖြစ်လေသည်။

ယနေ့ပြီးနောက် ကျန်းဝမ်သည် ကောင်းကင်နတ်ဆိုး တေးသွား၏ ပြီးပြည့်စုံခြင်းနှင့် သိပ်မဝေးတော့ချေ။

"ဒီနေ့ ဒီဓားချက်က သမိုင်းမှာ သေချာပေါက် မှတ်တမ်းတင်ခံရမှာပဲ..."

ရှန်ကွမ်းယွီသည် ဤအချိန်တွင် လုံးဝ အရှုံးပေးလိုက်ပြီ ဖြစ်၏။

ဤတိုက်ပွဲ၏ တောက်ပမှုကို သူမ၏ တာအိုဖြင့် မှတ်တမ်းတင်၍ မရနိုင်တော့ချေ။ တောင်ပင်လယ်၏ ဂိုဏ်းချုပ်ကိုယ်တိုင် လုပ်ဆောင်မှသာလျှင် ၎င်း၏ အနှစ်သာရကို ရေးဆွဲနိုင်ပေလိမ့်မည်။

ဝှစ်။

လူတိုင်း အံ့အားသင့်နေစဉ်မှာပင် လင်းရီနှင့် လီတိရှန်းတို့သည် မျက်လုံးများကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ဖွင့်လိုက်ကြပြီး တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြ၏။

"ဒီမျိုးဆက်သစ်လင်းရီက ဒီဓားကနေ သင်ကြားပေးခဲ့တဲ့ သင်ခန်းစာအတွက် စီနီယာအင်မော်တယ်ကျယ်ရှန်းကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်..."

လင်းရီက သူ၏ ပျော့ပျောင်းသော ဓားကို သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး လီတိရှန်းအား လေးနက်စွာ ဦးညွှတ်လိုက်သည်။

နောက်ဆုံးဓားမှာ ပြိုင်ပွဲတစ်ခုလည်း ဖြစ်သလို တာအိုကို လက်ဆင့်ကမ်းခြင်း တစ်ခုလည်း ဖြစ်ပေသည်။

အပြင်လူများသည် လီတိရှန်း၏ ဓားအတွင်း၌ ပါဝင်နေသော ဓားစိတ်ဆန္ဒကို လုံးဝ နားလည်နိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

"မင်းရဲ့ဓားကိုလည်း ငါ့ရဲ့ နှလုံးသားထဲမှာ ထွင်းထုထားပါ့မယ်..."

လီတိရှန်းက လင်းရီအား ကြည့်ကာ လေးနက်စွာ ပြန်လည် ဦးညွှတ်လိုက်၏။

ဤဦးညွှတ်မှုက လူတိုင်းကို အံ့အားသင့်သွားစေခဲ့သည်။

လီတိရှန်းတွင် အလျှော့မပေးသော စိတ်ဓာတ်နှင့် ခေါင်းမာသော စရိုက်ရှိသည်ဟု လူတိုင်း ပြောကြသော်လည်း သူက လင်းရီအား ဤကဲ့သို့ ဆက်ဆံလိမ့်မည်ဟု ဘယ်သောအခါမျှ ထင်မှတ်မထားခဲ့ကြချေ။

"ကံမကောင်းတာက မင်းရဲ့ ဓားက အကြီးစားအောင်မြင်မှုနဲ့ အများကြီး ဝေးကွာနေသေးတာပဲ..."

"တာအိုတစ်ရာကို တစ်ခုတည်းအဖြစ် အသွင်ပြောင်းဖို့ ကြိုးစားနေတဲ့ ဒီဓားက မဟာပြီးပြည့်စုံခြင်းကို ရောက်ချင်တယ်ဆိုရင်တော့ ရှည်လျားပြီး ခက်ခဲတဲ့ ခရီးစဉ်တစ်ခုကို ဖြတ်သန်းရဦးမှာပဲ..."

လီတိရှန်းက အနည်းငယ် နောင်တရစွာဖြင့် ပြောလိုက်၏။

တာအိုတစ်ရာမှ တစ်ခုတည်းသို့။

ဤသည်မှာ လင်းရီ၏ ဓားနိယာမပင် ဖြစ်လေသည်။

လက်ရှိတွင် လင်းရီ ကျင့်ကြံထားသော တာအိုသည် တာအိုတစ်ရာနှင့် အလွန် ဝေးကွာနေသေး၏။

အကယ်၍ ဤဓားသည် မဟာပြီးပြည့်စုံခြင်းသို့ ရောက်ရှိမည်ဆိုလျှင် တာအိုတစ်ရာလုံးက မဟာပြီးပြည့်စုံခြင်းသို့ ရောက်ရှိရမည် ဖြစ်သည်။

"တာအိုကို ရှာဖွေရတာက ပျော်ရွှင်စရာပါပဲ၊ ဘာလို့ ရှည်လျားပြီး ခက်ခဲတဲ့ခရီးစဉ်အကြောင်း ပြောနေရမှာလဲ..."

လင်းရီက အပြုံးဖြင့် ပြန်ဖြေလိုက်ပြီး ဝိုင်တစ်အိုးကို လီတိရှန်းဆီသို့ ပစ်ပေးလိုက်ကာ "မိုင်တစ်ထောင် ခရီးစဉ်အတွက် စိတ်မပူပါနဲ့၊ လေက ခင်ဗျားကို အဲဒီကို သေချာပေါက် ပို့ပေးလိမ့်မယ်..."

"စီနီယာ၊ ရှေ့ဆက်ရမယ့်ခရီးက ရှည်လျားသေးတယ်၊ သောက်ပြီး ခရီးဆက်ကြတာပေါ့..."

လင်းရီက လက်နှစ်ဖက်ကို ယှက်ကာ နှုတ်ဆက်လိုက်၏။

"မိုင်တစ်ထောင်ခရီးစဉ်အတွက် စိတ်မပူပါနဲ့၊ လေက မင်းကို အဲဒီကို သေချာပေါက် ပို့ပေးလိမ့်မယ် ဟုတ်လား..."

လီတိရှန်းသည် ထိုစကားလုံးများကို အရသာခံလိုက်ပြီးနောက် အသိအမှတ်ပြုသောအားဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"အခုကစပြီး တားမြစ်နယ်မြေက မင်းအတွက် ပွင့်သွားပြီ... အကယ်၍ မင်းက ဓားကို ရှာဖွေနေတယ်ဆိုရင် ငါ့ကိုရှာဖို့ ပီလော့စင်မြင့်ဆီကို လာလို့ရတယ်..."

လီတိရှန်းသည် ဝိုင်တစ်အိုးကို အကုန်သောက်ချလိုက်ပြီး သူ၏ ပုံရိပ်က ပျောက်ကွယ်သွားကာ သွေးပင်လယ်၏ နက်ရှိုင်းသော နေရာမှ မှေးမှိန်သော သီချင်းဆိုသံများ ထွက်ပေါ်လာပုံရပြီး လွတ်လပ်ကာ ရဲရင့်နေလေသည်။

လင်းရီကလည်း လွတ်လပ်စွာ ပြုံးလိုက်ပြီး လှိုင်းတံပိုးများပေါ်တွင် နင်းလျှောက်ကာ သေခြင်းရှင်ခြင်းတံခါး၏ အကြီးအကဲ ရှစ်ယောက်ဘေးသို့ ဆင်းသက်လိုက်၏။

"လင်းရီ၊ ငါ့ကောင်လေး..."

"ဒီနေ့တိုက်ပွဲမှာ ငါ့ရဲ့ နားလည်သဘောပေါက်မှုက အံ့မခန်းပဲ၊ ငါ မြေကမ္ဘာအင်မော်တယ်နယ်ပယ်ထဲ ဝင်တော့မယ်ထင်တယ်..."

“နင် ဒီအသက်ချုပ်ငြိမ်းရတနာရည်ကို အရှေ့ပင်လယ်ကို ယူသွားလိုက်..."

"လက်ရှိ နားလည်သဘောပေါက်ထားတာတွေကို ငါ တည်ငြိမ်အောင်လုပ်ပြီးတာနဲ့ နင်တို့နဲ့ လာဆုံမယ်..."

ဖာတောင်သခင်၏ အသံ ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့်အမျှ ထို အသက်ချုပ်ငြိမ်းရတနာရည် တစ်စက်သည် လင်းရီ၏ လက်ထဲသို့ ကျဆင်းလာခဲ့လေသည်။

ဆရာဘိုးဘေးက မြေကမ္ဘာအင်မော်တယ် နယ်ပယ်ထဲ ဝင်တော့မယ် ဟုတ်လား...

ဤစကားကိုကြားသောအခါ လင်းရီ၏ မျက်လုံးများက ချက်ချင်းပင် နတ်ဘုရား အလင်းတန်းများဖြင့် လင်းလက်သွားခဲ့၏။