အခန်း (၄၃၇-၄၃၈)
Vol. 44 Ch. 437-438
အခန်း (၄၃၇) - မျက်စိလေးလုံး တောနတ်ဘုရား၊ ရဟန္တာဝိညာဉ်ကိုယ်ပွား၊ လျှို့ဝှက်ချက်ခေါင်းတလားနှင့် အညစ်အကြေးကင်းစင်သော ခန္ဓာ
ထိုအဘိုးကြီးနှစ်ဦးမှာ ပေါင်းစပ်တိုက်ခိုက်ရေးအတတ်ကို လေ့ကျင့်ထားကြသူများဖြစ်ပြီး ညီအစ်ကိုအရင်းများဖြစ်သဖြင့် စိတ်ချင်းဆက်နွှယ်နေကြရာ သူတို့၏ မှော်အတတ်စွမ်းအားမှာ အလွန်ပင် ကြီးမားလှပေသည်။
ဗုန်
သူတို့နှစ်ဦး၏ ခါးမှ လျှော်ကြိုးများမှာ ပြင်းထန်စွာ ထွက်ပေါ်လာပြီး ဟင်းလင်းပြင်ထဲတွင် လေထုကို ရိုက်ခတ်မိသံမှာ မိုးကြိုးပစ်သကဲ့သို့ပင် ကျယ်လောင်လှသည်။
ဤသည်မှာ ဟင်္သာပြဒါးနှင့် ကြက်ဖသွေးတို့တွင် စိမ်ထားပြီး၊ မြေအောက်မီးတောက် အနှစ်သာရများကို စုပ်ယူထားသည့် အလောင်းချည်နှောင်ကြိုး များ ဖြစ်သည်။
ထိုကဲ့သို့သော ရက်စက်လှသည့် အလောင်းကောင်များအတွက် အလွန်ပင် နှိမ်နင်းနိုင်စွမ်းရှိသော လက်နက်များ ဖြစ်သည်။
သူတို့နှစ်ဦးသည် ထိုခန္ဓာကိုယ်တစ်ပိုင်းသာရှိသော တာအိုဆရာကို ဝိုင်းရံတိုက်ခိုက်ကြတော့သည်။
ထိုတာအိုဆရာက သစ်စိမ်းကိုင်း တစ်ခုကို ထုတ်ယူလိုက်ရာ ထက်မြက်လှသော အရှိန်အဝါများက လေထုကို ပိုင်းဖြတ်သွားလေသည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သန့်စင်သောယန်အရှိန်အဝါများ ပျံ့နှံ့လာသည်။
၎င်းမှာ သာမန်အလောင်းကောင်များ၏ မိစ္ဆာအငွေ့အသက်မျိုး မဟုတ်ဘဲ တောက်ပဖြောင့်မတ်လှသော တာအိုဘာသာ၏ မှော်အတတ်များပင် ဖြစ်နေသည်။
အဘိုးကြီးနှစ်ဦး စတင်တိုက်ခိုက်လိုက်သည်နှင့် ကျန်ရှိနေသော ကျင့်ကြံသူများမှာလည်း မအောင့်နိုင်တော့ဘဲ နည်းလမ်းအမျိုးမျိုးဖြင့် ဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်ကြတော့သည်။
စုစုပေါင်း ကျင့်ကြံသူ တစ်ဆယ်ကျော်ခန့် တစ်ပြိုင်နက်တည်း တိုက်ခိုက်လိုက်ကြရာ အရှိန်အဝါမှာ အလွန်ပင် ကြီးမားလှသည်။
ထိုတာအိုဆရာတစ်ပိုင်း၏ မျက်ဝန်းအစုံတွင် ရွှေရောင်မီးလျှံများ တောက်လောင်လာပြီး လက်ထဲရှိ သစ်စိမ်းကိုင်းမှာ ရုတ်တရက် ဧရာမ ဓားကြီးတစ်လက်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။
ဝုန်း
ဦးခေါင်းခွံများ ဆွဲထားသည့် အရပ်ရှည်ရှည်နှင့် ထိပ်ပြောင်ရဟန်းကြီးတစ်ဦးမှာ ထိုဓားကြီး၏ ရိုက်ခတ်မှုကို ခံလိုက်ရသည်။
သူ၏ ဦးခေါင်းခွံများ ကွဲအက်သွားပြီး ခန္ဓာကိုယ်မှာ ခါးအလယ်မှ ပြတ်တောက်သွားရကာ အူများနှင့် ကလီစာများ မြေပြင်ပေါ်သို့ ဖိတ်ကျလာပြီး ချက်ချင်းပင် အသက်ပျောက်သွားတော့သည်။
ထိုမျှ မြန်ဆန်ပြီး ပြတ်သားလှသော သတ်ဖြတ်မှုကြောင့် လူတိုင်း၏ ရင်ထဲတွင် ထိတ်လန့်သွားကြရသည်။
ဝဝဖိုင့်ဖိုင့်နှင့် ရဟန်းကြီးတစ်ဦးမှာမူ မည်သည့်အရာကိုမျှ ဂရုမစိုက်သကဲ့သို့ ပြုံးဖြီးဖြီး လုပ်နေသော်လည်း ဆေးဖော်စပ်အိုးကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ သူ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် လောဘရိပ်များ တောက်ပလာသည်။
သူသည် ဝိညာဉ်ကိုယ်ပွား ကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ရာ အသူရာ ဝိညာဉ်ကိုယ်ပွားကြီးမှာ ဆေးဖော်စပ်အိုးဆီသို့ ကြမ်းတမ်းစွာ ပြေးဝင်သွားတော့သည်။
"မိစ္ဆာရဟန်း...ဖြတ်ခုတ်ဖို့ မကြံနဲ့ "
ကျင့်ကြံသူများက ဒေါသတကြီး ဟောက်လိုက်ကြသည်။
ထိုအခါ ဝိညာဉ်ကိုယ်ပွားပေါင်းများစွာ တောက်လောင်လာပြီး အရှိန်အဝါများမှာ ထိတ်လန့်စရာပင်။
လက်ထဲတွင် မိစ္ဆာနှိမ်နင်းတံပိုး ကို ကိုင်ထားသည့် လျှို့ဝှက်ဂိုဏ်း၏ စောင့်ရှောက်ရေးနတ်မင်း၊ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မြေလျှိုးနတ်ဘုရား ၊ အရေခွံခွာဓားကို ကိုင်ထားသည့် ယက္ခဘုရင်၊မျက်စိလေးလုံးနှင့် လက်ခြောက်ဖက်ရှိသည့် ဗောဓိသတ်၊ နွားဦးခေါင်းနှင့် လူကိုယ်ခန္ဓာရှိသည့် တောနတ်ဘုရား စုံလင်လှပေသည်။
"ဟူး... အကုန်လုံးက ဝိညာဉ်ကိုယ်ပွားကို ကျင့်ကြံအောင်မြင်ထားတဲ့ ပညာရှင်တွေချည်းပဲ"
ကျန်းဝေက အံ့ဩစွာ ဆိုသည်။
ဝိညာဉ်အသိစိတ်မှာ အလွန်ပင် လျင်မြန်လှသဖြင့် ဝိညာဉ်ကိုယ်ပွားများမှာ အလင်းတန်းများအလား ထိုတာအိုဆရာတစ်ပိုင်းဆီသို့ ပြေးဝင်သွားကြသည်။
ထိုသူများထဲတွင် မိစ္ဆာရဟန်းနှင့် မိစ္ဆာတာအိုဆရာများစွာ ပါဝင်နေပြီး သူတို့၏ ဝိညာဉ်ကိုယ်ပွားများမှာပင် အငွေ့အသက်များက ထင်ရှားနေသည်။
အချို့သော အမှန်တရားဂိုဏ်းမှ ပညာရှင်များမှာမူ ဘေးမှနေ၍ အေးစက်စက်ကြည့်နေကြပြီး ဝင်ရောက်မတိုက်ခိုက်ကြသေးချေ။
လီယန်ချူသည် ရင်းနှီးသော ပုံရိပ်တစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရသည်။
သူမမှာ ထူးခြားသော ပါရမီရှင်တစ်ဦးဖြစ်ပြီး သူမ၏ တောင့်တင်းလှသော ခန္ဓာကိုယ်နှင့် နုနယ်လှသော မျက်နှာမှာ သိသိသာသာ ကွဲပြားနေသည့် ရှောင်ရန် ပင် ဖြစ်သည် ရှောင်ရန် မှာမူ လီယန်ချူကို သတိမထားမိဘဲ တိုက်ပွဲအခြေအနေကို စိုးရိမ်တကြီး စောင့်ကြည့်နေသည်။
"ဖယ်စမ်း"
ကျောဘက်တွင် မီးဝိုင်းကြီးတစ်ခု ရှိနေသည့် သန်မာလှသော ရဟန္တာ ဝိညာဉ်ကိုယ်ပွားကြီးက ဟောက်လိုက်သည်။
သူ၏ အရပ်မှာ ပေတစ်ဆယ်ကျော်မြင့်ပြီး ကျောဘက်မှ မီးဝိုင်းကြီးမှာ အလွန်မြင့်မားသော အပူရှိန်ကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။
သူ၏ ကြွက်သားများမှာ ရွှေရည်လောင်းထားသကဲ့သို့ တောင့်တင်းလှသည်။
သူသည် လက်သီးတစ်ချက်ဖြင့် ထိုမျက်စိတစ်လုံးတည်းရှိသော မြေလျှိုးနတ်ဘုရားကို တိုက်ခိုက်လိုက်ရာ...
ဝုန်း
မြေလျှိုးနတ်ဘုရား၏ ဝိညာဉ်ကိုယ်ပွားမှာ ချက်ချင်းပင် နှစ်ပိုင်းပြတ်သွားပြီး ထိုရဟန္တာကြီး၏ ကျောဘက်မှ မီးဝိုင်းဖြင့် ပြာအဖြစ် လောင်ကျွမ်းသွားရတော့သည်။
ထိုကဲ့သို့သော ပြတ်သားပြီး ရက်စက်လှသော သတ်ဖြတ်မှုက လူအများကို တုန်လှုပ်သွားစေသည်။
"မင်း ဘာလုပ်တာလဲ"
မျက်စိလေးလုံးနှင့် လက်ခြောက်ဖက်ရှိသော တောနတ်ဘုရားက အော်ဟစ်လိုက်သည်။
သူနှင့် မြေလျှိုးနတ်ဘုရားမှာ ထိုနတ်ဘုရားနယ်မြေအတွင်း ကံထူးမှုများ ရှာဖွေရန် မဟာမိတ်ဖွဲ့ထားကြသူများ ဖြစ်သည်။
ယခုမူ မြေလျှိုးနတ်ဘုရားမှာ သတ်ဖြတ်ခြင်းခံလိုက်ရပြီး ဝိညာဉ်ပင် လွင့်စင်သွားရပြီ မဟုတ်ပါလား။
"အဆင့်မရှိတဲ့ တောနတ်ဘုရား၊ နတ်ဘုရားအတုတွေကများ ငါ့ရှေ့မှာ လာဟောင်နေတာလား "
ရဟန္တာဝိညာဉ်ကိုယ်ပွားက အေးစက်စွာ လှောင်ပြုံးလိုက်သည်။
သူသည် လက်သီးတစ်ချက် ပစ်သွင်းလိုက်ရာ ဧရာမ လက်သီးအရှိန်အဝါကြီးမှာ တောင်ကြီးတစ်လုံး ဖိချလိုက်သကဲ့သို့ ပြင်းထန်လှပြီး မျက်စိလေးလုံး တောနတ်ဘုရားကို အပြင်းအထန် ဒဏ်ရာရရှိသွားစေသည်။
ရဟန္တာဝိညာဉ်ကိုယ်ပွားသည် သူ၏ ဧရာမလက်ကြီးဖြင့် ထိုတောနတ်ဘုရားကို ဖမ်းဆုပ်ကာ ကျောဘက်မှ မီးဝိုင်းဖြင့် အချောကိုင်ရန် ကြိုးစားနေသည်။
ထိုလုပ်ရပ်မှာ အလွန်ပင် ရက်စက်လှပြီး သတ်ဖြတ်လိုစိတ် ပြင်းထန်လှသည်။
ထို့ပြင် သူသည် မြေလျှိုးနတ်ဘုရားကို သတ်ဖြတ်လိုက်ပြီးနောက် သူ၏ အရှိန်အဝါမှာ ပိုမိုပြင်းထန်လာသည်ကို တွေ့ရသည်။
လူအများမှာ ရိပ်မိလိုက်ကြသည်။
သူသည် အခြားသူများ၏ ဝိညာဉ်ကိုယ်ပွားများကို ဝါးမြိုရန် ကြိုးစားနေခြင်းပင်။
သူ၏ လုပ်ရပ်မှာ ကြမ်းတမ်းလှသော်လည်း သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တွင်မူ အလွန်တောက်ပလှသော ဗုဒ္ဓဘာသာ၏ ရွှေရောင်အလင်းတန်းများနှင့် ကုသိုလ်စွမ်းအား များ ပြည့်နှက်နေပြန်သည်။
ရုတ်တရက်
ကောင်းကင်ယံတွင် တောက်ပသော ခရမ်းရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု ပေါ်လာပြီး လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်လှသော ကျောက်စိမ်းခေါင်းတလား ကြီးတစ်ခုမှာ ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖြတ်သန်းကာ ပျံသန်းလာသည်။
ထိတ်လန့်ဖွယ် အရှိန်အဝါကြီးမှာ ရဟန္တာဝိညာဉ်ကိုယ်ပွား၏ ခန္ဓာကိုယ်သို့ တိုက်ရိုက် တိုးဝင်သွားတော့သည်။
ဒိန်း
နားကွဲမတတ် ပေါက်ကွဲသံကြီး ထွက်ပေါ်လာပြီး ဘေးပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဝိညာဉ်ကိုယ်ပွားများမှာ ထိုပေါက်ကွဲမှုဒဏ်ကို ခုခံရန်အတွက် မိမိတို့၏ အကာအကွယ်အလင်းတန်းများကို ချက်ချင်း မြှင့်တင်လိုက်ကြရသည်။
"မင်းက ဒီလိုလုပ်နေတာ... ငါတို့ မိစ္ဆာလမ်းစဉ်မှာ လူမရှိဘူးလို့ ထင်နေတာလား "
ထိုလျှို့ဝှက်ကျောက်စိမ်းခေါင်းတလားကြီးမှာလည်း ဝိညာဉ်ကိုယ်ပွားအတတ် တစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။
၎င်းဆီမှ ထွက်ပေါ်လာသော အသံမှာ အေးစက်လှပြီး သတ်ဖြတ်လိုစိတ်ကို ဖုံးကွယ်မထားပါ။
သူတို့နှစ်ဦးမှာ အရင်ကတည်းက ရန်ငြိုးရှိပုံရသည်။
ရန်သူချင်း ဆုံလိုက်သည့်အခါ မျက်လုံးများ နီမြန်းသွားကြတော့သည်။
ရဟန္တာဝိညာဉ်ကိုယ်ပွားထံမှ တောက်ပသော ဗုဒ္ဓအလင်းတန်းများ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ဦးခေါင်းနောက်ကွယ်မှ ဧရာမ မီးဝိုင်းကြီးမှာ ထိတ်လန့်ဖွယ် အရှိန်အဝါများကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။
လျှို့ဝှက်ခေါင်းတလားကြီးမှာမူ မည်းနက်သော ယင်အရှိန်အဝါ များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းထားပြီး ၎င်း၏ အနီးသို့ ရောက်လာသမျှ အရာအားလုံးမှာ ထိုအငွေ့အသက်များ၏ ဝါးမြိုခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်။
ဝိညာဉ်ကိုယ်ပွားများနှင့်အတူ ကျင့်ကြံထားသည့် နတ်ဘုရားစွမ်းအားများမှာ ကောင်းကင်ယံတွင် တိုက်ခိုက်မိကြရာ လေပြင်းမုန်တိုင်းကြီး တိုက်ခတ်နေသကဲ့သို့ပင်။
ရဟန္တာဝိညာဉ်ကိုယ်ပွားက လက်သီးနှစ်ဖက်ဖြင့် ထိုးနှက်လိုက်ရာ တောက်ပသော ရွှေရောင်အလင်းတန်း နှစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။
၎င်းမှာ မိစ္ဆာများကို တုန်လှုပ်စေသည့် မိစ္ဆာနှိမ်နင်းလက်သီး ပင် ဖြစ်သည်။
လျှို့ဝှက်ခေါင်းတလားကြီးကလည်း အရှုံးမပေးဘဲ မည်းနက်သော စွမ်းအင်လှိုင်းများကို သံကြိုးများအလား ထုတ်လွှတ်ကာ ရဟန္တာဝိညာဉ်ကိုယ်ပွားကို တရစပ် ပြန်လည်တိုက်ခိုက်နေသည်။
သူတို့နှစ်ဦးမှာ ကောင်းကင်ယံတွင် အပြင်းအထန် သတ်ဖြတ်နေကြပြီး အစွမ်းချင်း တူညီနေသဖြင့် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး မနိုင်နိုင်ဘဲ ဖြစ်နေကြသည်။
ကောင်းကင်ယံမှ ထိတ်လန့်ဖွယ် တိုက်ပွဲကို ကြည့်ရင်း ဝိညာဉ်ကိုယ်ပွားအတတ်များ၏ ပေါက်ကွဲမှုမှာ မိုးကြိုးပစ်သည်ထက်ပင် ပိုမိုတုန်လှုပ်စရာ ကောင်းလှသည်။
ထိုရဟန္တာဝိညာဉ်ကိုယ်ပွားနှင့် လျှို့ဝှက်ခေါင်းတလား ဝိညာဉ်ကိုယ်ပွားတို့မှာ သူတို့၏ ယက္ခဘုရင် သို့မဟုတ် တောနတ်ဘုရား ဝိညာဉ်ကိုယ်ပွားများထက် အဆင့်အတန်းများစွာ ပိုမိုမြင့်မားနေသည်မှာ ထင်ရှားလှသည်။
လူတိုင်းမှာ အံ့ဩနေကြရသည်။
"ဒီလို ထိတ်လန့်စရာ ပြိုင်ဘက်မျိုးတွေပါ ရောက်လာလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားဘူး"
ကံကောင်းသည်မှာ သူတို့နှစ်ဦးမှာ ကောင်းကင်ယံတွင် တိုက်ခိုက်နေခြင်း ဖြစ်သည်။
ထိုဝိညာဉ်အဆင့်မြင့် ပညာရှင်များသည် အချင်းချင်း တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ကြပြီးနောက် ဆေးဖော်စပ်အိုးအနီးမှ တာအိုဆရာတစ်ပိုင်းကို ထပ်မံ၍ ဝိုင်းဝန်းတိုက်ခိုက်ကြပြန်သည်။
ထိုတာအိုဆရာ၏ လက်ထဲရှိ ဓားကြီးမှာ အလွန်ပင် ထက်မြက်လှပြီး ဝိညာဉ်ကိုယ်ပွား ပညာရှင်များကသာ မထိန်းချုပ်ထားနိုင်ပါက ဝတ်ရုံနီနှင့် ဝတ်ရုံစိမ်း အဘိုးကြီးနှစ်ဦး၏ အလောင်းချည်နှောင်ကြိုး များမှာ ဟိုးကတည်းက အပိုင်းပိုင်း ပြတ်တောက်သွားလောက်ပြီ ဖြစ်သည်။
ယခုအချိန်တွင် ဝိညာဉ်ကိုယ်ပွား ပညာရှင်အများအပြားနှင့် အမြွှာညီအစ်ကို အဘိုးကြီးနှစ်ဦးတို့ ပူးပေါင်းတိုက်ခိုက်နေကြသော်လည်း အနည်းငယ် အားနည်းနေသကဲ့သို့ပင်။
ထိုတာအိုဆရာတစ်ပိုင်း၏ အရှိန်အဝါမှာ လျော့ကျမသွားဘဲ ပိုမိုမြင့်တက်လာကာ တောက်ပသော ခရမ်းရောင်အရှိန်အဝါများ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။
ထိုအရှိန်အဝါမှာ ဘာကိုမဆို ဖြတ်တောက်နိုင်စွမ်းရှိသည့် ထက်မြက်မှုမျိုးပင် ဖြစ်သည်။
အမှန်တရားဂိုဏ်းမှ ပညာရှင်အချို့မှာမူ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်လိုက်ကြသည်။
အကယ်၍ ထိုလူများသာ တာအိုဆရာတစ်ပိုင်း၏ လက်ချက်ဖြင့် ကျဆုံးသွားပါက ဆေးဖော်စပ်အိုးကို ရရှိရန် မည်သည့်အခွင့်အရေးမျှ ရှိတော့မည် မဟုတ်ချေ။
ထိုတာအိုဆရာသည် မသေဆုံးမီက အနည်းဆုံး တတိယအဆင့် ရောက်ရှိနေသည့် အထွတ်အထိပ် ပညာရှင်ကြီးတစ်ဦး ဖြစ်ရပေမည်။
သို့မဟုတ်ပါက သူ၏ ကျန်ရှိနေသော ခန္ဓာကိုယ်မှာ ထိုမျှအထိ ထိတ်လန့်စရာကောင်းသော စွမ်းအားမျိုး ရှိနေမည် မဟုတ်ပါ။
ဒိန်း
ဒိန်း
ဝိညာဉ်ကိုယ်ပွား ပညာရှင်များစွာမှာ တာအိုဆရာတစ်ပိုင်းကို ဝိုင်းရံတိုက်ခိုက်နေကြပြီး သူ၏ ဘေးရှိ ဆေးဖော်စပ်အိုးထဲမှ သွေးဓာတ်ဆေးလုံး များကို ရယူရန် ကြိုးစားနေကြသည်။
ယက္ခဘုရင် ဝိညာဉ်ကိုယ်ပွား၏ လက်ထဲရှိ အရေခွံခွာဓားမှာ ထိုတာအိုဆရာတစ်ပိုင်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို အားကုန် ထိုးနှက်လိုက်သည်။
တန်
မမျှော်လင့်ဘဲ သတ္တုချင်း ထိခိုက်သံကဲ့သို့ စူးရှသော အသံကြီး ထွက်ပေါ်လာပြီး တာအိုဆရာ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အနည်းငယ်မျှ ပွန်းပဲ့ခြင်း မရှိဘဲ နဂိုအတိုင်းပင်။
"ဟင် "
"ဒါက တာအိုဘာသာရဲ့ အညစ်အကြေးကင်းစင်သော ခန္ဓာ လား "
ယက္ခဘုရင်မှာ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားရသည်။
ခန္ဓာကိုယ် တစ်ပိုင်းသာ ကျန်ရှိတော့ပြီး သွေးအလိမ်းလိမ်းနှင့် ကြည့်ရဆိုးလှသော တာအိုဆရာသည် တကယ့်ကို တာအိုဘာသာ၏ အညစ်အကြေးကင်းစင်သော ခန္ဓာ ဖြစ်နေလိမ့်မည်ဟု မည်သူမျှ မထင်ထားခဲ့ကြပါ။
ထို အညစ်အကြေးကင်းစင်သော ခန္ဓာ ဆိုသည်မှာ ထူးခြားလှသော ကျင့်စဉ်နည်းလမ်းတစ်ခုဖြစ်ပြီး ဗုဒ္ဓဘာသာ၏ စိန်ကိုယ်ထည် နှင့် ဆင်တူလှသည်။
ဓားနှင့်လှံတို့ဖြင့် ထိုးခုတ်၍ မရသလို၊ မှော်အတတ်များဖြင့်လည်း တိုက်ခိုက်ရန် အလွန်ပင် ခက်ခဲလှသည်။
ဟူး...
လူတိုင်း ရင်တုန်သွားကြရသည်။
ထိုတာအိုဆရာမှာ ဤမျှအထိ ခိုင်မာလှသော ခန္ဓာကိုယ်မျိုး ရှိနေပါလျက်... သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို အပိုင်းပိုင်းပြတ်အောင် ဆွဲဖြဲပစ်နိုင်ခဲ့သည့် အရာမှာ မည်မျှအထိ ထိတ်လန့်စရာကောင်းသည့် အရာမျိုး ဖြစ်နေမည်နည်း။
သူတို့သည် စောစောက မြင်တွေ့ခဲ့ရသည့် ရှေးဟောင်းတားမြစ်ချက် လက်ဝါးကြီး၊ ဒဏ္ဍာရီထဲမှ ရွှေတောင်ပံဂဠုန်နှင့် မြွေနဂါးမင်းတို့ကို ပြန်လည် မြင်ယောင်လာကြသည်။
သူတို့၏ စိတ်ထဲတွင် ကြောက်ရွံ့မှုများ ဖြစ်ပေါ်လာသော်လည်း ရတနာအပေါ် မက်မောမှုများမှာလည်း ပိုမိုပြင်းထန်လာတော့သည်။
အခန်း (၄၃၈) - သွေးဓာတ်ဆေးလုံး အောင်မြင်ခြင်း၊ အစွမ်းအစအသီးသီး ထုတ်ဖော်ခြင်းနှင့် ဂိုဟော့ငှက်
ထိုမြွေနဂါးမင်းကြီး၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပေပေါင်းရာချီ ရှည်လျားလှပြီး ငြိမ်သက်နေသည့်အချိန်တွင် တွန့်လိမ်ခွေခေါက်နေသော တောင်တန်းကြီးတစ်ခုအလားပင်။
ထိုကဲ့သို့သော ရှေးဦးသားရဲကြီး၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ စွမ်းအားများမှာ သေချာပေါက် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးကို တုန်ခါစေနိုင်လောက်ပေသည်။
သို့သော် ယခုမူ ထိုရှေးဟောင်းဆေးဖော်စပ်အိုးကြီးက ၎င်းကို လုံးဝ ချေဖျက်သန့်စင်လိုက်ပြီး သွေးဓာတ်ဆေးလုံး အဖြစ် ပြောင်းလဲပေးလိုက်ပြီ မဟုတ်ပါလား။
၎င်းကို သောက်သုံးလိုက်ပါက မည်မျှအထိ ပြင်းထန်သော စွမ်းအားကို ရရှိမည်နည်းဟု တွေးတောရင်း လူတိုင်း၏ စိတ်ထဲတွင် လောဘဇောများ တောက်လောင်နေကြသည်။
ဖြစ်နိုင်သည်မှာ ခန္ဓာကိုယ်သည်ပင် တိုက်ရိုက် နတ်ဘုရားအဆင့် သို့ ရောက်ရှိသွားနိုင်ပေသည်။
ထို့ပြင် ထိုရှေးဟောင်းဆေးဖော်စပ်အိုးကြီး၏ တန်ဖိုးမှာလည်း ထိုသွေးဓာတ်ဆေးလုံးထက်ပင် ပိုမိုမြင့်မားနိုင်သေးသည်။
ထိုသည်မှာ နတ်ဘုရားပေးသော ကံထူးမှု မဟုတ်လျှင် အခြား ဘာဖြစ်နိုင်ဦးမည်နည်း။
ဝုန်း
ဝုန်း
ဝိညာဉ်ကိုယ်ပွား နတ်ဘုရားစွမ်းအားများနှင့် မှော်လက်နက် အမျိုးမျိုးတို့မှာ ဆံပင်ဖရိုဖရဲနှင့် တာအိုဆရာတစ်ပိုင်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်သို့ တရစပ် ကျရောက်နေသည်။
အစပိုင်းတွင် မည်သည့်သက်ရောက်မှုမျှ မရှိသော်လည်း လူအများအပြား၏ ဝိုင်းဝန်းတိုက်ခိုက်မှုကိုမူ သူ ကြာရှည်မခံနိုင်ပါ။
တိုက်ခိုက်နေသူများမှာ ဂိုဏ်းကြီးများ၊ အင်အားစုကြီးများမှ အဘိုးကြီးများ၊ ကျင့်ကြံဆင့် နက်နဲလှသူများ သို့မဟုတ် သတ်ဖြတ်လိုစိတ် ပြင်းထန်လှသော ပါရမီရှင် လူငယ်များ ဖြစ်ကြသည်။
အကယ်၍ ထိုလောကတွင် အတားအဆီးများ သာ မရှိပါက၊ တာအိုတရားများသာ ပြတ်တောက်မနေပါက သူတို့ထဲမှ လူအများစုမှာ ယန်ဝိညာဉ် အဆင့်သို့ပင် ရောက်ရှိနေကြပြီ ဖြစ်သည်။
ဤကဲ့သို့သော ပုဂ္ဂိုလ်များ အသက်နှင့်လဲ၍ တိုက်ခိုက်သည့်အခါ အရှိန်အဝါမှာ ပြောစရာမလိုအောင်ပင် ထိတ်လန့်စရာ ကောင်းလှပေသည်။
ကျန်းဝေသည် လီယန်ချူ၏ ဘေးတွင် ရပ်နေရင်း မျက်နှာတွင် အံ့ဩရိပ်များ ပေါ်လွင်နေသည်။
အထူးသဖြင့် သန်မာထွားကြိုင်လှသော လူသန်ကြီးတစ်ဦးကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ သူ၏ မျက်မှောင်များ ကြုတ်သွားတော့သည်။
"သူတို့မိသားစုကလူတောင် ရောက်လာတာလား..."
ကျန်းဝေက တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။
"မင်း သူနဲ့ သိလို့လား"
လီယန်ချူက မေးလိုက်သည်။
ကျန်းဝေက ခေါင်းညိတ်ပြရင်း
"ဒီလူ့နာမည်က ကျောက်ရှီးဟူ တဲ့၊ မွေးရာပါ နတ်ဘုရား ခွန်အား ရှိတယ်၊ သူ့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ မိစ္ဆာသားရဲကြီးရဲ့ သွေးပါဝင်နေတယ်လို့ ပြောကြတယ်၊ အရိုးအဆစ်တွေကလည်း သံမဏိလို မာကျောပြီး ခန္ဓာကိုယ်ကျင့်စဉ် မှာ ထိပ်တန်းပညာရှင်တစ်ယောက်ပဲ"
ဟု ပြန်ဖြေသည်။
လီယန်ချူသည် ချန်နိုင်ငံ အတွင်းရှိ ထိုကဲ့သို့သော ထူးခြားသူများအကြောင်းကို သိပ်မသိလှပါ။
သို့သော် ကျန်းဝေမှာမူ ရှေးဟောင်းအမွေအနှစ်များရှိသည့် ကျင့်စဉ်မိသားစုမှ လာသူဖြစ်ရာ အသိအမြင် ကြွယ်ဝလှသည်။
လီယန်ချူမှာမူ ဝူစန်းတောင်တွင် တိတ်တဆိတ် ကျင့်ကြံနေသည့် နတ်ဘုရားအစစ်မှ မဟုတ်ဘဲကိုး။
ကျန်းဝေက ဆက်ပြောသည်မှာ
"ကျောက်ရှီးဟူက ငယ်ငယ်တုန်းက ဗုဒ္ဓဘာသာ ပညာရှင်တစ်ယောက်ကို သွားစော်ကားမိလို့ မိစ္ဆာသားရဲအဖြစ် အသတ်ခံရတော့မယ့်ဆဲဆဲမှာ လုံ မိသားစုက လူတွေက ကယ်တင်ခဲ့လို့ အခုတော့ လုံမိသားစုရဲ့ အစေခံ ဖြစ်နေတာပေါ့"
"လုံမိသားစု " လီယန်ချူက မေးခွန်းထုတ်သည်။
"လုံမိသားစုဆိုတာ ရှေးဟောင်းကျင့်စဉ်မိသားစုတစ်ခုပဲ၊ လောကထဲကို သိပ်ထွက်လေ့မရှိဘူး၊ သူတို့မိသားစုကလူတွေမှာ နဂါးစစ် ရဲ့ သွေးပါဝင်နေတယ်လို့ ပြောကြတယ်၊ သာမန် မြွေနဂါးတွေ မဟုတ်ဘူးနော်၊ လောကမှာ အလွန်ရှားပါးတဲ့ နဂါးအစစ်တွေရဲ့ သွေး၊ အဲဒါတောင် မျိုးဆက်က သိပ်မဝေးသေးဘူးလို့ ဆိုတယ်၊ ချန်နိုင်ငံ ကျင့်စဉ်လောကမှာတော့ လူသိနည်းပေမဲ့ တကယ့်ကို အစွမ်းထက်တဲ့ အင်အားစုပဲ"
ကျန်းဝေက ရှင်းပြသည်။
"နဂါးအစစ်ရဲ့ သွေးလား..."
လီယန်ချူက တစ်ဦးတည်း ရေရွတ်မိသည်။
ကျန်းဝေက မျက်လုံးလေး ပေကလပ် ပေကလပ် လုပ်ရင်း
"တာအိုဆရာ ချောင်ချောင် က ဝူစန်းတောင်မှာပဲ စိတ်နှစ်ပြီး ကျင့်ကြံနေတာဆိုတော့ ဒီလိုကိစ္စတွေကို မသိတာ မဆန်းပါဘူး၊ အခု လုံမိသားစုကို ဦးစီးနေတာက အဲဒီက သခင်မကြီးပေါ့၊ ကြားဖူးတာတော့ သူမက တိုင်းပြည်ကိုတောင် မှောက်နိုင်လောက်တဲ့ အလှမျိုးရှိပြီး မှော်အတတ်တွေကလည်း အလွန်ကြမ်းတမ်းတယ်လို့ ပြောကြတယ်"
သူသည် ထိုသခင်မကြီးအကြောင်း ပြောသည့်အခါ မျှော်လင့်ချက်အပြည့်ဖြင့် ဖြစ်နေသည်။
သူသည် မျိုးဆက်သစ်လူငယ်တစ်ဦးအနေဖြင့် မိသားစုမှ လူကြီးများနောက် လိုက်သွားစဉ်က ထိုသခင်မကြီးကို တစ်ချက်မျှ မြင်တွေ့ခဲ့ရဖူးသည်။
ထိုစဉ်က သူမ၏ အလှမှာ နတ်သမီးတစ်ပါးအလားပင်။
ယနေ့တိုင် သူ မေ့မရနိုင်သေးပါ။
လီယန်ချူမှာမူ သူမ၏ အလှကို စိတ်မဝင်စားဘဲ လုံမိသားစု၏ သွေးမျိုးဆက်အပေါ်သာ စိတ်ဝင်စားနေသည်။
"သွေးမျိုးဆက်နဲ့ အမွေဆက်ခံတာလား "
သူ့အမြင်အရဆိုလျှင် မိစ္ဆာသားရဲကြီးများ သို့မဟုတ် နာမည်ကျော် မိစ္ဆာကြီးများသာ သွေးမျိုးဆက်ဖြင့် အမွေဆက်ခံတတ်ကြခြင်း ဖြစ်သည်။
သာမန်လူသားများ ကျင့်ကြံရာတွင်မူ ပါရမီ၊ ဉာဏ်ပညာနှင့် အရိုးအဆစ်များအပေါ်သာ အခြေခံကြသည် မဟုတ်ပါလား။
သို့သော် ထိုနဂါးစစ်သွေးမျိုးဆက်မှာမူ သာမန်နှင့် မတူပုံရသည်။
"ကျောက်ရှီးဟူ ရောက်နေမှတော့ လုံမိသားစုရဲ့ သားသမီးတွေလည်း ဒီကို ရောက်နေလောက်ပြီ၊ ဒါပေမဲ့ အခုထိတော့ မလှုပ်ရှာကြသေးဘူး"
ဟု ကျန်းဝေက ဆိုသည်။
လီယန်ချူက ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။
သူတို့နှစ်ဦး စကားပြောနေစဉ်မှာပင် ဝတ်ရုံစိမ်းအဘိုးကြီးသည် အလောင်းချည်နှောင်ကြိုးကို အသုံးပြုကာ တာအိုဆရာတစ်ပိုင်း၏ ဓားကိုင်ထားသော လက်မောင်းကို တင်းကြပ်စွာ ချည်နှောင်လိုက်သည်။
ဝတ်ရုံနီအဘိုးကြီးကလည်း နောက်မှ ကပ်လိုက်လာသည်။
ထို့ပြင် ကြွက်သားများ တောင့်တင်းလှသော လူသန်ကြီး ကျောက်ရှီးဟူမှာလည်း ရှေ့သို့ ပြေးထွက်သွားပြီး ထိုတာအိုဆရာ၏ ဓားကိုင်ထားသော လက်ကို မိမိ၏ ခွန်အားဖြင့် အတင်းခုခံထားလိုက်သည်။
သူတို့သည် အလွန်ပင် ညီညွတ်လှသော ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှု တစ်ခုကို ပြသလိုက်ကြခြင်းပင်။
ထိုအချိန်တွင် အရေခွံခွာဓားကို ကိုင်ထားသည့် ယက္ခဘုရင် ဝိညာဉ်ကိုယ်ပွားက ထိုတာအိုဆရာတစ်ပိုင်း၏ မျက်လုံးတွင်းသို့ ဓားဖြင့် ရက်စက်စွာ ထိုးသွင်းလိုက်သည်။
ဝိညာဉ်ကိုယ်ပွား ပညာရှင်များစွာမှာလည်း ခေါင်းတလားသံမှိုများ၊ ဝိညာဉ်ချုပ်သံမှိုများ၊ အလောင်းနှိမ်နင်းအင်းများ၊ ဗုဒ္ဓဘာသာ၏ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းတံပိုးများကို ထုတ်သုံးကာ ထိုတာအိုဆရာတစ်ပိုင်းကို အတင်းချုပ်နှောင်ထားလိုက်ကြတော့သည်။
"တကယ်ပဲ လူများတော့ အင်အားကြီးတာပဲ"
ကျန်းဝေက တိုးတိုးလေး ဆိုသည်။
သူသည် စောစောက ဝင်မတိုက်ခဲ့မိသည်ကို အနည်းငယ် နောင်တရနေမိသည်။
အခုတော့ အလှမ်းဝေးနေသဖြင့် အခွင့်အရေးများ ဆုံးရှုံးသွားရပြီ မဟုတ်ပါလား။
ထိုစဉ် လူတစ်ဦး၏ မျက်လုံးများ တောက်ပလာပြီး ဆေးဖော်စပ်အိုးကို လုယူရန် လက်လှမ်းလိုက်သည်။
ထိုသူမှာ မျက်နှာတစ်ခုလုံးတွင် မျက်လုံးများ ပြည့်နှက်နေပြီး မိစ္ဆာအငွေ့အသက်များ ထွက်ပေါ်နေသည့် စောင့်ရှောက်ရေးနတ်မင်း ဖြစ်သည်။
"မိစ္ဆာရဟန်း"
အား
သူ၏ လက်မောင်းသည် ရှေးဟောင်းဆေးဖော်စပ်အိုးကို ထိတွေ့လိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ထိုဆေးအိုးမှ ထွက်ပေါ်လာသည့် ပြင်းထန်လှသော သွေးအရှိန်အဝါများကြောင့် လောင်ကျွမ်းသွားရတော့သည်။
လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားသည်အထိပင်
ဤသည်မှာ သူ၏ ဝိညာဉ်ကိုယ်ပွားကို တိုက်ရိုက် ထိခိုက်စေခြင်းဖြစ်ရာ သာမန်လက်မောင်းပြတ်သည်ထက် ပိုမိုဆိုးရွားလှသည်။
ထိုရှေးဟောင်းဆေးဖော်စပ်အိုးကြီးတွင်လည်း အလွန်ပြင်းထန်လှသော တားမြစ်ချက် တစ်ခု ရှိနေသည်မှာ ထင်ရှားလှသည်။
အထူးသဖြင့် ယခုကဲ့သို့ ဆေးဖော်စပ်နေသည့် အချိန်မျိုးတွင် ဖြစ်သည်။
လူတိုင်းမှာ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်လိုက်ကြသည်။
ထိုမိစ္ဆာရဟန်းမှာ ထိလိုက်ရုံဖြင့် လက်တစ်ဖက် ဆုံးရှုံးသွားပြီး ဝိညာဉ်ကိုယ်ပွား အပြင်းအထန် ဒဏ်ရာရသွားသည် မဟုတ်ပါလား။
သူတို့ထဲမှ မည်သူမျှ တက်သွားရန် သတ္တိမရှိကြတော့ပါ။
သို့ဆိုလျှင် သွေးဓာတ်ဆေးလုံး အောင်မြင်သည့်အချိန်အထိ စောင့်ရမည်လား
သို့သော် ယခု ချုပ်နှောင်ခံထားရသည့် တာအိုဆရာတစ်ပိုင်းဖြစ်စေ၊ ကောင်းကင်ပေါ်တွင် တိုက်ခိုက်နေသည့် လူကြမ်းကြီးနှစ်ယောက်ဖြစ်စေ၊ တစ်စုံတစ်ယောက်ကသာ တိုက်ပွဲထဲ ဝင်လာပါက အခြေအနေမှာ ခန့်မှန်းရ ခက်ခဲသွားပေလိမ့်မည်။
သူတစ်ပါးအတွက် အလကား အလုပ်လုပ်ပေးရသလို ဖြစ်သွားနိုင်သည် မဟုတ်ပါလား။
ရုတ်တရက်
တာအိုဆရာတစ်ပိုင်း၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ခရမ်းရောင်အရှိန်အဝါများ ပျံ့နှံ့ထွက်ပေါ်လာသည်။
မိစ္ဆာလမ်းစဉ်၏ ခေါင်းတလားသံမှို၊ ဝိညာဉ်ချုပ်သံမှိုများဖြစ်စေ၊ တာအိုဘာသာ၏ အလောင်းနှိမ်နင်းအင်းများဖြစ်စေ၊ ဗုဒ္ဓဘာသာ၏ ရွှေရောင်ဖလားဖြစ်စေ... အားလုံးမှာ ထိုခရမ်းရောင်အရှိန်အဝါ၏ ချေမှုန်းခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီး လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။
လူတိုင်း ထိတ်လန့်သွားကြပြီး နောက်သို့ အလုအယက် ဆုတ်ခွာကြတော့သည်။
အထူးသဖြင့် ဝတ်ရုံနီနှင့် ဝတ်ရုံစိမ်း အဘိုးကြီးနှစ်ဦးမှာမူ အလွန်ပင် နှမြောတသ ဖြစ်နေကြသည်။
ထိုအလောင်းချည်နှောင်ကြိုးများမှာ သူတို့၏ အသက်သွေးကြောကဲ့သို့ တန်ဖိုးထားရသည့် ရတနာများ မဟုတ်ပါလား။
ခရမ်းရောင်အရှိန်အဝါများမှာ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး တာအိုဆရာတစ်ပိုင်းမှာ ချက်ချင်းပင် လွတ်မြောက်သွားသည်။
သူ၏ လက်ထဲရှိ ဓားကြီးမှာလည်း ထက်မြက်လှသော အလင်းတန်းများ တောက်လောင်နေသည်။
ထိုအချိန်မှာပင် ဆေးဖော်စပ်အိုးပေါ်မှ အလွန်ပင် ထူထဲလှသော ဆေးရနံ့များ ထွက်ပေါ်လာသည်။
ထိုရနံ့ကို ရှူရှိုက်လိုက်ရုံဖြင့် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုများ ကွယ်ပျောက်သွားပြီး ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ သွေးများမှာလည်း ဆူပွက်လာကာ လူမှာ ခြင်္သေ့တစ်ကောင်၊ ကျားတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ခွန်အားများ ပြည့်ဝလာတော့သည်။
"နတ်ဆေးလုံး ထွက်တော့မယ်"
လူတိုင်း၏ စိတ်ထဲတွင် ထိုအတွေးသာ ရှိတော့သည်။
မကြာမီမှာပင် ဆေးဖော်စပ်အိုးဆီမှ တောက်ပလှသော ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးကို ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။
ဆေးအိုးပေါ်တွင် ငါးရောင်ခြယ် မင်္ဂလာတိမ်တိုက်များ လွင့်မျောလာတော့သည်။
ထိုကဲ့သို့သော ထူးခြားသည့် ဖြစ်စဉ်ကြောင့် ကောင်းကင်ယံတွင် တိုက်ခိုက်နေသည့် ရဟန္တာဝိညာဉ်ကိုယ်ပွားနှင့် လျှို့ဝှက်ခေါင်းတလားတို့ပင် တိုက်ပွဲကို ခဏရပ်လိုက်ကြသည်။
ငြိမ်သက်သွားသည်။
တစ်နယ်မြေလုံး သေမင်းတမျှ ငြိမ်သက်သွားသည်
လူတိုင်း အသက်ရှူပင် မဝဲရဲကြတော့ဘဲ မျက်ဝန်းများမှာ လောဘရိပ်များဖြင့် တောက်ပနေကြသည်။
ဝုန်း
ကျယ်လောင်လှသော ပေါက်ကွဲသံကြီး ထွက်ပေါ်လာပြီး ကြက်ဥခန့်ရှိသော ရွှေရောင်ဆေးလုံးလေး တစ်လုံးသည် ဆေးဖော်စပ်အိုးထဲမှ ဖြည်းဖြည်းချင်း လွင့်တက်လာသည်။
တောက်ပလှသော အလင်းတန်းများနှင့်အတူ ပြင်းထန်လှသော သွေးအရှိန်အဝါများကြောင့် လူတိုင်း၏ စိတ်ဓာတ်မှာ တက်ကြွလာတော့သည်။
မည်သည့် အချက်ပေးမှုမျှ မရှိဘဲ လူတိုင်းမှာ ရူးသွပ်သွားကြပြီး ထိုဆေးလုံးကို လုယူရန် တိုက်ခိုက်ကြတော့သည်။
အလင်းတန်းပေါင်းများစွာမှာ ဆေးလုံးဆီသို့ ပြေးဝင်သွားကြရာ မျက်စိပင် လည်မတတ် ဖြစ်ရသည်။
ဝိညာဉ်ကိုယ်ပွားများ၏ အရှိန်မှာ အလွန်ပင် မြန်ဆန်လှသဖြင့် သာမန်လူများမှာ တုံ့ပြန်ရန်ပင် အချိန်မရပါ။
ဝုန်း
နတ်ဘုရားစွမ်းအားများ တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး တိုက်ခိုက်မိကြပြီး တိုက်ပွဲမှာ ဗရုတ်ဗရက် ဖြစ်သွားတော့သည်။
ယခုအချိန်တွင် မည်သူမျှ မိမိ၏ အစွမ်းကို ဖုံးကွယ်မထားကြတော့ဘဲ နည်းလမ်းမျိုးစုံဖြင့် သွေးဓာတ်ဆေးလုံးကို လုယူရန် ကြိုးစားနေကြသည်။
ပြင်းထန်သော ခရမ်းရောင်အရှိန်အဝါများကို ထုတ်လွှတ်နေသည့် တာအိုဆရာတစ်ပိုင်းပင်လျှင် လူအများ၏ ဝိုင်းဝန်းမှုကို မတားဆီးနိုင်တော့ပါ။
ထိုသွေးဓာတ်ဆေးလုံးမှာ အသိစိတ်ရှိသကဲ့သို့ပင် ဆေးဖော်စပ်အိုးထဲသို့ ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြန်လည်ဝင်ရောက်သွားသည်။
သို့သော်လည်း ဝိညာဉ်ကိုယ်ပွား ပညာရှင်များအတွက်မူ ထိုအချက်မှာ အရေးမကြီးချေ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ထိုနတ်ဘုရားနယ်မြေအတွင်းရှိ သွေးဓာတ်ဆေးလုံးကို ရရှိအောင် လုယူရမည်သာ ဖြစ်သည်။
ဆေးဖော်စပ်အိုးကိုပါ တစ်ခါတည်း ရယူရမည်။
ဝုန်း
ဝိညာဉ်ကိုယ်ပွားများ၏ တိုက်ပွဲမှာ ပိုမိုပြင်းထန်လာသည်။
စောစောက ဘေးမှနေ၍ အခြေအနေကို စောင့်ကြည့်နေကြသော ကျင့်ကြံသူများသည်လည်း ယခုအခါ အလင်းတန်းများအသွင်ပြောင်းကာ တိုက်ပွဲထဲသို့ ဝင်ရောက်လာကြတော့သည်။
ထူးဆန်းလှသော ငှက်ဆိုးကြီး တစ်ကောင်၏ ဝိညာဉ်ကိုယ်ပွားမှာ အရှိန်အမြန်ဆုံး ဖြစ်နေသည်။
သူမသည် တာအိုဆရာ၏ ဓားချက်ကို ရှောင်တိမ်းကာ အခြားသူများထက် အရင်ဦးဆုံး ဆေးဖော်စပ်အိုး၏ ဘေးသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။
ထိုငှက်ဆိုးကြီးမှာ အမျိုးသမီးတစ်ဦး၏ ခန္ဓာကိုယ်ရှိပြီး ဆွဲဆောင်မှုရှိကာ ထွားကြိုင်လှသည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် နတ်ဘုရားအရှိန်အဝါ တစ်ခုလည်း ပါဝင်နေသည်။
၎င်းမှာ ရှေးဟောင်းကျမ်းဂန်များတွင် ဖော်ပြထားသည့် ငှက်ဆိုးကြီး... ဂိုဟော့ငှက် ပင် ဖြစ်တော့သည်။