အခန်း (၂၈၃-၂၈၄)

အခန်း ၂၈၃ - လွယ်ကူသော သတ်ဖြတ်ခြင်းနှင့် ဝူကျန့် လမ်းလျှောက်သူများ

"ဒီအငွေ့အသက်က ထူးဆန်းတယ်၊ လူသတ်ချင်စိတ်တွေ ဖုံးကွယ်ထားတာပဲ။ ဘယ်အဖွဲ့အစည်းကများ ငါတို့ကို လာရှင်းတာလဲ"

လုချင်းသည် သူတို့၏ ခြံဝန်းငယ်လေးဆီသို့ တိတ်တဆိတ် တိုးဝင်လာသော အငွေ့အသက်များကို အာရုံခံမိလိုက်ပြီးနောက် တိတ်တဆိတ် တွေးတောလိုက်မိသည်။

သူသည် အပြင်ဘက်တွင် ရှိနေသော ဆရာဖြစ်သူထံသို့ စိတ်ဝိညာဉ်အသံလွှင့်ခြင်းဖြင့် ချက်ချင်း သတင်းပို့လိုက်သည်။ "ဆရာ... အပြင်ကနေ လူတချို့ လာနေတယ်၊ ရန်လိုတဲ့ ပုံစံပဲ"

ဆရာဖြစ်သူနှင့် ဆက်သွယ်ပြီးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် လုချင်းသည် ပခုံးပေါ်တွင် လေးလံသော အထိအတွေ့တစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ခေါင်းလှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ ရှောင်လီသည် သတိကြီးစွာဖြင့် ရှေ့တည့်တည့်ကို စိုက်ကြည့်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။

"ရှောင်လီ... မင်းလည်း အာရုံခံမိတာလား"

"အင်း... ရှောင်လီ အာရုံခံမိတယ်။ အားကောင်းတဲ့ လူ ၄ ယောက် ဒီဘက်ကို လာနေကြတယ်" ရှောင်လီ၏ ကလေးသံလေးက လုချင်း၏ စိတ်ထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

"ကိစ္စမရှိပါဘူး။ မင်းက ဒီမှာနေပြီး ညီမလေးရှောင်ယန်ကို စောင့်ရှောက်ပေးထား။ ငါ အပြင်ထွက်ကြည့်လိုက်ဦးမယ်" လုချင်းက အနည်းငယ် ထောင်နေသော ရှောင်လီ၏ အမွေးများကို ညင်သာစွာ သပ်ပေးရင်း နှစ်သိမ့်လိုက်သည်။

လုချင်း အခန်းထဲမှ ထွက်လိုက်သည်နှင့် ခြံဝန်းထဲတွင် လေးနက်သော မျက်နှာထားဖြင့် ရပ်နေကြသည့် ဆရာဖြစ်သူနှင့် လင်းကျိယွဲ့တို့ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

"သခင်လေးလု... သမားတော်ကြီးချန်က အခုပဲ ပြောတယ်..." လင်းကျိယွဲ့က မေးမြန်းရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း လုချင်း၏ မျက်လုံးထဲမှ အကြည့်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ လေသံပြောင်းသွားလေသည်။ "ကျင့်ကြံနေတုန်း ပြဿနာတစ်ခုခု ကြုံလိုက်ရတာလား"

"ဟုတ်တယ်... ဒီနေ့ ရွှမ်ခုန်းဘုရားကျောင်းက ခေါင်းပြောင်ဘုန်းကြီးနဲ့ တိုက်ခိုက်တုန်းက သူ့ရဲ့ စိန်ခန္ဓာကျင့်စဉ်ရဲ့ တန်ပြန်သက်ရောက်မှုကြောင့် အတွင်းဒဏ်ရာ နည်းနည်းရသွားတယ်။ ဒါပေမဲ့ ကိစ္စမရှိပါဘူး၊ ဆေးသောက်ထားပါတယ်။ တစ်ညလောက် အနားယူလိုက်ရင် မနက်ဖြန် သက်သာသွားမှာပါ"

လုချင်းသည် မျက်နှာဖြူဖပ်ဖြူရောနှင့် အသက်ရှူသံ ပျော့ပျောင်းစွာဖြင့် ပြောရင်း ဟန်ပါပါ ချောင်းအနည်းငယ် ဆိုးပြလိုက်သည်။

"သခင်လေးလု... မင်း မြန်မြန်ပြန်ကောင်းလာဖို့ လိုမယ်။ ကံကောင်းလို့သာ နေ့လယ်က မင်း ဟန်လုပ်ထားတာ ပီပြင်လို့ ရွှမ်ခုန်းဘုရားကျောင်းက လူတွေ ဘာမှ သတိမထားမိလိုက်တာ" လင်းကျိယွဲ့က သက်ပြင်းချရင်း ပြောလိုက်သည်။

သူ့စကားဆုံးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် အရိပ်ထဲမှ ဓားတိုများကို ကိုင်ဆောင်ထားသော အနက်ရောင်ဝတ်စုံနှင့် လူ ၄ ယောက် ရုတ်တရက် ခုန်ထွက်လာကြသည်။ သူတို့ထဲမှ နှစ်ယောက်က လုချင်းဆီသို့ တန်းတန်းမတ်မတ် ပြေးဝင်လာပြီး ကျန်နှစ်ယောက်ကတော့ သမားတော်ကြီးချန်ကို ပစ်မှတ်ထားလိုက်ကြသည်။

ထိုလူ ၄ ယောက်၏ အမြန်နှုန်းမှာ ယုံကြည်နိုင်စရာ မရှိလောက်အောင် မြန်ဆန်လှသည်။ သမားတော်ကြီးချန်၏ ကြိုတင်သတိပေးချက်ကြောင့် လင်းကျိယွဲ့မှာ ပြင်ဆင်ထားသော်လည်း အနည်းငယ်တော့ တုန်လှုပ်သွားမိသေးသည်ပင်။

တိုက်ခိုက်သူများထံမှ ထွက်ပေါ်လာသော အငွေ့အသက်အရ ထိုလူ ၄ ယောက်စလုံးသည် သူ့ထက် များစွာသာလွန်ပြီး အနည်းဆုံး မွေးရာပါနယ်ပယ် အစောပိုင်းအဆင့်တွင် ရှိနေကြောင်း ထင်ရှားနေသည်။

ပို၍အရေးကြီးသည်မှာ သူတို့ မလှုပ်ရှားခင်အထိ သူတို့၏ အည်ရှိမှုကို လင်းကျိယွဲ့ လုံးဝ အာရုံမခံမိခဲ့ခြင်းပင်။ သူ သန့်စင်ထားသော ထူးဆန်းသည့် ရတနာကပင် သတိပေးချက် အနည်းငယ်မျှ မပြခဲ့ချေ။

ရတနာကို သန့်စင်ပြီးကတည်းက ဤကဲ့သို့သော အဖြစ်မျိုး တစ်ခါမှ မကြုံဖူးခဲ့ပေ။

"သတိထား" လင်းကျိယွဲ့ အလန့်တကြား အော်ဟစ်သတိပေးလိုက်မိသည်။

နောက်တစ်ခဏတွင် သူသည် ပိုမိုတုန်လှုပ်ဖွယ်ကောင်းသော မြင်ကွင်းတစ်ခုကို မြင်တွေ့လိုက်ရ၏။

လူနှစ်ယောက်၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် လုချင်းသည် အစပိုင်း၌ ထိတ်လန့်သွားသော မျက်နှာထားကို ပြသခဲ့သော်လည်း သူတို့ အနားသို့ ရောက်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သူ၏ မျက်နှာထားသည် ရုတ်တရက် တည်ငြိမ်လေးနက်သွားလေသည်။

သူ့လက်ထဲတွင် ဓားရှည်တစ်လက် မည်သို့မည်ပုံ ရောက်ရှိနေမှန်း မသိလိုက်ရပေ။

ဓားအလင်းတန်း လက်ခနဲ ဖြစ်သွားပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များက မုန်တိုင်းတစ်ခုနှယ် ထိုလူနှစ်ယောက်ထံသို့ ဝင်ရောက်ရိုက်ခတ်သွားသည်။

"မကောင်းတော့ဘူး"

လုချင်း၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားမှာ အလွန်ကြီးမားလှပြီး သူထုတ်လွှတ်လိုက်သော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်မှာ အလွန်ကြောက်စရာကောင်းလှသည်။

တိုက်ပွဲအတွေ့အကြုံ ရင့်ကျက်ပြီး စိတ်ဓာတ်ခိုင်မာသည် ဆိုဦးတော့၊ ထိုအနက်ရောင်ဝတ်ရုံနှင့် လူနှစ်ယောက်မှာ ဤမျှကြောက်စရာကောင်းသော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်၏ ရိုက်ခတ်မှုအောက်တွင် တစ်ခဏတာမျှ ကြောင်အသွားကြသည်။

ထိုသို့ တုံ့ဆိုင်းသွားသော ခဏတာအချိန်လေးအတွင်းမှာပင် လုချင်း၏ မိုးကြိုးလျှပ်စီးကဲ့သို့သော ဓားချက်က သူတို့ထံသို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

ကံကောင်းသည်မှာ ထိုလူနှစ်ယောက်သည် အမှန်တကယ် စွမ်းအားကြီးသူများ ဖြစ်ကြသည်။ သူတို့၏ စိတ်အာရုံ ထိခိုက်သွားသော်လည်း နှစ်ရှည်လများ လေ့ကျင့်ထားသော သိုင်းပညာအသိကြောင့် အချိန်မီ ဓားတိုများကို မြှောက်ကာ လုချင်း၏ ဓားချက်ကို ကာကွယ်လိုက်နိုင်ကြသည်။

ဘုန်း ဘုန်း

ထိုအနက်ရောင်ဝတ်ရုံနှင့် လူများ ကိုင်ဆောင်ထားသော ဓားတိုများမှာ သာမန်လက်နက်များ မဟုတ်ဘဲ ဝိညာဉ်လက်နက်များ ဖြစ်ကြောင်း သိသာလှသည်။

လုချင်း၏ ပြင်းထန်သော ရိုက်ချက်အောက်တွင်ပင် ချက်ချင်း ကွဲကြေမသွားခဲ့ပေ။

သို့သော် ဓားချက်ကို ကာကွယ်နိုင်ခဲ့သော်လည်း ဤမျှ ကပ်သီးကပ်သပ် အခြေအနေတွင် လုချင်း၏ လွှမ်းမိုးထားသော စွမ်းအားကို အပြည့်အဝ တောင့်ခံနိုင်ခြင်း မရှိပေ။

တစ်ကြိမ်တည်းသော ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံမှုဖြင့် ထိုလူနှစ်ယောက်သည် ရော်ဘာဘောလုံးများအလား လွင့်စင်ထွက်သွားပြီး ခြံဝန်းနံရံကို ဖောက်ထွက်ကာ ဖုန်မှုန့်များ ထောင်းထောင်းထသွားစေသည်။

"ထွက်ပြေးဖို့ ကြိုးစားနေတာလား"

လုချင်း၏ ဝိညာဉ်အာရုံခံနိုင်စွမ်းမှာ အလွန်ထက်မြက်လှသည်။ သူ၏ တိုက်ခိုက်မှုက ထိုလူနှစ်ယောက်ကို ကြီးကြီးမားမား ထိခိုက်ဒဏ်ရာ မရစေခဲ့ဘဲ သူတို့က ထိုအခွင့်အရေးကို သုံးပြီး ဆုတ်ခွာရန် ကြိုးစားနေကြောင်း ချက်ချင်း အာရုံခံမိလိုက်သည်။

သူ့အကြည့်များ စူးရှသွားပြီး မည်သည့်လှုပ်ရှားမှုမျှ မမြင်ရဘဲ မူလနေရာမှ ပျောက်ကွယ်သွားကာ ဖုန်မှုန့်များကြားသို့ တိုးဝင်သွားလေသည်။

နောက်တစ်ခဏတွင် ဓားအလင်းတန်း တစ်ချက် ထပ်မံလက်သွားပြီး ဖုန်မှုန့်များပင် ထိုအလင်းကို မဖုံးကွယ်နိုင်ပေ။

အော်ဟစ်သံ နှစ်သံ ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံး တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

ဖုန်မှုန့်များ ငြိမ်သက်သွားသောအခါ၌ ကျိုးပဲ့နေသော နံရံအပြင်ဘက်တွင် ခေါင်းနှင့်ကိုယ် အိုးစားကွဲကာ သေဆုံးနေသော အနက်ရောင်ဝတ်ရုံနှင့် လူနှစ်ယောက်၏ အလောင်းကို လင်းကျိယွဲ့ တွေ့လိုက်ရတော့၏။

ခြံဝန်းထဲသို့ ပြန်ကြည့်လိုက်သောအခါ၌ သမားတော်ကြီး၏ ခြေရင်းတွင်လည်း အခြားလူနှစ်ယောက် လဲကျသေဆုံးနေပြီး နှစ်ယောက်စလုံး၏ မျက်ခုံးနှစ်ခုကြားတွင် ဓားရာတစ်ခုစီ ရှိနေသည်။

ဓားချီစွမ်းအင်က သူတို့၏ မျက်ခုံးကြားရှိ အဓိကသွေးကြောကို ထိုးဖောက်သွားပြီး သေဆုံးစေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

"ညီလေးလုချင်း... ဘာဖြစ်တာလဲ" ထိုအချိန်တွင် မာကူးနှင့် အခြားသူများ အခန်းထဲမှ ပြေးထွက်လာကြသည်။ ခြံဝန်းထဲမှ မြင်ကွင်းနှင့် သမားတော်ကြီးခြေရင်းမှ အလောင်းများကို မြင်သောအခါ သူတို့ အံ့သြတုန်လှုပ်သွားကြသည်။

"ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး။ လူယုတ်မာတချို့ ခိုးဝင်ပြီး လုပ်ကြံဖို့ ကြိုးစားကြတာ၊ ကျွန်တော်နဲ့ ဆရာ ရှင်းလိုက်ပါပြီ" လုချင်းက အကျဉ်းချုံး ရှင်းပြလိုက်ရင်း ထိုလူနှစ်ယောက်အပေါ်တွင် ကျန်ရစ်နေသော ဓားချီအငွေ့အသက်ကို အာရုံခံမိလိုက်သည်။

သူ မချီးကျူးဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။ "ဆရာ... မြင့်မြတ်သောရေကန်ကို ဉာဏ်အလင်းရပြီးတဲ့နောက်ပိုင်း ဆရာ့ရဲ့ ဓားသိုင်းပညာက ပိုပြီးတော့တောင် ကြောက်စရာကောင်းလာပါလား"

လင်းကျိယွဲ့လည်း ခေါင်းညိတ်ကာ ထောက်ခံလိုက်သည်။ သူသည် လုချင်းနှင့် အနက်ရောင်ဝတ်ရုံနှင့် လူများ တိုက်ခိုက်နေသည်ကိုသာ အာရုံစိုက်နေမိသဖြင့် သမားတော်ကြီးက ရန်သူများကို မည်သို့ ရှင်းလင်းလိုက်သည်ကို သတိမထားမိလိုက်ပေ။

စောစောက မြင့်မြတ်သောတောင်တော်ပေါ်တွင် သမားတော်ကြီး ထုတ်လွှတ်လိုက်သော ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ ဓားချီစက်ကွင်းကို ပြန်ပြောင်းသတိရမိပြီး ဤအဘိုးအို၏ ဓားသိုင်းပညာ ကျွမ်းကျင်မှုသည် ခန့်မှန်း၍မရနိုင်သော အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ကြောင်း နားလည်လိုက်သည်။

"မြင့်မြတ်သောရေကန်က တကယ်ကို နက်နဲပြီး လူတစ်ယောက်ရဲ့ ဉာဏ်အလင်းကို အများကြီး တိုးတက်စေနိုင်ပါတယ်။ နောင်တစ်ချိန် မင်း မွေးရာပါနယ်ပယ်ကို ရောက်ရင်လည်း အဲဒီမှာ ဉာဏ်အလင်းရယူဖို့ ကြိုးစားကြည့်သင့်တယ်" သမားတော်ကြီးက ပြုံး၍ ပြောသည်။

"အခွင့်အရေးရရင် သေချာပေါက် သွားကြည့်ချင်ပါတယ်ဗျ" လုချင်းသည် ထူးကဲသော စွမ်းရည်များ ပိုင်ဆိုင်ထားသော်လည်း ဉာဏ်အလင်းကို အလိုအလျောက် တိုးတက်စေနိုင်သော ဤကဲ့သို့သော အံ့ဖွယ်နေရာများကို အလွန်စိတ်ဝင်စားပါ၏။

သို့သော် လင်းကျိယွဲ့မှာမူ သမားတော်ကြီး၏ စကားကြောင့် အလွန်အမင်း တုန်လှုပ်သွားမိသည်။

သူ့စကားအရဆိုလျှင် လုချင်းသည် မွေးဖွားပြီးနယ်ပယ်တွင်သာ ရှိသေးသည်ပေါ့။ ဒါဆို ရွှမ်ခုန်းဘုရားကျောင်းက မဟာသခင်ရွှမ်နူကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဒဏ်ရာရစေခဲ့တာက မွေးဖွားပြီးနယ်ပယ် ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်နဲ့ပဲ လုပ်ခဲ့တာလား။

လင်းကျိယွဲ့၏ စိတ်ထဲတွင် မယုံနိုင်စရာ တုန်လှုပ်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ မွေးဖွားပြီးနယ်ပယ်တွင် ရှိနေပါလျက်နှင့် မွေးရာပါနယ်ပယ်ကို ယှဉ်နိုင်သည့် ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအားမျိုး ပိုင်ဆိုင်အောင် လုချင်း မည်သို့ ကျင့်ကြံထားသည်ကို သူ စဉ်းစား၍ပင် မရနိုင်တော့ပေ။

"သခင်လေးလင်း... ဒီလူတွေရဲ့ ဇာစ်မြစ်ကို သိလားဗျ" လုချင်းက ခြံဝန်းထဲရှိ အလောင်းတစ်ခု၏ မျက်နှာဖုံးကို ဓားဖြင့် လှန်လိုက်ရာ သာမန်လူလတ်ပိုင်းအရွယ် မျက်နှာတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

သူ့နတ်မျက်စိစွမ်းရည်ကို သုံးပြီး ဒီလူတွေ၏ အကြောင်းကို လျှို့ဝှက်စုံစမ်းပြီးဖြစ်သော်လည်း လင်းကျိယွဲ့၏ အမြင်ကိုလည်း သူကြားချင်သေးပါ၏။

လင်းကျိယွဲ့က အလောင်းများကို သေချာစွာ စစ်ဆေးကြည့်ပြီးနောက် ခေါင်းခါလိုက်သည်။ "ကျွန်တော့်ရဲ့ ဗဟုသုတနည်းပါးမှုကို ခွင့်လွှတ်ပါ၊ ဒီလူတွေကို တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးပါဘူး။ ကျွန်တော် ဖတ်ဖူးသမျှ မှတ်တမ်းတွေထဲမှာလည်း သူတို့အကြောင်း မပါပါဘူး"

သူလည်း ထူးဆန်းနေသည်။ ဤမျှ စွမ်းအားကြီးမားပြီး အနည်းဆုံး မွေးရာပါနယ်ပယ်တွင် ရှိကြသော လူများကို ထျန်းကျီမျှော်စင်တွင် မှတ်တမ်းတင်ထားသင့်သည်။

"ငါသာ မမှားဘူးဆိုရင် ဒီလူတွေက ဝူကျန့်မျှော်စင်က ဖြစ်လောက်တယ်" ထိုအချိန်တွင် အပြင်ဘက်မှ အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ထျန်းကျီမျှော်စင်သခင်ကြီးက ဖြည်းညှင်းစွာ လျှောက်ဝင်လာသည်။

"ဆရာ" လင်းကျိယွဲ့က နှုတ်ဆက်ရန် အလျင်အမြန် ရှေ့တိုးသွားသည်။

"မျှော်စင်သခင်ကြီး... ဒီလူတွေရဲ့ ဇာစ်မြစ်ကို သိလားဗျ" ထျန်းကျီမျှော်စင်သခင်ကြီး ရောက်လာခြင်းကို လုချင်း မအံ့သြပေ။

စောစောက တိုက်ပွဲမှာ အတော်လေး ဆူညံသွားခဲ့သည်။ မျှော်စင်သခင်ကြီးကဲ့သို့ စွမ်းအားကြီးသူတစ်ဦးက ဒါကို သတိမထားမိလျှင်သာ ထူးဆန်းနေပေလိမ့်မည်။

"ငါရောက်လာတာ နောက်ကျသွားတယ်၊ ခွင့်လွှတ်ပါ" မျှော်စင်သခင်ကြီးက တောင်းပန်စကား ဆိုသည်။ "ဒီလူတွေက ပုန်းလျှိုးကွယ်လျှိုးနေတဲ့နေရာမှာ တကယ်ကျွမ်းကျင်ကြတယ်။ ငါတောင် အလှည့်စားခံလိုက်ရလို့ သူတို့ ရှိနေတာကို သတိမထားမိလိုက်ဘူးလေ"

"ကိစ္စမရှိပါဘူး၊ လူယုတ်မာနည်းနည်းလောက်နဲ့တော့ မျှော်စင်သခင်ကြီးကို ဒုက္ခပေးစရာ မလိုပါဘူး။ ကျွန်တော်တို့ဘာသာ ရှင်းလို့ရပါတယ်ဗျ" လုချင်းက ပြုံး၍ ပြောလိုက်သည်။

"ဒီလူတွေက သာမန် လူယုတ်မာတွေ မဟုတ်ဘူး" မျှော်စင်သခင်ကြီးက သူ့လက်ထဲတွင် ဓားချီတစ်ခုကို စုစည်းလိုက်ပြီး အလောင်းတစ်ခု၏ အဝတ်အစားကို လှီးဖြတ်လိုက်ရာ ရင်ဘတ်ပေါ်ရှိ ထူးဆန်းသော ဆေးမင်ကြောင်တစ်ခု ပေါ်လာခဲ့၏။

ထိုဆေးမင်ကြောင်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူ သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။ "ထင်တဲ့အတိုင်းပဲ၊ သူတို့က ဝူကျန့်မျှော်စင်ကပဲ။ ဒီလောက်ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ အဖွဲ့အစည်းက အခုထိ ရှိနေသေးလိမ့်မယ်လို့ ငါ မထင်ခဲ့မိဘူး"

"ဆရာ... ဝူကျန့်မျှော်စင်ဆိုတာ ဘာလဲဗျ။ ကျွန်တော် အဲဒီလိုဂိုဏ်းမျိုး တစ်ခါမှ မကြားဖူးဘူး" လင်းကျိယွဲ့က မေးလိုက်သည်။

"မင်းမကြားဖူးတာ မဆန်းပါဘူး၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ဒီဂိုဏ်းက လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ရာပေါင်းများစွာကတည်းက ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့တာလေ။ လုံးဝ အမြစ်ပြတ်သွားပြီ၊ ဘယ်တော့မှ ပြန်ပေါ်မလာတော့ဘူးလို့ ငါထင်ခဲ့တာ။ ဒါပေမဲ့ ကြည့်ရတာ သူတို့က အရိပ်ထဲမှာ ပုန်းအောင်းနေခဲ့ကြတဲ့ပုံပဲ" မျှော်စင်သခင်ကြီးက သက်ပြင်းချသည်။

"ဝူကျန့်မျှော်စင်ဆိုတာ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ် ၄၀၀ ကျော်က ရုတ်တရက် ပေါ်ပေါက်လာခဲ့တဲ့ ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်ရေး အဖွဲ့အစည်းတစ်ခုပဲ။ သူတို့ရဲ့ တိုးတက်မှုက အရမ်းမြန်ဆန်ခဲ့ပြီး အထွတ်အထိပ်ရောက်ချိန်မှာ 'သတ်ဖြတ်ခြင်းခုနစ်ပါးမျှော်စင်' ကိုတောင် လွှမ်းမိုးနိုင်ခဲ့တယ်လေ"

"သတ်ဖြတ်ခြင်းခုနစ်ပါးမျှော်စင်ထက်တောင် ပိုစွမ်းအားကြီးတာလား" လင်းကျိယွဲ့ ကြောင်အသွားရ၏။

သတ်ဖြတ်ခြင်းခုနစ်ပါးမျှော်စင်သည် ယနေ့ခေတ်တွင် အစွမ်းထက်ဆုံး လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်ရေး ဂိုဏ်းဖြစ်ပြီး ကျုံးကျိုးရှိ ဂိုဏ်းအများအပြားကပင် ရှောင်ရှားရသည့် အဖွဲ့အစည်း ဖြစ်ကြောင်း သိထားရမည်။

သို့သော် ဤ ဝူကျန့်မျှော်စင်က သတ်ဖြတ်ခြင်းခုနစ်ပါးမျှော်စင်ကို ကျော်တက်နိုင်ခဲ့သည်တဲ့လား။ သူတို့ ဘယ်လောက်တောင် စွမ်းအားကြီးမားခဲ့သနည်း။

"ဟုတ်တယ်... သတ်ဖြတ်ခြင်းခုနစ်ပါးမျှော်စင်က သမိုင်းကြောင်းရှည်လျားတဲ့ ရှေးဟောင်းဂိုဏ်းတစ်ခု ဖြစ်ပေမဲ့ ဝူကျန့်မျှော်စင် ထွန်းကားလာတဲ့အချိန်မှာ နှစ်ထောင်ချီ သက်တမ်းရှိတဲ့ ဒီရှေးဟောင်းဂိုဏ်းကြီးတောင် လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်ခြင်း နည်းပညာပိုင်းမှာ သူတို့ကို မယှဉ်နိုင်ခဲ့ဘူး။

လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်ရေးလောကမှာ ဘယ်သူက ဆရာကြီးလဲဆိုတာ ဆုံးဖြတ်ဖို့ ဂိုဏ်းနှစ်ခု ထိပ်တိုက်တွေ့ခဲ့ကြဖူးတယ်။

ဘက်အသီးသီးက မွေးရာပါနယ်ပယ် လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူ ၁၀ ယောက်နဲ့ မွေးဖွားပြီးနယ်ပယ် လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူ ၁၀ ယောက်စီ စေလွှတ်ပြီး ယှဉ်ပြိုင်ခဲ့ကြတယ်။

ရလဒ်ကတော့ သတ်ဖြတ်ခြင်းခုနစ်ပါးမျှော်စင်ကပဲ လုံးဝအရေးနိမ့်သွားခဲ့တယ်လေ။ ပွဲပေါင်း ၂၀ မှာ သတ်ဖြတ်ခြင်းခုနစ်ပါးမျှော်စင်က ၁၇ ပွဲ ရှုံးနိမ့်ခဲ့ပြီး ပြိုင်ပွဲအတွင်းမှာတင် သူတို့ရဲ့ တပည့် ၁၅ ယောက် သေဆုံးခဲ့ရတယ်။

အဲဒီပြိုင်ပွဲပြီးတဲ့နောက် သတ်ဖြတ်ခြင်းခုနစ်ပါးမျှော်စင်က အကြီးအကျယ် အင်အားချိနဲ့သွားပြီး နံပါတ်တစ် လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်ရေးဂိုဏ်း နေရာလုပွဲကနေ နုတ်ထွက်ခဲ့ရတယ်။

အဲဒီအချိန်ကစပြီး ဝူကျန့်မျှော်စင်ရဲ့ အာဏာက ပိုကြီးထွားလာပြီး အထွတ်အထိပ်ကို ရောက်ရှိခဲ့တာပေါ့"

"ဝူကျန့်မျှော်စင်က အဲဒီလောက် စွမ်းအားကြီးခဲ့ရင် ကျွန်တော်တို့ ဘာလို့ တစ်ခါမှ မကြားဖူးရတာလဲ" လင်းကျိယွဲ့ မေးလိုက်သည်။

"ဘာလို့လဲဆိုတော့ ဝူကျန့်မျှော်စင်က လွန်လွန်းအားကြီးလို့ပဲ" မျှော်စင်သခင်ကြီးက ရှုပ်ထွေးသော မျက်နှာထားဖြင့် ပြောလာ၏။

"ဒီဂိုဏ်းက အစောပိုင်းကာလတွေကတည်းက တော်တော်လေး အရူးဆန်ခဲ့တာ။ ကိုယ်ကျင့်တရားနဲ့ ပတ်သက်တာတွေကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ဘယ်လိုအလုပ်မျိုးမဆို လက်ခံတယ်လေ။ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်တဲ့ အလုပ်တွေ အများကြီး လုပ်ခဲ့ကြတယ်။

သတ်ဖြတ်ခြင်းခုနစ်ပါးမျှော်စင်ကို အနိုင်ယူပြီး နံပါတ်တစ် ဖြစ်လာတဲ့အခါကျ သူတို့ရဲ့ အာဏာကလည်း ပိုပြီးကျယ်ပြန့်လာခဲ့တယ်။ ဒါပေမဲ့ ရရှိလာတဲ့ အောင်မြင်မှုတွေကို ခိုင်မာအောင် လုပ်ရမယ့်အစား ပိုပြီးတော့တောင် မဆင်မခြင် ဖြစ်လာကြတာပေါ့။

သူတို့ရဲ့ လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်မှုတွေက တဖြည်းဖြည်း ရူးသွပ်လာပြီး ဘယ်လောက်ပဲ ယုတ်မာတဲ့ ကိစ္စဖြစ်ပါစေ လက်ခံလာကြတယ်။ မွေးကင်းစ ကလေးငယ်တွေကိုတောင် လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်ရဲကြတယ်လေ။

တခြားဂိုဏ်းက တပည့်တွေကိုလည်း လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်ကြပြီး တာဝန်ပြီးမြောက်ဖို့အတွက် အစွန်းရောက်ဆုံး နည်းလမ်းတွေကို သုံးတတ်ကြတယ်။

လူတစ်ယောက်ကို သတ်ဖို့အတွက် မြို့တစ်မြို့လုံးကို အဆိပ်ခတ်ခဲ့တာမျိုးတောင် ရှိခဲ့ဖူးတယ်။ ဒါက ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးကိုပါ ဒေါသထွက်စေခဲ့တဲ့ လုပ်ရပ်ပဲ"

ထိုသည်ကို ကြားလိုက်ရတဲ့အခါ၌ အားလုံး ကျောချမ်းသွားကြတော့၏။

မာကူးက မနေနိုင်ဘဲ ဝင်ပြောလိုက်သည်။ "ဝူကျန့်မျှော်စင်က ရူးနေတာလား။ တခြားဂိုဏ်းတွေက ဒီလိုလုပ်ရပ်တွေကို ဘယ်လိုလုပ် သည်းခံနိုင်မှာလဲ"

"အဲဒါကြောင့်မို့လို့ နောက်ပိုင်းမှာ သူတို့ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ရတာပေါ့" မျှော်စင်သခင်ကြီးက ပြောသည်။

"မိစ္ဆာတွေနဲ့ မခြားနားတော့တဲ့ ဝူကျန့်မျှော်စင်ရဲ့ ရက်စက်ပြီး မျက်ကန်းတစ္ဆေ သတ်ဖြတ်မှုတွေကို တခြားဂိုဏ်းတွေကလည်း သဘာဝကျကျပဲ သည်းမခံနိုင်တော့ဘူးလေ။

အဲ့ဒါကြောင့် မြင့်မြတ်သောတောင်တော်ရဲ့ ဦးဆောင်မှုနဲ့ ကမ္ဘာလောကကြီးတစ်ခုလုံးက ဂိုဏ်းကြီးတွေ ပူးပေါင်းပြီး ဝူကျန့်မျှော်စင်ကို ချေမှုန်းဖို့ စစ်ဆင်နွှဲခဲ့ကြတော့တာပဲ။

ဝူကျန့်မျှော်စင်က အင်အားကြီးတယ်ဆိုပေမဲ့ တစ်လောကလုံးရဲ့ ပူးပေါင်းအင်အားကိုတော့ မယှဉ်နိုင်ခဲ့ဘူးပေါ့။ နှစ်ပေါင်းများစွာ ရှင်းလင်းရေး လုပ်ပြီးတဲ့နောက်တော့ ဝူကျန့်မျှော်စင်ကို အမြစ်ပါမကျန် နုတ်ပစ်နိုင်ခဲ့တယ်လေ။ သူတို့ရဲ့ အလျှို့ဝှက်ဆုံး ဌာနချုပ်ကိုတောင် ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်ခဲ့ပြီး တပည့်အားလုံးကိုလည်း သတ်ဖြတ်ပစ်ခဲ့ကြတယ်။

ဒီဂိုဏ်းကို လုံးဝ အမြစ်ပြတ်သွားအောင်လို့ဆိုပြီး ဂိုဏ်းကြီးတွေက ဝူကျန့်မျှော်စင်နဲ့ ပတ်သက်တဲ့ သတင်းအချက်အလက် အားလုံးကို ဖုံးကွယ်ထားလိုက်ကြတယ်။ ဒီယုတ်မာတဲ့ ဂိုဏ်းကို သမိုင်းထဲမှာပဲ မြှုပ်နှံထားလိုက်ကြတာလေ။

ဝူကျန့်မျှော်စင် လုံးဝပျောက်ကွယ်သွားပြီလို့ ငါ ထင်ခဲ့တာ။ လက်ကျန်တွေ ရှိနေလိမ့်မယ်လို့ လုံးဝမထင်ထားခဲ့ဘူး။ အခုအခြေအနေကို ကြည့်ရတာ သူတို့က ပြန်ပြီး အင်အားတောင့်တင်းလာတဲ့ပုံပဲ"

ထျန်းကျီမျှော်စင်သခင်ကြီးသည် အလောင်းများကို ကြည့်ရင်း တုန်လှုပ်မှုနှင့် မရေရာမှုများ ရောထွေးနေသော မျက်နှာထားဖြင့် တွေးတောနေသည်။

"ဆရာ... ဝူကျန့်မျှော်စင် ပျောက်ကွယ်သွားတာ နှစ်ရာပေါင်းများစွာ ကြာပြီလို့ ပြောတယ်နော်။ ဒီလူတွေက ဝူကျန့်မျှော်စင် တပည့်တွေမှန်း ဘယ်လို အတိအကျ ပြောနိုင်တာလဲဗျ" လင်းကျိယွဲ့ မေးလိုက်သည်။

"သူတို့ ရင်ဘတ်က ဆေးမင်ကြောင်ကို ကြည့်လိုက်" မျှော်စင်သခင်ကြီးက စောစောက သူခွဲပြလိုက်သော အဝတ်အစားနေရာကို ညွှန်ပြလိုက်သည်။ "ဒီဆေးမင်ကြောင်က ဝူကျန့်မျှော်စင်ရဲ့ သီးသန့် အမှတ်အသားပဲ။

ဒီဆေးမင်ကြောင်က လျှို့ဝှက်နည်းလမ်း တစ်ခုလည်း ဖြစ်တယ်လို့ ပြောကြတယ်။ ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ ဆေးဝါးတစ်မျိုး ပါတယ်လေ။

ဝူကျန့်မျှော်စင် တပည့်တစ်ယောက်က သေရေးရှင်ရေး အခြေအနေ ကြုံလာရင် လျှို့ဝှက်နည်းလမ်းနဲ့ ဆေးမင်ကြောင်ထဲက ဆေးဝါးကို လှုံ့ဆော်လိုက်လို့ရတယ်။

ဒါဆိုရင် သူတို့ရဲ့ စွမ်းအားက အချိန်တိုအတွင်း ၁၀ ဆလောက် အားတိုးလာလိမ့်မယ်။

ဒါပေမဲ့ ဒီလျှို့ဝှက်နည်းလမ်းကို တစ်ကြိမ်ပဲ သုံးလို့ရတယ်။ သုံးပြီးတာနဲ့ အသုံးပြုသူက အင်အားကုန်ခမ်းပြီး သေဆုံးသွားလိမ့်မယ်။

ပြီးတော့ ဒီနည်းလမ်းကို လှုံ့ဆော်ဖို့ အချိန်တစ်ခု လိုအပ်တယ်။ ဝူကျန့်မျှော်စင် တပည့်က ဆေးမင်ကြောင်အာနိသင်ကို အပြည့်အဝ မစုပ်ယူခင် ကြားဖြတ်ဟန့်တားနိုင်ရင် စိတ်ပူစရာမလိုတော့ဘူး။

ဟိုတုန်းက ဂိုဏ်းကြီးတွေ ဝူကျန့်မျှော်စင်ကို ရှင်းလင်းရေးလုပ်တုန်းက ဒီအကျိုးသက်‌ရောက်မှုကို မသိခဲ့ကြလို့ အဲ့ဒီလျှို့ဝှက်နည်းလမ်းကြောင့် အထိနာခဲ့ကြဖူးတယ်"

ထိုအခါ၌ အားလုံး၏ အကြည့်များက အလောင်း၏ ရင်ဘတ်ပေါ်မှ ဆေးမင်ကြောင်ဆီသို့ ကျရောက်သွားသည်။ ဤမျှ သေးငယ်သော ဆေးမင်ကြောင်တစ်ခုက လူတစ်ယောက်၏ အင်အားကို ၁၀ ဆ တိုးစေနိုင်သည်ဆိုတာ ယုံရခက်လွန်းလှသည်ပင်။

မာကူးနှင့် အခြားသူများမှာ လုချင်းနှင့် သမားတော်ကြီးတို့က ဒီလူတွေကို လျှို့ဝှက်နည်းလမ်း မသုံးနိုင်ခင် သတ်ပစ်လိုက်နိုင်ခဲ့သည့်အတွက် ကံကောင်းသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။ သို့မဟုတ်ပါက အကျိုးဆက်မှာ တွေးရဲစရာပင် မရှိပေ။

"ဆေးမင်ကြောင်အပြင် သူတို့ရဲ့ ပုန်းလျှိုးကွယ်လျှိုးနေတတ်တဲ့ နည်းစနစ်လည်း ရှိသေးတယ်" မျှော်စင်သခင်ကြီးက ဆက်ပြောသည်။

"ဝူကျန့်မျှော်စင်မှာ 'ဝူကျန့် လမ်းလျှောက်သူများ' လို့ ခေါ်တဲ့ အဓိက အမွေအနှစ်တစ်ခု ရှိတယ်။ ဒီအမွေအနှစ်က အငွေ့အသက် ဖုံးကွယ်တဲ့နေရာမှာ ယုံနိုင်စရာမရှိလောက်အောင် ထူးခြားတယ်။

ဒီနည်းလမ်းကို သုံးလိုက်ရင် မွေးရာပါနယ်ပယ် ကျွမ်းကျင်သူတွေတောင် သူတို့ကို ရှာတွေ့ဖို့ ခက်ခဲတယ်။

ဒီအမွေအနှစ်ကြောင့်ပဲ ဝူကျန့်မျှော်စင်က မဆင်မခြင် လုပ်ရဲခဲ့တာပေါ့။

သူတို့ ပုန်းချင်ပြီဆိုရင် ဘယ်သူမှ ရှာမတွေ့နိုင်ဘူးလို့ သူတို့ကိုယ်သူတို့ ယုံကြည်ခဲ့ကြတယ်လေ။

အဲဒါက တကယ်လည်း ဟုတ်ခဲ့တယ်။ ကမ္ဘာလောကက ဂိုဏ်းကြီးတွေ ဝူကျန့်မျှော်စင်ကို စတင်ချေမှုန်းတုန်းက အစပိုင်းမှာ သူတို့ကို ရှာဖို့ နည်းလမ်းမရှိသလောက် ဖြစ်ခဲ့တယ်။

သတ်ဖြတ်ခြင်းခုနစ်ပါးမျှော်စင်က ကြိုးစားပမ်းစားနဲ့ 'ဝူကျန့် လမ်းလျှောက်သူများ' ကို တန်ပြန်နိုင်မယ့် နည်းလမ်းတစ်ခု ဖန်တီးနိုင်ခဲ့ပြီးမှပဲ ဝူကျန့်မျှော်စင်မှာ ပုန်းစရာနေရာ မရှိတော့တာ။

ဒါပေမဲ့ ငါအခု မြင်လိုက်ရတာကို ကြည့်ရင် ဝူကျန့်မျှော်စင်က ဒီအမွေအနှစ်ကို ပိုပြီး မွမ်းမံထားပုံရတယ်။ ငါတောင် အလှည့်စားခံလိုက်ရပြီး အချိန်မီ သတိမထားမိလိုက်ဘူး"

ဒီနေရာရောက်တော့ မျှော်စင်သခင်ကြီးက လုချင်းကို စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

သူတောင်မှ ဒီဝူကျန့်မျှော်စင် လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူတွေကို သတိမထားမိခဲ့ပေမဲ့ လုချင်းကတော့ သတိထားမိခဲ့တယ်။ ဒီလူငယ်လေးက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အဲဒီလို လုပ်နိုင်ခဲ့တာလဲ။

လုချင်းကတော့ ထျန်းကျီမျှော်စင်သခင်ကြီး၏ အကြည့်ကို သတိမထားမိပေ။ ခဏလောက် စဉ်းစားပြီးနောက်၌ သူရုတ်တရက် မေးလိုက်သည်။ "မျှော်စင်သခင်ကြီး... ဘယ်သူကများ ဒီလုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူတွေကို စေလွှတ်ပြီး ကျွန်တော်တို့ကို ပစ်မှတ်ထားတယ်လို့ ထင်လဲဗျ"

..

အခန်း ၂၈၄ - အမြစ်ပါမကျန် ရှင်းလင်းပစ်ခြင်း

"ထျန်းကျီမျှော်စင်သခင်ကြီး... ဘယ်သူကများ ဒီဝူကျန့်မျှော်စင် လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူတွေကို လွှတ်လိုက်ပြီး ကျွန်တော်တို့ကို သတ်ခိုင်းတယ်လို့ ထင်လဲဗျ" လုချင်း၏ မေးခွန်းကြောင့် ထျန်းကျီမျှော်စင်သခင်ကြီးမှာ ခဏတာ ကြောင်အသွားပြီး တိတ်ဆိတ်သွားလေသည်။

ထိုတုံ့ပြန်မှုကို မြင်လိုက်ရသောအခါ၌ လုချင်း အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်၏။ "ကြည့်ရတာ မျှော်စင်သခင်ကြီးမှာ သံသယရှိနေတဲ့သူ ရှိပုံပဲ"

မျှော်စင်သခင်ကြီးကတော့ နှုတ်ဆိတ်နေဆဲပင်။

"ညီလေးလုချင်း... ဘယ်သူကများ ငါတို့ကို လုပ်ကြံခိုင်းတယ်ဆိုတာ သိလို့လား" မာကူးက မနေနိုင်ဘဲ မေးလိုက်သည်။

"အဖြေက ရှင်းနေတာပဲ။ ကျွန်တော်တို့က လူအများကြီးနဲ့ ပြဿနာဖြစ်ထားတာမှ မဟုတ်တာ၊ ပြီးတော့ သေသည်အထိ ရန်ငြိုးဖွဲ့ထားတဲ့သူဆို ပိုတောင်ရှားသေးတယ်။ စဉ်းစားကြည့်... အခုချိန်မှာ ကျွန်တော်တို့ကို သေစေချင်ဆုံးသူက ဘယ်သူလဲ"

"ရွှမ်ခုန်းဘုရားကျောင်းပဲ" မာကူးက တွန့်ဆုတ်ခြင်းမရှိဘဲ ဖြေလိုက်သည်။ ပြီးသည်နှင့် သူ ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားပြီး အခိုင်အမာ ပြောလိုက်သည်။ "မမှားနိုင်ဘူး။ ရွှမ်ခုန်းဘုရားကျောင်းက ဖြောင့်မတ်မှန်ကန်ပါတယ်လို့ ပြောပေမဲ့ သူတို့က ယုံနိုင်စရာမရှိလောက်အောင် ဟန်ဆောင်ကောင်းကြတယ်။ နေ့လယ်တုန်းကလည်း တာအိုတရား ဆွေးနွေးမယ်ဆိုတဲ့ ခေါင်းစဉ်တပ်ပြီး သမားတော်ကြီးချန်ကို အတင်းအဓမ္မ ဘာသာသွတ်သွင်းဖို့ ကြိုးစားခဲ့ကြတာ။ မိစ္ဆာဂိုဏ်းတွေထက်တောင် ပိုရွံဖို့ကောင်းသေးတယ်။ ညီလေးလုချင်းက သူတို့ရဲ့ အကြံအစည်ကို ဖျက်ဆီးခဲ့ရုံမက လူပါသတ်ခဲ့တာဆိုတော့...။ ဒီလုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူတွေကို သူတို့ လွှတ်လိုက်တာ သေချာတယ်"

"ဟုတ်တယ်" ဝေ့ကျိအန်းကလည်း ဝင်ထောက်ခံလာ၏။ "ကျွန်တော့်အမြင်ပြောရရင် လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ရာချီတုန်းက ရှင်းလင်းရေးလုပ်တုန်း ဝူကျန့်မျှော်စင် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ခဲ့တာက ရွှမ်ခုန်းဘုရားကျောင်းက တိတ်တဆိတ် ကူညီပေးထားလို့ ဖြစ်နိုင်တယ်"

ထိုသည်ကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ၌ အားလုံး တုန်လှုပ်သွားကြပြီး မျှော်စင်သခင်ကြီး၏ သဘောထားကို သိချင်သဖြင့် သူ့ကို ဝိုင်းကြည့်လိုက်ကြသည်။ လင်းကျိယွဲ့ပင် မနေနိုင်ဘဲ သူ့ဆရာကို လှမ်းကြည့်လိုက်မိ၏။

လူအများ၏ စူးစိုက်ကြည့်ရှုမှုအောက်တွင် မျှော်စင်သခင်ကြီး နောက်ဆုံးတော့ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ "လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ရာချီတုန်းက ဂိုဏ်းကြီးတွေ ဝူကျန့်မျှော်စင်ကို ဝိုင်းရံတိုက်ခိုက်တုန်းက အဲဒီခေတ်က ကျွမ်းကျင်သိုင်းပညာရှင်တွေကို ပဟေဠိဖြစ်စေခဲ့တဲ့ ထူးဆန်းတဲ့ ဖြစ်ရပ်တစ်ခု ရှိခဲ့ဖူးတယ်။ ဝူကျန့်မျှော်စင် တပည့်တွေ အကုန်နီးပါးကို သတ်ဖြတ်ပြီးတဲ့အချိန်မှာ ဝူကျန့်မျှော်စင် ဂိုဏ်းချုပ်နဲ့ အကြီးအကဲအများအပြားက ကျွမ်းကျင်သိုင်းပညာရှင်တွေနဲ့ တိုက်ခိုက်ရင်း ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရပြီး သူတို့ရဲ့ ပုန်းခိုရာနေရာဆီ ပြန်ဆုတ်သွားကြတယ်။ အဲဒီမှာပဲ သူတို့က ပုန်းခိုရာနေရာ တစ်ခုလုံးကို မီးရှို့လိုက်ကြတယ်၊ နေရာရော ကျန်နေတဲ့ တပည့်တွေကိုပါ ပြာကျသွားအောင် လုပ်ပစ်လိုက်ကြတာ။

မီးက အရမ်းပြင်းလွန်းတော့ ဝူကျန့်မျှော်စင် ပုန်းခိုရာနေရာကို ဝိုင်းထားတဲ့ ဂိုဏ်းပေါင်းစုံက ကျွမ်းကျင်သိုင်းပညာရှင်တွေတောင် မီးငြိမ်းသွားတဲ့အထိ စောင့်ပြီးမှ ဝင်တိုက်ဖို့ ရွေးချယ်ခဲ့ရတယ်။ ဒါပေမဲ့ အတွင်းထဲ ရောက်သွားတဲ့အခါ မီးကျွမ်းနေတဲ့ အကြွင်းအကျန်တွေနဲ့ ပြာတွေပဲ တွေ့ရတယ်။ ဘယ်သူက ဘယ်သူလဲဆိုတာ ခွဲခြားလို့ မရတော့ဘူး။ ဝူကျန့်မျှော်စင် ဂိုဏ်းချုပ်နဲ့ အကြီးအကဲတွေ မီးထဲမှာ သေသွားလား၊ မသေဘူးလား ဆိုတာ အတည်မပြုနိုင်ခဲ့ဘဲ အဲဒီခေတ်က မဖြေရှင်းနိုင်တဲ့ ပဟေဠိတစ်ခုအဖြစ်ပဲ ကျန်ရစ်ခဲ့တယ်။ ဒါပေမဲ့ နောက်ပိုင်း ရာစုနှစ်တွေမှာ ဝူကျန့်မျှော်စင် ပြန်ပေါ်မလာတော့လို့ ဂိုဏ်းချုပ်နဲ့ အကြီးအကဲတွေ မီးထဲမှာ သေသွားကြပြီ၊ ဝူကျန့်မျှော်စင်လည်း လုံးဝပျက်စီးသွားပြီလို့ အားလုံးက ယုံကြည်လိုက်ကြတာ"

"ဒါပေမဲ့ ဒီည ပြန်ပေါ်လာမယ်လို့ ဘယ်သူက ထင်ထားမှာလဲ" မာကူးက အခိုင်အမာ ပြောလိုက်သည်။ "ဒီလောက်ဆိုရင် ဝူကျန့်မျှော်စင် ဂိုဏ်းချုပ်နဲ့ အကြီးအကဲတွေ မသေခဲ့ဘူးဆိုတာ သိသာနေပါပြီ။ ပြီးတော့ ရွှမ်ခုန်းဘုရားကျောင်းက သူတို့ကို ဒီအချိန်အထိ လက်ခံထားခဲ့တာ နေမှာပေါ့"

ထျန်းကျီမျှော်စင်သခင်ကြီးက ဒီအချက်ကို မငြင်းခဲ့ပေ။

တကယ်တော့ သူဖတ်ဖူးသည့် လျှို့ဝှက်မှတ်တမ်းတွေထဲမှာ ဝူကျန့်မျှော်စင်ကို ရှင်းလင်းပြီးတဲ့နောက် ဂိုဏ်းကြီးတွေက သတိမလျော့ဘဲ ကမ္ဘာအနှံ့ လူလွှတ်ပြီး စုံစမ်းထောက်လှမ်းခဲ့ကြောင်း၊ ဝူကျန့်မျှော်စင်၏ လက်ကျန်တွေ ရှိနေမလားဆိုပြီး ဆယ်စုနှစ်များစွာ ရှာဖွေခဲ့ကြောင်း ရေးသားထားသည်။

ဒါပေမဲ့ ဝူကျန့်မျှော်စင်ရဲ့ သဲလွန်စ လုံးဝမတွေ့ရတော့ ဂိုဏ်းကြီးတွေက ဝူကျန့်မျှော်စင် တကယ်ပဲ အမြစ်ပြတ်သွားပြီလို့ ကောက်ချက်ချလိုက်ကြတာ။ ရှင်းလင်းရေး လုပ်တာက အတော်လေး စေ့စပ်သေချာခဲ့တော့ လက်ကျန်တွေ ရှိနေရင်တောင် မတွေ့ဘဲ နေစရာအကြောင်း မရှိသလောက်ပဲလေ။

ဒါပေမဲ့ အခု သူ့ရှေ့မှာ ဝူကျန့်မျှော်စင် လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူတွေ ပြန်ပေါ်လာတာက သူတို့ အရိပ်ထဲမှာ ပုန်းအောင်းနေခဲ့တယ် ဆိုတာ ငြင်းလို့မရတဲ့ သက်သေပဲ။

လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်ခြင်းနဲ့ ပုန်းလျှိုးကွယ်လျှိုးနေခြင်းမှာ ကျွမ်းကျင်တဲ့ သတ်ဖြတ်ခြင်းခုနစ်ပါးမျှော်စင်ရဲ့ အကူအညီ ပါဝင်တဲ့ ဂိုဏ်းကြီးတွေရဲ့ ဆယ်စုနှစ်များစွာ ကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့် ရှာဖွေမှုတွေကို ရှောင်တိမ်းနိုင်မယ့် နေရာဆိုလို့ ကမ္ဘာလောကမှာ အရမ်းကို လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တဲ့ နေရာနည်းနည်းပဲ ရှိတယ်။

သို့ပေမဲ့ ခိုင်မာသည့် သက်သေအထောက်အထား မရှိဘဲ မျှော်စင်သခင်ကြီးက ဒါကို ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း မပြောရဲပေ။ အကျိုးဆက်တွေက အရမ်းကို ကြောက်စရာကောင်းလွန်းလှပါ၏။

ဟိုတုန်းက ဝူကျန့်မျှော်စင်ကို ရှင်းလင်းဖို့ အဆိုပြုခဲ့တာက မြင့်မြတ်သောတောင်တော် ဖြစ်ပြီး နောက်ဆုံး ဆုံးဖြတ်ချက်ချခဲ့တာက လျှို့ဝှက်နယ်မြေကြီးလေးခု ဖြစ်သည်ပင်။

တကယ်လို့ ထိုလျှို့ဝှက်နယ်မြေတွေထဲက တစ်ခုကများ ဝူကျန့်မျှော်စင်၏လက်ကျန်တွေကို လက်ခံထားခဲ့တယ်လို့ ပေါ်သွားခဲ့လျှင် ဂိုဏ်းတွေကြားမှာ အကြီးအကျယ် ရုန်းရင်းဆန်ခတ် ဖြစ်ကုန်လိမ့်မည်။

ဂိုဏ်းအများအပြားက ရှင်းလင်းရေးကာလမှာ အကြီးအကျယ် အထိနာခဲ့ကြပြီး တချို့ဆို ဂိုဏ်းချုပ်တွေတောင် စစ်မြေပြင်မှာ ကျဆုံးခဲ့ကြရတာပင်။

သူတို့၏ ပေးဆပ်မှုတွေက အချည်းနှီး ဖြစ်ခဲ့ရတယ်ဆိုတာကိုသာ သိလိုက်ရလျှင် တချို့ဂိုဏ်းတွေတော့ ရူးသွပ်သွားလောက်သည်အထိ ဖြစ်သွားနိုင်ပါ၏။ ပြီးတော့ ကျုံးကျိုးက အခြေအနေ တင်းမာနေသည့် ဒီလိုအချိန်မျိုးမှာ ဒီသတင်းသာ ပေါက်ကြားသွားလျှင် အခြေအနေကို ပိုပြီးတော့တောင် ဖရိုဖရဲ ဖြစ်သွားစေလိမ့်မည်။

"မျှော်စင်သခင်ကြီး... စိတ်ဒုက္ခရောက်နေစရာ မလိုပါဘူးဗျ" လုချင်းက မျှော်စင်သခင်ကြီး၏ စိုးရိမ်မှုကို သတိထားမိပြီး အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်၏။ "ဒါက မာကူးနဲ့ တခြားသူတွေရဲ့ ထင်ကြေးသက်သက်ပါပဲ။ အမှန်တရားကို ကျွန်တော်တို့ဘာသာ စုံစမ်းပါ့မယ်"

လုချင်း၏ စကားများက ပြေလည်အောင် ပြောဆိုခြင်း ဖြစ်သော်လည်း သူတို့အနေဖြင့် ရွှမ်ခုန်းဘုရားကျောင်း ပါဝင်ပတ်သက်နေသည်ဟု ကောက်ချက်ချပြီးဖြစ်ကြောင်း မျှော်စင်သခင်ကြီး သိနေသည်။

သူ ထပ်မံ သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး ပြောလိုက်၏။ "သခင်လေးလု... ဝူကျန့်မျှော်စင် ပြန်ပေါ်လာတာက လျှို့ဝှက်ချက်တွေ အများကြီးနဲ့ ပြည့်နှက်နေတယ်။ ရွှမ်ခုန်းဘုရားကျောင်းက သံသယအဝင်ရဆုံး ဖြစ်ပေမဲ့ သူတို့ လက်ချက်ဆိုတာ မသေချာသေးဘူး။ တစ်ခုခု မလုပ်ခင် သေချာစဉ်းစားပါဦး၊ မဟုတ်ရင် ကိုယ်မသိလိုက်ဘဲ သူများထောင်ချောက်ထဲ မိသွားလိမ့်မယ်"

"စိတ်ချပါ မျှော်စင်သခင်ကြီး... ကျွန်တော်က စိတ်လိုက်မာန်ပါ လုပ်တတ်တဲ့လူ မဟုတ်ပါဘူး" လုချင်း ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ဒါဆို ကောင်းတာပေါ့" မျှော်စင်သခင်ကြီးက ပြန်၍ခေါင်းညိတ်ပြလာ၏။ "ဒါပေမဲ့ နှစ်ပေါင်းရာချီကြာပြီးမှ ဝူကျန့်မျှော်စင် ပြန်ပေါ်လာတာက အရေးကြီးတဲ့ ကိစ္စပဲ။ ငါ မြင့်မြတ်သောတောင်တော်ကို သတင်းပို့ရလိမ့်မယ်။ ဒီည မင်းတို့ လန့်သွားကြမှာပဲ၊ ကောင်းကောင်း အနားယူကြပါ။ အလောင်းတွေကို လာရှင်းဖို့ လူလွှတ်လိုက်ပါ့မယ်"

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အကြီးအကဲ" လုချင်းက မငြင်းဘဲ မျှော်စင်သခင်ကြီးကို လေးလေးစားစား ဦးညွှတ်လိုက်သည်။

မျှော်စင်သခင်ကြီး အလျင်အမြန် ထွက်သွားပြီးနောက် ထျန်းကျီမျှော်စင်မှ အခြားတပည့်များ အမြန်ရောက်လာကြသည်။ လင်းကျိယွဲ့ကို ဂါရဝပြုပြီးနောက် အလောင်းများကို စတင်သိမ်းဆည်းကြတော့၏။ လုချင်းနှင့် သူ့အဖော်များက မတားဆီးဘဲ အလောင်းများ သယ်ဆောင်သွားသည်ကို ကြည့်နေကြသည်။

"သခင်လေးလင်း ဘာတွေ တွေးနေတာလဲဗျ" ထျန်းကျီမျှော်စင် တပည့်များ အလောင်းများနှင့်အတူ ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် လင်းကျိယွဲ့ အတွေးများနေသည်ကို လုချင်း သတိထားမိပြီး မေးလိုက်သည်။

"ကျွန်တော် စဉ်းစားနေတာက... တကယ်လို့ ဒီညကိစ္စရဲ့ နောက်ကွယ်မှာ ရွှမ်ခုန်းဘုရားကျောင်း ရှိနေတယ်ဆိုတာ အတည်ပြုနိုင်ရင် သခင်လေးလု ဘာလုပ်မလဲလို့ပါ"

"ကျွန်တော် ဘာလုပ်နိုင်မှာလဲ။ သူတို့က အင်အားကြီးတယ်၊ ကျွန်တော်တို့က လူကောင်သေးသေးလေးတွေလေ။ ဝေးဝေးရှောင်နေတာကလွဲပြီး ဘာလုပ်နိုင်မှာလဲ‌ဗျာ" လုချင်းက တည်ငြိမ်စွာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

ခင်ဗျားကိုသာ လူကောင်သေးသေးလေးလို့ သတ်မှတ်ရင် ဒီလောကကြီးမှာ လူကောင်ကြီးလို့ ခေါ်နိုင်တဲ့သူ ရှိပါတော့မလားဟု လင်းကျိယွဲ့ စိတ်ထဲက တွေးလိုက်မိသည်။

ရွှမ်ခုန်းဘုရားကျောင်း တပည့်တစ်ယောက်ကို သတ်ပြီး အထိအခိုက်မရှိ ထွက်ပြေးနိုင်သည့် လူကောင်သေးသေးလေးက ခင်ဗျားအပြင် တခြားလူ ဘယ်လိုလုပ် ရှိနိုင်မှာလဲ။

ပြီးတော့ မွေးရာပါနယ်ပယ် အထွတ်အထိပ်ရောက်ခါနီး ရွှမ်မျိုးဆက် တပည့်တစ်ယောက်ကို ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရစေနိုင်တဲ့သူကရော ရှိဦးမလားလို့။

သို့သော် လုချင်း၏ စကားများသည် ဆင်ခြေသက်သက်သာ ဖြစ်ကြောင်း လင်းကျိယွဲ့ သိသည်။

လုချင်းအကြောင်း သူသိသလောက် ပြောရရင် ဒီလူက အန္တရာယ်နဲ့ ကြုံရင် နောက်ဆုတ်တတ်တဲ့လူ မဟုတ်ဘူး။ ဟိုးအရင် လုချင်း ကြွက်သားနဲ့အရိုးအဆင့်မှာ ရှိတုန်းကတောင် မဟာသခင်အဆင့်ကို စိန်ခေါ်ရဲခဲ့တာ။ ရွှမ်ခုန်းဘုရားကျောင်း ဘယ်လောက်ပဲ အင်အားကြီးပါစေ၊ သူ့ကို ကြောက်ရွံ့သွားစေဖို့ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်လောက်ဘူး။ မဟုတ်ရင် နေ့ခင်းကြောင်တောင်ကြီး ရွှမ်ခုန်းဘုရားကျောင်း တပည့်ကို သတ်ခဲ့မှာ မဟုတ်ဘူးလေ။

သို့သော် လင်းကျိယွဲ့ကတော့ လုချင်းကို ဖျောင်းဖျဖို့ မကြိုးစားခဲ့ပါ‌ချေ။

သူတို့လို ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်ရှိသူတွေက စရိုက်လက္ခဏာ အလွန်ပြတ်သားပြီး စိတ်ဓာတ်ကလည်း သံမဏိလို ခိုင်မာကြပါ၏။

တစ်ခုခုကို ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီးဆိုလျှင် သူများစကားကြောင့်နှင့် ယိမ်းယိုင်ခဲ၏။

ရွှမ်ခုန်းဘုရားကျောင်းနဲ့ လုချင်းကြားက ရန်ငြိုးကို ကြည့်လျှင် လွယ်လွယ်နှင့် ပြီးမယ့်ကိစ္စ မဟုတ်သလို လင်းကျိယွဲ့ ဝင်ပြောလို့ ရမယ့်ကိစ္စလည်း မဟုတ်မှန်း အသိသာကြီးပဲပင်။ ထို့ကြောင့် လင်းကျိယွဲ့မှာ ပြန်တော့မည့်အချိန်ထိ ဘာမှဆက်မပြောတော့ချေ။

...

လင်းကျိယွဲ့ သူ့ခြံဝန်းဆီ ပြန်ရောက်ပြီး သိပ်မကြာခင်မှာပဲ မြို့တော်မြတ်၏ အခြားတစ်နေရာက အိမ်တစ်အိမ်ထဲမှာ ဆိုးရွားသည့် အငွေ့အသက်တွေ ထုတ်လွှတ်နေသော အရိပ်မည်းတချို့ စုဝေးနေကြပြီး သူတို့ရှေ့က ကွဲကြေနေတဲ့ ကျောက်စိမ်းပြားတချို့ကို တိတ်တဆိတ် စိုက်ကြည့်နေကြလေသည်။

ခဏကြာတော့ အရိပ်တစ်ခုက အက်ကွဲကွဲအသံနှင့် ပြောလိုက်၏။ "သူတို့ရဲ့ ဝိညာဉ်ပြားတွေ ကွဲကုန်ပြီ၊ အကုန်သေကုန်ပြီ"

"ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလောက်မြန်မြန် ကျရှုံးသွားရတာလဲ။ သူတို့ ဝင်သွားခါစပဲ ရှိသေးတယ် မဟုတ်လား" နောက်ထပ် အရိပ်တစ်ခုက မယုံနိုင်သည့် လေသံနှင့် မေးလိုက်၏။

"မွေးရာပါနယ်ပယ် အစောပိုင်းအဆင့် တပည့် ၄ ယောက်၊ အထွတ်အထိပ်ရောက်ခါနီးတွေချည်းပဲ၊ အကုန်သေကုန်ပြီ။ ပစ်မှတ်က မွေးဖွားပြီးနယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူတချို့နဲ့ မွေးရာပါနယ်ပယ်အထွတ်အထိပ်ကို ရောက်နေတဲ့ အဘိုးကြီးတစ်ယောက်တည်း မဟုတ်ဘူးလား။ ဒါမှမဟုတ် ထျန်းကျီမျှော်စင်က အဘိုးကြီး ဝင်ပါလိုက်တာများလား" နောက်ထပ် အရိပ်တစ်ခုက မေးလိုက်၏။

"အဲဒါ က အဓိပ္ပာယ်မရှိဘူး။ အဲဒီအဘိုးကြီး ဝင်ပါရင်တောင် 'သေခြင်းတရား'ရဲ့ တည်ရှိမှုကို အာရုံခံမိစရာ အကြောင်းမရှိဘူး" အက်ကွဲကွဲ အသံပိုင်ရှင်က အေးစက်စွာ ပြန်ဖြေလာ၏။ "ဘယ်လိုအကြောင်းကြောင့်ပဲ ဖြစ်ဖြစ်၊ ရွှမ်ခုန်းဘုရားကျောင်းက ဘုန်းကြီးတွေ ငါတို့ကို အကွက်ဆင်လိုက်တာ သေချာတယ်။ သူတို့ပေးတဲ့ သတင်းအချက်အလက်တွေက မပြည့်စုံဘူးလေ"

"အဲဒီခေါင်းပြောင်ဘုန်းကြီးတွေက အဲဒီလောက် စိတ်သဘောထား ကောင်းမှာမဟုတ်ဘူးလို့ ငါ သိသားပဲ ငါတို့ကို လှုပ်ရှားခိုင်းပြီး သေတွင်းထဲ ပို့ရဲတယ်ပေါ့" အရိပ်တစ်ခုက ဒေါသတကြီး အော်ပြောလိုက်၏။

"ဒါဆို ငါတို့ အခု ဘာလုပ်ကြမလဲ။ မွေးရာပါနယ်ပယ် အစောပိုင်းအဆင့် တပည့်တွေ ကျရှုံးသွားပြီဆိုတော့ တာဝန်ကို ဆက်လုပ်ကြမလား"

"ဒါပေါ့ ဆက်လုပ်ရမှာပေါ့ ဒါမှမဟုတ် မင်းက ရွှမ်ခုန်းဘုရားကျောင်းရဲ့ အမိန့်ကို ဖီဆန်ချင်လို့လား" ထိုစကားကို ကြားလိုက်သည်နှင့် အရိပ်အားလုံး တုန်လှုပ်သွားကြတော့သည်။ ရွှမ်ခုန်းဘုရားကျောင်းကို ကျိန်ဆဲနေကြပေမဲ့ ထိုဂိုဏ်းက ဘယ်လောက်ထိ‌တောင် ကြောက်စရာကောင်းလဲနှင့် ဘယ်လောက်ထိတောင် ကျော်လွှားရခက်သည့် အင်အားစုကြီးလဲ ဆိုတာ သူတို့ ကောင်းကောင်းသိကြပါ၏။

"ပြင်ဆင်ထားကြ။ ငါတို့ ခဏလောက် စောင့်ပြီးရင် ကိုယ်တိုင် လှုပ်ရှားကြမယ်။ ပထမအကြိမ် လုပ်ကြံမှုပြီးတော့ ဒုတိယအကြိမ် ထပ်လာမယ်လို့ ပစ်မှတ်တွေက ထင်ထားမှာ မဟုတ်ဘူး" အက်ကွဲကွဲ အသံပိုင်ရှင်က အေးစက်စွာ အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

"အဲဒီလိုလား" ရုတ်တရက် အပြင်ဘက်မှ အသံတစ်ခု ပဲ့တင်ထပ်လာသည်။ "ဒါပေမဲ့ ဒီည မင်းတို့ အသက်ရှင်မယ်လို့ရော ထင်လို့လား"

"ဘယ်သူလဲ"

အိမ်ထဲရှိ အရိပ်များ အတိုင်းအဆမရှိ တုန်လှုပ်သွားကြသည်။ လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်ခြင်း၏ ဆရာသခင်များ ဖြစ်ကြသော သူတို့အနားသို့ မည်သူမျှ သတိမထားမိဘဲ ကပ်မလာနိုင်ဟု ထင်ထားခဲ့ကြသည်။ ကျူးကျော်လာသူ၏ ပုန်းလျှိုးကွယ်လျှိုး နည်းစနစ်များက ကြောက်ခမန်းလိလိပင်။

ဘုန်း

အိမ်ထဲရှိ လူများ ရုန်းရင်းဆန်ခတ် ဖြစ်နေစဉ် တံခါးနှင့် ပြတင်းပေါက်များ ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်သွားသည်။ တားဆီး၍မရနိုင်သော အရှိန်အဟုန်ဖြင့် အေးစက်သော အလင်းတန်းများက သူတို့ထံသို့ ပြေးဝင်လာလေ၏။

"ရှောင်ကြ"

တိုက်ခိုက်မှုက ရုတ်တရက် ဖြစ်သော်လည်း အိမ်ထဲရှိ လူများမှာ အပျော်တမ်းသမားများ မဟုတ်ကြပေ။ သူတို့ ချက်ချင်းပင် နေရာအနှံ့ လူစုခွဲလိုက်ကြသည်။

ဒိုင်း

ပြင်းထန်သော ရိုက်ခတ်မှုအကြားတွင် အိမ်သည် စုတ်ပြတ်သတ်သွားပြီး နံရံများ ပြိုကျကုန်သည်။ အရိပ်တစ်ခု အပြင်သို့ ထွက်လာခါစတွင်ပင် သူ့ရှေ့၌ မျက်စိကျိန်းလောက်အောင် တောက်ပသော ဓားအလင်းတန်းတစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရသည်။

"ဘယ်လို..."

ထိုသူ၏ မျက်လုံးများမှာ အံ့သြမှုကြောင့် ပြူးကျယ်သွားတော့၏။

အကြောင်းမှာ သူ့ရှေ့တွင် မည်သူ့ကိုမျှ အာရုံမခံမိခဲ့သောကြောင့်ပင်။ သို့သော် ဓားအလင်းတန်းကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် အရာအားလုံး နောက်ကျသွားပြီဖြစ်သည်။ စကားမဆုံးခင်မှာပင် သူသည် လည်နေသော ခံစားချက်ကို ရလိုက်ပြီး၊ နောက်ဆုံးမြင်လိုက်ရသော မြင်ကွင်းမှာ ခေါင်းမရှိတော့သော သူ့ခန္ဓာကိုယ်ပင် ဖြစ်သည်။

"ညီလေး ၃"

"ဆရာတူအစ်ကို ၃"

အခြားအရိပ်များ မီးခိုးများနှင့် ဖုန်မှုန့်များကြားမှ ထွက်လာကြပြီး ဖြစ်ပျက်သွားသည်ကို မြင်သောအခါ၌ အလန့်တကြား အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူတို့၏ ရင်ထဲ၌ ထိတ်လန့်မှုကို ခံစားလိုက်ရ၏။ သူတို့၏ ညီလေး ၃သည် မွေးရာပါနယ်ပယ် အထွတ်အထိပ်သို့ မကြာသေးမီကမှ ရောက်ရှိထားသူ ဖြစ်သော်လည်း ဓားတစ်ချက်တည်းနှင့် ခေါင်းဖြတ်ခံလိုက်ရသည်။

ဒီတိုက်ခိုက်သူက ဘယ်သူလဲ။ သူတို့ ရှိနေတာကို အာရုံခံမိပြီး လာသတ်တဲ့ ကျွမ်းကျင်သိုင်းပညာရှင်တစ်ယောက်လား။

အရိပ်များသည် သူတို့၏ ညီလေး ၃ အလောင်းရှေ့တွင် ရပ်နေသူကို လှမ်းကြည့်ပြီး မည်သူမည်ဝါ ဖြစ်သည်ကို ခွဲခြားရန် ကြိုးစားလိုက်ကြသည်။

သို့သော် သူ့ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူတို့ ကြောင်အသွားကြ၏။

တိုက်ခိုက်သူသည် ခေါင်းမှခြေအဆုံး အနက်ရောင် ဝတ်စုံဖြင့် စည်းနှောင်ထားပြီး မျက်နှာတွင် သရဲမျက်နှာဖုံး တပ်ထားသဖြင့် ဘယ်သူဘယ်ဝါမှန်း လုံးဝ ခွဲခြားမရပေ။ ပိုအရေးကြီးသည်မှာ သူ့အငွေ့အသက်သည် ပတ်ဝန်းကျင် လေထုနှင့် တစ်သားတည်း ဖြစ်နေသကဲ့သို့ ခံစားရပြီး ကိုယ်တိုင် မြင်တွေ့နေရတာတောင် သူရှိနေမှန်း အာရုံခံ၍မရပေ။ အငွေ့အသက် ဖုံးကွယ်နိုင်စွမ်းတွင် သူတို့၏ 'ဝူကျန့် လမ်းလျှောက်သူများ' ထက်တောင် သာလွန်နေသေးပါ၏။

"မင်းဘယ်သူလဲ။ ငါတို့ကို ဘာလို့ လာတိုက်ခိုက်တာလဲ" အက်ကွဲကွဲ အသံပိုင်ရှင်က မေးခွန်းထုတ်လိုက်သည်။

သို့သော် လုချင်းကတော့ ဖြေကြားရန် စိတ်မဝင်စားပေ။ ထိုအစား သူသည် စိတ်ဝိညာဉ်မှတစ်ဆင့် လျှို့ဝှက်သတင်းစကား ပို့လိုက်သည်။ "ရှောင်လီ... တိုက်ခိုက်တော့။ မြန်မြန်လုပ်။ တစ်ယောက်မှ အရှင်မထားနဲ့"

မှန်ပါသည်၊ အနက်ရောင်ဝတ် သရဲမျက်နှာဖုံးရှင်မှာ လုချင်းပင် ဖြစ်သည်။

ခြံဝန်းကို လာရောက်တိုက်ခိုက်သော ဝူကျန့်မျှော်စင် တပည့်များကို သတ်ဖြတ်ပြီးနောက် သူသည် သူ၏ နတ်မျက်စိစွမ်းရည်ကို အသုံးပြု၍ သူတို့၏ မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်းကို ဖော်ထုတ်ခဲ့သည်။

ထို့အပြင် ဖော်ပြချက်အမျိုးမျိုးမှ အရေးကြီးသော သတင်းအချက်အလက်ကိုလည်း ရရှိခဲ့ပါ၏။ မြို့တော်မြတ်၏ တစ်နေရာရာတွင် နောက်ထပ် ဝူကျန့်မျှော်စင် လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူ အုပ်စုတစ်စု ပုန်းအောင်းနေသေးကြောင်း သိလိုက်ရသည်။ ထို့ကြောင့် ဆရာဖြစ်သူကို အသိပေးပြီးနောက် ကျန်ရှိနေသော ဝူကျန့်မျှော်စင် လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူများ ပုန်းခိုရာနေရာသို့ ရှောင်လီကို ခေါ်ပြီး လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဝူကျန့်မျှော်စင် လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူများ၏ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော သဘာဝကို ထျန်းကျီမျှော်စင်သခင်ကြီးထံမှ သိရှိပြီးနောက်၌ လုချင်းသည် ဤလူယုတ်မာများကို ဆက်လက်အသက်ရှင်ခွင့် မပေးနိုင်တော့ပေ။

"ဟုတ်ပြီလေ" သူမ၏ မွေးရာပါ ပါရမီကို အသုံးပြုပြီး အခြားနေရာလွတ်ဟင်းလင်းပြင်တစ်ခုထဲတွင် ပုန်းအောင်းနေသော ရှောင်လီက တိုးညှင်းစွာ ပြန်ဖြေပြီးနောက် အရိပ်တစ်ခုအပေါ်သို့ လျှပ်စီးလက်သကဲ့သို့ ခုန်အုပ်လိုက်တော့၏။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် လုချင်းသည် သူ့ဓားကို ဝှေ့ယမ်းကာ ကျန်ရှိနေသော အရိပ် ၃ ခုထံသို့ ပြေးဝင်သွားတော့လေသည်။

"သတိထား"

လုချင်းထံမှ ထွက်ပေါ်လာသော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်နှင့် သူတို့၏ ညီလေး ၃ကို ဓားတစ်ချက်တည်းဖြင့် ခေါင်းဖြတ်သတ်လိုက်သော စွမ်းအားကို အာရုံခံမိသဖြင့် ကျန်ရှိနေသော ဝူကျန့်မျှော်စင်မှ လူ ၃ ယောက်မှာ မပေါ့ဆရဲတော့ပေ။

သူတို့ ချက်ချင်းပင် လက်နက်များကို ဆွဲထုတ်ကာ တိုက်ပွဲဝင်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်ကြသည်။ သို့သော် နောက်တစ်ခဏတွင်တော့ သူတို့ထဲမှ တစ်ယောက်သည် မယုံနိုင်စွာဖြင့် မျက်လုံးပြူးကျယ်သွားပြီး သူ့ရင်ဘတ်ကို ငုံ့ကြည့်လိုက်မိသည်။

ဘယ်အချိန်ကတည်းက ဖြစ်သွားမှန်းမသိ၊ သူ့ရင်ဘတ်တွင် ပန်းကန်လုံးလောက် အပေါက်ကြီး ဖြစ်နေပြီး သူ့နှလုံးသားမှာလည်း ပျောက်ဆုံးနေလေပြီပင်။