အခန်း (၂၉၃-၂၉၄)

အခန်း ၂၉၃ - အင်အားစုများ စုဝေးခြင်း၊ အတိဒုက္ခကို ကျော်လွှားခြင်း

အနက်ရောင် ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားသော လူတစ်ယောက်သည် လမ်းကြားများနှင့် အရိပ်များကြားတွင် လျှပ်စီးသကဲ့သို့ လျင်မြန်စွာ ရွေ့လျားရင်း ကောင်းကင်ပေါ်မှ အတိဒုက္ခတိမ်တိုက် ဖြစ်ပေါ်နေသည့်နေရာကို တွက်ချက်နေလေသည်။ ထိုနေရာသည် သူ အချိန်အတော်ကြာ စောင့်ကြည့်နေခဲ့သော ထျန်းကျီမျှော်စင်၏ အထက်တည့်တည့်တွင် ဖြစ်ကြောင်း သူ အလွယ်တကူပင် ကောက်ချက်ချနိုင်လိုက်၏။

"ထျန်းကျီမျှော်စင်နားမှာ ထူးခြားတဲ့ ရတနာတစ်ခုခု ပေါ်လာတော့မယ့်ပုံပဲ၊ ထျန်းကျီမျှော်စင်ရဲ့ ဟောကိန်းထုတ်တဲ့ ပညာရပ်က တကယ်ကို အံ့မခန်းပါလား" သူ တွေးလိုက်မိလေသည်။

"မြို့တော်မြတ်" သည် ကျယ်ဝန်းလှသော်လည်း အနက်ရောင်ဝတ်ရုံနှင့်လူမှာ အလွန်လျင်မြန်သူဖြစ်သဖြင့် မကြာမီတွင် ထျန်းကျီမျှော်စင်အနီးသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ သို့သော် သူသည် ချက်ချင်း တိုးကပ်မသွားဘဲ သူ့အရှိန်အဝါကို လုံးဝဖုံးကွယ်နိုင်မည့် မှောင်မိုက်သော ထောင့်တစ်နေရာကို ရှာဖွေကာ စောင့်ဆိုင်းနေလိုက်လေ၏။

အနက်ရောင်ဝတ်ရုံနှင့်လူသည် စစ်မှန်သော မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ သူ့အရှိန်အဝါကို ဖုံးကွယ်ထားနိုင်စွမ်းမှာ အလွန်ထူးခြားပြီး သာမန် "မွေးရာပါနယ်ပယ်" ကျွမ်းကျင်သူတစ်ယောက်ပင် သူ့ကို သတိထားမိရန် ခက်ခဲပေလိမ့်မည်။ သို့သော် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ အလိုဆန္ဒ၊ အထူးသဖြင့် မိစ္ဆာအငွေ့အသက်များကို အာရုံခံနိုင်စွမ်းရှိသည့် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ ပုံမှန်မဟုတ်သော ဖြစ်တည်မှုတစ်ခုဖြစ်သည့် "အတိဒုက္ခတိမ်တိုက်" ၏ အာရုံခံမိခြင်းမှ သူလွတ်မြောက်နိုင်မည်မဟုတ်ကြောင်း သူကောင်းစွာ သိရှိထား၏။

အကယ်၍ သူသာ အနီးကပ်လွန်းသွားပါက အတိဒုက္ခတိမ်တိုက်၏ ပထမဆုံးပစ်မှတ် ဖြစ်သွားမည်ကို သူစိုးရိမ်လေသည်။ အလုံခြုံဆုံးနည်းလမ်းမှာ အတိဒုက္ခတိမ်တိုက် ကွဲလွင့်သွားသည်အထိ စောင့်ဆိုင်းပြီးမှ အခွင့်ကောင်းယူကာ ဝင်ရောက်စုံစမ်းခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

သူ ပုန်းအောင်းလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် အားကောင်းသော အရှိန်အဝါများ ပိုင်ဆိုင်ထားသည့် လူအုပ်စုအချို့ သူ့အနားမှ ဖြတ်သွားကြလေသည်။ သူ လှမ်းကြည့်လိုက်သောအခါ သူ့နောက်သို့ အရိပ်လို တကောက်ကောက် လိုက်နေကြသည့် တာအိုဆရာအုပ်စု ဖြစ်နေကြောင်း မှတ်မိလိုက်သည်။ သို့သော် ယခုအချိန်တွင်မူ သူတို့သည် ကောင်းကင်ပေါ်မှ အတိဒုက္ခတိမ်တိုက်ကိုသာ အာရုံစိုက်နေကြသဖြင့် အရိပ်ထဲတွင် ပုန်းအောင်းနေသော သူ့ကို သတိမထားမိကြပေ။

အနက်ရောင်ဝတ်ရုံနှင့်လူသည် မှောင်မိုက်သောထောင့်တွင် ငြိမ်သက်စွာ ဆက်လက် ပုန်းအောင်းနေလိုက်၏။ မကြာမီတွင် နောက်ထပ် လူအုပ်စုများစွာ ဖြတ်သန်းသွားကြပြီး အားလုံးသည် မြင့်မားသော ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်နှင့် အားကောင်းသော အရှိန်အဝါများကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြကာ တစ်ယောက်မျှ အားနည်းသူ မပါဝင်ချေ။ ဒါသည်လည်း ဖြစ်သင့်ပေသည်၊ အတိဒုက္ခတိမ်တိုက်မှာ အပြည့်အဝ မဖွဲ့စည်းရသေးသော်လည်း ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဝါများကို ထုတ်လွှတ်နေပြီ ဖြစ်၏။

သာမန် သိုင်းပညာရှင်များမှာမူ ထိုဖိနှိပ်မှုစွမ်းအားကို မခံနိုင်ကြသဖြင့် အနားသို့ပင် မကပ်ရဲကြပေ။ ဘုန်းကြီးတစ်အုပ်စု ဖြတ်သွားသည့်အခါ အနက်ရောင်ဝတ်ရုံနှင့်လူ၏ ရင်ထဲတွင် တုန်လှုပ်မှုတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်သွားသည်။ မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူတစ်ဦးအနေဖြင့် သူသည် ဗုဒ္ဓလမ်းစဉ် ကျင့်ကြံသူများကို အလွန်မုန်းတီးလေသည်။

စွမ်းအားကြီးသူများစွာ စုဝေးရောက်ရှိနေသည်ကို မြင်သောအခါ၌ အနက်ရောင်ဝတ်ရုံနှင့်လူသည် ပို၍ သတိထားကာ သူ့အရှိန်အဝါကို ပို၍ပင် ဖုံးကွယ်ထားလိုက်၏။ ပြီးပြည့်စုံသော အခွင့်အရေးမရမချင်း သူ လှုပ်ရှားမည်မဟုတ်ကြောင်း ဆုံးဖြတ်ချက်ချလိုက်သည်။ ဤမျှများပြားသော ကျွမ်းကျင်သူများရှေ့တွင် သူ့သရုပ်မှန်သာ ပေါ်သွားပါက သူ့တွင် အသက်ကယ်နည်းလမ်းများ ရှိနေလျှင်တောင်မှ ဒဏ်ရာအနာတရမရှိဘဲ လွတ်မြောက်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

"အောမိတောဖော... တာအိုဆရာ ယန်မင်၊ ဒီဘုန်းကြီးရဲ့ အသိပညာက နည်းပါးလှပါတယ်။ မေးပါရစေ၊ ကောင်းကင်ပေါ်က အတိဒုက္ခတိမ်တိုက်က ဒဏ္ဍာရီထဲက အရာများလား" ထျန်းကျီမျှော်စင်၏ ရှေ့တွင် ဘုန်းကြီးရွှမ်မင်းက နှိမ့်ချစွာ မေးမြန်းလိုက်သည်။

"ဟမ့်... ရွှမ်မင်း၊ ဟန်ဆောင်မနေစမ်းပါနဲ့။ ရွှမ်ခုန်းတောင်ရဲ့ အခြေခံအုတ်မြစ်နဲ့ဆိုရင် ကောင်းကင်ပေါ်ကအရာက ဘာလဲဆိုတာ ခင်ဗျား မသိစရာအကြောင်းမရှိဘူး။ ခင်ဗျားတို့ တစ်ခုခု ယုတ်မာဖို့ ကြံစည်နေကြပြန်ပြီလား" တာအိုဆရာယန်မင်က ဘုန်းကြီးကို မျက်နှာသာမပေးဘဲ ပြင်းပြင်းထန်ထန် ပြန်လည် တုံ့ပြန်လိုက်လေသည်။

တာအိုဆရာယန်မင်၏ ရိုင်းစိုင်းသော စကားများကို ကြားသောအခါ အခြားဘုန်းကြီးများက သူ့ကို စူးစူးရဲရဲ ကြည့်ကြသော်လည်း ရွှမ်မင်းကမူ တည်ငြိမ်နေဆဲဖြစ်ပြီး ပြုံးကာ ခေါင်းခါရုံသာ ခါလိုက်လေသည်။

ရွှမ်မင်းက ဒေါသထွက်သည့်ပုံစံ မပြသောကြောင့် တာအိုဆရာယန်မင် အနည်းငယ် စိုးရိမ်သွားမိသည်။ ဒီဘုန်းကြီးအိုကြီးက သည်းခံနိုင်စွမ်းမြင့်မားလွန်းပြီး ကောက်ကျစ်လွန်းသဖြင့် ခန့်မှန်းရ ခက်ခဲလှသည်။ သို့သော် သူ့စိတ်ပူပန်မှုက ကောင်းကင်ပေါ်မှ အတိဒုက္ခတိမ်တိုက်ဆီသို့သာ ပိုရောက်နေလေသည်။

အတိဒုက္ခတိမ်တိုက်တစ်ခု ပေါ်လာခြင်းသည် သာမန်အသိဥာဏ်ထက် ကျော်လွန်သော အရာတစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာခြင်းကို ပြသနေသည်။ ၎င်းသည် ထူးခြားသော ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦး အဆင့်တက်ခြင်း ဖြစ်နိုင်သလို ရှားပါးရတနာ သို့မဟုတ် ကောင်းကင်ဘုံပစ္စည်းတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာခြင်းလည်း ဖြစ်နိုင်သည်။ မကြာသေးမီကမှ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ ပြန်လည်နိုးထလာခြင်းဖြစ်ရာ အတိဒုက္ခတိမ်တိုက်ကို ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်လောက်သည့် စွမ်းအားကြီး ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦး ပေါ်ထွက်လာဖို့မှာ မဖြစ်နိုင်သလောက်ပင်။ ထို့အတူ ကောင်းကင်ဘုံပစ္စည်းများနှင့် ရတနာများသည်လည်း ရင့်ကျက်ရန် အချိန်လိုအပ်သဖြင့် ယခုချက်ချင်း ပေါ်ထွက်လာရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။

ဖြစ်နိုင်ချေအရှိဆုံးမှာ ထူးခြားဆန်းပြားသော ရတနာတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာတော့မည့် အခြေအနေပင် ဖြစ်သည်။ "မြို့တော်မြတ်" သည် ရှေးကျသော သမိုင်းကြောင်းရှိပြီး လွန်ခဲ့သော မသေမျိုးခေတ်ကတည်းက တည်ရှိခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ၎င်းတွင် လျှို့ဝှက်ချက်ပေါင်း မည်မျှရှိနေမှန်း မည်သူမျှ မသိနိုင်ပေ။

တကယ်လို့များ အောက်ခြေတွင် ဝှက်ထားသော ထူးခြားသည့် ရတနာတစ်ခု ရှိနေခဲ့လျှင် အံ့သြစရာ မဟုတ်တော့ပေ။

သို့သော် ဤရတနာသာ ရွှမ်ခုန်းတောင်မှ လူများလက်ထဲ ရောက်သွားမည်ကိုမူ သူ သည်းမခံနိုင်ပေ။ တာအိုဆရာယန်မင်၏ ရင်ထဲတွင် စိုးရိမ်မှုများ တိုးပွားလာပြီး ရွှမ်မင်းနှင့် သူ့လူများကို ပိုမို သတိထား စောင့်ကြည့်နေမိတော့သည်။

"တကယ်လို့ ဒါက ရတနာတစ်ခုဆိုရင် ဘယ်သူ့လက်ထဲ ရောက်ရောက် ကိစ္စမရှိဘူး၊ ရွှမ်ခုန်းတောင်က ခေါင်းပြောင်တွေ လက်ထဲ မရောက်ရင် ပြီးတာပဲ"

"ဆရာတူအစ်ကိုကြီး... ယွင်ရွှေလျှို့ဝှက်နယ်မြေရဲ့ ရှေးဟောင်းမှတ်တမ်းတွေအရဆိုရင် အတိဒုက္ခတိမ်တိုက် ပေါ်လာတာက ထူးခြားတဲ့ ရတနာတစ်ခု ပေါ်ထွန်းမယ့် နိမိတ်လို့ ဆိုထားပါတယ်။

ကျွန်တော်တို့သာ ရယူနိုင်ခဲ့ရင် ယွင်ရွှေလျှို့ဝှက်နယ်မြေရဲ့ အင်အားက အများကြီး တိုးတက်လာမှာပါ" အခြားတစ်ဖက်တွင် ယွင်ရွှေလျှို့ဝှက်နယ်မြေမှ တပည့်များကလည်း ကောင်းကင်ပေါ်မှ အတိဒုက္ခတိမ်တိုက်ကို မျက်လုံးအဝိုင်းသားဖြင့် ကြည့်နေကြသည်။

"စိတ်လိုက်မာန်ပါမလုပ်ကြနဲ့။ ဒီအတိဒုက္ခတိမ်တိုက် ပေါ်လာပုံက အရမ်းကိုမှ ပုံမှန်မဟုတ်ဘူး။ မကောင်းတာတစ်ခုခု ဖြစ်လာမှာကို ငါ စိုးရိမ်မိတယ်။ စောစောက အလင်းတန်းအချို့ကို ဖမ်းဆီးနိုင်ခဲ့တာနဲ့တင် ငါတို့ ရည်မှန်းချက် ပြည့်မီနေပါပြီ။ လောဘမကြီးဘဲ အခြေအနေကိုပဲ စောင့်ကြည့်ကြတာပေါ့" ယွင်ရွှေလျှို့ဝှက်နယ်မြေ၏ ဆရာတူအစ်ကိုကြီးက လေးနက်သော အမူအရာဖြင့် ပြောလိုက်ပြီး စိတ်လှုပ်ရှားပုံ လုံးဝမပြချေ။ ဤအတိဒုက္ခတိမ်တိုက်သည် ရတနာတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာခြင်းလောက် ရိုးရှင်းမည် မဟုတ်ကြောင်း သူ ဝေဝါးစွာ ခံစားနေရသည်။

ကံမကောင်းစွာဖြင့် ရှေ့ဘက်တစ်ဝိုက်ကို အတိဒုက္ခတိမ်တိုက်၏ အရှိန်အဝါများက လွှမ်းခြုံထားပြီးဖြစ်ရာ မည်သူမျှ သူတို့၏ ဝိညာဉ်အာရုံခံနိုင်စွမ်းကို အသုံးပြုပြီး အတွင်းဘက်အခြေအနေကို စမ်းသပ်ရန် မရဲကြပေ။ အကယ်၍ စမ်းသပ်မိပြီး အတိဒုက္ခစွမ်းအင်များ သူတို့ထံ ကပ်ငြိသွားပါက အတိဒုက္ခလျှပ်စီးတစ်ချက်တည်းဖြင့် သူတို့၏ ဝိညာဉ်ကို ပြာကျသွားစေနိုင်ပြီး မသေမျိုးအဆင့်များပင် ကယ်တင်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

ထို့ကြောင့် အားလုံးသည် စိတ်ရှည်လက်ရှည်သာ စောင့်ဆိုင်းနေနိုင်ကြသည်။ အတိဒုက္ခတိမ်တိုက် ကွဲလွင့်သွားသည်နှင့် အမှန်တရားက အလိုလို ပေါ်လာပေလိမ့်မည်။

"သမားတော်ကြီးချန်... အထဲမှာ ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ။ သခင်လေးလု ဘယ်ရောက်နေလဲ" အပြင်ဘက်တွင် အင်အားစုအသီးသီးက ထျန်းကျီမျှော်စင်ဆီသို့ စုဝေးရောက်ရှိနေချိန်တွင် အတွင်းဘက် ခြံဝင်းငယ်လေးထဲမှ လူများမှာလည်း ဘာလုပ်ရမှန်းမသိ ဖြစ်နေကြသည်။

မကြာသေးမီက လုချင်းသည် "ကမ္ဘာ့မူလအစ ချီစွမ်းအင်"ကို သန့်စင်ရန် နက်ရှိုင်းသော ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်သို့ ဝင်ရောက်သွားခဲ့သည်။ အစပိုင်းတွင် အရာအားလုံး ပုံမှန်ဖြစ်သော်လည်း အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ သူ ထုတ်လွှတ်သော အရှိန်အဝါမှာ ပိုမို အန္တရာယ်များလာသည်။ သို့သော် လုချင်းသည် အပြင်လောကမှ အပြောင်းအလဲများကို လုံးဝသတိမထားမိဘဲ အနက်ရှိုင်းဆုံး ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်တွင် ရှိနေပုံရသည်။

ရွေးချယ်စရာမရှိတော့သဖြင့် သမားတော်ကြီးချန်သည် ရှောင်ယန်၊ ရှောင်လီနှင့် အခြားသူများကို အခန်းထဲမှခေါ်ထုတ်ကာ ခြံဝင်းထဲသို့ ထွက်လာခဲ့ကြသည်။ အပြင်ရောက်သည်နှင့် ခြံဝင်းတစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းထားသည့် မီးခိုးရောင်တိမ်တိုက်ကြီး ကောင်းကင်ပေါ်တွင် ပေါ်နေသည်ကို သူတို့ သတိထားမိလိုက်ကြတော့၏။

"အားချင်းက အထဲမှာ ကျင့်ကြံနေတုန်းပဲ၊ နိုးလည်းမနိုးသေးဘူး။ ထျန်းကျီမျှော်စင်သခင်... ကောင်းကင်ပေါ်က မီးခိုးရောင်တိမ်တိုက်ကြီးက ဘာကြီးလဲ။ အားချင်းဆီ လာနေတာများလား" မီးခိုးရောင်တိမ်တိုက်မှ ထွက်ပေါ်နေသော ကြောက်မက်ဖွယ် အရှိန်အဝါကို ခံစားမိရင်း သမားတော်ကြီးက မေးလိုက်သည်။

ထျန်းကျီမျှော်စင်သခင်သည်လည်း တစ်စုံတစ်ခုကို ပြန်လည်အမှတ်ရရန် ကြိုးစားနေသကဲ့သို့ အတွေးများစွာဖြင့် တိမ်တိုက်ကို မော့ကြည့်နေသည်။ နောက်ဆုံးတွင် ၎င်း၏ ဇာစ်မြစ်ကို မှတ်မိသွားသောအခါ သူ့မျက်နှာအမူအရာမှာ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားလေသည်။

"မြန်မြန်... သမားတော်ကြီးချန်၊ လူတွေကိုခေါ်ပြီး အခုချက်ချင်း ထွက်သွားကြစို့။ ဒါ အတိဒုက္ခတိမ်တိုက်ပဲ။ အခုချက်ချင်း မသွားရင် နောက်ကျသွားလိမ့်မယ်" ထိုသို့ပြောရင်း သူသည် ရှေ့သို့ပြေးထွက်ကာ မာကူးနှင့် ဝေ့ကျိအန်းတို့၏ ပခုံးကိုဆွဲ၍ ခြံဝင်းအပြင်ဘက်သို့ ဦးဆောင်ခေါ်သွားလိုက်သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူက အော်ဟစ်လိုက်သည်။ "ထျန်းကျီမျှော်စင် တပည့်တွေအားလုံး ၊ ခုချက်ချင်း ဘေးလွတ်ရာကို ရွှေ့ကြ၊ အချိန်မဆွဲနဲ့"

ထိုအခြေအနေကို မြင်သောအခါ သမားတော်ကြီးလည်း အခြေအနေ ဆိုးရွားကြောင်း သဘောပေါက်သွားပြီး အချိန်မဖြုန်းတော့ဘဲ ရှောင်ယန်၊ ဟူကျိကျစ်နှင့် အခြားသူများကို ဦးဆောင်ကာ ထွက်ခွာခဲ့လေသည်။ လင်းကျိယွဲ့မှာလည်း သူတို့နောက်မှ ကပ်လျက် လိုက်ပါလာသည်။

ထျန်းကျီမျှော်စင်တွင် မျှော်စင်သခင်၏ စကားသည် ဥပဒေဖြစ်ပြီး မည်သူမျှ မလွန်ဆန်ရဲကြပေ။ မကြာမီ ထျန်းကျီမျှော်စင်မှ တပည့်များအားလုံး ဂိုဏ်းအပြင်ဘက်သို့ ရွှေ့ပြောင်းသွားကြသည်။ ထျန်းကျီမျှော်စင်သခင်သည် သမားတော်ကြီးနှင့် သူ့အဖွဲ့ကို လုချင်းရှိရာ ခြံဝင်းနှင့် မိုင်ဝက်ခန့်ဝေးသော မျှော်စင်မြင့်တစ်ခုပေါ်သို့ ခေါ်ဆောင်သွားလေသည်။ ထိုနေရာမှနေ၍ ဘာဖြစ်နေသည်ကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့နိုင်သည်။

"ဆရာ... ခုနကပြောလိုက်တာ ကောင်းကင်ပေါ်က မီးခိုးရောင်တိမ်တိုက်က အတိဒုက္ခတိမ်တိုက်ဆိုတာလား" ရင်တဒိတ်ဒိတ်ခုန်စေလောက်အောင် ကြောက်စရာကောင်းပြီး ဆက်လက်စုဝေးနေဆဲဖြစ်သော ခြံဝင်းအထက်မှ မီးခိုးရောင်တိမ်တိုက်ကို ကြည့်ရင်း လင်းကျိယွဲ့က မေးလိုက်သည်။

"ဟုတ်တယ်... အဲဒါ အတိဒုက္ခတိမ်တိုက်ပဲ။ မသေမျိုးကျင့်ကြံရေးခေတ်တွေမှာပဲ ပေါ်လာတတ်တယ်လို့ ပြောကြတယ်။ ငါလည်း ထျန်းကျီမျှော်စင်ရဲ့ ထိပ်တန်းလျှို့ဝှက်စာပေတွေထဲမှာ အကျဉ်းချုပ်လောက်ပဲ ဖတ်ဖူးတာ။ ဒီမှာ ပေါ်လာလိမ့်မယ်လို့ ဘယ်တုန်းကမှ မထင်ခဲ့မိဘူး" ထျန်းကျီမျှော်စင်သခင်သည် အတုံးလိုက် အခဲလိုက်ဖြစ်လုနီးပါး ဖြစ်နေသော မီးခိုးရောင်တိမ်တိုက်ကြီးကိုကြည့်ရင်း သူဖတ်ဖူးသည်များကို ပြန်ပြောင်းသတိရကာ အလွန်အမင်း တုန်လှုပ်မိလေသည်။

"အတိဒုက္ခတိမ်တိုက် ပေါ်လာတယ်ဆိုတာ သာမန်အသိဥာဏ်ထက်ကျော်လွန်တဲ့ ဖြစ်တည်မှုမျိုး ပေါ်ထွန်းလာတာကို ပြသတာလို့ ပြောကြတယ်။ အဲဒါကြောင့် ကောင်းကင်နဲ့မြေကြီးရဲ့ စည်းမျဉ်းတွေက တုံ့ပြန်ပြီး အတိဒုက္ခကျရောက်စေတာပဲ။ အတိဒုက္ခကို ကျော်လွှားနိုင်မှပဲ အဲဒီဖြစ်တည်မှုက မွေးဖွားလာနိုင်မှာလေ"

"ဒါဆို အတိဒုက္ခတိမ်တိုက်က သခင်လေးလုကို ပစ်မှတ်ထားနေတာလား" လင်းကျိယွဲ့က ထပ်မေးလိုက်သည်။

"ငါလည်း သေချာမသိဘူး" ထျန်းကျီမျှော်စင်သခင်က ခေါင်းခါလိုက်သည်။

သို့သော် သူ့စိတ်ထဲတွင်မူ အတိဒုက္ခတိမ်တိုက်သည် လုချင်းကို ဦးတည်နေသည်မှာ သေချာသလောက်ရှိကြောင်း တွေးမိနေသည်။

လုချင်းသည် အဘယ်ကြောင့် ဤမျှ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်ပြီး ကြောက်စရာကောင်းနေရသနည်း ဆိုသည်ကို ယခုမှ သူ နားလည်သွားတော့သည်။ "မွေးဖွားပြီးနယ်ပယ်" တွင်သာ ရှိသေးသော်လည်း "မွေးရာပါနယ်ပယ်" ကျွမ်းကျင်သူများကို ယှဉ်ပြိုင်တိုက်ခိုက်နိုင်ပြီး၊ မွေးရာပါနယ်ပယ်ကို အပြည့်အဝ ကျွမ်းကျင်ထားသူများပင် သူ့ပြိုင်ဘက် မဟုတ်ကြပေ။

သူ့စွမ်းအားသည် အလွန်ထူးခြားသော အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေသဖြင့် အတိဒုက္ခတိမ်တိုက်ကိုပင် ဖိတ်ခေါ်နိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

သမားတော်ကြီးလည်း ထိုအချက်ကို သဘောပေါက်သွားပြီး စိုးရိမ်တကြီး မေးလိုက်သည်။ "မျှော်စင်သခင်... လုချင်းက ဒီအတိဒုက္ခကို ဘယ်လိုလုပ် ကျော်လွှားနိုင်မှာလဲ"

"ကျုပ်လည်း မသိဘူး" ထျန်းကျီမျှော်စင်သခင်က ခေါင်းခါလိုက်သည်။ "ကျုပ်တို့ ထျန်းကျီမျှော်စင်မှာ အတိဒုက္ခတိမ်တိုက်နဲ့ ပတ်သက်တဲ့ မှတ်တမ်းတွေ သိပ်မရှိဘူး။ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်တွေ ပေါကြွယ်ဝတဲ့ မသေမျိုးကျင့်ကြံရေးခေတ်မှာတောင် ရှားပါးခဲ့တယ်လို့ပဲ ပြောထားတယ်။ လျှို့ဝှက်နယ်မြေကြီးလေးခုက လူတွေလောက်ပဲ အသေးစိတ် သိကြလိမ့်မယ်"

ဤစကားကို ကြားသောအခါ၌ သမားတော်ကြီးသည် ခြံဝင်းဘက်သို့ စိုးရိမ်ပူပန်စွာ လှမ်းကြည့်လိုက်လေသည်။ သူ့တပည့်ကို ယုံကြည်သော်လည်း လုချင်း ဤအတိဒုက္ခကို ဘေးကင်းစွာ ကျော်လွှားနိုင်မည်ဟု မည်သူမျှ အာမမခံနိုင်ကြပေ။

မာကူးနှင့် အခြားသူများလည်း အလားတူ တွေးနေကြသော်လည်း ကောင်းကင်ပေါ်မှ ကြောက်မက်ဖွယ် အရှိန်အဝါများ ထုတ်လွှတ်နေသော မီးခိုးရောင်တိမ်တိုက်ကြီးကို ကြည့်ရင်း လုချင်းကို ကူညီရန် သူတို့ ဘာမှမတတ်နိုင်ကြောင်း သိလိုက်ကြသည်။

ရှောင်ယန်တစ်ယောက်သာ သတိမေ့နေဆဲဖြစ်သော ရှောင်လီကို တင်းကျပ်စွာ ဖက်ထားရင်း သူမ၏ မျက်လုံးများတွင် ခိုင်မာသော ဆုံးဖြတ်ချက်များ ပြည့်နှက်နေသည်။ သူမ၏ အစ်ကိုသည် သူမကို ဘယ်တော့မှ တစ်ယောက်တည်း ထားခဲ့မည် မဟုတ်ဟု ကတိပေးထားသဖြင့် ထိုမီးခိုးရောင်တိမ်တိုက်ကြီးကို သေချာပေါက် အနိုင်ယူနိုင်လိမ့်မည်ဟု ယုံကြည်နေလေသည်။

"ဆရာ... အတိဒုက္ခတိမ်တိုက်က ပြောင်းလဲနေပြန်ပြီ" လူတိုင်း စိုးရိမ်ပူပန်နေချိန်တွင် လင်းကျိယွဲ့က ရုတ်တရက် အံ့အားသင့်နေသည့်အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

အားလုံး လှမ်းကြည့်လိုက်ကြသောအခါ မီးခိုးရောင် အတိဒုက္ခတိမ်တိုက်မှာ တကယ်ပင် ပြောင်းလဲနေလေ၏။ မီးခိုးရောင်မှာ ပိုမိုရင့်လာပြီး အနက်ရောင်ဘက်သို့ ကူးပြောင်းလာခဲ့ကာ တိမ်တိုက်ထဲတွင် လျှပ်စီးများ လက်ခနဲ လက်ခနဲ ဖြစ်ပေါ်နေပြီး ပစ်ချတော့မည့်ဟန် ရှိနေသည်။

ထိုအချိန်တွင် မည်သူမျှ မမြင်နိုင်သော ခြံဝင်းငယ်လေးထဲ၌ တင်ပျဉ်ခွေထိုင် ကျင့်ကြံနေသော လုချင်းသည် ရုတ်တရက် မျက်လုံးများ ပွင့်လာပြီး အံ့သြသွားသော အရိပ်အယောင်များ ဖြတ်သန်းသွားလေသည်။

"ထင်ထားတဲ့အတိုင်းပဲ၊ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်တွေ ပြန်လည်နိုးထလာပြီးနောက်ပိုင်း ပေါ်လာတဲ့ ဒီ 'ကမ္ဘာ့မူလအစ ချီစွမ်းအင်'မှာ အရာအားလုံးကို ပြောင်းလဲတိုးတက်စေပြီး လွှမ်းခြုံနိုင်တဲ့ 'တာအိုစည်းချက်' အငွေ့အသက်တွေ ပါဝင်နေတာပဲ။ ငါ့အရည်အချင်းနဲ့တောင် တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းလောက်ပဲ နားလည်နိုင်သေးတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒါလေးကတောင် ငါ့ကို အများကြီး အကျိုးရှိစေတယ်။ တကယ်လို့များ အပြည့်အဝ နားလည်သဘောပေါက်နိုင်ခဲ့ရင် တွေးကြည့်လို့တောင် ရမှာမဟုတ်ဘူး"

လုချင်းသည် သူ့သိမြင်နားလည်မှုများထဲတွင် စီးမျောနေဆဲမှာပင် သူ့အထက်တည့်တည့်၌ အားကောင်းသော အရှိန်အဝါတစ်ခု စုဝေးနေပြီး သူ့ကို ပစ်မှတ်ထားနေသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရ၏။

သူ နည်းနည်းလန့်သွားပြီး ပတ်ဝန်းကျင်မှ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး စည်းမျဉ်းများကို အာရုံခံရန် သူ့ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို ဖြန့်ကျက်လိုက်သည်။ မကြာမီတွင် ဘာဖြစ်နေသည်ကို သူနားလည်သွားပြီး ကောင်းကင်ပေါ်မှ မီးခိုးရောင်တိမ်တိုက်ကို မြင်လိုက်ရလေသည်။

"သြော်... ငါ သဘောပေါက်ပြီ။ ငါ့ရဲ့ စုဆောင်းထားမှုက အရမ်းများနေပြီး မွေးဖွားပြီးနယ်ပယ် ရဲ့ ကန့်သတ်ချက်ထက် အများကြီး ကျော်လွန်နေလို့ ကောင်းကင်နဲ့မြေကြီးရဲ့ စည်းမျဉ်းတွေက တုံ့ပြန်ပြီး ငါ့ကို စမ်းသပ်ဖို့ အတိဒုက္ခစေလွှတ်လိုက်တာကိုး"

လုချင်း၏ စိတ်ထဲတွင် "လီ‌ဟော်ဂိုဏ်း" ၏ အမွေအနှစ်အားလုံး ရှိနေသဖြင့် မီးခိုးရောင်တိမ်တိုက်က ဘာကို ကိုယ်စားပြုကြောင်း သူ ကောင်းစွာ သိရှိလေသည်။

အရင်တုန်းက သူ ဘာကြောင့် "မွေးရာပါနယ်ပယ်" သို့ မတက်လှမ်းနိုင်ခဲ့သလဲ ဆိုသည်ကိုလည်း နားလည်သွားသည်။ သူ့အခြေခံက ကြီးမားလွန်းနေပြီး အတိဒုက္ခကို ခံယူပြီးမှသာ သူ့ခန္ဓာကိုယ်က "မွေးရာပါ ခန္ဓာကိုယ်" အဖြစ် ပြောင်းလဲနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်က ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး စည်းမျဉ်းများမှာ ပြောင်းလဲတိုးတက်နေဆဲဖြစ်ပြီး အတိဒုက္ခတိမ်တိုက် မဖွဲ့စည်းနိုင်သေးသဖြင့် သူ့ကို အဆင့်တက်ခွင့် မပေးခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ တစ်နည်းအားဖြင့်ဆိုရသော် လုချင်း၏ ကြီးထွားနှုန်းက ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး စည်းမျဉ်းများ၏ ပြောင်းလဲနှုန်းထက် ကျော်လွန်သွားခဲ့ရာ ကောင်းကင်ဘုံက သူ့အဆင့်တက်မည့် အခြေအနေများကို မဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်တော့ဘဲ ချီကို ခန္ဓာကိုယ်ထဲ စုပ်ယူနိုင်သည့်အပြင် ၊ ချီစွမ်းအင်အစစ်ကိုပါ ကျင့်ကြံနိုင်သော်လည်း မွေးဖွားပြီးနယ်ပယ်တွင်သာ ဆက်ရှိနေရသည့် ထူးဆန်းသောအခြေအနေတွင် ပိတ်မိနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

အခြေအနေကို နားလည်လိုက်သည်နှင့် လုချင်း၏ စိတ်နှလုံးမှာ တည်ငြိမ်သွားလေသည်။ အတိဒုက္ခတိမ်တိုက်ထဲတွင် စုဝေးနေသော စွမ်းအားများကို ခံစားရင်း သူ ပြုံးလိုက်မိ၏။ "ကောင်းကင်အတိဒုက္ခ ဟုတ်လား... ဒဏ္ဍာရီထဲကအတိုင်း တကယ်ပဲ ကြောက်စရာကောင်း ၊ မကောင်း ကြည့်ကြသေးတာပေါ့"

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သူ့စိတ်ဝိညာဉ်များ တက်ကြွလာကာ သူ့အရှိန်အဝါသည် ရုတ်ချည်းပင် ထိုးတက်သွားတော့လေ၏။ သူ့ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ မျက်ခုံးကြားမှ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီးနောက်၌ ပတ်ဝန်းကျင်မှ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး စည်းမျဉ်းများနှင့်အတူ ပဲ့တင်ထပ်ကာ မမြင်နိုင်သော စွမ်းအင်များကို ဆွဲယူလိုက်သည်။

သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ ဒျန်ထျန်ချီပင်လယ်သည် ရေကစားနေသော နဂါးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ အားကောင်းသော စုပ်ယူမှုစွမ်းအားကို ထုတ်လွှတ်ကာ ပတ်ဝန်းကျင်မှ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို စုပ်ယူပြီး ကိုယ်ပိုင်စွမ်းအားအဖြစ် သန့်စင်လိုက်လေသည်။

ဤအချိန်တွင် လုချင်းသည် မွေးဖွားပြီးနယ်ပယ်၏အကန့်အသတ်ဆီသို့ နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံ တွန်းအားပေးလိုက်ပြန်သည်။

လုချင်း၏ အဆင့်တက်ချိုးဖျက်မှုကို အာရုံခံမိသကဲ့သို့ ကောင်းကင်ပေါ်မှ အတိဒုက္ခတိမ်တိုက်သည် ချက်ချင်း တုံ့ပြန်လာသည်။ ဖြည်းညှင်းစွာ စတင်လည်ပတ်လာပြီး ၎င်း၏ ဗဟိုချက်တွင် တောက်ပသော အလင်းရောင်များ စုဝေးကာ လက်ခနဲ ဖြစ်သွားတော့လေ၏။

ထို့နောက် မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် မရေမတွက်နိုင်သော ကြည့်ရှုသူများ၏ အံ့အားသင့်နေသော မျက်လုံးများအောက်၌ မိုးခြိမ်းသံကြီး ဟိန်းထွက်လာပြီး အဖြူရောင် လျှပ်စီးကြောင်းကြီးတစ်ခု အောက်သို့ ပစ်ချလိုက်လေသည်။

ဂျိန်း

လျှပ်စီးကြောင်း၏ ပြင်းထန်သော စွမ်းအားကြောင့် လုချင်းရှိနေသော အိမ်ခေါင်မိုးမှာ ချက်ချင်း ကြေမွသွားပြီး ပတ်ဝန်းကျင်မှ နံရံများပါ ပြိုကျကုန်သည်။ အထဲတွင် ထိုင်နေသော လုချင်းမှာမူ လျှပ်စီးကြောင်း၏ တည့်တည့်ထိမှန်ခြင်းကို ခံလိုက်ရလေသည်။

လျှပ်စီးများ ကွဲလွင့်သွားသောအခါ၌ လုချင်းရှိခဲ့သော အိမ်မှာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး အပျက်အစီးများသာ ကျန်ရစ်တော့သည်။ အပျက်အစီးပုံ၏ အလယ်ဗဟိုတွင် လျှပ်စီးဒဏ်ကို ခံခဲ့ရသော လုချင်းမှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် မီးကျွမ်းနေပြီး ခန္ဓာကိုယ်အစိတ်အပိုင်းအချို့တွင် လျှပ်စီးဖောက်ထွက်သွားသည့် အပေါက်များပင် ဖြစ်ပေါ်နေလေသည်။

"ညီလေးလုချင်း"

"ကိုကို"

"သခင်လေးလု"

"သခင်လေးလု"

မျှော်စင်ပေါ်တွင် ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသူတိုင်းက ထိတ်လန့်တကြား အော်ဟစ်မိလိုက်ကြလေသည်။

…

အခန်း ၂၉၄ - အသက်ဓာတ်စွမ်းအင်၊ မိုးကြိုးအတိဒုက္ခများ ဆက်တိုက်ကျရောက်ခြင်း

တစ်ကိုယ်လုံး မီးကျွမ်းမည်းနက်နေသော လုချင်းသည် မာကူးနှင့် အခြားသူများ၏ အထိတ်တလန့်အော်သံများကို ကြားလိုက်ရသော်လည်း သူ့အာရုံအလုံးစုံမှာ အတိဒုက္ခကို ခံနိုင်ရည်ရှိရေး၌သာ ရှိနေသဖြင့် ပြန်ပြောရန် အချိန်မရှိပေ။

ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှ ဒဏ်ရာများကို ခံစားရင်း လုချင်း သက်ပြင်းမချဘဲ မနေနိုင်တော့။ ဤအတိဒုက္ခတိမ်တိုက်မှ လျှပ်စီးများသည် တကယ့်ကို ကြောက်စရာကောင်းလှပါ၏။ ကန့်သတ်ချက်ပေါင်းများစွာကို ချိုးဖျက်ထားပြီး သာမန် မွေးဖွားပြီးနယ်ပယ်ကျင့်ကြံသူများထက် အဆများစွာ သာလွန်သည့် သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကြံ့ခိုင်မှုဖြင့်ပင်လျှင် တစ်ချက်တည်းသော ရိုက်ချက်အပြီး၌ ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရရှိခဲ့လေပြီပင်။

ယခုအခါ သူ့အရေပြားများ မီးကျွမ်းနေရုံသာမက ခန္ဓာကိုယ်အနှံ့ အပေါက်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ သူ့ကိုယ်တွင်းအင်္ဂါများပင် တစ်ဝက်ခန့် ကျက်သွားသလိုဖြစ်နေပြီး သွေးကြောများနှင့် အပ်စိုက်မှတ်နေရာများမှာလည်း လုံးဝ ဖရိုဖရဲဖြစ်ကာ ပျက်စီးလုနီးပါး ဖြစ်နေသည်။ သူ့မျက်ခုံးကြားမှ စွမ်းအင်အချက်အချာနေရာမှလွဲ၍ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ကောင်းမွန်သည့်နေရာဟူ၍ တစ်ခုမျှ မကျန်တော့ပေ။ ဤဒဏ်ရာများသည် သူ့ကို လုံးဝ မသန်စွမ်းဖြစ်သွားစေသည်ဟုပင် ဆိုနိုင်လေသည်။

သို့သော် ဒဏ်ရာပြင်းထန်သော်လည်း လုချင်းသည် တစ်စုံတစ်ခုကို စောင့်ဆိုင်းနေသကဲ့သို့ တည်ငြိမ်နေဆဲပင်။

နောက်တစ်ခဏတွင် လေထဲမှ အဖြူရောင်မြူခိုးများ ပေါ်ထွက်လာပြီး သူ့ကို လွှမ်းခြုံလိုက်သည်။ ဤမြူခိုးများသည် အသက်စွမ်းအင်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး ဆန်းကြယ်သော အရှိန်အဝါအချို့ ပါဝင်နေသည်။ လုချင်း၏ ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ထိတွေ့လိုက်သည်နှင့် သူ့နာကျင်မှုများမှာ များစွာ သက်သာသွားလေသည်။

လုချင်းသည် တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ သူ့ကျင့်ကြံခြင်းနည်းစနစ်ကို အသက်သွင်းလိုက်ပြီး မြူခိုးအားလုံးကို ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ချက်ချင်း စုပ်ယူလိုက်တော့၏။

"ထင်တဲ့အတိုင်းပဲ၊ မိုးကြိုးအတိဒုက္ခပြီးရင် 'အသက်ဓာတ်စွမ်းအင်' ရောက်လာတာကိုး။ လီဟော်ဂိုဏ်းရဲ့ မှတ်တမ်းတွေက ငါ့ကို မလိမ်ခဲ့ဘူးပဲ"

လီဟော်ဂိုဏ်းမှ ချန်ထားရစ်ခဲ့သော မှတ်တမ်းများအရ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၏ အလိုဆန္ဒသည် အတိဒုက္ခတိမ်တိုက်များကို ဖန်တီးပြီး မိုးကြိုးပစ်ချခြင်းမှာ အတိဒုက္ခခံယူသူကို လုံးဝဖျက်ဆီးပစ်ရန် မဟုတ်ဘဲ သန့်စင်ခြင်းနှင့် ပုံသွင်းခြင်း ပုံစံတစ်မျိုးသာဖြစ်ကြောင်း လုချင်း သိထားသည်။ ထို့ကြောင့် အတိဒုက္ခတိမ်တိုက်များသည် ကြောက်စရာကောင်းသော်လည်း အသက်ဓာတ်အငွေ့အသက်အချို့ ပါဝင်နေတတ်ပါ၏။ အတိဒုက္ခလျှပ်စီး တစ်ချက်ကို ကြံ့ကြံ့ခံနိုင်တိုင်း ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးကလည်း "အသက်ဓာတ်စွမ်းအင်" ကို ချီးမြှင့်ပေးလေသည်။

ဤအသက်ဓာတ်စွမ်းအင်မှာ စကားဖြင့် ဖော်ပြ၍မရနိုင်လောက်အောင် ဆန်းကြယ်လှ၏။ သေသူကို ရှင်စေနိုင်ပြီး အရိုးမှ အသားပြန်ဖြစ်စေနိုင်လောက်အောင်ထိ တကယ်ကို အံ့ဖွယ်ကောင်းလှသည်ပင်။

လုချင်းက မြူခိုးများကို ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ စုပ်ယူလိုက်သောအခါ၌ ၎င်းတို့ ဖြတ်သန်းသွားရာ နေရာတိုင်းတွင် ကိုယ်တွင်းအင်္ဂါများ လျင်မြန်စွာ ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာရုံသာမက သွေးကြောများနှင့် အပ်စိုက်မှတ်နေရာများလည်း ပြန်လည်ဖွဲ့စည်းလာကြသည်။

အချိန်တိုအတွင်းမှာပင် လုချင်း၏ ဒဏ်ရာအများစု သက်သာပျောက်ကင်းသွားသည်။ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှ အပေါက်များ လုံးဝ ပြန်ပိတ်သွားပြီး သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကြံ့ခိုင်မှုသည် ဒဏ်ရာမရခင်ကထက်ပင် ပိုမိုသာလွန်လာခဲ့လေ၏။

"ဝမ်းသာစရာပဲ ညီလေးလုချင်း အဆင်ပြေသွားပြီ"

မျှော်စင်ပေါ်မှ လူများမှာ ဤမြင်ကွင်းကြောင့် အလွန်ဝမ်းမြောက်သွားကြသည်။ စောစောက လုချင်း၏ ကြောက်မက်ဖွယ် ဒဏ်ရာများကို မြင်လိုက်ရသောအခါ၌ သူအသက်ရှင်တော့မည် မဟုတ်ဟု ထင်ခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။

ယခုမှ ထျန်းကျီမျှော်စင်သခင်လည်း သက်ပြင်းချနိုင်သွားတော့၏။

သို့သော် မကြာမီ တစ်ခုခု မှားယွင်းနေကြောင်း သူ သတိပြုမိလိုက်သည်။ သူ ကောင်းကင်ကို မော့ကြည့်လိုက်ရင်း မျက်နှာအမူအရာ ပြောင်းလဲသွားလေသည်။ "မဟုတ်သေးပါဘူး... ဘာလို့ အတိဒုက္ခတိမ်တိုက်တွေက မကွဲသွားသေးတာလဲ"

လုချင်းသည်လည်း ကောင်းကင်ကို မော့ကြည့်နေသည်။ ယခုအချိန်တွင် မီးကျွမ်းနေသော အရေပြားမှလွဲ၍ သူ့ဒဏ်ရာများ အားလုံးနီးပါး သက်သာသွားပြီဖြစ်သည်။ အရေပြားပေါ်မှ မီးလောင်ဒဏ်ရာများကိုမူ သူ တမင် ချန်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

အတိဒုက္ခတိမ်တိုက်များ ရှိနေသေးသဖြင့် သူ့အတိဒုက္ခမှာ မပြီးဆုံးသေးပေ။ နောက်ထပ် ကျရောက်လာမည့် လျှပ်စီးဒဏ်ကို ရင်ဆိုင်ရန် အသက်ဓာတ်စွမ်းအင်အချို့ကို သူ ချန်ထားရန် လိုအပ်ပါသေး၏။

"လီဟော်ဂိုဏ်းရဲ့ မှတ်တမ်းတွေအရဆိုရင် ကောင်းကင်နဲ့မြေကြီးရဲ့ အလိုဆန္ဒကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာတဲ့ အတိဒုက္ခတိမ်တိုက်တွေရဲ့ လျှပ်စီးစွမ်းအားက အရောင်ပေါ် မူတည်ပြီး ကွာခြားတယ်။ မီးခိုးရောင် အတိဒုက္ခတိမ်တိုက်တွေက အားအနည်းဆုံးပဲ။ ဒါပေမဲ့ မီးခိုးရောင်အချင်းချင်းမှာလည်း ကွာခြားမှုတွေ ရှိသေးတယ်။

အားအနည်းဆုံး မီးခိုးရောင်တိမ်တိုက်က လျှပ်စီးတစ်ချက်ပဲ ပစ်ပေမဲ့ အားအကောင်းဆုံးကတော့ ကိုးကြိမ်အထိ ပစ်နိုင်ပြီး နောက်ပစ်တဲ့အချက်တွေက အရင်အချက်တွေထက် ပိုပြင်းထန်တယ်"

လုချင်းသည် သူ့အထက်မှ အတိဒုက္ခတိမ်တိုက်များကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။ ဤအတိဒုက္ခတွင် လျှပ်စီး ဘယ်နှချက် ခံရမည်ကို သူ မသိပေ။ သို့သော် တိမ်တိုက်များ မကွဲလွင့်သေးသည့်အပြင် စွမ်းအားများ ပိုမိုတိုးပွားလာနေသည်ကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် တစ်ချက်၊ နှစ်ချက်နှင့် ပြီးမည် မဟုတ်ကြောင်း ရှင်းနေလေ၏။

ထို့ကြောင့် သူသည် အသက်ဓာတ်စွမ်းအင် အားလုံးကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း မသုံးစွဲလိုက်ဘဲ အရေးပေါ်အတွက် ဒျန်ထျန်ထဲတွင် အချို့ ချန်ထားလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

လုချင်း၏ ဒဏ်ရာများ သက်သာသွားသည်ကို အာရုံခံမိသကဲ့သို့ အထက်မှ အတိဒုက္ခတိမ်တိုက်များသည် အချိန်ဆွဲမနေတော့ပေ။ ယခင်ကထက် ပိုထူပြီး ပိုတောက်ပသော နောက်ထပ် လျှပ်စီးတစ်ချက်က တည့်တည့်ကို ကျဆင်းလာပြန်၏။

"အားးးးး" လုချင်း ပြန်ကောင်းလာ၍ ဝမ်းသာနေကြသော မျှော်စင်ပေါ်မှ မာကူးနှင့် အခြားသူများမှာ ကောင်းကင်မှ နောက်ထပ် လျှပ်စီးတစ်ခု ကျလာသည်ကို မြင်သောအခါ၌ ထပ်မံ၍ အာမေဋိတ်တကြော်ကြော် ဖြစ်သွားကြပြန်သည်။

ဂျိန်း

လုချင်းသည် လျှပ်စီးကို သူ့ခန္ဓာကိုယ်ဖြင့် နောက်တစ်ကြိမ် ရင်ဆိုင်လိုက်ပြန်၏။ အတိဒုက္ခလျှပ်စီးသည် ကပ်ဘေးတစ်ခု ဖြစ်သလို အခွင့်အရေးတစ်ခုလည်း ဖြစ်သည်။ လျှပ်စီးကို များများခံနိုင်လေလေ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးက နောက်ပိုင်းတွင် ချီးမြှင့်မည့် ကံကောင်းခြင်းက ကြီးမားလေလေပင်။

အတိဒုက္ခလျှပ်စီးကို ချေဖျက်ရန် အခြားနည်းလမ်းများ သူ သုံးနိုင်သော်လည်း ထိုသို့လုပ်ခြင်းသည် ဖြတ်လမ်းနည်းလိုက်ခြင်းနှင့် တူနေလိမ့်မည်။ ထို့ကြောင့် သူ ခံနိုင်ရည်ရှိနေသမျှ ကာလပတ်လုံး သူ့ဝှက်ဖဲများကို ထုတ်သုံးရန် အစီအစဉ်မရှိပေ။

လျှပ်စီး၏ ပြင်းထန်သော စွမ်းအားက လုချင်း၏ တစ်ကိုယ်လုံးကို ဖြတ်စီးသွားသည်။ ဤရိုက်ချက်သည် ယခင်အချက်ထက် အဆများစွာ ပိုပြင်းထန်ပါ၏။ အသက်ဓာတ်စွမ်းအင်ဖြင့် ပြန်လည်ပြုပြင်ထားသော လုချင်း၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပိုမိုကြံ့ခိုင်လာသော်လည်း ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၏ ထိုမျှလောက်သော စွမ်းအားကို မခံနိုင်သေးပေ။

ခဏအတွင်းမှာပင် လျှပ်စီးစွမ်းအားကြောင့် သူ ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရသွားပြီး ခန္ဓာကိုယ်မှ တူးနံ့များပင် ထွက်လာတော့၏။ လက်သီးဆုပ်အရွယ် အပေါက်ကြီးအချို့ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖောက်ထွက်သွားပြီး ကိုယ်တွင်းအင်္ဂါများ အားလုံးနီးပါး ကျက်သွားလေသည်။

သူ့ဒဏ်ရာများမှာ ယခင်ကထက်တောင် ပို၍ ပြင်းထန်လေ၏။

"အားချင်း" လုချင်း၏ ဆိုးရွားသော အခြေအနေကို မြင်ပြီး သမားတော်ကြီးပင် စိုးရိမ်လာသည်။

"ဆရာ... ကျွန်တော် အဆင်ပြေပါတယ်။ စိတ်ပူစရာမလိုပါဘူး" ခေါင်းပြန်မော့လာသော လုချင်း၏ အသံထွက်လာသည်။ လူအုပ်ကြီး၏ ကြောက်ရွံ့မှုမှာ ဝမ်းသာမှုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး သမားတော်ကြီး တစ်ခုခု ပြောရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် လုချင်း၏ အသံ ထပ်ထွက်လာ၏။

"ဆရာ... ကျွန်တော် အခု အတိဒုက္ခကိုပဲ အပြည့်အဝ အာရုံစိုက်ဖို့ လိုပါတယ်။ ကျွန်တော့်ကို ကာကွယ်ပေးထားကြပါ"

နောက်ထပ် အတိဒုက္ခတစ်ခု ကျဦးမှာလား။

လူအုပ်ကြီးမှာ သူ့စကားကြောင့် လန့်ဖျပ်သွားကြသည်။ သို့သော် ထိုအချိန်တွင် အသက်ဓာတ်စွမ်းအင်များ ပြန်လည်ပေါ်ထွက်လာပြီး လုချင်းကို လွှမ်းခြုံလိုက်ရာ သမားတော်ကြီးနှင့် အခြားသူများ မေးချင်သော မေးခွန်းများကို မျိုသိပ်လိုက်ရတော့သည်။

လုချင်းသည် အလွန်အန္တရာယ်များသော အခြေအနေတွင် ရှိနေကြောင်း သူတို့ သိလိုက်ကြသည်။ မည်သည့်မေးခွန်းမဆို အတိဒုက္ခပြီးဆုံးသည်အထိ စောင့်ရပေမည်။

လုချင်း၏ ဒဏ်ရာများ ပြင်းထန်သော်လည်း ယခုတစ်ကြိမ် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးမှ ချီးမြှင့်သော အသက်ဓာတ်စွမ်းအင်မှာလည်း သိသိသာသာ တိုးလာသဖြင့် သူ့ကို အပြည့်အဝ ပြန်ကောင်းသွားစေသည်။ ယခင်ကကဲ့သို့ပင် လုချင်းသည် အသက်ဓာတ်စွမ်းအင်အားလုံးကို မသုံးစွဲဘဲ ဒျန်ထျန်ထဲတွင် အချို့ကို ချန်ထားလိုက်ပြန်၏။

အရင်က အသက်ဓာတ်စွမ်းအင်အချို့ ချန်ထားခဲ့သောကြောင့်သာ အရေးကြီးသော အချိန်တွင် သူ့ဒျန်ထျန်ကို ကာကွယ်ပေးနိုင်ခဲ့ပြီး ယခင်ရိုက်ချက်မှ သူ အသက်ရှင်လွတ်မြောက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

လုချင်း ပြန်ကောင်းသွားသည်ကို အာရုံခံမိသဖြင့် အတိဒုက္ခတိမ်တိုက်များသည် အသက်ရှူချိန်အနည်းငယ်အကြာတွင် နောက်ထပ် လျှပ်စီးတစ်ချက် ပစ်ချလိုက်ပြန်၏။ ဤသို့ဖြင့် လုချင်း ပြန်ကောင်းလာတိုင်း ကောင်းကင်ဘုံက သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို ပစ်မှတ်ထား၍ နောက်ထပ် လျှပ်စီးတစ်ချက် ပစ်ချလေသည်။

မကြာမီ ဆဋ္ဌမမြောက် လျှပ်စီး ကျရောက်လာခဲ့၏။

ဂျိန်း

ဤရိုက်ချက်ကြောင့် အသက်ဓာတ်စွမ်းအင်ဖြင့် ကုသထားကာစ လုချင်းမှာ ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရသွားပြန်သည်။ သွေးများ ပန်းထွက်လာပြီး ပြင်းထန်သော အပူချိန်ကြောင့် ခြောက်သွေ့သွားကာ၊ အပေါက်များအပြင် သူ့ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် အက်ကွဲကြောင်းများပါ ပေါ်လာသဖြင့် အချိန်မရွေး တစစီ ကွဲကြေသွားနိုင်မည့်ပုံ ပေါက်နေလေသည်။

"သခင်လေးလု..." လုချင်း၏ အခြေအနေကို ကြည့်ရင်း ဟူကျိကျစ်ခင်မျာ မျက်ရည်ပင်မထိန်းနိုင်တော့ပေ။ လုချင်း ခံစားနေရမည့် နာကျင်မှုကို သူမ တွေးပင်မတွေးကြည့်ရဲ။

အနီးတွင် ရပ်နေသော ထျန်းကျီမျှော်စင်သခင်မှာလည်း ထပ်တူထပ်မျှ တုန်လှုပ်နေလေ၏။ "လျှပ်စီး ခြောက်ချက်တောင် ရှိသွားပြီ... သခင်လေးလုရဲ့ အခြေခံအုတ်မြစ်က ဘယ်လောက်တောင် နက်ရှိုင်းနေလို့ ခြောက်ချက်နဲ့အထက်ကို ဖိတ်ခေါ်နိုင်ရတာလဲ"

အတိဒုက္ခတိမ်တိုက်များအကြောင်း သူ့နားလည်မှု ကန့်သတ်ချက်ရှိသော်လည်း ထျန်းကျီမျှော်စင်သခင် သေချာပေါက် သိသော အရာတစ်ခု ရှိသည်။ သက်ရှိတစ်ဦးက လျှပ်စီးရိုက်ချက် ပိုများများ ဖိတ်ခေါ်နိုင်လေလေ သူတို့၏ အခြေခံအုတ်မြစ်က ပိုခိုင်မာလေလေ ဖြစ်သည်။

လုချင်းအနေဖြင့် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးကို အတိဒုက္ခတိမ်တိုက်များ ဖွဲ့စည်းစေနိုင်ခဲ့ခြင်းကပင် ထျန်းကျီမျှော်စင်သခင်ကို တုန်လှုပ်စေခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။ ယခု လုချင်းက လျှပ်စီး ခြောက်ချက်အထိ ဖိတ်ခေါ်နိုင်ခဲ့ပြီး ပြီးဆုံးမည့်ပုံလည်း မပေါ်သေးသည်ကို မြင်ရသောအခါ၌ မျှော်စင်သခင်၏ တုန်လှုပ်မှုမှာ စကားဖြင့်ပင် ဖော်ပြ၍မရနိုင်တော့ချေ။

ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးက ဤမျှများပြားသော လျှပ်စီးများ ပစ်ချရလောက်အောင် လုချင်း၏ အခြေခံအုတ်မြစ် မည်မျှ ခိုင်မာသည်ကို သူ မှန်းဆ၍ပင် မရနိုင်တော့ပေ။

ထျန်းကျီမျှော်စင်သခင် တစ်ယောက်တည်း တုန်လှုပ်နေခြင်း မဟုတ်ပါ။ ထျန်းကျီမျှော်စင်၏ အပြင်ဘက်၊ အတိဒုက္ခတိမ်တိုက် မဖုံးလွှမ်းသော နေရာတွင် စုဝေးနေကြသော အဖွဲ့အစည်းအသီးသီးမှ ကျွမ်းကျင်သူများသည်လည်း ထပ်တူထပ်မျှ အံ့အားသင့်နေကြသည်။

ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးမှ ဤကဲ့သို့သော စွမ်းအားမျိုးကို သူတို့ ယခင်က တစ်ခါမှ မကြုံဖူးကြပေ။ အတိဒုက္ခတိမ်တိုက်များနှင့် ၎င်းတို့ ပစ်ချသော လျှပ်စီးများမှာ ကြောက်ခမန်းလိလိ အားကောင်းလှပါ၏။ ထိုလျှပ်စီးများထဲမှ တစ်ချက်လောက်ဆိုလျှင်ပင် သူတို့ကို ချက်ချင်း သေစေနိုင်လောက်သည်။

ထျန်းကျီမျှော်စင်ထဲတွင် မည်သည့်အရာ ရှိနေ၍ ဤမျှကြောက်စရာကောင်းသော ဖြစ်စဉ်ကို ဖြစ်ပေါ်စေသနည်းဆိုသည်ကို တွေးကြည့်ရန်ပင် ခက်ခဲလှသည်။

ဘုန်းကြီးရွှမ်မင်းနှင့် အနက်ရောင်ဝတ်ရုံ ဝတ်ထားသူကဲ့သို့ အတိဒုက္ခတိမ်တိုက်များအကြောင်း ပိုသိသော ကျွမ်းကျင်သူများမှာ တုန်လှုပ်ရုံသာမက ပြင်းပြသော လိုချင်တပ်မက်စိတ်များပါ ပြည့်နှက်နေကြသည်။ ဤမျှများပြားသော လျှပ်စီးများကို ဖိတ်ခေါ်နိုင်ရန်မှာ သက်ရှိတစ်ဦး မဖြစ်နိုင်ပေ။ ကမ္ဘာကြီး စတင်ပြောင်းလဲကာစ၊ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ ယခုမှ ပြန်လည်နိုးထကာစ ဖြစ်သဖြင့် ဤကဲ့သို့ ကောင်းကင်ကို အံတုနိုင်သော သက်ရှိမျိုး ပေါ်ထွန်းလာရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။

အဆင့်အမြင့်ဆုံး ထူးခြားသော ရတနာတစ်ခုကသာ ဤကဲ့သို့ အတိဒုက္ခတိမ်တိုက်များကို ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်မည်။

"ရှေးဟောင်းမှတ်တမ်းတွေထဲက ဒဏ္ဍာရီလာ ဝိညာဉ်လက်နက်များ ဖြစ်နေမလား"

ဘုန်းကြီးရွှမ်မင်း၏ နှလုံးသား တုန်ခါသွားပြီး သူ့မျက်လုံးများထဲရှိ စိတ်အားထက်သန်မှုကို မထိန်းချုပ်နိုင်တော့ပေ။

အတိဒုက္ခတိမ်တိုက်များ ကွဲလွင့်သွားသည်နှင့် ဘာပဲဖြစ်နေပါစေ ဤရတနာကို အရယူမည်ဟု ချက်ချင်း ဆုံးဖြတ်လိုက်တော့၏။

အကယ်၍ အတိဒုက္ခခံယူနေသော အရာသည် ဒဏ္ဍာရီလာ ဝိညာဉ်လက်နက် အစစ်အမှန်ဖြစ်ပြီး သူသာ ထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့လျှင် ကျောင်းထိုင်ဆရာတော်ပင် သူ့ကို လေးစားရပေတော့မည်။

"ကြည့်စမ်း... နောက်ထပ် လျှပ်စီးတစ်ချက် လာနေပြန်ပြီ"

အတိဒုက္ခတိမ်တိုက်မှ ထွက်ပေါ်လာသော အားကောင်းသည့် အရှိန်အဝါများကြောင့် လူတိုင်း လွှမ်းမိုးခံနေရချိန်တွင် သတ္တမမြောက် လျှပ်စီးတစ်ချက် ထပ်မံ ကျဆင်းလာသည်ကို မြင်လိုက်ကြရသည်။

ဤလျှပ်စီးသည် ယခင်အချက်များထက် ပိုမိုတုတ်ခိုင်ပြီး ၎င်း၏ ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအားကြောင့် အားနည်းသော "မွေးရာပါနယ်ပယ်" ကျင့်ကြံသူအချို့မှာ ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်ကာ မြေပေါ်သို့ပင် လဲကျလုနီးပါး ဖြစ်သွားကြလေ၏။

"မကောင်းတော့ဘူး..." ကောင်းကင်မှ ကျဆင်းလာသော လျှပ်စီးကိုကြည့်ရင်း လုချင်း တွေးလိုက်မိစဉ်မှာပင် ရိုက်ချက်က သူ့ကို ထိမှန်သွားသည်။ နောက်တစ်ခဏတွင် အရာအားလုံး ဖြူဖွေးသွားပြီး သူ ဘာမျှမမြင်ရတော့ပေ။ နေရာအနှံ့ ပြန့်ကျဲနေသော လျှပ်စီးများထဲတွင် သူ့အသိစိတ်ပင် ပျောက်လွင့်လုနီးပါး ဖြစ်သွားရလေ၏။

လျှပ်စီးအချို့က သူ့အသိစိတ်ကို လုံးဝဖျက်ဆီးပစ်ရန် ကြိုးစားနေသကဲ့သို့ မျက်ခုံးကြားရှိ စွမ်းအင်အချက်အချာနေရာထဲသို့ ဝင်ရောက်ရန် ကြိုးစားနေသည်ကိုလည်း သူ ခံစားလိုက်ရသည်။

ကံကောင်းစွာဖြင့် နောက်ဆုံးအချိန်တွင် မျက်ခုံးကြားရှိ "ဝိညာဉ်အဆောင်"မှ စွမ်းအင်လှိုင်းများ ထုတ်လွှတ်လိုက်ပြီး "မြေကမ္ဘာဝိညာဉ်ပုလဲ" မှလည်း အလင်းတန်းများ ဖြာထွက်လာကာ လျှပ်စီးကို တားဆီးပေးလိုက်သဖြင့် အပ်စိုက်မှတ်နေရာများ တည်ငြိမ်သွားတော့လေ၏။

လျှပ်စီးများ ကွဲလွင့်သွားပြီး လုချင်း၏ ပုံရိပ် ပြန်ပေါ်လာသောအခါ ဟူကျိကျစ်နှင့် အခြားသူများ အသက်ရှူမှားကာ ပါးစပ်ကို အုပ်ထားလိုက်မိကြသည်။ ယခုအချိန်တွင် လုချင်းသည် မြေကြီးပေါ်တွင် ခွေခွေလေး ဖြစ်နေပြီး ခန္ဓာကိုယ်မှာ ကြေမွပျက်စီးကာ လူရုပ်ပင် မပေါက်တော့ပေ။

အတန်အသင့် ကောင်းမွန်နေသေးသည့် နေရာဟူ၍ သူ့ခေါင်းတစ်ခုသာ ရှိတော့သော်လည်း မျက်ခုံးနှစ်ခုကြားတွင် အရိုးပေါ်သည်အထိ နက်ရှိုင်းသော အက်ကွဲကြောင်းတစ်ခု ရှိနေလေသည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် လုချင်း အသက်ရှင်နေသေးပြီး အသက်ဓာတ်စွမ်းအင်များ ပြန်လည်ပေါ်ထွက်လာကာ သူ့ကို လွှမ်းခြုံထားသည်အထိ တောင့်ခံထားနိုင်ခဲ့ပါ၏။ သို့သော် ယခုတစ်ကြိမ်တွင် လုချင်းပင် ကြောက်လန့်သွားခဲ့သည်။

လျှပ်စီးရိုက်ခတ်လိုက်ချိန်တွင် သေမင်း၏ အငွေ့အသက်ကို သူ တကယ် ခံစားလိုက်ရသည်ပင်။ အကယ်၍ သူ့စိတ်ဝိညာဉ်ရှိရာ မျက်ခုံးကြားမှ စွမ်းအင်အချက်အချာနေရာသာ ကြေမွသွားပြီး အသိစိတ် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့လျှင် အသက်ဓာတ်စွမ်းအင်ကပင် သူ့ကို ကယ်တင်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

"ဘာဖြစ်တာလဲ... သတ္တမမြောက် လျှပ်စီးက ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် ပြင်းထန်ရတာလဲ၊ ဆဋ္ဌမမြောက်အချက်ထက် အများကြီး ပိုသာနေပါလား"

လုချင်းသည် တုန်လှုပ်နေဆဲဖြစ်ပြီး ဒဏ်ရာများကို ကုစားရန် အသက်ဓာတ်စွမ်းအင်ကို အသည်းအသန် စုပ်ယူလိုက်သည်။ ယခင် လျှပ်စီး ခြောက်ချက်စလုံးသည် အရင်တစ်ချက်ထက် အနည်းငယ်သာ ပိုပြင်းထန်ခဲ့ပါ၏။ သို့သော် ဤသတ္တမမြောက်အချက်မှာမူ အဆမတန် ပိုမိုအားကောင်းပြီး သူ့ကို သေလုနီးပါးပင် ဖြစ်စေခဲ့လေသည်။

ပို၍အရေးကြီးသည်မှာ သတ္တမမြောက် လျှပ်စီး၏ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းသည် သူ့အသိစိတ်ကို လုံးဝ ဖျက်ဆီးပစ်ရန် ရည်ရွယ်ထားသကဲ့သို့ မျက်ခုံးကြားရှိ စွမ်းအင်အချက်အချာနေရာကို တည့်တည့် ပစ်မှတ်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

"တစ်ခုခုတော့ မှားနေပြီ။ အတိဒုက္ခဆိုတာ စွမ်းအားကြီးတဲ့ သက်ရှိတွေကို ကောင်းကင်နဲ့မြေကြီးက စမ်းသပ်တာပဲလေ။ ဘယ်လောက်ပဲ ကြမ်းတမ်းပါစေ၊ အသက်ရှင်ဖို့ လမ်းစလေးတော့ ချန်ထားပေးရစမြဲပဲ။ သက်ရှိတစ်ခုလုံးကို လုံးဝဖျက်ဆီးပစ်လောက်အောင် ဒီလောက်ထိ ရက်စက်စရာ အကြောင်းမရှိဘူး။ အဲဒီလိုသာဆိုရင် အဆင့်ပိုမြင့်တဲ့ အတိဒုက္ခတိမ်တိုက် ဖန်တီးပြီး တစ်ချက်တည်းနဲ့ အသေပစ်သတ်လိုက်ရုံပဲ ရှိတာပေါ့။ ငါ တစ်ခုခုကို လွဲမှားပြီး နားလည်နေတာ ဖြစ်ရမယ်"

သူ့အထက်မှ အတိဒုက္ခတိမ်တိုက်သည် နောက်ထပ် လျှပ်စီးတစ်ချက်အတွက် အားယူနေပြီး ၎င်း၏ စွမ်းအားမှာ သတ္တမမြောက်အချက်ထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုပြင်းထန်ကြောင်း အာရုံခံမိသောအခါ၌ လုချင်း၏ ဦးနှောက်မှာ အလုပ်ရှုပ်သွားရလေသည်။

သတ္တမမြောက် လျှပ်စီးကိုတောင် သူ မနည်း အသက်လုခဲ့ရတာပင်။ အဋ္ဌမမြောက်အချက်ကတော့ သူ့ကို တကယ်ပင် သတ်ပစ်နိုင်လောက်ပါ၏။

စောစောက အတိဒုက္ခအခြေအနေ၊ အထူးသဖြင့် လျှပ်စီးက သူ၏ မျက်ခုံးကြားရှိ စွမ်းအင်အချက်အချာနေရာကို ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်ရန် ကြိုးစားခဲ့သည့် အချိန်ကို သူ့စိတ်ထဲတွင် ပြန်မြင်ယောင်လာသည်။ ရုတ်တရက် အကြံတစ်ခု ဝင်လာလေ၏။

လုချင်းသည် တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ စိတ်ကို စုစည်းလိုက်ရာ အဝါရောင် မြေကမ္ဘာဝိညာဉ်ပုလဲတစ်လုံးက သူ့မျက်ခုံးကြားမှ ပျံထွက်လာပြီး ၎င်းကို သူ့ "ဟင်းလင်းပြင်အိတ်" (Spatial Qi Bag) ထဲသို့ လျင်မြန်စွာ သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။

ထင်ထားသည့်အတိုင်းပင် မြေကမ္ဘာဝိညာဉ်ပုလဲကို သိမ်းလိုက်သည်နှင့် သူ့အထက်မှ အတိဒုက္ခတိမ်တိုက် ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားသည်။ လည်ပတ်မှု နှေးကွေးသွားပြီး စွမ်းအားများလည်း တဖြည်းဖြည်း လျော့နည်းသွားလေ၏။

ထိုအခြေအနေကို မြင်လိုက်ရသောအခါမှပဲ လုချင်း သက်ပြင်းချနိုင်ပြီး အခြေအနေကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သဘောပေါက်သွားတော့သည်။ "ငါ ထင်တာ မှန်နေတာပဲ။ ပြဿနာက မြေကမ္ဘာဝိညာဉ်ပုလဲ ဖြစ်နေတာကိုး။ အတိဒုက္ခ ပေါ်လာရခြင်းက ငါ့ကို သန့်စင်ပေးပြီး 'မွေးရာပါနယ်ပယ်'ကို အပြည့်အဝ တက်လှမ်းနိုင်အောင် ကူညီပေးဖို့ပဲ။ ဒီလိုဖြစ်လာဖို့ ငါ့ခန္ဓာကိုယ်ကို အသစ်ပြန်ပြီး ဖွဲ့စည်းရမယ်၊ အဲဒီအထဲမှာ မျက်ခုံးကြားက စွမ်းအင်အချက်အချာနေရာလွတ်ကြီးလည်း ပါတာပေါ့။

ဒါပေမဲ့ မြေကမ္ဘာဝိညာဉ်ပုလဲရဲ့ ဖိနှိပ်မှုကြောင့် ငါ့မျက်ခုံးကြားက စွမ်းအင်အချက်အချာနေရာလွတ်ကြီးက သာမန်လူတွေထက် အများကြီး ပိုတည်ငြိမ်နေတယ်လေ။ 'မွေးရာပါနယ်ပယ်' ကို ပြည့်ပြည့်စုံစုံနဲ့ တတ်လှမ်းနိုင်ခဲ့တဲ့သူတွေတောင် ငါ့လောက် တည်ငြိမ်တဲ့ စွမ်းအင်အချက်အချာနေရာလွတ်ကြီး ရှိချင်မှ ရှိမှာ။ ဒါပေမဲ့ ဒီတည်ငြိမ်မှုကပဲ လျှပ်စီးထိုးဖောက်ဝင်ရောက်ဖို့ ခက်ခဲစေခဲ့တာပဲ။

ဒါကြောင့် ငါ့ခန္ဓာကိုယ်ကို မွေးရာပါ ရုပ်ခန္ဓာအဖြစ် အပြည့်အဝ ပြောင်းလဲနိုင်ဖို့ သေချာစေချင်တဲ့ အတိဒုက္ခတိမ်တိုက်က လျှပ်စီးစွမ်းအားကို မြှင့်တင်ပြီး ငါ့စွမ်းအင်အချက်အချာ‌နေရာလွတ်ကို ချိုးဖျက်ဖို့ ကြိုးစားရုံကလွဲပြီး ရွေးချယ်စရာ မရှိတော့တာပေါ့"

ဤအချက်ကို သိလိုက်ရသောအခါ၌ လုချင်း ခါးသက်သက် ရယ်မောလိုက်မိသည်။

ဒါတွေအားလုံးက အထင်လွဲမှုတစ်ခု ဖြစ်နေတာပဲ။

သူ့မျက်ခုံးကြားက စွမ်းအင်အချက်အချာနေရာလွတ်ကြီး၏ ထူးခြားမှုကြောင့် အတိဒုက္ခတိမ်တိုက်က လျှပ်စီးစွမ်းအားကို မြှင့်တင်လိုက်ရပြီး သူ့ကို သေလုနီးပါး ဖြစ်စေခဲ့ခြင်းပင်။

သို့သော် ဤအထင်လွဲမှုက လုချင်းကို ဉာဏ်အလင်းပွင့်စေခဲ့သည်။

"ငါ့မျက်ခုံးကြားက စွမ်းအင်အချက်အချာနေရာလွတ်ကြီးက သာမန်လူတွေထက် ပိုတည်ငြိမ်နေရတာ မြေကမ္ဘာဝိညာဉ်ပုလဲကြောင့်တင် မဟုတ်ဘူး၊ ဝိညာဉ်အ‌ဆောင်ရဲ့ မြှင့်တင်ပေးမှုကြောင့်လည်း ပါတယ်။ 'ဂါထာမန္တန်လမ်းစဉ်' နဲ့ ပတ်သက်ရင် ငါက မွေးရာပါ အစွန်းဆုံးအဆင့်ကို ရောက်နေပြီး ထပ်တိုးတက်ဖို့ မဖြစ်နိုင်တော့ဘူးလေ။ ငါကျင့်ကြံတဲ့ 'မြင့်မြတ်သော ဂါထာမန္တန်ဂိုဏ်း' အမွေအနှစ်ရဲ့ အဓိကအူတိုင်က ဝိညာဉ်အဆောင်ပဲ။ သူ့ကို မွေးရာပါ အဆင့်ထက် ကျော်လွန်ပြီး သန့်စင်နိုင်ဖို့ဆိုရင် ကန့်သတ်ချက်တွေကို ချိုးဖျက်ဖို့ နှစ်ခြင်းခံယူသလိုမျိုး လုပ်ဆောင်ရမယ်။

အခုအချိန်က အကောင်းဆုံး အခွင့်အရေးပဲ။ ဒီနေ့ ငါက သိုင်းပညာလမ်းစဉ်မှာ 'မွေးရာပါနယ်ပယ်'ကို တက်လှမ်းမှာတင် မဟုတ်ဘူး၊ 'ဂါထာမန္တန်လမ်းစဉ်'မှာပါ အဆင့်တက်‌အောင်လုပ်ရမယ်"

ထိုအတွေးဖြင့် လုချင်းသည် စိတ်ကို စုစည်းလိုက်ရာ ဝိညာဉ်အဆောင်တစ်ခုက သူ့မျက်ခုံးကြားမှ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာပြီး သူ့ရှေ့လေထဲတွင် ပျံဝဲလျက် ဆန်းကြယ်နက်ရှိုင်းသော အရှိန်အဝါများကို ထုတ်လွှတ်နေလေသည်။