အခန်း (၂၉၉-၃၀၀)

အခန်း ၂၉၉ - တတိယမြောက် သခင်မြတ်၊ ကောင်းကင်နှင့်မြေကမ္ဘာ တစ်သားတည်းဖြစ်တည်ခြင်း

"ဟမ်..."

မိမိ၏ ဓားအရှိန်အဝါကို တစ်စုံတစ်ခုက တားဆီးလိုက်သည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် လုချင်းမှာ မျက်ခုံးပင့်သွားပြီး အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားခဲ့သည်။ သူသည် ဓားအရှိန်အဝါ လာရာအရပ်သို့ ကြည့်လိုက်ရာ အနီးအနားရှိ အိမ်ခေါင်မိုးပေါ်တွင် ရပ်နေသော ဝတ်စုံဖြူနှင့် လူရိပ်တစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရ၏။ ထိုသူ မည်သည့်အချိန်က ရောက်လာသည်ကို သူပင် သတိမထားမိလိုက်ချေ။

ထိုသူမှာ ဝတ်စုံဖြူကို ဝတ်ဆင်ထားသော လူငယ်တစ်ဦးဖြစ်သော်လည်း သူ၏ဆံပင်များမှာမူ ဆီးနှင်းကဲ့သို့ ဖြူဖွေးနေလေ၏။

သူသည် လက်နှစ်ဖက်ကို နောက်ပစ်ကာ ရပ်နေပြီး သူ၏ အရှိန်အဝါကိုလည်း ထိန်းချုပ်ထားရာ သာမန်လူတစ်ယောက်နှင့် မခြားနားလှပေ။

သို့သော်လည်း မည်သူကမျှ ထိုသူကို သာမန်လူဟု မသတ်မှတ်ရဲကြပါ။ မိမိ၏ အရှိန်အဝါကို ထိုမျှအထိ ဖုံးကွယ်ထားနိုင်ပြီး မြို့တော်မြတ်အတွင်းရှိ အစွမ်းထက်ပုဂ္ဂိုလ်များအားလုံး၏ အာရုံခံနိုင်စွမ်းကို ရှောင်ကွင်းကာ အိမ်ခေါင်မိုးပေါ်သို့ တိတ်တဆိတ် ရောက်ရှိလာနိုင်ခြင်းက သူသည် သာမန်မဟုတ်ကြောင်း သက်သေပြနေလေသည်။

ဝတ်စုံဖြူနှင့် လူကို သေချာမြင်လိုက်ရသောအခါ၌ တစ်စုံတစ်ယောက်က မနေနိုင်ဘဲ အော်ဟစ်လိုက်ပါတော့သည်။ "တတိယမြောက် သခင်မြတ်"

"ဘာ... ဒီလူက တကယ်ပဲ သခင်မြတ်လား"

"ဟုတ်တယ်... ငါ သိသားပဲ၊ မြို့ထဲမှာ ဒီလောက် ဆူညံပွက်လောရိုက်နေတာ မြင့်မြတ်တဲ့ သခင်မြတ် သုံးပါးက ဘယ်လိုလုပ် မသိဘဲ နေမှာလဲ"

"ဒီတစ်ခါတော့ သခင်ကြီး ရွှမ်မင်း လွတ်မြောက်သွားနိုင်ပြီ ထင်တယ်"

"တတိယမြောက် သခင်မြတ်က ဝင်ပါလာပြီပဲ၊ သူက မကောင်းမှုကို အရမ်းမုန်းတီးတာ။ ဒီလူငယ်လေးတော့ ဒုက္ခရောက်တော့မှာပဲ"

ဘေးမှ ကြည့်ရှုနေသူများထဲတွင် မြင့်မြတ်သောတောင်တော်မှ မြင့်မြတ်သောသခင်ကြီး သုံးပါးနှင့် ဆုံဖူးသူများရှိရာ ထိုသူကို ချက်ချင်းပင် မှတ်မိသွားကြလေသည်။

…

မှောင်ရိပ်ထဲတွင်ရှိနေသော လူရိပ်တစ်ခုမှာလည်း ထိတ်လန့်သွားပြီး မျက်လုံးများထဲတွင် သံသယများ ပြည့်နှက်သွားခဲ့သည်။ "ဒါဆို... ဒီလူက မြင့်မြတ်တဲ့သခင်ကြီး သုံးပါးထဲက တစ်ယောက်ပေါ့။ ဒါပေမဲ့ တစ်ခုခုတော့ ထူးဆန်းနေသလိုပဲ"

"တတိယမြောက် သခင်ကြီးက ဘာလို့ ဒီကို ရောက်လာတာလဲ" မြင့်မားသော မျှော်စင်ထိပ်တွင် ထျန်းကျီမျှော်စင်၏ သခင်သည်လည်း ဝတ်စုံဖြူနှင့်လူကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် အံ့အားသင့်နေမိသည်။

သူ၏ စိတ်ထဲတွင်လည်း စိုးရိမ်မှုများ မြင့်တက်လာခဲ့၏။ "မြင့်မြတ်တဲ့သခင်ကြီး သုံးပါးထဲမှာမှ တတိယမြောက် သခင်မြတ်က အတင်းအကျပ်ဆုံးပဲ။ လုချင်း သူ့ကို သွားပြီး မဆွမိရင် ကောင်းမှာပဲ"

သူသည် စိုးရိမ်နေသော်လည်း လုချင်းထံသို့ စိတ်ချင်းဆက်သွယ်ကာ သတင်းပို့ရန် မဝံ့ရဲပေ။ သူသည် မွေးရာပါနယ်ပယ်၏ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်လုနီးပါးဖြစ်ပြီး စိတ်ဝိညာဉ်ကျင့်စဉ်တွင် နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း သိမြင်ထားသော်လည်း မီတာရာပေါင်းများစွာ ကွာဝေးသော မြို့တော်မြတ်အတွင်း စကားလှမ်းပြောရန်မှာ သူ၏ စွမ်းဆောင်ရည်ထက် ကျော်လွန်နေလေသည်။

ထို့အပြင် မြင့်မြတ်သောသခင်ကြီး သုံးပါး၏ ကျင့်စဉ်မှာ နက်နဲလှသဖြင့် သူတို့နှင့် ဆုံတိုင်း မိမိကိုယ်ကိုယ် သေးငယ်သည်ဟု ခံစားရလေ့ရှိသည်။ အကယ်၍ သူသာ စိတ်ဖြင့် စကားလှမ်းပြောရန် ကြိုးစားပါက တတိယမြောက် သခင်မြတ်၏ အာရုံမှ လွတ်ကင်းနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

"သခင်မြတ် ဟုတ်လား..." ထိုဘွဲ့နာမကို ကြားလိုက်ရသောအခါ၌ လုချင်း၏ စိတ်ထဲတွင် လှုပ်ခတ်သွားသည်။

ဒါဆို... ဒါက မြင့်မြတ်သောတောင်တော်က လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တဲ့ မြင့်မြတ်တဲ့သခင်ကြီး သုံးပါးထဲက တစ်ယောက်ပေါ့။

ထိုအချိန်တွင် ဝတ်စုံဖြူဝတ်ဆင်ထားသူထံမှ ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာပြီး လုချင်း၏ အမြင်အာရုံတွင် စာသားများ တဖြည်းဖြည်း ပေါ်လာလေသည်။

[ပိုင်ချင်းဖုန်း - မြင့်မြတ်သောတောင်တော်၏ တတိယမြောက် သခင်မြတ် ၊ စိတ်ဓာတ်ပြတ်သားပြီး အင်အားသုံးတတ်သူ။]

[ကျင့်စဉ်အဆင့် - အခြေခံအုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်၏ အထွတ်အထိပ်။ ကံကောင်းသော တွေ့ကြုံမှုတစ်ခုကြောင့် မြင့်မြတ်သောတောင်တော်၏ ဆန္ဒတော်ကို ရရှိထားသည်။

မြင့်မြတ်သောတောင်တော်၏ နယ်နိမိတ်အတွင်း သူ၏အစွမ်းမှာ ရွှေအမြုတေကျင့်ကြံသူနှင့် ရင်ဘောင်တန်းနိုင်သည်။]

[သင့်ရှေ့တွင် ရှိနေသူမှာ သူ၏ ကိုယ်ပွားစစ်စစ်မဟုတ်ဘဲ သူ၏စိတ်ဝိညာဉ်ဖြင့် ထိန်းချုပ်ထားသော ရုပ်သေးရုပ်သာ ဖြစ်သည်။ အလွန်ဆုံးမှ မွေးရာပါနယ်ပယ် ပြီးပြည့်စုံခြင်းအဆင့်၏ အစွမ်းကိုသာ ထုတ်ဖော်နိုင်သည်။]

[တတိယမြောက် သခင်မြတ်သည် မြင့်မြတ်သောတောင်တော်၏ အသိအမှတ်ပြုမှုကို ရရှိထားသော်လည်း ကန့်သတ်ချက်များလည်း ရှိနေသည်။ သူသည် မသေမျိုးအဆင့်သို့ မရောက်မချင်း သူ၏ ကိုယ်ပွားအစစ်မှာ မြင့်မြတ်သောတောင်တော် နယ်မြေမှ ထွက်ခွာ၍ မရနိုင်ပါ။]

…

"ရုပ်သေးရုပ်တစ်ခုပဲလား..." သတင်းအချက်အလက်များကို ဖတ်ရှုပြီးနောက် လုချင်း နားလည်သွားခဲ့သည်။ ဝတ်စုံဖြူနှင့်လူ ရောက်လာသည်ကို သူပင် ချက်ချင်း သတိမထားမိသည်မှာ မဆန်းတော့ချေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ရှေ့တွင် ရှိနေသူမှာ သက်ရှိလူသားမဟုတ်ဘဲ ရုပ်သေးရုပ်တစ်ခုသာ ဖြစ်နေသောကြောင့်ပင်။

ပြိုင်ဘက်၏ စိတ်ဝိညာဉ်မှာ အခြေခံအုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်၏ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေသဖြင့် သူတို့၏ အရှိန်အဝါကို အလွယ်တကူ ဖုံးကွယ်ထားနိုင်ခြင်းမှာလည်း အံ့ဩစရာ မဟုတ်တော့ပေ။ လုချင်းသည် ရုပ်သေးရုပ်များနှင့် ပတ်သက်၍ ဗဟုသုတ အချို့ ရှိထားသည်။ လီဟော်ဂိုဏ်း၏ အမွေအနှစ်မှတ်တမ်းများတွင်လည်း ယင်းနှင့်ပတ်သက်သော မှတ်တမ်းများ ပါရှိလေသည်။

ယခင် ကျင့်ကြံခြင်းခေတ်တွင် ထိုပညာရပ်ကို အထူးပြုသော ထျန်း‌ခွေ့ဂိုဏ်း ဟူ၍ ရှိခဲ့ဖူးသည်။ ၎င်းတို့၏ သေချာစွာ ပြုလုပ်ထားသော ရုပ်သေးရုပ်များမှာ လူစစ်စစ်များနှင့် တူရုံသာမက အဆင့်မြင့်ဆုံး ရုပ်သေးရုပ်များမှာ မိမိဘာသာ ကျင့်ကြံခြင်းပင် ပြုလုပ်နိုင်သည်ဟု ဆိုကြသည်။ သို့သော် ထိုကဲ့သို့ ကိုယ်တိုင်ကျင့်ကြံနိုင်သော ရုပ်သေးရုပ်များမှာ စိတ်ဝိညာဉ်လက်နက်များထက်ပင် ပို၍ ရှားပါးလှသည်။

တတိယမြောက် သခင်မြတ် အသုံးပြုနေသော ရုပ်သေးရုပ်မှာမူ အဆင့်မြင့်လွန်းလှသည် မဟုတ်ဘဲ ပုံမှန်အဆင့်ရှိသော ရုပ်သေးရုပ်သာ ဖြစ်ပုံရသည်။

"တတိယမြောက် သခင်မြတ်ကို ဂါရဝပြုပါတယ်" သခင်မြတ် ရောက်ရှိလာကြောင်း အတည်ပြုပြီးနောက် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ မွေးရာပါနယ်ပယ် ပညာရှင်များမှာ အလျင်အမြန်ပင် ဦးညွှတ်နှုတ်ဆက်ကြလေ၏။

အသက်ဘေးမှ လွတ်မြောက်လာသော ရွှမ်ခုန်းတောင်မှ ဘုန်းကြီးများမှာလည်း အကျယ်ကြီး အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။ "သခင်မြတ်... ဒီလူက မိစ္ဆာပဲ။ သူ့ကို မြန်မြန် သတ်ပေးပါ"

သို့သော်လည်း တတိယမြောက် သခင်မြတ်မှာ သူတို့၏ နှုတ်ဆက်မှုနှင့် တောင်းဆိုမှုများကို လျစ်လျူရှုကာ လုချင်းကိုသာ တိုက်ရိုက် ကြည့်လိုက်လေသည်။

သူသည် တည်ငြိမ်စွာပင် စကားဆိုခဲ့၏။ "ငါ့ကို မျက်နှာသာပေးတဲ့အနေနဲ့ ဒီတစ်ခါတော့ ရွှမ်မင်းတို့တစ်သိုက်ကို ချန်ထားပေးလိုက်ပါလား"

လူတိုင်း၏ အကြည့်များမှာ လုချင်းထံသို့ ချက်ချင်း ရောက်ရှိသွားကြသည်။ တတိယမြောက် သခင်မြတ်ကိုယ်တိုင် ဝင်ရောက်စွက်ဖက်လာပြီဖြစ်ရာ ဤလူငယ် မည်သို့ တုံ့ပြန်မည်ကို သိလိုနေကြသည်။ ရွှမ်မင်း၏ မျက်လုံးများထဲတွင်လည်း ဝမ်းသာရိပ်များ ပေါ်လာခဲ့၏။

"ဒီကသခင်မြတ်က ကျွန်တော်နဲ့ ရွှမ်ခုန်းတောင်ကြားက ရန်ငြိုးကို ဝင်ပြီး စွက်ဖက်မလို့လား။ မြင့်မြတ်တဲ့တောင်တော်က ကမ္ဘာကြီးရဲ့ အရေးကိစ္စတွေကိုပဲ ဂရုစိုက်ပြီး တစ်ဦးတစ်ယောက်ချင်းစီရဲ့ ရန်ငြိုးတွေမှာ ဘယ်တော့မှ ဝင်မပါဘူးလို့ ကျွန်တော် ကြားဖူးထားတာ။ အဲ့ဒါက အလကား ပြောတာပဲလား"

လုချင်းသည် ချက်ချင်း အဖြေမပေးဘဲ မေးခွန်းပြန်ထုတ်လိုက်သည်။

လူတိုင်းမှာ ထိတ်လန့်သွားကြပြီး သူသည် တတိယမြောက် သခင်မြတ်ကိုတောင် လူပုံအလယ်တွင် ရဲရဲဝံ့ဝံ့ မေးခွန်းထုတ်ရဲလိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့ကြပေ။

"ဒါတော့ မကောင်းတော့ဘူး" မျှော်စင်ပေါ်တွင် ထျန်းကျီမျှော်စင်၏ သခင်မှာ လုချင်း၏ စကားကို ကြားရသောအခါ၌ စိုးရိမ်တကြီး ဖြစ်သွားခဲ့သည်။ တတိယမြောက် သခင်မြတ်မှာ ပြတ်သားပြီး အလျှော့မပေးတတ်သူအဖြစ် လူသိများပါ၏။ လုချင်း၏ မေးခွန်းမှာ သူ၏ မကျေနပ်မှုကို ဆွပေးသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။

သို့သော်လည်း သူ စိုးရိမ်နေစဉ်မှာပင် လုချင်း၏ မေးခွန်းကြောင့် တတိယမြောက် သခင်မြတ်မှာ ခဏတာ တိတ်ဆိတ်သွားသည်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။

ခဏအကြာမှ သခင်မြတ်က ပြောလိုက်လေသည်။ "ငါ ရွှမ်ခုန်းတောင်က ကျောင်းထိုင်ဆရာတော်ကို ကျေးဇူးကြွေးတစ်ခု တင်နေလို့ပါ။ ရွှမ်မင်း ဒီမှာ အသေခံရမှာကို ငါ ဒီအတိုင်း ကြည့်မနေနိုင်ဘူး။ မင်း ငါ့ကို ဒီတစ်ကြိမ် မျက်နှာသာပေးနိုင်ရင် ငါ့ရဲ့ ကျေးဇူးကြွေးကို ဆပ်ပြီးသားလို့ မှတ်ယူလိုက်မယ်"

တတိယမြောက် သခင်မြတ်၏ သဘောထားမှာ စစ်သည်များကိုသာမက သူ၏ အကျင့်စရိုက်ကို သိထားသော ထျန်းကျီမျှော်စင်သခင်ကိုပါ အံ့အားသင့်စေခဲ့သည်။

တတိယမြောက် သခင်မြတ်က ဘယ်တုန်းက ဒီလောက်အလိုက်သင့် ရှိသွားတာလဲ။

လူတိုင်း၏ အကြည့်များမှာ လုချင်းထံသို့ တစ်ဖန် ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားပြန်၏။ သူတို့သည် လုချင်း၏ မောက်မာပြီး ထင်ရာစိုင်းသော အပြုအမူများကို မြင်တွေ့ခဲ့ပြီးပြီဖြစ်သည်။ ယခုအခါ တတိယမြောက် သခင်မြတ်က နှိမ့်ချသော သဘောထားကို ပြသလာသည့်အတွက် ဤလူငယ် အလျှော့ပေး ၊ မပေး သိလိုနေကြလေ၏။

သိုင်းပညာရှင်များစွာ၏ အကြည့်အောက်တွင်ပင် လုချင်း၏ အမူအရာမှာတော့ ပြောင်းလဲသွားခြင်း မရှိပေ။ "ဒါဆို သခင်မြတ်က ကျွန်တော့်ရဲ့ ရန်ငြိုးမှာ ဝင်ပါဖို့ ဆုံးဖြတ်ထားပြီးပြီပေါ့"

"ငါက မင်းရဲ့ ကောင်းကျိုးအတွက် ပြောတာပါ။ မင်းရဲ့ ပါရမီက ထူးခြားလှပေမဲ့ ရွှမ်ခုန်းတောင်ရဲ့ အခြေခံက မင်းထင်ထားတာထက် ပိုနက်နဲတယ်။ သူတို့ကို မသေမချင်း ရန်သူအဖြစ် သတ်မှတ်လိုက်ရင် နောက်ကျရင် မင်း နောင်တရလိမ့်မယ်" တတိယမြောက် သခင်မြတ်က အကြံပေးလိုက်သည်။

သို့သော် လုချင်းမှာမူ ထိုစကားကို ကြားသောအခါ၌ ရယ်မောလိုက်ပြီး "ဘာလဲ။ သခင်မြတ်က ကျွန်တော် သူတို့နဲ့ ရန်သူ မဖြစ်သေးဘူးလို့ ထင်နေတာလား"

တတိယမြောက် သခင်မြတ်မှာ အနီးနားရှိ ရွှမ်ခုန်းတောင်မှ အကြီးအကဲများ၏ အလောင်းများကို ကြည့်လိုက်ပြီး တွေဝေသွားခဲ့သည်။ လုချင်း၏ မျက်နှာပေါ်မှ အပြုံးကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူ နားလည်သွားသည်။ "ဒါဆို... ညှိနှိုင်းလို့ မရတော့ဘူးပေါ့"

"ကျွန်တော် သခင်မြတ်ကို လေးစားပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ မြင့်မြတ်တဲ့တောင်တော်ရဲ့ ရပ်တည်ချက်ကို ထိန်းသိမ်းပြီး ကျွန်တော့်ကိစ္စမှာ ဝင်မပါဖို့ ကျွန်တော် မျှော်လင့်ပါတယ်" လုချင်းက တည်တည်ငြိမ်ငြိမ်ဖြင့် ပြောလိုက်လေသည်။

ဘေးမှ သိုင်းပညာရှင်များမှာ မှင်သက်သွားကြသော်လည်း ဤတုံ့ပြန်မှုမှာ လုချင်းနှင့် ဆီလျော်သည်ဟုလည်း ခံစားနေရသည်။

သူ၏ အစွမ်းနှင့် ပြတ်သားမှုကို ကြည့်ခြင်းဖြင့် ယခုကဲ့သို့ အလျှော့မပေးခြင်းမှာ မထူးဆန်းလှပေ။

တတိယမြောက် သခင်မြတ်မှာ လုချင်းကို တိတ်ဆိတ်စွာ ကြည့်နေရင်း သူ၏ အမူအရာမှာ တဖြည်းဖြည်း အေးစက်လာခဲ့သည်။ "ငါက သူတို့ကို အတင်းခေါ်သွားမယ်ဆိုရင်ကော"

"ဒါဆိုရင်တော့ ဒီဝမ်ပေ့လေးက သခင်မြတ်ရဲ့ အစွမ်းတွေကို မြည်းစမ်းကြည့်ရုံပဲ ရှိတော့တာပေါ့" လုချင်းသည် သူ၏ လက်ကို အသာအယာ ဝေ့ယမ်းလိုက်ရာ ချီစွမ်းအင်အစစ်များ ရုန်းကြွလာပြီး မြေပြင်တွင် စိုက်နေသော တိုက်ပွဲဝင်ဓားမှာလည်း သူ၏လက်ထဲသို့ ပျံဝင်လာလေသည်။

"ကျွန်တော်လည်း မွေးရာပါနယ်ပယ် ပြီးပြည့်စုံခြင်းအဆင့်ရဲ့ အစွမ်းက ဘယ်လောက်ရှိမလဲဆိုတာ သိချင်နေတာ" ဓားကို ကိုင်လိုက်သည်နှင့် လုချင်းထံမှ လွှမ်းမိုးချုပ်ကိုင်နိုင်သော အရှိန်အဝါများ ချက်ချင်း ပေါက်ကွဲထွက်လာခဲ့သည်။

ပြင်းထန်လှသော ဓားအသိကြောင့် မွေးရာပါနယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင်များအားလုံးမှာ သူတို့၏ အရေပြားများ စပ်ဖျဉ်းဖျဉ်းဖြစ်လာသလို ခံစားလိုက်ရပြီး နှလုံးသားများလည်း တုန်လှုပ်လာကြတော့၏။ လုချင်း၏ အရှိန်အဝါမှာ ယခင်ကထက် ပိုမိုအားကောင်းလာသည်ကို တွေ့ရှိလိုက်ရသဖြင့် သူတို့ အံ့အားသင့်သွားကြလေသည်။

"နောက်ဆုံးတော့လည်း ဒီလိုပဲ ဖြစ်လာတာပေါ့" ထျန်းကျီမျှော်စင်သခင်သည် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ သူ၏ စိုးရိမ်မှုမှာ အမှန်တကယ် ဖြစ်လာခဲ့ပြီပင်။ တတိယမြောက် သခင်မြတ်မှာ ပြတ်သားသကဲ့သို့ လုချင်းမှာလည်း ထိုနည်းတူပင် ဖြစ်သည်။ ဤနှစ်ဦး တိုက်ခိုက်ကြရန်မှာ ရှောင်လွှဲ၍ မရနိုင်တော့ပေ။

"ဆရာ... အဲ့ဒီဝတ်စုံဖြူနဲ့လူက အရမ်းအစွမ်းထက်တဲ့ပုံပဲ။ ညီလေးလုချင်း ရှုံးသွားနိုင်လား" မာကူးက စိုးရိမ်တကြီး မေးလိုက်သည်။

"စိတ်မပူပါနဲ့။ တတိယမြောက် သခင်မြတ်က အတင်းအကျပ် လုပ်တတ်ပေမဲ့ သူက ဖြောင့်မတ်တဲ့သူပါ။ အလွန်ဆုံးမှ လုချင်း နည်းနည်း အထိနာရုံပဲ ရှိမှာပါ၊ အသက်ဘေးတော့ မရှိနိုင်ပါဘူး" ထျန်းကျီမျှော်စင်သခင်က အားပေးလိုက်သည်။

"မင်းက ငါ့ကို တိုက်ချင်တာလား" တတိယမြောက် သခင်မြတ်မှာ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွား၏။

"ချန်ပေ့... ကျေးဇူးပြုပြီး သင်ကြားပေးပါဦး"

လုချင်းထံမှ တိုက်ပွဲဝင်လိုစိတ်ကို ခံစားလိုက်ရသောအခါ၌ တတိယမြောက် သခင်မြတ်မှာ ခဏတာ ရပ်တန့်သွားခဲ့သည်။

ထို့နောက် သူက ပြောလိုက်၏။ "ကောင်းပြီလေ... ငါလည်း မတိုက်ခိုက်ဘဲနဲ့ သူတို့ကို ခေါ်သွားလို့ ရမှာမဟုတ်ဘူးလို့ ထင်တယ်။ ဒါပေမဲ့ ငါက အားနည်းသူကို နှိပ်စက်ရတာ မကြိုက်ဘူး။ ဒီလိုလုပ်ရအောင်။ ငါတို့ သုံးကွက် ဖလှယ်ကြမယ်။ အကယ်၍ မင်းက သုံးကွက်အတွင်းမှာ ငါ့ကို ခြေတစ်လှမ်း နောက်ဆုတ်အောင် လုပ်နိုင်ရင် ငါ ဒီကိစ္စကို လက်လျှော့လိုက်မယ်"

စကားဆုံးသည်နှင့် သူ၏ရုပ်လုံးက အိမ်ခေါင်မိုးပေါ်မှ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ရွှမ်မင်း၏ ရှေ့၊ လုချင်းနှင့် သုံးမီတာအကွာတွင် ပြန်လည် ပေါ်လာခဲ့သည်။

"ဒါဆိုရင်တော့ စော်ကားမိတာကို ခွင့်လွှတ်ပါ"

တတိယမြောက် သခင်မြတ် မြေပြင်သို့ ဆင်းလာသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ လုချင်း၏ မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းသွားခဲ့သည်။ သူသည် တိုက်ပွဲဝင်ဓားကို ကိုင်ဆွဲကာ ချက်ချင်းပင် အဖြူရောင် အလင်းလုံးကြီးတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားစေပြီး ခဏအတွင်း အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ခုတ်ပိုင်းလိုက်လေသည်။

ပြင်းထန်လှသော ဓားစွမ်းအင် မုန်တိုင်းတစ်ခုမှာ တတိယမြောက် သခင်မြတ်ထံသို့ တိုးဝင်သွားခဲ့သည်။ ထိုဓားစွမ်းအင်၏ ပြင်းထန်မှုနှင့် မြန်ဆန်မှုကြောင့် မွေးရာပါနယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင်များအားလုံးပင် မျက်နှာပျက်သွားကြရ၏။

"စိတ်ဝင်စားဖို့ကောင်းတယ်။ မင်းရဲ့ ဓားသိုင်းက 'ဓားအသိ' ရဲ့ အနှစ်သာရကို တကယ်ကြီး နားလည်ထားတာပဲ" တတိယမြောက် သခင်မြတ်မှာ ဓားစွမ်းအင် မုန်တိုင်းကို ကြည့်ရင်း ချီးကျူးလိုက်သည်။ "ဒါပေမဲ့ ဒီလိုလှုပ်ရှားမှုမျိုးက ငါ့အတွက် အသုံးမဝင်ဘူး"

ဓားစွမ်းအင် မုန်တိုင်း နီးကပ်လာသောအခါ၌ တတိယမြောက် သခင်မြတ်မှာ လက်နက်ပင် မထုတ်ဘဲ သူ၏ လက်ညှိုးတစ်ချောင်းကိုသာ ရှေ့သို့ ဆန့်ထုတ်လိုက်သည်။

ထိုအချိန်တွင် အံ့ဩစရာကောင်းသောအရာတစ်ခု ဖြစ်ပျက်သွားခဲ့၏။

လုချင်း ထုတ်ဖော်လိုက်သော ဓားစွမ်းအင် မုန်တိုင်းမှာ လေထဲတွင် ရုတ်တရက် အေးခဲသွားခဲ့ပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဟင်းလင်းပြင်မှာ ခိုင်မာသွားသကဲ့သို့ ရှေ့သို့ ဆက်မတိုးနိုင်တော့ချေ။

"ပျောက်ကွယ်သွားစမ်း" ဓားစွမ်းအင်ကို တားဆီးပြီးနောက် တတိယမြောက် သခင်မြတ်က အသာအယာ ပြောလိုက်သည်။

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင်တော့ မမြင်ရသော လှိုင်းတစ်ခုမှာ ထိုမုန်တိုင်းကို ဖြတ်ကျော်သွားပြီး ၎င်းကို လျင်မြန်စွာ အရည်ပျော်စေကာ လုံးဝကို ပျောက်ကွယ်သွားစေခဲ့လေ၏။

ဤလုပ်ရပ်မှာ လူတိုင်းကို မှင်သက်သွားစေခဲ့သည်။ လုချင်း၏ အစွမ်းထက်လှသော ဓားစွမ်းအင် မုန်တိုင်းကို တတိယမြောက် သခင်မြတ်က အလွန်အမင်း လွယ်ကူစွာ ချေဖျက်လိုက်နိုင်ခြင်းမှာ ယုံနိုင်စရာမရှိအောင်ပင် ဖြစ်နေသည်။

အမှန်စင်စစ် သူ မည်သည့် နည်းစနစ်ကို အသုံးပြုသွားသည်ကိုပင် မည်သူမျှ ခွဲခြားနိုင်ခြင်း မရှိကြချေ။

တတိယမြောက် သခင်မြတ်၏ လွယ်ကူလှသော အပြုအမူကို မြင်ရသောအခါ၌ သိုင်းပညာရှင်များအားလုံး၏ စိတ်ထဲတွင် ကြောက်ရွံ့လေးစားမှုများ ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ဒါဟာ ကမ္ဘာကြီးကို ရာစုနှစ်ပေါင်းများစွာ လွှမ်းမိုးထားပြီး ဂိုဏ်းပေါင်းများစွာ၏ လေးစားမှုကို ရရှိထားသော မြင့်မြတ်သောတောင်တော်၏ အရှင်သခင်ပင်။

ဗဟုသုတ ကြွယ်ဝသော လူအနည်းငယ်သာ ယခုလေးတင် ဘာဖြစ်သွားသည်ကို နားလည်နိုင်ခဲ့ကြသည်။ "ကောင်းကင်နဲ့ မြေကမ္ဘာ တစ်သားတည်းဖြစ်တည်ပြီး ကိုယ်ပိုင်ပိုင်နက်တစ်ခုကို တည်ဆောက်လိုက်တာပဲ။ တတိယမြောက် သခင်မြတ်ရဲ့ ကျင့်စဉ်က တကယ့်ကို နက်နဲလွန်းလှတယ်" တာအိုဆရာ ယန်မင်းက တတိယမြောက် သခင်မြတ်၏ အစွမ်းကို အံ့ဩတကြီး ပြောလိုက်သည်။

"ကောင်းကင်နဲ့ မြေကမ္ဘာ တစ်သားတည်း ဖြစ်တည်တာလား။ သခင်မြတ်က ဒီလောက်အထိတောင် အစွမ်းထက်နေပြီလား။ ငါ့ဆရာက သခင်မြတ် သုံးပါးကို ဘာလို့ ဒီလောက် လေးစားနေလဲဆိုတာ အခုမှ သိတော့တယ်" ယွင်‌ရွှေ လျှို့ဝှက်နယ်မြေမှ ဆရာတူအစ်ကိုကြီးကလည်း မှင်သက်နေမိသည်။

မှောင်ရိပ်ထဲမှ အနက်ရောင်ဝတ်စုံမှာလည်း တုန်လှုပ်နေခဲ့၏။ "ကောင်းကင်နဲ့ မြေကမ္ဘာ တစ်သားတည်း ဖြစ်တည်တာလား။ စိတ်ဝိညာဉ်လက်နက်တွေ အသက်ပြန်ဝင်လာတာတောင် မကြာသေးဘူး၊ ဒီလူရဲ့ စိတ်ဝိညာဉ်အဆင့်က ဘယ်လိုလုပ် ဒီလောက်အထိတောင် မြင့်နေရတာလဲ"

"ပိုင်နက်တစ်ခုလား" လုချင်းမှာမူ သူ၏ ဓားစွမ်းအင်များ ချေဖျက်ခံလိုက်ရသည်ကို မြင်သော်လည်း အံ့ဩခြင်း မရှိပေ။ သိုင်းပညာရှင်များအကြား တိုက်ပွဲတွင် ဓားစွမ်းအင်များမှာ အရေးကြီးဆုံး တိုက်ခိုက်မှု မဟုတ်ကြောင်း သူ သိသည်။ ဓားစွမ်းအင် မုန်တိုင်း တစ်ခုတည်းဖြင့် တတိယမြောက် သခင်မြတ်ကို နောက်ဆုတ်အောင် လုပ်နိုင်မည်ဟု သူ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပါချေ။

သို့သော်လည်း ပျောက်ကွယ်သွားသော ဓားစွမ်းအင်ကို ကြည့်ရင်း သူ၏ စိတ်ထဲတွင် တစ်စုံတစ်ခုကို စဉ်းစားနေခဲ့သည်။

ပြိုင်ဘက်၏ နည်းစနစ်မှာ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော်လည်း သူနှင့် အနည်းငယ် ရင်းနှီးနေသကဲ့သို့ ခံစားရသည်။ သူ၏ ဆရာဖြစ်သူ မွေးရာပါနယ်ပယ် ပိုင်နက်ကို ထုတ်ဖော်လိုက်တိုင်း ယခုကဲ့သို့ ခံစားရလေ့ရှိပါ၏။

သို့သော်လည်း တတိယမြောက် သခင်မြတ်၏ ပိုင်နက်ထိန်းချုပ်မှုမှာ သူ၏ ဆရာထက် များစွာ ပိုမိုမြင့်မားနေလေသည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် လုချင်း၏ ဓားစွမ်းအင်များကို အားစိုက်ထုတ်စရာ မလိုဘဲ ချေဖျက်နိုင်ခြင်း ဖြစ်၏။

"ကဲ... ဆက်လုပ်ဦးမှာလား" တတိယမြောက် သခင်မြတ်က ဓားစွမ်းအင်ကို ချေဖျက်ပြီးနောက် အေးဆေးစွာ မေးလိုက်သည်။

"ဒါပေါ့... ချန်ပေ့လို ထိပ်တန်းသိုင်းပညာရှင်တစ်ယောက်နဲ့ တိုက်ခိုက်ရမယ့် အခွင့်အရေးက နေ့တိုင်းရတာမှ မဟုတ်တာ။ ဘယ်လိုလုပ် အလွယ်တကူ လက်လျှော့နိုင်မှာလဲ" လုချင်းက ပြုံးလျက် ပြန်ပြောလိုက်၏။

"ဒါဆိုရင်လည်း ဆက်ရအောင်။ ဒါပေမဲ့ ဒီတစ်ခါတော့ ငါ လက်တွန့်နေမှာ မဟုတ်ဘူး" တတိယမြောက် သခင်မြတ်မှာ လုချင်း၏ ခေါင်းမာမှုကို မြင်သောအခါ၌ အနည်းငယ် စိတ်မရှည်ဖြစ်လာသည်။

"ကောင်းပါပြီ... စိတ်ကြိုက်သာ တိုက်ခိုက်ပါ။ အသက်ရှင်ဖို့အတွက်ဆိုရင်တော့ ကျွန်တော်က တော်တော်လေး ကျွမ်းကျင်ပါတယ်" လုချင်းသည် မတုန်မလှုပ်ဘဲ သူ၏ တိုက်ပွဲဝင်ဓားကို အသာအယာ လှည့်ပတ်လိုက်၏။

နောက်တစ်ခဏတွင်တော့ သူသည် မြေပြင်ကို ဆောင့်နင်းလိုက်ရာ သူ၏ရုပ်လုံးမှာလည်း လျှပ်စီးတန်းတစ်ခုကဲ့သို့ တတိယမြောက် သခင်မြတ်ထံသို့ တိုးဝင်သွားခဲ့လေသည်။

အေးစက်လှသော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ကောင်းကင်သို့ မြင့်တက်လာပြီး သူ၏ လက်ထဲမှ ဓားမှာ လျှပ်စီးလက်သကဲ့သို့ ခုတ်ပိုင်းလိုက်သည်။ လုချင်း၏ ပြင်းထန်လှသော တိုက်ခိုက်မှုကို ရင်ဆိုင်ရသောအခါ၌ တတိယမြောက် သခင်မြတ်၏ အမူအရာမှာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

ဤတိုက်ခိုက်မှုမှာ မွေးရာပါနယ်ပယ် ပြီးပြည့်စုံခြင်းအဆင့် သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦး၏ တိုက်ခိုက်မှုကဲ့သို့ အားကောင်းနေကြောင်း သူ ခံစားလိုက်ရသည်။

သူ ယခင်က အသုံးပြုခဲ့သော လွယ်ကူသည့် လှုပ်ရှားမှုမျိုးဖြင့် ဤတိုက်ခိုက်မှုကို တားဆီးနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။ အဆုံးတွင်တော့ သူ ဤရုပ်သေးရုပ်ထဲသို့ ထည့်သွင်းထားသော စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားမှာ ကန့်သတ်ချက် ရှိနေသောကြောင့်ပင်။

သူသည် ကောင်းကင်နှင့် မြေကမ္ဘာ တစ်သားတည်းဖြစ်တည်ခြင်း ကဲ့သို့သော နည်းစနစ်များကို အသုံးပြုနိုင်သော်လည်း စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအား မလုံလောက်မှုကြောင့် လုချင်းကို ထိန်းချုပ်ရန်မှာ ခက်ခဲနေသည်။ ယင်းကို သဘောပေါက်လိုက်သောအခါ၌ တတိယမြောက် သခင်မြတ်၏ အကြည့်များမှာ တည်ကြည်သွားခဲ့တော့၏။

ရုတ်တရက် သူ၏ လက်ထဲတွင် ရှည်လျားသော ဓားတစ်လက် ပေါ်လာတော့လေသည်။

…

အခန်း ၃၀၀ - ပြင်းထန်သောတိုက်ပွဲ၊ တတိယမြောက် သခင်မြတ်၏ ထိတ်လန့်မှု

တတိယမြောက် သခင်မြတ်သည် သူ၏ ဓားရှည်ကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး သူ၏ အရှိန်အဝါမှာ ရုတ်တရက် စူးရှထက်မြက်လာခဲ့သည်။ လုချင်း၏ တိုက်ပွဲဝင်ဓားကို ရင်ဆိုင်ရင်း သူသည် ဓားတစ်ချက် ခုတ်လိုက်၏။

ဓားကို ထိုးလိုက်သည်နှင့် လေနှင့် တိမ်တိုက်များမှာ ချက်ချင်းပင် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ကောင်းကင်နှင့် မြေကမ္ဘာ၏ အရေးပါသော စွမ်းအင်များမှာ လုံးဝ တုန်လှုပ်သွားပြီး လျင်မြန်စွာ စုစည်းလာကာ လုချင်းအပေါ် ဖိနှိပ်မည့် ကြီးမားလှသော ဓားအရှိန်အဝါတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် လူတိုင်း အံ့အားသင့်သွားကြတော့၏။

မမြင်ရသော အင်အားတစ်ခုမှာ ကြီးမားလှသော တောင်ကြီးတစ်ခု လုချင်းအပေါ်သို့ ပြိုကျလာသကဲ့သို့ သိုင်းပညာရှင်များစွာက ခံစားလိုက်ရသည်။

ဓားတစ်ချက်တည်းဖြင့် လေနှင့် တိမ်တိုက်များကို တုန်လှုပ်စေနိုင်ခြင်း။

ဤသည်မှာ တတိယမြောက် သခင်မြတ်၏ ယုံနိုင်စရာမရှိအောင် နက်နဲလှသော ဓားသိုင်းပင် ဖြစ်သည်။

"တကယ့်ကို ကောင်းမွန်တဲ့ ဓားသိုင်းပဲ" လေနှင့် တိမ်တိုက်များကို တုန်လှုပ်စေသော ဤလှုပ်ရှားမှုကို ရင်ဆိုင်ရသော်လည်း လုချင်း၏ မျက်လုံးများမှာ တောက်ပနေခဲ့သည်။ သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ကြောက်ရွံ့မှုအရိပ်အယောင် အနည်းငယ်မျှပင် မရှိပေ။ ထိုအစား သူ၏ လက်ထဲမှ တိုက်ပွဲဝင်ဓားမှာ ပို၍ မြန်ဆန်လာပြီး တတိယမြောက် သခင်မြတ်၏ ဓားနှင့် ခဏအတွင်း ထိတွေ့သွားခဲ့သည်။

ဝုန်း

ဓားနှစ်လက်၏ ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံမှုမှာ ယုံကြည်နိုင်စရာမရှိအောင် ပြင်းထန်သော အားတစ်ခုကို ထွက်ပေါ်စေခဲ့ပြီး သူတို့ နှစ်ဦး ပတ်ပတ်လည်ရှိ လေထုမှာ ပြင်းထန်စွာ ပေါက်ကွဲထွက်သွားခဲ့သည်။ ရိုက်ခတ်မှုလှိုင်းများမှာ အရပ်မျက်နှာအနှံ့အပြားသို့ ပြန့်နှံ့သွားခဲ့သည်။

ကြည့်ရှုနေသူများမှာ မွေးရာပါနယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင်များ မဟုတ်ပါက ဤလှုပ်ရှားမှုတစ်ခုတည်းဖြင့်ပင် လူအများအပြား သေ‌ကြေဒဏ်ရာရသွားနိုင်ပါသည်။

ပြင်းထန်လှသော ထိပ်တိုက်တွေ့မှုအကြား လူရိပ်တစ်ခုမှာ ခြေလှမ်း ဆယ်လှမ်းကျော် နောက်ဆုတ်သွားပြီးမှ ပြန်လည် တည်ငြိမ်သွားခဲ့သည်။ ထိုသူမှာ လုချင်းမှလွဲ၍ အခြားသူ မဟုတ်ပေ။

တတိယမြောက် သခင်မြတ်မှာမူ မူလနေရာတွင်ပင် ခြေတစ်လှမ်းမျှ နောက်မဆုတ်ဘဲ ရပ်နေခဲ့သည်။ သူသည် ရိုက်ခတ်မှုလှိုင်းများကိုလည်း သူ၏ စွမ်းအားဖြင့် ဖယ်ရှားပေးလိုက်ရာ သူ၏ နောက်ကွယ်ရှိ ဒဏ်ရာရနေသော ရွှမ်မင်းနှင့် အခြား ရွှမ်ခုန်းတောင်မှ ဘုန်းကြီးများကို ကာကွယ်ပေးလိုက်နိုင်ခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း အချို့သော မျက်စိလျင်သူများမှာ သိမ်မွေ့သော အရာတစ်ခုကို သတိထားမိလိုက်ကြသည်။ တတိယမြောက် သခင်မြတ်မှာ နောက်မဆုတ်သော်လည်း သူ၏ ခြေထောက်အောက်ရှိ မြေပြင်မှာမူ လက်မအနည်းငယ်ခန့် နိမ့်ဝင်သွားခဲ့လေသည်။

"တကယ်ကို သခင်မြတ်လို့ ခေါ်ထိုက်တာပဲ။ သူရဲ့ ဓားသိုင်းက နက်နဲလှတဲ့ အဆင့်ကို ရောက်နေပြီး ကောင်းကင်နဲ့ မြေကမ္ဘာရဲ့ စွမ်းအင်တွေကို အလွယ်တကူ ထိန်းချုပ်ပြီး ကြီးမားတဲ့ အရှိန်အဝါကို တည်ဆောက်နိုင်တယ်"

လုချင်းမှာ နောက်သို့ ဆုတ်သွားရသော်လည်း သူ၏ ထွက်သက်ဝင်သက်မှာ တည်ငြိမ်နေဆဲဖြစ်ပြီး ဒဏ်ရာရသည့် အရိပ်အယောင်လည်း မရှိဘဲ တည်ငြိမ်စွာ ချီးကျူးလိုက်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ၏ မျက်လုံးများမှာ သိမ်မွေ့စွာ တောက်ပနေခဲ့သည်။ တတိယမြောက် သခင်မြတ်၏ ဓားသိုင်းကြောင့် သူသည် 'အသိ' နယ်ပယ်၏ ပိုမိုမြင့်မားသော အဆင့်တစ်ခုကို ဖျတ်ခနဲ မြင်တွေ့လိုက်ရခြင်း ဖြစ်သည်။

"မင်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က ကောင်းကင်အတိဒုက္ခကို ကျော်ဖြတ်ပြီးနောက်မှာ ဒီလောက်အထိတောင် ကြံ့ခိုင်သန်မာသွားတာလား" တတိယမြောက် သခင်မြတ်မှာ လုချင်းအား ဒဏ်ရာတစ်စုံတစ်ရာ မရဘဲ မြင်တွေ့လိုက်ရသဖြင့် အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသည်။ သူ၏ ဓားချက်မှာ မည်မျှ အစွမ်းထက်ကြောင်း သူ ကောင်းကောင်း သိသည်။ သူ၏ အစွမ်းကုန် မထုတ်သေးသော်လည်း ဤရုပ်သေးရုပ်ဖြင့် ထုတ်နိုင်သမျှ အင်အားအကုန်နီးပါးကို ထုတ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

မွေးရာပါနယ်ပယ် ပြည့်စုံခြင်းအဆင့် သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦးပင် ဤတိုက်ခိုက်မှုကို ကောင်းကောင်း ခံနိုင်ရည်ရှိမည် မဟုတ်ပါ။

သို့သော် လုချင်းမှာမူ ခြေလှမ်း ဆယ်လှမ်းခန့်သာ နောက်ဆုတ်သွားပြီး ဒဏ်ရာ လုံးဝ မရရှိခဲ့ချေ။ ယင်းက တတိယမြောက် သခင်မြတ်ကိုပင် တုန်လှုပ်စေခဲ့ပါ၏။

ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသည်နှင့် လူတိုင်းမှာ ထိတ်လန့်သွားကြပြီး လုချင်းကို မယုံကြည်နိုင်စွာ ကြည့်လိုက်ကြသည်။

တတိယမြောက် သခင်မြတ်၏ စကားအရဆိုလျှင် ယခင်က ကောင်းကင်အတိဒုက္ခတိမ်တိုက်ကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်မှာ ဝိညာဉ်အဆောင်ကြောင့်မဟုတ်ဘဲ ဤလူငယ်ကြောင့် ဖြစ်နေသည်လား။

"တကယ့်ကို သခင်မြတ်ရဲ့ အမြင်က စူးရှတာပဲ" လုချင်းသည် မငြင်းဘဲ ဝန်ခံလိုက်သည်။

ထိုအခါ သိုင်းပညာရှင်များအားလုံး ပါးစပ်အဟောင်းသား ဖြစ်သွားကြသည်။

ဒါဆို...

တကယ်ပဲ ဒီလူငယ်က ကောင်းကင်အတိဒုက္ခကို ကျော်ဖြတ်ခဲ့တာပေါ့။

မှောင်ရိပ်ထဲမှ အနက်ရောင်ဝတ်စုံနှင့်လူမှာလည်း မယုံကြည်နိုင်သော အမူအရာဖြင့် "ဒီကလေးက ကောင်းကင်အတိဒုက္ခကို ကျော်ဖြတ်ခဲ့တာလား။ သူက ဘယ်လို မိစ္ဆာကောင်လဲဟ"

လူတိုင်းမှာ ထိုသတင်းကြောင့် အချိန်အတော်ကြာအောင် တိတ်ဆိတ်သွားကြသည်။ "အဲ့ဒါကြောင့်လည်း သူ့ရဲ့ အစွမ်းက ဒီလောက်အထိ တိုးတက်လာပြီး ဝရဇိန်နတ်ဆိုးနှိမ်လက်နက်တောင် သူ့ကို မနိုင်တာပေါ့"

ယန်မင်းမှာ ရက်အနည်းငယ်အတွင်း လုချင်း၏ အစွမ်းများ ရုတ်တရက် တိုးတက်လာရခြင်း အကြောင်းရင်းကို နောက်ဆုံးတွင် နားလည်သွားခဲ့သည်။

"လောကကြီး ပြောင်းလဲပြီးနောက်ပိုင်း ပထမဆုံး ကောင်းကင်အတိဒုက္ခကို ကျော်ဖြတ်နိုင်တဲ့သူပဲ။ မင်းရဲ့ အနာဂတ်က အတိုင်းအဆ မရှိနိုင်ဘူး။ ငါတို့လို လူအိုကြီးတွေတောင် မင်းရဲ့ ကျော်ဖြတ်တာကို ခံရတော့မှာပဲ" တတိယမြောက် သခင်မြတ်က သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

"သခင်မြတ်ကတော့ ကျွန်တော့်ကို အမွှမ်းတင်လွန်းနေပါပြီ"

"ဒါပေမဲ့..." တတိယမြောက် သခင်မြတ်၏ အကြည့်များမှာ စူးရှသွားခဲ့သည်။ "မင်းက ကောင်းကင်အတိဒုက္ခကို ကျော်ဖြတ်ပြီးခါစပဲ ရှိသေးတယ်၊ မင်းရဲ့ အစွမ်းကို သေချာ မထိန်းညှိရသေးဘူး။ မင်း ငါတို့ကို ကျော်ဖြတ်နိုင်မယ်ဆိုတာက အနာဂတ်မှာ မင်းကို ဘယ်သူမှ မနှောင့်ယှက်ဘဲ ကြီးထွားလာနိုင်မှသာ ဖြစ်မှာပါ။ အခု လောလောဆယ်တော့ မင်းရဲ့ အစွမ်းနဲ့ ငါ ခေါ်သွားချင်တဲ့သူကို မင်း တားနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး"

"ကျွန်တော်တို့ သုံးကွက် ဖလှယ်ဖို့ သဘောတူထားတာလေ၊ တတိယမြောက်ကွက်ကို မထုတ်သုံးရသေးဘဲနဲ့ သခင်မြတ်က ကျွန်တော် ခင်ဗျားကို နောက်ဆုတ်အောင် မလုပ်နိုင်ဘူးလို့ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အသေအချာ ပြောနိုင်တာလဲ" လုချင်းက ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။

"ကောင်းပြီ... အရမ်းကောင်းတယ်။ တကယ့်ကို ငယ်ရွယ်ပြီး ကြောက်ရွံ့မှု မရှိတာပဲ" တတိယမြောက် သခင်မြတ်က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး သူ၏ အကြည့်များမှာ အေးစက်သွားခဲ့သည်။ "ဒါဆိုလည်း မင်းရဲ့ တတိယမြောက်အကွက်ကို ထုတ်လိုက်တော့"

လူတိုင်း၏ ရင်ထဲတွင် တုန်လှုပ်သွားခဲ့သည်။ တတိယမြောက် သခင်မြတ်မှာ လုချင်း၏ စိန်ခေါ်မှုကို ခဏခဏ ခံရသဖြင့် ယခုအခါ၌ အမှန်တကယ် စိတ်ဆိုးသွားပြီ ဖြစ်ကြောင်း သူတို့ သိလိုက်ရသည်။

နောက်ထပ် ထိပ်တိုက်တွေ့မှုမှာ ယခင်ကထက် များစွာ ပိုမိုပြင်းထန်လာပေလိမ့်မည်။

"ဒါဆိုရင်လည်း သခင်မြတ် သတိထားပါ" လုချင်းသည် အနေအထားတစ်ခုကို ယူလိုက်သော်လည်း ချက်ချင်း တိုက်ခိုက်ခြင်း မရှိပေ။ ထိုအစား သူသည် မျက်လုံးများကို အသာအယာ မှိတ်လိုက်ပြီး သူ၏ စိတ်ကို မိမိ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌သာ အာရုံစိုက်လိုက်သည်။ ဤကဲ့သို့ အာရုံစိုက်နေသည်မှာ ထွက်သက်ဝင်သက် ဆယ်ကြိမ်မက ကြာမြင့်သွားခဲ့သည်။

လူတိုင်းမှာ သူ ဘာလုပ်နေသည်ကို အစက နားမလည်သော်လည်း တဖြည်းဖြည်းနှင့် ရှင်းပြမရနိုင်သော ကြောက်ရွံ့မှုများ ခံစားလာရသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် လုချင်းထံမှ အလွန်အမင်း ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဝါများ ထွက်ပေါ်လာသောကြောင့်ပင်။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ တစ်စုံတစ်ခုသော အားကောင်းလှသည့် စွမ်းအားများ နိုးထလာသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရပြီး လူတိုင်း၏ နှလုံးသားထဲတွင် အေးစက်သော ကြောက်ရွံ့မှုများ ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ဤလူငယ်မှာ သူ၏ အစွမ်းများကို ဝှက်ထားဆဲ ဖြစ်နေသည်လား။

တတိယမြောက် သခင်မြတ်၏ မျက်နှာမှာလည်း တည်ကြည်သွားခဲ့သည်။ လုချင်းထံမှ ထွက်ပေါ်လာသော အရှိန်အဝါမှာ သူ့ကိုပင် အန္တရာယ်ရှိသည်ဟု ခံစားရစေ၏။

နောက်ဆုံးတွင် လူတိုင်း၏ အံ့ဩနေသော အကြည့်များအောက်တွင် လုချင်းသည် မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်တော့၏။ သူ၏ မျက်လုံးများမှာ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော အရောင်အဝါများဖြင့် တောက်ပနေပြီး နတ်ဘုရားတစ်ပါး စံမြန်းနေသကဲ့သို့နှယ် မြင်တွေ့ရသူတိုင်း၏ နှလုံးသားကို တုန်လှုပ်စေခဲ့လေသည်။

"သခင်မြတ်ကို ဖိတ်ခေါ်ပါတယ်"

ဝုန်း

စကားဆုံးသည်နှင့် လုချင်း၏ ကိုယ်မှာ မူလနေရာမှ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။ သူ ပြန်လည် ပေါ်လာသောအခါ၌ တတိယမြောက် သခင်မြတ်၏ ရှေ့သို့ ရောက်နေခဲ့ပြီပင်။ သူ၏ တိုက်ပွဲဝင်ဓားမှာ တတိယမြောက် သခင်မြတ်၏ လည်ပင်းနှင့် သုံးလက်မခန့်သာ ကွာဝေးသော နေရာသို့ ရောက်ရှိနေလေသည်။

ထိုစဉ် တတိယမြောက် သခင်မြတ်၏ သူငယ်အိမ်များမှာ ကျဉ်းမြောင်းသွားခဲ့သည်။ သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်အဆင့်ဖြင့်ပင် လုချင်း၏ ထိုခဏချင်း အရှိန်ကို မတုံ့ပြန်နိုင်ခဲ့ဘဲ အနီးကပ် ချဉ်းကပ်ခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်။

ဓားဦးမှာ သူ၏ လည်ပင်းကို ထိုးဖောက်တော့မည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ၌ တတိယမြောက် သခင်မြတ်မှာ ချက်ချင်း တုံ့ပြန်လိုက်ပြီး သူ၏ ခြေထောက်ဖြင့် အရှိန်အဟုန်ပြင်းစွာ နောက်သို့ ဆုတ်လိုက်ရတော့၏။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားများကို ထုတ်ဖော်ကာ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ကမ္ဘာကြီးနှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်ပြီး လုချင်း၏ အရှိန်ကို ထိန်းချုပ်ရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

ဤလုပ်ရပ်မှာ အမှန်တကယ် ထိရောက်ခဲ့ပြီး ကမ္ဘာကြီး၏ ဖိအားများကြောင့် လုချင်း၏ အရှိန်မှာ ရုတ်တရက် နှေးသွားခဲ့သည်။

အဆုံးတွင် သူ၏ ဓားမှာ တတိယမြောက် သခင်မြတ်၏ လည်ပင်းကို အနည်းငယ်မျှ လွဲချော်သွားခဲ့သဖြင့် သခင်မြတ်မှာ ရှောင်ကွင်းနိုင်ခဲ့လေသည်။

ထိုအချိန်မှသာ ပြင်းထန်လှသော လေတိုးသံမှာ လူတိုင်း၏ နားထဲသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ လုချင်း၏ နောက်ကွယ်တွင် ရှည်လျားလှသော အဖြူရောင် မြူခိုးတန်းကြီး တစ်ခု ကျန်ရစ်ခဲ့၏။ ဤသည်ကတော့ လုချင်း၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ လေထုကို အရှိန်အဟုန်ပြင်းစွာ ဖြတ်သန်းသွားသောကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသည့်အချင်းအရာပင်။

ဤမြင်ကွင်းကြောင့် လူတိုင်း မှင်သက်သွားကြသည်။ လုချင်း၏ လူသားမဟုတ်သော အရှိန်ကြောင့်သာမက တတိယမြောက် သခင်မြတ် နောက်သို့ ဆုတ်သွားခဲ့ရသောကြောင့်ပင် ဖြစ်၏။

ဤသည်မှာ သခင်မြတ် စပေါ်လာကတည်းက လုချင်းကြောင့် ပထမဆုံးအကြိမ် နောက်ဆုတ်သွားခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။ သူတို့၏ သဘောတူညီချက်အရဆိုလျှင် ဤနောက်ဆုတ်မှုကြောင့် တတိယမြောက် သခင်မြတ်သည် လုချင်းအား ရွှမ်မင်းကို သတ်ဖြတ်ခြင်းမှ တားဆီးနိုင်တော့မည် မဟုတ်ချေ။

သို့သော်လည်း လူတိုင်းက တိုက်ပွဲပြီးပြီဟု ထင်နေစဉ်တွင် လုချင်းမှာမူ ရပ်တန့်မည့် အရိပ်အယောင် မရှိချေ။ ကမ္ဘာကြီး၏ ဖိအားများက သူ့ကို ဖိနှိပ်ရန် ကြိုးစားနေဆဲဖြစ်သည်ကို မြင်သောအခါ၌ သူ၏ အကြည့်များမှာ ပြတ်သားသွားခဲ့ပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို တစ်ချက်ခါလိုက်ရာ ကန့်သတ်ချက်များအားလုံးမှ ရုန်းထွက်နိုင်ခဲ့သည်။

ထို့နောက် သူသည် ရှေ့သို့ တစ်လှမ်းတိုးလိုက်ရာ သူ၏ အားကြောင့် မြေပြင်မှာ ပုံပျက်ပန်းပျက် ဖြစ်သွားခဲ့ပြီး လေထုကို တစ်ဖန် ဖြတ်သန်းကာ နောက်ဆုတ်နေသော တတိယမြောက် သခင်မြတ်နောက်သို့ လိုက်လံ တိုက်ခိုက်တော့လေ၏။

သို့သော် ဤအခေါက်တွင်တော့ တတိယမြောက် သခင်မြတ်မှာလည်း တုံ့ပြန်နိုင်ခဲ့ပြီပင်။ သူ၏ ဓားရှည်မှာ လေနှင့် တိမ်တိုက်များကို တုန်လှုပ်စေကာ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အရေးပါသော စွမ်းအင်များကို စုစည်းပြီး လုချင်းထံသို့ ပြန်လည် တိုက်ခိုက်လိုက်လေသည်။

ဤတစ်ကြိမ်တွင် တတိယမြောက် သခင်မြတ်မှာ မည်သည့်အရာကိုမျှ ချန်မထားဘဲ သူ၏ အစွမ်းကုန်ကို ထုတ်သုံးလိုက်တော့၏။

လုချင်း၏ ယခင်တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် သူ အလျှော့ပေးနေပါက ဤတိုက်ပွဲတွင် သူ ရှုံးနိမ့်သွားမည်ကို သူ သိလိုက်ရပြီ ဖြစ်သည်။

မွေးရာပါနယ်ပယ်ထဲသို့ ဝင်ကာစ လူငယ်လေးတစ်ယောက်ကို သူ ရှုံးနိမ့်ရမည်လား။

မြင့်မြတ်‌သော သခင်ကြီးတစ်ယောက်အနေဖြင့် သူ၏ ဂုဏ်သိက္ခာမှာ ဤနေရာတွင် ရှုံးနိမ့်ခြင်းကို ခွင့်မပြုနိုင်ပါချေ။

ဝုန်း

ဓားနှစ်လက် ထပ်မံ ထိတွေ့သွားသောအခါ၌ ပြင်းထန်လှသော အင်အားများမှာ ယခင်ကထက် ဆယ်ဆခန့် ပိုမိုပြင်းထန်စွာ ပေါက်ကွဲထွက်လာခဲ့သည်။ ရိုက်ခတ်မှုလှိုင်းများမှာ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အရာအားလုံးကို ရိုက်ခွဲပစ်လိုက်၏။

ဤတိုက်ခိုက်မှုအပြီးတွင် လုချင်းနှင့် တတိယမြောက် သခင်မြတ်မှာ တစ်ဖက်စီသို့ ခြေလှမ်း ဆယ်လှမ်းကျော် ပြန်လည် လွင့်ထွက်သွားခဲ့ကြသည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင်တော့ သူတို့၏ တိုက်ပွဲမှာ သရေကျသွားခဲ့သည်။

သို့သော် သူတို့မှာ ခဏသာ ရပ်တန့်ပြီး တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး ချက်ချင်းပင် ပြန်လည် တိုးဝင်ကာ ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲကို ဆက်လက် ဆင်နွှဲကြလေ၏။

"မကောင်းတော့ဘူး... မြန်မြန် နောက်ဆုတ်ကြ" ဘေးမှ ကြည့်နေသော သိုင်းပညာရှင်များမှာ မြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသည်နှင့် မီတာ တစ်ရာကျော်ခန့်အထိ အမြန် နောက်ဆုတ်သွားကြရသည်။

"ဒါက တကယ်ပဲ မွေးရာပါနယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင်တွေရဲ့ တိုက်ပွဲလား" တစ်ယောက်က တုန်တုန်ရီရီဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"မင်းကော သူတို့ နှစ်ယောက်လုံးကို သာမန် မွေးရာပါနယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင်တွေလို့ ထင်နေတာလား" သူ၏ အဖော်က ပြန်ပြောလိုက်ရာ ထိုသူမှာ ဆွံ့အသွားခဲ့ရလေတော့၏။

အမှန်စင်စစ် သူတို့ နှစ်ဦးစလုံးမှာ သာမန် သိုင်းပညာရှင်များ မဟုတ်ကြပါချေ။ တတိယမြောက် သခင်မြတ်မှာ မွေးရာပါနယ်ပယ်ထက် ကျော်လွန်နေပြီဟု လူအများက သံသယရှိနေကြပြီးဖြစ်ရာ သူ၏ အသက်မှာလည်း နှစ်ပေါင်း သုံးလေးရာကျော် ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ လုချင်းမှာလည်း ကောင်းကင်အတိဒုက္ခကို ကျော်ဖြတ်ထားသူ ဖြစ်သဖြင့် သူ၏ စွမ်းဆောင်ရည်မှာလည်း အံ့ဩစရာ မဟုတ်တော့ပေ။

ဝုန်း

ကြည့်ရှုသူများ စိတ်လှုပ်ရှားနေစဉ်မှာပင် ဖုန်မှုန့်များကြားမှ လူရိပ်တစ်ခုမှာ လွင့်ထွက်လာပြီး အဆောက်အဦးတစ်ခုကို တိုက်မိကာ ပြိုကျသွားလေတော့သည်။