အခန်း (၁၀၉၉-၁၁၀၀)
Vol. 74 Ch. 1099-1100
Ch 1099
(နဂါးဧကရာဇ်မီးတောက်ခုနှစ်သွယ်)
“ဟမ်လူဘယ်ရောက်သွားတာလဲဟ”
လောထျန်း အံ့သြသွားပြီး လှည့်ပတ်ရှာဖွေသည့်တိုင်အောင် လက်မောင်းအရှင်၆ကို ဘယ်လိုမှ ရှာမတွေ့ခဲ့ဘူး။
သူ မနေနိုင်စွာ အသက်ပြင်းပြင်း ရှုလိုက်ရ၏။
“ဒီကောင်က.. အရည်အချင်းတော့ ရှိသားပဲ၊ ပြေးတာ အရမ်းမြန်တယ်။ ငါတွေ့တောင် မတွေ့လိုက်ရဘူး”
လောထျန်း စိတ်ထဲမှ အံသြစွာ တွေးလိုက်သည်။
ထိုအချိန်မှာ ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံးက သေလောက်အောင် တိတ်ဆိတ်နေလေရဲ့
မိစ္ဆာနတ်ဘုရားနန်းတော်က မိစ္ဆာတွေရော.. ဝေ့လင်ယွီတို့ အုပ်စုရော၊ တစ်ယောက်မကျန် လောထျန်းကို အလွန်ဆွံ့အမှင်သက်နေသော မျက်နှာများဖြင့်သာ ကြည့်နေနိုင်တော့သည်။
“အခု.. ဘာဖြစ်သွားတာလဲ”
မိစ္ဆာဂိုဏ်းသားတစ်ယောက်က ပြောလိုက်သည်။
“လက်မောင်းအရှင်၆က ရိုက်ချက်တစ်ခုတည်းနဲ့ သေသွားတာလား။ ငါ မြင်လိုက်ရတာ မှန်ရဲ့လား”
နောက်ထပ်မိစ္ဆာတစ်ယောက်၏ အံ့သြတကြီး ရေရွတ်သံပင်။
“မှန်တယ်၊ မင်းမြင်တာမမှားဘူး။ ငါလဲ မျက်လုံးသုံးလုံးနဲ့ ရှင်းရှင်းကြီးမြင်လိုက်ရတယ်။ လက်မောင်းအရှင်၆က တိုက်ချက်တစ်ခုတည်းနဲ့ အသတ်ခံလိုက်ရတာ.. ဒါတင်မကဘူး။ သူ့ရဲ့ဝိညာဥ်တောင် မကျန်အောင် အရှင်းခံလိုက်ရပြီ”
မျက်လုံးသုံးလုံးပါသော မိစ္ဆာနောက်တစ်ကောင်က တုန်ယင်စွာ ပြောလာခဲ့သည်။
ထိုစကားကြောင့် မိစ္ဆာဂိုဏ်းသားတွေအားလုံး ပင့်သက်ရှိုက်လိုက်ကြပြီး အနောက်ကို ဆုတ်လိုက်ကာ သူတို့နှင့်လောထျန်းကြားက အကွာအဝေးကို မသိမသာ တိုးမြင့်လိုက်ကြသည်။
တစ်ဖက်က ကံကြမ္မာအရှင်၇ နှင့် ကျို့ကုန်းတို့လဲ တပြိုင်နက်ထဲ ရပ်တန့်သွားကြ၏။
သူတို့အချင်းချင်း ကြည့်လိုက်ကြကာ ကြောက်ရွံ့မှုတစ်ချို့ ဝင်ရောက်လာတော့သည်။
“ဒါ.. ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ”
ကံကြမ္မာအရှင် ၇ ထိတ်လန့်သွားသည်။
အရင်တုန်းက ပဟွမ်တစ်ယောက် တစ်ချက်တည်းနှင့် အသတ်ခံလိုက်ရခြင်းမှာ ရန်သူကိုအထင်သေးပြီး တိုက်ခိုက်ခွင့် ဦးစွာ ပေးခဲ့လို့ဟု သူတို့တွေ ယူဆခဲ့ကြသည်။
ဒါပေမဲ့အခု လက်မောင်းအရှင်၆က မတူဘူး..
သူက ဒီတိုက်ချက်မှာ အစွမ်းကုန်အသုံးပြုထားတာ ဖြစ်ပြီး ထိုစွမ်းအားကလည်း သူတို့တောင် တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးတဲ့အထိ ကြောက်ဖို့ကောင်းသော စွမ်းအားမျိုးပင်။
ဒါပေမဲ့ သူ့ကိုလည်း တစ်ချက်ထဲနဲ့ သတ်ပစ်လိုက်ပြန်တာလား..
ဒါကြီးက ကြောက်ဖို့ကောင်းလွန်းလှသည်..
ကျို့ကုန်း ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွားပြီး ကံကြမ္မာအရှင်၇ကို စိတ်ထဲမှ ဆက်သွယ်လိုက်၏။
“ကံကြမ္မာအရှင်၇၊ ဒီကောင်ကမင်းကို သတိမထားမိသေးဘူး။ မြန်မြန်တိုက်လိုက်”
“အာ” ကံကြမ္မာအရှင်၇ ကြောင်သွားလေ၏။
မြန်မြန်တိုက်ခိုက်ရမယ်
အခုလား..
ဒါကသေလမ်းရှာနေတာပဲ မဟုတ်ဘူးလား..
ထိုအချိန်မှာကျို့ကုန်းက စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ထပ်ပြောလိုက်သည်။
“မင်းရဲ့ နဂါးဧကရာဇ်မီးတောက်ခုနှစ်သွယ်ကို သုံးလိုက်.. ချောင်းတိုက်တာ အောင်မြင်သရွေ့ သူ့ကို မီးလောင်ပြာချနိုင်လိမ့်မယ်”
နဂါးဧကရာဇ်မီးတောက်ခုနှစ်သွယ်က လောထျန်းမပြောနှင့်၊ မသေမျိုးဧကရာဇ်တစ်ပါးကိုတောင် မီးလောင်ပြာချနိုင်သည်
ကံကြမ္မာအရှင်၇ အသိစိတ်ကပ်သွားတော့၏။ သူ၏နှလုံးသားကို အားတင်းလိုက်ပြီးသည်နှင့် လက်တစ်ဖက်ဆန့်ထုတ်ကာ ခေါင်းပေါ်က မီးတောက်ကို တိတ်တဆိတ် ယူလိုက်သည်။
ဝုန်း
ထိုလှုပ်ရှားမှုနှင့်တင် ကံကြမ္မာအရှင်၇၏ လက်ဖဝါးက အမည်းရောင်ပြောင်းသွားသလို သူ့အရောင်အဝါကလည်း မတည်ငြိမ်တော့ပေ။
ကံကြမ္မာအရှင်၇ ခပ်တိုးတိုး ညည်းလိုက်ပြီး မျက်နှာတစ်ခုလုံး ဖွေးသွားသည်။
သူ၏ နဂါးဧကရာဇ်မီးတောက်ခုနှစ်သွယ်ကို အပြည့်မထိန်းချုပ်နိုင်သေးသောကြောင့် တန်ပြန် အစွမ်းသက်ရောက် ခံလိုက်ရတာ သေချာပါသည်။
သို့ပေမဲ့ ဒီလိုအရေးကြီးအခြေအနေမှာ သေးငယ်သော တန်ပြန်အစွမ်းကို လျစ်လျူရှုထားလို့ ရပါ၏။
ဝူး
ချက်ချင်းပဲ ထိုမီးတောက်ကို လောထျန်း၏ ဦးတည်ရာဘက်ကို ပစ်ချလိုက်တော့သည်.. လောထျန်း သိသွားမှာစိုး၍ ဖြစ်စဥ်တစ်ခုလုံးမှာ သူ အသံတစ်ချက်တောင် မထွက်ရဲခဲ့ချေ။
အကုန်လုံးစောင့်ကြည့်နေသည့် ကြားမှာပဲ မီးလုံးက လောထျန်းဆီ ရောက်လာတော့သည်.. ထိုအချိန်မှာ လောထျန်းက လက်မောင်းအရှင်၆ကို လှည့်ပတ်ရှာဖွေလို့ ကောင်းနေတုန်းပင်။
“ဟီးဟီး၊ နဂါးဧကရာဇ်မီးတောက်ခုနှစ်သွယ်က အရာအားလုံးကို.ပြာချပစ်တယ်။ အဲ့ဒါက သူ့ကိုသာ ထိသွားသရွေ့ ငါတို့နိုင်ပြီပဲ”
လောထျန်း ရှောင်လိုက်မှာ စိုး၍ ကံကြမ္မာအရှင်၇ တစ်ယောက် မျက်တောင်မခတ်စတမ်း ကြည့်နေလေ၏။
သို့သော် ကံကောင်းစွာပဲ.. အရမ်းမမြန်သော အရှိန်ဖြင့် မီးလုံးက လောထျန်း၏တည့်တည့်ကို သတိမထားမိခင်မှာ စိုက်ရောက်သွားခဲ့သည်။
ဝူး
လောထျန်းကိုယ်ပေါ် မီးစွဲသွားသည်နှင့် တပြိုင်နက် စတင် လောင်ကျွမ်းလာတော့၏။
ကံကြမ္မာအရှင်၇ တစ်ယောက် စိတ်သက်သာစွာ သက်ပြင်းရှည်ကြီးတစ်ချက် ချလိုက်ပြီးမှ ကျယ်ကျယ်လောင်လောင် ရယ်မောလေတော့သည်။
“ဟားဟားဟား လူသားမျိုးနွယ်မှာ မင်းလို ဉာဏ်ကြီးရှင်မျိုးရှိနေမယ် ငါမထင်ခဲ့ဘူး။ ငါမင်းကို အရင်က အထင်သေးခဲ့မိတယ်.. မင်းရဲ့ အရည်အချင်းနဲ့ဆိုရင် မိစ္ဆာမျိုးနွယ်ဝင် ဖြစ်ခဲ့ရင်တောင် ထိပ်သီးစာရင်း ဝင်မှာပဲ။ ဒါပေမဲ့ သနားဖို့ကောင်းတာက အခု အရာအားလုံး ပြီးဆုံးသွားပြီ”
သူ ရယ်မောနေရင်းမှ ပြောလိုက်လေ၏။
“ဟမ်”
ထိုအသံကြားလိုက်မှသာ လောထျန်းက ရှုတ်ထွေးနေသော မျက်နှာဖြင့် လှည့်ကြည့်လာသည်။
“မင်းကျုပ်ကို စကားပြောနေတာလား”
သူ မျက်မှောင်ကြုတ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။
ကံကြမ္မာအရှင်၇ ခဏလောက် ကြောင်သွားပြီးမှ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်၏။
“အေးလေ”
လောထျန်း မျက်မှောင်ကြုတ်ဖြင့် ဆက်မေးသည်။
“အားလုံးပြီးသွားပြီလို့ မင်း ပြောလိုက်တာလား”
ကံကြမ္မာအရှင်၇က ရယ်မောကာ ပြန်ဖြေလာ၏။
“ဒါပေါ့.. မင်းငါ့ကိုမယုံရင် ကိုယ့်ပုခုံးကိုယ် ပြန်ကြည့်လိုက်လေ”
လောထျန်း အံ့သြပြီး ပုခုံးကိုငုံ့ကြည့်လိုက်မှသာ သူ့ကိုယ်မှာ စွဲနေသော နဂါးဧကရာဇ်မီးတောက်ခုနှစ်သွယ်ကို ရှာတွေ့တော့သည်။
ကံကြမ္မာအရှင်၇က ဂုဏ်ယူစွာ ပြောလိုက်၏။
“ဒီ နဂါးဧကရာဇ်မီးတောက်ခုနှစ်သွယ်က မိစ္ဆာမျိုးနွယ်ရဲ့ ကျွမ်းကျင်ပညာရှင် ဖန်တီးထားတဲ့ ထိပ်သီးအဆင့် သိုင်းတစ်ခုပဲ။ ဧကရာဇ်မီးတောက်က ဘယ်လောက် ကြောက်ဖို့ကောင်းလဲဆိုရင် အရာအားလုံးကို လောင်ကျွမ်းပစ်ပြီး ဘယ်လိုမှငြိမ်းသတ်လို့ ရမှာမဟုတ်ဘူး။ မင်းရဲ့အရေပြားပေါ် မီးစလေး နဲနဲစွဲသွားရင်တောင်မှ မသေမျိုးဧကရာဇ်.ဖြစ်နေရင်တောင် မင်းသေရလိမ့်မယ်”
“မင်း.. မင်းက သန်မာပေမဲ့ အလွန်ဆုံးရှိ မသေမျိုးဧကရာဇ်တစ်ပိုင်း အဆင့်လောက်ရှိမှာပေါ့။ နဂါးဧကရာဇ်မီးတောက်ခုနှစ်သွယ်ဆီမှာ လောင်ကျွမ်းခံရရင် မင်း ဘယ်လိုမှ”
ကံကြမ္မာအရှင်၇က အထင်သေးစွာ ပြောဆိုနေခဲ့သည်။
ထိုအချိန်မှာပဲ လောထျန်းက ပုခုံးပေါ်က နဂါးဧကရာဇ်မီးတောက်ခုနှစ်သွယ်ဆိုသော အရာကို မျက်မှောင်ကြုတ်ဖြင့် ကြည့်လိုက်ရင်း လက်တစ်ဖက်ဖြင့် အသာအယာ ပုတ်လိုက်လေသည်။
ဘုတ်
ချက်ချင်း မီးငြိမ်းသွားပြီး အနက်ရောင်မီးခိုးငွေ့တစ်ချို့ပင် လှိုက်တက်လာ၏။
“ဟမ်၊ ဒါဘာမီးအမျိုးအစားလဲ၊ ငါ့အကာအကွယ်အရောင်အဝါ နဲနဲတောင် လောင်ကျွမ်းသွားတယ်.. အင်း တော်တော် သန်မာတာပဲဟ”
လောထျန်း မနေနိုင်စွာ ချီးကျူးလိုက်ပါသည်။
တစ်ဖက်က ကံကြမ္မာအရှင်၇ ကတော့ ထိုမြင်ကွင်းကို ဦးနှောက်မပါတော့တဲ့သူလိုမျိုး ဆွံ့အစွာ ကြည့်နေခဲ့သည်။
ဒါဘာအခြေအနေကြီးလဲ..
သူ့ရဲ့ နဂါးဧကရာဇ်မီးတောက်ခုနှစ်သွယ်က တစ်ချက်ပုတ်လိုက်ရုံနဲ့ငြိမ်းသွားတာလား
ဒါကသူ့ရဲ့ အသန်မာဆုံး သတ်ဖြတ်ခြင်းအကွက်လေ
ဒါကို တစ်ဖက်လူက ဘာမှမတုံ့ပြန်လိုက်ရဘဲ ပုခုံးတစ်ချက်ပုံရုံနဲ့ ပြီးသွားတယ်လား..
မဟုတ်ဘူး..
သူ အိပ်မက်မက်နေတာပဲ ဖြစ်ရမည်..
ကံကြမ္မာအရှင်၇ တစ်ယောက် ကိုယ့်ပါးကိုယ် ရိုက်ချလိုက်လေသည်။
ဖြန်း
ကျယ်လောင်သော အသံတစ်ချက်အပြီးမှာ သူအနည်းငယ် မူဝေးသွားသလိုပင် ခံစားလိုက်ရ၏။
ဒါကနာကျင်တာပဲ.. ဒါဆို သူ အိပ်မက်မက် နေတာ မဟုတ်ဘူးပေါ့..
ကံကြမ္မာအရှင်၇ အလွန်ကြောက်ရွံ့သွားတော့သည်။
ထိုအချိန်မှာပဲ လောထျန်းက ကံကြမ္မာအရှင်၇ကို ခေါင်းလှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး မျက်မှောင်ကြုတ်ဖြင့် မေးလိုက်လေသည်။
“အစောက မီးကို မင်း ပစ်လိုက်တာမလား”
“ဟမ်”
ကံကြမ္မာအရှင်၇ တုန်ယင်သွားပြီး ငြင်းဆိုချင်ခဲ့သည်.. သို့သော် အရာအားလုံး နောက်ကျသွားလေပြီ။
ဝုန်း
လောထျန်းက ကံကြမ္မာအရှင်၇ အရှေ့ကို ချက်ချင်း ရောက်လာခဲ့၏။
“မင်းက မီးနဲ့ကစားရတာ ကြိုက်တယ်ပေါ့လေ၊ မင်းကငါ့ကို မီးနဲ့ပစ်ပေါက်ခဲ့တာဆိုတော့ ငါလဲမင်းကို ပြန်ပေးမယ်”
လောထျန်း လက်တစ်ဖက်ကို လှုပ်ရှားလိုက်၏။
ဝုန်း
ချက်ချင်းပဲ သူ၏အသိစိတ်ပင်လယ်ထဲကနေ မီးတောက်တစ်ခုကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။
ထိုအရာက မသေမျိုးဧကရာဇ် အမွေအနှစ်ထဲက မီးသိုင်းဖြင့် ဖန်တီးထားသော မီးတောက်ဖြစ်ပြီး လောထျန်းအသိစိတ် ပင်လယ်ထဲမှာ အားဖြည့်ခံထားရ၍ နဲနဲလောက် ထုတ်ဖော်လိုက်ရင်တောင်မှ အလွန်ကြောက်ဖို့ကောင်းသော ဖိအားကို ဖြစ်ပေါ်စေလေသည်။
လောထျန်းက အေးစက်စွာ ကြည့်လိုက်ပြီး မီးလုံးကို ကံကြမ္မာအရှင်၇ ၏ တည့်တည့်ကို ပစ်လိုက်ပါတော့သည်။
“မင်း.. မင်းငါ့ကိုတကယ်ကြီး မီးနဲ့တိုက်ခိုက်တာလား”
ကံကြမ္မာအရှင်၇ အနည်းငယ်.မျက်မှောင်ကြုတ်သွားပြီးမှ သူ့ရင်ထဲ ပျော်ရွှင်ခြင်းတွေ စီးဝင်လာတော့သည်။
လောထျန်း၏ လက်သီးနှင့် ဓားချက်ကို သူအစောပိုင်းက မြင်ဖူးထားပြီးပြီ.. လောထျန်းသာ သူ့ကို တိုက်ရိုက် တိုက်ခိုက်ပါက.. သူ ရှင်သန်နိုင်စရာ အကြောင်းမရှိဘူး။
ဒါပေမဲ့ လောထျန်းက မီးကိုသာ အသုံးပြုခဲ့လေသည်.. ဒါဆိုရင် ထိုမီးကို သူရင်ဆိုင်နိုင်လောက်သည်။
ပြောရရင် သူက မီးကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ပဲ.. မီးကျင့်ကြံသူတွေထဲကမှ ထိပ်သီးမီးကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်လေ။
ထိုအတွေးကြောင့် ကံကြမ္မာအရှင်၇ ချက်ချင်းပဲ အတွင်းစွမ်းအားတွေစုဝေးကာ မီးတောက်ကို.တားဆီးဖို့ ကြိုးစားလိုက်သည်။
ဒါပေမဲ့ နောက်တစ်စက္ကန့်မှာပဲ
ဝုန်း
လောထျန်း၏ မီးတောက်နှင့် ထိတွေ့သည်နှင့် လျင်မြန်စွာလောင်ကျွမ်းသွားသော ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ဝိညာဥ်ကြောင့် ကံကြမ္မာအရှင်၇ တစ်ယောက် အံ့သြရုံသာ တတ်နိုင်တော့သည်။
“ဒါ.. ဒါ ဘာမီးအမျိုးအစားကြီးလဲ။ ငါမသေချင်..ငါမသေချင်သေး..”
ကံကြမ္မာအရှင်၇ ကြောက်ရွံ့စွာ အော်ဟစ်နေခဲ့သည်။
သို့ပေမဲ့ စကားသံမဆုံးခင်မှာပဲ ပြာအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့လေ၏။
…….
Ch 1100
(မင်းက အကြောမာတဲ့ကောင်ပဲ)
နောက်ထပ် မသေမျိုးဘုရင်တစ်ယောက် သေဆုံးသွားလေပြီ..
ဤသည်မှာလည်း သူတို့အားလုံးခဗျာ ဆက်တိုက် အသတ်ခံလိုက်ခြင်းပင်။
မိစ္ဆာနတ်ဘုရားနန်းတော်က မိစ္ဆာမျိုးနွယ်တွေ အကုန် လန့်ဖြန့်ကုန်ကြသည်။
သူတို့အားလုံးက ဝူရန်စီရင်စုမှာ အပီအပြင် ပွဲကြမ်းပြီး လုယက်သတ်ဖြတ်ရင်း ချမ်းသာအောင်လုပ်ဖို့ ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် ရောက်လာခဲ့ကြ၏။
ဘယ်လိုပဲပြောပြော.. လူသားတွေကို သတ်ဖြတ်ရခြင်းက သူတို့မိစ္ဆာတွေအတွက် ဘယ်တုန်းကမှ အန္တရာယ်များသော အလုပ်တစ်ခု မဟုတ်ခဲ့ပေ။
ဒါပေမဲ့ အခုလိုမျိုး အခြေအနေတွေ ပြောင်းပြန်လှန်သွားမည်ဟု မထင်ခဲ့ရိုး အမှန်ပါချေ။
အခုတော့ သူတို့ဘက်က ထိပ်သီးမသေမျိုးဘုရင်သုံးယောက်လုံး အသတ်ခံလိုက်ရပြီ
တစ်ချို့ပါးနပ်သော မိစ္ဆာတစ်ချို့ဆိုလျှင် တစ်ဖြည်းဖြည်း အနောက်ဆုံးတန်းကို သွားနေခဲ့ပြီး အခွင့်အရေးရသည်နှင့် ထွက်ပြေးဖို့ပင် အသင့်ပြင်ထားကြ၏။
ထိုအချိန်တွင် ကံကြမ္မာအရှင်၇ သေဆုံးသွားခဲ့ပြီး ဖြစ်ပြီး လောထျန်းကတော့ လက်မောင်းအရှင်၆ကို အခုထိ ရှာမတွေ့သေးတာမို့ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။
“ကောင်းရော.. တကယ် ပုန်းနိုင်တာပဲကွာ”
လောထျန်း မနေနိုင်စွာ ချီးကျူးလိုက်၏။
ထို့နောက် သူ ရုတ်တရက် ကျို့ကုန်း ဘက်လှည့်လိုက်သည်။
ထိုအချိန်မှာ ကံကြမ္မာအရှင်၇၏ သေဆုံးမှုကို မျက်ဝါးထင်ထင် မြင်ထားရ၍ ကျို့ကုန်းက ကြောက်ချီးပါနေပြီဖြစ်သည်။
လောထျန်း လှည့်ကြည့်လာတာကို မြင်သည်နှင့် သူ့ခြေထောက်တွေ ပျော့ခွေသွားသည်မှာ မြေပြင်ပေါ် ဒူးထောက်ကျလုနီးပါးပင်။
“မင်း.. မင်းဘာလုပ်မလို့လဲ” သူ တုန်ယင်စွာ ပြောလိုက်သည်။
လောထျန်းက မျက်မှောင်ကြုတ်နှင့် ကြည့်ရင်း ပြောလိုက်၏။
“ခုနက ဓားကြီးခြောက်ချောင်းနဲ့ကောင်လေ.. သူဘယ်မလဲ”
“ဟမ်” ကျို့ကုန်းကြောင်သွားလေပြီ။
လောထျန်း၏ မေးခွန်းကို သူနားမလည်ဘူး။
ဓားခြောက်ချောင်းနဲ့ကောင် ဟုတ်လား..
သူ လက်မောင်းအရှင်၆ ကို ပြောနေတာများလား။
သူ့ကို လောထျန်းက သတ်ပစ်လိုက်ပြီ မဟုတ်ဘူးလား..
အဲ့ဒါကလည်း တစ်ချက်ထဲနဲ့လေ..
ဒါကို လောထျန်းက ဘာတွေ လာမေးနေတာလဲ..
တစ်ဖက်က လောထျန်းက အဖြေမရသောကြောင့် ဒေါသတွေ အုံကြွလာပြန်သည်။
“မင်းက သူငယ်ချင်းကို သစ္စာရှိသားပဲ”
လောထျန်းက ပြောပြီး ခြေတစ်လှမ်းတိုးလိုက်သည်။
ဝူး
လောထျန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်က လူသတ်အရိပ်အငွေ့တွေက ကျို့ကုန်းကို ချက်ချင်း လွှမ်းခြုံပစ်လိုက်၏။
“မင်း..မင်း” လူသတ်အရိပ်အငွေ့တွေ လွှမ်းခြုံခံလိုက်ရသော ကျို့ကုန်းတစ်ယောက် လှုပ်ရှားဖို့မပြောနှင့်၊ အသက်ရှုတောင် မရှုဝံ့တော့ပေ။
လောထျန်းကို ကြောက်ရွံ့စွာကြည့်ရင်း.ကြီးစွာ နောင်တရနေတော့သည်။
သူ..သူဘာလို့ အနှီလူသားကို ရန်စမိခဲ့ရတာလဲ။
“မပြောဘူးပေါ့လေ” လောထျန်း အေးစက်စွာ မေးလိုက်သည်။
ကျို့ကုန်း ကြားသည်နှင့် မျက်နှာတစ်ခုလုံး ဖြူစွတ်သွားတော့၏။
“သူ.. သူသေပြီ”
ဟိုကောင်ကဖြင့် သေသွားပြီကို.. ဘယ်ရောက်သွားမှန်း သူက ဘယ်လိုလုပ် သိမှာတုန်းလို့။
ထိုစကားကြောင့် လောထျန်း မျက်လုံးထဲ အေးစက်သော အလင်းတစ်ချို့ ဖြတ်ပြေးသွားတော့သည်။
“မင်းမှာ အားကိုးစရာ ရှိနေသေးပုံပဲ.. ကြည့်ရတာ ကျုပ်မင်းကို အထင်သေးမိခဲ့တယ်။ အခုထက်ထိတောင် မင်းက သူငယ်ချင်းကို.သစ္စာဖောက်ဖို့ ငြင်းသေးတယ်ပေါ့လေ.. ရတယ်၊ အခုမလိုတော့ဘူး။ မင်းလဲငရဲကိုသွားလိုက်တော့”
လောထျန်း ပြောပြီးသည်နှင့် ကျို့ကုန်းကို လက်ဝါးနှင့် ရိုက်ချလိုက်သည်။
ဘုန်း
ကျို့ကုန်းတစ်ယောက် ချက်ချင်းကို သွေးမြူအဖြစ် ပေါက်ကွဲသွားလေရဲ့။
ကျို့ကုန်း၏ ဝိညာဥ်ပါမကျန် ပျက်ဆီးသွားခဲ့သည်။
ထိုမြင်ကွင်းကြောင့် လဲ့ထျန်နှင့် တစ်ခြားသူတွေ ခဏတာ ဘာလုပ်ရမည် မသိတော့ပေ။
“ကျို့ကုန်း.. အဲ့မကောင်းဆိုးဝါး.. သေပြီလား”
“ဒီကောင်တကယ် သေပြီလား”
“ဟဟ၊ ကောင်းတယ်၊ အဲ့ကောင်က သေသင့်တဲ့ကောင်”
အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ခဲ့သော လူတစ်ချို့သည် ပြင်းထန်စွာဒဏ်ရာရနေသော မိတ်ဆွေများကို တစ်လှည့်၊ သေဆုံးသွားရရှာသော မိတ်ဆွေများကို တစ်လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး မျက်ရည်များ မထိန်းနိုင်စွာ စီးကျလာလေတော့သည်။
ကျို့ကုန်းက သူတို့ကို သေလောက်အောင် အနိုင်ကျင့်ခဲ့သည်။
အခုတော့ သူတို့တွေ လက်စားချေနိုင်ခဲ့ပြီ။
ထိုအချိန်မှာ တစ်ဖက်က မြူခိုးအရှင်၁ကတော့ မျက်စိရှေ့က မြင်ကွင်းကို အလွန်ဆွံ့အဟန်ဖြင့် ကြည့်နေလေ၏။
“ဘာ..ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ”.
သူလုံးဝ မှင်သက်နေခဲ့သည်။
သူက အခမ်းအနားကို စတင်နိုင်ရန်အတွက် လောထျန်းကို အချိန်ဆွဲဖို့ ထိုသုံးယောက်ကို ခိုင်းစေခဲ့သည်။
ဒါပေမဲ့ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာ ထိုသုံးယောက်လုံး သေသွားလိမ့်မယ်လို့ ဘယ်သူ ထင်ခဲ့မိမှာလဲ။
ဒါပေမဲ့ သူတို့သေသွားပြီဆိုတော့ သူ ဘာဆက်လုပ်ရတော့မှာလဲ..
အခမ်းအနားပွဲက စတင်ခဲ့ချေပြီ..
လောထျန်းသာ သူ့ကိုလာသတ်ခဲ့ရင် သူတစ်ယောက်ထဲ သေရမှာမဟုတ်ဘူး၊ ဒါဆို အခမ်းအနားကိုပါ နှောက်ယှက်ခံရလိမ့်မည်။
မြူခိုးအရှင်၁ တစ်ယောက် ဘာဆက်လုပ်ရမည်ကို တကယ် မသိတော့ပေ။
လောထျန်းသူ့ကို တိုက်ခိုက်လာမှာ စိုး၍ ကြောက်ရွံ့စွာပဲ စိုက်ကြည့်နေနိုင်တော့သည်။
သို့ပေမဲ့လောထျန်းက သူ့ကို သတိမထားမိဘဲ ထိုအစား ပတ်ဝန်းကျင်ကို လှည့်ပတ်ကြည့်နေခဲ့သည်။
“ထူးဆန်းတယ်၊ အဲ့ကောင် ဘယ်ရောက်သွားတာလဲ။ ဒီလိုပြေးနိုင်ဖို့ ဘယ်တုန်းတည်းက ပြင်ဆင်ခဲ့တာများလဲ”
လောထျန်း ခပ်တိုးတိုး ပြောနေခဲ့သည်။
ထိုအချိန်မှာပဲ ဝေ့လင်ယွီက လောထျန်းဘက်ကို သတိကြီးကြီး တိုးကပ်လိုက်ပြီး တိုးညှင်းသောလေသံဖြင့် ပြောလိုက်၏။
“အဟမ်း.. သခင်လေး လောထျန်း၊ ကျွန်မ မေးချင်လို့ပါ၊ သခင်လေး ဘာကိုရှာနေတာလဲဟင်”
လောထျန်း မျက်မှောင်ကြုတ်နှင့်ပဲ ဖြေပေးလိုက်သည်။
“ကျုပ်က ဓားခြောက်ချောင်းနဲ့ကောင်ကို ရှာနေတာ၊ သူ့ကိုမတွေ့တော့ဘူး။ ကြည့်ရတာ အမှောင်ထဲပုန်းနေပြီး ချောင်းတိုက်မလို့ နေမယ်”
ဝေ့လင်ယွီ မှင်သက်သွားလေ၏။
“မ..မတွေ့တော့ဘူး ဟုတ်လား”
လောထျန်း ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။
“ဟုတ်တယ်၊ ကျုပ်သူ့ကို အစောပိုင်းတိုက်ခိုက်တုန်းက ကျုပ်ရဲ့ တိုက်ကွက်က မပြည့်စုံခဲ့ဘူး။ အဲ့ဒါကို အာရုံစိုက်နေမိတာနဲ့ အဲ့ကောင်ကို မျက်စိအောက်က လွတ်သွားတယ်ဗျာ။ အခု ဘယ်ပျောက်သွားမှန်းကို မသိတော့ဘူး”
လောထျန်း သက်ပြင်းချလိုက်သည်။
သူသာ ကောင်းကင်ဘုံလက်သီးသိုင်းကို သေချာလေ့ကျင့်ခဲ့ပြီး အခုလိုမျိုး တိုက်ပွဲမှာမှ လေ့ကျင့်ဖို့အသုံးမပြုခဲ့လျှင် တိုက်နေရင်း သတိလွတ်မှာမဟုတ်ခဲ့ပေ။
ဒါဆိုရင် ထိုကောင်အခုလို မလွတ်မြောက် နိုင်ဘူး။
ဝေ့လင်ယွီတစ်ယောက် အချိန်အကြာကြီး အာစေးမိနေပြီးမှ နောက်ဆုံး ပြောလာခဲ့သည်။
“သခင်လေး ပြောနေတဲ့သူက.. မိစ္ဆာနတ်ဘုရားနန်းတော်က လက်မောင်းအရှင်၆လား”
လောထျန်း အံ့သြစွာပဲ သူမကို ချက်ချင်း လှည့်ကြည့်လိုက်တော့သည်။
“ဟုတ်တယ်..သူပဲ။ သူဘယ်ရောက်သွားလဲ တွေ့လိုက်လား”
ဝေ့လင်ယွီ၏ နှုတ်ခမ်းက တွန့်လိမ်သွားပါတော့သည်။
“ကျွန်မတွေ့လိုက်တာပေါ့”
“အိုး ဒါဆို ဘယ်မှာလဲ” လောထျန်း မေးလိုက်သည်။
ဝေ့လင်ယွီ၏ မျက်နှာထက်မှာ ကူကယ်ရာမဲ့သော အမူအရာတစ်ခု ရှိနေသည်။
“သူ သေပြီလေ”
“ဟမ်” လောထျန်း ခဏမျှ အံ့သြသွားသည်။
ဝေ့လင်ယွီကပဲ ဆက်ရှင်းပြပေးလိုက်၏။
“သခင်လေး ဓားနဲ့ခုတ်လိုက်တဲ့အချိန်မှာ လက်မောင်းအရှင်၆ရဲ့ ခန္ဓာကော ဝိညာဥ်ပါမကျန် ပျောက်ကွယ်ခဲ့တာပါ..”
ထိုစကားကြောင့် လောထျန်း လုံးဝ အံ့သြသွားတော့သည်။
သူကိုင်ထားတဲ့ လက်ထဲကဓားကို ချက်ချင်း ငုံ့ကြည့်လိုက်ပြီး ခပ်တိုးတိုး ပြောလိုက်၏။
“မဖြစ်နိုင်တာ.. အဲ့ဒီဓားချက်မှာ အစွမ်းက မပါသလောက်ပဲကို။ အဲ့ကောင်က ဘယ်ကဘယ်လို သေသွားရတာတုန်း”
တကယ်ကို လောထျန်းတစ်ယောက် ထိုဓားချက်ကို မအောင်မြင်သော ဓားချက်တစ်ခုအဖြစ်သာ သတ်မှတ်ထားခဲ့လေ၏။
ထိုကြောင့် လက်မောင်းအရှင်၆၏ သေဆုံးမှုက သူ့ကိုမှင်သက်စေခဲ့သည်။
ဝေ့လင်ယွီခဗျာ နာကျင်စွာထိုးကိုက်လာသော ဦးခေါင်းနှင့် ခပ်တိုးတိုးပြောလိုက်လေ၏။
“သူ တကယ်သေသွားပါပြီရှင်၊ ကျွန်မ သေချာမြင်လိုက်ပါတယ်”
လောထျန်း ကြားတော့ မနေနိုင်စွာ ပင့်သက်ရှိုက်လိုက်ပြီးမှ ကျို့ကုန်းသေဆုံးသွားခဲ့သော နေရာကို လှည့်ကြည့်ပြီး ပြောလိုက်သည်။
“ဒါဆို ဒီကျို့ကုန်းဆိုတဲ့ကောင်က ကျုပ်ကို မလိမ်ခဲ့ဘူးပေါ့”
ဝေ့လင်ယွီ ကူကယ်ရာမဲ့စွာ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။
လောထျန်း ရုတ်တရက် အနေခက်သွားကာ အကြိမ်ရေတစ်ချို့ ခြောက်ကပ်စွာဖြင့် ရယ်မောလိုက်လေ၏။
“ကျုပ်ကဖြင့်.. ဒီကောင်က တော်တော် ခေါင်းကြောမာတယ်၊ ဘာညာ တွေးနေခဲ့တာ။ ဒီလိုဖြစ်မယ်မှန်း မသိခဲ့ဘူး။ ဟားဟားဟား”
ဝေ့လင်ယွီ လုံးဝကို ပြောစရာစကား ပျောက်ဆုံးသွားချေပြီ။
ထိုအချိန်မှာပဲ လဲ့ထျန်က အဝေးကနေ ရုတ်တရက်လှမ်းအော်လိုက်သည်။
“သခင်လေး၊ ရန်သူကို လုံးဝမချေမှုန်းရသေးပါဘူး”
ဟမ် လောထျန်း အသံကြား၍ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။
ထိုအချိန်မှာ လဲ့ထျန်း၏ ဒဏ်ရာကနဲနဲ သက်သာလာပြီဖြစ်ပြီး ပျံသန်းနိုင်နေခဲ့ပြီ။
လဲ့ထျန်က လောထျန်း၏ဘေးကို ရောက်လာပြီး တုန်ယင်စွာ ဆိုလာခဲ့သည်။
“သခင်လေးလောထျန်း၊ ဟိုကောင်ရဲ့ နာမည်က မြူခိုးအရှင်၁ပဲ။ သူက မိစ္ဆာနတ်ဘုရားနန်းတော်ရဲ့ အဆင့်တစ် ပညာရှင်တစ်ယောက်.. သူတစ်ခုခု ကြံစည်နေပုံရတယ်။ သခင်လေး ဂရုစိုက်ပါဗျ”
လောထျန်း ထိုစကားကြောင့် မြူခိုးအရှင်၁ ဘက်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။
ထိုသူခမျာ လောထျန်း၏ အကြည့်ကို လက်ခံရသည်နှင့် တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ယင်သွားရှာသည်။
“ချီးပဲ၊ အချိန်နဲနဲပဲ လိုတော့တာကို
မြူခိုးအရှင်၁ စိတ်ထဲမှာ စိတ်ပျက်သွားခဲ့ပေမဲ့ ဒီအချိန်မှာ သူဘာမှ မတတ်နိုင်ခဲ့ဘူး”
လောထျန်းက မြူခိုးအရှင်၁ကို မျက်မှောင်ကြုတ်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။
လောထျန်း တိုက်ခိုက်တော့မည့် အချိန်မှာပဲ..
ဝုန်း
တိုက်ပွဲကွင်းပြင်ထဲမှာ ရဲရဲတောက်နေသော နေလုံးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။
ဘိ
မှောင်မဲနေသော ပတ်ဝန်းကျင်သည် ချက်ချင်း တောက်ပသွားလေ၏။
“ဟမ်”
ကောင်းကင်ကို မော့ကြည့်နေရင်းမှ လောထျန်းမျက်နှာပေါ်မှာ ရှုတ်ထွေးရိပ်တို့ ထင်ဟပ်လာသည်။
ထိုအချိန်မှာပဲ လူသားမျိုးနွယ်ကော၊ မိစ္ဆာမျိုးနွယ်ကော မကျန်.. တိုက်ပွဲကွင်းပြင်တွင်ရှိနေသော သက်ရှိများထံမှ နာမည်တစ်ခုကို ရေရွတ်သံက တပြိုင်နက်ထဲ ထွက်ပေါ်လာ၏
“နေမင်းကိုးသွယ် ဆယ်ဘွဲ့ရမသေမျိုးဘုရင်”