အခန်း (၄၁၂-၄၁၄)

အခန်း (၄၁၂) - အလှတရား

~ဒီအင်မော်တယ် နတ်သမီးလေးက... တော်တော် ဉာဏ်များတာပဲ။

ယခုလေးတင် ထွက်ပေါ်လာသော အရှိန်အဝါက သူ၏ရင်ကို ဒိန်းခနဲ တုန်လှုပ်သွားစေခဲ့လေသည်။

တခဏမျှသာ ဖြစ်သော်ငြား၊ ထိုအရှိန်အဝါက အနည်းဆုံး ရွှေအမြုတေအဆင့် နှောင်းပိုင်း၌ ရှိနေမည်ဟု သူ ခံစားမိလိုက်၏။

သို့သော်ငြား...

တာအိုဆရာမ ချင်းချွမ်ထံမှ ဖြာထွက်နေသော အရှိန်အဝါက အနည်းငယ်မျှ ထူးဆန်းနေတော့၏။

တာအိုဆရာမ ချင်းချွမ်၏ စွမ်းအားကြောင့် အံ့အားသင့်သွားမှုကို ဖိနှိပ်ထားလိုက်ပြီး၊ ခုနက သူမ ပြောသွားသည့် စကားများကို ပြန်တွေးမိသောအခါ စုယွီ အတူတူပင် ထိတ်လန့်သွားပြန်၏။

'ကောင်းကင်ဖီးနစ် ဖြစ်စဉ်ကြီး ပေါ်လာတာတဲ့လား'

'ဘယ်လို ရတနာမျိုးကများ ဒီလို ဖြစ်စဉ်ကြီးကို ဖြစ်ပေါ်စေတာလဲ။ မိုင်ရာချီ အတွင်းမှာ ရှိတဲ့ ကျင့်ကြံသူတွေ အကုန်လုံး အင်မတန် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းတဲ့ အင်မော်တယ် အရှိန်အဝါကို ခံစားလိုက်ရတယ်တဲ့လား'

'ဒါက အရမ်း လွန်လွန်းနေပြီ။ အရင်တုန်းက ရွှေကျောက်စိမ်း နတ်ဘုရား ဂိတ်တံခါး အပျက်အစီး ပေါ်လာတုန်းကရော၊ လော့ယွဲ့ မဟာမိတ်အဖွဲ့ရဲ့ လျှို့ဝှက်နယ်မြေ အပျက်အစီး ပေါ်လာတုန်းကရော... တခြား အပျက်အစီးတွေ အများကြီး ပေါ်ခဲ့ဖူးပေမယ့်၊ ဘယ်တုန်းကမှ ဒီလောက်အထိ ကြီးကြီးကျယ်ကျယ် မဖြစ်ခဲ့ဖူးဘူး'

ထိုအကြောင်းကို တွေးမိသောအခါ သူကိုယ်တိုင်ပင် အနည်းငယ် မက်မောသွားမိ၏။

ဒီလောက် ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ ရတနာက ဘာများ ဖြစ်မလဲ။

သို့သော် သူသည် ချက်ချင်းပင် ရွှေပုစဉ်းရင်ကွဲ နည်းစနစ်ကို အသက်သွင်းလိုက်သည်။ ရွှေရောင် အလင်းတန်းများက သူ၏ စိတ်အာရုံကို လင်းလက်သွားစေသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက်၊ စုယွီ၏ ရင်ထဲတွင် ပလုံစီနေသော လောဘစိတ်များသည် ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားပြီး၊ သူ၏ တွက်ချက်မှုများသည် ပုံမှန်အတိုင်း ပြန်လည်ရောက်ရှိလာကာ မျက်လုံးများကလည်း နေ့ခင်းဘက်ကဲ့သို့ ရှင်းလင်းသွားတော့၏။

"ငါ နည်းနည်း ယိုင်သွားမိမလို့ပဲ"

စုယွီက သက်ပြင်းသဲ့သဲ့လေး တစ်ချက် ချလိုက်၏။

သူ့အနေဖြင့် ဤကဲ့သို့သော အခွင့်အရေးသေးသေးလေးများကို မက်မောနေရန် မလိုချေ။

လက်ရှိအချိန်တွင် သူ့၌ အသက်ရှင်ရန် သက်တမ်း အနှစ်တစ်ထောင်နီးပါး ကျန်ရှိနေသေးသည်။

ဤမျှ ရှည်လျားလှသော သက်တမ်းသည် သူ့အတွက် အမြင့်ဆုံးသော ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်သို့ တက်လှမ်းရန် လုံလောက်လှပေ၏။

မူလဝိညာဉ် အဆင့် အရှင်သခင်ကြီး ဖြစ်လာရန်သာမက၊ ကျင့်ကြံခြင်း လောကတွင် မူလဝိညာဉ် အဆင့်ထက် သာလွန်သော စွမ်းအားရှင်ကြီးများ ဖြစ်လာရန်ပင် မဖြစ်နိုင်သည့် ကိစ္စ မဟုတ်ချေ။

ဒီလောက် များပြားလှသော သူများက ဝိုင်းဝန်း မျက်စိကျနေကြသည့် အပျက်အစီး နယ်မြေ တစ်ခုရှိ အခွင့်အရေး တစ်ခုအတွက် သွားရောက်လုယက် တိုက်ခိုက်ခြင်းက တန်ပါ့မလား။

'အင်မော်တယ် လမ်းစဉ် ဆိုတာ ထာဝရ တည်တံ့တယ်။ နောက်ဆုံး အချိန်အထိ အသက်ရှင်နိုင်တဲ့ သူကမှ အောင်နိုင်သူပဲ'

စုယွီက စိတ်ထဲမှ ကြိတ်၍ တွေးတောလိုက်၏။

'အခု ပေါ်လာတဲ့ အခွင့်အရေးက ဘယ်လို ရတနာမျိုးပဲ ဖြစ်နေပါစေ၊ တစ်ကြိမ်တည်း သုံးလို့ရတဲ့ ပစ္စည်းမျိုး မဟုတ်သရွေ့... နောက်ဆုံးကျရင် နှစ်ပေါင်း ရာချီ၊ ထောင်ချီ ကြာတဲ့အခါ ငါ့လက်ထဲ ရောက်လာနိုင်တာပဲလေ'

'ဘာလို့လဲဆိုတော့ အဲ့ဒီ ရတနာရဲ့ သခင်က တစ်နေ့ကျရင် သေရမှာပဲ။ သခင် သေသွားရင် သူတို့ရဲ့ အခွင့်အရေးတွေက ငါ့အခွင့်အရေး ဖြစ်လာမှာ မဟုတ်ဘူးလား'

ထိုအကြောင်းကို တွေးမိသွားသောအခါ အရာအားလုံးသည် ရှင်းလင်းပြတ်သား သွားတော့၏။

နောက်ဆုံးအချိန်ထိ အသက်ရှင်အောင် နေမယ်... အဲ့ဒါဆိုရင် အရာအားလုံးက မင်းအပိုင် ဖြစ်လာလိမ့်မယ်..

တာအိုဆရာ ရှုဟိုင်၊ တာအိုဆရာမ ချင်းချွမ် နှင့် တာအိုဆရာ ရှုယွီ တို့နှင့်အတူ သူတို့သည် ဝိညာဉ်တောင်ပေါ်သို့ တက်လာခဲ့ကြပြီး တောင်ထိပ်ရှိ စံအိမ်တော် တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။ စုယွီက သူတို့ကို ထိုင်ခိုင်းလိုက်ပြီးနောက် ဝိညာဉ်လက်ဖက်ရည် ဖျော်ကာ ဧည့်ခံလိုက်၏။

တာအိုဆရာမ ချင်းချွမ်က သူ့ကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။

"ရှင် ကျွန်မတို့နဲ့ လိုက်မလား၊ မလိုက်ဘူးလား ဆိုတာ မပြောရသေးဘူးနော်"

စုယွီ သက်ပြင်းသဲ့သဲ့လေး တစ်ချက် ချလိုက်ပြီး ခေါင်းယမ်းကာ ငြင်းဆန်လိုက်သည်။

"ကျွန်တော့်လို လက်ပိန်ခြေပိန်နဲ့ကတော့... အဲ့ဒီလို အန္တရာယ်များတဲ့ နေရာမျိုးကို မသွားရဲပါဘူးဗျာ"

တာအိုဆရာမ ချင်းချွမ် မျက်ခုံးပင့်လိုက်ပြီး...

"ဒီတစ်ခေါက် ကျွန်မတို့ တာ့ယွဲ့ နန်းတော်က ဒု-နန်းတော်သခင် ကိုယ်တိုင် လိုက်မှာ။ လူဒီလောက် အများကြီးနဲ့ ဘာကများ အန္တရာယ် များမှာမို့လို့လဲ"

စုယွီက အေးအေးလူလူပင် တုံ့ပြန်လိုက်၏။

"ခင်ဗျားတို့ သွားနိုင်ရင်... ခရမ်းရောင်အလင်းတန်း နယ်မြေက ထိုက်ရွှီ အင်မော်တယ် မဟာမိတ်အဖွဲ့ ကလည်း သွားမှာပဲလေ။ ပြီးတော့ မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူတွေလည်း ပါဦးမှာ ဆိုတော့..."

ပြောပြောဆိုဆို သူ ခေါင်းကို ဆက်တိုက် ယမ်းလိုက်သည်။

"အခွင့်အရေးတွေအတွက် သူများတွေနဲ့ လုယက် တိုက်ခိုက်ရတာ ကျွန်တော် အကျင့်မရှိဘူးဗျ"

"ဒါကြောင့် တာအိုမိတ်ဆွေ သုံးယောက် သွားမယ်ဆိုရင်တော့ ဂရုစိုက်ကြပါလို့ပဲ မှာချင်ပါတယ်"

တာအိုဆရာမ ချင်းချွမ်သည် သူမဘေးရှိ တာအိုဆရာ ရှုယွီကို ကြည့်ကာ အလိုမကျစွာဖြင့် ညည်းညူလိုက်၏။

"ရှင် ပြောတာ မှန်တယ်။ သူ့ကို ကျွန်မ နားချလို့ မရဘူး"

"ဟားဟား..."

တာအိုဆရာ ရှုယွီက အားပါးတရ ရယ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် စုယွီ ဖျော်ပေးသော ဝိညာဉ်လက်ဖက်ရည် ခွက်ကို ကောက်ကိုင်ကာ တစ်ငုံမျှ ဖွဖွလေး သောက်လိုက်၏။ မျက်လုံးများကို မှိတ်၍ ခေတ္တမျှ အရသာခံလိုက်ပြီးနောက် မျက်လုံးများ ပြန်ဖွင့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"ဒါ တာအိုဆရာ စု လေဗျာ။ သူသာ ခင်ဗျားတို့နဲ့ လိုက်မယ်ဆိုရင်... တာအိုဆရာမ ချင်းချွမ် အပေါ် သူများ နောက်ကွယ်က ကြံစည်နေတာတွေ ရှိနေမလားလို့တောင် သံသယ ဝင်မိလိမ့်မယ်"

"အခုတော့ လုံးဝ အဆင်ပြေသွားပြီ။ တာအိုဆရာ စု က ခင်ဗျားရဲ့ အလှအပ အောက်မှာ မျက်စိကွယ် မသွားဘူး ဆိုတဲ့ သဘောပဲ"

ထိုအခါ၊ တာအိုဆရာမ ချင်းချွမ်က သူမ၏ ပြည့်စုံလှသော ခန္ဓာကိုယ် ကောက်ကြောင်းကို ပေါ်လွင်စေရန် ခါးကို မတ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် စုယွီကို မျက်တောင်လေး ပုတ်ခတ်ပုတ်ခတ် လုပ်ပြရင်း ပြောလိုက်၏။

"ဒါဆိုရင်တော့ ကျွန်မ အမှား မဟုတ်ဘူး... သူ့ပြဿနာ သူပဲ ဖြစ်ရမယ်"

တစ်စုံတစ်ယောက်က သူမကို မကြာခဏ နှိမ့်ချ ပြောဆိုတတ်သော်ငြားလည်း သူမသည် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ယုံကြည်မှု အပြည့် ရှိနေဆဲပင်။

"မှားတယ်..."

စုယွီက ဝင်ရောက်ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ဘာဆိုင်လို့လဲဗျ။ ကျွန်တော်က အခွင့်အရေးတွေအတွက် အပျက်အစီး နယ်မြေဆီ မသွားဘူး ဆိုပေမယ့်၊ ဝိညာဉ်လက်ဖက်ရည် သောက်ရင်း တာအိုဆရာမ ချင်းချွမ်ရဲ့ အလှအပကို ခံစားလို့ မရဘူးလို့ ဘယ်သူပြောလဲ"

"ဟုတ်တယ် မဟုတ်လား။ တာအိုဆရာမ ချင်းချွမ် ဘက်က သဘောမထားရင်၊ ကျွန်တော်က ဘာလို့ ငြင်းနေရမှာလဲ"

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ တာအိုဆရာမ ချင်းချွမ်က အလိုမကျစွာဖြင့်...ဆူပူလိုက်၏။

"လူဆိုးကြီး"

စုယွီက ပခုံးတွန့်ပြလိုက်၏။ သူက ဘာကြောက်စရာ ရှိမည်နည်း။ ဤကဲ့သို့သော ပြဿနာမျိုးနှင့် ရင်ဆိုင်ရလျှင် သူ လုံးဝ နောက်ဆုတ်မည် မဟုတ်ချေ။

ရယ် နောက်ပြောင်မှုများ အပြီးတွင် စုယွီသည် တာအိုဆရာ ရှုဟိုင်နှင့် နောက်ထပ် ကုန်သွယ်မှု တစ်ခုကို အောင်မြင်စွာ ပြုလုပ်နိုင်ခဲ့သည်။

ထိုက်ရွှီ အင်မော်တယ် မဟာမိတ်အဖွဲ့မှ လန်ယွီ ဂိုဏ်းခွဲနှင့် ဖြစ်ပွားခဲ့သော ပဋိပက္ခ ပြီးဆုံးသွားပြီးနောက်တွင်၊ သူသည် ပုန်းအောင်းနေသော ချန် မိသားစု နှင့် တာ့ယွဲ့ နန်းတော် တို့နှင့် သုံးနှစ်လျှင် တစ်ကြိမ် ပုံမှန် ကုန်သွယ်မှု ပြုလုပ်လေ့ ရှိ၏။

ကုန်သွယ်မှု တစ်ကြိမ်လျှင် တတိယအဆင့် အဆင့်နိမ့် ကြေးမုံလမင်း အဆောင်လက်ဖွဲ့ (၅၀) ၊ ဒုတိယအဆင့် အဆင့်မြင့် ကြေးမုံလမင်း အဆောင်လက်ဖွဲ့ (၁၅၀) နှင့် အခြား အဆင့်များမှ ကြေးမုံလမင်း အဆောင်လက်ဖွဲ့များ ပါဝင်၏။

ဤကုန်သွယ်မှုမှတစ်ဆင့် သူသည် တတိယအဆင့် အလယ်အလတ်တန်းစား အဆောင်လက်ဖွဲ့များအတွက် လိုအပ်သော ပစ္စည်းအချို့ကို စုဆောင်းနိုင်ခဲ့ရာ အတော်လေး အဆင်ပြေလှသည်။

ဤရင်းမြစ်ကို အသုံးချ၍ လက်ရှိအချိန်တွင် တတိယအဆင့် အလယ်အလတ်တန်းစား အဆောင်လက်ဖွဲ့ ကုန်ကြမ်းပစ္စည်း တစ်ရာကျော်ကို စုဆောင်းထားနိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။

နောက်ထပ် နှစ်အနည်းငယ် ကြာလျှင်တော့ သူ၏ လက်ထဲရှိ အဆောင်လက်ဖွဲ့များ အားလုံးကို အစားထိုး လဲလှယ်မှု ပြီးစီးနိုင်ပေလိမ့်မည်။

ထိုအချိန်ကျလျှင် တတိယအဆင့် အဆင့်နိမ့် အဆောင်လက်ဖွဲ့များမှ တတိယအဆင့် အလယ်အလတ်တန်းစား အဆောင်လက်ဖွဲ့များအဖြစ်သို့ အဆင့်မြှင့်တင်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။

ကုန်သွယ်မှု ပြီးဆုံးသွားပြီးနောက် စုယွီသည် တာအိုဆရာ ရှုယွီထံမှ ဖီးနစ် သက်ဆင်း နယ်မြေရှိ အပျက်အစီး နယ်မြေအကြောင်း သတင်းအချက်အလက်များကို ပိုမို သိရှိခဲ့ရသည်။ ထို့နောက် တာအိုဆရာ သုံးဦး ဖြစ်ကြသော ရှုဟိုင်၊ ချင်းချွမ် နှင့် ရှိုးယွီ တို့သည် အတူတကွ ထွက်ခွာသွားကြလေတော့သည်။

သူတို့ သုံးဦး ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် စုယွီ မျက်မှောင်ကြုတ်သွား၏။

တာ့ယွဲ့ နယ်မြေ၊ ခရမ်းရောင်အလင်းတန်း နယ်မြေ၊ ဖီးနစ် သက်ဆင်း နယ်မြေ နှင့် ကိုးဝိညာဉ် မိစ္ဆာ တောင်တန်းမှ မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူများ အားလုံးသည် ဤတစ်ကြိမ် ဖီးနစ် သက်ဆင်း နယ်မြေ၌ စုဝေးရောက်ရှိလာနိုင်ချေ ရှိနေသည်။

ကောင်းကင်ဖီးနစ် ဖြစ်စဉ်ကြီး ပေါ်ထွက်လာခြင်းက အမှန်တကယ်ပင် တုန်လှုပ်စရာ ကောင်းလွန်းလှ၏။

ကောင်းကင် အပျက်အစီး ခန်းမဆောင်၏ စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုများအရ ဤကဲ့သို့သော အပျက်အစီး နယ်မြေမျိုး အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ရန်မှာ လွယ်ကူလှသည် မဟုတ်ချေ။

ထို့အပြင် ဝင်ရောက်ပြီးနောက် အထဲတွင် မည်ကဲ့သို့သော အန္တရာယ်များ စောင့်ကြိုနေမည်ကိုလည်း မည်သူမျှ မသိနိုင်ကြပေ။

စုယွီ တိတ်ဆိတ်စွာ စဉ်းစားခန်း ဝင်နေမိသည်။

'ဒီကိစ္စက တာ့ယွဲ့ နယ်မြေရဲ့ လက်ရှိ အခြေအနေအပေါ် ဆူပူလှုပ်ရှားမှုတွေ မဖြစ်လာစေဖို့ မျှော်လင့်ရတာပဲ'

သူသည် တာ့ယွဲ့ နယ်မြေကို မည်သည့် မငြိမ်မသက်မှုမျှ မရှိဘဲ အေးချမ်းစွာ တည်ရှိနေစေရန် ဆန္ဒရှိ၏။

ထိုသို့ဆိုမှသာ သူ အေးအေးဆေးဆေး ကျင့်ကြံနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

ရွှေအမြုတေ အဆင့် (၉) သို့မဟုတ် မူလဝိညာဉ် အဆင့်သို့ မရောက်မချင်း...

ထိုအချိန်သို့ ရောက်လာပါက တာ့ယွဲ့ နယ်မြေ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ကျင့်ကြံခြင်း နယ်မြေများတွင် ဝင်ရောက်စွက်ဖက် ဆုံးဖြတ်နိုင်ခွင့် သူ့တွင် ရှိလာပေလိမ့်မည်။

တစ်ချိန်က ထိုက်ရွှီ အင်မော်တယ် မဟာမိတ်အဖွဲ့ ခေါင်းဆောင်ကြီး သူ့ကို ပြောခဲ့ဖူးသော စကားများကိုလည်း ပြန်လည် ပေးဆပ်နိုင်စွမ်း ရှိလာမည် ဖြစ်လေ၏။

အခန်း (၄၁၃) - ခရီးဆက်ခဲ့ပြီ

~အရာအားလုံးကို သေချာ စီစဉ်ပြီးနောက် စုယွီသည် တာ့ယွဲ့ မှောင်ခိုဈေးကွက်မှ ထွက်ခွာလာခဲ့ပြီး တာ့ယွဲ့ တောင်တန်းကြီး၏ တောင်ကုန်းများဆီသို့ ပြန်လည် ဆုတ်ခွာလာခဲ့သည်။ ထို့နောက် လော့ယွဲ့ မဟာမိတ်အဖွဲ့၏ လျှို့ဝှက်နယ်မြေ အပျက်အစီးများထဲတွင် သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းကို ဆက်လက် လုပ်ဆောင်နေတော့၏။

'ပြစ်ဒဏ်ပေးသူ' ရုပ်သေးကိုလည်း အောင်မြင်စွာ ဖန်တီးပြီးခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။

နောက်ထပ် လုပ်ရမည့် အလုပ်မှာ အခင်းအကျင်း ပညာရှင်၏ အမွေအနှစ်များကို ဆက်လက် လေ့လာသင်ယူရန်ပင် ဖြစ်သည်။

လော့ယွဲ့ မဟာမိတ်အဖွဲ့ လျှို့ဝှက်နယ်မြေ အပျက်အစီး။

ချင်းယွဲ့ တောင်ထွတ် အောက်ခြေရှိ ထူထပ်သော တောအုပ်ကြီးထဲတွင်၊

'ဒုတိယအဆင့် အဆင့်မြင့် အခင်းအကျင်း အခြေခံတွေကို ငါ သေသေချာချာ နားလည်သဘောပေါက်ပြီး ကျွမ်းကျင်မှုလည်း ရနေပြီ။ တစ်ယောက်ယောက်က ငါ့ကို ရုတ်တရက် တိုက်ခိုက်လာရင်တောင်မှ အသက်ရှူအကြိမ် အနည်းငယ် အတွင်းမှာတင် ရိုးရှင်းတဲ့ ဒုတိယအဆင့် အဆင့်မြင့် အခင်းအကျင်း တစ်ခုကို မြန်မြန်ဆန်ဆန် တည်ဆောက်နိုင်စွမ်း ရှိနေပြီ'

'ဒါပေမဲ့ ဒုတိယအဆင့် အခင်းအကျင်းတွေနဲ့တော့ မလုံလောက်သေးဘူး။ နောက်တစ်ဆင့် အနေနဲ့ တတိယအဆင့် အဆင့်နိမ့် အခင်းအကျင်း အမျိုးမျိုးကို နားလည်အောင် လုပ်ရမယ်'

မာရှီချင်းထံမှ သူ ရရှိထားခဲ့သော တတိယအဆင့် အဆင့်နိမ့် အခင်းအကျင်း ပညာရှင်၏ အမွေအနှစ်များနှင့် ပတ်သက်၍ စုယွီ တွေးတောနေမိ၏။

အကယ်၍ သူသာ ထိုအခင်းအကျင်းများကို နားလည်သဘောပေါက်နိုင်ခဲ့မည် ဆိုပါက သူ့အတွက် အလွန်ပင် အကျိုးကျေးဇူး များလှပေလိမ့်မည်။

ဥပမာအားဖြင့် ဤအပျက်အစီး နယ်မြေအတွင်းရှိ ရှေးဟောင်း အခင်းအကျင်း အမျိုးမျိုးနှင့် တားမြစ်ပိတ်ဆို့မှုများ ကဲ့သို့ပင်။

သူ့အနေဖြင့် ၎င်းတို့ကို နားလည်သဘောပေါက်အောင် ကြိုးစားနိုင်သလို၊ ဖယ်ရှားပစ်ရန်လည်း ကြိုးပမ်းနိုင်သည်။

၎င်းတို့ကို ပုံတူကူးယူ ဖန်တီးရန်ပင် ဖြစ်နိုင်ချေ ရှိသေး၏။

အကယ်၍ တစ်နေ့နေ့တွင် သူသည် စတုတ္ထအဆင့် အခင်းအကျင်း ပညာရှင် တစ်ဦး ဖြစ်လာခဲ့မည် ဆိုလျှင်...

သူ့ရှေ့မှောက်ရှိ လျှို့ဝှက်နယ်မြေကြီးကို မျက်စိဝေ့ကြည့်ရင်း စုယွီ တွေးလိုက်မိသည်။ ဤ ဧရာမ လျှို့ဝှက်နယ်မြေကြီးသည် အမှန်တကယ်ပင် သူ၏ ပိုင်ဆိုင်မှု ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။ ဤနေရာရှိ အခင်းအကျင်း အားလုံးကို သူ အပြည့်အဝ ထိန်းချုပ်နိုင်မည် ဖြစ်ပြီး၊ အလိုရှိသလို ဝင်ထွက်သွားလာနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

ရန်သူများကို ကာကွယ်ရန် သို့မဟုတ် ဖိနှိပ်ချေမှုန်းရန်အတွက်ပင် ၎င်းတို့ကို အသုံးပြုနိုင်ပေလိမ့်မည်။

ယွီမိသားစု၏ ဂူစံအိမ်မှ ထွက်ခွာလာခဲ့သော တာအိုဆရာမ ချင်းချွမ်သည် နောက်လှည့်ကြည့်ကာ မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် တွေးတောနေမိ၏။

"သူက အခွင့်အရေးတွေအတွက် အပြင်ထွက်ပြီး မတိုက်ခိုက်ဘဲ နေရာတစ်ခုတည်းမှာ အောင်းပြီး ကျင့်ကြံနေတော့တာပဲ။ သူ့ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်း လမ်းကြောင်း အတားအဆီး တစ်ခုခုနဲ့ ကြုံတွေ့သွားမှာကို မကြောက်ဘူးလား မသိဘူး"

"ပြီးတော့ တစ်နေ့နေ့ ရွှေအမြုတေ အဆင့် (၉) ကို ရောက်သွားတဲ့အခါ မူလဝိညာဉ် အဆင့်ကို တက်လှမ်းဖို့ အခွင့်အရေး မရှိတော့မှာကိုရော သူ မစိုးရိမ်ဘူးလား"

"သူ့အတွက် သီးသန့် ဖြစ်မယ့် မူလဝိညာဉ် ဖွဲ့စည်းနိုင်မယ့် အခွင့်အရေးကို သူ မရှာချင်ဘူးလား"

"အခုကတည်းက စမရှာဘဲ သက်တမ်း ကုန်ခါနီးမှ ရှာမယ်ဆိုရင် နောက်ကျသွားလိမ့်မယ်နော်"

တာအိုဆရာမ ချင်းချွမ်သည် ခေါင်းကို ဖြည်းညှင်းစွာ ယမ်းလိုက်၏။ စုယွီ့ကို သူမ သိပ်ပြီး နားမလည်နိုင်ချေ။ သူ့ကို မြူခိုးတစ်လွှာ ဖုံးလွှမ်းထားသည့်နှယ် သူမ အမြဲတမ်း ခံစားရပြီး မည်သို့မှ ဖတ်ယူ၍ မရနိုင်လောက်အောင် ဖြစ်နေ၏။

တာအိုဆရာ ရှုယွီက ခေတ္တမျှ တွန့်ဆုတ်နေပြီးနောက် ဝင်ရောက်ပြောဆိုလိုက်သည်။

"အရင်တုန်းက တာအိုဆရာ စု မှာ အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်အမြစ်တွေပဲ ရှိခဲ့တာလေ။ ဒါပေမဲ့ သူက ဓာတ်ကြီး ငါးပါးလုံးကို ကျင့်ကြံခဲ့ပြီး လွန်ခဲ့တဲ့ ဆယ်စုနှစ် တစ်ခုကျော်ကတည်းက ရွှေအမြုတေ အဆင့် (၂) ကို ရောက်နေခဲ့ပြီ"

"အခုဆို တာအိုဆရာ စု က အသက် တစ်ရာ့ငါးဆယ်ကျော်လေးပဲ ရှိသေးတာ။ သူ့ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်း တိုးတက်မှု နှုန်းက သူ့ပါရမီနဲ့ တိုင်းတာလို့ ရတဲ့ အတိုင်းအတာထက် အများကြီး သာလွန်နေတယ်"

"သူ့ဘာသာသူ မူလဝိညာဉ် ဖွဲ့စည်းဖို့ ဆိုတာ တာအိုဆရာ စု အတွက် လုံးဝ မဖြစ်နိုင်တဲ့ ကိစ္စတော့ မဟုတ်လောက်ပါဘူးဗျာ"

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ တာအိုဆရာမ ချင်းချွမ်သည် သူ့ကို အကြည့်ပို့လွှတ်လိုက်၏။ သူမ၏ လှပသော မျက်ဝန်းများဖြင့် စူးစိုက်ကြည့်ရင်း မေးလိုက်၏။

"ရှင်က သူ့ကို အထင်ကြီးနေတာလား"

တာအိုဆရာ ရှုယွီက ခေါင်းယမ်းလိုက်ပြီး တုံ့ပြန်လိုက်သည်။

"ကျွန်တော် အထင်ကြီးတယ်၊ မကြီးဘူး ဆိုတာထက်... အဲ့ဒါက အမှန်တရားပဲလေ။ တာအိုဆရာမ ချင်းချွမ် စဉ်းစားကြည့်ပါဦး။ အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်အမြစ်လေးနဲ့ အသက် တစ်ရာကျော်လေးမှာတင် ရွှေအမြုတေ ဖွဲ့စည်းနိုင်ခဲ့တယ်... ဒါတင်မကသေးဘူး၊ သူ့ရဲ့ စွမ်းအားက သာမန် ရွှေအမြုတေ အဆင့် အရှင်သခင် တစ်ပါး ယှဉ်နိုင်တဲ့ အဆင့်မျိုး မဟုတ်ဘူးလေ"

"ပိုင်ယွဲ့ အင်မော်တယ် မြို့တော်က အရှင်သခင် ပိုင်ယွဲ့ တောင်မှ တာအိုဆရာ စု နဲ့ ယှဉ်ရင် အများကြီး အလှမ်းဝေးနေသေးတယ်"

အသေအချာ စဉ်းစားချင့်ချိန်ပြီးနောက် အချိန်အတော်ကြာမှ တာအိုဆရာမ ချင်းချွမ်သည် သူမ၏ စာရင်းထဲသို့ စုယွီကို ထည့်သွင်းလိုက်၏။

သူမ အနေဖြင့် တာ့ချန် နယ်မြေတွင် နောက်ထပ် အနှစ်နှစ်ဆယ် သို့မဟုတ် သုံးဆယ်ခန့် ဆက်လက် နေထိုင်ရဦးမည် ဖြစ်သည်။ ထို့နောက်တွင် တာ့ချန် စကြဝဠာ တစ်ခွင်လုံးရှိ စွမ်းအားအကြီးမားဆုံး အင်မော်တယ် ဂိုဏ်းကြီးများထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သော မြေကမ္ဘာ အင်မော်တယ် နယ်မြေ သို့ သွားရောက် ကျင့်ကြံရမည် ဖြစ်၏။

အကယ်၍ စုယွီ၌ အမှန်တကယ်ပင် ပါရမီ ရှိနေမည် ဆိုပါက မြေကမ္ဘာ အင်မော်တယ် နယ်မြေ သို့ သူ့ကို ထောက်ခံစာ ပေးနိုင်ပြီး နယ်မြေတွင်း ဝင်ခွင့် စမ်းသပ်ပွဲတွင် ဝင်ရောက် ယှဉ်ပြိုင်စေနိုင်သည်။

သူသာ အောင်မြင်စွာ ဖြတ်ကျော်နိုင်ခဲ့မည် ဆိုလျှင် မြေကမ္ဘာ အင်မော်တယ် နယ်မြေ၏ လွှမ်းမိုးမှု အကူအညီဖြင့် မူလဝိညာဉ် ဖွဲ့စည်းနိုင်မည့် အခွင့်အရေးကို စုဆောင်းနိုင်ကောင်း စုဆောင်းနိုင်မည် ဖြစ်ပြီး၊ မူလဝိညာဉ် အဆင့် အရှင်သခင်ကြီး တစ်ပါး အဖြစ်သို့ တက်လှမ်းနိုင်ရန် ကြိုးပမ်းနိုင်ပေလိမ့်မည်။

သူတို့သာ မူလဝိညာဉ် အဆင့် အရှင်သခင်ကြီးများ ဖြစ်လာခဲ့မည် ဆိုလျှင်၊ သူမ သို့မဟုတ် သူမ ထောက်ခံပေးခဲ့သော လူသုံးယောက်သည် တာ့ချန် စကြဝဠာ တစ်ခွင်လုံး၏ ဗဟိုချက်မ ဒေသတွင် ရပ်တည်နိုင်မည့် နေရာတစ်နေရာ ရရှိလာနိုင်သည်။

မမှားပါ။ အဓိက လိုအပ်ချက်ကတော့ မြေကမ္ဘာ အင်မော်တယ် နယ်မြေ၏ ဝင်ခွင့် စမ်းသပ်ပွဲကို သူတို့ အောင်မြင်စွာ ဖြတ်ကျော်နိုင်ရမည် ပင် ဖြစ်၏။

သူမ အနေဖြင့် အဘယ်ကြောင့် ထောက်ခံစာ ပေးလိုသနည်း ဆိုလျှင်... သဘာဝကျစွာပင် မဟာမိတ် ဖွဲ့လိုသောကြောင့် ဖြစ်၏။

သူမ တစ်ယောက်တည်း ရုန်းကန်ရသည်ထက် လူအများအပြား ပူးပေါင်း လုပ်ဆောင်ခြင်းက အမြဲတမ်း ပိုကောင်းသည် မဟုတ်ပါလော။

'လောလောဆယ် အလောတကြီး လုပ်စရာ မလိုသေးပါဘူးလေ။ အဲ့ဒီအချိန်ကျမှပဲ ကြည့်ရတာပေါ့'

တာအိုဆရာမ ချင်းချွမ်က စိတ်ထဲမှ တိတ်တဆိတ် တွေးလိုက်၏။

'သူ့ရဲ့ ဝိညာဉ်အမြစ် ပါရမီက နည်းနည်းတော့ လိုအပ်နေသေးတယ်။ လက်ရှိ သူ့ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်း စွမ်းအားက မဆိုးဘူး ဆိုပေမယ့်၊ ဒီအချက်က နောက်ဆုံးကျရင် သက်ရောက်မှု ရှိလာမှာပဲ။ မြေကမ္ဘာ အင်မော်တယ် နယ်မြေ ဆိုတာ သာမန် ပါရမီရှင်တွေတောင် ဝင်ခွင့်ရဖို့ အတော်လေး ခက်ခဲတာ။ အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်အမြစ် ရှိတဲ့သူတွေမှပဲ မျှော်လင့်ချက် ရှိနိုင်တာမျိုး။ သူ့ရဲ့ အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်အမြစ်နဲ့က... ဟူး... ဒီ ဝိညာဉ်အမြစ်နဲ့ တကယ်ပဲ မူလဝိညာဉ် အဆင့်ကို တက်လှမ်းနိုင်ပါ့မလား'

သူမကိုယ်တိုင် အတွက်မူ မြေကမ္ဘာ အင်မော်တယ် နယ်မြေ၏ အတွင်းစည်း တပည့် တံဆိပ်ပြား တစ်ခုကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး ဖြစ်၏။

၎င်းသည် တာ့ယွဲ့ နန်းတော်မှ နှစ်ပေါင်းများစွာ ချန်ရစ်ထားခဲ့သော အမွေအနှစ်များထဲမှ တစ်ခု ဖြစ်၏။

လွန်ခဲ့သော နှစ်များစွာက တာ့ချန် စကြဝဠာကြီးဆီသို့ သူမ သွားရောက်လည်ပတ်ခဲ့စဉ်က ရရှိခဲ့သော အရာလည်း ဖြစ်သည်။

ယခုအခါ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကုန်လွန်သွားခဲ့ပြီပင်။

တစ်လကျော် ကြာပြီးနောက်၊

တာ့ယွဲ့ နန်းတော် ဦးဆောင်သော တာ့ယွဲ့ နယ်မြေမှ ဩဇာတိက္ကမ ကြီးမားသည့် ကျင့်ကြံသူ အများအပြားသည် ဖီးနစ် သက်ဆင်း နယ်မြေရှိ ဖီးနစ် တောင်ကြားသို့ ခရီးနှင်လာခဲ့ကြ၏။ သူတို့၏ ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်များမှာ အများအားဖြင့် အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း အဆင့် အထက်တွင် ရှိကြပြီး၊ ရွှေအမြုတေ အဆင့် အရှင်သခင် ဆယ်ပါးကျော်ပင် ပါဝင်သည်။

တာ့ယွဲ့ နယ်မြေမှ ကျင့်ကြံသူများ ဖီးနစ် တောင်ကြားသို့ ခြေချမိချိန်တွင် ထိုက်ရွှီ အင်မော်တယ် မဟာမိတ်အဖွဲ့မှ လူများနှင့် ကိုးဝိညာဉ် မိစ္ဆာ တောင်တန်းမှ မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူများလည်း ဖီးနစ် တောင်ကြားသို့ တစ်သုတ်ပြီး တစ်သုတ် ရောက်ရှိလာကြတော့၏။

တစ်ခဏတာ အတွင်းမှာပင်။

ဖီးနစ် သက်ဆင်း နယ်မြေ၏ ဖီးနစ် တောင်ကြားသည် အင်အားစု အသီးသီး၏ မုန်တိုင်း ဗဟိုချက်မ ဖြစ်လာတော့သည်။

ဖီးနစ် တောင်ကြား အလယ်ဗဟိုရှိ ရှေးဟောင်း အပျက်အစီး နယ်မြေတွင်မူ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသော အင်မော်တယ် အရှိန်အဝါ တစ်ခုသည် အရပ်ရှစ်မျက်နှာသို့ ဖြာထွက်နေ၏။ ဖီးနစ် တောင်ကြား အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာကြသော ကျင့်ကြံသူများနှင့် မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူများ အားလုံးသည် ဤ အင်မော်တယ် အရှိန်အဝါအောက်တွင် တောင်တန်းကြီး တစ်ခု ဖိကျိတ်ထားသည့်နှယ် ခံစားလိုက်ကြရပြီး အသက်ရှူရပင် အနည်းငယ် ခက်ခဲလာကြ၏။

ထိုမျှ အားကြီးသော အရှိန်အဝါကြောင့် လူတိုင်း၏ မျက်နှာသွင်ပြင်များ ပြောင်းလဲသွားရတော့သည်။

တာ့ယွဲ့ နယ်မြေမှ အလွန် ဝေးကွာလှသော ဧရာမ ကုန်းမြေတိုက်ကြီး တစ်ခု၏ အစွန်အဖျားတွင် သမုဒ္ဒရာထဲသို့ ထိုးထွက်နေသော ကုန်းမြေ အပိုင်းအစ တစ်ခု ရှိ၏။ အချို့က ထိုနေရာကို ဝိညာဉ်လိပ် ကျွန်း ဟု ခေါ်ဝေါ်ကြပြီး၊ အချို့ကမူ ပိုးစာပင် ကျွန်း ဟု ခေါ်ဝေါ်ကြသည်။

ဒဏ္ဍာရီများအရ ရှေးဟောင်းခေတ်၊ သို့မဟုတ် သမိုင်းမတင်မီ ခေတ်ကပင် ပိုးစာပင် ကျွန်းပေါ်တွင် အလွန်တရာ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှသော ပိုးစာပင် ဝိညာဉ်အပင်ကြီး တစ်ပင် ပေါက်ရောက်ခဲ့ဖူးသည်ဟု ဆိုကြသည်။

ယနေ့ခေတ်တွင် ထို ပိုးစာပင် ဝိညာဉ်အပင်ကြီးသည် အရိပ်အယောင်မျှပင် မကျန်ရစ်တော့ဘဲ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သော်ငြားလည်း၊ လက်ဆင့်ကမ်း လာခဲ့ကြသော ရှေးဟောင်း မှတ်တမ်းများတွင် ၎င်း၏ တည်ရှိမှုကို ရေးသား မှတ်တမ်းတင်ထားဆဲ ဖြစ်၏။

ထို့ကြောင့် သမုဒ္ဒရာထဲသို့ ထိုးထွက်နေသော ဤကျွန်းလေးသည် အမြဲတမ်းလိုလို လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော အရှိန်အဝါများ ဖုံးလွှမ်းနေလေ့ ရှိ၏။

သမုဒ္ဒရာ နယ်မြေများမှ ကျင့်ကြံသူ အများအပြားသည် ပိုးစာပင် ဝိညာဉ်အပင်ကြီး၏ ဒဏ္ဍာရီကို ကြားသိရပြီးနောက်၊ ထိုဝိညာဉ်အပင်ကြီး ချန်ရစ်ထားခဲ့သော သဲလွန်စများကို ရှာဖွေတွေ့ရှိလိုသော မျှော်လင့်ချက်ဖြင့် ပိုးစာပင် နယ်မြေဆီသို့ ခရီးဝေးကြီး နှင်ကာ လာရောက်လေ့ ရှိကြသည်။

အခန်း (၄၁၄) - တာအိုဆရာ ရောင်နီနီ

~ဒါမှမဟုတ်ရင်လည်း... ဒါက ကံကြမ္မာနှင့်သာ ဆိုင်လောက်မည်။

သို့သော်၊ နှမြောစရာတော့ ကောင်း၏။ ဒဏ္ဍာရီတွေက အခုထိ ပျံ့နှံ့နေဆဲ ဆိုပေမယ့်၊ ဘယ်သူမှတော့ အဲ့ဒီအပင်ကို တကယ်ကိုယ်တိုင် မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ မမြင်ဖူးကြပါလေ။

ထိုအခိုက်အတန့်ဝယ်၊

ဧရာမ မြစ်ကြီး တစ်စင်း၏ အထက်တွင် ရေစီးကြောင်းများက အရှေ့အရပ်ဆီသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် စီးဆင်းနေသည်။ ဆူညံပွက်လောရိုက်နေသော ရေစီးသံများကြောင့် မြစ်ပေါ်ရှိ လှေများမှာ ယိမ်းထိုးကာ နိမ့်ချည်မြင့်ချည် ဖြစ်နေကြ၏။

ဒုတိယအဆင့် အဆင့်မြင့် အခင်းအကျင်းကို အသက်သွင်းထားပြီး၊ လှေတစ်စင်း အဖြစ် အသွင်ပြောင်းထားသော ထိပ်တန်း မှော်လက်နက် တစ်ခုသည် မြစ်ပြင်ထက်တွင် အလွန် လျင်မြန်သော အရှိန်ဖြင့် ခရီးနှင်လျက် ကောလာဟလ သတင်းများ ထွက်ပေါ်နေသော ပိုးစာပင် နယ်မြေ အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွား၏။

တာအိုရုပ်သေး စုဆောင်းထားသော သတင်းအချက်အလက်များအရ ဤ 'နဂါးမည်း မြစ်ကြီး' တစ်လျှောက် အရှေ့ဘက်သို့ စုန်ဆင်းသွားပါက၊ ပိုးစာပင် နယ်မြေ၏ ဗဟိုချက်မ ဖြစ်သော၊ ဖူလင်း သမုဒ္ဒရာ၏ အစွန်အဖျား၌ တည်ရှိသည့် ပိုးစာပင် အင်မော်တယ် မြို့တော် သို့ ရောက်ရှိနိုင်မည် ဖြစ်၏။ သူ လုပ်ရမည့် အလုပ်မှာ ရေစီးကြောင်း အတိုင်း စုန်ဆင်းသွားရန်သာ ဖြစ်၏။

လှေကြီး အတွင်း၌ တာအိုရုပ်သေးသည် တင်ပျဉ်ခွေ ထိုင်လျက် မျက်လုံးများကို မှိတ်ကာ အနားယူနေသည်။

လမ်းခရီး တစ်လျှောက်တွင် သူသည် အင်မော်တယ် မြို့တော် တစ်ရာကျော်ကို ဖြတ်သန်းလာခဲ့ပြီး ဖြစ်၏။ အနီးအနား ပတ်ဝန်းကျင်၌ပင် ကောင်းကင် သိုင်းကျမ်း မျှော်စင် တည်ရှိနေကြောင်း သူ တွေ့ရှိခဲ့ရသည်။ ကောင်းကင် သိုင်းကျမ်း မျှော်စင် ဆိုသည်မှာ အမှန်တကယ်ပင် သာမန် မဟုတ်ဘဲ တာ့ယွဲ့ နယ်မြေ အနီးတစ်ဝိုက်တွင်သာ တည်ရှိနေခြင်း မဟုတ်ချေ။

သို့သော်ငြားလည်း အချိန်အတော်ကြာ ရှာဖွေခဲ့သော်လည်း အစိမ်းရောင် သစ်သားနှစ်ပတ်လည်ကွင်း ကျင့်စဉ်၏ သဲလွန်စ တစ်ခုကိုမျှ သူ မတွေ့ရှိခဲ့ရပေ။

သို့တိုင်အောင် သူ လောတကြီး မဖြစ်နေချေ။

အလောတကြီး လုပ်၍လည်း ဘာမှ ထူးခြားလာမည် မဟုတ်ပေ။ အကယ်၍ ရွှေအမြုတေ အဆင့် (၉) သို့ ရောက်ရှိသွားချိန်အထိ အစိမ်းရောင် သစ်သားနှစ်ပတ်လည်ကွင်း ကျင့်စဉ်ကို ရှာမတွေ့သေးပါက၊ သစ်သား ဝိညာဉ်အမြစ်နှင့် သက်ဆိုင်သော အခြား ကျင့်စဉ်များကို သူ၏ ဓာတ်ကြီး ငါးပါး ကျင့်စဉ်တွင် ပေါင်းစပ်ကာ မူလဝိညာဉ် အဆင့်သို့ ချိုးဖျက် ဝင်ရောက်သွားမည် ဖြစ်၏။

နောင်တစ်ချိန် အစိမ်းရောင် သစ်သားနှစ်ပတ်လည်ကွင်း ကျင့်စဉ်၏ နောက်ဆက်တွဲကို ရှာတွေ့သောအခါမှသာ ဓာတ်ကြီး ငါးပါး ကျင့်စဉ်ထဲသို့ ပြန်လည် ပေါင်းစပ်ထည့်သွင်းလိုက်ရုံပင် မဟုတ်ပါလော။

အလောတကြီး လုပ်စရာ မလိုချေ။

ခဏအကြာတွင်၊

တာအိုရုပ်သေးသည် မျက်လုံးများကို ဖွင့်ကာ မြစ်ကြီးအောက်ရှိ နေရာတစ်နေရာသို့ စူးစိုက်ကြည့်လိုက်၏။ ဒုတိယအဆင့် အဆင့်မြင့် မိစ္ဆာသားရဲ တစ်ကောင်၏ အရှိန်အဝါကို သူ ခံစားလိုက်မိ၏။ သူတို့နှင့် အဆင့်တူ နောက်ထပ် မိစ္ဆာတစ်ကောင်က သူ့ကို မျက်စိကျနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

"ဝုန်း..."

နာရီဝက်ခန့် အကြာတွင် လှေကြီး၏ နောက်မှ တကောက်ကောက် လိုက်ပါလာသော မြစ်မိစ္ဆာကြီးသည် နောက်ဆုံး၌ ဆက်လက် သည်းမခံနိုင်တော့ဘဲ စတင် လှုပ်ရှားလာတော့သည်။

၎င်းသည် မြစ်အောက်ခြေမှနေ၍ တဟုန်ထိုး ထွက်ပေါ်လာပြီး၊ မြစ်ရေများကို ပြောင်းပြန်လှန်ကာ လှေကြီးကို မှောက်ချပြီး ရေအောက်သို့ ဆွဲချသွားလိုသော ကြီးမားလှသည့် မိစ္ဆာစွမ်းအားများကို သယ်ဆောင်လာခဲ့၏။ အကယ်၍ သူတို့သာ ရေထဲသို့ ပြုတ်ကျသွားပါက ၎င်း၏ ပိုင်နက်ထဲသို့ ရောက်သွားမည် ဖြစ်၏။

သို့သော်ငြားလည်း ၎င်း ရေပေါ်သို့ ထွက်လာပြီး မိစ္ဆာစွမ်းအားများဖြင့် မြစ်ရေများကို စတင် ထိန်းချုပ်လိုက်ချိန်မှာပင်၊ ၎င်း၏ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ရေများသည် ရုတ်တရက် အသွင်ပြောင်းသွားတော့သည်။

တစ်ခဏတာ အတွင်းမှာပင်။

ဤ ဒုတိယအဆင့် အဆင့်မြင့် မြစ်မိစ္ဆာကြီး၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ၎င်း၏ ကြေးခွံများမှ စတင်၍ တစစ ပြိုကွဲပျက်စီးလာတော့၏။ အက်ဆစ်ရည် အစားခံလိုက်ရသည့်နှယ်ပင်။ ဦးစွာ ကြေးခွံများ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး၊ ထို့နောက် အသားများနှင့် ကိုယ်တွင်းအင်္ဂါ အစိတ်အပိုင်းများ... မြစ်ရေပြင်ထက်သို့ ၎င်း ရောက်ရှိလာချိန်တွင်မူ အရိုးစု တစ်ခုသာ ကျန်ရှိတော့၏။

အသက်ရှူသံများ ပျောက်ကွယ်သွား၏။

အရိုးစုကြီးသည် မြစ်ရေစီးကြောင်းထဲတွင် လူးလှိမ့်နေပြီး ပလုံစီသံ အနည်းငယ် ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက်၊ မြစ်အောက်ခြေသို့ နစ်မြုပ် ပျောက်ကွယ်သွားလေတော့သည်။

လှေအတွင်း၌ တာအိုရုပ်သေးသည် သူ၏ အကြည့်ကို ပြန်လည် ရုပ်သိမ်းလိုက်၏။ နေရောင်ခြည် အစစ်အမှန် ကျင့်စဉ်၏ စွမ်းအားကို ရေထဲတွင် ထုတ်သုံးလိုက်ခြင်းက အတော်လေး ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှသည်ကို သူ တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။

မျက်စိတစ်မှိတ် အတွင်းမှာပင် ဒုတိယအဆင့် အရည်အသွေးမြင့် မိစ္ဆာသားရဲ တစ်ကောင်သည် အရိုးစုကြီး အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့တော့၏။

ထိုသားရဲသည် မည်ကဲ့သို့သော အန္တရာယ်မျိုးနှင့် ရင်ဆိုင်လိုက်ရမှန်းပင် မသိလိုက်ဘဲ ဝေဝေဝါးဝါးဖြင့် သေဆုံးသွားခဲ့ရသည်။

ယခင်က သူသည် ဧရာမ ကန်ကြီးတစ်ခုကို ဖြတ်ကျော်ခဲ့ဖူး၏။

ထိုကန်ထဲတွင် ထူးဆန်းသော ရုပ်သွင်ရှိသည့် တတိယအဆင့် အဆင့်နိမ့် ကန်မိစ္ဆာ ငါးသားရဲကြီး တစ်ကောင်နှင့် ဆုံတွေ့ခဲ့ရသည်။ ထို တတိယအဆင့် အဆင့်နိမ့် ငါးသားရဲကြီးသည်ပင် ဤ ဒုတိယအဆင့် အဆင့်မြင့် မြစ်မိစ္ဆာကြီးထက် ပိုမို ကောင်းမွန်သော အခြေအနေမျိုး မရှိခဲ့ပေ။

မျက်တောင်တစ်ခတ် အတွင်းမှာပင် တန်ဖိုးမရှိသော အခွံလွတ်ကြီး တစ်ခု အဖြစ်သို့ လျော့ကျသွားခဲ့ရ၏။

နဂါးမည်း မြစ်ကြီးပေါ်တွင် နောက်ထပ် နှစ်ရက်တိုင်တိုင် မျောပါလာရင်း လမ်းခရီး တစ်လျှောက်၌ မြစ်မိစ္ဆာ ခြောက်ကောင်ကို ရှင်းလင်းခဲ့ပြီးနောက်၊ နောက်ဆုံးတွင် အင်မော်တယ် မြို့တော် တစ်ခု၏ ပုံရိပ်သည် ရှေ့၌ ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

တာအိုရုပ်သေးသည် မှော်လက်နက် လှေကို မြို့တော်နှင့် ပိုမို နီးကပ်စွာ မောင်းနှင်သွား၏။ အင်မော်တယ် မြို့တော် အနီးသို့ ရောက်ရှိလာသောအခါ သူသည် လှေပေါ်မှ ခုန်ဆင်းကာ လှေကို သိမ်းဆည်းရန် မန္တန်တစ်ခုကို ရွတ်ဆိုလိုက်ပြီး ဆိပ်ခံတံတားပေါ်သို့ ဆင်းသက်လိုက်သည်။

ထိုနေရာတွင် ကျင့်ကြံသူများနှင့် သာမန်လူ အများအပြား ရှိနေကြသေး၏။

ကုန်တင်သင်္ဘော အမြောက်အမြားသည် မြစ်ကမ်းဘေးတွင် ဆိုက်ကပ်ရန် စောင့်ဆိုင်းနေကြသည်။

ထို့ကြောင့် တာအိုရုပ်သေးသည် သူ၏ လှေကို အဝေးကတည်းက ကြိုတင် သိမ်းဆည်းလိုက်ခြင်း ဖြစ်၏။

"မြန်မြန်လုပ်... မြန်မြန်လုပ်။ ဒီ ဝိညာဉ်ဆန်တွေကို သင်္ဘောအုပ်စုပေါ် တင်ကြစမ်း"

"အုပ်ချုပ်ရေးမှူးကြီးက လဝက်နေရင် ရွက်လွှင့်တော့မှာ။ ငါတို့ အချိန်ဆွဲလို့ မရဘူးကွ"

ချီစုစည်းခြင်း အဆင့် နှောင်းပိုင်း ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်သည် ကြာပွတ်ပုံစံ မှော်လက်နက် တစ်ခုကို ဝှေ့ယမ်းကာ မလှမ်းမကမ်းရှိ ဆိပ်ကမ်း အလုပ်သမား အချို့ကို အော်ဟစ် ဆဲဆိုနေ၏။

နောက်တစ်ခဏ၌ သူ၏ မျက်နှာသွင်ပြင်သည် အကြီးအကျယ် ပြောင်းလဲသွား၏။ သူသည် တောင့်တင်းသွားပြီး ခေါင်းကို ဖြည်းညှင်းစွာ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

တာအိုရုပ်သေးသည် သူ၏ အနားသို့ ချဉ်းကပ်လာပြီး၊ တည်ငြိမ်သော အကြည့်ဖြင့် ထိုလူကို စိုက်ကြည့်ကာ မေးလိုက်၏။

"ညီငယ်... ဒီနေရာက ဘယ်နေရာလဲ ဆိုတာလေး မေးလို့ရမလား"

ချီစုစည်းခြင်း အဆင့် နှောင်းပိုင်း ကျင့်ကြံသူသည် လန့်ဖြန့်သွားပြီး အလျင်အမြန် လှည့်ကာ အရိုအသေပေးလျက် ရိုသေကျိုးနွံစွာ ဖြေကြားလိုက်သည်။

"စီနီယာကို ဂါရဝပြုပါတယ် ခင်ဗျာ"

"ဒီနေရာက ကုန်းယွဲ့ အင်မော်တယ် မြို့တော် ပါ ခင်ဗျာ"

ကုန်းယွဲ့ အင်မော်တယ် မြို့တော်..

ဤအမည်ကို တာအိုရုပ်သေး ကြားဖူးခဲ့၏။ ၎င်းသည် နဂါးမည်း မြစ်ကြီးမှတစ်ဆင့် ပိုးစာပင် နယ်မြေ အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ပြီးနောက် ပထမဆုံး တွေ့ကြုံရသည့် အဓိက အင်မော်တယ် မြို့တော်ကြီး တစ်ခု ဖြစ်၏။ ထို့နောက် အခြား အင်မော်တယ် မြို့တော် သုံးခုကို ထပ်မံ ဖြတ်သန်းပြီး တစ်လခန့် ခရီးနှင်ပြီးပါက ပိုးစာပင် အင်မော်တယ် မြို့တော် သို့ ရောက်ရှိမည် ဖြစ်သည်။

"မင်းအလုပ် မင်း ဆက်လုပ်ပါ"

ဤစကားတစ်ခွန်း ချန်ရစ်ခဲ့ပြီးနောက် တာအိုရုပ်သေးသည် မျက်စိတစ်မှိတ် အတွင်း ပျောက်ကွယ်သွားလေတော့သည်။

ချီစုစည်းခြင်း အဆင့် နှောင်းပိုင်း ကျင့်ကြံသူ၏ မျက်လုံးများ ပြောင်းလဲသွားပြီး၊ သူ၏ ရင်ထဲတွင် ကြောက်ရွံ့ရိုသေမှုများ ပြည့်နှက်သွားတော့၏။

'ဒီစီနီယာက ဘယ်လောက်တောင် စွမ်းအားမြင့်တဲ့ အဆင့်မှာ ရှိနေတာလဲ။ သူ့ရဲ့ တည်ရှိမှုကို ငါ နည်းနည်းလေးတောင် အာရုံခံလို့ မရခဲ့ဘူး။ သူ ဘယ်လို ပျောက်သွားတယ် ဆိုတာတောင် ငါ မသိလိုက်ဘူး'

သူ့ရင်ထဲတွင် ကြောက်ရွံ့မှုများ လွှမ်းမိုးသွား၏။

အခြားတစ်နေရာဝယ်၊

တစ်ခဏတာ အချိန်အတွင်းမှာပင်။

စုယွီ၏ ပုံရိပ်သည် အင်မော်တယ် မြို့တော်၏ ရှေ့မှောက်တွင် ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူသည် မြို့ရိုးများနှင့် မြို့တံခါးဝရှိ ကျောက်စာတိုင်ကို မော့ကြည့်လိုက်ရာ ကျောက်စာတိုင်ပေါ်တွင် "ကုန်းယွဲ့" ဟူသော စာလုံး နှစ်လုံးတည်းကိုသာ ရေးထိုးထားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ကျောက်စာတိုင်မှ တတိယအဆင့် အဆင့်မြင့် အခင်းအကျင်း တစ်ခု၏ အရှိန်အဝါများ ထွက်ပေါ်နေပြီး မြို့၏ အဝင်အထွက် တံခါးပေါက်ကို ဖုံးလွှမ်းထား၏။

တာအိုရုပ်သေးသည် လူအုပ်ကြီး နောက်မှ လိုက်ပါလာပြီး အဝင်ကြေး အဖြစ် အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ဆယ်တုံးကို ပေးချေလိုက်ရာ ဝင်ခွင့် တံဆိပ်ပြား တစ်ခုကို ရရှိပြီး မြို့အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွား၏။

မြို့တံခါး အတွင်းဘက်တွင် ကျယ်ဝန်းသော လမ်းမကြီးများ ရှိပြီး တစ်ဖက်တစ်ချက်စီ၌ စီးပွားရေး လုပ်ငန်း အများအပြား ရှိနေ၏။ လမ်းမများပေါ်တွင် လူများဖြင့် ပြည့်နှက် စည်ကားနေပြီး အများစုမှာ ကျင့်ကြံသူများ ဖြစ်ကြသည်။ မြို့၏ အပြင်အဆင်မှာ ပိုင်ယွဲ့ အင်မော်တယ် မြို့တော်နှင့် မတူညီပေ။

ပိုင်ယွဲ့ အင်မော်တယ် မြို့တော်သို့ ဝင်ရောက်လိုက်သည်နှင့် ကျယ်ပြောလှသော ဝိညာဉ်စိုက်ခင်းကြီးများက ကြိုဆိုနေမည် ဖြစ်ပါ၏။

အစစ်အမှန် မြို့ဧရိယာသို့ ရောက်ရှိရန်အတွက် ထို ဝိညာဉ်စိုက်ခင်းများ ကို ဖြတ်၍ ခရီးဝေးကြီး လျှောက်လှမ်းရပေလိမ့်မည်။