အခန်း (၄၁၅-၄၁၇)

အခန်း (၄၁၅) - တာအိုဆရာ ခွေ့တောင်…

~ဤနေရာမှ လွန်သွားပါက အင်မော်တယ် မြို့တော်သို့ ရောက်ရှိပြီ ဖြစ်သည်။

"ဒီမှာရော ကောင်းကင် သိုင်းကျမ်း မျှော်စင် ရှိမလား မသိဘူး" တာအိုရုပ်သေး စဉ်းစားခန်း ဝင်နေမိ၏။ အကြီးအကဲ ပေးအပ်ခဲ့သော ကောင်းကင် သိုင်းကျမ်း မျှော်စင် တံဆိပ်ပြားထဲရှိ မြေပုံတွင် ဤနေရာများ မပါဝင်ခဲ့ပေ။

သို့သော် မြေပုံတွင် ပြသထားသော နယ်မြေများကို ကျော်လွန်၍ ခရီးနှင်လာခဲ့စဉ်က အချို့သော အင်မော်တယ် မြို့တော်များ၌ ကောင်းကင် သိုင်းကျမ်း မျှော်စင်များ၏ အရိပ်အယောင်များကို သူ တွေ့ရှိခဲ့ရသည်။

ကောင်းကင် သိုင်းကျမ်း မျှော်စင် တံဆိပ်ပြားကို ကိုင်ဆောင်ထားသဖြင့် ဤအင်မော်တယ် မြို့တော်များရှိ ကောင်းကင် သိုင်းကျမ်း မျှော်စင်များတွင် သူသည် နွေးထွေးစွာ ကြိုဆိုခြင်း ခံခဲ့ရ၏။

အစိမ်းရောင် သစ်သားနှစ်ပတ်လည်ကွင်း ကျင့်စဉ်ကို ရှာဖွေရန်မှာ များစွာ ပိုမို လွယ်ကူသွားခဲ့သည်။ သက်ဆိုင်ရာ ကောင်းကင် သိုင်းကျမ်း မျှော်စင်၏ ဆိုင်ရှင်ထံမှ စုံစမ်းမေးမြန်းရန်သာ လိုအပ်သည်။

တာအိုရုပ်သေးသည် စဉ်းစားရင်း ရှေ့သို့ ဆက်လက် လျှောက်လှမ်းသွားကာ လမ်းတစ်လျှောက်တွင် သတင်းအချက်အလက်များ ထပ်မံ စုဆောင်းနေ၏။

တာအိုရုပ်သေးသည် ကုန်းယွဲ့ အင်မော်တယ် မြို့တော်၏ အလယ်ဗဟိုခန့်တွင် သုံးထပ်အမြင့်ရှိ ကောင်းကင် သိုင်းကျမ်း မျှော်စင် တစ်ခုကို တွေ့ရှိလိုက်၏။ အခြားသော ခန်းမဆောင်များနှင့် အလွန် ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်နေသည့် ပုံစံမျိုးပင် ဖြစ်သည်။

တာအိုရုပ်သေးသည် ဖြည်းညှင်းစွာ လျှောက်လှမ်းကာ ကောင်းကင် သိုင်းကျမ်း မျှော်စင် အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွား၏။

အတွင်းရှိ အရောင်းခုံနောက်ဘက်တွင် လူငယ်တစ်ဦးနှင့် တူသော ဆိုင်ရှင်လေး တစ်ယောက်သည် အခင်းအကျင်း ပညာရပ်နှင့် ပတ်သက်သည့် ရှေးဟောင်း စာအုပ်တစ်အုပ်ကို မမောမပန်း ဖတ်ရှုနေလေသည်။

တာအိုရုပ်သေး ဝင်လာသည်ကို အာရုံခံမိ၍ ဖြစ်ကောင်း ဖြစ်နိုင်သည်။ လူငယ် ဆိုင်ရှင်လေးသည် ခေါင်းပင် မမော့ဘဲ နွေးထွေးစွာ ကြိုဆိုနှုတ်ဆက်လိုက်၏။

"ဘာများ ကူညီပေးရမလဲ ခင်ဗျာ။ ရှေးဟောင်း စာအုပ်တွေ ဒါမှမဟုတ် ကျောက်စိမ်းပြားတွေ လိုချင်လို့လား။ ဒါမှမဟုတ် ရှေးခေတ်က ရတနာ ပစ္စည်းတွေကိုများ စိတ်ဝင်စားလို့လား"

"ကောင်းကင် သိုင်းကျမ်း မျှော်စင်ကို မကြာသေးခင်ကမှ ပစ္စည်းသစ် တစ်သုတ် ရောက်ထားပါတယ်။ ရွှေအမြုတေ အဆင့် ဂူစံအိမ် သေးသေးလေး တစ်ခုကနေ ရလာတာပါ"

"အဲ့ဒီ ကျောက်စိမ်းသေတ္တာတွေ၊ ကျောက်စိမ်းပြားတွေထဲမှာ ရှေးဟောင်း ကျင့်ကြံသူတွေရဲ့ အမွေအနှစ်တွေတောင် ပါဝင်နိုင်ချေ ရှိတယ်နော်"

ဤကဲ့သို့ စိတ်အားထက်သန်စွာ ဈေးခေါ်နေမှုကြောင့် တာအိုရုပ်သေးမှာ စိတ်ဝင်စားသွားရတော့၏။ ဤကဲ့သို့ တက်ကြွစွာ ချဉ်းကပ်မှုမျိုးသည် ကောင်းကင် သိုင်းကျမ်း မျှော်စင်ရှိ ဝါရင့် ဆိုင်ရှင်ကြီးများထံတွင် တွေ့ရလေ့ မရှိချေ။

သူသည် ရှေ့သို့ တိုးသွားကာ သူ၏ ကောင်းကင် သိုင်းကျမ်း မျှော်စင် တံဆိပ်ပြားကို ထုတ်ပြလိုက်သည်။

"မင်္ဂလာပါ တာအိုမိတ်ဆွေ။ ကျွန်တော့်နာမည်က ရောင်နီနီ ပါ" ဟု တာအိုရုပ်သေးက ရိုသေကျိုးနွံစွာ နှုတ်ဆက်လိုက်၏။

အရောင်းခုံ နောက်ဘက်မှနေ၍ တံဆိပ်ပြား၏ အရှိန်အဝါကို အာရုံခံမိသောအခါမှသာ လူငယ် ဆိုင်ရှင်လေးသည် သူ၏ အကြည့်ကို လက်ထဲရှိ ရှေးဟောင်း စာအုပ်ဆီမှ အပေါ်သို့ မော့ကြည့်လိုက်တော့သည်။

တာအိုရုပ်သေး၏ လက်ထဲရှိ တံဆိပ်ပြားကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူ၏ မျက်နှာအမူအရာသည် ခေတ္တမျှ မှင်သက်သွား၏။ ထို့နောက် သူသည် ကိုင်ထားသော ရှေးဟောင်း စာအုပ်ကို အလျင်အမြန် သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး၊ မတ်တတ်ရပ်ကာ တာအိုရုပ်သေးကို ဂရုတစိုက် အကဲခတ် ကြည့်ရှုလိုက်သည်။

"အယ်... ခင်ဗျားက စာကြည့်တိုက် ခန်းမဆောင် ကလား" လူငယ် ဆိုင်ရှင်လေးသည် သူ၏ ခေါင်းကို ပုတ်လိုက်ပြီး မျက်ဝန်းများထဲတွင် ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်သွားသည့် အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာ၏။ သူသည် အရောင်းခုံကို အလျင်အမြန် ပတ်ထွက်လာကာ တာအိုရုပ်သေးကို အရိုအသေပေးလျက် နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

"ကျွန်တော်က ခွေ့တောင် ပါ။ တွေ့ရတာ ဝမ်းသာပါတယ် တာအိုမိတ်ဆွေ"

"အို... ကျွန်တော် ဒီမှာ နေလာတာ ဆယ်နှစ်နီးပါး ရှိနေပြီ။ ခင်ဗျားက ဒီကို ရောက်လာတဲ့ စာကြည့်တိုက် ခန်းမဆောင် က ပထမဆုံး လူပဲဗျ"

"လာပါ... အပေါ်ထပ် သွားပြီး စကားပြောကြတာပေါ့"

လူငယ် ဆိုင်ရှင်လေး၏ စိတ်အားထက်သန်သော ဧည့်ဝတ်ကျေပွန်မှုနှင့်အတူ သူတို့ နှစ်ဦးသည် ဒုတိယထပ်ရှိ သီးသန့် အခန်းတစ်ခန်းသို့ ရောက်ရှိသွားကြသည်။

တာအိုဆရာ ခွေ့တောင် သည် အမှန်တကယ်ပင် ငယ်ရွယ်လှ၏။ အသက် လေးဆယ်ပင် မပြည့်သေးဘဲ လက်ရှိတွင် အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း အဆင့် (၉) ၌ ရှိနေသည်။

သို့သော် စုယွီနှင့် မတူညီသည်မှာ တာအိုဆရာ ခွေ့တောင် သည် ကောင်းကင် သိုင်းကျမ်း မျှော်စင်၏ တပည့်ရင်း တစ်ဦး ဖြစ်နေခြင်းပင်။

တာအိုရုပ်သေး အတွက် ဝိညာဉ်လက်ဖက်ရည် တစ်ခွက် ဖျော်စပ်ပေးပြီးနောက် တာအိုဆရာ ခွေ့တောင် က မေးလိုက်၏။

"တာအိုဆရာက ဘယ် အင်မော်တယ် မြို့တော် ဒါမှမဟုတ် ဈေးကွက်က ဆိုင်ရှင်လဲ ဆိုတာများ သိခွင့်ရှိမလား"

တာအိုရုပ်သေးက အေးအေးလူလူပင် တုံ့ပြန်လိုက်သည်။

"ကျွန်တော်က တာ့ချန် ကျင့်ကြံခြင်း လောက က လာတာပါ။ ဒီတစ်ခေါက် အတွေ့အကြုံ ယူဖို့ ခရီးထွက်လာတာ ဖြစ်ပြီး ပိုးစာပင် အင်မော်တယ် မြို့တော် ကို သွားဖို့ စီစဉ်ထားပါတယ်"

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ တာအိုဆရာ ခွေ့တောင် အံ့အားသင့်သွားတော့၏။

"တာ့ချန် ကျင့်ကြံခြင်း လောက ဟုတ်လား။ အဲ့ဒါ တခြား နယ်မြေ တစ်ခုမှာ ရှိတာ မဟုတ်လား"

သူသည် တာအိုရုပ်သေးကို အားကျသည့် အကြည့်များဖြင့် ကြည့်ကာ ပြောလိုက်၏။

"ဒါဆို ကျွန်တော်က ခင်ဗျားကို အကြီးအကဲ ရောင်နီနီ လို့ ခေါ်သင့်တာပေါ့။ ဒီလောက် ဝေးကွာတဲ့ ခရီးကို နှင်နိုင်စွမ်း ရှိတယ် ဆိုမှတော့ အကြီးအကဲရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်း စွမ်းအားက အလွန် ထူးကဲသာလွန်နေမှာ အသေအချာပဲ"

သူတို့ စကားစမြည် ပြောဆိုပြီးနောက် တာ့ချန် ကျင့်ကြံခြင်း လောကမှ လာသည်ဟု ခပ်ရေးရေး ပြောခဲ့သည်မှလွဲ၍ တာအိုရုပ်သေးသည် အခြား မည်သည့် သတင်းအချက်အလက်ကိုမျှ ထုတ်ဖော် မပြောကြားခဲ့ပေ။

သူသည် 'တာအိုဆရာ ရောင်နီနီ' ဟူသော အမည်ဝှက်ကိုပင် အသုံးပြုခဲ့၏။

အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ သူသည် တာအိုဆရာ ခွေ့တောင် အကြောင်းကို အတော်လေး သိရှိခဲ့ရပါသည်။

တာအိုဆရာ ခွေ့တောင် ၏ နာမည်ရင်းမှာ ချန်တုန်း ဖြစ်ပြီး၊ တောင်ပေါ် ရွာလေး တစ်ရွာရှိ သာမန် လူသား မိသားစု တစ်ခုမှ ဆင်းသက်လာသူ ဖြစ်သည်။ သူသည် မြေကမ္ဘာဓာတ် မြေကမ္ဘာ အဆင့် ဝိညာဉ်အမြစ်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး အခင်းအကျင်း ပညာရပ်များတွင် အလွန် စိတ်ဝင်စားကာ ပါရမီ ထူးကဲလှသည်။

အသက် သုံးဆယ့်ရှစ်နှစ် အရွယ်တွင် သူသည် အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း အဆင့် (၉) ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦး ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်သလို၊ တတိယအဆင့် အဆင့်နိမ့် အခင်းအကျင်း ပညာရှင် တစ်ဦးလည်း ဖြစ်နေတော့၏။

တာအိုဆရာ ခွေ့တောင် သည် တတိယအဆင့် အဆင့်နိမ့် အခင်းအကျင်း ပညာရှင် တစ်ဦး ဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရသောအခါ တာအိုရုပ်သေးသည် သူ့ကို ပိုမို ရင်းနှီး ဖော်ရွေသော အကြည့်များဖြင့် ကြည့်လိုက်၏။

"အမှန်တိုင်း ပြောရရင် ကျွန်တော်လည်း အခင်းအကျင်း ပညာရှင် တစ်ယောက်ပါပဲ။ ဒါပေမဲ့ တတိယအဆင့် အဆင့်နိမ့် အခင်းအကျင်းတွေကို အခုမှ စပြီး နားလည်သဘောပေါက်ဖို့ ကြိုးစားနေဆဲပါ။ လောလောဆယ်တော့ ဒုတိယအဆင့် အဆင့်မြင့် အခင်းအကျင်း ပညာရှင် အဖြစ်ပဲ သတ်မှတ်လို့ ရပါသေးတယ်"

တာအိုရုပ်သေးက ပြောလိုက်သည်။

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ တာအိုဆရာ ခွေ့တောင် ၏ မျက်လုံးများ တောက်ပသွားပြီး ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်သွား၏။

"အကြီးအကဲလည်း အခင်းအကျင်း ပညာရှင် တစ်ယောက်ပဲလား။ ဒါ သိပ်ကောင်းတာပေါ့။ ကျွန်တော် မကြာသေးခင်က အခင်းအကျင်းတွေနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ ရှေးဟောင်း စာအုပ်တွေ အများကြီး ဖတ်ထားပြီး ဆွေးနွေးဖော် ရှာနေတာဗျ"

ထို့နောက် သူတို့ နှစ်ဦးသည် အခင်းအကျင်း ပညာရပ်များ အကြောင်း စတင် ဆွေးနွေးကြလေတော့သည်။

စုယွီသည် ဒုတိယအဆင့် အဆင့်မြင့် အခင်းအကျင်း ပညာရှင် တစ်ဦးသာ ဖြစ်သော်ငြားလည်း၊ သူ၏ အခြေခံမှာ အလွန် ခိုင်မာလှသည်။ ထို့အပြင် သူသည် လော့ယွဲ့ မဟာမိတ်အဖွဲ့၏ ကောင်းကင်ဂူ လျှို့ဝှက်နယ်မြေမှ အခင်းအကျင်းများနှင့် ပတ်သက်သော ရှေးဟောင်း စာအုပ်အချို့ကိုလည်း စုဆောင်းထားခဲ့သေး၏။

သူ၏ စွမ်းရည်များကို မြှင့်တင်ပြီးနောက် ဒုတိယအဆင့် အဆင့်မြင့် အခင်းအကျင်း အမျိုးမျိုးနှင့် ပတ်သက်၍ သူ၏ ကိုယ်ပိုင် နားလည်သဘောပေါက်မှုများကို ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်စေခဲ့သည်။

သူတို့၏ ဆွေးနွေးမှုများမှတစ်ဆင့် နှစ်ဦးစလုံးသည် အတိုင်းအတာ တစ်ခုအထိ အကျိုးကျေးဇူးများ ရရှိခဲ့ကြပြီး ပိုမို ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်လာခဲ့ကြ၏။

လဝက်ခန့် ကြာပြီးနောက်၊

သူတို့၏ ဆွေးနွေးမှုများ ပြီးဆုံးသွားတော့၏။

ထိုအခါမှသာ တာအိုရုပ်သေးက တာအိုဆရာ ခွေ့တောင် အား မေးမြန်းလိုက်သည်။

"တာအိုဆရာ ခွေ့တောင်... ဒီမှာ အစိမ်းရောင် သစ်သားနှစ်ပတ်လည်ကွင်း ကျင့်စဉ် လို့ ခေါ်တဲ့ ရှေးဟောင်း ကျင့်ကြံခြင်း ကျင့်စဉ်များ ရှိသလား"

"အစိမ်းရောင် သစ်သားနှစ်ပတ်လည်ကွင်း ကျင့်စဉ် ဟုတ်လား"

အချိန်အတော်ကြာ စဉ်းစားခန်း ဝင်နေပြီးနောက် တာအိုဆရာ ခွေ့တောင် သည် ခေါင်းယမ်းကာ ဖြေကြားလိုက်၏။

"မရှိလောက်ဘူး ထင်တယ်ဗျ"

ဤသည်ကား တာအိုရုပ်သေး ကြိုတင် မျှော်လင့်ထားသည့် အတိုင်းပင် ဖြစ်၏။

တာအိုဆရာ ခွေ့တောင် က အကြံပြုလိုက်သည်။

"အကြီးအကဲ အနေနဲ့ ပိုးစာပင် အင်မော်တယ် မြို့တော် ကို သွားပြီး ထပ်မေးကြည့်နိုင်ပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ကောင်းကင် သိုင်းကျမ်း မျှော်စင်က ကြီးတယ်လို့ မဆိုနိုင်သလို၊ ဒီက စာအုပ် စုဆောင်းမှုတွေကလည်း အပြည့်အစုံ မဟုတ်ပါဘူး"

"ဒါပေမဲ့ ပိုးစာပင် အင်မော်တယ် မြို့တော် က ကောင်းကင် သိုင်းကျမ်း မျှော်စင်ကတော့ ဒီတစ်ဝိုက်မှာ အကြီးဆုံး ခန်းမဆောင် ဖြစ်ပြီး၊ တခြား ခန်းမဆောင် အားလုံးရဲ့ စုဆောင်းမှုတွေ အကုန်လုံး ရှိပါတယ်"

"အဲ့ဒီမှာဆိုရင်တော့ အကြီးအကဲ ရှာနေတဲ့ ကျင့်ကြံခြင်း ကျင့်စဉ်ကို တွေ့နိုင်ကောင်း တွေ့နိုင်ပါလိမ့်မယ်"

တာအိုရုပ်သေးက သူ့ကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်၏။

"တာအိုဆရာ ခွေ့တောင် အနေနဲ့ ပိုးစာပင် အင်မော်တယ် မြို့တော် အကြောင်း နားလည်ထားတာလေးများ ရှိမလား"

ခေတ္တမျှ တွန့်ဆုတ်နေပြီးနောက် တာအိုဆရာ ခွေ့တောင် က သတိပေးစကား ဆိုလိုက်၏။

"အကယ်၍ အကြီးအကဲသာ ပိုးစာပင် အင်မော်တယ် မြို့တော်ကို သွားမယ်ဆိုရင်... အဲ့ဒီက ကုန်သွယ်ရေး အသင်းအဖွဲ့တွေကို သတိထားပါ။ ပြီးတော့ ပင်လယ် မျိုးနွယ်စု တွေကိုလည်း အထူး သတိပြုပါ ခင်ဗျာ”

အခန်း (၄၁၆) -တတိယအဆင့် အဆင့်နိမ့် အခင်းအကျင်း တစ်ခု ရပြီဟေ့

~"အဲ့ဒီ ကုန်သွယ်ရေး အသင်းအဖွဲ့တွေကိုများ ရန်စမိရင်တောင် အကြီးအကဲ ကိုင်ဆောင်ထားတဲ့ ကောင်းကင် သိုင်းကျမ်း မျှော်စင်ရဲ့ တံဆိပ်ပြားက အကာအကွယ် ပေးနိုင်ပါလိမ့်မယ်။ ဒါပေမဲ့ ပင်လယ် မျိုးနွယ်စု တွေကိုတော့ သွားမရှုပ်မိစေနဲ့ဗျ။ တော်တော်လေး ပြဿနာ တက်သွားနိုင်တယ်"

တာအိုရုပ်သေးက အံ့အားသင့်စွာဖြင့် မေးလိုက်၏။

"ပိုးစာပင် အင်မော်တယ် မြို့တော်မှာ ပင်လယ် မျိုးနွယ်စု တွေလည်း ရှိနေတာလား"

တာအိုဆရာ ခွေ့တောင် က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်၏။

"ဟုတ်ပါတယ် ခင်ဗျာ။ လူသား မျိုးနွယ်စု တွေနဲ့ ဆက်ဆံရေး ကောင်းမွန်တဲ့ ပင်လယ် မျိုးနွယ်စု တွေ ရှိပါတယ်။ သူတို့ကို ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ကုန်းမြေပေါ်မှာ နွေးထွေးစွာ ကြိုဆိုပါတယ်"

"ဘာပဲပြောပြော ပင်လယ် မျိုးနွယ်စု တွေရဲ့ နယ်မြေတွေထဲမှာ ကျွန်တော်တို့ လူသားတွေ လိုအပ်တဲ့ ကျင့်ကြံခြင်း အရင်းအမြစ် တချို့ ရှိနေပြီး၊ အဲ့ဒါတွေကလည်း အများအပြား ရှိနေတာကိုး"

"သူတို့ ကျွန်တော်တို့ ကုန်းမြေကို လာလည်တဲ့အခါ သူတို့ လိုချင်တဲ့ ပစ္စည်းတွေကို လာရောက် ကုန်သွယ်လို့ ရပါတယ်။ ဘယ်သူ့အတွက်မှ အရှုံးမရှိပါဘူးဗျာ"

နေ့တစ်ဝက်ခန့် အကြာတွင်၊

တာအိုရုပ်သေးသည် ကောင်းကင် သိုင်းကျမ်း မျှော်စင်မှ ထွက်ခွာလာခဲ့သည်။ သူ မြို့ထဲတွင် လမ်းလျှောက်နေစဉ် မလှမ်းမကမ်းမှ စကားပြောသံ အချို့ကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် သူ၏ မျက်နှာအမူအရာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားတော့၏။

"ကောင်း မိသားစုက သခင်မလေး ကောင်း က မကြာသေးခင်ကမှ ခင်ပွန်းလောင်း ရှာနေတယ်လို့ ကြေညာထားတာဟေ့။ သူ ကောင်း မိသားစုမှာပဲ ဆက်နေပြီး မိသားစု ခေါင်းဆောင် နေရာကို ဝင်ပြိုင်ဖို့ စီစဉ်နေတာ သေချာတယ်"

"ကောင်း မိသားစုရဲ့ ဂိုဏ်းခွဲ လေးခုထဲကနေ... မိသားစုအတွက် တတိယအဆင့် ဝိညာဉ်ကျောက်စိမ်း ကြော တစ်ခု ယူလာပေးနိုင်တဲ့ သူက မိသားစု ခေါင်းဆောင် အသစ် ဖြစ်လာလိမ့်မယ် လို့ ဘိုးဘေးကြီးက ပြောထားခဲ့တာလေ။ အကယ်၍ သခင်မလေး ကောင်း က ဝင်ပြိုင်ချင်တယ် ဆိုရင် ကောင်း မိသားစုမှာပဲ ဆက်နေရမှာပေါ့။ ဒါကြောင့် ခင်ပွန်းလောင်း ရှာရတာ သဘာဝကျပါတယ်။ မဟုတ်လို့ သူက မိသားစု ခေါင်းဆောင် ဖြစ်လာပြီးမှ တခြား မိသားစုကို အိမ်ထောင်ကျသွားရင်... ကောင်း မိသားစုက တခြား မိသားစု အတွက် သတို့သမီး လက်ဖွဲ့ ပစ္စည်းတွေ ကြိုတင် ပြင်ဆင်ပေးထားသလို ဖြစ်မနေဘူးလား"

"ကောင်း မိသားစုရဲ့ သမက်တော် ဖြစ်ရမယ် ဆိုတာ... သခင်မလေး ကောင်း က အရမ်းကို ချောမောလှပလွန်းတော့ အင်မော်တယ်တွေ ကြားမှာတောင် ရှားပါးတဲ့ အလှတရားပဲ။ ဘယ်သူကများ သူ့ကို လက်ထပ်ခွင့်ရလောက်အောင် ကံကောင်းမလဲ မသိဘူးနော်"

ထိုလူစု၏ ဆွေးနွေးပြောဆိုမှုများက အဝေးမှနေ၍ တာအိုရုပ်သေး၏ စိတ်ဝင်စားမှုကို ဆွဲဆောင်သွားသည်။

သူ အာရုံစိုက်နေသည်မှာ သခင်မလေး ကောင်း ၏ ခင်ပွန်းလောင်း ရှာဖွေမှု အကြောင်း မဟုတ်ဘဲ၊ တတိယအဆင့် ဝိညာဉ်ကျောက်စိမ်း ကြော အကြောင်းပင် ဖြစ်၏။

'ကုန်းယွဲ့ အင်မော်တယ် မြို့တော်မှာ တတိယအဆင့် ဝိညာဉ်ကျောက်စိမ်း ကြော ရှိနေတာလား'

တာအိုရုပ်သေးသည် စဉ်းစားခန်း ဝင်သွားပြီးနောက် မြို့ထဲမှ ထွက်ခွာလာခဲ့၏။ မိုင်တစ်ရာခန့် အကွာသို့ ရောက်သောအခါ သူသည် လူသူကင်းမဲ့သော တောအုပ်တစ်ခုကို တွေ့ရှိလိုက်ပြီး၊ အစိမ်းရောင် သစ်သား စံအိမ်တော်ကို ဆင့်ခေါ်ကာ အတွင်းမှ ကောင်းကင်မိုးကြိုး ကြွက် တစ်ထောင်ကို အပြင်သို့ ထုတ်လွှတ်လိုက်တော့သည်။

တာအိုရုပ်သေးက မျှော်လင့်ချက် ကြီးစွာဖြင့် အမိန့်ပေးလိုက်၏။

"သွားကြ... ပတ်ဝန်းကျင် တစ်ဝိုက်မှာ တတိယအဆင့် ဝိညာဉ်ကျောက်စိမ်း ကြော ရှိမရှိ သွားရှာကြကွ"

"ကျိ... ကျိ... ကျိ"

ဒုတိယအဆင့် အဆင့်မြင့် ကောင်းကင်မိုးကြိုး ကြွက်အချို့သည် ရိုသေကျိုးနွံစွာဖြင့် အမိန့်ကို နာခံလိုက်ကြသည်။ ချက်ချင်းပင် အခြား ကြွက်များကို ဦးဆောင်ကာ မြေအောက်သို့ တိုးဝင် ပျောက်ကွယ်သွားကြ၏။

ကောင်းကင်မိုးကြိုး ကြွက်အုပ်စု ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို ကြည့်ပြီးနောက်၊ တာအိုရုပ်သေးသည် အနီးအနားရှိ တောင်ကြား တစ်ခုကို ရှာဖွေကာ မြေအောက် ပေရာချီ အနက်သို့ တူးဆင်းသွားပြီး ယာယီ ခိုအောင်းရန်အတွက် ရိုးရှင်းသော ဂူတစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်သည်။

တတိယအဆင့် ဝိညာဉ်ကျောက်စိမ်း ကြော ဆိုသည်မှာ အလွယ်တကူ တွေ့ရလေ့ရှိသော အရာ မဟုတ်ပေ။ အကယ်၍များ တွေ့ရှိခဲ့ပါက သူလည်း အမြတ်အစွန်း တစ်ခုခု ရနိုင်ကောင်းသည်ဟု မျှော်လင့်နေမိ၏။

ရက်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက်၊

ကောင်းကင်မိုးကြိုး ကြွက်များ၏ စူးစမ်းရှာဖွေမှုများနှင့်အတူ တာအိုရုပ်သေးသည် ကုန်းယွဲ့ အင်မော်တယ် မြို့တော် နှင့် ဝိညာဉ်ကျောက်စိမ်း ကြော အကြောင်းကို ပိုမို နားလည်လာခဲ့သည်။

ကုန်းယွဲ့ အင်မော်တယ် မြို့တော်တွင် စွမ်းအားကြီးမားသော အင်မော်တယ် ကျင့်ကြံသူ မိသားစု သုံးခု အတူတကွ တည်ရှိနေပြီး၊ မျိုးနွယ်စု တစ်ခုစီတိုင်းတွင် ရွှေအမြုတေ အဆင့် အကြီးအကဲ တစ်ဦးစီ ရှိကြရာ သူတို့၏ အင်အားမှာ မသေးလှချေ။

လွန်ခဲ့သော နှစ်များစွာက ကုန်းယွဲ့ အင်မော်တယ် မြို့တော်၏ ဆင်ခြေဖုံးရှိ ကောင်း မိသားစု ပိုင်ဆိုင်သော မြေနေရာ အောက်တွင် တတိယအဆင့် ဝိညာဉ်ကျောက်စိမ်း ကြော တစ်ခုကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့ကြ၏။

သို့သော် ထို ကြောကို ရှာတွေ့သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် အခြား မိသားစု နှစ်ခု ဖြစ်သော ယွီ မိသားစု နှင့် မန် မိသားစု တို့ကလည်း သတင်းရသွားကြသည်။ ရုတ်တရက် ဝိညာဉ်ကျောက်စိမ်း ကြောသည် မိသားစု သုံးခု ကြားတွင် အငြင်းပွားဖွယ်ရာ နေရာတစ်ခု ဖြစ်လာပြီး လက်ပြောင်းလက်လွှဲ အကြိမ်ကြိမ် ဖြစ်ခဲ့ရ၏။

လက်ရှိအချိန်အထိ ကြောနှင့် ပတ်သက်သော စစ်ပွဲမှာ မပြီးဆုံးသေးချေ။

အင်မော်တယ် ကျင့်ကြံသူ မိသားစု သုံးခုစလုံးသည် ဝိညာဉ်ကျောက်စိမ်း ကြော၏ အစိတ်အပိုင်း တစ်ခုစီကို သိမ်းပိုက်ထားကြသည်။

အခြေအနေမှာ ပေါက်ကွဲလုနီးပါး ဖြစ်နေသော ယမ်းစည်ကြီး တစ်ခုပမာ အလွန် တင်းမာနေ၏။

သို့သော် ဤ အင်မော်တယ် ကျင့်ကြံသူ မိသားစု သုံးခုစလုံး မသိရှိကြသေးသည့် အချက်မှာ သူတို့၏ တတိယအဆင့် ဝိညာဉ်ကျောက်စိမ်း ကြော အတွင်း၌ မဖိတ်ခေါ်ဘဲ ရောက်လာသော ဧည့်သည်များ ရှိနေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ထို ကြောသည် အလွန် မာကျောပြီး သာမန် မှော်လက်နက် များဖြင့် တူးဆွရန် မဖြစ်နိုင်သော်ငြားလည်း၊ ကောင်းကင်မိုးကြိုး ကြွက်အုပ်စု၏ သွားများ ရှေ့တွင်မူ ၎င်းတို့သည် ကြောကို ထိုးဖောက် စားသောက်နိုင်ကြပြီး၊ ပုန်းကွယ်နေသော ဝိညာဉ်ကျောက်စိမ်းများကို ရှာဖွေ သိမ်းယူနိုင်ကြ၏။

အချိန်များ လျင်မြန်စွာ ကုန်ဆုံးသွားသည်နှင့်အမျှ၊ ကောင်း မိသားစုမှ သခင်မလေး ကောင်း သည် ခင်ပွန်းလောင်းကို စိတ်အားထက်သန်စွာ ဆက်လက် ရှာဖွေနေဆဲပင်။

အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ ကောင်းကင်မိုးကြိုး ကြွက်အုပ်စုသည် နှစ်ဝက်ခန့် တူးဆွနေခဲ့ပြီး ဝိညာဉ်ကျောက်စိမ်း ကြော၏ ဆယ်ပုံတစ်ပုံခန့်ကို တူးဖော်ရရှိခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

မှောင်မိုက်နေသော ဂူအတွင်းဝယ်၊

တာအိုရုပ်သေးသည် လက်ဝှေ့ယမ်းကာ ချန်ခွန်းအိတ် ထဲမှ ဝိညာဉ်ကျောက်စိမ်း အရိုင်းတုံး အချို့ကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး၊ တစ်တုံးပြီး တစ်တုံး စတင် ခွဲစိတ်လေတော့သည်။

ကျောက်အရိုင်းတုံး ငါးဆယ်တွင် တစ်တုံးခန့်၊ သို့မဟုတ် ထို့ထက် ပိုနည်းသော အရေအတွက်သာ တတိယအဆင့် ဝိညာဉ်ကျောက်စိမ်း များကို ထုတ်ပေးနိုင်၏။

ကျန်ရှိနေသော ကျောက်အရိုင်းတုံး များကမူ ဒုတိယအဆင့် နှင့် ပထမအဆင့် ဝိညာဉ်ကျောက်စိမ်း များကို ပိုမို ထုတ်ပေးနိုင်ကြသည်။

“ဒုတ်…”

ထိုအချိန်တွင် သွေးနီရောင် နတ်ဘုရားလှံရှည်အား ကိုင်ဆောင်ထားသော တာအိုရုပ်သေးသည် အနက်ရောင် ကျောက်ခွံများ ဖုံးအုပ်ထားသည့် ခေါင်းအရွယ်အစားခန့် ရှိသော ဝိညာဉ်ကျောက်စိမ်း အရိုင်းတုံး တစ်တုံးကို သပ်ရပ်စွာ ထက်ပိုင်း ခွဲချလိုက်၏။

သို့သော် တာအိုရုပ်သေးက ခွဲချလိုက်သည့် အခိုက်အတန့်မှာပင်၊ အလွန် ပြင်းထန်လှသော ရနံ့သင်းသင်း တစ်ခုသည် ကျောက်အရိုင်းတုံး အတွင်းမှ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာပြီး၊ ရွှေရောင် အလင်းတန်းများ လင်းလက် တောက်ပလာတော့သည်။

တာအိုရုပ်သေး၏ မျက်နှာအမူအရာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားပြီး၊ ကျောက်အရိုင်းတုံး အတွင်းမှ ထွက်ပေါ်လာသော ရွှေရောင် အလင်းတန်းကို အလျင်အမြန် ဆွဲထုတ်လိုက်ရာ လေထဲတွင် ရွှေရောင် အရည်စက် တစ်စက် အဖြစ်သို့ စုစည်းသွား၏။

တာအိုရုပ်သေးသည် ထိုအရာကို အံ့သြတကြီး စိုက်ကြည့်နေမိ၏။ သူ၏ မျက်ဝန်းအိမ်များ ကျဉ်းမြောင်းသွားပြီး လွှတ်ခနဲ အော်မိသွားတော့သည်။

"ဒါက... တတိယအဆင့် ဝိညာဉ်ကျောက်စိမ်း ရဲ့ ရွှေရည်အနှစ် လား"

သဘာဝ ရတနာ တစ်ပါး ဖြစ်သော ဝိညာဉ်ကျောက်စိမ်း ရွှေရည်အနှစ် ပေတကား။ ၎င်း၏ အာနိသင်သည် တာအိုရုပ်သေး တစ်ခါက ကောင်းကင် ကျက်စားသူ ၏ အိမ်တွင် မြင်တွေ့ခဲ့ဖူးသော ရွှေရင်းမြစ် အရည် နှင့် သိပ်မကွာခြားလှချေ။

အကယ်၍ လူတစ်ယောက်က ဝိညာဉ်ကျောက်စိမ်း ရွှေရည်အနှစ် ကို မျိုချပြီး သန့်စင်လိုက်မည် ဆိုပါက၊ သူတို့၏ တာအိုအခြေခံကို သန့်စင်ပေးနိုင်ပြီး၊ သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်သည်လည်း အသွင်ကူးပြောင်းမှု တစ်ရပ်ကို ဖြတ်သန်းနိုင်ကောင်း ဖြတ်သန်းနိုင်ပေလိမ့်မည်။

အကယ်၍ တာအိုရုပ်သေးကသာ ဝိညာဉ်ကျောက်စိမ်း ရွှေရည်အနှစ် ကို သန့်စင်လိုက်မည် ဆိုပါက ၎င်းသည် ရုပ်သေးကို ပြောင်းလဲပေးနိုင်၏။

၎င်းသည် ယခင်က ရုပ်သေး ခံစားခဲ့ရသော ပျက်စီးဆုံးရှုံးမှုများကိုပင် ပြန်လည် ပြုပြင်ပေးနိုင်ကောင်း ပြုပြင်ပေးနိုင်ပေလိမ့်မည်။

မျက်စိရှေ့ရှိ ဝိညာဉ်ကျောက်စိမ်း ရွှေရည်အနှစ် တစ်စက်ကြောင့် အံ့အားသင့်သွားပြီးနောက်၊ တာအိုရုပ်သေးသည် ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်သွားတော့သည်။

"ဒီ တတိယအဆင့် ဝိညာဉ်ကျောက်စိမ်း ကြော ကနေ ဝိညာဉ်ကျောက်စိမ်း ရွှေရည်အနှစ် တွေ ရနိုင်ဖို့ ဖြစ်နိုင်ချေ ရှိတာလား"

သူသည် လက်ထဲရှိ ဝိညာဉ်ကျောက်စိမ်း ရွှေရည်အနှစ် ကို အလျင်အမြန် သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး၊ ကျန်ရှိနေသော ဝိညာဉ်ကျောက်စိမ်း အရိုင်းတုံး များကို ဆက်လက် ခွဲစိတ်နေလေတော့၏။

လဝက် ကြာပြီးနောက်၊

တာအိုရုပ်သေးထံတွင် ဝိညာဉ်ကျောက်စိမ်း ရွှေရည်အနှစ် စုစုပေါင်း သုံးစက် ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ သူသည် ၎င်းတို့ကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး တောက်လောင်နေသော မျက်လုံးများဖြင့် စိုက်ကြည့်နေမိ၏။

"ဒီ ဝိညာဉ်ကျောက်စိမ်း ရွှေရည်အနှစ် က ဒီ ရုပ်သေး ကိုယ်ခန္ဓာ ရဲ့ ပျက်စီးမှု တချို့ကို ပြန်လည် ပြုပြင်ပေးနိုင်မလား မသိဘူး" တာအိုရုပ်သေးသည် မျှော်လင့်ချက်များ ပြည့်နှက်နေ၏။ ဤ ရုပ်သေး ကိုယ်ခန္ဓာ သည် တစ်ချိန်က ထိပ်တန်း စတုတ္ထအဆင့် အဆင့်နိမ့် အနီရောင် ရုပ်သေး တစ်ရုပ် ဖြစ်ခဲ့ဖူးသည် မဟုတ်ပါလော။

၎င်း၏ စွမ်းအားသည် မူလဝိညာဉ် အဆင့် အရှင်သခင်ကြီး တစ်ပါးနှင့် တန်းတူညီမျှ ဖြစ်ခဲ့သည်။

အကယ်၍ ၎င်းသာ အပြည့်အဝ ပြန်လည် ကောင်းမွန်လာနိုင်မည် ဆိုလျှင်...

တာအိုရုပ်သေးသည် ကောင်းကင်မိုးကြိုး ကြွက်များကို ဝိညာဉ်ကျောက်စိမ်း ကြော ကို ဆက်လက် တူးဖော်ရန် ညွှန်ကြားလိုက်၏။ သူသည် အလွန် စိတ်အားထက်သန်နေပါတော့သည်။

...

လော့ယွဲ့ မဟာမိတ်အဖွဲ့ ၏ ကောင်းကင်ဂူ လျှို့ဝှက်နယ်မြေ။

ချင်းယွဲ့ တောင်ထွတ်။

တာအိုရုပ်သေးက ဝိညာဉ်ကျောက်စိမ်း ရွှေရည်အနှစ် ကို ထုတ်ယူလိုက်သည့် အခိုက်အတန့်မှာပင်၊ တောအုပ် ထူထပ်သော နေရာရှိ စုယွီ၏ မျက်ဝန်းအိမ်များ ကျဉ်းမြောင်းသွားပြီး သူ၏ ရင်ထဲတွင် အံ့အားသင့်မှုများ လှိုက်ဖိုလာတော့၏။ ဤ အံ့အားသင့် ဝမ်းသာမှုသည် သူ တတိယအဆင့် အဆင့်နိမ့် သတ်ဖြတ်ရေး အခင်းအကျင်း တစ်ခုကို ယခုလေးတင် အောင်မြင်စွာ တည်ဆောက်နိုင်ခဲ့ပြီး၊ နောက်ဆုံးတွင် တတိယအဆင့် အဆင့်နိမ့် အခင်းအကျင်း များနှင့် ပတ်သက်သော အခြေခံ နားလည်မှုကို ရရှိသွားချိန်က ခံစားရသည့် ဝမ်းသာမှုထက်ပင် ပိုမို ကြီးမားနေသေးသည်။

သူ၏ နောက်ဘက် မလှမ်းမကမ်းရှိ မဏ္ဍပ် တစ်ခု အတွင်းတွင် မာထျန်းလင်သည် ဟူတာ နှင့် ဟူအာ တို့နှင့် အတူ ရပ်နေ၏။

သူမ၏ အစိမ်းရောင် ဂါဝန်လေးသည် လေထဲတွင် တလွင့်လွင့် ဖြစ်နေပြီး၊ ဆံပင်ရှည်များက ပခုံးပေါ်တွင် ကျဆင်းနေ၏။ အချိန်များ ကုန်ဆုံးသွားသည်နှင့်အမျှ မာထျန်းလင်သည် ပို၍ ပို၍ ချောမောလှပ လာခဲ့သည်။ သူမ၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ ကလေးဆန်မှုများသည် တဖြည်းဖြည်း မှေးမှိန်သွားပြီး၊ လှပချစ်စရာကောင်းသော မျက်နှာလေးနှင့် သူမ၏ မျက်ဝန်းများမှ ရှင်းပြ၍မရနိုင်သော ဆွဲဆောင်မှု တစ်ခု ထွက်ပေါ်နေ၏။ သူမ၏ သွယ်လျသော ခြေတံရှည်များက အမြဲတမ်း ရင်သပ်ရှုမောဖွယ် ကောင်းနေဆဲပင်။

ဤသည်မှာ မာထျန်းလင် ကိုယ်တိုင်ပင် သတိမထားမိသေးသော အရာ ဖြစ်၏။ ဟွိုင်ယင်း ဝိညာဉ်ခန္ဓာ ၏ စွမ်းအားသည် တဖြည်းဖြည်း ပေါ်လွင်စ ပြုလာပြီ ဖြစ်၏။

"ဆရာ... အခင်းအကျင်း က ကျရှုံးသွားလို့လားဟင်။ ဘာလို့ ဘာလှုပ်ရှားမှုမှ မရှိတာလဲ" မာထျန်းလင်၏ နားမလည်နိုင်သော အသံလေးက စုယွီကို ဝမ်းသာပီတိ ဖြစ်နေမှုထဲမှ ပြန်လည် ဆွဲခေါ်လာခဲ့သည်။

"ဟားဟား... အောင်မြင်တယ်ကွ"

စုယွီက ရယ်လိုက်ပြီး စိတ်အာရုံ တစ်ချက် လှုပ်ရှားလိုက်ရာ သူ၏ ရှေ့ရှိ ထူထပ်သော တောအုပ် အတွင်းမှ ပြင်းထန်လှသော သတ်ဖြတ်ခြင်း အရှိန်အဝါ တစ်ခု ရုန်းကြွလာတော့၏။ သူသည် အားပါးတရ ရယ်လိုက်တော့၏။

ခဏအကြာတွင် စုယွီသည် အခင်းအကျင်း တည်ဆောက်ခြင်း အတွေ့အကြုံကို အရသာခံ ခံစားလိုက်သည်။

နားလည်သဘောပေါက်မှု အချို့ကို ရရှိပြီးနောက် သူသည် အခင်းအကျင်း ကို ပြန်လည် ဖျက်သိမ်းလိုက်ပြီး၊ အခင်းအကျင်း အခြေခံတိုင် များကို တစ်ခုပြီး တစ်ခု ပြန်လည် သိမ်းဆည်းလိုက်၏။ ထို့နောက် လှည့်ကာ မာထျန်းလင်အား လှမ်းခေါ်လိုက်၏။

"သွားကြစို့ ထျန်လင်း။ ငါတို့ တတိယအဆင့် အဆင့်နိမ့် အခင်းအကျင်း တစ်ခု ရပြီဟေ့။ ပြန်သွားပြီး မင်းဆရာမ နဲ့ အတူတူ အောင်ပွဲခံကြတာပေါ့”

အခန်း (၄၁၇) -တတိယအဆင့် ဝိညာဉ်ကျောက်စိမ်း ကြော

~ချင်းယွဲ့ တောင်ထွတ်ပေါ်ရှိ ရေတံခွန် ဘေးမှ ချိုင့်ဝှမ်းလေး တစ်ခု အတွင်းရှိ ခြံဝင်းငယ်လေး တစ်ခုဝယ်၊

ညနေချမ်း အချိန်သို့ ရောက်ရှိလာသည်နှင့်အမျှ ကောင်းကင်ယံသည် တဖြည်းဖြည်း မှောင်မိုက်လာတော့၏။ ကောင်းကင် တစ်ခွင်လုံးတွင် ကြယ်ပွင့်လေးများ ပြန့်ကျဲနေပြီး၊ ၎င်းတို့၏ မှေးမှိန်သော အလင်းရောင်များက လော့ယွဲ့ မဟာမိတ်အဖွဲ့၏ လူသူကင်းမဲ့သော တောင်ထွတ်များပေါ်ရှိ ထူထပ်သော တောအုပ်ကြီးများ အပေါ်သို့ စတင် ဖြာကျလာသည်။ လမင်းဝန်းကြီးသည်လည်း သစ်ပင်ဖျားများ အထက်တွင် တဖြည်းဖြည်း တွဲခိုလာတော့၏။

ရှေ့ဘက် ခြံဝင်းထဲတွင် စုယွီသည် လတ်လတ်ဆတ်ဆတ် လှီးဖြတ်ထားသော သားရဲ အသားများကို ယူဆောင်လာပြီး ကျောက်စားပွဲပေါ်တွင် တင်လိုက်၏။ ထို့နောက် လန်ရှီး၊ လန်ကုန်း၊ စုချီ နှင့် ယွီချန်ချင်း တို့သည် မီးဖိုချောင်ထဲမှ သူမတို့ ယခုလေးတင် ချက်ပြုတ်ထားသော ဝိညာဉ် ဟင်းလျာများကို ယူဆောင်လာကြပြီး ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော ပွဲတော်ကြီး တစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်ကြသည်။

လူတိုင်း နေရာယူပြီးနောက် စုယွီသည် တာ့ယွဲ့ နန်းတော်မှ တာအိုဆရာများ ချက်လုပ်ထားသော ကောင်းကင် အရက် ကို သူ၏ လက်စွပ်ထဲမှ ထုတ်ယူလိုက်ပြီး၊ ယွီခယ်အာ၊ လော့ချင်းယာ နှင့် အခြားသူများ အတွက် တစ်ခွက်စီ ငှဲ့ပေးလိုက်၏။

မာထျန်းလင်သည် ခွက်ငယ်လေး တစ်ခွက်ကို ကိုင်ကာ မျှော်လင့်ချက် ကြီးစွာဖြင့် စုယွီကို ကြည့်လျက် တောင်းဆိုလိုက်သည်။

"သမီးကိုလည်း တိုက်ပါ ဆရာရယ်... သမီး ဒီလို အရက်မျိုး တစ်ခါမှ မမြည်းဖူးသေးဘူး"

ဤနှစ်များ အတွင်း မာထျန်းလင်၏ ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်သည် မသိမသာဖြင့် အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း အဆင့် (၉) သို့ပင် ရောက်ရှိနေခဲ့တော့၏။

ယခုအခါ သူမသည် အသက် နှစ်ဆယ် အရွယ်သာ ရှိသေးသည်။

စုယွီက သူမကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီး အရက် ခွက်ငယ်လေး တစ်ခွက် ငှဲ့ပေးလိုက်၏။

"နည်းနည်းလေးပဲ သောက်ရမယ်နော်။ မဟုတ်ရင် မင်း မူးသွားလိမ့်မယ်။ အဲ့ဒါ သိပ်မကောင်းဘူး"

"သမီး မမူးပါဘူး..."

မာထျန်းလင်က တိုးတိုးလေး ညည်းညူလိုက်ပြီး၊ ကောင်းကင် အရက်ကို တစ်ငုံချင်း သောက်ရင်း စုယွီ ကင်ထားသော သားရဲ အသားများနှင့် ဆရာမများ ချက်ပြုတ်ထားသည့် အရသာရှိသော ဟင်းလျာများကို မြိန်ယှက်စွာ စားသုံးနေသည်။

ကောင်းကင် အရက်ကို ဖွဖွလေး တစ်ငုံမျှ သောက်လိုက်ရုံဖြင့်၊ မာထျန်းလင်၏ သိုးဆီဥ ကျောက်စိမ်းလေး ကဲ့သို့ ချောမွေ့သော မျက်နှာလေးသည် နီရဲလာပြီး၊ မျက်ဝန်းများကလည်း နှင်းရည်များ ခိုတွဲနေသည့်နှယ် တောက်ပလာတော့၏။ အရက်၏ အပူရှိန်က ခေါင်းထဲသို့ တက်လာသောအခါ သူမသည် ညည်းသံ သဲ့သဲ့လေး ထွက်သွားပြီး အနည်းငယ် မူးဝေလာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

ကောင်းကင် အရက် တစ်ဝက်ပင် မကုန်သေးခင်မှာပဲ သူမ၏ မျက်နှာလေးသည် နီမြန်းနေခဲ့တော့၏။ သူမ၏ မျက်လုံးများ ဝေဝါးလာပြီး ယိမ်းထိုးကာ ကျောက်စားပွဲပေါ်သို့ မှောက်ကျသွားတော့သည်။

"အ... အရက်က အရမ်း ပြင်းတာပဲ" မာထျန်းလင် တီးတိုး ရေရွတ်လိုက်၏။

သူမ မူးမေ့သွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ဘေးနားရှိ စုချီသည် ပွဲကျသွားတော့သည်။ သူမ၏ အမူအရာကိုပင် ဂရုမစိုက်နိုင်တော့ဘဲ တခစ်ခစ် ရယ်ရင်း တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ခါနေ၏။

"ရယ်ရလွန်းလို့ သေတော့မယ်ဟေ့.. ဒီကောင်မလေးက အရက် တစ်ဝက်လေး သောက်ရုံနဲ့ မူးသွားတာလား"

ထိုအခိုက်အတန့်၌ စုချီသည် အလွန် လန်းဆန်း တက်ကြွသွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရ၏။

‘ဟုတ်တယ်၊

နောက်ဆုံးတော့ သူမ ဒီကောင်မလေးထက် ပိုသာတဲ့ အရာတစ်ခု ရှိလာခဲ့ပြီပဲ..

ဒီကောင်မလေးက အဘက်ဘက်မှာ ပြီးပြည့်စုံလွန်းတယ်။ ပါရမီ ဆိုတာလည်း မိစ္ဆာတွေထဲမှာမှ ထိပ်တန်း မိစ္ဆာပါရမီပဲ။ ဒါပေမဲ့... ဖူး... ဟားဟားဟား... အရက်တော့ မသောက်နိုင်ဘူးတဲ့လေ..’

စုယွီ၊ ယွီခယ်အာ နှင့် အခြားသူများ အားလုံးသည် ခေတ္တမျှ စိုက်ကြည့်နေမိကြပြီးနောက် ခေါင်းယမ်းလိုက်ကြ၏။ ထို့နောက် စုချီကို မာထျန်းလင်အား အခန်းထဲသို့ ပြန်ပို့ခိုင်းလိုက်၏။

အရက်ခွက်များ မြှောက်ကာ ဂုဏ်ပြုလိုက်ကြပြီးနောက်၊ စုယွီနှင့် အခြားသူများ၏ ဘဝသည် ပုံမှန် အနေအထားသို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိသွားတော့သည်။

ပိုးစာပင် နယ်မြေ၊ ကုန်းယွဲ့ အင်မော်တယ် မြို့တော်မှ မိုင်ရာချီ ကွာဝေးသော မြေအောက် တစ်နေရာဝယ်၊

တာအိုရုပ်သေးသည် ဝိညာဉ်ကျောက်စိမ်း ရွှေရည်အနှစ် တစ်စက်ကို မျိုချကာ သန့်စင်လိုက်၏။ တစ်ခဏ အတွင်းမှာပင် ဝိညာဉ်ကျောက်စိမ်း ရွှေရည်အနှစ် ၏ အဆီအနှစ်များကို သူ၏ ဝိညာဉ်က စုပ်ယူ ဝါးမျိုသွားပြီး တစ်ကိုယ်လုံးကို သန့်စင်ပေးလိုက်သည်။ အနီရောင် ရုပ်သေး အား ပြန်လည် ပြုပြင်ရန် အသုံးပြုထားသော ပစ္စည်းများသည် အသွင်ကူးပြောင်းမှု တစ်ရပ်ကို ဖြတ်သန်းနေသည့်နှယ် ထင်မှတ်ရသည်။

ရုပ်သေး၏ ဝိညာဉ်သည် မူလက ရွှေအမြုတေ အဆင့် (၅) တွင်သာ ရှိခဲ့ပြီး အဆင့် (၆) သို့ မရောက်ရှိသေးချေ။ သို့သော် ဤအခိုက်အတန့်၌ ဝိညာဉ်ကျောက်စိမ်း ရွှေရည်အနှစ် ၏ အဆီအနှစ်များကို ဝါးမျိုပြီးနောက် ၎င်း၏ စွမ်းအားများသည် တိုးတက်လာနေပြီ ဖြစ်၏။

မူလက ဟင်းလင်းပြင် ကဲ့သို့ ဟာလာဟင်းလင်း ဖြစ်နေခဲ့သော ရုပ်သေး ဝိညာဉ်သည် ယခုအခါ စူးရှ တောက်ပသော ရွှေရောင် အလင်းတန်းများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသွားတော့သည်။

တာအိုရုပ်သေးသည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တွင်းမှ ပြောင်းလဲမှုများကို တိတ်ဆိတ်စွာ ခံစားနေ၏။ ရုပ်သေး ဝိညာဉ်က ဝိညာဉ်ကျောက်စိမ်း ရွှေရည်အနှစ် ၏ စွမ်းအင်များကို ဝါးမျိုလိုက်သည့် အခိုက်အတန့်မှာပင်၊ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော စွမ်းအင် လှိုင်းလုံးကြီး တစ်ခုသည် တစ်ကိုယ်လုံးသို့ စီးဆင်းသွားပြီး အနီရောင် ရုပ်သေး ၏ အမြုတေဆီသို့ စီးဆင်းသွားလေတော့သည်။

အရင်တုန်းက အနီရောင် ရုပ်သေး ၏ ခန္ဓာကိုယ်တွင် အက်ကွဲကြောင်းများ ရှိနေခဲ့၏။

ထို အက်ကွဲကြောင်းများက အနီရောင် ရုပ်သေး ၏ စွမ်းအား အဆင့်ကို အကြီးအကျယ် ကျဆင်းသွားစေခဲ့သည်။

အစပထမတွင် ၎င်းသည် တတိယအဆင့် အလယ်အလတ်တန်းစား ရုပ်သေး အဆင့်နှင့်သာ ညီမျှခဲ့၏။

သို့သော် ရုပ်သေး ဝိညာဉ်ဖြင့် နှစ်ပေါင်းများစွာ ပြန်လည် ပြုပြင်ခဲ့ပြီးနောက် တတိယအဆင့် အဆင့်မြင့် ရုပ်သေး အဆင့်သို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။

ယခုအခိုက်အတန့်၌ ဝိညာဉ်ကျောက်စိမ်း ရွှေရည်အနှစ် ၏ စွမ်းအင်များသည် အနီရောင် ရုပ်သေး ၏ အမြုတေထဲသို့ စီးဝင်သွားသည်နှင့်အမျှ၊ ၎င်း၏ အမြုတေသည် အသွင်ကူးပြောင်းနေသည့်နှယ် ရွှေရောင်များ တောက်ပလာတော့သည်။

သေးငယ်သော အက်ကွဲကြောင်းလေးများသည် ပေါင်းစပ်သွားပြီး ပျောက်ကွယ်သွားကြ၏။

နာရီအနည်းငယ် ကြာပြီးနောက် ဝိညာဉ်ကျောက်စိမ်း ရွှေရည်အနှစ် တစ်စက်၏ စွမ်းအား အပြည့်အဝ ဝါးမျိုခံလိုက်ရချိန်တွင်၊ တာအိုရုပ်သေးသည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် ပြောင်းလဲမှုများကို ခံစားကြည့်လိုက်သည်။

"ပြန်လည် ပြုပြင်ဖို့ သုံးထားတဲ့ ပစ္စည်းတွေက အတော်လေး ပိုမာကျော သန်မာလာတယ်"

"အခုဆို ရွှေအမြုတေ အဆင့် နှောင်းပိုင်း စွမ်းအားနဲ့ ရင်ဆိုင်ရရင်တောင် ဒီ ပြုပြင်ထားတဲ့ ပစ္စည်းတွေက မကျိုးပဲ့ဘဲ တောင့်ခံထားနိုင်ပြီ"

အဓိက ပြဿနာမှာ ရုပ်သေး ဝိညာဉ်နှင့် အနီရောင် ရုပ်သေး ၏ အမြုတေ ပေါ်ရှိ ပျက်စီး အက်ကွဲမှုများပင် ဖြစ်၏။

အနီရောင် ရုပ်သေး ၏ အရှိန်အဝါသည် ရုတ်တရက် ရွှေအမြုတေ အဆင့် (၅) ၏ အထွတ်အထိပ် သို့ ထိုးတက်သွားပြီး၊ အဆင့် (၆) နှင့် သိပ်မဝေးတော့ချေ။

အနီရောင် ရုပ်သေး အမြုတေ ၏ အရှိန်အဝါ၊ ၎င်း၏ အက်ကွဲမှုများနှင့် စွမ်းအင်များ အားလုံးသည် ပိုမို အားကောင်းလာနေကြ၏။

တာအိုရုပ်သေးသည် ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်သွားပြီး ကျန်ရှိနေသော ဝိညာဉ်ကျောက်စိမ်း ရွှေရည်အနှစ် နှစ်စက်ကို ဆက်လက် မျိုချ သန့်စင်လေတော့၏။

တစ်ရက် ကြာပြီးနောက်၊

အနီရောင် ရုပ်သေး ၏ အဆင့်သည် ရွှေအမြုတေ အဆင့် (၆) သို့ တက်လှမ်းသွားခဲ့ပြီး၊ ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်နှင့် အမြုတေ စွမ်းအင်များသည် ရွှေအမြုတေ အဆင့် (၈) နှင့် တန်းတူ ဖြစ်လုနီးပါး အခြေအနေသို့ ပြန်လည် နာလန်ထူလာခဲ့တော့သည်။

ကောင်းကင်မိုးကြိုး ကြွက်များသည် ထို တတိယအဆင့် ဝိညာဉ်ကျောက်စိမ်း သတ္တုတွင်း ၏ အောက်ခြေရှိ ကျောက်တုံးများ၏ ဆယ်ပုံတစ်ပုံ၊ သို့မဟုတ် ငါးပုံတစ်ပုံ အောက်သာ တူးဖော်ရသေးသည် မဟုတ်ပါလော။

အကယ်၍ ဤ တတိယအဆင့် ဝိညာဉ်ကျောက်စိမ်း ကြော ထဲရှိ ကျောက်တုံးများ အားလုံးကို တူးဖော်နိုင်ခဲ့မည် ဆိုပါက ဝိညာဉ်ကျောက်စိမ်း ရွှေရည်အနှစ် မည်မျှပင် ရရှိနိုင်မည်နည်း။

တာအိုရုပ်သေးသည် မျှော်လင့်ချက် ကြီးစွာဖြင့် ကောင်းကင်မိုးကြိုး ကြွက် မိစ္ဆာအုပ်စုကို အစွမ်းကုန် ကြိုးစား တူးဖော်ရန် အမိန့်ပေးလိုက်၏။

အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ၊

ကောင်း မိသားစု၊ ယွီ မိသားစု နှင့် မန် မိသားစု တို့သည် တတိယအဆင့် ဝိညာဉ်ကျောက်စိမ်း ကြော ၏ အစိတ်အပိုင်း တစ်ခုစီကို အသီးသီး သိမ်းပိုက်ထားကြပြီး၊ တစ်ခါတစ်ရံ ပွတ်တိုက်မှုများနှင့် တိုက်ပွဲများ ဖြစ်ပွားလေ့ ရှိကြသည်။ ဤ တင်းမာနေသော အခြေအနေများအောက်တွင် သူတို့ အားလုံးသည် မိမိတို့ ပိုင်ဆိုင်သော ကြော အစိတ်အပိုင်းများကို တူးဖော်ရန် အလုပ်ရှုပ်နေကြ၏။

သို့သော် ဤ တတိယအဆင့် ဝိညာဉ်ကျောက်စိမ်း ကြော သည် အလွန် မာကျောလှသည်။

ချီစုစည်းခြင်း အဆင့် နှောင်းပိုင်း ကျင့်ကြံသူ များပင်လျှင် အလယ်အလတ်အဆင့် မှော်လက်နက် များကို အသုံးပြု၍ တူးဖော်ပါက၊ ကျောက်တုံး အနည်းငယ်ကို ခွဲထုတ်နိုင်ရန် အားအင်များစွာ စိုက်ထုတ်ရ၏။

တူးဖော်ရေး လုပ်ငန်းစဉ်မှာ အမြဲတမ်း နှေးကွေးနေခဲ့သည်။

တစ်နေ့တွင်၊

ယွီ မိသားစု ၏ ခေါင်းဆောင်သည် ဝိညာဉ်ကျောက်စိမ်း ကြော ၏ အခြေအနေကို လာရောက် စစ်ဆေး၏။ သတ္တုတွင်း အတွင်း၌ လမ်းကြောင်းငယ်လေး အချို့ ထွက်ပေါ်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူသည် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားပြီး...မေးလိုက်၏။

"ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ"

သူတို့ ပိုင်ဆိုင်သော ဝိညာဉ်ကျောက်စိမ်း ကြော အစိတ်အပိုင်းကို စောင့်ကြပ်ရန် တာဝန်ယူထားသည့် ယွီ မိသားစု ၏ ပထမ အကြီးအကဲ ယွီကျင်း က ပြန်လည် ဖြေကြားလာသည်။

"ကျောက်တုံးကြွက် အုပ်စု တစ်စုပါ ခေါင်းဆောင်ကြီး။ ဒီ ဝိညာဉ်ကျောက်စိမ်း ကြော အောက်မှာ နေထိုင်နေတဲ့ အထူး မိစ္ဆာအုပ်စု တစ်စု ရှိနေပါတယ်”