အခန်း (၅၀၁-၅၀၂)

အပိုင်း(၅၀၁) ဂျိရှောင်ယွီ

မိန်းကလေးက လင်းယွမ်နှင့် နိချီတို့သည် ဤနေရာမှလူများ မဟုတ်ကြောင်းကို ရိပ်မိသွားပြီးနောက် အလွန် စိတ်လှုပ်ရှားသွားပုံရသည်။

နိချီက လင်းယွမ်ကို တစ်ချက် လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး လင်းယွမ်က ခေါင်းအနည်းငယ် ညိတ်ပြလိုက်သည်ကို မြင်ပြီးမှ "ဟုတ်တယ်... ကျွန်တော်တို့က အပြင်ဘက်ကနေ ဝင်လာကြတာ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"စိတ်အေးအေးထား... ကျွန်တော်တို့ သေချာလေး စကားပြောကြတာပေါ့"

မိန်းကလေးက လေကို ပြင်းပြင်းတစ်ချက် ရှူသွင်းလိုက်ပြီး သူမ၏ စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို ဖိနှိပ်လိုက်ကာ အလျင်အမြန် ပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်မ နာမည်က ဂျိရှောင်ယွီပါ... စိမ်းလန်းဥယျာဉ် အပိုင်းနှစ်ကပါ... ရှင်... ရှင်တို့ ကျွန်မကို အရင် အောက်ချပေးလို့ ရမလား... စိတ်ချပါ ကျွန်မ ဘာမှ လျှောက်မလုပ်ပါဘူး"

လင်းယွမ်က ထိုစကားကို ကြားသောအခါ သူ၏ စိတ်စွမ်းအင်များကို ရုပ်သိမ်းလိုက်သည်။

မိန်းကလေး၏ ကိုယ်လုံးလေးက အောက်သို့ ပြုတ်ကျသွားသော်လည်း သူမက ဖြတ်လတ်သူဖြစ်ရာ တစ်ပတ်လှည့်ကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ တည်ငြိမ်စွာ ကျဆင်းသွားခဲ့သည်။

လင်းယွမ်က စိတ်အဝေးထိန်းအစွမ်းကို ရုပ်သိမ်းလိုက်သည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် သူမ မျက်လုံးထဲရှိ သတိထားနေမှုများကလည်း အနည်းငယ် လျော့ကျသွားခဲ့သည်။

ထို့နောက် သူမက "ရှင်တို့ကို ဘယ်လို ခေါ်ရမလဲ" ဟု မေးလိုက်သည်။

နိချီက "ကျွန်တော်က နိချီ... ဒီဘက်ကတော့ ဆရာလင်းယွမ်တဲ့... ကျွန်တော်တို့က မြို့သစ်ခရိုင်ရဲ့ ထိုက်ယန်တောင်ဘက်ကနေ လာကြတာ... ကျွန်တော်တို့ရဲ့ သူငယ်ချင်း တချို့ ဒီကိုလာရင်း ပျောက်သွားလို့ သူတို့ကို တမင်တကာ လိုက်ရှာဖို့ လာခဲ့တာပါ" ဟု ဦးဆောင်ကာ ရှင်းပြလိုက်သည်။

လင်းယွမ်ကလည်း လေးနက်သော အသံဖြင့် "ညီမလေး... နင် ခါးမတ်အင်္ကျီလိုမျိုး ကိုယ်ကြပ်ဝတ်ထားတဲ့ မိန်းမတစ်ယောက်ကိုများ မြင်ဖူးလား" ဟု မေးလိုက်သည်။

ထိုသို့ပြောရင်း လင်းယွမ်က တင်းယန်၏ ရုပ်ဆင်းသွင်ပြင် လက္ခဏာများကိုပါ ဖော်ပြလိုက်သည်။

တင်းယန်၏ ကိုယ်ကြပ်အင်္ကျီကို ရန်ကျဲအား ဖန်တီးခိုင်းထားခြင်း ဖြစ်ပြီး တစ်ကိုယ်လုံးရှိ ပုံစံက ယခင် ခါးမတ်အင်္ကျီပုံစံကိုပင် ပုံစံယူထားဆဲဖြစ်ကာ ပခုံးကာနှင့် လက်ကောက်ဝတ်ကာ ကဲ့သို့သော အပိုပစ္စည်းများကို ထပ်မံ ပေါင်းထည့်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။

ယေဘုယျအားဖြင့် မှတ်မိရန် အတော်လေး လွယ်ကူပေသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူက ရန်မေ၊ တင်းယန်တို့နှင့် အတူတကွ အချိန်အတော်ကြာ နေထိုင်ခဲ့ပါလျက်နှင့် ဓာတ်ပုံတချို့ ရိုက်ထားရန် မေ့လျော့နေခဲ့သည်ကို ပြန်လည် စဉ်းစားမိသွားသည်။

သူ့တွင် ဖုန်းရှိနေပြီး ဖုန်းကလည်း အားပြည့်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

ရေကြီးရေလျှံမှုကြီး မတိုင်မီကဆိုလျှင် အခြေခံအားဖြင့် လူတိုင်းက ဖုန်းကို လက်မှမချကြပေ။

သို့သော်လည်း ရေကြီးရေလျှံမှုကြီးနောက်တွင် ရေနှင့် လျှပ်စစ်မီးများ ပြတ်တောက်သွားခဲ့ရာ ဖုန်းများက ခေတ်ဟောင်းမှ စွန့်ပစ်ပစ္စည်းများ ဖြစ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ဖုန်းကို ကိုယ်နှင့်မကွာ သယ်ဆောင်ထားတတ်သည့် အခြေအနေမျိုးမှာ လုံးဝကို ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

လင်းယွမ်ကလည်း သူတို့နှင့် အတူတူ ဓာတ်ပုံရိုက်ပြီး အမှတ်တရ သိမ်းထားရန် မစဉ်းစားမိခဲ့ပေ။

လင်းယွမ်၏ ဖော်ပြချက်ကို ကြားသောအခါ ဂျိရှောင်ယွီက အနည်းငယ် အံ့သြသွားပြီး "ရှင်ပြောတဲ့လူက အမတင်းယန်လား" ဟု မေးလိုက်သည်။

လင်းယွမ်က ပို၍ပင် အံ့အားသင့်သွားခဲ့သည်။ သူ၏ မျက်စိရှေ့ရှိ ဤမိန်းကလေးက တင်းယန်၏ နာမည်ကို ချက်ချင်း ခေါ်လိုက်နိုင်လိမ့်မည်ဟု သူမထင်ထားခဲ့ပေ။ အလွန် တိုက်ဆိုင်လွန်းလှသည်။

"နင် သူ့ကို သိလို့လား... သူ ဘယ်မှာလဲ" လင်းယွမ်က ချက်ချင်း မေးလိုက်သည်။

ဂျိရှောင်ယွီက အလျင်အမြန်ပင် "အမတင်းယန်က အခု ဧဒင်ဥယျာဉ်မှာ ရှိနေတာ... သူက ဥယျာဉ်မှူး လှည့်စားတာကို ခံလိုက်ရပြီ... ရှင်တို့ သူ့ကို သွားမရှာကြနဲ့နော်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

လင်းယွမ်က အလွန် အံ့အားသင့်သွားပြီး "ဧဒင်ဥယျာဉ်... ဘာ ဧဒင်ဥယျာဉ်လဲ"

ဂျိရှောင်ယွီက ရှင်းပြလိုက်သည်။ "ဧဒင်ဥယျာဉ်ဆိုတာက ဝူယောင်ပန်း ဖွဲ့စည်းထားတဲ့ ခိုလှုံရေးစခန်းတစ်ခုပဲ... အခု ဒီနေရာရဲ့ တစ်ခုတည်းသော ခိုလှုံရေးစခန်းလည်း ဟုတ်တယ်"

"သူက ဧဒင်ဥယျာဉ်ဟာ လူသားတွေအားလုံးရဲ့ နောက်ဆုံးခိုလှုံရာနေရာဆိုပြီး အပြင်ကို သတင်းလွှင့်ထားတာ... အပြင်ဘက် ကမ္ဘာကြီးက ရေလွှမ်းမိုးခံလိုက်ရပြီး လူသားတွေ အကုန်လုံး သေကုန်ပြီတဲ့လေ"

"ဘုရားသခင်က ကျွန်မတို့ကို စောင့်ရှောက်လို့... လူတိုင်း ရေဘေးကြီးကို ရှောင်လွှဲနိုင်ဖို့... ဒီလို သီးခြား နေရာလေးကို ဖန်တီးပေးခဲ့တာလို့ သူက ပြောတယ်"

"သူ တည်ဆောက်ထားတဲ့ ခိုလှုံရေးစခန်းကို ဧဒင်ဥယျာဉ်လို့ ခေါ်ပြီး... လူသားတွေရဲ့ နောက်ဆုံး အိမ်ဂေဟာလို့ သူက သတ်မှတ်ထားတာ"

"ဧဒင်ဥယျာဉ်ထဲမှာ လူတိုင်းက ဘုရားသခင်ကို ယုံကြည်ကိုးကွယ်ကြပြီး... သူ့စကားကိုလည်း နားထောင်ကြတယ်"

လင်းယွမ်က ထိုစကားများကို ကြားပြီးနောက် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားခဲ့သည်။ ဂိုဏ်းကြီးသုံးဂိုဏ်း၏ ကိစ္စရပ်များကို ကြုံတွေ့ခဲ့ရပြီးနောက်တွင်...

လင်းယွမ်က ဘာသာရေး ယုံကြည်မှုကို အခြေခံကာ ဖွဲ့စည်းထားသော မည်သည့် အင်အားစုကိုမဆို ပြင်းထန်သော ငြင်းပယ်လိုစိတ်မျိုး ဖြစ်ပေါ်နေခဲ့သည်။

ဘေးဘက်ရှိ နိချီကလည်း ထိုနည်းတူပင် ဖြစ်ပြီး သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အေးစက်သော အရိပ်အယောင်များ အပြည့် ဖုံးလွှမ်းနေသည်။

သူက စိတ်မရှည်တော့ဘဲ ချက်ချင်း မေးလိုက်သည်။ "ဘယ်က ခွေးချေး ဘုရားသခင်လဲ... ဘုရားသခင်သာ တကယ် ရှိနေတယ်ဆိုရင် လူသားတွေ မျိုးသုဉ်းပျောက်ကွယ်သွားတာကို ဘယ်လိုလုပ်ပြီး လက်ပိုက်ကြည့်နေမှာလဲ"

ဂျိရှောင်ယွီ၏ မျက်လုံးများက ချက်ချင်း တောက်ပသွားပြီး နိချီကို လှမ်းကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။ "ရှင်က ဘုရားသခင်ကို မယုံဘူးလား"

နိချီက ခေါင်းခါလိုက်သည်။ "ကျွန်တော်က လက်တွေ့ကျတာနဲ့သိပ္ပံပညာကိုပဲ ယုံတယ်"

ဂျိရှောင်ယွီက ခွိခနဲ ရယ်မောလိုက်သည်။

ထိုစကားက သူမ၏ ရယ်ချင်စိတ်ကို နှိုးဆွလိုက်ပုံရသည်။

သိပ္ပံပညာဟူသော စကားလုံးနှစ်လုံးကို လူတွေ ပြောဆိုနေကြသည်ကို သူမ မကြားရသည်မှာ အတော်လေး ကြာမြင့်နေပြီ ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း ရယ်မောနေရင်း သူမ၏ မျက်ဝန်းများက နီရဲလာခဲ့သည်။

ဟုတ်ပေသည်။ လူတွေက ဤစကားလုံးနှစ်လုံးအကြောင်း မပြောကြတော့သည်မှာ တကယ်ကို ကြာမြင့်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ရေကြီးရေလျှံမှုကြီး မတိုင်မီက သူမက ကျောင်းတွင် သင်ယူရသော နိုင်ငံရေး ဘာသာရပ်ကို အလွန် စိတ်ပျက်စရာကောင်းသည်ဟု အမြဲ ခံစားခဲ့ရပြီး နေ့စဉ်နေ့တိုင်း ရှည်လျားပြီး ခက်ခဲသော စာပိုဒ်များစွာကို မှတ်သားနေခဲ့ရသည်။

သို့သော်လည်း ယနေ့အချိန်အခါသို့ ရောက်သောအခါ ရေကြီးရေလျှံမှု ဘေးအန္တရာယ်ကြီးကို ကြုံတွေ့ခဲ့ရပြီးနောက် လူသားများ အသက်ရှင်သန်ရန် ကြိုးစားနေရသည့် ဆိုးရွားလှသော အခြေအနေများကို ကိုယ်တိုင် မျက်မြင်တွေ့ရှိခဲ့ရသည်။

ထိုအခါမှသာ သူမက အရင်တုန်းက အမြဲ ညည်းညူနေခဲ့သော ကျောင်းသူဘဝက မည်မျှ ပျော်ရွှင်စရာ ကောင်းခဲ့ကြောင်းကို နားလည်သဘောပေါက်သွားခဲ့တော့သည်။

အရင်တုန်းက ကျောင်းမုန့်ဈေးတန်းမှ အစားအစာများက မည်မျှပင် စားမကောင်းဖြစ်နေပါစေ ရွေးချယ်စရာ ဟင်းပွဲများစွာ ရှိနေသေးသည်။

အဆိုးဆုံး အခြေအနေတွင် သူမက ကျောင်းအပြင်ထွက်၍ သွားရည်စာများ ဝယ်စားနိုင်သည်။

သို့သော် ယခုအခါတွင်တော့... သူမ အသင့်စား အစားအစာများကို မစားရသည်မှာ မည်မျှ ကြာမြင့်နေပြီဆိုသည်ကိုပင် မမှတ်မိနိုင်တော့ပေ။

အရာအားလုံးက အတိတ်ကို ပြန်သွား၍ မရနိုင်တော့ပေ။

ဂျိရှောင်ယွီ၏ မျက်ဝန်းများက အနည်းငယ် နီရဲနေသည်။ နိချီ၏ "သိပ္ပံပညာကို ယုံကြည်တယ်" ဆိုသည့် စကားတစ်ခွန်းကြောင့် သူမက အရင်တုန်းက ပျော်ရွှင်ခဲ့ရသော အချိန်များကို အရမ်း သတိရသွားစေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

နိချီက အနည်းငယ် ပြာယာခတ်သွားပြီး သူ ဘာစကား အမှားများ ပြောမိသွားသလဲ ဆိုသည်ကို မသိတော့ပေ။

လင်းယွမ်က လေးနက်သော အသံဖြင့် "ညီမလေး ရှောင်ယွီ... တင်းယန်ရဲ့ အခု အခြေအနေကို ပြောပြလို့ ရမလား... သူ အဆင်ပြေရဲ့လား... ဒဏ်ရာရော ရထားသေးလား" ဟု မေးလိုက်သည်။

ဂျိရှောင်ယွီက သတိပြန်ဝင်လာပြီး ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ခေါင်းအနည်းငယ် ခါယမ်းကာ ပြောလိုက်သည်။ "သူ အရမ်း အဆင်ပြေပါတယ်... ဒဏ်ရာလည်း မရထားပါဘူး"

"ကျွန်မ ဧဒင်ဥယျာဉ်မှာ သူ့ကို အဝေးကနေ လှမ်းမြင်ဖူးတယ်... မျက်နှာထားကလည်း တော်တော်လေး ကောင်းတယ်... ဒါပေမဲ့... "

"ဒါပေမဲ့ ဘာဖြစ်လဲ" လင်းယွမ်က ချက်ချင်း ထပ်မေးလိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့ သူက ဝူယောင်ပန်း လှည့်စားတာကို ခံလိုက်ရတဲ့ပုံပဲ"

"ဟမ်... ဘာအဓိပ္ပာယ်လဲ"

"ဝူယောင်ပန်းဆိုတဲ့လူက ဟန်ဆောင်ကောင်းတဲ့ လူလိမ်တစ်ယောက်ပဲ" ဂျိရှောင်ယွီက မျက်ဝန်းများ နီရဲနေလျက် ပြောလိုက်သည်။

ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ သူမ၏ မျက်လုံးထဲ၌ အတိတ်ကို လွမ်းဆွတ်နေခြင်းများ မရှိတော့ဘဲ ဒေါသများသာ ပြည့်နှက်နေတော့သည်။

"လူလိမ်ဟုတ်လား"

"ဟုတ်တယ်... သူက လူတိုင်းကို လိမ်ညာထားတာ... မရှိတဲ့ဘုရားသခင်ဆိုတာကိုဖန်တီး... အဲ့ဒီဘုရားသခင်ကို ယုံကြည်လာအောင် လူတိုင်းကို လှည့်စားပြီး သူ့စကားကို နားထောင်လာအောင် လုပ်ထားတာ... သူ ဖန်တီးထားတဲ့ အလိမ်အညာတွေကြားထဲမှာ လူတွေကို ရှင်သန်နေထိုင်ခိုင်းထားတာလေ"

"ဧဒင်ဥယျာဉ်ထဲက လူတွေ ရှာတွေ့သမျှ ပစ္စည်းတွေ အကုန်လုံးကို... သူ့ဆီ အပ်ရတယ်... အဲဒါတွေကို သူနဲ့ သူ့ရဲ့ ကောင်းကင်တမန်တော်တွေက စုပေါင်းပြီး စီမံခန့်ခွဲကြတာ"

"ဒါပေမဲ့ အဲဒီ ပစ္စည်းတွေ အကုန်လုံးကို... သူက ခိုလှုံရေးစခန်းကနေ သယ်ထုတ်သွားပြီး ဖွက်ထားတာကို... ကျွန်မ ကိုယ်တိုင် မျက်မြင်တွေ့ခဲ့ရတာ"

"သူက ဧဒင်ဥယျာဉ်ထဲက သနားစရာ မိန်းမတွေကိုလည်း လိမ်ညာပြီး အိပ်ရာထဲကို ခေါ်သွားသေးတယ်... ပြီးတော့ သူတို့ကို ကိုယ်ဝန်ရသွားအောင် လုပ်တာပဲ"

"အစွမ်းပိုင်ရှင်တွေကိုလည်း လိမ်ညာပြီး သူ့အတွက် အလုပ်လုပ်ပေးခိုင်းတယ်... သန္ဓေပြောင်း သားရဲတွေကို သွားသတ်ခိုင်းတယ်လေ"

လင်းယွမ်နှင့် နိချီတို့က ကြားပြီးနောက် မျက်မှောင်များ ပြင်းပြင်းထန်ထန် ကြုတ်သွားကြသည်။

နိချီက မနေနိုင်တော့ဘဲ "သူက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး လိမ်ညာထားတာလဲ... ဖော်ထုတ်မယ့်လူ တစ်ယောက်မှ မရှိဘူးလား" ဟု မေးလိုက်သည်။

လင်းယွမ်က သံသယဖြင့် "သူက စိတ်စွမ်းအင် အမျိုးအစား အစွမ်းပိုင်ရှင်လား... သူက စိတ်အာရုံ လှည့်စားတဲ့ အစွမ်းတွေကို ကျွမ်းကျင်တာလား" ဟု မေးလိုက်သည်။

အကယ်၍ တစ်ဖက်လူတွင် ထိုကဲ့သို့သော စိတ်အာရုံ လှည့်စားနိုင်သည့် အစွမ်း ရှိနေပြီး လူတိုင်းကို လိမ်ညာနိုင်ခဲ့သည် ဆိုပါက အတော်လေး အစွမ်းထက်သည်ဟု ဆိုရမည် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဂျိရှောင်ယွီက ခေါင်းခါလိုက်သည်။ "မဟုတ်ဘူး... သူက စိတ်စွမ်းအင် အမျိုးအစား အစွမ်းပိုင်ရှင် မဟုတ်ဘူး... သူက ဘီလူးတစ်ကောင်ပဲ... ဘယ်လိုနည်းနဲ့မှ သတ်လို့မသေနိုင်တဲ့ မိစ္ဆာကောင်ကြီးပဲ"

"သတ်လို့မသေဘူး"

"ဘာအဓိပ္ပာယ်လဲ"

လင်းယွမ်နှင့် နိချီတို့ နှစ်ဦးစလုံးက အနည်းငယ် မှင်သက်သွားကြသည်။

သတ်လို့မသေဘူး ဆိုသည်က ဘာကိုဆိုလိုသနည်း။

ဂျိရှောင်ယွီက ပြောလိုက်သည်။ "ဟုတ်တယ်... သူက တကယ့်ကို ဘုရားသခင်ရဲ့ စောင့်ရှောက်မှု ခံထားရတဲ့အတိုင်းပဲ... ဘယ်နှစ်ခါပဲ သေသေ လူတိုင်းရှေ့ကို ပြန်ပြန်ရောက်လာတတ်တယ်"

"အဲဒါကြောင့်မို့လို့ပဲ သူက လူတိုင်းကို လှည့်စားထားနိုင်တာလေ"

လင်းယွမ်က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး "သူက ဘယ်လို သေတာလဲ... ပြီးတော့ နင်တို့ရှေ့ကို ဘယ်လိုမျိုး ပြန်ရောက်လာတာလဲ... ငါ့ကို အသေးစိတ် ပြောပြလို့ ရမလား" ဟု မေးလိုက်သည်။

"အစက လူတွေ သူ့ကို မယုံကြည်ကြဘူး... သူက ဘုရားသခင်က လောကကြီးကို ကယ်တင်မယ်ဆိုတဲ့ ဝါဒကို ဖြန့်ဝေနေတဲ့ အချိန်တုန်းက သူ့ကို သင်ခန်းစာပေးခဲ့တဲ့ အစွမ်းပိုင်ရှင်တွေ ရှိခဲ့ဖူးတယ်"

"ဒါပေမဲ့ သူက နည်းနည်းလေးတောင် မကြောက်ဘဲ အဲဒီလူနဲ့ ထိပ်တိုက်တွေ့ခဲ့တာ... နောက်ဆုံးတော့ အဲဒီလူက သူ့ကို နေရာတင် ရိုက်သတ်လိုက်တယ်"

"အဲဒီအချိန်တုန်းက လူတိုင်း မြင်ခဲ့ကြတာ... သူ့ရဲ့ ခေါင်းက အရိုက်ခံရလွန်းလို့ ပုံပျက်သွားတယ်... သွေးတွေကလည်း မြေပြင်ပေါ်မှာ အိုင်ထွန်းနေတာပဲ... သူ့ရဲ့ အလောင်းကိုလည်း ရေထဲကို ပစ်ချလိုက်ကြတာလေ"

"ဒါပေမဲ့ အဲဒီနေ့ ညနေခင်းမှာပဲ သူက စိမ်းလန်းဥယျာဉ်မှာ ပြန်ပေါ်လာပြီး သူ့ရဲ့ ဝါဒဖြန့်တရားဟောတာကို စလုပ်တော့တာပဲ"

"ဒီလိုမျိုး ကိစ္စတွေက အကြိမ်ကြိမ်အခါခါ ဖြစ်ခဲ့ဖူးတယ်"

"သူ့ကို ဘယ်လိုနည်းနဲ့ သတ်သတ် သူက နေရာတင် သေသွားတာပဲ... ဒါပေမဲ့ မကြာခင်မှာပဲ သူက ထပ်ပြီး ပေါ်လာပြန်ရော"

"အဲဒါကြောင့်မို့လို့ပဲ လူတိုင်းက သူ့ရဲ့ အရူးစကားတွေကို တဖြည်းဖြည်း ယုံကြည်လာကြတော့တာ"

"သူက လူတိုင်းကို ကယ်တင်ဖို့ ဘုရားသခင် လွှတ်လိုက်တဲ့လူလို့ အားလုံးက ထင်သွားကြတာလေ"

"ဧဒင်ဥယျာဉ်က အဲဒီလိုမျိုး တည်ဆောက်ခဲ့တာပဲ"

လင်းယွမ်၏ မျက်မှောင်များက ပြင်းပြင်းထန်ထန် ကြုတ်သွားခဲ့သည်။ နေရာတင် အသတ်ခံရသော လူတစ်ယောက်က အချိန်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက်တွင် ဒဏ်ရာအနာတရ တစ်စုံတစ်ရာမရှိဘဲ မိမိရှေ့သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာသည်တဲ့လား။

ဤသည်က ဘယ်လို အစွမ်းမျိုးလဲ။

အလိုအလျောက် ပြန်လည်ကုသနိုင်သည့် အစွမ်းလား။

သူက ဝူမုန့်ကို သတိရသွားသည်။

သို့သော် ဝူမုန့်၏ အလိုအလျောက် ပြန်လည်ကုသနိုင်သည့် အစွမ်းက မသေနိုင်သော ခန္ဓာကိုယ်မျိုး မဟုတ်ပေ။

ဝူမုန့်ကို နေရာတင် ရိုက်သတ်လိုက်မည် ဆိုပါက ဝူမုန့်၏ ပြန်လည်ကုသနိုင်သည့် စွမ်းရည်က မည်မျှပင် အစွမ်းထက်နေပါစေ သေရာမှ ပြန်လည် ရှင်သန်လာနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

သို့ဆိုလျှင် ဤဧဒင်ဥယျာဉ်၏ ဥယျာဉ်မှူးက တကယ်တမ်း၌ မည်သို့သော အစွမ်းမျိုး ရှိနေသနည်း။

တစ်ဖက်လူက တကယ့်ကို ဘုရားသခင် ဖြစ်နေမည်ဟု လင်းယွမ်က သဘာဝကျစွာပင် မယုံကြည်ပေ။ တစ်ဖက်လူ၌ တစ်စုံတစ်ရာသော အစွမ်းမျိုး ရှိနေသောကြောင့်သာ ဤမျှ အံ့ဖွယ်ကောင်းသော လုပ်ဆောင်ချက်များ ရှိနေခြင်း ဖြစ်ရမည်။

သို့သော်လည်း ဤနေရာတွင် ဤဝူယောင်ပန်း တစ်ယောက်တည်း၌သာ အစွမ်းရှိနေခြင်း မဟုတ်ပေ။

အခြားသော အစွမ်းပိုင်ရှင်များတွင်လည်း အစွမ်းများ ရှိနေသည့် အခြေအနေမျိုး၌ သူက နတ်လိုလို တစ္ဆေလိုလို ဟန်ဆောင်နိုင်နေသေးသည်။

ဤသည်က အခြားသော အစွမ်းပိုင်ရှင်များက သူ၏ အစွမ်းကို လုံးဝ မဖော်ထုတ်နိုင်ကြကြောင်း သက်သေပြနေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

သို့ဆိုလျှင် တင်းယန်ကရော ဘယ်လိုဖြစ်ရသနည်း။

တင်းယန်၏ ခိုင်မာသော စိတ်ဓာတ်ဖြင့် ဆိုလျှင် ဤကဲ့သို့သော လူမျိုးကို ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အလွယ်တကူ ယုံကြည်သွားနိုင်မည်နည်း။

လင်းယွမ်ကတော့ လုံးဝကို မယုံကြည်ပေ။

သူက ကောင်မလေး ဂျိရှောင်ယွီကို လှမ်းကြည့်ကာ "ဒီ ဧဒင်ဥယျာဉ်က ဘယ်မှာရှိတာလဲ" ဟု မေးလိုက်သည်။

"ရှောင်မောင်းတောင်မှာ... ရေဘေးကြီး မတိုင်ခင်က ရှောင်မောင်းတောင်လို့ ခေါ်တာ... အခုတော့ အဲဒီတောင်ကို လူတိုင်းက ဧဒင်ဥယျာဉ်လို့ ခေါ်နေကြပြီ"

"သူတို့က တောင်ပေါ်မှာ စိုက်ပျိုးရေးတွေ လုပ်ပြီး အိမ်တွေ ဆောက်ထားကြတာ... အဲဒီဘက်က လုံးဝကို ဧဒင်ဥယျာဉ်ရဲ့ အိမ်ဂေဟာ ဖြစ်နေပြီ"

နိချီက သိချင်စိတ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။ "ဒါဆို နင်က ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီနေရာမှာ ပစ္စည်းလာရှာနေရတာလဲ... နင်က ဧဒင်ဥယျာဉ်ထဲကို မဝင်ဘူးလား"

ဂျိရှောင်ယွီက ချက်ချင်း ခေါင်းခါလိုက်ပြီး အေးစက်သော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "ကျွန်မ သေသွားရရင်တောင် သူတို့ဆီက အစားတစ်လုပ်ကို စားမှာ မဟုတ်ဘူး"

လင်းယွမ်နှင့် နိချီတို့က အချင်းချင်း တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ကြသည်။ ကြည့်ရသည်မှာ ဤမိန်းကလေး၌ ဇာတ်လမ်းတစ်ပုဒ် ရှိနေပုံရသည်။

ဧဒင်ဥယျာဉ်နှင့် အလွန် နက်ရှိုင်းသော ရန်ငြိုးရန်စ ရှိနေနိုင်ခြေ များပေသည်။

သူတို့နှစ်ဦးက တစ်ဖက်လူ၏ နောက်ကြောင်းကို ရုတ်တရက် မမေးမြန်းတော့ဘဲ လင်းယွမ်က ရှောင်မောင်းတောင်သည် မည်သည့်နေရာတွင် ရှိသနည်းဟု စုံစမ်းမေးမြန်းလိုက်သည်။

လင်ကျောင်းတွင် တောင်ကုန်းများစွာ ရှိနေပြီး အကယ်၍ ရှုခင်းသာ နေရာအဖြစ် ဖွင့်လှစ်ထားခြင်း မရှိပါက သာမန် တောင်ကုန်းများကို ရှာဖွေရန် တကယ်ကို မလွယ်ကူလှပေ။

"ရှောင်မောင်းတောင်က မောင်းတောင်လမ်းဘက်မှာ ရှိတာ... ရှင်တို့ မရောက်ဖူးဘူးလား"

"ရေဘေးကြီး မတိုင်ခင်ကဆိုရင် နွေဦးရာသီရောက်တိုင်း... ရှောင်မောင်းတောင်ပေါ်မှာ ပန်းသွားခူးတဲ့လူတွေ အများကြီးပဲ"

လင်းယွမ်က ပစ္စည်းသိုလှောင်ခန်းထဲမှ မြေပုံကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး မြေပုံပေါ်တွင် ရှောင်မောင်းတောင်၏ တည်နေရာကို ရှာဖွေလိုက်သည်။

မကြာမီမှာပင် သူ ရှာတွေ့သွားခဲ့သည်။

ထိုရှောင်မောင်းတောင်က ယဉ်ကျေးမှုနှင့် အားကစားစင်တာမှ သုံးလေးမိုင်ခန့်သာ ကွာဝေးပေသည်။

လင်းယွမ်က ချက်ချင်း ပြောလိုက်သည်။ "ငါ ဧဒင်ဥယျာဉ်ထဲကို ဝင်ပြီး ငါ့သူငယ်ချင်းကို ရှာချင်တယ်... နင့်မှာ နည်းလမ်း ရှိလား"

ဂျိရှောင်ယွီက ထိုစကားကို ကြားသောအခါ မျက်မှောင်ကြုတ်သွားပြီး စကားမပြောခဲ့ပေ။

လင်းယွမ်က ထိုအခြေအနေကို မြင်သောအခါ ချက်ချင်း ပြောလိုက်သည်။ "နင့်ကို အလကား အကူအညီ မတောင်းပါဘူး... အကျိုးအမြတ် ပြန်ပေးမှာပါ"

ထိုအခါမှ ဂျိရှောင်ယွီက "ရှင် ကျွန်မကို ဘာပြန် ပေးမှာလဲ" ဟု မေးလိုက်သည်။

လင်းယွမ်က "နင် ဘာလိုချင်လဲ" ဟု ပြန်မေးလိုက်သည်။

"ကျွန်မ လိုချင်တာ မှန်သမျှကို ရှင် ပေးနိုင်လို့လား" ဂျိရှောင်ယွီက မေးလိုက်သည်။

လင်းယွမ်က ပြုံးလိုက်သည်။ "ပြောကြည့်ပါဦး"

"ရှင်က စိတ်စွမ်းအင် အမျိုးအစား အစွမ်းပိုင်ရှင်မလား... ခုနက ကျွန်မကို ဖမ်းထားတဲ့ အကွက်က စိတ်စွမ်းအင်လား"

"အင်း"

"ဒါဆို ရှင်က အရမ်း အစွမ်းထက်တာပေါ့"

"မဆိုးဘူးပြောလို့ရပါတယ်"

"ဒါဆို ရှင် ကျွန်မအတွက် လူတစ်ယောက်ကို သတ်ပေးလို့ ရမလား"

ဂျိရှောင်ယွီ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် မျှော်လင့်ချက် အရိပ်အယောင် အနည်းငယ် ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။

လင်းယွမ်က မှင်သက်သွားပြီး သူမ၏ တောင်းဆိုမှုက ဤကဲ့သို့ ဖြစ်နေလိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့ပေ။

သူက သံသယဖြင့် "ဘယ်သူ့ကို သတ်ရမှာလဲ" ဟု မေးလိုက်သည်။

"ဝူယောင်ပန်း... အဲဒီ လူလိမ်ကိုလေ"

လင်းယွမ်က ခေတ္တမျှ စဉ်းစားလိုက်သည်။ အကယ်၍ ဤလူက တင်းယန်ကို လှည့်စားပြီး တင်းယန်အား ဤနေရာတွင် အတင်းအဓမ္မ နေခိုင်းကာ သူမ၏ လွတ်လပ်ခွင့်ကို ကန့်သတ်ထားခဲ့မည် ဆိုပါက ထိုလူသည် တကယ်ကို သေသင့်ပေသည်။

သူက အနည်းငယ် စဉ်းစားလိုက်ပြီးမှ မေးလိုက်သည်။ "ငါက အပြစ်မရှိတဲ့လူတွေကို မသတ်ချင်ဘူး... ဒီဝူယောင်ပန်းဆိုတဲ့လူက တကယ်ပဲ အပြစ်တွေ အရမ်းကြီးနေလို့လား"

ဂျိရှောင်ယွီက ထိုစကားကို ကြားသောအခါ အနည်းငယ် မှင်သက်သွားပြီး လင်းယွမ်အား မယုံကြည်နိုင်စွာဖြင့် အကဲခတ်ကြည့်လိုက်ကာ ပြောလိုက်သည်။ "ရှင်က ဒီလိုမျိုး ခေတ်နောက်ကျတဲ့ အတွေးအခေါ် ရှိနေတုန်းပဲလား... ဒီကမ္ဘာပျက်ကပ်ကြီးထဲမှာ ဘယ်သူကများ တကယ် အပြစ်ကင်းစင်နေနိုင်မှာလဲ"

လင်းယွမ်က ပြုံးလိုက်ပြီး ဘာမှ ထပ်မပြောတော့ပေ။

သူ့တွင် သူ၏ ကိုယ်ပိုင် စည်းမျဉ်းစည်းကမ်းများ ရှိနေသည်မှာ သဘာဝပင် ဖြစ်သော်လည်း ဤမိန်းကလေးကို ရှင်းပြနေရန် မလိုအပ်ပေ။

နိချီက မနေနိုင်တော့ဘဲ "ဘာလို့ မရှိရမှာလဲ... ကျွန်တော်တို့ ထိုက်ယန်တောင်က လူအများစုက နစ်နာသူတွေချည်းပဲ... ဆရာလင်းယွမ်က ကျွန်တော်တို့ကို ကယ်တင်ပေးခဲ့တာ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ဂျိရှောင်ယွီက မျက်မှောင်ကြုတ်သွားပြီး သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် ထိုက်ယန်တောင်အပေါ် သိချင်စိတ် အနည်းငယ် ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။

အားနည်းသူများကို လက်ခံစောင့်ရှောက်ပေးသည့် ခိုလှုံရေးစခန်း တကယ် ရှိနေသည်တဲ့လား။

သူမက အများကြီး ဆက်မမေးတော့ဘဲ ပြောလိုက်သည်။ "ဝူယောင်ပန်းဆိုတာက လုံးဝ ခွေးသူတောင်းစား လူလိမ်ပဲ... ပြီးတော့ သူက အင်မော်တယ်နီးနီးဖြစ်နေတော့... ကျွန်မရဲ့ ဒီတောင်းဆိုချက်ကိုလည်း ရှင် ဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်မှာ မဟုတ်ပါဘူး"

"ဒါပေမဲ့ ကျွန်မက ပထမဆုံး တောင်းဆိုချက်အနေနဲ့ ရှင့်ကို ပြောပြတာပါ... တကယ်လို့ ရှင် မလုပ်နိုင်ဘူးဆိုရင်တော့ ကျွန်မအတွက် ဒုတိယ ကိစ္စတစ်ခုကို လုပ်ပေးပါ"

"ပြောကြည့်ပါဦး"

"ကျွန်မကို ဒီနေရာကနေ ခေါ်ထုတ်သွားပေးပါ... ကျွန်မ အပြင်လောကကို သွားချင်တယ်" ဂျိရှောင်ယွီက လေးနက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

လင်းယွမ်က ပြုံးလိုက်သည်။ "ဒါက လွယ်ပါတယ်... ငါ နင်ကို အချိန်မရွေး ကူညီပေးနိုင်တယ်"

ဂျိရှောင်ယွီက ချက်ချင်း ပြုံးလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ "ကောင်းပြီ... ကျွန်မ ရှင်တို့ကို ယုံတယ်... ကျွန်မ နောက်ကို လိုက်ခဲ့ကြ"

ဆက်ရန်...

အပိုင်း(၅၀၂) ဧဒင်ဥယျာဉ်

စတိုးဆိုင်ငယ်လေးမှ ထွက်ခွာလာပြီးနောက် အားကစားနှင့် ယဉ်ကျေးမှုစင်တာ၏ စင်္ကြံလမ်းကို ဖြတ်သန်းကာ အောက်ထပ်ရှိ ရေပြင်ဆီသို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။

ဂျိရှောင်ယွီက လင်းယွမ်နှင့် နိချီတို့ကို လှည့်ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။ "ရှင်တို့ ရေကူးတတ်ကြတယ်မလား... ဒီခေတ်ကြီးမှာ ရေမကူးတတ်တဲ့သူဆိုတာ ရှားသွားပြီလေ"

လင်းယွမ်က ပြုံးလိုက်သော်လည်း ဘာမှမပြောဘဲ သူမနောက်မှနေ၍ ရေထဲသို့ ဆင်းသွားလေသည်။

နိချီက ရေကွင်းသင်္ကေတကျောက်တုံး တစ်တုံးကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။ "ရပါတယ်... ကျွန်တော့်ဆီမှာ ဒါလေးရှိတယ်"

ဂျိရှောင်ယွီက နိချီကို အံ့အားသင့်စွာ ကြည့်လိုက်ပြီး မေးလိုက်သည်။ "ဒါက ဘာလေးလဲ"

"အဆောင်ကျောက်တုံးလေ... ဘာလို့လဲ... ဒီမှာ မရှိဘူးလား"

ဂျိရှောင်ယွီက ခေါင်းခါပြလိုက်သည်။ "ကျွန်မ ဒီလိုပစ္စည်းအကြောင်း မကြားဖူးပါဘူး"

လင်းယွမ်က ဝင်ပြောလိုက်သည်။ "နင် လမ်းပြပေး"

ဂျိရှောင်ယွီက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး သူမ၏ ပွယောင်းသော ဝတ်ရုံကို လက်လှမ်းကာ ချွတ်လိုက်သည်။

နိချီက မသိမသာ ခေါင်းလွှဲလိုက်ပြီး ကြည့်ရန် အားနာသွားခဲ့သည်။

လင်းယွမ်ကမူ အနေရခက်ခြင်း မရှိပေ။ အကြောင်းမှာ ဂျိရှောင်ယွီ ဝတ်ရုံချွတ်လိုက်ချိန်တွင် ပေါ်ထွက်လာသော သွယ်လျသည့် ခန္ဓာကိုယ်သည် ဝတ်လစ်စလစ် ဖြစ်မနေသည်ကို သူ သတိပြုမိလိုက်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ပန်းနုရောင် အကြေးခွံများ ဖုံးလွှမ်းနေပြီး အရေးကြီးသော အစိတ်အပိုင်းများကိုလည်း ရိုးရှင်းသော အဝတ်အစားများဖြင့် ဖုံးကွယ်ထားသေးသည်။

သူမ၏ သန္ဓေပြောင်းစွမ်းအင်ကို အသုံးပြုလိုက်သောအခါ သူမ၏ ဖြူလွှလွှ မျက်နှာပေါ်ရှိ အသားအရေတွင်ပင် ပန်းနုရောင် အကြေးခွံများ ဖုံးလွှမ်းသွားတော့သည်။

တစ်ကိုယ်လုံး၏ ပုံပန်းသဏ္ဍာန်က ကျန်းဖန် အသွင်ပြောင်းပြီးနောက်ပုံစံနှင့် လုံးဝနီးပါး တူညီနေပေသည်။

လင်းယွမ်က ဤအရာသည် ရေလူသား အစွမ်းဖြစ်မည်ဟု အကြမ်းဖျင်း အတည်ပြုလိုက်သည်။

သူက မျိုးရိုးဗီဇ အသွင်တစ်ရာကို အသုံးပြုကာ ရေအောက်တွင် အသက်ရှူနိုင်သော ပါးဟက်များ အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲခြင်း မရှိပေ။

သို့သော်လည်း နိချီကဲ့သို့ ရေကွင်းသင်္ကေတကို အသုံးပြုခြင်းမျိုးလည်း မဟုတ်ဘဲ သူ၏ ကိုယ်ပတ်လည်တွင် ရေစီးကြောင်း အမြောက်အမြားကို စုစည်းကာ လုံးဝန်းသော ရေစက်ဝန်း တစ်ခုအဖြစ် ဖန်တီးလိုက်သည်။

ယင်းမှာ သူ၏ ရေဓာတ်အစွမ်းဖြစ်သော မြစ်တစ်ရာ ပင်လယ်ပေါင်းဆုံ အစွမ်း ပင် ဖြစ်သည်။

ဤအစွမ်းသည် ရေဓာတ်အကာအကွယ် အစွမ်းတစ်ခုအနေဖြင့်သာမက ရေအောက်တိုက်ပွဲများတွင်လည်း အသုံးပြုရန် အလွန် သင့်လျော်လှပေသည်။

မြစ်တစ်ရာ ပင်လယ်ပေါင်းဆုံ အစွမ်း၏ ရေစက်ဝန်း အတွင်းပိုင်းသည် အခေါင်းပေါက်ဖြစ်ပြီး လေထု အမြောက်အမြားကို သိုလှောင်ထားနိုင်သည်။

"ရှင်က စိတ်စွမ်းအင် အမျိုးအစား အစွမ်းပိုင်ရှင် မဟုတ်ဘူးလား"

ဂျိရှောင်ယွီက လင်းယွမ်ကို အံ့အားသင့်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။ စောစောက လင်းယွမ်က စိတ်စွမ်းအင်ကို အသုံးပြုပြီး သူမကို လွယ်လွယ်ကူကူ ဖမ်းဆီးနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ယခုတစ်ဖန် ရေဓာတ်အစွမ်းကိုပါ ထပ်မံ အသုံးပြုလိုက်သောကြောင့် သူမအနေဖြင့် အနည်းငယ် နားမလည်နိုင် ဖြစ်သွားရသည်။

လင်းယွမ်က ပြုံးလိုက်ပြီး "လမ်းပြပါဦး"

လင်းယွမ်က များများစားစား မပြောလိုသည်ကို မြင်သောအခါ ဤသည်မှာ အနည်းငယ် ထိလွယ်ရှလွယ်သော ကိစ္စဖြစ်ကြောင်း ဂျိရှောင်ယွီ နားလည်သွားသည်။

ထို့ကြောင့် သူမက ဆက်မမေးတော့ဘဲ "နောက်ကလိုက်ခဲ့ကြ" ဟုသာ ပြောလိုက်သည်။

သူမက ရေထဲသို့ ငုပ်ဆင်းသွားရာ သွက်လက်လှသော ငါးတစ်ကောင်အလား တင်ပါးများ လှုပ်ရှားသွားပြီး ခြေတံနှစ်ဖက်က ငါးအမြီးကဲ့သို့ ဖြစ်သွားကာ ရှေ့သို့ လျင်မြန်စွာ ကူးခတ်သွားတော့သည်။

သူမ၏ အလျင်က အလွန်မြန်ဆန်လှပြီး တစ်စက္ကန့်အတွင်းမှာပင် ပေ ၁၃၀ ခန့်အထိ ရောက်ရှိသွားပေသည်။

သူမ၏ အဓိက အရည်အသွေးက ၃၄ မှတ်ခန့်သာ ရှိသည်ကို တွေးကြည့်ပါက ဤ ရေလူသားမ အခြေအနေတွင် ရေအောက်အလျင်က ထပ်တိုးလာခြင်း ဖြစ်ပုံရသည်။

လင်းယွမ်နှင့် နိချီတို့က အလျင်အမြန် လိုက်ပါသွားကြသည်။

နိချီက ရေကွင်းသင်္ကေတကို ကိုင်ဆောင်ထားရာ ရေအောက်လှုပ်ရှားမှု အလျင်က သာမန်မျှသာ ဖြစ်သော်လည်း သူ၏ ကိုယ်ပိုင် ဖြေရှင်းနည်း ရှိပေသည်။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ သန္ဓေပြောင်းစွမ်းအင်များ စီးဆင်းသွားပြီး ခြေဖဝါးနှစ်ဖက်က ကြီးမားလာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ထို့နောက် တစ်ချက် ကန်လိုက်တိုင်း အားကောင်းသော ရေစီးကြောင်းများ ထွက်ပေါ်လာကာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်က ရှေ့သို့ လွင့်စင်သွားပြီး မနည်း အမီလိုက်နိုင်ပေသည်။

လင်းယွမ်ဘက်တွင်မူ ပို၍ပင် သက်တောင့်သက်သာ ရှိလှသည်။

သူက မည်သည့် ရေကူးဟန်မျှ မပြဘဲ ရေထဲတွင် မတ်တတ်ရပ်နေရုံသာ ဖြစ်သော်လည်း သူ၏ နောက်ကျောဘက်ရှိ ရေစီးကြောင်းများက စိတ်စွမ်းအင်၏ တွန်းကန်မှုအောက်တွင် သူ့ကို ရှေ့သို့ အပြင်းအထန် တွန်းပို့ပေးနေပေသည်။

တစ်လမ်းလုံး ဂျိရှောင်ယွီ၏ အနားတွင် သက်တောင့်သက်သာ လိုက်ပါလာနိုင်ခဲ့သည်။

ဂျိရှောင်ယွီက အစပိုင်းတွင် အနည်းငယ် မကျေမနပ် ဖြစ်နေမိသည်။ ယခင်က လင်းယွမ်၏ အလွယ်တကူ ဖမ်းဆီးခြင်းကို ခံခဲ့ရသဖြင့် အနည်းနှင့်အများတော့ မျက်နှာပူစရာ ဖြစ်ခဲ့ရပေသည်။

ယခု ရေအောက်ရောက်နေပြီ ဖြစ်ရာ ဤနေရာသည် သူမ၏ ပိုင်နက်ဖြစ်သည်ဟု မှတ်ယူထားပြီး သိက္ခာပြန်ဆယ်ရန် ရည်ရွယ်ထားခဲ့သည်။

ထို့ကြောင့် အစပိုင်းမှာပင် အရှိန်ကုန်တင်၍ လျင်မြန်သော အလျင်ဖြင့် လင်းယွမ်တို့ကို ဖြတ်ကျော်သွားရန် ကြိုးစားခဲ့သည်။

သူတို့က အနည်းငယ် နှေးပေးရန် နှုတ်မှဖွင့်ဟ တောင်းဆိုလာသည့် အချိန်ကျမှ သူမက တည်ငြိမ်စွာ နောက်လှည့်ကြည့်ရန် စဉ်းစားထားခဲ့သည်။

သို့သော် ဤလူနှစ်ဦးက ကိုယ်စီ အစွမ်းအစများကို ထုတ်ဖော်ကာ သူမကို အလွယ်တကူ အမီလိုက်နိုင်မည်ဟု လုံးဝ ထင်မှတ်မထားခဲ့ပေ။

သူမက ချွန်ထက်သော သွားများဖြင့် နှုတ်ခမ်းကို ဖိကိုက်လိုက်ပြီး အနည်းငယ် မကျေမချမ်း ဖြစ်ကာ အလျင်ကို ထပ်တင်ချင်နေသေးသည်။

ထိုအချိန်တွင် လင်းယွမ်က ရုတ်တရက် ဝင်ပြောလိုက်သည်။ "ညီမရှောင်ယွီ... တင်းယန်ကလွဲပြီး သူ့အနားမှာ တခြားအဖော်တွေ ရှိနေတာကိုရော မတွေ့ခဲ့ဘူးလား"

ဂျိရှောင်ယွီက အလွန် အံ့အားသင့်သွားပြီး သူမအနားရှိ ရေစက်ဝန်းထဲမှ လူရိပ်ကို လှည့်ကြည့်ကာ အမှတ်တမဲ့ မေးလိုက်သည်။ "ရှင် ဘယ်လိုလုပ် စကားပြောနိုင်သေးတာလဲ"

ရေအောက် ပတ်ဝန်းကျင်တွင် သူမ၏ အလျင်က အလွန်မြန်ဆန်လှပြီး အစွမ်းကုန် ကြိုးစားထားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုးတွင် စကားတစ်ခွန်း ပြောလိုက်သည်နှင့် လေထွက်သွားမည်ဖြစ်ရာ အလျင်ကလည်း ချက်ချင်း ကျဆင်းသွားမည်သာ ဖြစ်သည်။

လင်းယွမ်က သူမနှင့် စကားတောင် ပြောနိုင်သေးသည်တဲ့လား။

သူမ စကားပြောပြီးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ လေတစ်ဝက်ခန့် ထွက်သွားသလို ခံစားလိုက်ရပြီး အလျင်ကလည်း အနည်းငယ် နှေးကျသွားတော့သည်။

ထို့ကြောင့် သူမက မနေနိုင်ဘဲ ပြောလိုက်သည်။ "တခြားသူတွေကိုတော့ မတွေ့ဘူး... ရှင် စကားမပြောနဲ့တော့... ရေအောက်က အရမ်းအန္တရာယ်များတယ်... အာရုံစိုက်ထား"

သူမက နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး ခေါင်းငုံ့ကာ ဆက်လက် ကူးခတ်သွားလေသည်။

လင်းယွမ်က တစ်စုံတစ်ခုကို စဉ်းစားခန်း ဝင်နေမိသည်။ တင်းယန်က ဤ ဧဒင်ဥယျာဉ်ဆိုသော နေရာတွင် ပေါ်လာသော်လည်း လီချင်းဟွာတို့ကမူ ပေါ်မလာခဲ့ပေ။

သူတို့အဖွဲ့ တစ်ခုခု အခက်အခဲကြုံပြီး လမ်းခွဲလိုက်ရတာများလား။

အတွေးများ ဖြတ်ပြေးသွားစဉ်မှာပင် သုံးမိုင်ခန့် ခရီးက မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ကုန်လွန်သွားခဲ့သည်။

မကြာမီမှာပင် လင်းယွမ်က ရှေ့ရှိ ရေပြင်အောက်တွင် ရေလွှမ်းမိုးခံထားရသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သော အဝေးပြေးလမ်းမကြီးတစ်ခုက တောင်တစ်လုံးကို ပတ်၍ သွယ်တန်းသွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

လမ်းဘေး တစ်ဖက်တစ်ချက်စီရှိ လမ်းညွှန်ဆိုင်းဘုတ်များမှာမူ ရေစားခံရကာ သံချေးတက်နေပြီ ဖြစ်သည်။

လမ်းဘေး ကားပါကင်တွင်လည်း ရေထဲတွင် နစ်မြုပ်နေသော ကားအများအပြား ရှိနေပြီး အစိမ်းရောင် ရေညှိပင် အမြောက်အမြားက ရစ်ပတ်နွယ်တွယ်နေကြသည်။

သန္ဓေပြောင်း ငါးများစွာက ကားများအတွင်း၌ ကူးခတ် သွားလာနေကြပေသည်။

လင်းယွမ်တို့ကို မြင်သောအခါ ချက်ချင်းပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အသွင်ဖြင့် ကူးလာကြတော့သည်။

ထိုအချိန်တွင် ဂျိရှောင်ယွီက လှည့်ကာ ထိုသန္ဓေပြောင်း ငါးအုပ်စုကို ရုတ်တရက် စိုက်ကြည့်လိုက်ရာ သူမကိုယ်မှ ဖိအားတစ်ရပ် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ချက်ချင်းပင် ထိုသန္ဓေပြောင်း ငါးများက အမြီးကို လှုပ်ခါကာ အလန့်တကြား ထွက်ပြေးသွားကြတော့သည်။

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ လင်းယွမ်က အံ့အားသင့်သွားမိသည်။

ဤ ရေလူသား အစွမ်းက သန္ဓေပြောင်း ငါးအုပ်စုကို ခြောက်လှန့်နိုင်သည့် စွမ်းရည်ပါ ပါရှိနေသေးသည်လား။

"ရောက်ပြီ... ပလုံ ပလုံ"

ဂျိရှောင်ယွီ၏ ပါးစပ်ထဲမှ ပူဖောင်းအချို့ ထွက်လာပြီး ရှေ့ရှိ ထိုတောင်ကို လက်ညိုးထိုးပြလိုက်သည်။

ယခုအချိန်တွင် ထိုတောင်သည် ရေလွှမ်းမိုးမှုကြောင့် ပေလေးဆယ်ခန့်အထိ နစ်မြုပ်နေပြီ ဖြစ်သည်။

တောင် ဖြစ်နေသောကြောင့် ဤနေရာတွင် လက်မှတ်ရုံ မရှိသလို လူလုပ်ထားသော သစ်သားလမ်းများလည်း မရှိပေ။

လင်းယွမ်က မေးလိုက်သည်။ "ဒီနေရာက ရှောင်မောင်းတောင်လား"

"ဟုတ်တယ်... ကျွန်မ လျှို့ဝှက်လမ်းကြောင်းတစ်ခု သိတယ်... ရှင်တို့ ကျွန်မနောက် လိုက်ခဲ့ကြ"

ဂျိရှောင်ယွီက ထပ်ပြောလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူမက ခါးကို တစ်ချက်လှည့်လိုက်ပြီး ရှောင်မောင်းတောင်ဆီသို့ သွက်လက်စွာ ကူးခတ်သွားလေသည်။

လင်းယွမ်နှင့် နိချီတို့က ချက်ချင်း လိုက်ပါသွားကြသည်။

အောက်ဘက်တွင် ရေလွှမ်းမိုးခံထားရသော သစ်ပင်များကို ဖြတ်သန်းသွားစဉ် ထိုရေလွှမ်းခံထားရသော သစ်ပင်များက လုံးဝ သေဆုံးသွားခြင်း မရှိသေးသည်ကို လင်းယွမ် တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။

ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် ရေအောက်အပင်များအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားကြပြီး အရွက်များက ကျယ်ပြန့်လာရုံသာမက မျက်နှာပြင်တွင် စေးကပ်သော အရည်များစွာ ပေါက်ပွားလာကာ သစ်စည်တစ်ခုလုံးကလည်း ပျော့ပျောင်းလာပေသည်။

သူက သစ်ကိုင်းတစ်ကိုင်းကို အလွယ်တကူ ချိုးကြည့်လိုက်ရာ ထိုသစ်ကိုင်းများက ခိုင်ခန့်သော သားရေပြားကဲ့သို့ ပျော့ပျောင်းနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ပျော့ပျောင်းသော်လည်း ဖွဲ့စည်းပုံက မာကျောပြီး ခံနိုင်ရည်က အလွန် မြင့်မားလှသည်။

ရေအောက်ကြမ်းပြင်ရှိ ရေစီးကြောင်းများ လှုပ်ရှားလာသည်နှင့်အမျှ ၎င်းတို့က ရေလှိုင်းများနှင့်အတူ လှိမ့်ဝင်လာပြီး ပင်လယ်ရေညှိများကဲ့သို့ ညင်သာစွာ ယိမ်းနွဲ့နေကြပေသည်။

လူသားများက ဤသန္ဓေပြောင်းပြီးနောက် ကမ္ဘာကြီးနှင့် အသားကျရန် ကြိုးစားနေကြသကဲ့သို့ ဤအပင်များကလည်း ဤရက်စက်ကြမ်းကြုတ်လှသော ကမ္ဘာပျက်ကပ်ကြီးနှင့် လျင်မြန်စွာ အသားကျနေကြပေသည်။

ဤဆင့်ကဲပြောင်းလဲမှု လုပ်ငန်းစဉ်ကြီးအတွင်း သက်ရှိအားလုံးက မိမိတို့နှင့် ကိုက်ညီမည့် ဆင့်ကဲပြောင်းလဲမှု လမ်းကြောင်းများကို ရှာဖွေနေကြခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

"ဒီကိုလာကြ"

ဂျိရှောင်ယွီက လင်းယွမ်နှင့် နိချီတို့ကို လှမ်းခေါ်လိုက်သည်။

ရှေ့ရှိ သစ်တောအုပ်ထဲတွင် မှောင်မည်းနေသော ဂူတစ်ခု ရှိနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ထိုဂူသည် ရေလွှမ်းမိုးခံထားရပြီး အတွင်းဘက်တွင် အပြာရောင်အလင်းတန်းများ ထုတ်လွှတ်နေသည့် ကျောက်သလင်းတုံး အမြောက်အမြား ရှိနေပေသည်။

နိချီက တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး ချက်ချင်းပင် အံ့အားသင့်စွာ ပြောလိုက်သည်။ "ရေဓာတ် စွမ်းအင်ကျောက်တုံးတွေ"

လင်းယွမ်ကလည်း အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားပြီး စွမ်းအင်တိုင်းမျက်မှန်ကို အမြန်ထုတ်ကာ စစ်ဆေးကြည့်လိုက်ရာ ဤရှောင်မောင်းတောင်၏ စွမ်းအင်ပြင်းအားက အလွန်မြင့်မားနေပြီး ထိုက်ယန်တောင်ထက် အနည်းငယ်မျှပင် မလျော့ကျကြောင်း ချက်ချင်း တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။

"ဒီမှာလည်း စွမ်းအင်ကျောက်တုံး သတ္တုတွင်း ရှိနေတာပဲ"

လင်းယွမ်က အကြောင်းရင်းကို ချက်ချင်း ခန့်မှန်းမိသွားသည်။

သူတို့နှစ်ဦးက ဂျိရှောင်ယွီ၏ နောက်မှနေ၍ ဂူထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားကြသည်။ ဂူအတွင်း၌ အပြာရောင် အလင်းတန်းများ လင်းလက်နေသဖြင့် မှောင်မည်းမနေဘဲ ထူးဆန်းအံ့သြဖွယ်ကောင်းသော အလင်းရောင်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေပေသည်။

တစ်ခါတစ်ရံ သူတို့အနားမှ သန္ဓေပြောင်း ငါးငယ်လေးများ အလျင်အမြန် ထွက်ပြေးသွားတတ်ကြပြီး ကျောက်တုံးအက်ကွဲကြောင်းများကြားတွင်လည်း ဝင်ကစွပ်ကဏန်းများ သို့မဟုတ် သန္ဓေပြောင်း ခရုခွံအချို့ ပုန်းအောင်းနေကြပေသည်။

အမည်မသိ ရေညှိအချို့က ကျောက်တုံးကြားများမှ ထွက်ပေါ်လာကာ အစွမ်းကုန် ရှင်သန်ကြီးထွားနေကြသည်။

ဂူတစ်လျှောက် အထက်သို့ ကူးခတ်သွားရာ ပေလေးဆယ်ခန့် အကွာတွင် အပေါ်ဘက်၌ ရေကန်တစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်။

သူတို့သုံးဦးက ရေကန်ထဲမှ ခေါင်းပြုထွက်လာကြရာ ပတ်ဝန်းကျင် တစ်ခုလုံးက မှောင်မည်းနေပြီး ခေါင်းပေါ်တွင် ကျယ်ဝန်းသော နေရာလွတ်ကြီး ရှိနေပေသည်။

ဂျိရှောင်ယွီက ပြောလိုက်သည်။ "ဒီဂူကို ဒေသခံတွေပဲ သိတာ... အရင်က အဖွားနဲ့အတူ ပန်းတွေ လာခူးတုန်းက ကျွန်မ တွေ့ခဲ့တာ... သိတဲ့သူ သိပ်မရှိဘူး"

"ဒီကနေ တွယ်တက်သွားရင် တောင်ပေါ်ကို ရောက်တယ်"

ထိုသို့ပြောရင်း သူမက ရေထဲမှ ထွက်လာကာ ဘေးဘက်ရှိ တောင်နံရံပေါ်သို့ သွက်လက်စွာ တွယ်တက်သွားလေသည်။

လင်းယွမ်က "ငါ မင်းတို့ကို ခေါ်သွားပေးမယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

သူက စိတ်စွမ်းအင်ကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ပြီး ဂျိရှောင်ယွီနှင့် နိချီတို့ကို ချက်ချင်း လွှမ်းခြုံထားလိုက်ကာ လေထဲသို့ ပျံတက်သွားပြီး ဂူပေါက်တစ်ခုဆီသို့ အလျင်အမြန် ရောက်ရှိသွားတော့သည်။

ဂျိရှောင်ယွီက ဂူပေါက်ဝမှ ထွက်လာပြီး မနေနိုင်ဘဲ အားကျစွာ ပြောလိုက်သည်။ "ရှင်တို့ စိတ်စွမ်းအင် အစွမ်းပိုင်ရှင်တွေက တကယ် ကံကောင်းတာပဲ... ဒီအစွမ်းက သုံးရတာ တကယ် အဆင်ပြေတယ်"

နိချီက မနေနိုင်ဘဲ ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။ "နင့်ရဲ့ အစွမ်းလည်း မဆိုးပါဘူး... ရေအောက်မှာ လွတ်လွတ်လပ်လပ် အသက်ရှူနိုင်ပြီး ကုန်းမြေ ရေလွှမ်းမိုးသွားမှာကိုလည်း ပူစရာမလိုဘူးလေ"

ဂျိရှောင်ယွီက ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ပြုံးလိုက်ပြီး "ကုန်းမြေကြီး ရေလွှမ်းသွားတာမျိုးတော့ ကျွန်မ မလိုချင်ပါဘူး... ရေအောက်မှာ ဘာမှ စားကောင်းတာ မရှိဘူးလေ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

လင်းယွမ်က ဂူထဲမှ ထွက်လာပြီး အပြင်ဘက်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

ယခုအချိန်တွင် သူတို့သည် တောင်ခါးပန်းတွင် ရောက်ရှိနေပြီး အောက်ဘက်တွင် ကျယ်ပြန့်သော လှေကားထစ် စိုက်ခင်းများ ရှိနေပုံရသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

အဝေးရှိ အမှောင်ထုထဲတွင် နိမ့်ကျသော အိမ်လေးများက သစ်တောထဲတွင် ပုန်းကွယ်နေကြပေသည်။

လှေကားထစ် စိုက်ခင်းများပေါ်တွင် သိသာထင်ရှားသော အလင်းရောင်ထုတ်လွှတ်သည့် အပင်များ ရှိနေပြီး မှိန်ပျပျ လမ်းကြောင်းတစ်ခုအဖြစ် ဖန်တီးထားပေသည်။

ဤသည်မှာ လူသားတို့၏ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်မှုကြောင့် ဖြစ်လာသော အခြေအနေဖြစ်ကြောင်း သိသာလှပေသည်။

အဝေးရှိ သစ်တောအုပ်ထဲတွင် ထိုနိမ့်ကျသော အဆောက်အအုံများကြား၌လည်း အလားတူ အပင်များ ပေါက်ရောက်နေကြပြီး အနီးတစ်ဝိုက်ရှိ အဆောက်အအုံများကို မှိန်ပျပျ လင်းလက်နေစေသည်။

လင်းယွမ်က မေးလိုက်သည်။ "ဒီအပင်တွေက အလင်းရောင်ပေးဖို့ သုံးတာလား"

"အင်း... ညလင်းမှိုတွေနဲ့ အလင်းရောင်ထွက်တဲ့ ဖမ်းပင်တချို့လေ... ဒီမှာ အရမ်းလင်းတဲ့ အလင်းရောင်တွေ ထားလို့မရဘူး... အဲ့ဒီလိုမဟုတ်ရင် သန္ဓေပြောင်း သားရဲတွေ ဆွဲဆောင်ခံရပြီး လာတိုက်ခိုက်နိုင်တယ်"

"ရိုးရိုး သန္ဓေပြောင်း သားရဲတွေဆိုရင်တော့ ကိစ္စမရှိဘူး... အစွမ်းထက်တဲ့ သန္ဓေပြောင်း သားရဲတွေကိုသာ ဆွဲဆောင်မိသွားရင်တော့ အဲ့ဒါက ကပ်ဘေးကြီးတစ်ခု ဖြစ်သွားမှာ"

ဂျိရှောင်ယွီ၏ စကားကြောင့် နိချီက အလွန် အံ့အားသင့်သွားပြီး မေးလိုက်သည်။ "ဒီက သန္ဓေပြောင်း သားရဲတွေက အလင်းရောင်ကြောင့် ဆွဲဆောင်ခံရတာလား"

"ဟုတ်တယ်... ဒီနေရာက အပြင်လောကနဲ့ အဆက်အသွယ် ပြတ်သွားကတည်းက အမြဲတမ်း အမှောင်ထုထဲမှာပဲ ရှိနေခဲ့တာ"

"ဆင့်ကဲပြောင်းလဲလာတဲ့ သန္ဓေပြောင်း သက်ရှိတွေက... အမှောင်ထုနဲ့ အသားကျနေကြပြီလေ... သူတို့က ပြင်းထန်တဲ့ အလင်းရောင်တွေကို မုန်းတီးကြတယ်"

လင်းယွမ်က ဤနေရာ၏ ထူးခြားသော အခြေအနေနှင့် ပတ်သက်၍ အများကြီး တွေးမနေဘဲ "တင်းယန်က ဘယ်မှာလဲ" ဟုသာ မေးလိုက်သည်။

"ကျွန်မလည်း မသိဘူး... ဧဒင်ဥယျာဉ်ထဲမှာ သူ့ကို မြင်ဖူးရုံပဲရှိတာ... စကားမပြောဖူးဘူး"

"သူ့ကို နင် ဘယ်မှာ တွေ့ခဲ့တာလဲ"

"ဘုရားကျောင်းမှာလေ"

"ငါ့ကို ခေါ်သွားပေး"

"ကျွန်မနောက် လိုက်ခဲ့ကြ"

အမေးအဖြေလုပ်ရင်းနှင့်ပင် ဂျိရှောင်ယွီက လင်းယွမ်တို့နှစ်ဦးကို ခေါ်ကာ လယ်ကန်သင်းပေါ်တွင် လျင်မြန်စွာ ပြေးလွှားသွားတော့သည်။

လင်းယွမ်တို့ နှစ်ဦးကလည်း အနီးကပ် လိုက်ပါသွားကြပြီး မကြာမီမှာပင် လယ်ကန်သင်းကို ဖြတ်ကျော်ကာ ရှေ့ရှိ အဆောက်အအုံများဆီသို့ ရောက်ရှိသွားကြသည်။

ဤအဆောက်အအုံ အများစုကို သစ်သားများဖြင့် တည်ဆောက်ထားပြီး အတွင်းဘက်ရှိ အိမ်များသာလျှင် ကျောက်တုံးများနှင့် အုတ်ခဲများ စီရီတည်ဆောက်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။

အလယ်ဗဟို အကျဆုံးနေရာတွင် တကယ်ကို သစ်သားဖြင့် တည်ဆောက်ထားသော ဘုရားကျောင်းကြီး တစ်ခု ရှိနေပေသည်။

သို့သော် အဆောက်အအုံအပြင်ဘက်တွင် ကင်းလှည့်အစောင့်များ ပတ်ကင်းလှည့်နေသောကြောင့် သူတို့သုံးဦးက ဤဧဒင်ဥယျာဉ်ထဲသို့ ရမ်းသန်း ဝင်ရောက်ခြင်း မပြုခဲ့ကြပေ။

ဂျိရှောင်ယွီက "ရှင်တို့ကို ဒီအထိပဲ ခေါ်လာပေးလို့ရမယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

လင်းယွမ်က ပြုံးကာ "ဒီလောက်ဆို လုံလောက်ပါပြီ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

သူက နိချီဘက်သို့ လှည့်ကြည့်ကာ "သွားမယ်... ဒီဧဒင်ဥယျာဉ်မှာ ဘာတွေများ ထူးဆန်းနေလဲဆိုတာ သွားစူးစမ်းကြည့်ရအောင်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"နေပါဦး... ရှင်တို့ ဘယ်လိုဝင်သွားကြမှာလဲ" ဂျိရှောင်ယွီက မနေနိုင်ဘဲ မေးလိုက်သည်။

နိချီက ပြုံးလိုက်ပြီး "ကျွန်တော့်ကို ကြည့်ထား" ဟု ပြောလိုက်သည်။

သူက လက်လှမ်းကာ လင်းယွမ်နှင့် ဂျိရှောင်ယွီတို့ကို ဖိကိုင်လိုက်ပြီး သန္ဓေပြောင်းစွမ်းအင်ကို အသုံးပြုလိုက်သည်နှင့် ချက်ချင်းပင် သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များက တဖြည်းဖြည်း သေးငယ်သွားကာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် သာမန် ကြောင်လေးတစ်ကောင် အရွယ်အစားခန့်သာ ရှိတော့သည်။

ဂျိရှောင်ယွီက အလွန် အံ့အားသင့်သွားပြီး မနေနိုင်ဘဲ လေသံတိုးတိုးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "အရမ်း ထူးဆန်းတဲ့ အစွမ်းပဲ... ရှင်က လူတွေကို သေးငယ်သွားအောင် လုပ်နိုင်တာလား"

နိချီက တဟီးဟီး ရယ်မောလိုက်သော်လည်း သူ၏ အစွမ်းနှင့် ပတ်သက်သော အသေးစိတ် အချက်အလက်များကို ထပ်မံ ထုတ်ဖော်ပြောဆိုခြင်း မရှိပေ။

လင်းယွမ်က "သွားကြစို့... အစောင့်တွေကို ကွင်းရှောင်ပြီး ဝင်ကြည့်ရအောင်" ဟု အလျင်စလို ပြောလိုက်သည်။

ထိုသို့ပြောရင်း သူတို့သုံးဦး၏ လူရိပ်များက လင်းလက်သွားကာ အမိုးတန်းပေါ်သို့ ခုန်တက်သွားကြတော့သည်။

အမှောင်ထု၏ အကာအကွယ်အောက်တွင် သူတို့သည် ဧဒင်ဥယျာဉ်ဟု အမည်ရသော ဤခိုလှုံရေးစခန်းအတွင်းသို့ လျင်မြန်စွာ ဝင်ရောက်သွားကြလေသည်။

ဆက်ရန်...