အခန်း (၅၀၅-၅၀၆)

အပိုင်း(၅၀၅) တွေ့ဆုံခြင်း

"မင်းနာမည် ဘယ်လိုခေါ်လဲ"

"စွန်း... စွန်းကောဝေပါ" စွန်းကောဝေက မျက်နှာ ဖြူရော်သွားပြီး ထိတ်လန့်တကြား ပြောလိုက်သည်။

သူက အပိုလှုပ်ရှားမှု ဘာတစ်ခုမှ မလုပ်ရဲဘဲ သူ့ရှေ့ကလူက ချက်ချင်း လက်ပါပြီး သတ်ပစ်လိုက်မည်ကို အလွန် ကြောက်ရွံ့နေခဲ့သည်။

ကမ္ဘာပျက်ကပ် ရေကြီးပြီးနောက်ပိုင်းတွင် လူ့အသက်က တန်ဖိုးမရှိတော့ပေ။

အကယ်၍ ကမ္ဘာပျက်ကပ် မတိုင်ခင်ကဆိုလျှင် သူက မည်သူ့ကိုမဆို အော်ဟစ်ဆဲဆိုရဲပြီး တစ်ဖက်လူ၏ ရှေ့သို့ ခေါင်းငုံ့ကာ ရိုက်ကြည့်လိုက်စမ်းဟုပင် ရိုင်းစိုင်းစွာ ပြောရဲလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယခုက ကမ္ဘာပျက်ကပ် ရောက်ပြီးနောက်ပိုင်း ဖြစ်ရာ သူက တကယ်ပင် စကားတစ်ခွန်း ပိုမပြောရဲတော့ပေ။

လင်းယွမ်က အေးစက်သော အသံဖြင့် "မင်းဘေးက မိန်းမက ဘယ်သူလဲ... မင်းတို့က ဘယ်လိုပတ်သက်တာလဲ" ဟု မေးလိုက်သည်။

"သူ... သူက ဧဒင်ဥယျာဉ် သူတော်စင်အဖွဲ့ကပါ... ကျွန်တော့်အစ်မ စွန်းဝေဝေပါ... သူက ဘုရားသားတော်ရဲ့ အချစ်တော်ပါ... အစ်ကိုကြီး... ကျွန်တော့်ကို မသတ်ပါနဲ့... ကျွန်တော့်အစ်မဆီမှာ စားစရာတွေ ရှိပါတယ်... စားစရာတွေ အများကြီး ရှိပါတယ်... အစ်ကို ဘာလိုချင်လဲ... ကျွန်တော်တို့ အကုန်ပေးပါ့မယ်"

လင်းယွမ်က မျက်နှာတည်သွားပြီး "မင်း အပိုစကားတွေ ထပ်ပြောကြည့်လိုက်"

စွန်းကောဝေက အလျင်အမြန် ပါးစပ်ပိတ်လိုက်ပြီး လင်းယွမ်ကို စိုးရိမ်တကြီး ကြည့်လိုက်သည်။

လင်းယွမ်က "မင်းတို့ လမ်းဆုံမှာ ဘာလုပ်နေကြတာလဲ" ဟု မေးလိုက်သည်။

စွန်းကောဝေ၏ မျက်လုံးများက ချက်ချင်း ယိမ်းယိုင်သွားပြီး "ဘာ... ဘာမှမလုပ်ပါဘူး... ကျွန်တော်နဲ့ ကျွန်တော့်အစ်မ ကိစ္စနည်းနည်း တိုင်ပင်နေကြတာပါ" ဟု တိုးတိတ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

လင်းယွမ်က သူ၏ ပုံစံကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ဤမောင်နှမနှစ်ယောက် ကိစ္စကောင်း ရှိမည်မဟုတ်ကြောင်း ချက်ချင်း သိလိုက်ပြီး "ဘာကိစ္စလဲ" ဟု မေးလိုက်သည်။

"အဲ့ဒါက... ကျွန်တော့်အစ်မက မိန်းမတစ်ယောက်ကို မောင်းထုတ်ချင်လို့... ကျွန်တော့်ကို အကြံဉာဏ် တောင်းနေတာပါ"

လင်းယွမ်၏ စိတ်ထဲတွင် လှုပ်ရှားသွားပြီး ဤစွန်းဝေဝေ မောင်းထုတ်ချင်နေသော လူက တင်းယန်များ ဖြစ်နေမလားဟု ချက်ချင်း ခန့်မှန်းမိလိုက်သည်။

သူက "မင်းတို့ ဘယ်သူ့ကို မောင်းထုတ်ချင်နေကြတာလဲ" ဟု ချက်ချင်း မေးလိုက်သည်။

"အာ... သူ့မျိုးရိုးနာမည်က တင်းတဲ့... တင်းယန်လို့ ခေါ်တယ်"

လင်းယွမ်၏ မျက်လုံးထဲတွင် အရောင်တစ်ချက် လက်သွားပြီး "တင်းယန်... သူ ဘယ်မှာလဲ" ဟု ချက်ချင်း ထပ်မေးလိုက်သည်။

စွန်းကောဝေက မလှမ်းမကမ်းရှိ ကျောက်တုံးအိမ်ကို အလျင်အမြန် လက်ညိုးထိုးပြကာ "အဲ့ဒီ အခန်းထဲမှာပါ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

လင်းယွမ်က ဘာမှထပ်မပြောတော့ဘဲ ဤမောင်နှမနှစ်ယောက်ကို ချက်ချင်း ဆွဲမလိုက်ပြီးနောက် အဝေးမှ နိချီကို လက်ယပ်ခေါ်လိုက်သည်။

နိချီနှင့် ကျိရှောင်ယွီတို့က ချက်ချင်း ပြေးလာကြသည်။

လင်းယွမ်က စွန်းကောဝေကို မေ့လဲသွားအောင် ရိုက်လိုက်ပြီးနောက် "သူတို့နှစ်ယောက်ကို စောင့်ကြည့်ထား... ငါ တင်းယန်ကို ရှာတွေ့ပြီ" ဟု တိုးတိတ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"ဆရာလင်း... ကျွန်တော်တို့တာဝန် ထားလိုက်" နိချီက ချက်ချင်း ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

လင်းယွမ်က ကျောက်တုံးအိမ်အနီးသို့ အလျင်အမြန် ချဉ်းကပ်သွားပြီး ပတ်ဝန်းကျင်တွင် လူမရှိသည်ကို သေချာစေပြီးနောက် တံခါးကို ဖြည်းညင်းစွာ ခေါက်လိုက်သည်။

အခန်းထဲမှ သတိထားနေပုံရသော အသံတစ်သံ ချက်ချင်း ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ဘယ်သူလဲ"

ထိုအသံကို ကြားလိုက်ရသောအခါ လင်းယွမ်က ချက်ချင်း ပြုံးလိုက်သည်။

"တင်းယန်... ငါပါ"

အခန်းထဲရှိ တင်းယန်က မျက်လုံးများကို ရုတ်တရက် ပြူးကျယ်သွားစေပြီးနောက် တံခါးကို အလျင်အမြန် ဆွဲဖွင့်လိုက်သည်။

အပြင်ဘက်တွင် မှောင်မိုက်နေသော်လည်း တံခါးဝရှိ လူရိပ်ကို မြင်လိုက်ရုံဖြင့် လာသူက မည်သူဖြစ်ကြောင်း သူမ ချက်ချင်း မှတ်မိသွားခဲ့သည်။

"လင်းယွမ်"

တင်းယန်က ဝမ်းသာအံ့သြသွားပြီး သူမ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် မယုံကြည်နိုင်မှုများ အပြည့်ဖြစ်နေသည်။

လင်းယွမ်က ပြုံးလိုက်ပြီး "အထဲရောက်မှ ပြောကြတာပေါ့" ဟု တိုးတိတ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

တင်းယန်က သူမ၏ ကိုယ်ကို အလျင်အမြန် ဖယ်ပေးလိုက်ပြီးနောက် စားပွဲပေါ်ရှိ ညလင်းကျောက်နှင့် တူသော အရာတစ်ခုကို အလျင်အမြန် ယူဆောင်လာကာ လင်းယွမ်၏ မျက်နှာအနီးသို့ ကပ်၍ သေချာစွာ ကြည့်ရှုလိုက်သည်။

"တကယ်ပဲ ရှင်လား... ရှင် ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီကို ရောက်နေတာလဲ"

လင်းယွမ်က ရယ်မောလိုက်ပြီး "ဘာဖြစ်လို့လဲ... ဒီရက်ပိုင်းလေးတင် ငါ့ကိုတောင် မမှတ်မိတော့ဘူးလား"

တင်းယန်က ခေါင်းကို ဆက်တိုက်ခါရမ်းလိုက်ပြီး "အခု အစွမ်းပိုင်ရှင်တွေက ထူးဆန်းတဲ့ အစွမ်းမျိုးစုံ ရှိကြတယ်လေ... လီချင်းဟွာ ဘေးက အမဝမ်ကို ရှင် မေ့သွားပြီလား... သူ့ရဲ့ ပုံတူကူးချအစွမ်းက ဘယ်သူ့ကိုမဆို ပြောင်းလဲလို့ ရတယ်လေ"

လင်းယွမ်က ရယ်မောလိုက်ပြီး "အပြင်ပန်းပုံစံကို ပြောင်းလဲလို့ ရပေမဲ့ အစွမ်းကိုတော့ ပြောင်းလဲလို့ မရပါဘူး"

ပြောရင်းဖြင့် သူက လက်ကို တစ်ချက် ပင့်လိုက်ရာ မီးတောက်တစ်ခုက သူ၏ လက်ဖဝါးပေါ်တွင် ထွက်ပေါ်လာသည်။

ထို့နောက် လက်ကို တစ်ချက် လှန်လိုက်ရာ မီးတောက်က ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ရေစီးကြောင်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

ထို့နောက် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပတ်လည်တွင် လိပ်ခွံစွမ်းအင်အကာအကွယ် တစ်လွှာ ထွက်ပေါ်လာပြီး တင်းယန်ကိုပါ အထဲတွင် ဖုံးအုပ်ကာ အပြင်ဘက်မှ အသံများကို ဖြတ်တောက်လိုက်သည်။

ဤအမှတ်အသားဖြစ်သော လိပ်ခွံစွမ်းအင်အကာအကွယ်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ တင်းယန်က လုံးဝ စိတ်အေးသွားပြီး သူ့ကို ဝမ်းသာအားရ ဖက်ထားလိုက်သည်။

လင်းယွမ်က သူမ၏ ကျောပြင်ကို ဖြည်းညင်းစွာ ပုတ်ပေးလိုက်ပြီး "နင်တို့တွေ သန္ဓေပြောင်း သတ္တဝါတွေကို ရှာဖို့ ဟင်းလင်းပြင် ခေါက်ချိုးနယ်မြေထဲကို သွားကြတယ်လို့ နိချီပြောတာ ကြားလို့ ငါ အမြန် လိုက်လာခဲ့တာ" ဟု မေးလိုက်သည်။

"နင်တို့ဘက်မှာ ဘာတွေဖြစ်ခဲ့လို့ နင် တစ်ယောက်တည်း ရှိနေတာလဲ... လီချင်းဟွာတို့ရော"

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ တင်းယန်က မနေနိုင်ဘဲ အံကြိတ်ကာ "ကျွန်မတို့က သန္ဓေပြောင်း သတ္တဝါတွေရဲ့ အစွမ်းကို အထင်သေးခဲ့ကြတာ"

"ရှင့်ဆီမှာ ရေခဲဓာတ် မျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့တွေ အများကြီး ရှိပေမဲ့ ကျွန်မလို ခန္ဓာကိုယ်ပိုင်းဆိုင်ရာနဲ့ သင့်တော်တဲ့ မျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့ မရှိဘူးလို့ တွေးမိတာနဲ့ ကျွန်မဘာသာ ထွက်ရှာခဲ့တာ"

"ဒီဟင်းလင်းပြင် ခေါက်ချိုးနယ်မြေထဲက သန္ဓေပြောင်း သတ္တဝါတွေက အရမ်းစွမ်းနေမယ်လို့ မထင်ခဲ့ဘူး... ကျွန်မတို့က အစက တစ်ကောင်တည်းကိုပဲ အမဲလိုက်ဖို့ စီစဉ်ထားပေမဲ့ သန္ဓေပြောင်း သတ္တဝါ အကောင်ရေ အတော်များများကို ဆွဲဆောင်မိသွားတယ်"

"ကျွန်မတို့အဖွဲ့က ဒီသန္ဓေပြောင်း သတ္တဝါတွေရဲ့ လိုက် သတ်တာကို ခံရပြီး လူစုကွဲသွားတာ... လီချင်းဟွာနဲ့ ကျိုးချင်းမင်က ကျွန်မနဲ့ အတူတူ ရှိနေခဲ့တာ"

"ဦးလေးကောနဲ့ ရှမင်တို့က ဘယ်ကို ထွက်ပြေးသွားလဲ မသိဘူး"

တင်းယန်တို့ သုံးယောက်က တစ်လမ်းလုံး ထွက်ပြေးခဲ့ကြပြီး လီချင်းဟွာက အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ဟင်းလင်းပြင် ပူဖောင်းများကို အသုံးပြုကာ အကာအကွယ် တံတိုင်းများကို ဖန်တီးခဲ့သော်လည်း သန္ဓေပြောင်း သတ္တဝါများက ဟင်းလင်းပြင် တံတိုင်းများကို လွယ်ကူစွာပင် ချိုးဖျက်ခဲ့ကြသည်။

သူ၏ ဟင်းလင်းပြင် ပူဖောင်းများက တူညီသော အဆင့်ရှိ အစွမ်းပိုင်ရှင်များကြားတွင် အတော်လေး အစွမ်းထက်သည်ဟု ဆိုနိုင်သည်။

သို့သော် မျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့ အဆင့်ရှိ သန္ဓေပြောင်း သတ္တဝါများနှင့် ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင်တော့ အနည်းငယ် အားနည်းနေခဲ့သည်။

သို့ရာတွင် ထိုသို့ဖြစ်လင့်ကစား သူတို့သုံးယောက် ထွက်ပြေးရန်အတွက် အချိန်အနည်းငယ် ရရှိခဲ့ပေသည်။

သို့သော် ဤဟင်းလင်းပြင် ခေါက်ချိုးနယ်မြေထဲရှိ မျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့ အဆင့်ရှိ သန္ဓေပြောင်း သတ္တဝါများက အလွန် များပြားလွန်းနေခဲ့သည်။

သူတို့ သုံးယောက်က ပထမ သန္ဓေပြောင်း သတ္တဝါ နှစ်ကောင်၏ ဝိုင်းဝန်း ပိတ်ဆို့မှုမှ အတင်း ရုန်းထွက်လာခဲ့ပြီးနောက် တစ်ဝက်ခန့် ရေမြုပ်နေသော အဆောက်အအုံ တစ်ခုထဲသို့ အနိုင်နိုင် ဝင်ရောက် ပုန်းခိုခဲ့ကြသည်။

သို့သော် စိတ်ဖောက်ပြန်နေသော သန္ဓေပြောင်းလူ တစ်ယောက်နှင့် ထပ်မံ ဆုံတွေ့ခဲ့ပြန်သည်။

ဤသန္ဓေပြောင်းလူကလည်း မျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့ အဆင့်ရှိ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်ထားပေသည်။

ထိုအချိန်တွင် လီချင်းဟွာက သန္ဓေပြောင်းစွမ်းအင်များ ကုန်ခမ်းနေပြီ ဖြစ်ရာ ထပ်မံ တိုက်ခိုက်ရန် အားအင် မရှိတော့ပေ။

ကျိုးချင်းမင်က သွေးမြူခိုးများအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ သူတို့သုံးယောက် ထွက်ပြေးရန် ကာပေးခဲ့သည်။

သို့သော် ထိုသန္ဓေပြောင်းလူက ခန္ဓာကိုယ်ပိုင်းဆိုင်ရာ သန္ဓေပြောင်း မျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့ ဖြစ်နေမည်ဟု မထင်မှတ်ထားခဲ့သဖြင့် ကျိုးချင်းမင်၏ သွေးမြူခိုး တစ်ဝက်ကျော်ကို အရှင်လတ်လတ် ဆွဲဖြဲကာ မျိုချပစ်ခဲ့သည်။

ကျိုးချင်းမင်က ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရရှိသွားပြီး သံဘူးတစ်ဘူးထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားရာ တင်းယန်က သိမ်းဆည်းပေးခဲ့သည်။

သူတို့ သုံးယောက် သေချာပေါက် သေရတော့မည်ဟု ထင်နေချိန်တွင် ရှောင်မောင်းတောင် ရှာဖွေရေးအဖွဲ့နှင့် အတိအကျ ဆုံတွေ့ခဲ့သည်။

ဤရှောင်မောင်းတောင် ရှာဖွေရေးအဖွဲ့က ပစ္စည်းများ ရှာဖွေရန် ထွက်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပြီး သူတို့နှင့် ဆုံတွေ့သောအခါ ထိုသန္ဓေပြောင်းလူကိုပါ အလန့်တကြား ဖြစ်သွားစေခဲ့သည်။

တိုက်ပွဲအတွင်း တင်းယန်နှင့် လီချင်းဟွာတို့က အားအင်ကုန်ခမ်းသွားပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ မေ့လဲကျသွားခဲ့သည်။

နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်နိုးလာချိန်တွင် တင်းယန်က ရှောင်မောင်းတောင်သို့ ရောက်ရှိနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ထို့နောက်တွင်တော့ ဘုရားသားတော်ဟု ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ကြွေးကြော်ထားသော ဝူယောင်ပန်းဆိုသည့် လူက သူတို့ရှေ့တွင် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

တစ်ဖက်လူက ဟန်ဆောင်ပန်ဆောင် လုပ်နေသော်လည်း တင်းယန်က သူတစ်ပါး လက်အောက်တွင် ရောက်နေကြောင်းကို သိထားသဖြင့် တစ်ဖက်လူကို ဖွင့်ချခြင်း မပြုဘဲ လီချင်းဟွာ ဘယ်ရောက်နေလဲဟုသာ မေးမြန်းခဲ့သည်။

ထိုသို့ မေးလိုက်ချိန်တွင် တစ်ဖက်လူက လီချင်းဟွာက ဤနေရာတွင် မရှိကြောင်း၊ ထိုအချိန်က တိုက်ပွဲမှာ အလွန် အလျင်လိုနေခဲ့သဖြင့် ဤလူများက သူမကိုသာ ကယ်ဆယ်ရန် အချိန်ရခဲ့ပြီး လီချင်းဟွာကို ဂရုမစိုက်နိုင်ခဲ့ကြောင်း ပြန်ဖြေခဲ့သည်။

တင်းယန်က အစပိုင်းတွင် အံ့သြဒေါသထွက်သွားပြီး အလွန် စိုးရိမ်ပူပန်သွားခဲ့သည်။

သို့သော် ညဘက်ရောက်သောအခါ သူမ၏ ရင်ခွင်ထဲရှိ သံဘူးထဲမှ ကျိုးချင်းမင်၏ အသံ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

တကယ်တော့ ကျိုးချင်းမင်က ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရထားသော်လည်း သတိရှိနေသေးခြင်း ဖြစ်သည်။

သံဘူးထဲတွင် ပုန်းအောင်းနေသော သူက ဤလူများ လီချင်းဟွာကို ခေါ်ဆောင်သွားသည်ကို ကိုယ်တိုင် မျက်မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။

၎င်းက တင်းယန်ကို နားလည်သွားစေခဲ့ပြီး သူမရှေ့ရှိ ဤလူအုပ်က လီချင်းဟွာကို ဖမ်းဆီးသွားကာ သူမကို ချန်ထားရခြင်းမှာ အခြား ရည်ရွယ်ချက်တစ်ခုခု ရှိနေနိုင်သည်ဟု တွေးမိစေသည်။

တကယ်ပင် နောက်ရက်များတွင် ထိုဘုရားသားတော် ဝူယောင်ပန်းက တမင်တကာဖြစ်စေ၊ မတော်တဆဖြစ်စေ သူမအနီးသို့ ချဉ်းကပ်လာကာ သူမ၏ ဇာစ်မြစ်ကို အဆက်မပြတ် မေးမြန်းပြီး သူမ၏ အစွမ်းကို စမ်းသပ်လာခဲ့သည်။

တင်းယန်က သူမ ယခုတစ်ကြိမ် ရရှိထားသော ဒဏ်ရာက ပြင်းထန်ပြီး ရင်ဘတ်ထဲတွင် ကွဲပြားသော စွမ်းအင်တစ်စု နေရာယူထားကာ မည်သို့မျှ ထိုးဖောက်၍ မရကြောင်းကိုလည်း တွေ့ရှိခဲ့သည်။

သူမ အစွမ်းကို အသုံးပြုလိုက်တိုင်း ဤစွမ်းအင်၏ တန်ပြန်ရိုက်ခတ်မှုကို ခံရလေသည်။

ဝူယောင်ပန်းက ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါမှသာ တင်းယန်အပေါ် သတိထားမှုကို လျှော့ချလိုက်ပြီး တမင်တကာဖြစ်စေ၊ မတော်တဆဖြစ်စေ သဘောကောင်းဟန်ပြကာ သူမကို လိုက်လံ ပိုးပန်းရန်ပင် စတင်ခဲ့သည်။

ဤအရာက တင်းယန်ကို အလွန် စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စေခဲ့သည်။

"လီချင်းဟွာကို ရှာဖို့သာ မဟုတ်ရင် ကျွန်မ တကယ်ပဲ ဒီမှာတစ်စက္ကန့်တောင် ဆက်နေနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး"

တင်းယန်က လင်းယွမ်ကို ကြည့်ကာ သက်ပြင်းချရင်း ပြောလိုက်သည်။

လင်းယွမ်၏ မျက်နှာက အနည်းငယ် မှောင်မိုက်သွားပြီး အေးစက်စွာ ရယ်မောလိုက်ကာ "နင့်အပေါ် ကြံရဲတယ်ပေါ့... ဒီကောင်သေချင်နေတာပဲ"

သူ ဤမျှ ဒေါသထွက်နေသည်ကို မြင်သောအခါ တင်းယန်၏ စိတ်ထဲတွင် အကြောင်းပြချက်မရှိဘဲ ကြည်နူးမှု တစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။

သူမ ဘယ်လောက်ပဲ ခိုင်မာနေပါစေ နောက်ဆုံးတွင်တော့ မိန်းမတစ်ယောက်သာ ဖြစ်သည်။

ချစ်ရသော အမျိုးသားက ဤမျှ ဂရုစိုက် စိုးရိမ်ပေးသည်ကို ခံရသောကြောင့် သဘာဝကျစွာပင် ဝမ်းသာမိသည်။

သူမက မတ်တတ်ရပ်လိုက်ပြီး လင်းယွမ်၏ ရှေ့သို့ ရောက်လာကာ သူ၏ ပေါင်ပေါ်တွင် ထိုင်လိုက်ပြီး သူ၏ မျက်နှာကို ကိုင်ကာ ပြုံးရင်း "ရှင် သဝန်တိုနေတာလား"

လင်းယွမ်က ချက်ချင်း စကားဆွံ့အသွားပြီး "နင်က ငါ့မိန်းမလေ... ငါ သဝန်တိုသင့်၊ မတိုသင့် နင်ပဲ ပြောကြည့်"

"ခစ်ခစ်... ဒါဆို ရှင် ဘယ်လိုလုပ်ဖို့ စီစဉ်ထားလဲ"

"ဟက်... ဘယ်လိုလုပ်ရမလဲ... သေချာပေါက် သူ့ကို ဖမ်းပြီး သတ်ပစ်ရမှာပေါ့"

တင်းယန်က ကျေနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ၎င်းကမှ သူမ သဘောကျရသော အမျိုးသား၏ အရှိန်အဝါပင် ဖြစ်သည်။

သို့သော် သူမက ချက်ချင်း ခေါင်းခါလိုက်ပြီး လေးနက်သော အသံဖြင့် "ရှင် သတိထားမှဖြစ်မှာ... ဒီဝူယောင်ပန်းက သာမန်မဟုတ်ဘူး"

"ဘယ်လိုမျိုးလဲ"

"အခုချိန်ထိ သူ့ရဲ့ အစွမ်းက ဘာလဲဆိုတာ ကျွန်မ မသိသေးဘူး... ဒါပေမဲ့ ဒီဧဒင်ဥယျာဉ်က လူတွေဆီကနေ အကြမ်းဖျင်းတော့ ကြားထားတယ်"

"ဒီလူက မသေနိုင်တဲ့ ခန္ဓာကိုယ် ရှိတယ်လို့ ကြွေးကြော်ထားတယ်... ဘယ်လောက်ပဲ သေသေ အသက်ရှင်လျက် ပြန်ပေါ်လာနိုင်တယ်တဲ့"

"ဒီလောက် အံ့သြစရာကောင်းတဲ့ အစွမ်း ရှိနေလို့ပဲ သူ့ကို ဘုရားသခင်ရဲ့ သားတော်အဖြစ် ကိုးကွယ်ခံနေရတာ"

"လူတိုင်းရဲ့ လေးစားကြောက်ရွံ့မှုကို ခံနေရတာပဲ"

"ဒါ့အပြင် သူ့ဘေးက အဲ့ဒီ ကောင်းကင်တမန်အဖွဲ့ဆိုတာကလည်း လူတိုင်းလိုလိုက မျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့ အဆင့်ရှိတဲ့ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားတွေ ပိုင်ဆိုင်ထားကြလို့ အရမ်းကို ကြောက်စရာကောင်းတယ်"

လင်းယွမ်က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး "ဒီကောင်းကင်တမန်အဖွဲ့ ဆိုတာက တကယ်တမ်း ဘယ်ကနေ ရောက်လာတာလဲ... ငါ ဝင်လာပြီး တစ်ပတ်လောက် ကြည့်လိုက်တော့ ဒီမှာရှိတဲ့ လူတွေထဲမှာ ဒီကောင်းကင်တမန်အဖွဲ့ တစ်ဖွဲ့ပဲ ဒီလို အစွမ်းမျိုး ရှိတာကို တွေ့ရတယ်"

"တခြားလူတွေထဲမှာ မျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့ အဆင့်ရှိ အစွမ်းပိုင်ရှင်ဆိုလို့ တစ်ယောက်မှ မရှိဘူး"

တင်းယန်က ခေါင်းကို အနည်းငယ် ခါရမ်းလိုက်ပြီး "ဒါကိုတော့ ကျွန်မလည်း မသိဘူး... ဒီကောင်းကင်တမန်အဖွဲ့က အရမ်း လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တယ်... စကားလည်း သိပ်မပြောကြဘဲ အားလုံးက အရမ်း ခက်ထန်ကြတယ်"

"ဧဒင်ဥယျာဉ်က သာမန်လူတွေတောင် သူတို့ရဲ့ ဇာစ်မြစ်ကို သေချာ မသိကြဘူး... မျက်နှာဖုံးအောက်က သူတို့ရဲ့ ပုံစံ ဘယ်လိုရှိလဲ ဆိုတာကို မြင်ဖူးတဲ့လူဆို ပိုလို့တောင် မရှိသေးဘူး"

"ဧဒင်ဥယျာဉ်တစ်ခုလုံးမှာ အဲ့ဒီဝူယောင်ပန်းကလွဲပြီး သူတို့ရဲ့ ဇာစ်မြစ်ကို သိတဲ့လူ မရှိသလောက်ပဲ"

လင်းယွမ်က ထိုစကားကို ကြားသောအခါ မျက်မှောင် အနည်းငယ် ကြုတ်သွားသည်။

ထိုအချိန်တွင် စားပွဲပေါ်ရှိ သံဘူးက ရုတ်တရက် ဂျွတ်ခနဲ အသံမည်သွားပြီး ချက်ချင်း ပိန်လိမ်သွားသည်။

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင်တော့ သွေးမြူခိုး အမြောက်အမြားက ဝှစ်ခနဲ လွင့်စင်ထွက်လာသည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် လူရိပ်တစ်ခုအဖြစ် ဖန်တီးလာပြီး အခန်းထဲတွင် ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ဦးလေးကျိုး... အခြေအနေ ဘယ်လိုရှိလဲ" တင်းယန်က လင်းယွမ်၏ အပေါ်မှ ချက်ချင်း မတ်တတ်ရပ်လိုက်ပြီး မေးလိုက်သည်။

လင်းယွမ်ကလည်း ဘာမှမဖြစ်ခဲ့သည့်အလား မတ်တတ်ရပ်လိုက်ပြီး ကျိုးချင်းမင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

ကျိုးချင်းမင်၏ ယခုအခြေအနေက အလွန် ကောင်းမွန်နေပြီး သွေးမြူခိုး အခြေအနေမှ လူသားပုံစံသို့ ပြန်လည် ပြောင်းလဲနိုင်ရုံသာမက မျက်နှာကလည်း နီမြန်းကာ သွေးသားအားအင်များ ပြည့်ဝနေပေသည်။

သူက စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် "ဆရာလင်း... ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ရောက်လာတာလဲ"

လင်းယွမ်က ပြုံးလိုက်ပြီး "ကျွန်တော်သာ ရောက်မလာခဲ့ရင် ခင်ဗျားတို့တွေ ဒီမှာ ဘယ်အချိန်အထိ သောင်တင်နေဦးမလဲ မသိဘူးလေ"

ကျိုးချင်းမင်က အလွန် ဝမ်းသာသွားပြီး "ဆရာလင်း ရောက်လာတာ အရမ်းကောင်းတာပဲ... အခုဆိုရင် ကျွန်တော်တို့ ဘာမှ စိတ်ပူစရာ မလိုတော့ဘူး"

တင်းယန်က သူ၏ စကားကို မနေနိုင်ဘဲ ဖြတ်ပြောလိုက်ပြီး "အခု လုံးဝ ပြန်ကောင်းသွားပြီလား" ဟု ထပ်မေးလိုက်သည်။

ကျိုးချင်းမင်က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး "ဒီသွေးအဆီအနှစ်က တကယ်ပဲ ပြန်လည်ကုသနိုင်တဲ့ အာနိသင် အရမ်း ကောင်းတယ်... ဒဏ်ရာတွေကို ကုဖို့အတွက် လုံးဝ အဖိုးတန် ဆေးတစ်ခွက်ပဲ" ဟု စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောလိုက်သည်။

"တကယ်လို့ ကျွန်တော်တို့ ထိုက်ယန်တောင်က ဒီသန္ဓေပြောင်း သတ္တဝါမျိုးကို မွေးမြူနိုင်မယ်ဆိုရင်... သေချာပေါက် အာနိသင် ပိုကောင်းတဲ့ ကုသရေး ဆေးရည်တွေကို ထုတ်လုပ်နိုင်မှာပဲ... ဟမ်"

စကားသံဆုံးသည်နှင့် သူက ရုတ်တရက် တစ်ခုခု မှားယွင်းနေကြောင်း ခံစားလိုက်ရသည်။

ခန္ဓာကိုယ်ထဲရှိ သွေးသားများက ရူးသွပ်စွာ လှုပ်ရှားလာပြီး ထိန်းချုပ်၍ မရသော ကာမရာဂစိတ် တစ်ခုက ဦးနှောက်ဆီသို့ တိုးဝင်လာသည်။

ကျိုးချင်းမင်၏ အသက်ရှူသံက ချက်ချင်း ပြင်းထန်လာပြီး မျက်နှာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားကာ "တစ်ခုခု မှားနေပြီ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

တင်းယန်၏ မျက်နှာထားကလည်း ပြောင်းလဲသွားပြီး အနားသို့ သွားရန် ပြင်လိုက်သည်။

သို့သော် ကျိုးချင်းမင်က ရုတ်တရက် ခေါင်းမော့လာပြီး နီရဲနေသော မျက်လုံးများဖြင့် တင်းယန်ကို စိုက်ကြည့်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် သူ၏ ကိုယ်က တစ်ချက် လှုပ်ရှားသွားပြီး တင်းယန်ဆီသို့ ချက်ချင်း ပြေးဝင်သွားသည်။

သို့သော် သူက တင်းယန်အနီးသို့ ရောက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် မျက်မြင်မရသော စိတ်စွမ်းအင် တစ်ခုက သူ့ကို ချက်ချင်း ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။

ကျိုးချင်းမင်၏ ကိုယ်က ချက်ချင်း ထိန်းချုပ်၍ မရဘဲ လေထဲသို့ လွင့်တက်သွားပြီး တစ်ကိုယ်လုံးမှ အနီရောင် မြူခိုးများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

တင်းယန်က လန့်ဖြန့်သွားပြီး ခြေလှမ်းများကို အလျင်အမြန် ရပ်တန့်လိုက်ကာ "ဘာဖြစ်တာလဲ" ဟု အလန့်တကြား အသံဖြင့် မေးလိုက်သည်။

လင်းယွမ်၏ မျက်နှာထားက အနည်းငယ် မှောင်မိုက်သွားပြီး "သူ့ရဲ့ သွေးသားထဲမှာ ကာမဆန္ဒကို နှိုးဆွတဲ့ ပါဝင်ပစ္စည်းတွေ ပါနေတယ်"

တင်းယန်၏ မျက်နှာက ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားပြီးနောက် တစ်ခုခုကို တွေးမိသွားကာ မျက်လုံးထဲတွင် ဒေါသအရိပ်အယောင်များ ချက်ချင်း ထွက်ပေါ်လာသည်။

"စွန်းဝေဝေပဲ ဖြစ်ရမယ်"

ဆက်ရန်...

အပိုင်း(၅၀၆) သနားစရာကောင်းလောက်အောင် ဖြစ်သွားသော စွန်းကောဝေ

တင်းယန်၏ ဉာဏ်ရည်ဖြင့် ပြဿနာက ဘယ်နေရာမှာ ရှိနေသလဲဆိုတာကို ဘယ်လိုလုပ် ခန့်မှန်းမရဘဲ နေမည်နည်း။

ထို ပြန်လည်ကုသခြင်း သွေးအဆီအနှစ် ပုလင်းပင် ဖြစ်သည်။

ယခုအချိန်အထိ ကျိုးချင်းမင်က ထို ပြန်လည်ကုသခြင်း သွေးအဆီအနှစ် ပုလင်းကိုသာ သောက်သုံးခဲ့ပြီး အခြား မည်သည့်အရာကိုမှ မထိခဲ့ပေ။

ထို့ကြောင့် ပြဿနာက ထို ပြန်လည်ကုသခြင်း သွေးအဆီအနှစ် ပုလင်းတွင် ရှိနေသည်မှာ သေချာလှသည်။

ထို ပြန်လည်ကုသခြင်း သွေးအဆီအနှစ် ပုလင်းကို စွန်းဝေဝေက မူလက သူမအား ပေးရန် ရည်ရွယ်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဆိုလိုသည်မှာ ကာမဆန္ဒကို နိုးကြွစေသော ပါဝင်ပစ္စည်းများ ပါရှိသည့် ဤသွေးအဆီအနှစ်ကို သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်အပေါ်တွင် အသုံးပြုရန် ရည်ရွယ်ထားခဲ့ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ဤအချက်ကို တွေးမိလိုက်သည်နှင့် တပြိုင်နက် သူမက ချက်ချင်းဆိုသလို ကျောချမ်းသွားတော့သည်။

အကယ်၍ သူမသာ အဆိပ်မိသွားခဲ့လျှင် ထိုအချိန်တွင် မည်သို့ ဖြစ်သွားမည်နည်း။

ဤအရာကို တွေးမိလိုက်သောအခါ သူမ၏ ဦးရေပြားများ ထုံကျင်သွားပြီး မျက်လုံးများထဲတွင် အဆုံးမဲ့ ဒေါသမီးများ ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

"ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ" လင်းယွမ်က အဖြစ်အပျက်ကို ချက်ချင်း မေးမြန်းလိုက်သည်။

တင်းယန် ပြောပြအပြီးတွင် သူ၏ မျက်နှာကလည်း မှောင်မိုက်သွားပြီး ဒေါသမီးများ တောက်လောင်လာတော့သည်။

စွန်းကောဝေတို့ မောင်နှမနှစ်ယောက်က တင်းယန်ကို စော်ကားရန် ကြံစည်နေကြသည်လား။

"ကျွန်မနဲ့ သူက ဘာရန်ငြိုးမှ မရှိဘူး... သူမက ကျွန်မကို ထွက်သွားစေချင်နေတာတောင်မှ ဘာလို့ ဒီလိုလုပ်ရတာလဲ... ဒါမှမဟုတ် ဝူယောင်ပန်းရဲ့ စေခိုင်းမှုကြောင့်များလား" တင်းယန်က မနေနိုင်ဘဲ ဒေါသတကြီး ပြောလိုက်သည်။

လင်းယွမ်က ခေါင်းခါလိုက်ပြီး သူ၏ အကြည့်များက အေးစက်နေကာ ပြောလိုက်သည်။ "စဉ်းစားမနေနဲ့တော့... သူ့မှာ ဘာအကြောင်းပြချက်ပဲရှိရှိ ဒီကိစ္စအတွက် သူ့ကို ရှင်းရမှာပဲ"

"ဒါဆို အခု ဘယ်လိုလုပ်ကြမလဲ" တင်းယန်က လေထဲတွင် ဒေါသတကြီး ရုန်းကန်နေသော ကျိုးချင်းမင်ကို ကြည့်ကာ မနေနိုင်ဘဲ မေးလိုက်သည်။

လင်းယွမ်၏ အကြည့်များက လက်ကနဲ ဖြစ်သွားပြီး ရုတ်တရက် ရယ်မောလိုက်သည်။ "သူ ကျူးလွန်ခဲ့တဲ့ အမှားအတွက် သူကိုယ်တိုင်ပဲ ပြန်ပေးဆပ်ပါစေ... အပြင်ထွက်ပြီး စွန်းဝေဝေကို ခေါ်လာဖို့ နိချီကို သွားပြောလိုက်"

"ဟင်... စွန်းဝေဝေက အပြင်မှာလား" တင်းယန်က အံ့အားသင့်သွားသည်။

"မြန်မြန် သွား" လင်းယွမ်က တိုက်တွန်းလိုက်သည်။

တင်းယန်က ချက်ချင်း ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး အခန်းပြင်သို့ အလျင်အမြန် ထွက်သွားခဲ့သည်။

မကြာမီမှာပင် နိချီက စွန်းဝေဝေကို ထမ်းကာ အခန်းထဲသို့ တိတ်တဆိတ် ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။

အခန်းထဲသို့ ရောက်သောအခါ လင်းယွမ်က ချက်ချင်း ပြောလိုက်သည်။ "သူ့ကို ပုံမှန်အရွယ်အစား ပြန်ဖြစ်အောင် လုပ်လိုက်... ကျန်တာ ဘာမှ ဂရုစိုက်စရာ မလိုဘူး"

"နားလည်ပါပြီ" နိချီက ချက်ချင်း ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး သူ၏ အစွမ်းကို လှုံ့ဆော်ကာ စွန်းဝေဝေအား သာမန်လူ အရွယ်အစားသို့ ပြန်လည် ပြောင်းလဲပေးလိုက်သည်။

ဤအရာအားလုံးကို လုပ်ဆောင်ပြီးနောက် လင်းယွမ်က လေထဲမှ ကျိုးချင်းမင်ကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ ရယ်မောလျက် ပြောလိုက်သည်။ "ကျိုးချင်းမင်... ဒါက ခင်ဗျားအတွက် အကျိုးခံစားခွင့် တစ်ခုလို့ပဲ သတ်မှတ်လိုက်ပါတော့... ကောင်းကောင်းလေး ခံစားလိုက်ပါ"

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သူက နိချီကို တိုက်ရိုက် ဆွဲခေါ်ကာ သူတို့နှစ်ဦးစလုံး အလျင်အမြန် သေးငယ်သွားပြီး အခန်းထဲမှ ထွက်ခွာသွားကြသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကျိုးချင်းမင်၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ စိတ်စွမ်းအင် ချည်နှောင်မှုက ပြေလျော့သွားခဲ့သည်။

သူက ချက်ချင်းပင် ဩရှရှ ဟိန်းဟောက်သံ တစ်ခုကို ထုတ်ဖော်လိုက်ပြီး နီရဲနေသော မျက်လုံးများဖြင့် တစ်ချက် ဝေ့ကြည့်လိုက်ကာ မြေပြင်ပေါ်ရှိ စွန်းဝေဝေကို ချက်ချင်း စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ခပ်တိုးတိုး ဟိန်းဟောက်ကာ အပေါ်သို့ ခုန်အုပ်လိုက်တော့သည်။

"ဗြိ"

အဝတ်အစားများ ဆုတ်ဖြဲခံရသော အသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

လင်းယွမ်နှင့် နိချီတို့မှာ အပြင်ဘက် မြက်ခင်းပြင်ထဲသို့ ဆုတ်ခွာသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

မြက်ခင်းပြင်ထဲတွင် စွန်းကောဝေက သတိလစ်နေဆဲဖြစ်ပြီး တင်းယန်နှင့် ကျီရှောင်ယွီတို့က စောင့်ကြပ်နေကြသည်။

မလှမ်းမကမ်းရှိ ထိုခွေးကြီးက ယခုအခါတွင် အနည်းငယ် ဂနာမငြိမ် ဖြစ်နေတော့သည်။

လင်းယွမ် ပြန်ရောက်လာပြီး ထိုခွေးကြီး၏ အခြေအနေကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ချက်ချင်းပင် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားခဲ့သည်။

ကျီရှောင်ယွီက တိုးညင်းသော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "ဒီခွေးက တစ်ခုခု မှားနေတယ်... စောစောက အကောင်းကြီးကနေ အခုတော့ မုန်ယိုနေသလိုမျိုး ကြိုးတွေကို အသေအလဲ ကိုက်ဖြဲနေတယ်"

လင်းယွမ်က အခန်းထဲရှိ အခြေအနေကို တွေးမိသွားပြီး ဤခွေးကို ထပ်ကြည့်လိုက်ရာ ချက်ချင်းပင် သူ၏ မျက်နှာက အလွန် ဆိုးရွားသွားတော့သည်။

သူက ခေါင်းလှည့်ကာ မြေပြင်ပေါ်ရှိ စွန်းကောဝေကို ကြည့်လိုက်ပြီး သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။ "တိရစ္ဆာန်... သေချင်နေတာပဲ"

တင်းယန်ကလည်း တစ်စုံတစ်ရာကို ချက်ချင်း နားလည်သွားပြီး မျက်နှာက ချက်ချင်း ဖြူရော်သွားကာ နောက်ကျမှ ကြောက်ရွံ့လာသော ခံစားချက် တစ်ရပ် ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

သူမကလည်း သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ချက်ချင်း စုစည်းလာပြီး ဒေါသတကြီးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "တိရစ္ဆာန်ကောင်... နင့်ကို သတ်ပစ်မယ်"

ပြောရင်းဆိုရင်း သူမက လက်သီးဆုပ်ကာ သတိလစ်နေသော စွန်းကောဝေကို ရိုက်သတ်ရန် ဟန်ပြင်လိုက်သည်။

သို့သော် လင်းယွမ်က ရုတ်တရက် သူမကို ဆွဲထားလိုက်ပြီး အေးစက်သော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "သူ့ကို ဒီတိုင်း သတ်ပစ်လိုက်တာက အရမ်း သက်သာလွန်းတယ်"

တင်းယန်က ထိုစကားကို ကြားသောအခါ လင်းယွမ်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ "ဒါဆို ဘယ်လိုလုပ်မလဲ"

လင်းယွမ်၏ အကြည့်များတွင် အေးစက်စက် အမူအရာများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ "သူတို့ လုပ်တဲ့အတိုင်း သူတို့ကို ပြန်လုပ်ပေးရမှာပေါ့"

ပြောပြီးနောက် သူက စွန်းကောဝေကို တိုက်ရိုက် ဆွဲမလိုက်ပြီး တစ်ချိန်တည်းမှာပင် စိတ်စွမ်းအင်ဖြင့် ထို သန္ဓေပြောင်းခွေးကို တိုက်ရိုက် ထိန်းချုပ်ကာ မလှမ်းမကမ်းရှိ ဘုရားကျောင်းထဲသို့ လူတစ်ယောက်နှင့် ခွေးတစ်ကောင်ကို အလျင်အမြန် ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့သည်။

ဘုရားကျောင်း၏ အလွတ်ဖြစ်နေသော အခန်းတစ်ခန်းကို ကျပန်းရှာဖွေလိုက်ပြီးနောက် လင်းယွမ်က စွန်းကောဝေ၏ အဝတ်အစားများကို တိုက်ရိုက် ချွတ်ပစ်ကာ အခန်းထဲသို့ ပစ်သွင်းလိုက်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ထို သန္ဓေပြောင်းခွေး၏ ချည်နှောင်မှုများကို ဖြည်ပေးလိုက်သည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ထို သန္ဓေပြောင်းခွေးက ချက်ချင်း ရူးသွပ်သွားသကဲ့သို့ ဝူးဝူးဝါးဝါး အော်ဟစ်ကာ အခန်းထဲတွင် အရူးအမူး ပြေးလွှားနေတော့သည်။

ထို့နောက် ၎င်းက စွန်းကောဝေကို ရုတ်တရက် မြင်သွားပြီး မည်သည့် တုံ့ဆိုင်းမှုမျှ မရှိဘဲ ချက်ချင်း ခုန်အုပ်သွားတော့သည်။

ထို့နောက်တွင် လင်းယွမ်က အေးစက်စက် ရယ်မောကာ အခန်းထဲမှ ပြန်ထွက်လာခဲ့သည်။

မကြာမီမှာပင် ဘုရားကျောင်းထဲမှ မိုးနှင့်မြေကြီးကိုပင် တုန်လှုပ်စေနိုင်သော အက်ကွဲသံကြီး တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ဤအသံက အနီးနားရှိ ကင်းလှည့်တပ်ဖွဲ့များနှင့် ကောင်းကင်တမန်အဖွဲ့မှ မျက်နှာဖုံးတပ် အမျိုးသားများကို ချက်ချင်း တုန်လှုပ်သွားစေသည်။

ထိုလူများက ဘုရားကျောင်းထဲသို့ ချက်ချင်း ပြေးဝင်သွားကြသည်။

ထို့နောက်တွင် ကိုယ်တုံးလုံးနှင့် အမျိုးသားတစ်ဦး မြေပြင်ပေါ်တွင် မှောက်လျက်သားဖြင့် စူးရှသော အော်ဟစ်သံများ ထုတ်လွှင့်နေသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

ကြီးမားလှသော သန္ဓေပြောင်းခွေးကြီး တစ်ကောင်က အမျိုးသား၏ ကျောပေါ်တွင် မှောက်လျက်သား ရှိနေပြီး ကြီးမားချွန်ထက်သော လက်သည်း နှစ်ဖက်က အမျိုးသား၏ ပခုံးကို တင်းကျပ်စွာ ဖိထားပေသည်။

အံဝင်ခွင်ကျ ဖြစ်နေသော ခွေးသွားများဆီမှ စေးကပ်သော တံတွေးများ ကျဆင်းနေသည်။

သန္ဓေပြောင်းခွေး၏ အဆက်မပြတ် လှုပ်ရှားမှုနှင့်အတူ စွန်းကောဝေ၏ စူးရှသော ငိုကြွေးသံများက ကောင်းကင်ယံသို့ တိုက်ရိုက် ထိုးတက်သွားလုမတတ် ဖြစ်နေပြီး ဘုရားကျောင်း တစ်ခုလုံး၏ အမိုးကိုပင် ပင့်မြှောက်သွားစေမည့်အလား ထင်မှတ်ရပေသည်။

လှုပ်ရှားမှုများကို ကြား၍ အရပ်မျက်နှာ အသီးသီးမှ ပြေးထွက်လာကြသော လူများက ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ချက်ချင်းပင် မှင်သက်သွားကြတော့သည်။

"ဘာဖြစ်တာလဲ"

"ဟင်... ဒါက သူတော်စင်မ စွန်းရဲ့ မောင် စွန်းကောဝေ မဟုတ်ဘူးလား... သူ... သူက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလို ဖြစ်နေရတာလဲ"

"အို... စိတ်မကောင်းစရာပဲ... သားလေး... မြန်မြန်... သွားမကြည့်နဲ့" အမျိုးသမီးတစ်ဦးက သူမ၏ ကလေးဖြစ်သူ မျက်လုံးများကို အလျင်အမြန် ကာကွယ်လိုက်သော်လည်း သူမကိုယ်တိုင်ကမူ မျက်လုံးပြူးကာ စိုက်ကြည့်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

"အမလေးဗျာ... စွန်းကောဝေကို ခွေးလုပ်နေတာပဲ"

"ဟက်... ဒီကောင် မကောင်းတာတွေ လုပ်လွန်းလို့ နေမှာပေါ့"

"ဒါက တကယ် ခွေးနဲ့ နှစ်ပါးသွားနေရတာပဲ"

"မဟုတ်ဘူး မဟုတ်ဘူး... ဒါက ခွေးဒချိတာကို ခံနေရတာ"

"ဖွီး... မင်းတို့က ရယ်နေကြသေးတယ်... မြန်မြန် ကူညီလိုက်ကြဦးလေ"

"ဒါကို ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ကူညီပေးရမှာလဲကွ"

"သူတို့ကို ခွဲလိုက်လေ" အမျိုးသားတစ်ဦးက မနေနိုင်ဘဲ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ထို့နောက် အမျိုးသမီးတစ်ဦးက သူတို့ကို တားဆီးကာ အော်ပြောလိုက်သည်။ "နေဦး... လျှောက်မလုပ်နဲ့... ဒီ သန္ဓေပြောင်းခွေးက လူနဲ့ မတူဘူး... သူ စိတ်မကျေနပ်သေးရင် ခွဲလို့မရဘူး"

"ဟင်... ဘာဖြစ်လို့လဲ"

"ခွေးရဲ့ ဟာက လူနဲ့ မတူဘူး... ချိတ်တွေ ပါတယ်... အတင်း အဓမ္မ ဆွဲခွာလို့ မရဘူး... မတော်တဆ အူတွေပါ ဆွဲထုတ်မိလိမ့်မယ်"

"ဘာ"

"ဟိုက်"

"ဒါ... ဒါဆို ဘယ်လိုလုပ်ရမလဲ... ဒီ တိရစ္ဆာန်... စိတ်ကြိုက် ဖြစ်သွားတဲ့အထိ ဒီတိုင်း ကြည့်နေရတော့မှာလား"

"အခုက ဆေးရုံတွေ ဘာတွေလည်း မရှိတော့ ကျွန်တော်တို့လည်း ဘာမှ လုပ်မရဘူးလေ"

"ငါ ပြောရရင် ဒီခွေးကို တိုက်ရိုက် သတ်ပစ်လိုက်ရင် ရပြီ မဟုတ်ဘူးလား"

"တကယ်လို့ သူ သေသွားပြီးတော့ အဲဒီအရာကြီးကို ထုတ်မရရင်ရော"

"ဒါက..."

"မင်းတို့ အပိုတွေ ပြောမနေနဲ့တော့... သူတော်စင်မ စွန်းကို သွားပင့်ကြ... သူမက အဆက်အသွယ် များတယ်... နည်းလမ်း ရှိရင် ရှိမှာ"

"နေဦး... မင်းက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလောက်တောင် ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သိနေရတာလဲ"

"ကျွန်မ... ကျွန်မ... ကျွန်မလည်း အရင်က အင်တာနက်မှာ မြင်ဖူးလို့ပါ"

လူတစ်စုကြီးက ဤနေရာတွင် ပြည့်ကျပ်စွာ စုဝေးနေကြပြီး အသံမျိုးစုံဖြင့် ဆွေးနွေးပြောဆိုနေကြသည်။

သို့သော် တကယ်တမ်း ကူညီပေးရဲသူ မရှိဘဲ ပွဲကြည့်နေသူများသာ အမှန်တကယ် များပြားလှပေသည်။

ယခု မြင်ကွင်းက ရေလွှမ်းမိုးမှုကြီး မတိုင်မီ သတင်းအချက်အလက် ပေါက်ကွဲသည့် ခေတ်တွင်ပင်လျှင် ဟိုးလေးတကျော် ဖြစ်စေမည့် သတင်းမျိုး ဖြစ်ပေသည်။

ယခုကဲ့သို့ ပိတ်လှောင်နေသော ပတ်ဝန်းကျင် အောက်တွင်ဆိုလျှင် ဤမြင်ကွင်းက လူများကို ပို၍ပင် လှုံ့ဆော်မှု ဖြစ်စေနိုင်ပေသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကောင်းကင်တမန်အဖွဲ့မှ လူအနည်းငယ် ထွက်လာကြပြီး စွန်းကောဝေကို ကယ်တင်ရန် ဟန်ပြင်လိုက်ကြသည်။

ရုတ်တရက် ထိုအချိန်တွင် အထပ်မြင့် အခန်းထဲမှ လူလတ်ပိုင်း တစ်ဦး ထွက်လာခဲ့သည်။

လာသူက ဆံပင်အရှည်ထားပြီး မျက်နှာ အနည်းငယ် ဝဖြိုးကာ အမူအရာက တည်ငြိမ်နေသည်။

အဖြူရောင် ဝတ်ရုံရှည်ကြီး တစ်ထည်ကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး အရှေ့ဘက်တွင် ကြီးမားသော လက်ဝါးကပ်တိုင် တစ်ခုကို ချယ်မှုန်းထားသည်။

လည်ပင်းတွင် ရွှေရောင် လက်ဝါးကပ်တိုင် ဆွဲကြိုး တစ်ကုံးကိုပင် ဆွဲထားသေးသည်။

သူ၏ ခေါင်းပေါ်တွင်လည်း ရွှေစင်ဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော ပုပ်ရဟန်းမင်းကြီး၏ ခမောက်ကို ဆောင်းထားပေသည်။

သူ ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် အနီးနားရှိ လူများအားလုံး ချက်ချင်း တိတ်ဆိတ်သွားကြသည်။

လူတိုင်းက လာသူကို ရိုသေလေးစားစွာ ကြည့်လိုက်ကြသည်။

"ဘုရားသားတော် လာပြီ"

"ဘုရားသားတော်ကို အရိုအသေ ပေးပါတယ်"

"ဘုရားသားတော်... ဘုရားသခင်က ကျွန်တော်တို့ကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ပါစေ"

...

လာသူမှာ ဝူယောင်ပန်းပင် ဖြစ်သည်။

ယခုအခါ သူက စွန်းကောဝေ ရှိနေသောဘက်ရှိ အခြေအနေကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရာ ချက်ချင်းပင် မှင်သက်သွားပြီးနောက် တစ်ခုခုကို ရုတ်တရက် တွေးမိသွားကာ မျက်နှာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

သူက ချက်ချင်း ပြောလိုက်သည်။ "မင်းတို့... အမြန် သွားမကယ်ကြသေးဘူးလား"

"ဟုတ်ကဲ့ပါ... ဘုရားသားတော်"

ကင်းလှည့်တပ်ဖွဲ့ဝင် တစ်ဦးက ပြေးတက်လာပြီး ဓားကို တိုက်ရိုက် လွှဲခုတ်လိုက်ရာ ဒုတ်ကနဲ အသံနှင့်အတူ ဤသန္ဓေပြောင်းခွေး၏ ခေါင်းကို ခုတ်ဖြတ်ပစ်လိုက်သည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ချက်ချင်းပင် သွေးများ ပန်းထွက်လာပြီး စွန်းကောဝေ၏ တစ်ကိုယ်လုံးသို့ တိုက်ရိုက် လောင်းချခံလိုက်ရသည်။

သွေးများက သူ၏ ကျောပြင်မှတစ်ဆင့် ပေါင်ပေါ်သို့ စီးကျလာပြီး သူ၏ သွေးလား သို့မဟုတ် ဤသန္ဓေပြောင်းခွေး၏ သွေးလား ဆိုသည်ကိုပင် မသိနိုင်တော့ပေ။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ကြည့်ရသည်မှာ အလွန် သနားစရာကောင်းလှပေသည်။

"သူ့ကို ဆေးခန်း ပို့လိုက်"

ဝူယောင်ပန်းက လက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ သတိလစ်သွားပြီဖြစ်သော စွန်းကောဝေကို လူတချို့က ချက်ချင်း သယ်ဆောင်သွားကြသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူက ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူအုပ်ကြီးကို ကြည့်ကာ ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။ "အားလုံး လူစုခွဲကြတော့... ဒီကိစ္စကို ဧဒင်ဥယျာဉ်က သေချာ စုံစမ်းစစ်ဆေးပါလိမ့်မယ်... အားလုံး ပြန်ကြတော့"

လူတိုင်းက ရိုသေလေးစားစွာ လူစုခွဲသွားကြသည်။

လူတိုင်း ထွက်သွားပြီးနောက် ဝူယောင်ပန်း၏ အမူအရာက ရုတ်တရက် မှောင်မိုက်သွားပြီး အလျင်အမြန် ပြောလိုက်သည်။ "မြန်မြန်... ညီမတင်း ဆီ သွားကြည့်ရအောင်"

ဘေးရှိ ကောင်းကင်တမန်အဖွဲ့ဝင် တစ်ဦးက တိုးညင်းသော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "ဘုရားသားတော်... ဟိုဘက်မှာလည်း အာနိသင် ပြလောက်ပြီ... ကိုယ်တိုင် သွားမှာလား... ဒါမှမဟုတ် ညီမတင်း ကိုပဲ ဒီခေါ်လာရမလား"

ဝူယောင်ပန်း၏ အကြည့်များက တစ်ချက် တောက်ပသွားပြီး ပြောလိုက်သည်။ "ငါပဲ သွားလိုက်မယ်"

ပြောပြီးသည်နှင့် သူက လူများကို ချက်ချင်း ခေါ်ဆောင်ကာ တင်းယန်၏ နေအိမ်ဆီသို့ အလျင်အမြန် ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။

တင်းယန်၏ ဆွဲဆောင်မှုရှိလှသော ခန္ဓာကိုယ်ကို တွေးမိလိုက်သည်နှင့် သူ၏ ရင်ထဲတွင် မနေနိုင်ဘဲ ပူနွေးလာတော့သည်။

ဆေးခတ်ခံထားရသော တင်းယန်က ကာမဆန္ဒ ထကြွလာသောအခါ မည်မျှအထိ ဆွဲဆောင်မှု ရှိလာမည်ကို မသိနိုင်ပေ။

ဝူယောင်ပန်းက တံတွေးမြိုချလိုက်ပြီး တင်းယန်၏ ကျောက်တုံးအိမ်ရှေ့သို့ ခြေလှမ်းကျဲကြီးများဖြင့် လျှောက်သွားလိုက်သည်။

သူက စကားစပြောလိုက်သည်။ "ညီမတင်း... ဧဒင်ဥယျာဉ်မှာ ကိစ္စတချို့ ဖြစ်သွားလို့... ခင်ဗျားဘက်မှာကော အဆင်ပြေရဲ့လား"

"အင်း... အား..."

အိမ်ထဲမှ ထူးဆန်းသော အသံများ ထွက်ပေါ်လာပြီး အနည်းငယ် တိုးညင်းကာ သနားစရာ ကောင်းနေသကဲ့သို့ ရှိပေသည်။

ဤအရာက ဝူယောင်ပန်း၏ အမူအရာကို ချက်ချင်း စိတ်လှုပ်ရှားသွားစေသည်။

"သူက သည်းမခံနိုင်တော့လို့ ကိုယ့်ဘာသာ ဖြေရှင်းနေတာများလား"

ဤအချက်ကို တွေးမိလိုက်သောအခါ သူက ချက်ချင်း အော်ပြောလိုက်သည်။ "မင်းတို့အားလုံး နောက်ဆုတ်နေကြ... ငါ ဝင်ကြည့်လိုက်မယ်"

ပြောရင်းဆိုရင်း သူက လက်လှမ်းကာ အခန်းတံခါးကို အားကုန် တွန်းဖွင့်လိုက်သည်။

ဂျိမ်းကနဲ အသံနှင့်အတူ အခန်းတံခါး ပွင့်သွားခဲ့သည်။

သို့သော် မြင်လိုက်ရသော မြင်ကွင်းက သူ၏ ဒေါသမီးများကို ချက်ချင်း လောင်ကျွမ်းသွားစေသည်။

"စွန်းဝေဝေ... မင်း... မင်းတို့ ဘာလုပ်နေကြတာလဲ"

မှောင်မိုက်နေသော အခန်းထဲတွင် အလင်းရောင်ထုတ်လွှင့်သော အပင်များကသာ အခန်းတွင်းရှိ အခြေအနေကို ခပ်ရေးရေး လင်းထိန်စေသည်။

အခန်းတွင်းရှိ ကုတင်ပေါ်တွင် အမျိုးသားတစ်ဦးနှင့် အမျိုးသမီးတစ်ဦးက ကိုယ်လုံးတီး ဖြစ်နေကြသည်။

အမျိုးသမီးက အောက်တွင် ဖိခံထားရပြီး ဆံပင်များ ရှုပ်ပွနေကာ တစ်ကိုယ်လုံးတွင် အညိုအမည်း စွဲနေပြီး ရူးသွပ်ဖွယ်ရာ တိုက်ပွဲကြီး တစ်ခုကို ဖြတ်သန်းခဲ့ရသည်မှာ သိသာထင်ရှားလှသည်။

သို့သော် အမျိုးသားမှာမူ ဝူယောင်ပန်း သိကျွမ်းဖူးသော မည်သူတစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ မဟုတ်ပေ။

သို့ရာတွင် ယခုအချိန်၌ အမျိုးသား လုပ်ဆောင်နေသော အရာမှာ အရင်က သူ အမြဲတမ်း လုပ်လေ့ရှိသော အရာပင် ဖြစ်ပေသည်။

"လာ... လာကြစမ်း"

ဝူယောင်ပန်းက ချက်ချင်း ဒေါသထွက်သွားပြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ထို့နောက် မျက်နှာဖုံးတပ် အမျိုးသား နှစ်ဦးက ချက်ချင်း ပြေးဝင်လာကြသည်။

သူတို့နှစ်ဦးစလုံးကလည်း မြင်လိုက်ရသော မြင်ကွင်းကြောင့် အလွန် အံ့အားသင့်သွားကြသည်။

"သူတော်စင်မ စွန်း"

"ဒီလူက ဘယ်သူလဲ"

ဝူယောင်ပန်းက ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။ "ဒီ ခွေးလင်မယား နှစ်ကောင်ကို သတ်ပစ်ကြစမ်း... သူတို့ကို သတ်ပစ်"

"စွန်းဝေဝေ... သူတော်စင်မ တစ်ယောက် ဖြစ်ပြီး ဘုရားသခင်ကို ခစားရမယ့်အစား တခြား ယောက်ျားတွေနဲ့ ဖောက်ပြန်ရဲတယ်ပေါ့... ဒါက ဘုရားသခင်ကို စော်ကားတာပဲ... သူ့ကို သတ်ပစ်... သူတို့ကို သတ်ပစ်"

ဝူယောင်ပန်းက သွားကြိတ်ကာ ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ဘေးရှိ ကောင်းကင်တမန်အဖွဲ့မှ မျက်နှာဖုံးတပ် အမျိုးသား နှစ်ဦးက စကားအပို ပြောမနေဘဲ ကိုယ်ပိုင် လက်နက်များကို အသီးသီး ဆွဲထုတ်ကာ ချက်ချင်း ပြေးဝင်သွားကြသည်။

ယခုအခါ ကျိုးချင်းမင်မှာ ပေါက်ကွဲထွက်ပြီးနောက် သတိပြန်လည်လာသည်မှာ အတန်ကြာပြီ ဖြစ်သည်။

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူက အလန့်တကြား ဖြစ်သွားပြီး စွန်းဝေဝေကို ပွေ့ချီကာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်က ဝှစ်ကနဲ အသံနှင့်အတူ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် သွေးမြူခိုးများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီးနောက် စွန်းဝေဝေကို ရစ်ပတ်ကာ အလျင်အမြန် ထွက်ပြေးရန် ဟန်ပြင်လိုက်သည်။

သို့သော် ထွက်ခွာတော့မည့် အချိန်လေးမှာပင် လေထဲတွင် ရေကန့်လန့်ကာ တစ်ခု တောက်ပလာသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

ဝှစ်ကနဲ အသံနှင့်အတူ ရေကန့်လန့်ကာက သူ့ကိုရော စွန်းဝေဝေကိုပါ ချက်ချင်း ရစ်ပတ်သွားခဲ့သည်။

၎င်းနှင့်အတူ ရေကန့်လန့်ကာ၏ အတွင်းဘက်တွင် ထက်မြက်သော ရေဓားသွား ဆယ်ချောင်းကျော် စုစည်းဖြစ်ပေါ်လာသည်။

"စွပ်... စွပ်... စွပ်"

ရေဓားသွားများက အရူးအမူး ပစ်ခတ်လာပြီး ရေဘောလုံး အတွင်းဘက်၌ ရမ်းသန်း ထိုးစိုက်လာတော့သည်။

သွေးမြူခိုးက ပုံသဏ္ဌာန်မဲ့ဖြစ်ရာ ရေဓားသွားများကို မကြောက်ရွံ့သည်မှာ သဘာဝပင် ဖြစ်ပေသည်။

သို့သော် စွန်းဝေဝေကမူ ရှောင်တိမ်းနိုင်စွမ်း မရှိသဖြင့် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် အသားတုံးများအဖြစ် အခုတ်ခံလိုက်ရတော့သည်။

စူးရှသော အော်ဟစ်သံများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ရေကန့်လန့်ကာက အနီရောင်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

ကျိုးချင်းမင်က ဤမြင်ကွင်းကို မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ မြင်လိုက်ရသောအခါ သွေးမြူခိုးအဖြစ် အလျင်အမြန် ပြောင်းလဲကာ ရေကန့်လန့်ကာ အတွင်းသို့ လျင်မြန်စွာ ဝင်ရောက်သွားခဲ့သည်။

ထို့နောက် အက်ကြောင်း တစ်ခုကို ဆွဲဖြဲလိုက်ပြီး လေထဲသို့ အလွန် လျင်မြန်သော အလျင်ဖြင့် ထွက်ပြေးသွားတော့သည်။

သို့သော် ထိုအချိန်လေးမှာပင် ဝူယောင်ပန်းက ရုတ်တရက် အေးစက်စက် ရယ်မောလိုက်သည်။ "ဧဒင်ဥယျာဉ်ကို ကျူးကျော်ဝင်ရောက်လာပြီးမှ မင်းက ထွက်ပြေးချင်သေးတာလား"

ဆက်ရန်...