အခန်း (၅၀၉-၅၁၀)

အပိုင်း(၅၀၉) ဝူယောင်ပန်းကို သုံးကြိမ်တိုင်တိုင် သတ်ဖြတ်ခြင်း

လင်းယွမ်က ထပ်ခါတလဲလဲ အတည်ပြုပြီးနောက်တွင်တော့ သေချာသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

သူ့ရှေ့မှ ပြတ်ထွက်နေသော ခြေထောက်က ဝူယောင်ပန်း အဖြစ်သို့ ဘယ်သောအခါမှ ပြန်လည် ကြီးထွားလာနိုင်တော့မည် မဟုတ်ပေ။

"အသက်ဓာတ် လုံးဝ မရှိတော့ဘူး... သန္ဓေပြောင်းစွမ်းအင်တွေတောင် ပျောက်သွားပြီ"

"ဝူယောင်ပန်း ဘယ်လိုမှ ပြန်ကောင်းလာနိုင်တော့မှာ မဟုတ်ဘူး"

"ဒါဆိုရင် သူက ဘယ်လိုနည်းလမ်းနဲ့ ပြန်ရှင်နိုင်တာလဲ"

လင်းယွမ်က မျက်မှောင်ကြုတ်သွားပြီး နားမလည်နိုင် ဖြစ်နေသည်။

ထိုသို့တွေးရင်း သူက မီးတောက်များထဲတွင် လောင်ကျွမ်းနေဆဲဖြစ်သော ဧဒင်ဥယျာဉ်ဆီသို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

ထိုအချိန်တွင် အလင်းရောင်ကို နှစ်သက်သော သန္ဓေပြောင်း သတ္တဝါ အများအပြားလည်း ရောက်ရှိလာကြသည်။

ဧဒင်ဥယျာဉ် ခိုလှုံရေးစခန်းအတွင်းရှိ နေထိုင်သူများကလည်း ရွှေ့ပြောင်းသူက ပြောင်း၊ ထွက်ပြေးသူက ပြေးနှင့် ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေကြသည်။

ဧဒင်ဥယျာဉ် တစ်ခုလုံးတွင် မီးတောက်ကြီးများ လွှမ်းခြုံနေပြီး သတ္တဝါဆိုးများ သောင်းကျန်းနေကာ ဟိန်းဟောက်သံများကလည်း အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်နေသည်။

ရုတ်တရက် အနောက်မြောက်ဘက်ရှိ မီးတောက်များထဲမှ အော်ဟစ်သံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ဘုရားသားတော်က ပြိုင်ဘက်ကင်းတယ်"

"ဘုရားသခင် ကောင်းချီးပေးပါစေ"

အသံများက လှိုင်းလုံးကြီးများအလား ကောင်းကင်ယံအထိ ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

လင်းယွမ်၏ မျက်နှာအမူအရာက ပြောင်းလဲသွားပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်က လျှပ်တစ်ပြက်အတွင်း ထိုဘက်ဆီသို့ အလွန် လျင်မြန်သော အလျင်ဖြင့် ပြေးထွက်သွားသည်။

စက္ကန့်အနည်းငယ် အကြာတွင် လင်းယွမ်က ထိုနေရာသို့ ရောက်ရှိသွားပြီး လေထဲတွင် ခပ်လှမ်းလှမ်းမှ ရပ်ကာ ထိုဘက်ရှိ မီးတောက်များကို စိုက်ကြည့်နေလိုက်သည်။

မီးတောက်များအပြင်ဘက်တွင် လူလေးငါးဆယ်ခန့် ပါဝင်သော ကောင်းကင်တမန်အဖွဲ့ တစ်ဖွဲ့က ဧဒင်ဥယျာဉ်၌ ပေါ်လာသည်ကို သူ မြင်လိုက်ရသည်။

ထိုလူများက သံချပ်ကာအင်္ကျီများကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ခေါင်းတွင် ရွှေရောင် ဦးထုပ်များကို ဆောင်းထားကာ လက်ထဲတွင်လည်း ဓားများနှင့် ဒိုင်းလွှားများကို ကိုင်ဆောင်ထားကြပြီး တစ်ယောက်ချင်းစီက လက်နက်အပြည့်အစုံ တပ်ဆင်ထားသည့်ပုံ ပေါ်နေသည်။

လင်းယွမ်က ထိုလူအုပ်ကို အကဲခတ်လိုက်ပြီး လူအုပ်ကို ကျော်လွန်ကာ တပ်ဖွဲ့၏ အနောက်ဘက်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

ချက်ချင်းပင် သူ၏ မျက်လုံးအိမ်များက ကျုံ့ဝင်သွားတော့သည်။

ထိုတပ်ဖွဲ့၏ အနောက်ဘက်ရှိ မြင်းဖြူတစ်ကောင်ပေါ်တွင် ဝတ်ရုံဖြူ ဝတ်ဆင်ထားသော သင်းအုပ်ဆရာပုံစံနှင့် အမျိုးသားတစ်ဦး ထိုင်နေသည်ကို သူ မြင်လိုက်ရခြင်း ဖြစ်သည်။

ဆံပင်အရှည်၊ ရွှေရောင် ပုပ်ရဟန်းမင်းကြီး သရဖူနှင့် လက်ဝါးကပ်တိုင်ပါသော သင်းအုပ်ဆရာ ဝတ်ရုံ။

ဝူယောင်ပန်း မဟုတ်လျှင် ဘယ်သူ ဖြစ်နိုင်မည်နည်း။

လင်းယွမ်၏ မျက်နှာက လေးနက်တည်ကြည်သွားသည်။ "ဘာဖြစ်တာလဲ... သူ တကယ်ပဲ ပြန်ရှင်လာတာလား"

လင်းယွမ်က မျက်မှောင်ကို တင်းကျပ်စွာ ကြုတ်လိုက်သည်။ အရှေ့မှလူက ဝူယောင်ပန်း ဆိုလျှင် စောစောက သေသွားသည့်လူက ဘယ်သူနည်း။

ဒါက ပြန်လည် ရှင်သန်လာတာလို့ ခေါ်လို့ ရသေးရဲ့လား။

ဒါက လုံးဝ လူတစ်ယောက်တည်း မဟုတ်တော့ဘူးလေ။

လင်းယွမ်က မယုံကြည်နိုင်ဖြစ်နေပြီး ရုတ်တရက် တစ်ခုခုကို တွေးမိသွားသည်။

"တကယ်လို့ လူတစ်ယောက်တည်း ဆိုရင် သူတို့ရဲ့ မှတ်ဉာဏ်တွေကလည်း အတူတူပဲ ဖြစ်ရမယ်... ငါ ထပ်ပြီး ထွက်ပြလာရင် သူ ငါ့ကို မှတ်မိမလားဆိုတာ ကြည့်ရသေးတာပေါ့"

ထိုသို့ တွေးလိုက်ပြီးနောက် လင်းယွမ်၏ ခန္ဓာကိုယ်က လျှပ်တစ်ပြက် လှုပ်ရှားသွားကာ ဧဒင်ဥယျာဉ်မှ ထိုလူစုအနီးသို့ အလျင်အမြန် ချဉ်းကပ်သွားသည်။

မကြာမီမှာပင် ဧဒင်ဥယျာဉ်ဘက်မှ လူအချို့က သူ့ကို သတိထားမိသွားကြသည်။

ဝူယောင်ပန်းကလည်း ခေါင်းလှည့်ကြည့်လာပြီး သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် သတ်ဖြတ်လိုသော အရိပ်အယောင်များ ချက်ချင်း ပေါ်လာသည်။ "မြေအောက်က ကြွက်စုတ်... မင်း သတ္တိရှိရင် မပြေးနဲ့လေ"

လင်းယွမ်က ချက်ချင်း မျက်လုံးကို မှေးလိုက်သည်။ "ဟက်... ငါက မင်းဆီကို ဒါလေး လာပြန်ပေးတာပါ"

ထိုသို့ပြောရင်း လင်းယွမ်က သူ၏ လက်ထဲမှ ပြတ်ထွက်နေသော ခြေထောက်ကို အပြင်းအထန် ပစ်ပေါက်လိုက်သည်။

"ဝှီး"

ပြတ်ထွက်နေသော ခြေထောက်က လျင်မြန်စွာ ပျံသန်းသွားပြီး ဝူယောင်ပန်းဆီသို့ ချက်ချင်း ကျရောက်သွားသည်။

ဝူယောင်ပန်း၏ မျက်ခွံများက တုန်လှုပ်သွားပြီး အော်ဟစ်ဆဲဆိုလိုက်သည်။ "သူ့ကို သတ်ကြစမ်း"

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ မျက်နှာဖုံးတပ် ဝတ်ရုံနက်လူများက ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်ဟိန်းဟောက်ရင်း အပြေးအလွှား တိုက်ခိုက်လာကြသည်။

ဓားများကို အိမ်မှ ဆွဲထုတ်လိုက်ကြပြီး ဒိုင်းလွှားများကိုလည်း ကိုင်ဆောင်ထားကြသည်။

လင်းယွမ်ကမူ အေးစက်စက် လှောင်ပြုံး ပြုံးလိုက်ရုံသာ ဖြစ်ပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်က အထက်သို့ ခုန်တက်သွားကာ လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် မြေပြင်ကို အပြင်းအထန် ဖိချလိုက်သည်။

ကြီးမားကျယ်ပြန့်သော ရေခဲမြူခိုးများက အလျင်အမြန် ဖုံးလွှမ်းကျဆင်းလာသည်။

ထိုလူများ၏ အဓိက အရည်အသွေးက ၈၇ မှတ်အထိ ရောက်ရှိနေသော်လည်း သူတို့ အသုံးပြုလာသော အစွမ်းများက ခွန်အား အမျိုးအစားနှင့် အလျင် အမျိုးအစားများသာ ဖြစ်နေပေသည်။

အခြား မည်သည့် အစွမ်းမှ မရှိကြချေ။

လင်းယွမ်၏ ခန္ဓာကိုယ်က လေထဲသို့ ပျံတက်သွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ထိုလူများက ခြောက်ကပ်ကပ်သာ ကြည့်နေနိုင်ကြပြီး သို့မဟုတ် ဒူးလေးများကို ကိုင်ကာ လှမ်းပစ်နိုင်ရုံသာ ရှိသည်။

သို့သော် ဤမျှလောက်သာရှိသော တိုက်ခိုက်မှုများက လင်းယွမ်၏ အကာအကွယ်ကို လုံးဝ မချိုးဖျက်နိုင်ပေ။

လက်ရှိ အခြေအနေအရဆိုလျှင် ထိုလူများက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဖောက်ခွဲပြီး လင်းယွမ်ကို ခြိမ်းခြောက်နိုင်ခြင်းမှလွဲ၍ လင်းယွမ်ကို ခြိမ်းခြောက်နိုင်စွမ်းရှိသော အခြား မည်သည့် အရည်အချင်းမှ မရှိကြချေ။

"ရွှစ်"

လင်းယွမ်၏ ခန္ဓာကိုယ်က အပြင်းအထန် လှုပ်ရှားသွားပြီး လက်ထဲရှိ ရေခဲသလင်း သံကြိုးက ချက်ချင်းဆိုသလို အလျားလိုက် ရိုက်ခတ် ထွက်ပေါ်သွားသည်။

"ချွင်... ချွင်"

သံကြိုးက ကောင်းကင်ယံကို ဖောက်ထွင်းသွားပြီး ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ လင်းယွမ်က ဝူယောင်ပန်းကို တိုက်ရိုက် မသတ်ဖြတ်ခဲ့ပေ။

သို့သော် ရေခဲသလင်း သံကြိုးက လျှပ်တစ်ပြက်အတွင်း စက်ဝိုင်းပုံစံ ဖြစ်ပေါ်သွားပြီး မြင်းပေါ်ရှိ ဝူယောင်ပန်းကို တိုက်ရိုက် ရစ်ပတ်ဖမ်းဆီးလိုက်သည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

ဝူယောင်ပန်းက ချက်ချင်း ခုန်ထွက်လိုက်ပြီး ထိုချိုတစ်ချောင်းမြင်းပေါ်မှ ခုန်ဆင်းသွားသည်။

ထို့နောက် သူက အကျယ်ကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။ "ငါ့ကို မြန်မြန် လာကူကြစမ်း"

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ကောင်းကင်တမန်အဖွဲ့မှ မျက်နှာဖုံးတပ်လူ နှစ်ဦးက ချက်ချင်း ခုန်အုပ်လာကြပြီး သံကြိုးကို အပြင်းအထန် ဆွဲကိုင်လိုက်ကာ လင်းယွမ်ကို လေထဲမှ အောက်သို့ ဆွဲချရန် ကြိုးစားကြသည်။

လင်းယွမ်က အေးစက်စက် ပြုံးလိုက်ပြီး သူ၏ လက်မောင်းနှစ်ဖက်မှ ဧရာမ ခွန်အားများ ချက်ချင်း ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။

"ဝှီး"

အောက်ဘက်ရှိ ဝူယောင်ပန်း အပါအဝင် မျက်နှာဖုံးတပ်လူ နှစ်ဦးစလုံးက လေထဲသို့ အပြင်းအထန် ဆွဲတင်ခံလိုက်ရသည်။

လင်းယွမ်၏ ခန္ဓာကိုယ်က လေထဲတွင် လျင်မြန်စွာ ရွေ့လျားသွားပြီး ထိုလူသုံးဦးကို ခေါ်ဆောင်ကာ ဧဒင်ဥယျာဉ်မှ တိုက်ရိုက် ထွက်ခွာသွားသည်။

ဝူယောင်ပန်း၏ မျက်နှာအမူအရာက အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားပြီး တုံ့ဆိုင်းခြင်း အလျဉ်းမရှိဘဲ အော်ဟစ်လိုက်သည်။ "ဖောက်ခွဲ... ငါ့အတွက် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဖောက်ခွဲလိုက်ကြစမ်း"

"ဝုန်း... ဝုန်း"

ကျယ်လောင်သော ပေါက်ကွဲသံကြီး နှစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ရေခဲသလင်း သံကြိုး၏ အခြားတစ်ဖက်ရှိ ဝူယောင်ပန်းတို့ သုံးဦးစလုံးက တိုက်ရိုက် အသားစများအဖြစ်သို့ ပေါက်ကွဲသွားခဲ့သည်။

သံကြိုးပေါ်တွင် သွေးသားများနှင့် အရိုးခြောက်များ တွဲလောင်းကျနေပြီး လေထဲတွင် ယိမ်းထိုးနေသည်။

လေထဲရှိ လင်းယွမ်က ချက်ချင်း မျက်မှောင်ကြုတ်သွားပြီး သံကြိုးကို ခါချလိုက်ကာ သံကြိုးပေါ်ရှိ သွေးသားအကြွင်းအကျန်များကို အောက်သို့ ပစ်ချလိုက်သည်။

သူက မြေပြင်အနှံ့ ပြန့်ကျဲနေသော သွေးသားများကို ကြည့်ကာ စဉ်းစားခန်း ဝင်သွားသည်။

"သူက ငါ အရှင်ဖမ်းမိသွားမှာကို ကြောက်နေတာလား"

"သူက ဘာကို ကြောက်နေတာလဲ... ငါ အရှင်ဖမ်းမိသွားရင်တောင် သေရုံပဲ ရှိတာလေ"

"ဘာလို့ အဖမ်းခံရမှာကို မလိုလားဘဲ ချက်ချင်း ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဖောက်ခွဲပစ်လိုက်ရတာလဲ"

လင်းယွမ်က ဤအထဲမှ မူမမှန်သော အချက်များကို ထက်မြက်စွာ ရိပ်မိသွားသည်။

ဤဝူယောင်ပန်း၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် ကြီးမားသော လျှို့ဝှက်ချက်တစ်ခု ရှိနေသည်မှာ သေချာလှပေသည်။

"ကြည့်ရတာ သူ့ကိုယ်ပေါ်က လျှို့ဝှက်ချက်တွေကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သိရဖို့ သူ့ကို အရှင်ဖမ်းဖို့ လိုအပ်လိမ့်မယ်"

လင်းယွမ်၏ အကြည့်များက အနည်းငယ် လေးနက်သွားပြီး ဧဒင်ဥယျာဉ်ဘက်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

သူက ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖျောက်ကွယ်လိုက်ပြီး ဧဒင်ဥယျာဉ်အတွင်းသို့ ချက်ချင်း ဝင်ရောက်ကာ ဝူယောင်ပန်း၏ အရိပ်အယောင်ကို ရှာဖွေလိုက်သည်။

ဆယ်မိနစ် ကုန်လွန်သွားပြီးနောက် လင်းယွမ်၏ မျက်နှာက တဖြည်းဖြည်း မှောင်မိုက်လာသည်။

သူက ဧဒင်ဥယျာဉ် တစ်ခုလုံး နီးပါးကို လျှောက်သွားခဲ့သော်လည်း သာမန် အစွမ်းပိုင်ရှင်များနှင့် ကင်းလှည့်တပ်ဖွဲ့မှလွဲ၍ ဝူယောင်ပန်းနှင့် ကောင်းကင်တမန်အဖွဲ့မှ လူများက လုံးဝ ပျောက်ကွယ်နေခဲ့လေပြီ။

လင်းယွမ်က တစ်ခုခုကို ချက်ချင်း သတိပြုမိလိုက်သည်။

"ဝူယောင်ပန်း ပုန်းနေပြီ"

"သူ ကြောက်သွားပြီ"

ဤဝူယောင်ပန်းက သူ့ကို ရှောင်ပုန်းနေသည်မှာ သိသာထင်ရှားလှသည်။

သို့သော် အဘယ့်ကြောင့်နည်း။

သူက အကန့်အသတ်မရှိ ပြန်လည်ရှင်သန်နိုင်သည် မဟုတ်ပါလား... သူ့ကို ရှောင်ပုန်းနေရန် လိုအပ်သေးလို့လား။

လင်းယွမ်က ကင်းလှည့်တပ်ဖွဲ့ ခေါင်းဆောင်တစ်ဦးကို ချက်ချင်း ဖမ်းဆီးလိုက်ပြီး အတင်းအကျပ် မေးမြန်းလိုက်သည်။

"ဝူယောင်ပန်း ဘယ်မှာ ပုန်းနေတာလဲ"

ထိုကင်းလှည့်တပ်ဖွဲ့ ခေါင်းဆောင်၏ မျက်နှာက သွေးဆုတ်ဖြူရော်နေပြီး ထိတ်လန့်တကြား ခေါင်းခါပြလိုက်သည်။ "ကျွန်တော် မသိပါဘူး... ကျွန်တော်က ကင်းလှည့်တပ်ဖွဲ့ဝင် တစ်ယောက်ပါပဲ... တကယ် မသိပါဘူး"

လင်းယွမ်က သူ၏ မျက်နှာအမူအရာကို အကဲခတ်ကြည့်ရာ လိမ်ပြောနေပုံမရသဖြင့် မျက်မှောင်ကို အနည်းငယ် ကြုတ်လိုက်ပြီး ထပ်မေးလိုက်သည်။ "ကောင်းကင်တမန်အဖွဲ့က လူတွေကော ဘယ်မှာလဲ... ဒါကိုတော့ မင်း သိသင့်တယ်မလား"

"ဘုရားကျောင်းမှာပါ... ဘုရားကျောင်း အပေါ်ထပ်က ကောင်းကင်တမန်အဖွဲ့က လူတွေ နေတဲ့နေရာပါ"

"ဒါပေမဲ့ အပြင်ဘက်မှာ ဒီလောက်ကြီးတဲ့ ကိစ္စတွေ ဖြစ်နေတော့ သူတို့လည်း ထွက်လာကြလောက်ပြီ ထင်တယ်"

လင်းယွမ်က ထိုလူကို အလွယ်တကူ ရိုက်နှက်ကာ သတိလစ်သွားစေလိုက်ပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်က လျှပ်တစ်ပြက် လှုပ်ရှားသွားကာ ဘုရားကျောင်းဘက်သို့ အလျင်အမြန် ပြေးထွက်သွားသည်။

ဘုရားကျောင်းထဲသို့ မဝင်ရသေးမီမှာပင် ဘုရားကျောင်း တံခါးဝ၌ မျက်နှာဖုံးတပ် ဝတ်ရုံနက်လူ အများအပြား ရပ်နေသည်ကို သူ မြင်လိုက်ရသည်။

ထိုလူများ၏ မျက်နှာဖုံးများပေါ်တွင် ဂဏန်းများကို ရေးထွင်းထားသည်။

ယခုအချိန်တွင်မူ ထိုဂဏန်းများက နှစ်ဆယ်ကျော်အထိ တိုးလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ကြည့်ရသည်မှာ ယခင်က ကောင်းကင်တမန်အဖွဲ့မှ လူများနှင့် တစ်ဖွဲ့တည်း မဟုတ်ပုံရသည်။

လင်းယွမ်၏ မျက်လုံးများက အနည်းငယ် လက်ကနဲ ဖြစ်သွားပြီး ဘုရားကျောင်းအတွင်းသို့ မြေလျှိုးဝင်ရန် နည်းလမ်းကို စဉ်းစားနေလိုက်သည်။

ရုတ်တရက် ဘုရားကျောင်း၏ ဒုတိယထပ်တွင် ဝူယောင်ပန်းက ပြတင်းပေါက်၌ ရပ်ကာ အမှောင်ထုထဲသို့ စိုက်ကြည့်နေသည်ကို သူ မြင်လိုက်ရသည်။

သူက လင်းယွမ်ကို မမြင်ရသော်လည်း အန္တရာယ် နီးကပ်လာပြီဖြစ်ကြောင်းကိုမူ ခံစားသိရှိနေပေသည်။

သူက အမှောင်ထုထဲသို့ လှမ်း၍ အော်ဟစ်လိုက်သံကို ကြားလိုက်ရသည်။ "ထွက်လာခဲ့... မင်း ဒီမှာ ရှိနေတာကို ငါ သိတယ်"

လင်းယွမ်က ထွက်မလာခဲ့ပေ။

ဝူယောင်ပန်း၏ မျက်နှာက ရေအသေကဲ့သို့ အုံ့မှိုင်းနေပြီး အေးစက်စက် အော်ဟစ်လိုက်သည်။ "မင်းကို ငါ အထင်သေးမိသွားတာ ငါ ဝန်ခံတယ်... မင်းရဲ့ အစွမ်းက အရမ်း မြင့်တယ်... မင်းက အပြင်လူမလား"

"မင်းလည်း မြင်တဲ့အတိုင်းပဲ... မင်း ငါ့ကို ဘယ်လောက်ပဲ သတ်သတ် ငါက သေမှာ မဟုတ်ဘူး"

"ဒီအစား ငါတို့ ထွက်လာပြီး သေချာ စကားပြောကြရအောင်... မင်း ဘာလိုချင်တာလဲ"

"ငါက ဧဒင်ဥယျာဉ်ကို မနည်း တည်ထောင်ထားရတာ... အိမ်ခြေရာမဲ့ ဖြစ်နေတဲ့ လူတွေအတွက် ခိုလှုံရာလေး တစ်ခု ပေးချင်ရုံသက်သက်ပဲ... မင်းက ငါ့ကို အတင်း ဆန့်ကျင်မှ ရမှာလား"

ဝူယောင်ပန်းက လင်းယွမ် ထွက်လာမည်ဟု မျှော်လင့်ကာ ပတ်ဝန်းကျင်ကို အကဲခတ်ကြည့်နေသည်။

သို့သော် လင်းယွမ်က ထွက်မလာခဲ့သေးပေ။

ဝူယောင်ပန်း၏ စကားများကို လင်းယွမ်က စကားတစ်လုံးမျှ ယုံကြည်မည် မဟုတ်ပေ။

တစ်ဖက်လူက တကယ်သာ မကြောက်ဘူးဆိုလျှင် သူ သတ်ဖြတ်ခြင်းကို သုံးကြိမ်တိုင်တိုင် ခံရပြီးနောက် ဤတစ်ကြိမ်တွင် ဘုရားကျောင်းထဲ၌ ပုန်းအောင်းကာ ဘာကြောင့် ထွက်မလာရသနည်း။

ထို့ပြင် ဧဒင်ဥယျာဉ်ကို တည်ထောင်ပြီး အိမ်ခြေရာမဲ့များအတွက် ခိုလှုံရာ ပေးချင်သည်ဆိုတာကလည်း...

ပိုပြီးတော့ပင် အဓိပ္ပာယ်မရှိသေး။

ဘယ်သူက ခိုလှုံရေးစခန်းကို တည်ထောင်ပြီး ဘုရားသားတော်အဖြစ် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သတ်မှတ်မှာလဲ။

လင်းယွမ်က တစ်ဖက်လူကို လုံးဝ မယုံကြည်ပေ။

ဝူယောင်ပန်းက ခေတ္တမျှ စောင့်ဆိုင်းလိုက်ပြီး လင်းယွမ်ကို လှည့်စား၍ မရသည်ကို မြင်သောအခါ တိုက်ရိုက်ပင် ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောလိုက်တော့သည်။ "ထွက်လာခဲ့ပါ... မင်း ငါ့ကို သတ်လို့ မရပါဘူး"

"မင်း ဘာတွေးနေလဲဆိုတာ ငါ သိတယ်... မင်းက ငါ့ကို အရှင်ဖမ်းချင်နေတာ မဟုတ်လား"

"ဟက်ဟက်... အိမ်မက်မက်နေလိုက်... မင်း ဘုရားကျောင်းထဲကို ဝင်လာတာနဲ့ ငါ့လူတွေကို ချက်ချင်း ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဖောက်ခွဲခိုင်းလိုက်မှာပဲ... အဆိုးဆုံးကတော့ ငါတို့ အတူတူ သေကြရုံပေါ့"

"မဟုတ်ဘူး မဟုတ်ဘူး... အတူတူ သေရမှာ မဟုတ်ဘူး... မင်းသေပြီး ငါရှင်မှာ... ငါက သေမှာ မဟုတ်ဘူး"

"မင်း အရမ်း တော်တယ်ဆိုတာ ငါ သိတယ်... မင်းဆီမှာ အသက်ရှင်နိုင်တဲ့ ဝှက်ဖဲတွေ ရှိကောင်းရှိနေလိမ့်မယ်... ဒါပေမဲ့ ငါ ရဲရဲကြီး အာမခံတယ်... မင်း ငါ့ကို ဒီတစ်ကြိမ် ထပ်သတ်ပြီးသွားရင်တော့ ငါ့ကို နောက်ထပ် ဘယ်တော့မှ ရှာတွေ့နိုင်မှာ မဟုတ်တော့ဘူး"

"အလွန်ဆုံး ဒီဧဒင်ဥယျာဉ်ကို ငါ မယူတော့ဘူးကွာ"

အမှောင်ထုထဲတွင် လင်းယွမ်က ဝူယောင်ပန်း၏ အေးစက်စက် လှောင်ပြုံးဖြင့် အော်ဟစ်ဆဲဆိုသံများကို ကြားလိုက်ရရာ မျက်လုံးများကို အနည်းငယ် မှေးလိုက်မိသည်။

ခေတ္တမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် လင်းယွမ်က နောက်ဆုံးတွင် ထွက်လာပြီး တစ်ဖက်လူနှင့် စကားပြောရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

"ဝှီး"

လေပြင်းတစ်ချက် တိုက်ခတ်သွားပြီးနောက် လင်းယွမ်၏ ခန္ဓာကိုယ်က လေထဲတွင် ပေါ်လာကာ ဒုတိယထပ်ရှိ ဝူယောင်ပန်းနှင့် မျက်နှာချင်းဆိုင် ဖြစ်သွားသည်။

ဝူယောင်ပန်းက လင်းယွမ်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ မျက်လုံးအိမ်များ ကျုံ့ဝင်သွားပြီးနောက် လင်းယွမ်ကို သေချာစွာ အကဲခတ်ကြည့်ကာ လေးနက်သော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "မင်းက တကယ်ပဲ အပြင်လူ ဖြစ်နေတာကိုး... ငါ မင်းကို တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးဘူး"

လင်းယွမ်က မေးလိုက်သည်။ "မင်းက တကယ်ပဲ အကန့်အသတ်မရှိ ပြန်ရှင်နိုင်တာလား"

"ဟက်... မင်းက အပြင်က ဘယ်အင်အားစုကလဲ... ကွမ်ဖူက ဘာသာရေးဂိုဏ်းကြီး သုံးခုကလား... ဒါမှမဟုတ် ကွမ်ဖူ စစ်တပ်ဘက်ကလား... ဒါမှမဟုတ် လင်ကျောင်း အထက်ပိုင်းက ကျိအန်မြို့က အစွမ်းပိုင်ရှင်လား"

ဝူယောင်ပန်းက မဖြေဘဲ မေးခွန်းများကိုသာ ဆက်တိုက် ပြန်မေးလိုက်သည်။

လင်းယွမ်၏ စိတ်ထဲတွင် လှုပ်ရှားသွားသည်။

သူက ယခင်က ဒီကလူများက ပြင်ပကမ္ဘာနှင့် အဆက်အသွယ် ပြတ်တောက်နေပြီး အပြင်သို့ မထွက်ဖူးဘူးဟု အမြဲတမ်း ထင်မှတ်ထားခဲ့သည်။

သို့သော် ဝူယောင်ပန်း၏ ဤစကားများက သူသည် ပြင်ပရှိ ကွမ်ဖူ၏ အခြေအနေများကို သိရှိနေကြောင်း သက်သေပြနေရုံသာမက လင်ကျောင်းမြို့ အထက်ပိုင်းရှိ ကျိအန်မြို့၏ အခြေအနေများကိုပါ သိရှိနားလည်ထားပုံပေါ်နေပေသည်။

ယင်းက ဝူယောင်ပန်း အပြင်သို့ သေချာပေါက် ထွက်ဖူးကြောင်းကို ဖော်ပြနေပြီး အပြင်ဘက်ရှိ သူ၏ အတွေ့အကြုံ ဗဟုသုတများကလည်း လူအားလုံးထက် သာလွန်နေကြောင်း ပြသနေသည်။

အနည်းဆုံးတော့ လင်းယွမ် လက်ရှိအချိန်အထိ ကျိအန်မြို့ဘက်မှ အခြေအနေများကို အခြားသူများထံမှ မကြားဖူးသေးချေ။

လင်ကျောင်းနှင့် ကျိအန်တို့က ကျန်းဟွိုင်ပြည်နယ်တွင် အတူတူ ပါဝင်ကြပြီး မြစ်ကမ်းဘေးရှိ မြို့များ ဖြစ်ကြသော်လည်း ကျိအန်က လင်ကျောင်းမြို့၏ အထက်ပိုင်းတွင် တည်ရှိသည်။

ကျိအန်မြို့၏ ပင်လယ်ရေမျက်နှာပြင် အမြင့်က လင်ကျောင်းထက် အနည်းငယ် ပိုမြင့်သည်။

သေချာသည်မှာ ထိုအမြင့်ကလည်း ကန့်သတ်ချက် ရှိသော်လည်း ကျိအန်မြို့တွင် လင်ကျောင်းမြို့ထက် တောင်ကုန်းတောင်တန်းများ များစွာ ပိုမို များပြားသည်။

ကျိအန်မြို့ဘက်ရှိ အသက်ရှင် ကျန်ရစ်သူများက လင်ကျောင်းမြို့ထက် သေချာပေါက် ပိုများမည်ဖြစ်ကြောင်း လင်းယွမ်က ကြိုတင် ခန့်မှန်းနိုင်လုနီးပါး ဖြစ်နေသည်။

လင်းယွမ်၏ စိတ်ကူးများက လျှပ်တစ်ပြက် ဖြတ်ပြေးသွားပြီးနောက် စတင် ပြောလိုက်သည်။ "ငါ ကိုယ်တိုင် မင်းကို သုံးကြိမ်တိုင်တိုင် သတ်ခဲ့တယ်... မင်းရဲ့ အလောင်းတွေကလည်း ငါ့ဆီမှာ ရှိနေသေးတယ်... မင်း ပြောတဲ့ ပြန်ရှင်လာတယ် ဆိုတာက မူလ အလောင်းပေါ်မှာ အခြေခံထားတာ မဟုတ်ဘူးလား"

"မင်းက တခြား ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုနဲ့ ပြန်ရှင်လာတာဆိုတော့ မင်းက အရင်က မင်း ဟုတ်သေးလို့လား"

"မင်းရဲ့ အစွမ်းက ပြန်လည်ရှင်သန်တဲ့ အစွမ်း မဟုတ်ဘူးမလား"

လင်းယွမ်က သူ့ဘာသာသူ ပြောနေရင်း အကြည့်များက ဝူယောင်ပန်းကို စိုက်ကြည့်နေပြီး စိတ်စွမ်းအင်များဖြင့် တစ်ဖက်လူကို လွှမ်းခြုံကာ တစ်ဖက်လူ၏ စိတ်ခံစားမှု အတက်အကျများကို အာရုံခံကြည့်လိုက်သည်။

ဝူယောင်ပန်း၏ မျက်နှာအမူအရာက ပြောင်းလဲမသွားပေ။ စိတ်ခံစားမှု အတက်အကျများကိုလည်း ရွှေရောင် သရဖူ ရှိနေသောကြောင့် လင်းယွမ်၏ စိတ်စွမ်းအင် အာရုံခံမှုကို ခုခံကာကွယ်ထားနိုင်ခဲ့သည်။

ဤအချိန်တွင် လင်းယွမ်ကလည်း ရုတ်တရက် နားလည်သွားခဲ့သည်။

ဤဟင်းလင်းပြင် ခေါက်ချိုးခြင်း တစ်ခုလုံးက တကယ်သာ ပြင်ပကမ္ဘာနှင့် အဆက်အသွယ် ပြတ်တောက်နေမည်ဆိုလျှင် ရွှေက စိတ်စွမ်းအင် ကျူးကျော်ဝင်ရောက်မှုကို ခုခံနိုင်သည်ဆိုသည့် လျှို့ဝှက်ချက်ကို သိနိုင်ရန် အကြောင်းမရှိပေ။

သို့သော် ဝူယောင်ပန်းက အစမှအဆုံးတိုင် ရွှေရောင် ဦးထုပ်ကို ဆောင်းထားသည်က ဘာကို ဖော်ပြနေသနည်း။

ယင်းက ဝူယောင်ပန်း အပြင်သို့ တကယ် ထွက်ဖူးပြီး အပြင်လောက အကြောင်းကို များစွာ နားလည်ထားကြောင်း ဖော်ပြနေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဤဧဒင်ဥယျာဉ်ထဲရှိ သာမန်လူများကမူ အပြင်သို့ တကယ် မထွက်ဖူးပုံရသည်။

အစမှအဆုံးတိုင် ဝူယောင်ပန်း၏ ခြယ်လှယ် ကစားခြင်းကိုသာ နာခံနေရပုံပေါ်သည်။

ဤနေရာကို ခိုလှုံရေးစခန်းဟု ဆိုရမည့်အစား ဝူယောင်ပန်း၏ ကိုယ်ပိုင် ကစားကွင်းဟု ပြောလျှင် ပိုမှန်ပေလိမ့်မည်။

သူက ဤနေရာတွင် ခိုလှုံရေးစခန်းကို တည်ထောင်ခဲ့ပြီး ဘုရားသားတော်အဖြစ် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သတ်မှတ်ကာ ကောင်းကင်တမန်အဖွဲ့ကို မွေးမြူပြီး သူ ပျော်ပါးရန်အတွက် သန့်စင်သော မိန်းမပျိုအဖွဲ့ နောက်ဆောင်ကိုပါ တည်ထောင်ထားခဲ့သည်။

ဤသူက ဟင်းလင်းပြင် ခေါက်ချိုးခြင်း၏ ဝိသေသလက္ခဏာကို အသုံးပြုကာ ပြင်ပကမ္ဘာနှင့် ဟင်းလင်းပြင် ခေါက်ချိုးခြင်း အတွင်းရှိ ကမ္ဘာကို အဆက်အသွယ် ဖြတ်တောက်ပြီး သူ၏ ကိုယ်ပိုင် ဘုရားသခင်နိုင်ငံတော်ကို တည်ထောင်ထားခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ဆက်ရန်...

အပိုင်း(၅၁၀) အရှင်ဖမ်း၍ စစ်မေးခြင်း

ဝူယောင်ပန်းက ဤဟင်းလင်းပြင် ခေါက်ချိုးနယ်မြေ၏ ထွက်ပေါက်နေရာကို သိနေသည်မှာ သေချာလှသည်။

သူ အပြင်ထွက်ဖူးပြီး အပြင်ကမ္ဘာနှင့်လည်း ထိတွေ့ဖူးပေသည်။

ထို့ကြောင့်သာ အပြင်ဘက်မှ သတင်းအချက်အလက်များကို သိနေခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် လင်းယွမ် နားမလည်နိုင်သည့် အချက်တစ်ချက် ရှိနေသည်။ ဤဝူယောင်ပန်းက မည်သို့ ကျင့်ကြံထားသဖြင့် သူ၏ စွမ်းအားက ဤမျှ လျင်မြန်စွာ တိုးတက်လာရသနည်း ဆိုသည်ပင်။

ကွမ်ဖူ ဂိုဏ်းကြီးသုံးဂိုဏ်းမှ ထိပ်တန်း အစွမ်းပိုင်ရှင်များပင်လျှင် သူ၏ ရှေ့တွင် ခွေးတစ်ကောင်ကို သတ်ရသကဲ့သို့ အလွယ်တကူ အသတ်ခံခဲ့ရသည် မဟုတ်ပါလား။

ရေနတ်ဘုရားဂိုဏ်းမှ ကပ်ရောဂါ ယဇ်ပုရောဟိတ်၊ မြေမိခင်ဂိုဏ်းမှ သစ်တောဂိုဏ်းအုပ်နှင့် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ဂိုဏ်းမှ သန္ဓေပြောင်းစွမ်းအင် ကောင်စီ ဥက္ကဋ္ဌတို့သည်ပင် သူ့ရှေ့တွင် တိုက်ကွက်အနည်းငယ်မျှသာ တောင့်ခံနိုင်ခဲ့ကြသည်။

ထိုသူတို့၏ အဓိက အရည်အသွေး အမှတ်က အလွန်ဆုံး ၇၀ မှတ်ခန့်သာ ရှိပေသည်။

သို့ဆိုလျှင် ဤဝူယောင်ပန်းက မည်သို့လုပ်ပြီး အဓိက အရည်အသွေး အမှတ် ၈၇ မှတ်အထိ ရှိနေရသနည်း။

သူက ဘယ်လိုများ လေ့ကျင့်ခဲ့တာလဲ။

ပုံမှန်မဟုတ်သော ကိစ္စရပ်များ၏ နောက်ကွယ်တွင် ထူးဆန်းမှုများ ရှိစမြဲ ဖြစ်ရာ ဤဝူယောင်ပန်း၌လည်း ကြီးမားသော လျှို့ဝှက်ချက် တစ်ခု ရှိနေသည်မှာ အသေအချာပင် ဖြစ်သည်။

ဝူယောင်ပန်း၏ မျက်နှာအမူအရာက ပြောင်းလဲသွားခြင်း မရှိဘဲ လင်းယွမ်ကို စိုက်ကြည့်ကာ လေးနက်သော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "ဘာလို့လဲ... မင်းက အမြစ်ပြတ် စူးစမ်းချင်နေတာလား"

"ငါ့ဆီလာပြီး မင်း ဘာလိုချင်နေတာလဲ"

"မင်းလို အစွမ်းထက်တဲ့လူက အပြင်မှာဆိုရင် နာမည်မရှိတဲ့လူတော့ မဖြစ်နိုင်ဘူး... မင်းမှာ ဘာမှ လိုအပ်နေမှာ မဟုတ်ဘူး"

"ဒီဟင်းလင်းပြင် ခေါက်ချိုးနယ်မြေထဲမှာ မျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့ သန္ဓေပြောင်း သားရဲတွေ အများကြီး ရှိတယ်... မင်းက မျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့ သန္ဓေပြောင်း သားရဲတွေရဲ့ သွေးအဆီအနှစ်ကို လိုချင်တယ်ဆိုရင် သွားယူလိုက်ရုံပဲ... ငါ လုံးဝ ဝင်စွက်ဖက်မှာ မဟုတ်ဘူး"

"ငါတို့ကြားမှာ ဖြေရှင်းလို့မရတဲ့ ပြဿနာမှ မရှိတာ... ဟုတ်တယ်မလား"

ဝူယောင်ပန်းက ထိုသို့ပြောဆိုရာတွင် တိုက်ရိုက် အရှုံးမပေးသော်လည်း အခြေအနေကို အလျှော့ပေးလိုက်ပြီ ဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားနေသည်။

ယခုအချိန်အထိ ကောင်းကင်တမန်အဖွဲ့မှ လူများကို သေစေရန် ပေါက်ကွဲစေပြီး ရန်သူကို ထိခိုက်စေခြင်းမှလွဲ၍ လင်းယွမ်ကို အနိုင်ယူရန် အခြားနည်းလမ်း မရှိကြောင်း သူ ကောင်းကောင်း သိထားပေသည်။

လင်းယွမ် အနေဖြင့်လည်း သူ၏ "ပြန်လည်ရှင်သန်ထမြောက်" အစွမ်းကို နားမလည်သရွေ့ သူ့ကို အသေအချာ သတ်ဖြတ်နိုင်ရန် ခက်ခဲပေလိမ့်မည်။

လင်းယွမ်၏ မျက်လုံးများက တောက်ပသွားပြီး မေးလိုက်သည်။ "မင်း ဖမ်းထားတဲ့ ငါ့သူငယ်ချင်းတစ်ယောက် ရှိတယ်... သူ့ကို ပြန်လွှတ်ပေးလိုက်ရင် ငါတို့ ဆက်ဆွေးနွေးလို့ ရတယ်"

ဝူယောင်ပန်းက ကြောင်အသွားပြီး ချက်ချင်း မေးလိုက်သည်။ "မင်း သူငယ်ချင်းက ဘယ်သူလဲ"

"သူ့နာမည်က လီချင်းဟွာတဲ့... တင်းယန်နဲ့ အတူတူ လာတာ"

ဝူယောင်ပန်း၏ မျက်နှာက အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ "ဒီလိုဆိုတော့ မင်းက တင်းယန်တို့ဘက်က လူပေါ့လေ"

လင်းယွမ်က တည်ငြိမ်သော အမူအရာဖြင့် "လီချင်းဟွာ ဘယ်မှာလဲ" ဟု မေးလိုက်သည်။

ဝူယောင်ပန်းက ခေါင်းခါလိုက်ပြီး "မင်း ပြောနေတာ ဟင်းလင်းပြင် အစွမ်းပိုင်ရှင်ကိုလား... သူ ငါ့ဆီမှာ မရှိဘူး" ဟု ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"ဟက်... ငါ့ကို လိမ်နေတာလား... မင်းတို့ သူ့ကို ခေါ်လာတာ ငါ့လူတွေ မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ပဲ"

ဝူယောင်ပန်းက လေးနက်သော အသံဖြင့် ပြန်ပြောလိုက်သည်။ "မှန်တယ်... အဲဒီတုန်းက သူတို့ တိမ်ပင်လယ်ဖျံကြောင့် အပြင်းအထန် ဒဏ်ရာရသွားလို့ ငါ့လူတွေက ဝင်ကူညီပြီး ကယ်တင်ပေးခဲ့တာ"

"ဒါပေမဲ့ မင်းရဲ့ ဟင်းလင်းပြင် အစွမ်းပိုင်ရှင် သူငယ်ချင်းက တော်တော်လေး အစွမ်းထက်တယ်... ပြန်ရောက်ပြီးတာနဲ့ ဟင်းလင်းပြင် ခေါက်ချိုးနယ်မြေရဲ့ မတည်ငြိမ်တဲ့ တည်ဆောက်ပုံကို အသုံးချပြီး ဟင်းလင်းပြင် အတားအဆီးကို ဖွင့်ပြီး ထွက်ပြေးသွားခဲ့တယ်"

"ငါ သိတယ်... တင်းယန်က ငါ့ဆီမှာ ဆက်နေနေတာလည်း သူ့ရဲ့ သူငယ်ချင်းကို ကယ်ဖို့အတွက် မဟုတ်လား"

"နှမြောစရာပဲ... သူ ဘယ်ရောက်သွားလဲဆိုတာ ငါ တကယ် မသိဘူး"

လင်းယွမ်၏ အကြည့်များက အေးစက်သွားသည်။ "မင်းရဲ့ ယုတ္တိမတန်တဲ့ စကားတွေကို ငါက ယုံမယ်လို့ ထင်နေတာလား"

ဝူယောင်ပန်းက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ "မင်း ဘယ်လိုလုပ်မှ ယုံမှာလဲ"

"မင်းရဲ့ ခေါင်းဆောင်းကို ချွတ်လိုက်... မင်း လိမ်နေလား မလိမ်ဘူးလားဆိုတာ ငါ အလိုလို သိနိုင်တယ်"

"မဖြစ်နိုင်တာ"

ဝူယောင်ပန်းက ချက်ချင်းပင် အေးစက်စက် ပြုံးလိုက်ပြီး "မင်းက စိတ်စွမ်းအင် အစွမ်းပိုင်ရှင်လေ... ခေါင်းဆောင်းကို ချွတ်လိုက်ရင် ငါ့ကိုယ်ငါ သေတွင်းထဲ ပို့နေသလို ဖြစ်မနေဘူးလား" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"ဟင်... မင်းပြောတော့ အကန့်အသတ်မရှိ ပြန်လည်မွေးဖွားနိုင်တယ်ဆို... ဘာလို့ သေရမှာကို ကြောက်နေရတာလဲ"

ဝူယောင်ပန်းက ဆွံ့အသွားသော်လည်း ခေါင်းခါကာ အေးစက်စက် ပြုံးလိုက်သည်။ "ကြည့်ရတာ ဆွေးနွေးလို့ မရတော့ဘူး ထင်တယ်"

လင်းယွမ်က နှုတ်ခမ်းတွန့်ရုံ ပြုံးလိုက်ပြီး ရုတ်တရက် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်က လျှပ်တစ်ပြက် လှုပ်ရှားသွားသည်။

"ဝှစ်"

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် သူက မူလနေရာမှ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ဘုရားကျောင်း၏ အမိုးပေါ်မှ ကြမ်းတမ်းသော အော်ဟစ်သံ တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

"မင်းအမေကိုပဲ သွားဆွေးနွေး... ငါ့မိန်းမကိုတောင် မင်းက ကြံစီရဲသေးတယ်"

"ဝုန်း"

ကောင်းကင်ယံတွင် အဆုံးအစမဲ့ ရေခဲမြူများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ထူထပ်သော ရေခဲစွမ်းအင်များက ဘုရားကျောင်း တစ်ခုလုံးဆီသို့ ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ခတ်လာတော့သည်။

ဤဘုရားကျောင်းက ကြီးမားကျယ်ပြန့်သော်လည်း လင်းယွမ်၏ စိတ်စွမ်းအင် လွှမ်းခြုံနိုင်သော အတိုင်းအတာနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက များစွာ သေးငယ်နေသေးသည်။

လင်းယွမ်၏ စိတ်စွမ်းအင် လွှမ်းခြုံနိုင်သော အတိုင်းအတာက ပေပေါင်း တစ်ထောင့်သုံးရာကျော်ခန့်အထိ ရောက်ရှိနေပြီး သူ၏ ရေခဲဓာတ် မျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့ ပေါက်ကွဲထွက်လာမှုအောက်တွင် ပေတစ်ထောင့်သုံးရာကျော် ပတ်လည်အတွင်း၌ ရေခဲမြူများ အလျင်အမြန် စုစည်းလာခဲ့သည်။

ဘုရားကျောင်း တစ်ခုလုံးက မျက်စိဖြင့် မြင်တွေ့နိုင်သော အမြန်နှုန်းဖြင့် လျင်မြန်စွာ အေးခဲပိတ်လှောင်သွားတော့သည်။

ဝူယောင်ပန်း၏ မျက်နှာက ပြင်းထန်စွာ ပြောင်းလဲသွားပြီး ချက်ချင်း အော်ဟစ်လိုက်သည်။ "သူ့ကို တားထားကြ"

"ဝုန်း... ဝုန်း... ဝုန်း"

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အနက်ရောင် ဝတ်ရုံနှင့် မျက်နှာဖုံးစွပ် ကောင်းကင်တမန်အဖွဲ့ဝင်များက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဖောက်ခွဲမည့် စနစ်ကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ဖွင့်လိုက်ကြသည်။

ပြင်းထန်သော ပေါက်ကွဲသံကြီးများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ကြီးမားလှသော စွမ်းအင်လှိုင်းများက လွှမ်းခြုံလာကာ အောက်သို့ ကျဆင်းလာသော ရေခဲလွှာများကို တားဆီးလိုက်သည်။

သို့သော်လည်း နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် လင်းယွမ်က ဒုတိယထပ်၌ ပေါ်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

သူက လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ဝူယောင်ပန်းဆီသို့ ပြင်းထန်စွာ ဖိချလိုက်သည်။

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ရေခဲမြူများက လျှပ်တစ်ပြက်အတွင်း လွှမ်းခြုံလာခဲ့သည်။

ဝူယောင်ပန်း၏ မျက်နှာက ဆိုးရွားစွာ ပြောင်းလဲသွားပြီး ချက်ချင်း လှည့်ပြေးတော့သည်။

ထိုစဉ် သူက လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ဓားမြှောင်ကို ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး သူ၏ လည်ပင်းဆီသို့ အားကုန် စိုက်ချလိုက်သည်။

သူက အဖမ်းခံရမည့်အစား သေရသည်ကိုသာ ရွေးချယ်ချင်နေသည်။

"ဝီ"

ရုတ်တရက် ပြင်းထန်လှသော စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအင် လှိုင်းလုံးကြီး တစ်ခု လွှမ်းခြုံလာခဲ့သည်။

ဝူယောင်ပန်း တစ်ကိုယ်လုံးက ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်း ကင်းမဲ့စွာဖြင့် လေထဲသို့ လွင့်ပျံသွားသည်။

ဓားမြှောင် ကိုင်ထားသော သူ၏ လက်မောင်းကလည်း လျှပ်တစ်ပြက်အတွင်း "ဂျွတ်" ခနဲ မြည်သံနှင့်အတူ ကြီးမားလှသော စိတ်စွမ်းအင်ကြောင့် လိမ်ဖယ်သွားတော့သည်။

ဝူယောင်ပန်း၏ မျက်နှာတွင် အံ့သြဒေါသထွက်နေသော အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာပြီး ဘေးနားရှိ လူများကို အော်ဟစ်လိုက်သည်။ "မြန်မြန်... မြန်မြန် ဖောက်ခွဲကြ"

"ဝုန်း... ဒိုင်း"

ပြင်းထန်လှသော ပေါက်ကွဲသံများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ဆူညံသော အသံကြီးများက ပေါက်ကွဲသွားသည်။

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တုန်ခါမှုလှိုင်းများက ရိုက်ခတ်လာခဲ့သည်။

သို့သော် နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် အားကောင်းလှသော စိတ်စွမ်းအင် အကာအကွယ် တစ်ခုက ဝူယောင်ပန်းကို တိုက်ရိုက် ကာကွယ်ပေးလိုက်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဝူယောင်ပန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်၌ ရေခဲလွှာ အမြောက်အမြား ဖုံးလွှမ်းသွားပြီး သူ့ကို အလွန်လျင်မြန်သော အရှိန်ဖြင့် အေးခဲသွားစေသည်။

"နေဦး... မလုပ်နဲ့"

ဝူယောင်ပန်းက ရူးသွပ်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး သူ၏ လျှာကိုပင် ထုတ်ကာ ကိုက်ဖြတ်၍ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သတ်သေရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

သို့သော် နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် လေထုထဲ၌ စူးရှသော လေခွဲသံ တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

အဝေးတွင်ရှိသော လင်းယွမ်က ရှည်လျားသော ရေခဲအပ် တစ်ချောင်းကို တိုက်ရိုက် ပစ်လွှတ်လိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

"ဝှစ်"

ရေခဲအပ်က လျှပ်တစ်ပြက်အတွင်း ဝူယောင်ပန်း၏ ပါးပြင်ကို ဖောက်ထွင်းသွားခဲ့သည်။

"ဂျွတ်"

ဝူယောင်ပန်းက ရေခဲအပ်ကို ကိုက်မိသွားရာ ကြွပ်ဆတ်သော အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

အေးစက်လှသော အအေးဓာတ်က လွှမ်းခြုံလာပြီး သူ၏ ဦးနှောက်တစ်ခုလုံးကို ထုံကျင်အေးခဲသွားစေသည်။

ဝူယောင်ပန်း၏ သွားများက တုန်ယင်နေပြီး မျက်ဆန်များက ကျုံ့ဝင်သွားသည်။

လင်းယွမ်၏ ခန္ဓာကိုယ်က သူ၏ ရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ကြီးမားသော လက်တစ်ဖက်က သူ၏ ခေါင်းကို ဖိကိုင်လိုက်သည်။

"ဂျွတ်"

ဝူယောင်ပန်း၏ ခေါင်းပေါ်ရှိ ဂိုဏ်းချုပ် ခေါင်းဆောင်းက လျှပ်တစ်ပြက်အတွင်း လင်းယွမ်၏ ဆုပ်နယ်မှုကြောင့် ပုံပျက်ပန်းပျက် ဖြစ်သွားတော့သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဖောက်ထွင်းမြင်ရသော ကြိုးမျှင် တစ်ချောင်းက ဝူယောင်ပန်း၏ စိတ်ပင်လယ်ထဲသို့ လျှပ်တစ်ပြက် ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားသည်။

"ဝီ"

ကြိုးမျှင်က ဝူယောင်ပန်း၏ စိတ်ပင်လယ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားပြီး သူ၏ ဦးနှောက် အာရုံကြောဗဟိုချက်ထဲသို့ ချက်ချင်း ရစ်ပတ်သွားတော့သည်။

လင်းယွမ်က နှုတ်ခမ်းတွန့်ရုံ ပြုံးလိုက်ပြီး သူ၏ ဂုတ်ကို ဖမ်းဆုပ်ကာ အပေါ်သို့ ခုန်တက်လိုက်ပြီး အမှောင်ထုထဲတွင် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

ဘုရားကျောင်း တစ်ခုလုံးက လုံးဝ ရေခဲရိုက်ပိတ်လှောင်ခြင်း ခံလိုက်ရသည်။

ကျန်ရှိနေသော ကောင်းကင်တမန်အဖွဲ့ဝင်များက လင်းယွမ် ထွက်ခွာသွားသော ဦးတည်ရာကို ဒေါသတကြီး စိုက်ကြည့်နေကြသော်လည်း ရေခဲတုံးများကြောင့် တဖြည်းဖြည်း အေးခဲသွားကာ ဘုရားကျောင်းထဲတွင် အသေအချာ ပိတ်လှောင်ခံလိုက်ရသည်။

အမှောင်ထုထဲတွင် လင်းယွမ်က ဝူယောင်ပန်းကို ဆွဲကိုင်ထားကာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်က အလျင်အမြန် လှုပ်ရှားသွားပြီး ကောင်းကင်ပြင်ကို ဖြတ်သန်းသွားခဲ့သည်။

ခေတ္တအကြာတွင် သူက တင်းယန်တို့ ရှိနေသော နေရာသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

ကျီရှောင်ယွီနှင့် နိချီတို့က ဘေးတွင် အသင့်အနေအထားဖြင့် စောင့်ကြည့်နေကြပြီး ကျိုးချင်းမင်မှာမူ ပြန်လည်သက်သာလာပြီ ဖြစ်ရာ ယခုအချိန်တွင် ဧဒင်ဥယျာဉ်ရှိ မီးပင်လယ်ကြီးကို ငေးကြည့်ကာ ကြောင်အမ်းအမ်း ဖြစ်နေသည်။

တင်းယန်မှာမူ ယခုအခါ တစ်ကိုယ်လုံးတွင် ဝိညာဉ်အလင်းတန်းများ လွှမ်းခြုံနေပြီး အဖြူရောင် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များက ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖုံးလွှမ်းထားကာ သူမ၏ အစွမ်းများလည်း ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာပြီ ဖြစ်ရာ လက်ကျန် အားဖြည့်ဆေးရည်ကို စုပ်ယူနေခြင်း ဖြစ်သည်။

"ဖုတ်"

လေထုထဲမှ တုံးအသော အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

လေထု ပေါက်ကွဲသံကြီး ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် လင်းယွမ်၏ ခန္ဓာကိုယ်က လေထဲတွင် ပေါ်လာသည်။

"ဆရာလင်း ပြန်ရောက်လာပြီ"

"ဆရာလင်း"

တင်းယန်ကလည်း ခေါင်းမော့ကြည့်လိုက်ပြီး အစွမ်းများကို ချက်ချင်း ရုပ်သိမ်းကာ အလျင်အမြန် မတ်တတ်ရပ်လိုက်ပြီး "လင်းယွမ်" ဟု ခေါ်လိုက်သည်။

လင်းယွမ်က သူတို့ကို ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး လက်ထဲရှိ ဝူယောင်ပန်းကို အောက်သို့ ချပေးလိုက်သည်။

ဝူယောင်ပန်း၏ မျက်နှာက ပြာနှမ်းနေပြီး မျက်လုံးတစ်စုံမှလွဲ၍ ခန္ဓာကိုယ် တစ်ခုလုံးရှိ မည်သည့်နေရာကိုမျှ လှုပ်ရှား၍ မရတော့ပေ။

လင်းယွမ်က လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ဝူယောင်ပန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ ရေခဲတုံးများက လျင်မြန်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

"ဝူယောင်ပန်း"

ကျိုးချင်းမင်က ဝူယောင်ပန်းကို မြင်လိုက်သည်နှင့် ချက်ချင်း ပြေးလာပြီး ကြမ်းတမ်းသော မျက်နှာထားဖြင့် ပြင်းထန်စွာ ကန်ကျောက်လိုက်သည်။

"ဖုန်း"

ဝူယောင်ပန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်က မြေပြင်ပေါ်တွင် တစ်ပတ်လိမ့်သွားပြီး လှုပ်ရှား၍ မရဘဲ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားသည်။

ကျိုးချင်းမင်က ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။ "သောက်ခွေး... မင်းက ဘုရားသားတော် မဟုတ်ဘူးလား... လာလေ... လာခဲ့စမ်းပါ"

တင်းယန်က ထိုမြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း သံသယဖြင့် လင်းယွမ်ကို မေးလိုက်သည်။ "ရှင် သူ့ကို ဘယ်လိုလုပ် ခေါ်လာတာလဲ"

လင်းယွမ်က လေးနက်သော အသံဖြင့် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ "ဒီလူ့ဆီမှာ ကြီးမားတဲ့ လျှို့ဝှက်ချက် ရှိတယ်... ငါ့ကို မြင်တော့ သူက အဖမ်းခံရမယ့်အစား သေဖို့ကိုတောင် ရွေးချယ်ချင်နေသေးတာ... ငါ ထင်တာတော့ သူ့ပါးစပ်ကနေ ဒီဟင်းလင်းပြင် ခေါက်ချိုးနယ်မြေရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်နဲ့ သူ မသေနိုင်တဲ့ အကြောင်းရင်းကို မေးလို့ ရနိုင်လောက်တယ်"

တင်းယန်က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး "မရရအောင်မေး" ဟု ပြောလိုက်သည်။

လင်းယွမ်က ခေတ္တမျှ စဉ်းစားလိုက်ပြီး "အင်း" ဟု ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

ကျိုးချင်းမင်က ချက်ချင်း ဝင်ပြောလိုက်သည်။ "ဆရာလင်း... ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်တာက ကျွန်တော်အကျွမ်းဆုံးပဲ... ကျွန်တော့်တာဝန်ထားလိုက်"

လင်းယွမ်က မျက်နှာဖြူရော်နေသော ဝူယောင်ပန်းကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီး ခေါင်းကို ညင်သာစွာ ညိတ်ပြလိုက်သည်။ "ကောင်းပြီ... ခင်ဗျားကိုပဲ လွှဲပေးလိုက်မယ်"

"အရင်ဆုံး သူ မသေနိုင်တဲ့ အစွမ်းက ဘာလဲဆိုတာကို မေးကြည့်... နောက်ပြီး သူက ဒီဟင်းလင်းပြင် ခေါက်ချိုးနယ်မြေကနေ ထွက်သွားမယ့် နည်းလမ်းကို သိလား... အပြင်ကိုရော ထွက်ဖူးလားဆိုတာပါ မေးကြည့်လိုက်"

"ပြီးတော့ လီချင်းဟွာ ဘယ်မှာလဲဆိုတာကိုပါ ပြောလာအောင် အတင်းအကျပ် မေးလိုက်"

ကျိုးချင်းမင်က တုံ့ဆိုင်းခြင်း အလျဉ်းမရှိဘဲ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီးနောက် ကြမ်းတမ်းစွာ ပြုံးလိုက်ကာ ဝူယောင်ပန်းကို ဆွဲကိုင်၍ စတင် စစ်မေးတော့သည်။

လင်းယွမ်က သတိပေးလိုက်သည်။ "အရင်ဆုံး သူ့သွားတွေကို ချိုးပစ်လိုက်... မဟုတ်ရင် သူ လျှာကိုက်လိမ့်မယ်"

ကျိုးချင်းမင်က ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ချက်ချင်း ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး "ကောင်းပါပြီ" ဟု ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

သူက လက်ဖဝါးဖြင့် ရိုက်ချလိုက်ရာ 'ဖြန်း' ခနဲ အသံနှင့်အတူ ဝူယောင်ပန်း၏ မျက်နှာပေါ်သို့ တိုက်ရိုက် ကျရောက်သွားသည်။

ချက်ချင်းပင် ဝူယောင်ပန်း၏ ပါးစပ်ထဲရှိ သွားများအားလုံးက ရိုက်ချက်ကြောင့် အပြင်သို့ ထွက်ကျလာတော့သည်။

သူ၏ မျက်နှာတစ်ခြမ်းလုံးက ဖောင်းအစ်လာပြီး မျက်လုံးများမှာလည်း အက်ကွဲကြောင်း တစ်ခုလို ကျုံ့ဝင်သွားတော့သည်။

"ဝူး... ဝူး..."

ဝူယောင်ပန်းက ပါးစပ်ကို ဟကာ နာကျင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး ပါးစပ်ထဲမှ သွားများနှင့် သွေးရည်များ အားလုံးကို ထွေးထုတ်လိုက်သည်။

လင်းယွမ်က သူ၏ အသံကြိုး ထိန်းချုပ်မှုကို လွှတ်ပေးလိုက်သော်လည်း ရုပ်သေးကြိုးမျှင်၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင် ဝူယောင်ပန်း၏ အခြား မည်သည့်နေရာကိုမျှ လှုပ်ရှား၍ မရနိုင်ပေ။

ကျိုးချင်းမင်က ကြမ်းတမ်းစွာ ပြုံးလိုက်ရင်း ဓားမြှောင်ကို ဆွဲထုတ်ကာ အေးစက်စက် ရယ်မောလိုက်သည်။ "ဘုရားသားတော်... အသင့်ဖြစ်ပြီလား"

"မင်းက သေရမှာကို မကြောက်ပေမဲ့ နာကျင်ရမှာကိုတော့ ကြောက်လိမ့်မယ်လို့ ငါ ထင်တယ်"

"အတော်ပဲ... ငါ့မှာ ဒီကိစ္စနဲ့ ပတ်သက်ပြီး သီးသန့် လက်ရာလေးတွေ ရှိတယ်"

သူ၏ ဓားမြှောင်က ဝူယောင်ပန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် လှည့်ပတ်နေပြီး စတင်နိုင်မည့် နေရာကို ရွေးချယ်နေပုံရသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကျိုးချင်းမင်က မိစ္ဆာတစ်ကောင်ကဲ့သို့ တိုးညင်းသော အသံဖြင့် မေးလိုက်သည်။ "လူတစ်ယောက်ရဲ့ အရေပြားကို အလွှာဘယ်နှစ်လွှာအထိ ခွာလို့ရလဲဆိုတာ မင်း သိလား"

"ဘယ်အလွှာက အနာကျင်ဆုံးလဲဆိုတာ မင်း သိလား"

"နာကျင်မှုကို ခံစားရတဲ့ အာရုံကြောက ဘယ်အလွှာမှာ ပုန်းနေလဲဆိုတာ မင်း သိလား"

"ဟက်... မသိဘူးလား... ကိစ္စမရှိပါဘူး... ခဏနေရင် မင်း သိလာတော့မှာပါ"

"ငါ အရင်ဆုံး မင်းရဲ့ အမွေးတွေကို ရိတ်ပေးမယ်"

"ရွှပ်... ရွှပ်"

ကျိုးချင်းမင်၏ ဓားမြှောင်က ဝူယောင်ပန်း၏ အရေပြားပေါ်တွင် ဖြည်းညင်းစွာ ပွတ်တိုက်သွားသည်။

ထက်မြက်လှသော ဓားမြှောင်က သူ၏ အမွေးအမျှင်များကို အလွယ်တကူပင် ရှင်းလင်းသွားစေသည်။

တမင်တကာ လုပ်ခြင်းလား မသိသော်လည်း ကျိုးချင်းမင်၏ လက်က ရုတ်တရက် တုန်ယင်သွားသည်။

"ရွှစ်"

ချက်ချင်းပင် ဓားမြှောင်က ဝူယောင်ပန်း၏ အရေပြား တစ်နေရာကို ဖြတ်တောက်သွားပြီး ဟပြဲသွားသော အရာတစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။

ထိုအခိုက် သွေးများက တစ်ဟုန်ထိုး ပန်းထွက်လာပြီး ဝူယောင်ပန်း တစ်ကိုယ်လုံးမှာလည်း လျှပ်တစ်ပြက် ပြင်းထန်စွာ တုန်ယင်သွားတော့သည်။

လင်းယွမ်၏ ရုပ်သေးကြိုးမျှင်သည်ပင် ဤကဲ့သို့သော ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ တုန်ယင်မှုကို မထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့ပေ။

ဝူယောင်ပန်း၏ တုန်ယင်နေသော အော်ဟစ်သံကိုသာ ကြားလိုက်ရသည်။ "မင်း... မင်း သတ်ချင်ရင်လည်း သတ်လိုက်ပါတော့"

"ဟက်... ဆောရီး... ဆောရီး... လက်တုန်သွားလို့ပါ... ဒါပေမဲ့လည်း ကိစ္စမရှိပါဘူး... ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် အရေခွံ ခွာရမှာဆိုတော့ နည်းနည်းဟဖို့လည်း လိုတာပဲလေ"

"အနှေးနဲ့အမြန်က အတူတူပါပဲ"

ကျိုးချင်းမင်၏ စကားများကြောင့် ဝူယောင်ပန်း၏ မျက်နှာက ဖြူရော်သွားသည်အထိ ထိတ်လန့်သွားတော့သည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် သူက ရုတ်တရက် အသနားခံလာတော့သည်။

"မလုပ်ပါနဲ့... လျှောက်မလုပ်ပါနဲ့... မင်း မေးပါ... ငါ အကုန် ပြောပြပါ့မယ်... မင်း မေးပါ"

ဝူယောင်ပန်း၏ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခံနိုင်ရည်က လျှပ်တစ်ပြက်အတွင်း ပြိုကျသွားတော့သည်။

သူက တစ်ခါမှ သေရမည်ကို မကြောက်သောသူ မဟုတ်ခဲ့ပေ။

သူ့တွင် ဤကဲ့သို့သော အထူးစွမ်းရည် ရှိနေသောကြောင့်သာ သေရမည်ကို မကြောက်သကဲ့သို့ ဖြစ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် သူ၏ စိတ်နှလုံးက အနည်းငယ်မျှပင် ခိုင်မာမှု မရှိပေ။

ကျိုးချင်းမင်က ဆွံ့အသွားပြီး ဝူယောင်ပန်း ဤမျှ လျင်မြန်စွာ အရှုံးပေးလိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့ပေ။

ခဏတာမျှ သူ၏ ခွန်အားများကို ထုတ်ဖော်ခွင့် မရလိုက်သကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

ထိုအချိန်တွင် လင်းယွမ်က လျှောက်လာပြီး ကျိုးချင်းမင်၏ ပခုံးကို ပုတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်တော်ပဲ မေးလိုက်ပါ့မယ်"

ကျိုးချင်းမင်က ဘာမှမပြောဘဲ ဘေးသို့ ဖယ်ပေးလိုက်သည်။

လင်းယွမ်က ဝူယောင်ပန်းကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။ "ပြောစမ်း... မင်းရဲ့ အစွမ်းက တကယ်တော့ ဘာအစွမ်းလဲ"

ဝူယောင်ပန်း၏ မျက်နှာက ဖြူရော်နေပြီး ပါးစပ်ကို လှုပ်ရှားကာ သူ၏ စွမ်းရည်ကို နောက်ဆုံးတွင် ဝန်ခံလိုက်တော့သည်။

"ငါ့... ငါ့ရဲ့ အစွမ်းက တကယ်တော့ ပြန်လည်ကုသခြင်း အမျိုးအစား အစွမ်းတွေနဲ့ ဘာမှ မသက်ဆိုင်ပါဘူး"

ဆက်ရန်...