အခန်း (၄၀၉-၄၁၁)

အခန်း (၄၀၉)- မူရူရွှယ်၏ သတိပေးချက်နှင့် မြေအောက် ရှေးဟောင်း စစ်မြေပြင်

~“လူတစ်ယောက်နဲ့ တွေ့မလို့ ဟုတ်လား...”

“ဘယ်သူနဲ့ တွေ့မှာပါလိမ့်...”

“ချစ်သူနဲ့ သွားတွေ့တာတော့ မဟုတ်ပါဘူးနော်...”

ပိုင်ချွန်းဖုန်း နှင့် ကျိဝူရွှမ် တို့သည် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ပြန်ကြည့်လိုက်မိကြပြီး စိတ်ထဲတွင် ထိုအတွေးကိုယ်စီ ဝင်နေကြသည်။

“ဝှစ်...”

မူရူရွှယ် သည် တွေးတောနေကြသော ထိုလူငယ်နှစ်ဦးကို ဂရုမစိုက်ဘဲ သူမ၏ အစေခံမလေး (၄) ဦးကို ပြန်လွှတ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူမတစ်ဦးတည်း ကောင်းကင်သို့ ပျံတက်သွားပြီး တောက်ပသော အဖြူရောင် အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ အဝေးသို့ ထွက်ခွာသွားလေတော့သည်။

မြူခိုးဂိုဏ်း ၏ ယာယီတည်းခိုရာ စံအိမ်တွင် ဖြစ်သည်။

ယဲ့ဖုန်း၊ အကြီးအကဲ ဟုန်မုံ၊ ကုန်းချင်းချိုး၊ လီဇီလုံ နှင့် ချူယွင်အာ တို့သည် သစ်ပင်ရိပ်အောက်တွင် ထိုင်ကာ လက်ဖက်ရည် သောက်နေကြသည်။ သူတို့သည် တပည့်များအတွက် အလွဲအချော်များ မရှိစေရန် နတ်ဆိုးသတ်ဖြတ်ပွဲ ၏ အသေးစိတ် အချက်အလက်များကို ဆွေးနွေးနေကြခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

“ဒုန်း...”

ကျက်သရေရှိလှသော လူပုံရိပ် တစ်ခု ကောင်းကင်မှ ဆင်းသက်လာပြီး လူတိုင်း၏ မြင်ကွင်းထဲသို့ ရောက်ရှိလာသည်။

“ဂိုဏ်းချုပ်ယဲ့ ဆီကို ဧည့်သည်လာနေတယ် ထင်တယ်...” အကြီးအကဲ ဟုန်မုံ က ဆွဲဆောင်မှုရှိသော အပြုံးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ သူမသည် နေရာမှ ဖြည်းညှင်းစွာ ထရပ်လိုက်ရာ ပါးလျသော ဝတ်ရုံစသည် လေထဲတွင် လွင့်ပျံသွားပြီး မွှေးပျံ့သော ရနံ့များ ထွက်ပေါ်လာ၏။

သူမသည် ယဲ့ဖုန်း ကို ကြည့်ကာ ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။

“ဂိုဏ်းချုပ်ယဲ့... ဧည့်သည် ရှိနေတာဆိုတော့ ကျွန်မ အရင် သွားနှင့်ပါတော့မယ်...”

“ဂိုဏ်းချုပ်... ကျွန်မတို့လည်း အရင်က အစီအစဉ်အတိုင်းပဲ လုပ်ဆောင်လိုက်ပါ့မယ်...” ကုန်းချင်းချိုး လည်း ထရပ်လိုက်သည်။

သူမသည် ချူယွင်အာ နှင့် လီဇီလုံ တို့ကို ခေါ်ဆောင်ကာ ထွက်ခွာသွား၏။

မကြာမီ ထိုသစ်ပင်ကြီးအောက်တွင် ယဲ့ဖုန်း နှင့် မူရူရွှယ် တို့ နှစ်ဦးတည်းသာ ကျန်ရစ်တော့သည်။

“ဂိုဏ်းချုပ်ယဲ့ နဲ့ တွေ့ရတာ ဝမ်းသာပါတယ်...”

မီတာအနည်းငယ် အကွာတွင် ရပ်လျက် မူရူရွှယ် က ကျက်သရေရှိစွာ အရိုအသေပြုလိုက်၏။

ယဲ့ဖုန်း သည် သူမ ရုတ်တရက် ရောက်လာမှုအပေါ် ဝေခွဲမရ ဖြစ်နေသော်လည်း လက်ဖက်ရည်ခွက် အသစ်တစ်ခွက်ကို ထုတ်ပေးလိုက်ပြီး ဘေးရှိ ကျောက်စားပွဲနှင့် ထိုင်ခုံကို ညွှန်ပြလိုက်သည်။

“ထိုင်ပါဦး...”

မူရူရွှယ် သည် တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ ယဲ့ဖုန်း ၏ မျက်နှာချင်းဆိုင်တွင် ဝင်ထိုင်လိုက်သည်။

“လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ရက်က ဖြစ်ပျက်ခဲ့တဲ့ အကြောင်းတွေကို ကျွန်မ ကြားသိရပါတယ်... ဂိုဏ်းချုပ်ယဲ့ က ခရိုင်ဘုရင်မြို့တော် ရဲ့ ရှေးဟောင်း သူရဲကောင်း ဝိညာဉ်စွမ်းအား တွေရဲ့ အသိအမှတ်ပြုမှုကို ရရှိပြီး ရွှေရောင် သူရဲကောင်း ဝိညာဉ်စွမ်းအား တွေကို စုစည်းနိုင်ခဲ့တယ်ဆိုတာလေ... အဲဒီစွမ်းအားတစ်ခုတည်းနဲ့တင် မူလနတ်ဘုရား အဆင့် ကို တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့တာက တကယ့်ကို အားကျစရာပါပဲရှင်...” မူရူရွှယ် က ချီးကျူးလိုက်သည်။

ယဲ့ဖုန်း က ပြုံးလိုက်သည်။

“ဓားကလေး က ကျွန်တော့်ကို ချီးကျူးစကား ပြောဖို့သက်သက်နဲ့ ဒီလောက် အဝေးကြီးကနေ လာခဲ့တာတော့ မဟုတ်လောက်ဘူး မဟုတ်လား... ကျွန်တော်တို့က သူစိမ်းတွေလည်း မဟုတ်တော့ဘူးဆိုတော့... လိုရင်းကိုပဲ တိုက်ရိုက် ပြောကြတာပေါ့...”

“ဂိုဏ်းချုပ်ယဲ့ က တကယ့်ကို ပွင့်လင်းတာပဲနော်...” မူရူရွှယ် က အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

“ကျွန်မ ဒီနေ့ လာရတဲ့ အကြောင်းရင်းက နှစ်ချက် ရှိပါတယ်... ပထမတစ်ခုက နတ်ဆိုးသတ်ဖြတ်ပွဲ မှာ ပါဝင်ပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် လေ့ကျင့်ဖို့ပါ... ဒုတိယ အချက်ကတော့ နတ်ဆိုးချုပ်နှောင်မျှော်စင် နဲ့ ပတ်သက်တဲ့ ကိစ္စတစ်ခုကို ဂိုဏ်းချုပ်ယဲ့ ကို ပြောပြချင်လို့ပါ...”

“နတ်ဆိုးချုပ်နှောင်မျှော်စင် နဲ့ ပတ်သက်ပြီး ဘာများလဲဗျ...” ယဲ့ဖုန်း မေးမြန်းလိုက်သည်။

ဒါက သူ အလွန် စိတ်ဝင်စားနေသော အကြောင်းအရာ တစ်ခု ဖြစ်ပါ၏။

လွန်ခဲ့သော တစ်ခေါက်က သူသည် အမျိုးသမီးအသွင် ရုပ်ဖျက်ကာ မျက်နှာတစ်ထောင် နတ်ဆိုးဘုရင် နှင့်အတူ ကျောက်မဲ ကန္တာရ မြေအောက်သို့ စိမ့်ဝင်ခဲ့ဖူးသည်။ ကောင်းကင်ဝါးမြို နတ်ဆိုးဂိုဏ်း ၏ ဂိုဏ်းချုပ်ဟောင်း နှင့် အထွတ်အထိပ် အကြီးအကဲ (၁၂) ဦးကို တွေ့ဆုံခဲ့ပြီး၊ ပိတ်လှောင်ခံထားရသော အသားတောင် မိစ္ဆာကောင်ကြီး၊ ရှေ့ဖြစ်ဟော နှင့် အခြားသော ထူးခြားဖြစ်စဉ်များကို မြင်တွေ့ခဲ့ရသဖြင့် သူ့အမြင်များ ကျယ်ပြန့်ခဲ့ရသည် မဟုတ်ပါလား။

“နတ်ဆိုးချုပ်နှောင်မျှော်စင် ရဲ့ ဖောက်ပြန်ပြောင်းလဲမှုက သိပ်မဝေးတော့ဘူး ထင်တယ်...” မူရူရွှယ် သည် ခေတ္တမျှ တွန့်ဆုတ်နေပြီးမှ ပြောလိုက်သည်။

ယဲ့ဖုန်း ၏ အကြည့်များ စူးရှသွား၏။

“ဘာလို့ အဲဒီလို ပြောရတာလဲဗျ...”

“ဘိုးဘေး လင်မြောင် က ဟင်းလင်းပြင်ချိုးဖျက် အဆင့် ကို တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့ပြီး အစွမ်းထက်တဲ့ ဓမ္မရုပ်သွင် ကို စုစည်းနိုင်ခဲ့သလို ဧကရာဇ် တစ်ပါးလို ဖြစ်တည်လာခဲ့တယ်... ရှေးဟောင်း သူတော်စင် ကျောင်းယန် ကလည်း ကောင်းကင်ကနေ ကောင်းကင်နှင်းရည် တွေ ရွာသွန်းပေးခဲ့တယ်... ဒါက ကျွန်မတို့အတွက် ကံကောင်းမှုကြီး ဖြစ်ပေမယ့် နတ်ဆိုးချုပ်နှောင်မျှော်စင် ရဲ့ နောက်ကွယ်က အင်အားစုတွေရဲ့ တိုးတက်မှုကိုလည်း မြန်ဆန်သွားစေခဲ့တယ်လေ... ဖြစ်နိုင်တာကတော့ နောက်ထပ် (၁၄) ရက်တောင် မပြည့်ခင်မှာတင် ကပ်ဘေးကြီး ဆိုက်ရောက်လာနိုင်ပါတယ်...” မူရူရွှယ် က ပြောလိုက်သည်။

ယဲ့ဖုန်း က ဆက်လက် စူးစမ်းလိုက်၏။

“မင်း နောက်ထပ် အိပ်မက် တစ်ခု ထပ်မက်ပြန်ပြီလား...”

“ဟုတ်ပါတယ်... မနေ့ညက ကျွန်မရဲ့ မောင်လေးက အိပ်မက်ထဲမှာ လာပြောသွားတယ်... သိပ်မကြာခင်မှာပဲ နတ်ဆိုးချုပ်နှောင်မျှော်စင် က လူသားစားတဲ့ မိစ္ဆာကောင်ကြီး ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်တဲ့... ဂိုဏ်းချုပ်ယဲ့... သတိထားပါဦးရှင်...” မူရူရွှယ် က လေးနက်စွာ ပြောလိုက်သည်။ သူမ ပုံစံမှာ လိမ်ညာနေပုံ မရပေ။

“နတ်ဆိုးချုပ်နှောင်မျှော်စင် အတွက် စိုးရိမ်နေစရာ မလိုပါဘူး...” ယဲ့ဖုန်း က ခေါင်းခါပြလိုက်သည်။

ကောင်းကင်ဝါးမြို နတ်ဆိုးဂိုဏ်း ထံသို့ လွန်ခဲ့သော အကြိမ်က စိမ့်ဝင်ခဲ့စဉ် ရရှိခဲ့သော အချက်အလက်များနှင့် ရေပေါ်ဖြူမြို့တော် အပျက်အစီးများ အောက်မှ ရရှိခဲ့သော မှတ်တမ်းများကို ပေါင်းစပ်ကြည့်လိုက်ရာ၊ သူသည် ကောင်းကင်ဝါးမြို နတ်ဆိုးဂိုဏ်း ၏ လျှို့ဝှက်ချက်များကို ဖော်ထုတ်နိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

နှစ်ပေါင်း ရာချီ ကြာမြင့်ခဲ့သော အစီအစဉ်အပြီးတွင် နတ်ဆိုးချုပ်နှောင်မျှော်စင် သည် မရေမတွက်နိုင်သော မိစ္ဆာချီ များကို စုဆောင်းမိနေပြီ ဖြစ်ရာ၊ အားပြင်းသော အသားတောင် မိစ္ဆာကောင်ကြီး များကို မွေးဖွားပေးရန် လုံလောက်နေပြီ ဖြစ်၏။

အကယ်၍ သူသည် ယခုအချိန်တွင် ကျောက်မဲ ကန္တာရ ကို သွားရောက် တိုက်ခိုက်မည် ဆိုလျှင်တောင်မှ အချိန်နှောင်းသွားခဲ့ပြီပင်။

ကောင်းကင်ဝါးမြို နတ်ဆိုးဂိုဏ်း ၏ အစီအစဉ်မှာ နောက်ဆုံးအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေခဲ့ပြီ မဟုတ်ပါလား။

ယဲ့ဖုန်း ၏ အမြင်အရမူ လက်ရှိ အကောင်းဆုံး မဟာဗျူဟာမှာ သွားရောက် တိုက်ခိုက်ရန် မဟုတ်ဘဲ၊ ကောင်းကင်ဝါးမြို နတ်ဆိုးဂိုဏ်း လှုပ်ရှားလာမည့် အချိန်ကို စောင့်ဆိုင်းရန်သာ ဖြစ်သည်။

ဤနည်းဖြင့် သူသည် အခြေအနေကို ပိုမို ထိန်းချုပ်နိုင်ပေလိမ့်မည်။

“နတ်ဆိုးချုပ်နှောင်မျှော်စင် အတွက် စိုးရိမ်စရာ မလိုဘူး ဟုတ်လား...” မူရူရွှယ် တစ်ယောက် လုံးဝကို ဝေခွဲမရ ဖြစ်သွားရ၏။

သူမသည် အရာရာကို ထိန်းချုပ်ထားနိုင်ပုံရပြီး တည်ငြိမ်သော ယုံကြည်မှုများ ထွက်ပေါ်နေသည့် ယဲ့ဖုန်း ကို စိုက်ကြည့်လိုက်မိသည်။

‘ဒါက တကယ့် ပညာရှင်အစစ်အမှန် ရဲ့ အသွင်အပြင် ဖြစ်ရမယ်...’ မူရူရွှယ် စိတ်ထဲမှ တွေးတောလိုက်သည်။

မူလနတ်ဘုရား အဆင့် မဟာတန်ခိုးရှင် တစ်ဦး ဖြစ်သလို၊ မြင့်မြတ်သော လေဓားဂိုဏ်း၊ ဓားဘုရင်ဂိုဏ်း၊ ကျွန်းပေါင်းတစ်သောင်း မဟာမိတ် နှင့် ခရိုင်ဘုရင်မြို့တော် ဟူသော ကြယ်နှစ်ပွင့်အဆင့် အင်အားစု (၄) ခုစလုံးထက် သာလွန်နေသူ ဖြစ်ရာ၊ သူသည် အမှန်တကယ်ပင် တည်ငြိမ်စွာ နေထိုင်နိုင်ပေလိမ့်မည်။

သူသည် ရှေ့ဖြစ်ဟော မျိုးနွယ်စု နှင့် ပတ်သက်သော ကိစ္စရပ်များကို သိရှိထားပြီး ဖြစ်ပေသည်။

သို့သော် မူရူရွှယ် သည် သူ့ဆွေမျိုး မဟုတ်သလို သူ လုံးဝ ယုံကြည်ရသူလည်း မဟုတ်သေးသဖြင့်၊ ထိုလျှို့ဝှက်ချက်များကို ဖွင့်ဟပြောရန် ယဲ့ဖုန်း အစီအစဉ် မရှိသေးပေ။

“မင်း မသိသေးတဲ့ အချက်တွေ အများကြီး ရှိပါသေးတယ်...”

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ မူရူရွှယ် မှာ ပို၍ပင် နားမလည်နိုင် ဖြစ်သွားရတော့၏။

“ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ်... နတ်ဆိုးချုပ်နှောင်မျှော်စင် နဲ့ ပတ်သက်ရင် အခု ကျွန်တော်တို့ လုပ်ရမှာက အခြေအနေကို စောင့်ကြည့်ဖို့ပဲ... အချိန် တစ်ခု ကြာပြီးရင်တော့ ခရိုင်ဘုရင် ရှုချန်ကျွင်း နဲ့ မဟာမိတ်ခေါင်းဆောင်ကြီး မိုထျန်းလုံ တို့လို ထိပ်တန်း ဝိညာဉ်ပင်လယ်အဆင့် ပညာရှင်တွေက မူလနတ်ဘုရား အဆင့် ကို ချိုးဖျက်နိုင်ကြလိမ့်မယ်... အဲဒီအချိန်ကျရင် သူတို့ရဲ့ အကူအညီနဲ့ဆိုရင် နတ်ဆိုးချုပ်နှောင်မျှော်စင် ရဲ့ ပူးပေါင်းကြံစည်မှုတွေက ဘာမှ မဟုတ်တော့ပါဘူး...”

ယဲ့ဖုန်း က ပြောလိုက်ပြီး လက်ဖက်ရည် တစ်ငုံ သောက်လိုက်သည်။

မူရူရွှယ် သည် စားပွဲပေါ်ရှိ ဝိညာဉ်လက်ဖက်ရည် ကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီးနောက် ယဲ့ဖုန်း ၏ စကားကို ပြန်လည် စဉ်းစားနေမိသည်။

သူမသည် ဉာဏ်ထက်မြက်သူ ဖြစ်ရာ ယဲ့ဖုန်း တစ်ခုခုကို ဖုံးကွယ်ထားကြောင်း ရိပ်မိသည်။

သို့သော် မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ၊ ယဲ့ဖုန်း သာ ကူညီမည်ဆိုပါက နတ်ဆိုးချုပ်နှောင်မျှော်စင် နောက်ကွယ်မှ အင်အားစုများသည် ဒုက္ခပေးနိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်ကြောင်း သူမ ယုံကြည်လိုက်သည်။

“ဒါဆိုရင် ကျွန်မကို ခွင့်ပြုပါဦးရှင်...”

မူရူရွှယ် သည် ဖြည်းညှင်းစွာ ထရပ်လိုက်ပြီး ယဲ့ဖုန်း ကို အရိုအသေပြုကာ ကောင်းကင်သို့ ပျံတက်သွားလေတော့သည်။ ကျက်သရေရှိလှသော သူမ၏ ကျောပြင်သာ ကျန်ရစ်ခဲ့တော့၏။

“နောက်ဆုံးတော့ သူ့ကို ပြန်လွှတ်နိုင်ခဲ့ပြီ...”

ယဲ့ဖုန်း သက်ပြင်းတစ်ချက်ကို အသာအယာ ချလိုက်မိသည်။

နတ်ဆိုးချုပ်နှောင်မျှော်စင် ကိစ္စတွင် မူရူရွှယ် သည် အနည်းငယ် စိတ်လိုက်မာန်ပါ လုပ်ဆောင်တတ်သည်ဟု သူ ခံစားရ၏။ သူမသည် မြင့်မြတ်သော လေဓားဂိုဏ်း ၏ မဟာအကြီးအကဲ နောက်ကွယ်တွင် ကောင်းကင်ဝါးမြို နတ်ဆိုးဂိုဏ်း ၏ ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအားများ ဖုံးကွယ်နေသည်ကို လုံးဝ မသိရှိထားချေ။

ထို့ပြင် ပို၍ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်လှသော ရှေ့ဖြစ်ဟော မျိုးနွယ်စု လည်း ရှိနေသေးသည် မဟုတ်ပါလား။

‘ရှေ့ဖြစ်ဟော မျိုးနွယ်စု က အရာရာကို တွက်ချက်နိုင်တယ်... ပြီးတော့ ကောင်းကင်ဝါးမြို နတ်ဆိုးဂိုဏ်း ရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်ဟောင်း ကလည်း ရှေ့ဖြစ်ဟော တွေရဲ့ အမွေအနှစ်ကို ရရှိထားပြီးသားပဲ... အခုလောလောဆယ်မှာတော့ စိတ်မထင်တိုင်း မလှုပ်ရှားတာ အကောင်းဆုံးပဲ... မဟုတ်ရင် ကျုပ်တို့ အစီအစဉ်တွေ တွက်ချက်ခံရလိမ့်မယ်...’ ယဲ့ဖုန်း တွက်ဆလိုက်မိသည်။

အကောင်းဆုံး မဟာဗျူဟာကတော့ စောင့်ကြည့်ဖို့ပါပဲ။

ပြီးမှ ပြိုင်ဘက်ကင်းတဲ့ စွမ်းအားနဲ့ အခြေအနေကို ရိုက်ခွဲပစ်ရမယ်။

ထိုသို့ တွေးမိရင်း ယဲ့ဖုန်း သည် ဟူဖေးဖေး ၏ အကူအညီဖြင့် ကောင်းကင်ဝါးမြို နတ်ဆိုးဂိုဏ်း ကို သွားရောက် တိုက်ခိုက်မည့် အစီအစဉ်ကိုပါ ဖျက်သိမ်းလိုက်ပြီး၊ မပြောင်းလဲသော စိတ်ဓာတ်ဖြင့် ပြောင်းလဲမှုများကို ရင်ဆိုင်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

...

(၃) ရက် ကြာပြီးနောက်၊

နတ်ဆိုးသတ်ဖြတ်ပွဲ သည် နောက်ဆုံးတွင် စတင်တော့မည် ဖြစ်သည်။

ခရိုင်ဘုရင်မြို့တော် ၏ အလယ်ဗဟိုတွင် ဖြစ်၏။

မိုင် (၁၀) ကျော် ကျယ်ဝန်းသော အပြာရောင် အုတ်ခဲများ ခင်းကျင်းထားသည့် ရင်ပြင်ကြီးကို ဒဏ္ဍာရီလာ သားရဲရုပ်များ ထွင်းထုထားသည့် အဖြူရောင် ကျောက်တိုင်များစွာဖြင့် ဝန်းရံထားသည်။

ဤအချိန်တွင် ယဲ့ဖုန်း သည် တပည့်များစွာနှင့်အတူ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။

မြူခိုးဂိုဏ်း သာမက အခြားသော ဂိုဏ်းပေါင်း ထောင်ချီ ရောက်ရှိနေကြပြီး၊ အများစုမှာ အဆင့်မြင့် ဂိုဏ်းများ ဖြစ်ကြကာ ကျန်ရှိသူများမှာ ကြယ်တစ်ပွင့်အဆင့် ဂိုဏ်းပေါင်း ရာနှင့်ချီ၍ ပါဝင်ကြသည်။

“ဂိုဏ်းချုပ်ယဲ့... ဒီရင်ပြင်ကတော့ တစ်ချိန်တုန်းက မြေအောက် ရှေးဟောင်း စစ်မြေပြင် ဆီကို ဦးတည်ခဲ့တဲ့ တွင်းကြီးပါပဲ... အခုတော့ ဒါကို ‘ရှေးဟောင်း စစ်မြေပြင် အဝင်ဝ’ လို့ အမည်ပေးပြီး ပြုပြင်ထားတာပါ... ဟို ကျောက်တိုင်တွေပေါ်က ရုပ်လုံးတွေကို ကြည့်ပါဦး... အဲဒါတွေက အတိတ်တုန်းက ပေါ်ထွက်ခဲ့ဖူးတဲ့ မြေကမ္ဘာခြား မျိုးနွယ် တွေရဲ့ ပုံတွေပါရှင်...”

အကြီးအကဲ ဟုန်မုံ သည် ယဲ့ဖုန်း ဘေးတွင် ရပ်လျက် တစ်ခုချင်းစီကို လိုက်လံ ရှင်းပြနေ၏။

“ဒါတွေက မြေကမ္ဘာခြား မျိုးနွယ် တွေပေါ့လေ... တော်တော်လေး စုံလင်တာပဲ...” ယဲ့ဖုန်း က ကျောက်တိုင်များကို ကြည့်ရင်း မှတ်ချက်ပေးလိုက်သည်။

ကျောက်တိုင်များပေါ်တွင် အမျိုးမျိုးသော မြေကမ္ဘာခြား မျိုးနွယ် များကို ရေးဆွဲထား၏။

ခြုံငုံကြည့်လိုက်လျှင် သူတို့သည် မြေပြင်ပေါ်ရှိ နတ်ဆိုးသားရဲများနှင့် ဆင်တူသော်လည်း ပိုမို ရက်စက် ကြမ်းကြုတ်ကာ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှပြီး၊ အလွန်အမင်း ဆိုးရွားသော ပတ်ဝန်းကျင်နှင့် ဖောက်ပြန်ပြောင်းလဲမှုများတွင် ပိုမို အသားကျနေကြသူများ ဖြစ်ပေသည်။

အဆင့်တူချင်း တိုက်ခိုက်မည် ဆိုပါက သူတို့သည် သာမန် နတ်ဆိုးသားရဲများထက် ပိုမို သန်မာကြသည်။

ရှေးဟောင်း စစ်မြေပြင် အဝင်ဝ ရင်ပြင် အနီးတွင် ချင်းယွင် ကျန်းရန် နှင့် ချင်းယွင်ဂိုဏ်း သား ဒါဇင်ပေါင်းများစွာ ရပ်နေကြသည်။ သူတို့သည် ယဲ့ဖုန်း နှင့် သူ့အဖွဲ့ကို စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် လှမ်းကြည့်နေကြပြီး မျက်နှာများတွင် ထိတ်လန့်မှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။

“ဂိုဏ်းချုပ်... ကျုပ်တို့ မြူခိုးဂိုဏ်း ကို သွားရန်စမိခဲ့တာဆိုတော့... တစ်နေ့ကျရင် ယဲ့ဖုန်း က ကျုပ်တို့ကို ရိုက်သတ်ပစ်မှာ မဟုတ်ဘူးလား...” အကြီးအကဲ တစ်ဦးက တုန်တုန်ယင်ယင်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။

“မဖြစ်နိုင်ပါဘူး...” ချင်းယွင် ကျန်းရန် ပြန်ပြောရင်း တံတွေးတစ်လုပ် မျိုချလိုက်မိသည်။

သူ့ခန္ဓာကိုယ်မှ မည်သည့် အစွမ်းထက် အရှိန်အဝါမျှ ထွက်မနေသော ယဲ့ဖုန်း ကို ကြည့်ရင်း၊ ထိုလူက မူလနတ်ဘုရား အဆင့် မဟာတန်ခိုးရှင် တစ်ယောက် ဖြစ်နေသည်ဆိုသည်ကို သူ လုံးဝ တွေးမရနိုင်အောင် ဖြစ်နေရ၏။

‘သူက သာမန်လူ မဟုတ်ဘဲ မဟာတန်ခိုးရှင် တစ်ယောက် ဖြစ်နေတာကို... အရှိန်အဝါ တစ်စက်မှ ထွက်မနေဘူး... အမြဲတမ်း လူအေး ဟန်ဆောင်ပြီး လူသတ်တတ်တဲ့ ကောင်... တကယ် မုန်းဖို့ ကောင်းလိုက်တာ...’

ယဲ့ဖုန်း ကို မယှဉ်နိုင်မှန်း သိထားသဖြင့် ချင်းယွင် ကျန်းရန် မှာ စိတ်ထဲမှသာ ကျိန်ဆဲနေနိုင်တော့သည်။

ထိုအချိန်တွင် ကောင်းကင်ယံ အမြင့်မှ ၊

မရေမတွက်နိုင်သော အလင်းတန်းများ မြေပြင်ပေါ်သို့ ဆင်းသက်လာကြ၏။

သူတို့သည် အဖြူရောင် ဝတ်ရုံများကို တညီတညွတ်တည်း ဆင်မြန်းထားကြပြီး၊ ဝိညာဉ်ဓားများကို စီးနင်းကာ ထက်ရှသော ဓားချီ များကို ထုတ်လွှတ်နေကြသဖြင့် လူပုံစံ ဓားသွားများပမာ ထင်မှတ်ရပေသည်။

“အဲဒါတွေက ဓားဘုရင်ဂိုဏ်း က လူတွေပဲရှင်...” အကြီးအကဲ ဟုန်မုံ က ညွှန်ပြလိုက်သည်။

“ဂိုဏ်းချုပ်ယဲ့... နေကောင်းလားရှင်...” ထိုအချိန်တွင် လေပြေနှင့်အတူ ရင်းနှီးပြီး အေးစက်သော အသံတစ်သံ လွင့်ပျံလာသည်။

ယဲ့ဖုန်း အသံလာရာဆီသို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ မိုမင်ရှီ လျှောက်လာသည်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။

သူမဘေးတွင် နဂါးပြာဘုရင် နှင့်အတူ ကျွန်းပေါင်းတစ်သောင်း မဟာမိတ် မှ ပါရမီရှင် လူငယ်များစွာ လိုက်ပါလာကြသည်။

ယဲ့ဖုန်း ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူတို့အားလုံး၏ မျက်နှာတွင် ရိုသေလေးစားသော အမူအရာများ ပေါ်ထွက်လာကြသည်။

“ဂိုဏ်းချုပ်ယဲ့ ကို အရိုအသေပြုပါတယ်...”

နဂါးပြာဘုရင် က ရှေ့ဆုံးမှ ဦးဆောင်ကာ နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

“ကျွန်းပေါင်းတစ်သောင်း မဟာမိတ် က မိတ်ဆွေတွေပါလား... မတွေ့တာ ကြာပြီနော်...” ယဲ့ဖုန်း က ပြန်လည် နှုတ်ဆက်ကာ စကားအနည်းငယ် ပြောကြားလိုက်၏။

“မိတ်ဆွေတို့...”

ထိုအချိန်တွင် ကျောက်တိုင်ကြီး တစ်တိုင်၏ ထိပ်မှနေ၍ ခန်းမသခင် လျူမင် ၏ ဩဇာရှ်ိ ကျယ်လောင်လှသော အသံကြီး ထွက်ပေါ်လာရာ၊ ရောက်ရှိနေသော ကျင့်ကြံသူ သောင်းနှင့်ချီသော လူအုပ်ကြီး၏ အာရုံကို ချက်ချင်း ဖမ်းစားလိုက်သည်။

“ဆယ်နှစ်တစ်ကြိမ် ကျင်းပမြဲဖြစ်တဲ့ နတ်ဆိုးသတ်ဖြတ်ပွဲ ကို အခု ထပ်မံ ဖွင့်လှစ်လိုက်ပြီ ဖြစ်ပါတယ်... ဒါဟာ မျိုးဆက်သစ် လူငယ်တွေအတွက် စမ်းသပ်ပွဲ တစ်ခု ဖြစ်သလို၊ အင်အားကြီး ဂိုဏ်းတွေအားလုံးအတွက်လည်း စစ်ဆေးမှု တစ်ခုပဲ ဖြစ်ပါတယ်... ဒီအချိန်အတွင်းမှာ ဂိုဏ်းအသီးသီးက သူတို့ရဲ့ တပည့်တွေကို မြေအောက် လေ့ကျင့်ရေးကွင်းထဲကို စေလွှတ်ပြီး၊ ဟင်းလင်းပြင် တံခါးပေါက် တွေကနေ ထွက်လာမယ့် မြေကမ္ဘာခြား မျိုးနွယ် တွေကို သုတ်သင်ကြရမှာ ဖြစ်ပါတယ်...”

ခန်းမသခင် လျူမင် က ကျယ်လောင်စွာ ကြေညာလိုက်၏။

“အချိန်ဖြုန်းမနေတော့ပါဘူး... အခုပဲ လိုဏ်ဂူအဝင်ဝကို ဖွင့်ပြီးတော့ အားလုံး ရှေးဟောင်း စစ်မြေပြင်ထဲကို အတူတူ ဝင်ကြရအောင်...”

လျူမင် သည် လက်ထဲတွင် ရှေးဟောင်း တံဆိပ်ပြားတစ်ခုကို ကိုင်ဆောင်ကာ လေထဲသို့ ပျံတက်သွားသည်။

သူသည် ထိုတံဆိပ်ပြားကို အရှိန်ဖြင့် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ အလင်းတန်း ဒါဇင်ပေါင်းများစွာ ထွက်ပေါ်လာပြီး၊ ရင်ပြင်၏ အလယ်ဗဟိုတွင် မီတာ (၁၀၀) ခန့် ကျယ်ဝန်းသော လမ်းကြောင်းကြီးတစ်ခု ပွင့်သွား၏။ ၎င်းလမ်းကြောင်းသည် မြေအောက် နက်ရှိုင်းသော နေရာဆီသို့ တန်းတန်းမတ်မတ် ဦးတည်နေသည်။

“ငါ အရင်သွားမယ်...”

လျူမင် က ရှေ့ဆုံးမှ ဦးဆောင်ကာ ငုပ်လျှိုးဝင်ရောက်သွားပြီး၊ မိုဝမ်ရှီ ကလည်း နောက်မှ ထပ်ကြပ်မကွာ လိုက်ပါသွား၏။

“သွားကြစို့...” ယဲ့ဖုန်း က နဂါးပြာဘုရင်၊ ယွင်ဟွာ ကျန်းရန်၊ လျူယွင်ဂိုဏ်း ဂိုဏ်းချုပ် နှင့် အခြားသူများကို ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး၊ မြူခိုးဂိုဏ်း တပည့်များကို ဦးဆောင်ကာ လမ်းကြောင်းအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လိုက်သည်။

လူအုပ်ကြီးသည် ဆက်လက် ဆင်းသက်သွားကြ၏။

မိုင်ပေါင်း ရာချီ ဆင်းသက်ပြီးနောက် အကွေ့အကောက် အနည်းငယ် ကျော်ဖြတ်လိုက်ရာ၊ ကျယ်ပြောလှသော မြေအောက်ကမ္ဘာကြီး၏ ထွက်ပေါက်သို့ ရောက်ရှိသွားကြတော့သည်။

လူအုပ်ကြီးသည် ဧရာမ ကမ်းပါးယံကြီး တစ်ခု၏ အစွန်းတွင် ရောက်ရှိနေကြခြင်းပင်။

အောက်ဘက်သို့ စီးမိုးကြည့်လိုက်ရာ၊ မရေမတွက်နိုင်သော မီးတောင်ငယ်လေးများနှင့် ရှေးဟောင်း သစ်ပင်ပန်းမန်များ ဖုံးလွှမ်းနေသည့် ကျယ်ပြောလှသော ဧရိယာကြီးကို မြင်တွေ့လိုက်ရ၏။

ပထမဆုံး တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ရုံနှင့်ပင် အခြားသော ရှေးဟောင်း ကမ္ဘာတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိသွားသကဲ့သို့ ထင်မှတ်ရပေသည်။

“ဒါက မြေအောက်လိုဏ်ဂူ ကမ္ဘာ လားဟင်...” လီကျောက်ကျောက် က အံ့သြစွာ မေးလိုက်မိ၏။

“မဟုတ်ဘူး... ဒါက မြေအောက်လိုဏ်ဂူ ကမ္ဘာ မဟုတ်ပါဘူး... သူ့ရဲ့ ထွက်ပေါက်နဲ့ ချိတ်ဆက်ထားတဲ့ မြေအောက် ဟင်းလင်းပြင်တစ်ခုပါ... ဒါက နတ်ဆိုးသတ်ဖြတ်ပွဲ အတွက် လေ့ကျင့်ရေးကွင်းပါ...” လျူမင် က ထိုဧရိယာ၏ အဆုံးတစ်နေရာကို ညွှန်ပြရင်း ရှင်းပြလိုက်သည်။

“ဟိုဘက်က ကျောက်နံရံမှာ ဟင်းလင်းပြင် တံခါးပေါက် (၁၀) ခု ပွင့်လာလိမ့်မယ်... အဲဒီ တံခါးပေါက်တွေက (၃) ရက် တိတိ ပွင့်နေမှာပါ... အဲဒီအချိန်အတွင်းမှာ နတ်ဆိုးဗိုလ်ချုပ် နဲ့ နတ်ဆိုးစစ်သည် အမြောက်အမြား ထွက်လာကြလိမ့်မယ်... မင်းတို့ရဲ့ တာဝန်ကတော့ သူတို့ကို အမြစ်ဖြတ် သုတ်သင်ဖို့ပါပဲ...”

“အကယ်၍ လွတ်သွားတဲ့

ကောင်တွေ ရှိရင်ရော ဘယ်လိုလုပ်မလဲဗျ...” ဟိုယွင်ကျဲက မေးလိုက်ခြင်းပါ။

“ကျုပ်တို့ ဒီမှာ ရပ်နေတာက ကြည့်နေဖို့ သက်သက် မဟုတ်ဘူးလေ... အခြေအနေ တစ်ခုလုံးကို စောင့်ကြည့်ပြီး မတော်တဆမှုတွေ မဖြစ်အောင် တားဆီးဖို့ပါပဲ...” လျူမင် က ခပ်ပြုံးပြုံး ပြန်ဖြေလိုက်၏။

“ရှင်းပြပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ခန်းမသခင်လျူ... ကျွန်တော် နားလည်ပါပြီ...” ဟိုယွင်ကျဲ က ခေါင်းညိတ် ကျေးဇူးတင်စကား ဆိုလိုက်သည်။

“ဒုန်း...”

ထိုအချိန်တွင် မိုင်အနည်းငယ် အကွာရှိ ကျောက်နံရံဆီမှ သားရဲများ နံရံကို ဝင်တိုက်နေသကဲ့သို့ လေးလံသော အသံများ ထွက်ပေါ်လာ၏။

သိပ်မကြာခင်မှာပင် နံရံပေါ်၌ ငွေရောင် လက်စွပ်ဝိုင်း (၁၀) ခု ပေါ်လာသည်။

ရေမျက်နှာပြင်ကဲ့သို့ ပါးလွှာသော အမြှေးပါးများ ပေါ်လာပြီးနောက် ဆွဲဖြဲခြင်းကို ခံလိုက်ရရာ၊ ကျောက်နံရံပေါ်တွင် မီတာ (၁၀၀) ခန့် ကျယ်ဝန်းသော လမ်းကြောင်း (၁၀) ခု ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာတော့၏။

“ဂါး...”

အတွင်းဘက်မှ မရေမတွက်နိုင်သော ဟိန်းဟောက်သံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ထို့နောက် ချက်ချင်းပင် မြေကမ္ဘာခြား မျိုးနွယ် အုပ်ကြီးမှာ အလုံးအရင်းနှင့် တိုးထွက်လာကြတော့၏။

အချို့မှာ စွယ်ငေါငေါနှင့် သတ္တဝါကြီးများ၊ အချို့မှာ ကောင်းကင်တွင် ပျံဝဲနေသော အတောင်ပံပါ လင်းယုန်များ ဖြစ်ကြပြီး၊ အချို့မှာမူ လူဦးခေါင်းခွံများစွာကို ဆွဲထားကာ ရက်စက်စွာ ပြုံးနေကြသော လူပုံသဏ္ဌာန် မြေကမ္ဘာခြား မျိုးနွယ်များ ဖြစ်ကြသည်။

ရှေးကျပြီး အရိုင်းဆန်လှသော ထိုအရှိန်အဝါများမှာ အသက်ရှူရ ကြပ်လောက်သည်အထိ ပြင်းထန်လှသဖြင့်၊ ကျင့်ကြံသူ အချို့မှာ မျက်နှာများ ဖြူရော်သွားကြတော့၏။

“အားလုံးပဲ... မြေကမ္ဘာခြား မျိုးနွယ် တွေ ပေါ်လာပြီ... သတ်ကြစမ်း...”

ခန်းမသခင် လျူမင် က အသံနက်ကြီးဖြင့် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

ထိုအမိန့်သံနှင့်အတူ ကျင့်ကြံသူ နှစ်သိန်းခွဲခန့်၏ မျက်နှာထားများမှာ လေးနက်သွားကြပြီး၊ သူတို့၏ ဝိညာဉ်လက်နက်များကို ဆွဲထုတ်ကာ ပြတ်သားသော အမူအရာများဖြင့် ရှေ့သို့ တိုးထွက်သွားကြလေတော့သည်။

ထိုနေရာရှိ လေထုမှာ ချက်ချင်းပင် တင်းမာသွားခဲ့တော့၏။

အခန်း (၄၁၀)- ဓားဘုရင် ကိုယ်ခန္ဓာ ၏ ထူးခြားဖြစ်စဉ်နှင့် ချောင်ကျားရှီး ၏ ရူးသွပ်မှု

~“ဓားဘုရင်ဂိုဏ်း တပည့်တွေ... လက်နက်စွဲကိုင်ကြ... သတ်ဖြတ်ပြီး ထိုးဖောက်ကြစမ်း...”

နှင်းပမာ ဖြူစင်သော ဝတ်ရုံကို ဆင်မြန်းထားသည့် လူငယ်တစ်ဦး။ သူက ရှေးဟောင်းဓားတစ်လက်ကို ကိုင်စွဲကာ လေထက်ဝယ် လမ်းလျှောက်လာ၏။ သူ့ကိုယ်မှ ဓာတ်ကြီးငါးပါး စုစည်းခြင်း အဆင့် (၇) ၏ နက်ရှိုင်းသော အရှိန်အဝါများ ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာပြီး ရှေ့ဆုံးမှ ဦးဆောင်နေတော့၏။

“ဒါ ဓားဘုရင်ဂိုဏ်း ရဲ့ နံပါတ်တစ် အမွေခံတပည့် ကျန်းပိုင်ကော့ ပဲ...”

“ဓာတ်ကြီးငါးပါး စုစည်းခြင်း အဆင့် (၇) တောင်လား... ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်က တော်တော် မြင့်တာပဲ...”

“သူ့မှာ ဓားဘုရင် ကိုယ်ခန္ဓာ ရှိတယ်လို့ ပြောကြတယ်... အခုလို အဆင့်မျိုးနဲ့ဆိုရင် ဓာတ်ကြီးငါးပါး စုစည်းခြင်း အဆင့် တစ်ခုလုံးမှာ သူက ပြိုင်ဘက်ကင်း ဖြစ်နေလောက်ပြီ မဟုတ်လား...”

“အဲဒီလောက်ကြီးတော့ ဟုတ်ချင်မှ ဟုတ်မှာပါ... ဒါပေမဲ့ ငါ့ကိုတော့ မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း သတ်နိုင်မှာ သေချာတယ်...”

ကြည့်ရှုနေသူများကြားတွင် အံ့သြတကြီး ချီးကျူးသံများ ဆူညံသွားသည်။

ထိုနေရာတွင် ကျင့်ကြံသူ ပေါင်း သောင်းနှင့်ချီ၍ ရှိနေကြသော်လည်း အမှန်တကယ် စမ်းသပ်ကွင်းအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ကာ မြေအောက်လိုဏ်ဂူ မြေကမ္ဘာခြား မျိုးနွယ် များကို သုတ်သင်ရန် ပါဝင်သူမှာ (၁၀) ပုံ (၁) ပုံခန့်သာ ရှိပေသည်။

ကျန်ရှိသူများမှာမူ လာရောက်ကြည့်ရှုသူများ သို့မဟုတ် ဂိုဏ်းချုပ်ယဲ့၊ လျူမင်၊ ကုန်းချင်းချိုး နှင့် ဘိုးဘေးနင် တို့ကဲ့သို့သော ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်များနှင့် အကြီးအကဲများသာ ဖြစ်ကြ၏။

မိုယင် နှင့် ချောင်ကျားရှီး တို့ကဲ့သို့ စမ်းသပ်ပွဲဝင် လူငယ်ကျင့်ကြံသူ အရေအတွက်မှာ စုစုပေါင်း သောင်းဂဏန်းခန့်သာ ရှိပေသည်။

"ထန်..."

ဓားဘုရင်ဂိုဏ်း မှ လူငယ်တပည့် ရာပေါင်းများစွာက ဦးဦးဖျားဖျား ပြေးထွက်သွားကြ၏။

ထိပ်တန်း ပါရမီရှင် ကျန်းပိုင်ကော့ က ရှေ့ပြေးတပ်ဖွဲ့ အဖြစ် ဦးဆောင်နေပြီး၊ သူတို့သည် ရန်သူ့တပ်ထဲသို့ လူသူမရှိသော နယ်မြေတစ်ခုပမာ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် တိုးဝင်သွားကြကာ၊ ရှေ့ဆုံးမှ တက်လာသော မြေကမ္ဘာခြား မျိုးနွယ် များနှင့် ထိပ်တိုက် ရင်ဆိုင်လိုက်ကြသည်။

ထက်ရှသော ဓားအလင်းတန်းများကြားတွင် မြေကမ္ဘာခြား သတ္တဝါ ဒါဇင်ပေါင်းများစွာ အသတ်ခံလိုက်ရ၏။

သို့သော် ဟင်းလင်းပြင် တံခါးပေါက် (၁၀) ခု၏ နောက်ကွယ်မှနေ၍ မြေကမ္ဘာခြား မျိုးနွယ် များမှာ အဆုံးမဲ့ ရေလှိုင်းကြီးပမာ ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်လာနေဆဲပင်။

သူတို့မှာ ရှေ့ပြေးတပ်ဖွဲ့များသာ ဖြစ်ကြသည်။

သူတို့၏ စွမ်းအားမှာ သိပ်မကြီးမားသော်လည်း အရေအတွက် အသာစီးရမှုကတော့ အံ့မခန်းပင်။

“ဝါး...”

ကမ်းပါးယံပေါ်တွင် ချောင်ကျားရှီး သည် မတ်တပ်ရပ်လျက် မြင်းစီးဟန် အနေအထားကို ယူလိုက်ပြီး လူအုပ်ကြီး၏ ရှေ့တွင် ကျယ်လောင်စွာ ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။

“ဝုန်း...”

ရွှေရောင် တုန်ခါမှု လှိုင်းများ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီးနောက် သူ့ဆံပင်များ ထောင်ထသွားကာ၊ တစ်ကိုယ်လုံးမှာ ရွှေရောင် မီးတောက်များပမာ အရှိန်အဝါများ လွှမ်းခြုံသွားသည်မှာ ပါးစပ်အဟောင်းသား ဖြစ်သွားစေလောက်ပေ၏။

“သူ ဘာလုပ်ဖို့ ကြိုးစားနေတာလဲ...”

ကျင့်ကြံသူ အများအပြားမှာ နားမလည်နိုင် ဖြစ်သွားရသည်။

ချောင်ကျားရှီး ၏ ကိုယ်ခန္ဓာမှာ ရှင်သန်မှု စွမ်းအားများ ပြည့်နှက်နေသည်ကို သူတို့ မြင်တွေ့နေရသော်လည်း၊ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် လှုပ်ရှားမှုမှာမူ အနည်းငယ်သာ ရှိပြီး ၎င်းမှာ ချီငါးပါး ပေါင်းစည်းခြင်း နှင့် ဆက်နွှယ်နေသော ကျင့်စဉ်မျိုး မဟုတ်ပေ။

သို့ဖြစ်ပါ၍ သူသည် ကိုယ်ခန္ဓာ ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦး ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

“ဒုန်း...”

ချောင်ကျားရှီး ၏ ခြေထောက်များက မြေပြင်ကို အားပြုကာ ပြင်းထန်စွာ ကန်လိုက်ရာ၊ လူပေါင်း သောင်းနှင့်ချီ၍ ထိတ်လန့်သွားကြရသည်။ သူက လေထဲသို့ ပျံတက်သွားပြီး ကမ်းပါးအောက်ရှိ စမ်းသပ်ကွင်းဆီသို့ ပျံသန်းသွားလေတော့၏။

“ဘာ...”

“အခုခေတ်မှာ ကိုယ်ခန္ဓာ ကျင့်ကြံသူတွေက ပျံနိုင်နေပြီလား...”

ကျင့်ကြံသူ အများအပြားမှာ အံ့သြတုန်လှုပ်သွားကြပြီး အချို့မှာ နောက်သို့ ခြေလှမ်းအနည်းငယ် ဆုတ်သွားမိကြသလို၊ အချို့မှာမူ မယုံနိုင်လောက်အောင် ဖြစ်ကာ မြေပြင်ပေါ်၌ ထိုင်ချလိုက်မိကြတော့သည်။

“ဂိုဏ်းချုပ်ယဲ့... ခင်ဗျားရဲ့ ဒီတပည့်က ကိုယ်ခန္ဓာ ကျင့်ကြံသူ မဟုတ်လား... သူက ဘယ်လိုလုပ် ပျံနိုင်နေတာလဲ...”

“ထူးဆန်းလိုက်တာ... ကိုယ်ခန္ဓာ ကျင့်ကြံသူတွေက မပျံနိုင်ကြဘူး မဟုတ်လား...”

လျူမင်၊ ဘိုးဘေးနင် နှင့် အခြားသူများမှာ ယဲ့ဖုန်း ဘက်သို့ လှည့်ကာ သူတို့၏ သံသယများကို ထုတ်ဖော် မေးမြန်းလိုက်ကြသည်။

“သူက သာမန် ကိုယ်ခန္ဓာ ကျင့်ကြံသူ မဟုတ်လို့ပါ...” ယဲ့ဖုန်း က ပြောလိုက်ရသည်။

ချောင်ကျားရှီး တွင် ရှေးဟောင်း လူ့ဘီလူး နတ်ဘုရား၏ သွေးမျိုးဆက် ပါရှိနေသည်ဟူသော အချက်ကိုမူ ယခုလောလောဆယ် ဖွင့်ဟပြောကြားရန် မသင့်တော်သေးပေ။

စမ်းသပ်ကွင်း အတွင်း၌မူ၊

မျိုးဆက်သစ် ကျင့်ကြံသူ သောင်းနှင့်ချီသော လူအုပ်ကြီးမှာ အချို့က လေထဲတွင်၊ အချို့က မြေပြင်ပေါ်တွင် ကာကွယ်ရေးမျဉ်းတစ်ခု တည်ဆောက်ထားကြပြီး၊ တိုးဝင်လာသော မြေကမ္ဘာခြား မျိုးနွယ် များကို မန္တန်များ အသုံးပြု၍ တိုက်ခိုက်နေကြ၏။

တိုက်ပွဲက ပြင်းထန်လှပေသည်။

ပါဝင်နေသော ကျင့်ကြံသူများမှာ အနည်းဆုံး ချီကျင့်ကြံခြင်း အဆင့် (၇) အထက်တွင် ရှိကြပြီး ကိုယ်စီ ဝိညာဉ်လက်နက်များ ပိုင်ဆိုင်ထားကြသော်လည်း၊ သူတို့ထက် အရေအတွက် များစွာ သာလွန်သော မြေကမ္ဘာခြား မျိုးနွယ် များ၏ ဝိုင်းရံတိုက်ခိုက်ခြင်းကို ခံနေကြရရှာသည်။

“တိမ်တိုက်ထဲက ပျံသန်းနေတဲ့ ဓားချက်...”

မြင့်မြတ်သော လေဓားဂိုဏ်း ၏ နံပါတ်တစ် အမွေခံတပည့် ပိုင်ချွန်းဖုန်း က အော်ဟစ်လိုက်သည်။ သူ့ထံမှ မရေမတွက်နိုင်သော ဓားများ ကောင်းကင်သို့ ပျံတက်သွားပြီး ဓားအလင်းတန်းများ တစ်ချက် လက်သွားသည့် ခဏ၌ နတ်ဆိုးစစ်သည် ရာပေါင်းများစွာနှင့် နတ်ဆိုးဗိုလ်ချုပ် အချို့မှာ ခန္ဓာကိုယ်များ နှစ်ခြမ်းပြတ်သွားကြတော့၏။

“ဂါး...”

ပိုင်ချွန်းဖုန်း ၏ တိုက်ကွက်ကြောင့် အဆင့်မြင့် နတ်ဆိုးဗိုလ်ချုပ် အချို့၏ အာရုံကို ဆွဲဆောင်လိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်သွားပြီး၊ သူတို့က ပိုင်ချွန်းဖုန်း ဆီသို့ ပြေးဝင်လာကြသည်။

“ဝုန်း...”

တိုက်ကွက် တစ်ချက်တည်းမှာတင် ပိုင်ချွန်းဖုန်း မှာ မျက်လုံးသုံးလုံးပါ ဧရာမ မျောက်ဝံကြီး တစ်ကောင်၏ ရိုက်ထုတ်ခြင်းကို ခံလိုက်ရ၏။ သူ့ဝတ်ရုံမှာ သွေးများဖြင့် စွန်းထင်းသွားပြီး နေရာမှာတင် မူးမေ့လဲလုမလို ဖြစ်သွားရရှာသည်။

“ဓားဘုရင် ၏ ဓား... ပုံရိပ်ယောင် စုစည်းစမ်း...”

ထိုအချိန်တွင် ဓားဘုရင်ဂိုဏ်း ၏ အမွေခံတပည့်ကြီး ကျန်းပိုင်ကော့ က ရှေ့တန်းစစ်မျက်နှာသို့ တရကြမ်း ပြေးဝင်လာ၏။

သူသည် လက်ညှိုးကို ဆန့်ထုတ်ကာ လေထဲတွင် ရှေးဟောင်း စာလုံးတစ်လုံးကို ရေးဆွဲလိုက်ပြီးနောက်၊ ၎င်းကို ဆုပ်ကိုင်ကာ ရွှေရောင် အလင်းစက်လေးတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲပြီး သူ့နဖူးပေါ်သို့ တင်လိုက်သည်။

"ထန်..."

ကြည်လင်ပြတ်သားသော ဓားမြည်သံကြီး တစ်ချက် ထွက်ပေါ်လာသည်။

တောက်ပသော အလင်းတန်းများသည် သူ့ခေါင်းအထက်တွင် စုစည်းသွားပြီး ဖောက်ထွင်းမြင်နိုင်သော ရွှေရောင် ဓားပုံသဏ္ဌာန်ကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ ကျန်းပိုင်ကော့ က အဝေးသို့ လက်ညှိုးညွှန်လိုက်သောအခါ ထိုရွှေရောင် ဓားကြီးသည် လေထုကို ခွဲခြမ်းကာ ပျံသန်းသွားပြီး အဆင့်မြင့် နတ်ဆိုးဗိုလ်ချုပ် အများအပြားကို လွယ်ကူစွာပင် နှစ်ခြမ်း ပိုင်းဖြတ်ပစ်လိုက်လေတော့သည်။

“ဒါ ဓားဘုရင် ကိုယ်ခန္ဓာ ရဲ့ အံ့မခန်း ထူးခြားဖြစ်စဉ်ပဲ...”

ကမ်းပါးယံထိပ်ရှိ ဝိညာဉ်ပင်လယ်အဆင့် ပညာရှင် အများအပြားမှာ အားကျစိတ်ဖြင့် မမှိတ်မသုန် ငေးကြည့်နေကြ၏။

ထူးခြားသော ကိုယ်ခန္ဓာ ဆိုသည်မှာ ရှေးဟောင်းကာလမှ အထွတ်အထိပ် ရတနာများ၏ မလျော့သော ဇွဲလုံ့လ စိတ်ဓာတ်များက ကျင့်ကြံသူ အချို့၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ စီးဝင်သွားပြီး သွေးကြောများမှတစ်ဆင့် မျိုးဆက်အလိုက် လက်ဆင့်ကမ်းလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်ဟု ဆိုကြ၏။

တစ်နေ့တွင် ထိုသွေးကြောကို ဆက်ခံသော သင့်တော်သည့် မျိုးဆက်တစ်ခုက ထိုစိတ်ဓာတ်ကို နိုးထစေပြီး ထူးခြားသော ကိုယ်ခန္ဓာကို ပိုင်ဆိုင်လာကာ ထိုစွမ်းအားကို လောကသို့ ပြန်လည် ထုတ်ဖော်ပြသနိုင်ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ဒါက ထူးခြားသော ကိုယ်ခန္ဓာ အများစု၏ ဇာစ်မြစ်ပင်။

“ကျန်းပိုင်ကော့ ရဲ့ ဓားဘုရင် ကိုယ်ခန္ဓာ က ‘ဓားဘုရင် ဓား’ လို့ခေါ်တဲ့ ရှေးဟောင်းဓားတစ်လက်ရဲ့ မလျော့တဲ့ ဇွဲစိတ်ဓာတ်နဲ့ ပေါင်းစပ်ပြီး ဖြစ်ပေါ်လာတာလို့ ပြောကြတယ်... သူ့စိတ်က အမိန့်ပေးလိုက်တာနဲ့ ဓားဘုရင် ဓား ရဲ့ အရိပ်ကို ဆင့်ခေါ်ပြီး အစွမ်းထက်တဲ့ ရန်သူတွေကို သတ်ဖြတ်နိုင်တာပေါ့...”

မိုမင်ရှီ သည် ကမ်းပါးအစွန်းတွင် ရပ်လျက် တိုးညှင်းစွာ ပြောလိုက်၏။

သူမသည် ကျွန်းပေါင်းတစ်သောင်း မဟာမိတ် ၏ မဟာမိတ်ခေါင်းဆောင်ငယ် တစ်ဦး ဖြစ်သည့်အားလျော်စွာ၊ သူမ၏ အဆင့်အတန်းမှာ မြင့်မြတ်လှသဖြင့် စမ်းသပ်ကွင်းထဲသို့ ဆင်းပြီး မြေကမ္ဘာခြား မျိုးနွယ် များကို သုတ်သင်ရန် မလိုအပ်ပေ။

အမှန်အတိုင်း ပြောရလျှင် ယခုအခါ သူမကို "ဝါရင့် မျိုးဆက်" တစ်ဦးအဖြစ်ပင် သတ်မှတ်၍ ရနေပြီ ဖြစ်သည်။

မူရူရွှယ် လည်း စမ်းသပ်ကွင်းထဲသို့ မဆင်းခဲ့ပေ။

သူမက ဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်ရန် ဝန်လေးနေခြင်း မဟုတ်ဘဲ၊ လောလောဆယ်တွင် တိုက်ခိုက်ရန် မလိုအပ်သေးဟု ခံစားနေရသောကြောင့်ပင်။

*

စမ်းသပ်ကွင်း အတွင်း၌ ၊

ကျန်းပိုင်ကော့ က ဓားဘုရင် ဓား ကို အသုံးပြု၍ ရှေ့ဆုံးမှ တိုက်ခိုက်နေသဖြင့် ကျန်ရှိသော ကျင့်ကြံသူ သောင်းနှင့်ချီသော လူအုပ်ကြီးအပေါ် ကျရောက်နေသည့် ဖိအားများမှာ များစွာ လျော့ကျသွားခဲ့ရသည်။

သူတို့သည် သူတို့နှင့် ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့် မတိမ်းမယိမ်း ရှိသော မြေကမ္ဘာခြား မျိုးနွယ် များအား ပြင်းပြင်းထန်ထန် ပြန်လည် တိုက်ခိုက်နေကြသည်။

“အသက်စွမ်းအင် ဓားချက်...”

ကောင်းကင်ယံ အမြင့်တွင် ချောင်ကျားရှီး သည် လက်သီးကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်လိုက်ရာ၊ သူ့ထံမှ ရွှေရောင် အရှိန်အဝါများ ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်သွားပြီး မြေကမ္ဘာခြား မျိုးနွယ် မှ နတ်ဆိုးဗိုလ်ချုပ် အချို့၏ အာရုံကို ဆွဲဆောင်လိုက်သည်။

သို့သော် သူတို့ အနားမကပ်နိုင်ခင်မှာပင် ချောင်ကျားရှီး က လှုပ်ရှားလိုက်တော့၏။

ပြင်းထန်လှသော ရွှေနီရောင် စွမ်းအင်လှိုင်းတစ်ခု ဝေ့ဝဲထွက်ပေါ်လာပြီး ထို နတ်ဆိုးဗိုလ်ချုပ် များ၏ ခေါင်းများကို ဖြတ်ချကာ အသာလေး သုတ်သင်ပစ်လိုက်သည်။

ဘိုးဘေးနင် သည် ချောင်ကျားရှီး ကို အသေအချာ စောင့်ကြည့်နေရင်းမှ အားကျလေးစားစွာ ရေရွတ်လိုက်မိသည်။

“ဘယ်လို ကိုယ်ခန္ဓာ ကျင့်ကြံသူမျိုးလဲ... ကိုယ်ခန္ဓာ ကျင့်ကြံသူတွေ မပျံနိုင်ဘူးဆိုတဲ့ တားမြစ်ချက်ကို ချိုးဖျက်ရုံတင် မကဘူး... ဓားအလင်းတန်းတွေလိုမျိုး အသက်စွမ်းအင် ဓားချက် ကိုပါ ထုတ်ဖော်နိုင်တာလား... သူ့စွမ်းအားက တကယ့်ကို ကြောက်စရာကြီးဗျာ...”

“ဝုန်း...”

စကားမဆုံးခင်မှာပင် ချောင်ကျားရှီး ၏ ပုံရိပ်မှာ ရှေ့သို့ ခုန်ဝင်သွားပြီး၊ ဖျက်ဆီး၍ မရနိုင်သော ပြင်းထန်လှသော လက်သီးချက်များကို မနားတမ်း ပစ်လွှတ်လိုက်ရာ၊ နောက်ထပ် မြေကမ္ဘာခြား မျိုးနွယ် နတ်ဆိုးဗိုလ်ချုပ် တစ်ကောင်၏ ခေါင်းကို အစွမ်းကုန် ရိုက်ခွဲပစ်လိုက်လေတော့သည်။

“ဂျူနီယာ ညီလေး ချောင်... ကောင်းတယ်ဟေ့...”

လုံထျန်းရှင်း က အားပါးတရ ရယ်ချလိုက်သည်။

သူသည်လည်း နဂါးအသွင်ပြောင်းလဲခြင်း သို့ ဝင်ရောက်လိုက်သည်။ သူ့တိုက်ခိုက်ပုံမှာ ချောင်ကျားရှီး နှင့် ဆင်တူပြီး အနီးကပ် တိုက်ခိုက်မှုကိုသာ အသားပေးကာ အဝေးမှ တိုက်ခိုက်ခဲလှပေသည်။

သူ၏ ငွေရောင် နဂါးလက်သည်း တစ်စုံမှာ ပိုမို ထက်ရှလာပြီး အလင်းတန်းများ ရစ်ပတ်နေသည်။ အလယ်အလတ် နတ်ဆိုးဗိုလ်ချုပ် အဆင့်ရှိသော မြေကမ္ဘာခြား မျိုးနွယ် တစ်ဦးသည်ပင်လျှင် ထိုလက်သည်းနှင့် ထိမိသည်နှင့် မသေလျှင်တောင်မှ ဒဏ်ရာ အပြင်းအထန် ရရှိသွားမည်မှာ အသေအချာပင်။

“ဓားထုတ်ခြင်း နည်းစနစ် ...”

ထိုအချိန်တွင် ရင်ခုန်သံ မြန်စေမည့် အော်ဟစ်သံကြီး တစ်ချက် ထွက်ပေါ်လာသည်။

လူတိုင်း အသံလာရာဆီသို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ကြ၏။

ကောင်းကင်ယံ အမြင့်တွင် ဟိုယွင်ကျဲ ၏ ကိုယ်မှ ထက်ရှသော ဓားချီများ ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်နေသည်။ သူ့ဘယ်လက်က ဓားအိမ်ကို ကိုင်ထားကာ ညာလက်က ဓားရိုးကို ပြောင်းပြန် ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး အစွမ်းကုန် ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။ ထိုအခါ၊ အေးစက်သော အလင်းရောင်များ လွှမ်းခြုံထားသည့် အလယ်အလတ်အဆင့် နှင်းဓား တစ်လက် ပေါ်ထွက်လာတော့၏။

“ရွှပ်...”

မီတာ ရာပေါင်းများစွာ ရှည်လျားသော တောက်ပသည့် ဓားအလင်းတန်းကြီးသည် လေထုကို ခွဲခြမ်းသွားပြီး မြေပြင်ပေါ်တွင် ထိတ်လန့်စရာကောင်းသော မြောင်းကြီး တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်သွားစေသည်။ လမ်းကြောင်းပေါ်ရှိ အလယ်အလတ် နတ်ဆိုးဗိုလ်ချုပ် မည်သူမဆို နှစ်ပိုင်း ပြတ်သွားကြတော့၏။

“ဘယ်လို ဓားထုတ်ခြင်း နည်းစနစ် မျိုးလဲ... ဒီစွမ်းအားကတော့ တကယ့်ကို ကြောက်စရာကြီးပဲ...”

ကမ်းပါးယံပေါ်ရှိ ဂိုဏ်းအသီးသီးမှ ခေါင်းဆောင်များ၏ မျက်နှာထားများ ပြောင်းလဲသွားကြသည်။

“ဒီလောက် ထူးချွန်တဲ့ ဓားလမ်းစဉ် ပါရမီရှင်တစ်ယောက် ငါတို့ ဓားဘုရင်ဂိုဏ်း ကို မဝင်တာ တကယ့်ကို နှမြောစရာပဲ...” ကျောတွင် ရှေးဟောင်းဓားတစ်လက်ကို လွယ်ထားသော အကြီးအကဲ တစ်ဦးက တီးတိုး ရေရွတ်လိုက်၏။

သူသည် ဓားဘုရင်ဂိုဏ်း ၏ အထွတ်အထိပ် အကြီးအကဲ တစ်ဦး ဖြစ်ပြီး ဝိညာဉ်ပင်လယ်အဆင့် ရှိသော ဓားပညာရှင်တစ်ဦးလည်း ဖြစ်ပေသည်။

“သူက မြူခိုးဂိုဏ်း ရဲ့ ဒုတိယတပည့်လေ... ဂိုဏ်းချုပ်ယဲ့ ရဲ့ အချစ်တော်ပေါ့... ခင်ဗျားတို့ ဓားဘုရင်ဂိုဏ်း က သူ့ကို နံပါတ်တစ် အမွေခံတပည့် နေရာ ပေးနိုင်လို့လား...” ဘိုးဘေးနင် က ရယ်ရင်း ပြောလိုက်၏။

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ဓားဘုရင်ဂိုဏ်း ၏ အထွတ်အထိပ် အကြီးအကဲ တိတ်ဆိတ်သွားရသည်။

မြူခိုးဂိုဏ်း နဲ့ တပည့်လုရမယ် ဟုတ်လား။

သူ မလုပ်ရဲပါဘူးလေ။

*

စမ်းသပ်ကွင်း ၏ အလယ်ပိုင်း ဧရိယာတွင် ဖြစ်၏။

မိုယင် သည် ပြိုကျနေသော ကျောက်တုံးကြီးတစ်ခုပေါ်တွင် ရပ်နေသည်။

သူမ၏ ပတ်ပတ်လည်တွင် မြေအောက်လိုဏ်ဂူ မြေကမ္ဘာခြား မျိုးနွယ် ဒါဇင်ပေါင်းများစွာ လဲလျောင်းနေကြပြီး၊ အားလုံးမှာ ဓားတစ်ချက်တည်းဖြင့် ပိုင်းဖြတ်ခံထားရခြင်းတည်း။

‘ဒီ မြေကမ္ဘာခြား မျိုးနွယ် တွေရဲ့ အရှိန်အဝါက ငါတို့ ရှေးဟောင်း ဝိညာဉ် မျိုးနွယ်စု ရဲ့ ဘိုးဘွားပိုင် မြေမှာ ပေါ်လာတဲ့ မျိုးနွယ်စုတွေနဲ့ တစ်ထပ်တည်းပဲ... သူတို့က ကမ္ဘာတစ်ခုတည်းက လာတာ ဖြစ်ရမယ်... ငါသာ ဒီ ဟင်းလင်းပြင် တံခါးပေါက် တွေကို ဖြတ်သွားနိုင်ရင် သူတို့ရဲ့ နေရပ်ထဲကို စိမ့်ဝင်လို့ ရနိုင်မလားမသိဘူး...’

မိုယင် ၏ စိတ်ထဲတွင် ရဲတင်းသော အတွေးတစ်ခု ပေါ်လာ၏။

သို့သော်လည်း သူမ ချက်ချင်းပင် ခေါင်းခါလိုက်ပြီး ထိုအစီအစဉ်ကို ဖျက်သိမ်းလိုက်သည်။

‘မြေအောက်လိုဏ်ဂူ ကမ္ဘာ ထဲကို တစ်ယောက်တည်း ဝင်မယ် လား။

ထားလိုက်ပါတော့...

အဲဒါက အရမ်း အန္တရာယ် များလွန်းတယ်...

ယဲ့ဖုန်း နဲ့ ဟူဖေးဖေး တို့ ကိုယ်တိုင် မပါဘဲနဲ့တော့ ငါ့ရဲ့ အခု လက်ရှိ စွမ်းအားလေးနဲ့ သွားတာက သေတွင်းထဲ ဆင်းတာနဲ့ အတူတူပဲ။’

“ဂါး...”

ထိုအချိန်တွင် မြေကမ္ဘာခြား မျိုးနွယ် ဒါဇင်ပေါင်းများစွာ ထပ်မံ ပြေးဝင်လာကြပြန်သည်။

“ဓားသိုင်း နည်းစနစ်...”

မိုယင် က သူတို့ကို အေးစက်စွာ စိုက်ကြည့်လိုက်ပြီး၊ လက်ညှိုးဖြင့် ဓားလက်ကွက်ဖော်ကာ လေထဲတွင် လခြမ်းပုံစံတစ်ခုကို ရေးဆွဲလိုက်သည်။ အောက်သို့ ဦးတည်နေသော လေညှင်းစီး

ဓား သည် ထိုလမ်းကြောင်းအတိုင်း လိုက်ပါသွားပြီး မြေကမ္ဘာခြား မျိုးနွယ် များကို ချက်ချင်း သုတ်သင်ပစ်လိုက်သည်။

ထို့နောက် သူမ ဆက်လက် ချီတက်သွား၏။

ထိုနေရာရှိ ဓာတ်ကြီးငါးပါး စုစည်းခြင်း အဆင့် ပါရမီရှင်များကြားတွင် မပြောဘဲ နားလည်ထားကြသော သဘောတူညီချက်တစ်ခု ရှိနေကြသည်။

သူတို့သည် ကျန်ရှိသော လူငယ်ကျင့်ကြံသူများကို ဦးဆောင်ကာ ရှေ့ဆုံးမှ ရပ်တည်ပြီး ကြီးမားသော ဖိအားများကို တောင့်ခံထားကြသည်။

ကျန်ရှိသော ချီကျင့်ကြံခြင်း အဆင့် ကျင့်ကြံသူများမှာမူ သူတို့က တမင် လွှတ်ပေးလိုက်သော နတ်ဆိုးစစ်သည် အဆင့် မြေကမ္ဘာခြား မျိုးနွယ် များကို အုပ်စုဖွဲ့၍ ကိုင်တွယ်ကြ၏။

ကမ်းပါးယံပေါ်တွင်မူ၊

ယဲ့ဖုန်း က အောက်ဘက်မှ တိုက်ပွဲကို ကြည့်နေရင်း လေဝိညာဉ် ပုလဲလုံး ကို တိတ်ဆိတ်စွာ ထုတ်နေလေ၏။

အခန်း (၄၁၁)- ရှောင်ဖန်ကူ ၏ စိတ်ဓာတ်များ ပြိုလဲသွားခြင်းနှင့် ယဲ့ဖုန်း ကို မြင်ကာ တချိုးတည်း ပြေးသော ကျူးယောင်ဖူ

~“ဒီနေရာမှာ သူရဲကောင်း ဝိညာဉ်စွမ်းအား တွေ တော်တော်များတာပဲ...”

ယဲ့ဖုန်း သည် ကမ်းပါးအောက်ရှိ စမ်းသပ်ကွင်းကို စီးမိုးကြည့်လိုက်သည်။ သူသည် လေဝိညာဉ် ပုလဲလုံး ကို အသုံးပြုကာ ဤဒေသရှိ အရှင်မဲ့နေသော သူရဲကောင်း ဝိညာဉ်စွမ်းအား များကို တိတ်တဆိတ် စုပ်ယူနေ၏။

သူသည် လေဓာတ် ဝိညာဉ်စွမ်းအင် တစ်မျှင်ကို အသုံးပြု၍ ထိုထူးခြားဖြစ်စဉ်ကို ဖုံးကွယ်ထားလိုက်သည်။

ထို့ကြောင့် ယဲ့ဖုန်း ၏ သူရဲကောင်း ဝိညာဉ်စွမ်းအား တိတ်တဆိတ် သန်မာလာနေသည်ကို မည်သူမျှ သတိမထားမိကြချေ။

အမွှေးတိုင် တစ်ဝက်ခန့် ကုန်ဆုံးချိန်တွင် ဖြစ်သည်။

ယဲ့ဖုန်း သည် စမ်းသပ်ကွင်းရှိ သူရဲကောင်း ဝိညာဉ်စွမ်းအား များကို သန့်စင်ပြီးစီးသွားတော့၏။ သို့သော် ၎င်းသည် ဓာတ်ကြီးငါးပါး စုစည်းခြင်း အဆင့် (၇) ရှိသော ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးစာခန့်သာ စွမ်းအားတိုးလာခဲ့သည်။

လက်ရှိ သူ့အခြေအနေအတွက်မူ ထိုစွမ်းအားမှာ အလွန် အားနည်းလှပေ၏။

'ရှေးဟောင်း စစ်မြေပြင် တွေ့ဖို့က တဖြည်းဖြည်းနဲ့ ပိုခက်လာပြီပဲ...'

ယဲ့ဖုန်း မျက်မှောင် အနည်းငယ် ကြုတ်သွားသည်။

ထိုအခိုက်အတန့်၌ မိုဝမ်ရှီ သည် ယဲ့ဖုန်း ၏ အမူအရာ ပြောင်းလဲသွားသည်ကို သတိပြုမိသွားပြီး ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စွာ အော်ဟစ်လိုက်မိ၏။

“ဒုက္ခပဲ... ဂိုဏ်းချုပ်ယဲ့ ရဲ့ အမူအရာ ပြောင်းသွားပြီ... ဒီနေ့ စမ်းသပ်ကွင်းမှာ အပြောင်းအလဲကြီးတစ်ခု ဖြစ်တော့မယ် ထင်တယ်...”

ထိုစကားကြောင့် လူတိုင်း၏ မျက်နှာများ ပျက်ယွင်းသွားကြတော့သည်။

ယဲ့ဖုန်း သည် မူလနတ်ဘုရား အဆင့် မဟာတန်ခိုးရှင် တစ်ဦး ဖြစ်၏။

ထိုကဲ့သို့သော ပုဂ္ဂိုလ်က မျက်မှောင်ကြုတ်နေသည် ဆိုပါက...၊

ဘယ်လောက်တောင် ကြီးမားတဲ့ အဖြစ်အပျက်မျိုး ဖြစ်လာတော့မှာလဲ။

အားလုံးက ယဲ့ဖုန်း ကို ဝိုင်းကြည့်လိုက်ကြရာ သူ မျက်မှောင်ကြုတ်နေသည်မှာ အမှန်ပင် ဖြစ်နေချေ၏။

ဒါက ပြဿနာတစ်ခုခုနဲ့ တွေ့နေပြီဆိုတဲ့ အဓိပ္ပာယ်ပဲ။

ဓားဘုရင်ဂိုဏ်း မှ အထွတ်အထိပ် အကြီးအကဲ ဖြစ်စေ၊ ကျွန်းပေါင်းတစ်သောင်း မဟာမိတ် မှ နဂါးပြာဘုရင် နှင့် မိုမင်ရှီ ဖြစ်စေ၊ ဂိုဏ်းချုပ် ခန်းမဆောင် မှ လျူမင် ဖြစ်စေ... အားလုံးက မမြင်နိုင်သော ဖိအားတစ်ခု အနားသို့ တိုးကပ်လာသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ကြရသည်။

'သောက်ကျိုးနည်း...'

ယဲ့ဖုန်း သည် မိုဝမ်ရှီ ကို အဝေးသို့သာ ကန်ထုတ်ပစ်ချင်တော့သည်။

'ငါ ခဏလေး မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်တာကို ဘာတွေ လျှောက်အော်နေတာလဲ...'

သူသည် မျက်နှာအမူအရာကို ချက်ချင်း ပြန်ထိန်းလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

“အားလုံးပဲ မစိုးရိမ်ကြပါနဲ့... ကြီးမားတဲ့ ပြဿနာ မဟုတ်ပါဘူး...”

“ဒါဆို ပြဿနာတော့ ရှိနေတာပေါ့လေ...”

သူ့စကားကို ကြားသောအခါ လူတိုင်းမှာ စိတ်သက်သာရာရမည့်အစား ပို၍ပင် စိုးရိမ်ပူပန်သွားကြတော့၏။

ယဲ့ဖုန်း လို မဟာတန်ခိုးရှင်တစ်ယောက်တောင် စိုးရိမ်နေရတယ်ဆိုရင် ဒါက သေးငယ်တဲ့ ကိစ္စ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။

“မိတ်ဆွေတို့... စမ်းသပ်ကွင်းကိုပဲ အေးအေးဆေးဆေး စောင့်ကြည့်ကြပါ... တပည့်တွေ အထိအခိုက် မရှိစေနဲ့ဦး...”

ပြောပြီးနောက် ယဲ့ဖုန်း သည် လေဓာတ် ဝိညာဉ်စွမ်းအင် တစ်မျှင်ကို အသုံးပြု၍ သူ့မျက်နှာကို မည်သူမျှ မမြင်နိုင်အောင် မြူခိုးပါးပါးလေးဖြင့် ဖုံးကွယ်ထားလိုက်လေတော့သည်။

“ဂိုဏ်းချုပ်ယဲ့ ပြောတာ မှန်တယ်...”

ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်များ အားလုံး စမ်းသပ်ကွင်းဆီသို့ အမြန် အာရုံစိုက်လိုက်ကြ၏။

လတ်တလော တိုက်ပွဲတွင် လူငယ်ကျင့်ကြံသူ သောင်းနှင့်ချီရှိသည့်အနက် ရာနှင့်ချီသောသူများမှာ ပြင်းထန်သော ဒဏ်ရာများ ရရှိထားကြပြီး၊ အချို့သော ကံဆိုးသူများမှာမူ ပွဲချင်းပြီး သေဆုံးသွားခဲ့ကြသဖြင့် ဂိုဏ်းချုပ်များမှာ ရင်ထုမနာ ဖြစ်နေကြရသည်။

လက်ရှိအချိန်တွင် ကျန်းပိုင်ကော့၊ မိုယင်၊ ပိုင်ချွန်းဖုန်း၊ ဟိုယွင်ကျဲ၊ လုံထျန်းရှင်း နှင့် ချောင်ကျားရှီး တို့ကဲ့သို့ ထူးချွန်သော ဓာတ်ကြီးငါးပါး စုစည်းခြင်း အဆင့် ပါရမီရှင်များက ရှေ့ဆုံးမှ တိုက်စစ်ဆင်နေကြသဖြင့် နတ်ဆိုးဗိုလ်ချုပ် အများစုကို တားဆီးထားနိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း သူတို့နောက်ကွယ်တွင် အန္တရာယ်များက ဖုံးကွယ်နေဆဲပင်။

အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ ချီကျင့်ကြံခြင်း အဆင့် ရှိသူများမှာ ဝိုင်းရံတိုက်ခိုက်ခံရပြီး အထိနာသူနာ၊ ကျဆုံးသူကျဆုံး ဖြစ်နေကြရသည်။

“ဟင်... ဟိုမှာ သုံးနေတာ ‘နတ်ဆိုးသတ် ဓားဝင်္ကပါ’ မဟုတ်လား...”

“ဟုတ်တယ်... အဲဒါပဲ...”

“သူတို့ ဝတ်စုံတွေကို ကြည့်ရတာ... မြူခိုးဂိုဏ်း တပည့်တွေ မဟုတ်လား...”

ထိုအချိန်တွင် ယွင်ဟွာ ကျန်းရန် နှင့် ထိုဓားဝင်္ကပါအကြောင်း သိထားသူ အချို့မှာ အောက်ဘက်ရှိ တိုက်ပွဲဝင်နေကြသော အုပ်စုများကို ညွှန်ပြကာ အံ့သြတကြီး ပြောဆိုလိုက်ကြ၏။

ရွှီတာလေ၊ လေရှောင်ဟု၊ နင်ရှန်ရှန်၊ လန်တယ် နှင့် အခြားသော ဒုတိယမျိုးဆက် တပည့်များသည် (၇) ယောက် တစ်ဖွဲ့စီ ဖွဲ့ကာ အဆင့်နိမ့် ချင်ဖုန်းဓား များကို ကိုင်ဆောင်လျက် နတ်ဆိုးသတ် ဓားဝင်္ကပါ ကို ပေါင်းစပ် ထုတ်ဖော်နေကြသည်ကို တွေ့ရ၏။

သူတို့သည် (၇) ယောက် တစ်ဝိုင်းဖွဲ့ကာ ချင်ဖုန်းဓား (၇) လက်ကို မိမိတို့ ပတ်လည်တွင် လည်ပတ်စေလျက် သေသပ်လှပသော ဓားဝင်္ကပါ တစ်ခုကို ဖန်တီးထားကြသည်။

သူတို့၏ စုပေါင်းစွမ်းအားကြောင့် ဓားတစ်လက်စီ၏ အစွမ်းမှာ ပိုမို ပြင်းထန်လာပြီး၊ ချီကျင့်ကြံခြင်း အဆင့် (၇) ခန့်သာ ရှိသော်လည်း တစ်ပိုင်းတစ်စ အသွင်ပြောင်းထားသော နတ်ဆိုးသားရဲ များနှင့် တန်းတူ စွမ်းအားများကို ပြသနေကြသည်။

သူတို့ ဖြတ်သန်းသွားလေရာ နေရာတိုင်းတွင် နတ်ဆိုးစစ်သည် အဆင့် မြေကမ္ဘာခြား မျိုးနွယ် များမှာ မမည်သို့မျှ မတောင့်ခံနိုင်ကြချေ။

“သူတို့က ဒီဓားဝင်္ကပါကို အပြည့်အဝ တတ်မြောက်နေတာပဲ... ဉာဏ်ရည် ပါရမီက တကယ့်ကို မြင့်မားတာပဲနော်...”

ယွင်ဟွာ ကျန်းရန် အံ့သြစွာ ရေရွတ်လိုက်မိ၏။

လွန်ခဲ့သော နှစ်သစ်ကူး ဧည့်ခံပွဲတွင် သူနှင့် ကုန်းချင်းချိုး တို့သည် နတ်ဆိုးချုပ်နှောင်မျှော်စင် အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့ကြပြီး ဤအစွမ်းထက်သော နတ်ဆိုးသတ် ဓားဝင်္ကပါ ကို ရရှိခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယွင်ဟွာ ကျန်းရန် ကိုယ်တိုင် လေ့လာခဲ့လျှင်ပင် ပြီးပြည့်စုံသော အဆင့်သို့ မနည်း လေ့ကျင့်ယူခဲ့ရသည်။

ယွမ်ဟွာဂိုဏ်း မှ တပည့်များမှာမူ အခြေခံ သို့မဟုတ် အသင့်အတင့် အဆင့်မှာတင် တစ်နေကြပြီး မြူခိုးဂိုဏ်း တပည့်များကို မမီကြချေ။

မြူခိုးများကြားတွင် ၊

ယဲ့ဖုန်း သည် နတ်ဆိုးသတ် ဓားဝင်္ကပါ ကို အသုံးပြု၍ တိုက်ခိုက်နေကြသော ဒုတိယမျိုးဆက် တပည့်များကို ကြည့်ကာ နှုတ်ခမ်းထောင့်များ ကွေးညွတ်လျက် ပြုံးလိုက်မိ၏။

ဤဓားဝင်္ကပါမှာ သူ ကိုယ်တိုင် ငွေကြေးအကုန်အကျခံကာ အပြည့်အဝ တတ်မြောက်အောင် လုပ်ဆောင်ပြီးမှ ဂိုဏ်းသားများကို ကိုယ်တိုင် သင်ကြားပေးခဲ့ခြင်းပင်။

အချိန်တစ်ခု ပေးလိုက်သည်နှင့် ပြီးပြည့်စုံသွားမည်မှာ မလွဲဧကန်ပင်။

စမ်းသပ်ကွင်း အတွင်း၌ ၊

ချင်းယွင်ဂိုဏ်း တပည့်များသည်လည်း စုရုံးလျက် ရှိကြပြီး၊ ပိုင်မင်လု၊ ရှောင်ဖန်ကူ နှင့် ရှီးရှင်းယွီ တို့ကဲ့သို့သော ဓာတ်ကြီးငါးပါး စုစည်းခြင်း အဆင့် အမွေခံတပည့်များ၏ ဦးဆောင်မှုဖြင့် ရန်သူများကို အသည်းအသန် ခုခံနေကြရသည်။

'တကယ် စိတ်ပျက်ဖို့ ကောင်းလိုက်တာ...'

ရှောင်ဖန်ကူ သည် အဝေးတစ်နေရာရှိ ဟိုယွင်ကျဲ ကို ကြည့်ရင်း စိတ်ဓာတ်များ ပြိုလဲနေခဲ့၏။

ဓာတ်ကြီးငါးပါး စုစည်းခြင်း အဆင့် သို့ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်၍ ဟိုယွင်ကျဲ ကို ပြန်လည် စိန်ခေါ်နိုင်လိမ့်မည်ဟု သူ ထင်မှတ်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဘယ်သူ ထင်မှာလဲ။ ခုနလေးတင် ဟိုယွင်ကျဲ သုံးလိုက်သည့် ဓားထုတ်ခြင်း နည်းစနစ် တစ်ချက်တည်းနှင့်တင် နတ်ဆိုးဗိုလ်ချုပ် အချို့ အပါအဝင် မြေကမ္ဘာခြား မျိုးနွယ် ရာပေါင်းများစွာကို ချက်ချင်း သတ်ပစ်လိုက်သည် မဟုတ်ပါလား။

ဒီလို စွမ်းအားမျိုးက တကယ့်ကို ကြောက်စရာကြီးပင်။

“ဂျူနီယာ ညီလေး ရှောင်... မင်း ဟိုယွင်ကျဲ ကို မယှဉ်နိုင်ပါဘူးလို့ ငါ အစကတည်းက ပြောသားပဲ...” ပိုင်မင်လု က ပြောလိုက်သည်။

သူသည်လည်း ဓားထုတ်ခြင်း နည်းစနစ် ကို ထုတ်ဖော်လိုက်ပြီး ကျက်သရေရှိလှသော ဓားချက်တစ်ချက်ဖြင့် အဆင့်နိမ့် နတ်ဆိုးဗိုလ်ချုပ် တစ်ကောင်ကို သုတ်သင်လိုက်သည်။

ထို့နောက် ပါးစပ်ထဲမှ မြက်ပင်ကို ထွေးထုတ်လိုက်ပြီး ပိုင်မင်လု ဆက်ပြောလာ၏။

“အခု မြင်ပြီလား... မင်းတို့နှစ်ယောက်ကြားက ကွာဟချက်က ပိုပိုပြီး ကျယ်ပြန့်လာမှာပဲ...”

ထိုစကားကြောင့် ရှောင်ဖန်ကူ ၏ မျက်နှာမှာ ဖြူရော်သွားတော့သည်။

“စီနီယာ အစ်ကိုကြီး ပိုင်... ဂျူနီယာ‌ မောင်လေး ရှောင် ကို ဘာလို့ အဲဒီလို ပြောရတာလဲဟင်...” ဘေးတွင် ရှိနေသော ရှီးရှင်းယွီ မှာမူ စိတ်မကောင်း ဖြစ်သွားရရှာ၏။

ပိုင်မင်လု သည် ရှီးရှင်းယွီ ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီး ‘အချစ်မူးနေတဲ့မလေး’ ဟု စိတ်ထဲမှ ရေရွတ်ကာ ဘာမှ ထပ်မပြောဘဲ ရန်သူများကိုသာ ဆက်လက် တိုက်ခိုက်နေလိုက်သည်။

'ဟွန်း... ငါ ဟိုယွင်ကျဲ ကို မမီတာ ထားလိုက်ပါတော့... ရှီလေ့ နဲ့ လီကျောက်ကျောက် ကိုတောင် မမီဘူးလို့ ဆိုချင်တာလား...' ရှောင်ဖန်ကူ မကျေမနပ် ဖြစ်နေမိ၏။

“ဝုန်း...”

ရုတ်တရက် အဝေးမှ လေးလံသော အသံကြီး တစ်ချက် ထွက်ပေါ်လာသည်။

လူတိုင်း မော့ကြည့်လိုက်ကြရာ လေထဲတွင် ပျံဝဲနေသော ရှီလေ့ ကို တွေ့လိုက်ရ၏။ သူသည် လက်ကွက်များကို ဖော်လိုက်ရာ သူ့အောက်ရှိ မြေပြင်မှာ တုန်ခါသွားပြီး အုတ်ခဲများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ အဆင့်နိမ့် နတ်ဆိုးဗိုလ်ချုပ် တစ်ကောင်ပေါ်သို့ ဗုံးကြဲတိုက်ခိုက်လိုက်သည်။

“ဂါး...”

နောက်ဆုံးတွင် ထိုနတ်ဆိုးဗိုလ်ချုပ်မှာ အပိုင်းပိုင်း ကွဲကြေသွားတော့၏။

'ရှီလေ့ က ဒီလောက်တောင် သန်မာသွားတာလား...' ရှောင်ဖန်ကူ မယုံနိုင်အောင် ဖြစ်သွားပြီး မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားရသည်။

'ရပါတယ်... လီကျောက်ကျောက် ကတော့ ငါ့ကို သေချာပေါက် မမီနိုင်ပါဘူး...'

ရှောင်ဖန်ကူ သူ့ကိုယ်သူ ပြန်လည် ယုံကြည်မှု တည်ဆောက်လိုက်၏။

“လီမိသားစု ရဲ့ ဓားချက် (၁၃) ချက်...”

အဝေးမှ ရင်းနှီးပြီး ချိုလွင်သော အော်ဟစ်သံလေး တစ်ချက် ထွက်ပေါ်လာခြင်းပင်။

ရှောင်ဖန်ကူ မျက်တောင်များ တဖျပ်ဖျပ် ခတ်သွားပြီး အသံလာရာဆီသို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ၊ လီကျောက်ကျောက် သည် လက်နှစ်ဖက်စလုံးတွင် ဓားများကို ကိုင်ဆောင်ထားသည်။ လေဝိညာဉ် ခြေလှမ်း ကို အသုံးပြုလျက် အဆင့်နိမ့် နတ်ဆိုးဗိုလ်ချုပ် အဆင့်ရှိသော မျက်လုံးသုံးလုံးပါ နွားရိုင်းမိစ္ဆာ ၏ တိုးဝင်မှုကို ရှောင်တိမ်းကာ ဓားများကို လျင်မြန်စွာ ဆွဲထုတ်လိုက်သည်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။

သူမ၏ ဓားပညာမှာ အလွန် သေသပ်လှပလှပေသည်။

ဓားချက်တိုင်းမှာ နွားရိုင်းမိစ္ဆာ ၏ အားနည်းချက်များကိုသာ ထိမှန်၏။

ဓားချက် (၁၃) ချက် အပြီးတွင်တော့ နွားရိုင်းမိစ္ဆာကြီးမှာ ကျယ်လောင်သော အသံကြီးနှင့်အတူ မြေပြင်ပေါ်သို့ ဘုန်းခနဲ လဲကျသွားပြီး၊ ၎င်း၏ အရိုးများမှာလည်း ခန္ဓာကိုယ်မှ အပိုင်းပိုင်း ကွဲထွက်သွားလေတော့သည်။

အသက်မှာမူ ပြောနေစရာပင် မလိုတော့ချေ။

“ဒီဓားပညာကတော့.....”

ရှိနေသူ အားလုံးမှာ အံ့သြမှင်သက်သွားကြသည်။

ရှောင်ဖန်ကူ မှာမူ ဆွံ့အသွားရတော့၏။

လီကျောက်ကျောက် သည် ဟင်းချက်ရာတွင် သုံးသော နည်းစနစ်များကို မြေအောက်လိုဏ်ဂူ မြေကမ္ဘာခြား မျိုးနွယ် များကို သတ်ဖြတ်ရာတွင် အသုံးပြုခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပြီး၊ ၎င်း၏ အာနိသင်မှာလည်း အံ့မခန်း ထိရောက်လှသည် မဟုတ်ပါလား။

သို့ဆိုလျှင် သူတို့လို လူတွေက ဘယ်လို ဆက်နေကြမည်နည်း။

ချင်းယွင်ဂိုဏ်း ရဲ့ ပါရမီရှင် ဖြစ်တဲ့ ငါက အခုတော့ စားဖိုမှူး တစ်ယောက်ကိုတောင် မမီတော့ဘူးတဲ့လား။

ဒါက တကယ့်ကို အရှက်ရစရာ၊ စိတ်ပျက်စရာနဲ့ ဒေါသထွက်စရာ ကောင်းလိုက်တာ။

ထိုသို့ တွေးမိရင်း ရှောင်ဖန်ကူ ၏ စိတ်ဓာတ်များ နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံ ပြိုလဲသွားရပြန်သည်။

“ဂျူနီယာ ညီလေး ရှောင်... ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဂရုစိုက်ဦးနော်...” ပိုင်မင်လု က ရှောင်ဖန်ကူ ၏ ပုခုံးကို ပုတ်ကာ ပြောလိုက်ပြီး၊ ဓားကို ကိုင်ဆောင်လျက် ရန်သူများကို ဆက်လက် သုတ်သင်ရန် ပြေးထွက်သွားလေတော့၏။

*

စမ်းသပ်ကွင်း ၏ နောက်ဆုံးအပိုင်း…

ဤနေရာသည် ဟင်းလင်းပြင် တံခါးပေါက် ရှိရာ ကျောက်နံရံနှင့် အလွန် နီးကပ်နေပြီး (၁၀) မိုင်ခန့်သာ ဝေးတော့၏။

"ဂျွတ်"

မြေပြင်ပေါ်ရှိ ကျောက်တုံးတစ်ခု ကွဲအက်သွားသည်။

ထိပ်ပြောင်ပြောင်၊ ဝဝဖိုင့်ဖိုင့်နှင့် အသက်လတ်ပိုင်း အမျိုးသားတစ်ဦးသည် မြေတွင်းထဲမှ တွားထွက်လာပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို သတိကြီးစွာဖြင့် အကဲခတ်နေ၏။

'ပြီးခဲ့တဲ့ အချိန်တွေတုန်းက ငါ တွက်ချက်ခဲ့ရသလောက်ဆိုရင်... ငါ့အတွက် အခွင့်အရေးပေးနိုင်မယ့် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တဲ့ ဂူက ဒီနေရာ ဖြစ်ရမှာပဲ မဟုတ်လား...'

ကျူးယောင်ဖူ ခေါင်းပြူကြည့်ကာ ပတ်ဝန်းကျင်ကို စစ်ဆေးလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူ့ထံသို့ ပြေးဝင်လာသော ရှေးဟောင်း မြေကမ္ဘာခြား မျိုးနွယ်များကို တွေ့လိုက်ရသဖြင့်၊ ပုစွန်စာတွင်းထဲ ပုန်းနေသော လယ်ကြွက်တစ်ကောင်ပမာ တွင်းထဲသို့ ခေါင်းကို အမြန် ပြန်သွင်းလိုက်၏။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ထို မြေကမ္ဘာခြား မျိုးနွယ် များမှာ သူ့ကို သတိမထားမိကြဘဲ စမ်းသပ်ကွင်း အလယ်ဗဟိုရှိ မိုယင်၊ ချောင်ကျားရှီး နှင့် အခြားသော တပည့်များ ရှိရာဆီသို့သာ ဦးတည်သွားကြသည်။

“တိုက်ပွဲက တော်တော် ပြင်းထန်တာပဲ...”

ကျူးယောင်ဖူ ခေါင်းပြန်ပြူကြည့်ကာ စမ်းသပ်ကွင်း အလယ်ရှိ တိုက်ပွဲကြီးကို စောင့်ကြည့်နေမိ၏။ ထိုနေရာတွင် ဓာတ်ကြီးငါးပါး စုစည်းခြင်း အဆင့် အမြင့်ပိုင်း ပညာရှင်များပင် ပါဝင်နေသဖြင့် သူ့မျက်နှာထားမှာ ပျက်ယွင်းသွားရ၏။

'ကြည့်ရတာ ငါ့ရဲ့ တွက်ချက်မှုက မမှားဘူးပဲ... ဒီနေရာမှာ တိုက်ပွဲကြီး ဖြစ်နေတာပဲ... ငါ ဒီအခွင့်အရေးကို အသုံးချပြီး မိစ္ဆာချီ တွေကို စုပ်ယူတာဖြစ်ဖြစ်၊ နတ်ဆိုးအမြုတေ တွေကို စုဆောင်းတာဖြစ်ဖြစ် လုပ်ပြီး ငါ့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်စွမ်းအားကို အမြန် မြှင့်တင်ရမယ်...' ကျူးယောင်ဖူ စိတ်ထဲမှ တခိခိ ရယ်လိုက်မိသည်။

ရုတ်တရက် သူသည် မိုင်ပေါင်း ဒါဇင်ချီ ဝေးကွာသော ကမ်းပါးယံထိပ်ဆီသို့ မော့ကြည့်လိုက်မိသည်။

မြူခိုးများကြားတွင် ဖုံးကွယ်နေသော ဝေဝါးနေသည့် ရင်းနှီးသော အရိပ် တစ်ခုကြောင့် သူ့မျက်လုံးအိမ်များ ကျဉ်းမြောင်းသွားရပြီး လွှတ်ခနဲ ရေရွတ်လိုက်မိလေတော့၏။

“သောက်ပလုတ်တုတ်... အဲဒါ ယဲ့ဖုန်း ပါလား...”

ကျူးယောင်ဖူ တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ခါသွားပြီး တွင်းထဲသို့ ချက်ချင်း ပြန်ငုပ်လျှိုးသွားလေတော့သည်။