အခန်း (၁၉-၂၀)

အခန်း ၁၉

ချန်လဲ့သည် ဘေးမှနေ၍ ကြည့်ရှုနေပြီး သူ၏ နှလုံးသားမှာ စိတ်လှုပ်ရှားမှုများဖြင့် လှိုင်းထနေကာ လက်ခုပ်တီး၍ အားပေးလုနီးပါးပင် ဖြစ်၏။

ဤသည်မှာ နေရာအနှံ့ အလင်းတန်းများ တောက်ပနေပြီး ရုပ်ရှင်ကြည့်ရသည့်အလား ကျင့်ကြံသူများ၏ တိုက်ပွဲကို ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်တွေ့ရခြင်းပင် ဖြစ်လေသည်။

ခေတ်သစ်လူသား တစ်ယောက်အနေဖြင့် ချန်လဲ့မှာ စမ်းသပ်ကြည့်ရန် စိတ်အားထက်သန်နေပေ၏။

ချန်လဲ့သည် ယဲ့ယွဲ့ထန်၏ ပခုံးကို ပုတ်လိုက်ပြီး သူမ၏ လက်ထဲမှ အေးစက်သော ဓားရှည်ကို တိုက်ရိုက် လုယူလိုက်လေသည်။

ယဲ့ယွဲ့ထန် အံ့အားသင့်သွားပြီး သူ့ကို တားဆီးရန် အလိုအလျောက် ကြိုးစားလိုက်သော်လည်း ချန်လဲ့မှာ ဓားကို ကိုင်ထားပြီးဖြစ်ကာ ရုပ်ဆိုးပြီး အားနည်းချက်များ ပြည့်နှက်နေသော အဖွင့်ကိုယ်ဟန်အနေအထားကို ဖန်တီး၍ ပိုင်ထင်ကျွင်းအား ချိန်ရွယ်လိုက်လေ၏။

"အရူးကောင်... မင်းရဲ့ ခွေးမျက်လုံးတွေကို ဖွင့်ပြီး သေချာ ကြည့်စမ်း... ချန်ရှန်းက မင်းရဲ့ အဘိုး ကျောက်ကျစ်လုံရဲ့ စွမ်းအားကို ကြည့်ထားလိုက်..."

ပိုင်ထင်ကျွင်းသည် သူ၏ တုန်လှုပ်မှုမှ သတိပြန်ဝင်လာပြီး ချန်လဲ့၏ ရယ်စရာကောင်းသော အသွင်အပြင်ကို မြင်သောအခါ အလွန်အမင်း ဒေါသထွက်ကာ ရယ်မောလိုက်လေ၏။

"ပုရွက်ဆိတ်လေး... မင်းက ထိုက်တန်တယ်လို့ ထင်နေတာလား... သေစမ်း..."

ယဲ့ယွဲ့ထန်၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်ကြောင့် သူ ထိတ်လန့်နေခဲ့သော်ငြား...

သို့ရာတွင် ဤအချိန်၌ ဤကဲ့သို့သော လေလွင့် ကြောင်၊ ခွေး တစ်ကောင်သည်ပင် သူ့ကို ရန်စရဲသည်လော။

သူသည် သူ၏ တုန်လှုပ်မှုနှင့် ဒေါသ အားလုံးကို ချန်လဲ့ထံသို့ ချက်ချင်း လောင်းချလိုက်ပြီး သူ၏ ဓားကို ထပ်မံ ထိုးစိုက်လိုက်လေသည်။

သူ၏ ဒဏ်ရာကြောင့် စွမ်းအား အနည်းငယ် လျော့ကျသွားသော်လည်း ယင်းမှာ သေမျိုးတစ်ယောက်ကို သတ်ဖြတ်ရန် လုံလောက်သည်ထက်ပင် ပိုနေပေ၏။

ချန်လဲ့သည် စိတ်ထဲမှ တီးတိုး ရေရွတ်လိုက်လေသည်။

'ဓားအမျိုးအစား အစစ်အမှန် ထိခိုက်မှု ကို အစပျိုးမယ်...'

ထို့နောက် သူသည် ရှိသမျှ ခွန်အားကို အသုံးပြု၍ သူ၏ လက်ထဲရှိ ဓားကို ပိုင်ထင်ကျွင်းထံသို့ ရူးသွပ်စွာ ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပေ၏။

ထူးဆန်းသော အရာတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

ချန်လဲ့ ဓားကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည့် အခိုက်အတန့်တွင် ပိုင်ထင်ကျွင်းသည် ဖော်ပြ၍မရနိုင်သော တားဆီး၍မရနိုင်ပြီး ထူးဆန်းသည့် စွမ်းအားတစ်ခုသည် သူ့အပေါ် ချက်ချင်း သက်ရောက်လာသည်ကို ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရ၏။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ရွှေအမြုတေမှာ ရုတ်တရက် မှေးမှိန်သွားပြီး သူ၏ ကြီးမားကျယ်ပြန့်သော စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားများသည် မျက်စိဖြင့်မမြင်ရသော ဓားသွားတစ်ခုဖြင့် အတင်းအကျပ် ထက်ဝက် ခုတ်ပိုင်းခံလိုက်ရသည့်အလား ဖြစ်ပေ၏။

အလွန်အမင်း အားနည်းသွားသော ခံစားချက်တစ်ခုသည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးကို ချက်ချင်း လွှမ်းခြုံသွားလေသည်။

သူ၏ အမြင်အာရုံများ မှောင်မိုက်သွားပြီး သူ၏ လည်ချောင်းတွင် ချိုမြိန်သော အရသာတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရ၏။

ဝေါ့ ခနဲ အသံနှင့်အတူ သွေးတစ်ပွက်ကို အန်ချလိုက်ပြီး သူ၏ အရှိန်အဝါများ လျင်မြန်စွာ လျော့ကျသွားပေသည်။

သူ၏ မျက်နှာမှာ စက္ကူအလား ဖြူလျော့သွားပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြိုကျလုနီးပါး ဖြစ်သွားလေ၏။

"အလုပ်ဖြစ်သွားပြီ..." ချန်လဲ့မှာ အရူးအမူး ဝမ်းသာပျော်ရွှင်သွားလေ၏။

သို့ရာတွင် ဝမ်းသာမှုသည် တစ်စက္ကန့်ပင် မခံလိုက်ချေ။

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ထပ်တူ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းပြီး ထူးဆန်းသော စွမ်းအားတစ်ခုသည် ချန်လဲ့ ကိုယ်တိုင်အပေါ်သို့ ရုတ်တရက် သက်ရောက်လာပေ၏။

သူ၏ ရင်ဘတ်ကို မမြင်ရသော တူကြီးတစ်လက်ဖြင့် ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ချခံလိုက်ရသည့်အလား သူ ခံစားလိုက်ရသည်။

စူးရှသော နာကျင်မှုတစ်ခု ရောက်ရှိလာပြီး သူသည် အော်ဟစ်လိုက်၏။

သူ၏ ပါးစပ်မှ သွေးများသည် အလကားရသည့်အလား ပန်းထွက်လာပေသည်။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးမှာ ကြိုးပြတ်သွားသော စွန်တစ်ကောင်အလား နောက်သို့ လွင့်ထွက်သွားပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ချခံလိုက်ရလေသည်။

သူ၏ လက်ထဲရှိ ဓားမှာလည်း လွင့်ထွက်သွားပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျသွား၏။

မြင်ကွင်းမှာ ချက်ချင်းပင် ထူးဆန်းသွားလေ၏...

ပိုင်ထင်ကျွင်းသည် ဒူးတစ်ဖက် ထောက်ထားပြီး ဓားကို အားပြုကာ သွေးများ အန်နေသည်။

သူ၏ အရှိန်အဝါမှာ အလွန်အမင်း အားနည်းနေပြီး သူ၏ မျက်နှာတွင် ထိတ်လန့်မှုနှင့် ဇဝေဇဝါဖြစ်မှုတို့ ပြည့်နှက်နေကာ တစ္ဆေတစ်ကောင်ကို မြင်လိုက်ရသည့်အလား ဖြစ်နေလေ၏။

"...ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ... ငါ့ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းက... ငါ့ရဲ့ ဒဏ်ရာတွေက..."

ချန်လဲ့သည် မြေပြင်ပေါ်တွင် လဲလျောင်းနေပြီး သွေးများ အန်နေကာ တစ်ကိုယ်လုံး အလွန်အမင်း နာကျင်နေ၏။

သို့ရာတွင် သူ အရှုံးမပေးဘဲ အမောတကောဖြင့် ပြတ်တောင်းပြတ်တောင်း မာနကြီးစွာ ပြောလိုက်လေသည်။

"အဟွတ်... မြင်လား... မြင်လိုက်လား..."

"ငါ့ရဲ့... ပြိုင်ဘက်ကင်း... လျှို့ဝှက်နည်းစနစ်ပဲ..."

"ဒဏ်ရာခုနစ်ချက်ဓားနည်းစနစ်လေ..."

"မင်းရဲ့ အဘိုးတောင်မှ ငါနဲ့ ငါးဆယ်-ငါးဆယ် ခွဲဝေမှု ဖြစ်သွားမှာပဲ..."

"အဟွတ်... အဟွတ်... အဟွတ်..."

ယဲ့ယွဲ့ထန်... "..."

သူမသည် နေရာတွင်ပင် ရပ်နေပြီး ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရကာ ညှိုးနွမ်းနေသော ပိုင်ထင်ကျွင်းကို ကြည့်လိုက်၊ ထို့နောက် ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရနေသော်လည်း ခေါင်းမာနေသော ချန်လဲ့ကို ကြည့်လိုက်ဖြင့် သူမ၏ အေးစက်သော မျက်လုံးများတွင် တုန်လှုပ်မှုများ ပြည့်နှက်နေပေ၏။

ဤခွေးကောင်သည် ဘယ်လို ကျင့်စဉ်မျိုးကို ကျင့်ကြံထားသနည်း...

ပိုင်ထင်ကျွင်း၏ ဦးနှောက်များ လုံးလုံးလျားလျား ထုံကျင်သွားလေ၏။

ဤဆေးရောင်းသမားကောင်လေးသည် ဘယ်လို မိစ္ဆာနည်းစနစ်ကို အသုံးပြုလိုက်သနည်း...

လောကကြီးမှာ ဤသို့ ထူးဆန်းသော ကျင့်စဉ်မျိုး ဘယ်လိုလုပ် ရှိနိုင်မည်နည်း...

သို့ရာတွင် ဤအချိန်၌ သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းများ ကျဆင်းသွားပြီး ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရနေကာ သူ၏ နှလုံးသားမှာ ကြောက်ရွံ့မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

ယဲ့ယွဲ့ထန်သည် ပိုင်ထင်ကျွင်းအား နောက်ထပ် အခွင့်အရေး ပေးတော့မည် မဟုတ်ချေ။

မျက်နှာဖုံးမှာ ဆုတ်ဖြဲခံလိုက်ရပြီ ဖြစ်ရာ သူ သို့မဟုတ် သူမသာ ဖြစ်ပြီး သူမအနေဖြင့် မည်သည့် ရိုးအသော စိတ်ကူးယဉ်မှုမျိုးမျှ ထားရှိ၍ မရနိုင်တော့ပေ။

သူမ၏ ပုံရိပ်လေး လှုပ်ရှားသွားပြီး ပိုင်ထင်ကျွင်းရှေ့တွင် တစ္ဆေတစ်ကောင်အလား ပေါ်လာလေ၏။

သူ၏ စိတ်ပျက်အားငယ်ပြီး ထိတ်လန့်နေသော အကြည့်များအောက်တွင် သူမသည် လက်ချောင်းများကို ဓားတစ်လက်အလား ချိန်ရွယ်လိုက်သည်။

အေးစက်ပြီး စူးရှသော ဓားချီသည် သူ၏ ဒန်တျန်နှင့် ချီပင်လယ်ကို ချက်ချင်း ထိုးဖောက်သွားပြီး ရွှေအမြုတေကို အပိုင်းပိုင်းအစစ ကွဲအက်သွားစေလေ၏။

ပိုင်ထင်ကျွင်း၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပြင်းထန်စွာ တုန်လှုပ်သွားပြီး သူ၏ မျက်လုံးများထဲမှ အလင်းရောင်မှာ လျင်မြန်စွာ မှေးမှိန်သွားပေ၏။

သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းမှာ လုံးလုံးလျားလျား ဖျက်ဆီးခံလိုက်ရပြီး သေမျိုးတစ်ယောက်အဖြစ်သို့ အပြည့်အဝ လျှောကျသွားလေသည်။

သူမအား အတူတကွ ခေါ်ဆောင်သွားရန် သူ၏ ရွှေအမြုတေကို ကိုယ်တိုင် ဖျက်ဆီးမည့် အခွင့်အရေးကိုပင် သူ မရလိုက်ချေ။

ယင်းကို မြင်သောအခါ ချန်လဲ့သည် နာကျင်နေသော သူ၏ ရင်ဘတ်ကို ကိုင်လျက် ရုန်းကန် ထရပ်လိုက်ပြီး သေလုဆဲဆဲ ဖြစ်နေသော ပိုင်ထင်ကျွင်းထံသို့ ယိမ်းယိုင်စွာ သွားလိုက်လေ၏။

သူသည် ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်ကာ ပိုင်ထင်ကျွင်း၏ နားနားသို့ တိုးကပ်သွားပြီး သူတို့နှစ်ဦးသာ ကြားနိုင်သော အသံဖြင့် တီးတိုး ပြောလိုက်ပေသည်။

"စီနီယာအစ်ကိုပိုင်... ခင်ဗျားက အရမ်း ဇဝေဇဝါဖြစ်ပြီး သေရတော့မှာမို့လို့ ခင်ဗျားရဲ့ ဂျူနီယာညီလေးဖြစ်တဲ့ ကျွန်တော်က သဘောကောင်းကောင်းနဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်တစ်ခု ပြောပြမယ်..."

"ယွဲ့ထန်ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းက ဘာလို့ တဟုန်ထိုး တက်သွားလဲဆိုတာ ခင်ဗျား သိလား..."

"ဟီးဟီး... ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူမက ကျွန်တော်နဲ့ အတူတူ ရှိနေလို့လေ..."

"ကျွန်တော် သူမကို မြတ်နိုးလိုက်တိုင်း သူမရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းက အဆင့်တစ်ဆင့် တက်သွားတာ..."

"အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်ကနေ ရွှေအမြုတေအဆင့်အထိ... ကျွန်တော်တို့ ဘယ်နှကြိမ်လောက် ပျော်ပါးခဲ့လဲဆိုတာ ခန့်မှန်းကြည့်လေ..."

"ခင်ဗျား သူမကို သုံးနှစ်တိတိ လိုက်ခဲ့ပေမဲ့ သူမရဲ့ လက်ကိုတောင် မကိုင်ဖူးဘူး မလား..."

"ကျွတ်ကျွတ်... သနားစရာကောင်းလိုက်တာ... ခင်ဗျား အိပ်မက်မက်ခဲ့တဲ့ နတ်သမီးလေးက... ဟီးဟီးဟီး..."

ဤစကားများသည် အဆိပ်အပြင်းဆုံး သံမဏိအပ်များအလား ပိုင်ထင်ကျွင်း၏ နောက်ဆုံးကျန်ရှိနေသော အသိစိတ်ထဲသို့ ပြင်းထန်စွာ ထိုးစိုက်သွားလေ၏။

သူ မျက်လုံးများကို ပြူးကျယ်သွားပြီး သူ၏ သူငယ်အိမ်များတွင် အလွန်အမင်း မနာလိုမှု၊ မကျေနပ်မှု၊ အရှက်ကွဲမှုနှင့် ဒေါသတို့ ပေါက်ကွဲထွက်လာပေသည်။

သူသည် ချန်လဲ့ကို စိုက်ကြည့်နေပြီး သူ၏ လည်ချောင်းမှ လေမှုတ်တံတစ်ခုအလား ဟဲ... ဟဲ ဟူသော အသံများ ထွက်ပေါ်လာကာ တစ်စုံတစ်ခုကို ပြောချင်နေသည့်အလား ဖြစ်သော်လည်း စကားတစ်ခွန်းမျှ ထွက်မလာတော့ချေ။

နောက်ဆုံးတွင် ဤ အလွန်အမင်း နာကြည်းမှုသည် သူ၏ နောက်ဆုံးကျန်ရှိနေသော အသက်စွမ်းအားကို လုံးလုံးလျားလျား လွှမ်းမိုးသွားလေတော့၏။

သူ၏ ခေါင်းမှာ ဘေးသို့ စောင်းကျသွားပြီး နောက်ဆုံးထွက်သက်ကို ရှူရှိုက်လိုက်ကာ သူ၏ မျက်လုံးမှာ ပြူးကျယ်နေဆဲဖြစ်ပြီး မကျေမနပ်ဖြင့် သေဆုံးသွားခဲ့လေသည်။

လူကို သတ်ပြီး နှလုံးသားကို ဖျက်ဆီးပစ်ခြင်းပင်။ ချန်လဲ့သည် ယင်းကို ပြီးပြည့်စုံအောင် လုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့ပေသည်။

သို့ရာတွင် သူ၏ နောက်ကွယ်ရှိ ယဲ့ယွဲ့ထန်၏ အမူအရာမှာ အလွန်အမင်း အေးစက်နေသည်ကို သူ သတိမထားမိခဲ့ချေ။

သူမသည် ချန်လဲ့၏ စကားများကို ကြားလိုက်ရခြင်း ဖြစ်၏။

မြတ်နိုးသည်၊ ပျော်ပါးသည် နှင့် ကျင့်ကြံခြင်း တက်သည် ဆိုသော စကားလုံးများသည် သူမ၏ နားထဲသို့ ရှင်းလင်းပြတ်သားစွာ ဝင်ရောက်လာခဲ့ပေသည်။

ချန်လဲ့သည် ကျေနပ်စွာ မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး လက်ခုပ်တီးလိုက်လေ၏။

သူသည် ယဲ့ယွဲ့ထန်အား ပြီးသွားပြီ ဟု ပြောရန် ပြင်လိုက်ချိန်တွင်ပင်...

သူ လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ အေးစက်ကာ ရှက်ရွံ့ပြီး ဒေါသထွက်နေသော မျက်လုံးတစ်စုံနှင့် ရင်ဆိုင်လိုက်ရလေသည်။

"မင်း... ခုနက သူ့ကို ဘာပြောလိုက်တာလဲ..."

ယဲ့ယွဲ့ထန်၏ အသံမှာ နှစ်သောင်းချီ သက်တမ်းရှိသော ရေခဲမည်းအလား အေးစက်နေပေ၏။

ချန်လဲ့သည် သူ၏ လည်ပင်းတွင် အေးစက်မှုကို ခံစားလိုက်ရပြီး 'ဒုက္ခပါပဲ... သူ လွန်သွားပြီ' ဟု စိတ်ထဲမှ တွေးလိုက်မိလေသည်။

"အဲ... ယွဲ့ထန်... ကျွန်တော် ရှင်းပြတာကို နားထောင်ပါဦး... အဲဒါက ဗျူဟာတစ်ခုပါ... သူ့ကို ဒေါသထွက်ပြီး သေသွားအောင် လုပ်တာလေ... အား..."

သူ စကားမဆုံးမီတွင်ပင် အေးစက်သော လက်ဝါးလေပြင်းတစ်ခုသည် ရိုက်ခတ်လာလေ၏။

"ဘုန်း... ဖြန်း... အား..."

ယဲ့ယွဲ့ထန် လုံးလုံးလျားလျား ပေါက်ကွဲသွားပြီဖြစ်ပြီး မည်သည့် ဟန်ပန်ကိုမျှ ဂရုမစိုက်တော့ချေ။

သူမသည် ချန်လဲ့ကို မြေပြင်ပေါ်သို့ တိုက်ရိုက် ဖိချလိုက်ပြီး ကသောင်းကနင်း ရိုက်နှက်တော့လေ၏။

သူမသည် စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို အသုံးမပြုခဲ့သော်ငြား တစ်ဝက်ခန့် ဒုက္ခိတဖြစ်နေသော အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း ကျင့်ကြံသူ ချန်လဲ့သည် ရွှေအမြုတေ ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦး၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခွန်အားကို မည်သို့ ခံနိုင်ရည်ရှိမည်နည်း။

သူမသည် သူ့ကို ပုန်းအောင်းရန် ပြေးလွှားရသည်အထိ ရိုက်နှက်ကာ အကြိမ်ကြိမ် အော်ဟစ်စေလေသည်။

"မင်း အဓိပ္ပာယ်မရှိတာတွေ လျှောက်ပြောနေတာကို ငါ ပညာပေးရမယ်..."

"ပါးစပ်စောင့်စည်းဖို့ ငါ သင်ပေးမယ်..."

"နှာဘူး... အရှက်မရှိတဲ့ လူယုတ်မာ..."

တောအုပ်ထဲတွင် ချန်လဲ့၏ သနားစရာကောင်းသော အသနားခံ တောင်းပန်သံများနှင့် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အား ရိုက်နှက်နေသော အသံများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး အချိန်အတော်ကြာအောင် ဆက်လက် ဖြစ်ပေါ်နေလေ၏။

အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက် ဒဏ်ရာများဖြင့် ဖောင်းအစ်နေသော ချန်လဲ့နှင့် ဒေါသထွက်နေသော ယဲ့ယွဲ့ထန်တို့သည် မြင်ကွင်းကို တိတ်ဆိတ်စွာ ရှင်းလင်းလိုက်ကြလေသည်။

အလောင်းကို ဖျက်ဆီးပြီး တိုက်ပွဲ၏ သဲလွန်စများကို ဖျောက်ဖျက်လိုက်ကြ၏။

သူတို့နှစ်ဦးကြားရှိ လေထုမှာ အလွန်တရာ သိမ်မွေ့သွားပေသည်။

ချန်လဲ့သည် ညိုမည်းနေသော သူ၏ မျက်လုံးတစ်ဝိုက်ကို ပွတ်သပ်ကာ ပိုင်ထင်ကျွင်း ပျောက်ကွယ်သွားသော နေရာကို ကြည့်လိုက်လေ၏။

သူ၏ နှလုံးသားထဲတွင် ကျန်ရစ်နေသော ကြောက်ရွံ့မှုကို ခံစားရသော်လည်း ဂုဏ်ယူမှု အရိပ်အယောင်တစ်ခုလည်း ပါဝင်နေပေသည်။

ဤသေဆုံးသွားသော ဇာတ်ပို့ကောင်သည် သူ၏အမျိုးသမီးကို လိုချင်ရဲပေသည်။ အဖွင့်သီချင်း မလာမီကပင် သူ သေသင့်ပေသည်။

ယဲ့ယွဲ့ထန်နှင့် သူသည် ယခုအခါ ကြိုးတစ်ချောင်းတည်းပေါ်မှ နှံကောင်များ ဖြစ်သွားကြပြီ ဖြစ်၏။

ယဲ့ယွဲ့ထန်သည် အဝေးမှ မှောင်မိုက်လာသော ကောင်းကင်ကြီးကို ကြည့်ကာ သူမ၏ နှလုံးသားမှာ အေးစက်ပြီး လမ်းပျောက်နေလေ၏။

ပိုင်ထင်ကျွင်းကို သတ်ဖြတ်ခြင်းသည် အစသာ ရှိသေးသည်။

အနာဂတ်၏ လမ်းခရီးသည် မည်သည့်နေရာသို့ ဦးတည်သွားမည်နည်း။

ပြီးတော့ သူမဘေးရှိ ဤလူဆိုးလေး...

လျှို့ဝှက်ချက်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေကာ ပါးစပ်စည်းမစောင့်တတ်သော ဆေးရောင်းသမားကောင်လေး...

သူသည် သူမကို တွင်းနက်ကြီးထဲသို့ ခေါ်သွားမည်လော... ဒါမှမဟုတ်... သူမ၏ အားကိုးရာ ဖြစ်လာမည်လော...

ပိုင်ထင်ကျွင်းသည် အပြင်ပန်းတွင် နှိမ့်ချသော်လည်း အတွင်း၌ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်လေသည်။

ဤဆေးရောင်းသမားကောင်လေးသည် မည်သို့လျှင် ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရန် လွယ်ကူသော ဇာတ်ကောင် ဖြစ်နိုင်မည်နည်း...

အခန်း ၂၀ - လိပ်ပြာအကျိုးသက်ရောက်မှု

လေမည်းတောင်တန်းရှိ လေမည်းခံတပ် တစ်ခုလုံးကို မြေပုံပေါ်မှ ဖျောက်ဖျက်သွားစေခဲ့သော ကမ္ဘာကြီးကို တုန်လှုပ်သွားစေမည့် ပေါက်ကွဲမှုကြီး...

ထိုအဖြစ်အပျက်သည် နောက်ဆက်တွဲ ပြဿနာများစွာကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့လေသည်။

ကျင့်ကြံသူများသည် နှိုင်းယှဉ်ချက်အရ အရိုင်းအစိုင်းဆန်ကြသော်လည်း သူတို့သည် လူရိုင်းများ လုံးလုံးလျားလျား မဟုတ်ကြချေ။ ဦးနှောက်မရှိသော သူများသည် ယေဘုယျအားဖြင့် သေဆုံးသွားတတ်ကြပေ၏။

ချင်းယွင်ဂိုဏ်း၊ လင်းရှောင်ခန်းမ၏ ဘေးဘက် အခန်းငယ်။

လေထုမှာ လေးလံနေပေသည်။

ဂိုဏ်းချုပ် နင်ချင်းရွှမ်၏ မျက်နှာမှာ မည်းနက်နေပြီး သူ၏ လက်ချောင်းထိပ်များသည် ကျောက်စိမ်းဖြူ လက်ရန်းပေါ်တွင် အလိုအလျောက် ခေါက်နေလေ၏။

အောက်ဘက်တွင် အရိုအသေပေးလျက် ရပ်နေသော အကြီးအကဲများ၏ နှလုံးသားများမှာ ထိုအသံ တစ်ချက် ထွက်ပေါ်လာတိုင်း အနည်းငယ် ပို၍ တင်းကျပ်သွားကြသည်။

"လေမည်းခံတပ်ကြီး ပျောက်ကွယ်သွားပြီ..."

စည်းကမ်းထိန်းသိမ်းရေး ခန်းမမှ အကြီးအကဲလျူ၏ အသံမှာ ခြောက်ကပ်နေလေ၏။

"ခံတပ်တစ်ခုလုံးအပြင် သူတို့ အခြေချနေထိုင်တဲ့ အိပ်မက်ဆိုးတောင်ထိပ် ပါ... လွန်ခဲ့တဲ့ ငါးရက်က ဖော်ပြလို့မရနိုင်တဲ့ ဖျက်ဆီးနိုင်စွမ်းရှိတဲ့ စွမ်းအင်တစ်ခုကြောင့် လုံးလုံးလျားလျား ပျက်စီးသွားခဲ့တာပါ..."

"အဲဒီနေရာမှာ... မိုင်ဆယ်မိုင်လောက် ကျယ်တဲ့ အောက်ခြေမရှိတဲ့ မီးတောင်ဝကြီးပဲ ကျန်ခဲ့ပြီး... မီးတောင်ဝ နံရံတွေကလည်း ဖန်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပါတယ်..."

တာဝန်ခံခန်းမ၏ ခန်းမဆောင်မှူးသည် ဖြည့်စွက် ပြောဆိုလိုက်သည်။

"အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ခဲ့တဲ့ အပြင်ဘက် ကင်းစောင့်တွေရဲ့ ပြောပြချက်အရ... ပထမဆုံး မျက်စိကျိန်းမတတ် အဖြူရောင် အလင်းတန်းကြီး တစ်ခု ထွက်လာတယ်တဲ့..."

"အသက်ရှူကြိမ် အနည်းငယ် အကြာမှာတော့ ကမ္ဘာကြီးကို တုန်လှုပ်သွားစေမယ့် ဟိန်းဟောက်သံနဲ့ ရိုက်ခတ်မှုကြီး ဖြစ်ပေါ်လာတယ်..."

"မိုင်တစ်ရာ ပတ်လည်က တောအုပ်တွေ အကုန်လုံး လုံးလုံးလျားလျား ပျက်စီးသွားတယ်..."

သူသည် ခေတ္တရပ်လိုက်လေ၏။

"ကြယ်လမင်းဓားဂိုဏ်း က အရမ်းကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် တုံ့ပြန်နေတယ်... သူတို့ရဲ့ နယ်စပ် ကင်းလှည့်တပ်ဖွဲ့တွေကို နှစ်ဆ တိုးမြှင့်လိုက်ပြီး သူတို့ရဲ့ 'ကြယ်ဖျက်ဆီးခြင်းအကြီးအကဲ' ကိုယ်တိုင် နယ်စပ်မျဉ်းကို ရောက်လာတယ်..."

နင်ချင်းရွှမ်သည် ဖြည်းညင်းစွာ စကားပြောလိုက်ပြီး သူ၏ အသံမှာ အေးစက်နေပေ၏။

"လေမည်းခံတပ်က ခွေးအအုပ်စု တစ်စု ဖြစ်ပေမဲ့... သူတို့က ဂိုဏ်းအတွက် ငါတို့ကိုယ်တိုင် လုပ်ဖို့ အဆင်မပြေတဲ့ ညစ်ပတ်တဲ့ အလုပ်တော်တော်များများကို လုပ်ပေးခဲ့တာပဲ... ဒါကို ဘယ်သူ လုပ်တာလဲ... သူတို့ရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က ဘာလဲ..."

အကြီးအကဲလျူသည် သူ့ကိုယ်သူ တင်းကျပ်စွာ ထိန်းချုပ်ကာ အခြား ကျောက်စိမ်းပြား တစ်ခုကို ဆက်သလိုက်သည်။

"ဂိုဏ်းချုပ်... ဒီကိစ္စက တခြား စုံစမ်းစစ်ဆေးမှု တစ်ခုနဲ့ ဆက်စပ်နေနိုင်ပါတယ်..."

"ဒါက အပြင်စည်းတပည့် ပိုင်ထင်ကျွင်းရဲ့ အသက်ဝိညာဉ်ကျောက်ပြား ကွဲအက်သွားတာနဲ့... ရှီထန်မြို့က ကျင့်ကြံသူ အမြောက်အမြား ပုံမှန်မဟုတ်ဘဲ သတိလစ်သွားတဲ့ အဖြစ်အပျက်တွေနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ကနဦး အတည်ပြုထားတဲ့ အကျဉ်းချုပ်ပါ..."

နင်ချင်းရွှမ်သည် သူ၏ နတ်ဘုရားစိတ်အာရုံဖြင့် ထိုကျောက်စိမ်းပြားကို ဝေ့ဝဲကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်ခုံးများမှာ ပို၍ တင်းကျပ်စွာ ပိတ်သွားလေ၏။

"ရှီထန်မြို့ သတိလစ်တဲ့ အဖြစ်အပျက်က ချန်လဲ့လို့ ခေါ်တဲ့ ဆေးရောင်းသမားကောင်လေး ရောင်းချခဲ့တဲ့ အမည်မသိ ဆေးလုံးတစ်လုံးဆီကို တည့်တည့် ညွှန်ပြနေတယ်..."

"အဲဒီနောက်... လေမည်းတောင်တန်းက အရိုးစားဝံပုလွေတွေကို ရှင်းလင်းဖို့ မစ်ရှင် လက်ခံထားတဲ့ ယဲ့ယွဲ့ထန်က အဲဒီ ဆေးရောင်းသမားကောင်လေးနဲ့ အတူတူ ဂိုဏ်းကနေ ထွက်သွားခဲ့တယ်..."

"မကြာခင်မှာပဲ... ပိုင်ထင်ကျွင်းရဲ့ အသက်ဝိညာဉ်ကျောက်ပြား ကွဲအက်သွားတယ်..."

"ပြီးတော့ လေမည်းခံတပ်က သူတို့ရဲ့ မစ်ရှင်ဧရိယာနားမှာ ဖျောက်ဖျက်ခံလိုက်ရတယ် ဟုတ်လား..."

သဲလွန်စများ အားလုံးသည် မမြင်ရသော လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ဆက်စပ်နေသည့်အလား ဖြစ်ပြီး နောက်ဆုံးတွင် ဤချန်လဲ့ဆီသို့ ဝေဝါးစွာ ညွှန်ပြနေပေ၏။

"ယဲ့ယွဲ့ထန်... အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်အမြစ်... အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း ဆဋ္ဌမအဆင့် ကျင့်ကြံမှု..."

"စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုတွေအရ... အဲဒီ ချန်လဲ့က ဝိညာဉ်အမြစ် မရှိတဲ့ သေမျိုးတစ်ယောက်ပါ... ဒါပေမဲ့ သူ ရောင်းချခဲ့တဲ့ ဆေးလုံးက အံ့မခန်း အကျိုးသက်ရောက်မှုတွေ ရှိနေပါတယ်..."

အကြီးအကဲလျူသည် ပြောဆိုလိုက်လေသည်။

"အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်အမြစ် ဟုတ်လား... အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း ဆဋ္ဌမအဆင့် ဟုတ်လား..."

"လေမည်းခံတပ်ကြီးကို ဖျောက်ဖျက်ပစ်နိုင်တဲ့ ကပ်ဘေးတစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်တယ် ဟုတ်လား..."

နင်ချင်းရွှမ်၏ မျက်လုံးများတွင် အေးစက်သော အလင်းရောင်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားပေ၏။

"စုံစမ်းစစ်ဆေးစမ်း... လေမည်းတောင်တန်းကို လူအင်အားတွေ ချက်ချင်း ထပ်လွှတ်စမ်း..."

"ယဲ့ယွဲ့ထန်နဲ့ ချန်လဲ့ကို ရှာစမ်း... သူတို့ကို အရှင် ဖမ်းမိရမယ်..."

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကြယ်လမင်းဓားဂိုဏ်း ၏ ဆွေးနွေးပွဲ ခန်းမတွင်လည်း အလားတူ ဆွေးနွေးမှုတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်နေ၏။

"ချင်းယွင်ဂိုဏ်းရဲ့ နယ်စပ်မှာ ဒီလောက် ကြီးမားတဲ့ ပေါက်ကွဲမှုကြီး ဖြစ်သွားတာတောင်... သူတို့က မသိသလို ဟန်ဆောင်နေတာလား..."

အေးစက်သော အမူအရာရှိသည့် အကြီးအကဲတစ်ဦးသည် အသံနိမ့်နိမ့်ဖြင့် ပြောလိုက်ပေသည်။

"လေမည်းခံတပ်က လေလွင့်ကျင့်ကြံသူတွေ စုဝေးရာ နေရာတစ်ခု ဖြစ်ပေမဲ့... ချင်းယွင်ဂိုဏ်းရဲ့ နှာခေါင်းအောက်မှာ နှစ်ပေါင်းများစွာ တည်ရှိနေခဲ့တာပဲ... ရုတ်တရက် ဖျက်ဆီးခံလိုက်ရတာက နောက်ကွယ်မှာ အကြောင်းရင်း တစ်ခုခု ရှိရမယ်..."

အခြား အမျိုးသမီး ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးသည် စဉ်းစားဟန်ဖြင့် ပြောဆိုလိုက်၏။

"ချင်းယွင်ဂိုဏ်းက သူတို့ရဲ့ အိမ်ကို ရှင်းလင်းနေတာများလား... ဒါမှမဟုတ် မှော်ရတနာ အသစ်တစ်ခုကို စမ်းသပ်နေတာလား..."

"ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ်... ဒီကိစ္စကို သေချာ စုံစမ်းစစ်ဆေးရမယ်..."

"လျှို့ဝှက် ကင်းစောင့်တွေကို တိုးချဲ့ပြီး ချင်းယွင်ဂိုဏ်းရဲ့ လှုပ်ရှားမှုတွေကို အနီးကပ် စောင့်ကြည့်ထား... အထူးသဖြင့် သူတို့ လေမည်းတောင်တန်းကို စေလွှတ်မယ့် လူတွေကို... သေချာ စောင့်ကြည့်ထားစမ်း..."

မမြင်ရသော ပိုက်ကွန်တစ်ခုသည် ဦးတည်ချက် နှစ်ခုမှ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ဖြန့်ကျက်လိုက်လေ၏။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ချန်လဲ့သည် ထိုအကြောင်းကို လုံးလုံးလျားလျား မသိရှိခဲ့ချေ။

သူသည် ပုံရိပ်ယောင် ဆေးမီးဖိုတစ်ခုကို ကြည့်ကာ မျက်မှောင်ကြုတ်နေသည်။

"ခြိုးခြံချွေတာတဲ့ ဘဝကနေ ဇိမ်ကျတဲ့ ဘဝကို ပြောင်းရတာ တကယ်ပဲ လွယ်ကူပေမဲ့... ဇိမ်ကျတဲ့ ဘဝကနေ ခြိုးခြံချွေတာတဲ့ ဘဝကို ပြန်ပြောင်းရတာကတော့ ခက်ခဲတာပဲ..."

ယဲ့ယွဲ့ထန်၏ နည်းပါးလှသော စုဆောင်းငွေများသည် သူတို့နှစ်ဦးကြောင့် အချိန်အတော်ကြာကတည်းက ကုန်ခန်းသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။ ယခုအခါ သူတို့သည် တကယ်ပင် မြေကြီးအလား ဆင်းရဲနေပြီ ဖြစ်သည်။

သူသည် နောက်ထပ် တစ်ကြိမ် လောင်းကြေးထပ်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်လေ၏။

ဤတစ်ကြိမ်တွင် သူ သင်ခန်းစာရသွားပြီဖြစ်ပြီး ယခင် မစ်ရှင်များတွင် စုဆောင်းထားခဲ့သော အဆင့်အနိမ့်ဆုံး "သွေးခဲမြက်" နှင့် "ချီစုစည်းခြင်းပန်း" အချို့ကို စနစ်ထဲသို့ ပစ်ထည့်လိုက်ပေသည်။

【ထည့်သွင်းထားသော ပါဝင်ပစ္စည်းများကို ထောက်လှမ်းတွေ့ရှိပါသည်... ညှိုးနွမ်းနေသော သွေးခဲမြက် x၅၊ ပုပ်ဟောင်းနေသော ချီစုစည်းခြင်းပန်း x၃】

【ပါဝင်ပစ္စည်း အရည်အသွေး... အမှိုက်】

【ထုတ်လုပ်မည့် ဆေးလုံး အရေအတွက်ကို ရွေးချယ်ပါ (၁-၉၉၉၉)】

ချန်လဲ့၏ ပါးစပ်သည် တွန့်ကွေးသွားသော်လည်း အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိသဖြင့် သူသည် ဂရုတစိုက်ဖြင့် 【၁】 ကို ရွေးချယ်လိုက်လေသည်။

ပုံရိပ်ယောင် ဆေးမီးဖိုသည် လှည့်ပတ်သွားပြီး ထိုမီးဖို၏ အလင်းရောင်မှာ မှိန်ဖျော့နေကာ အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက် ကသောင်းကနင်း အရောင်ရှိသော ဆေးလုံးတစ်လုံးအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပေ၏။

【ဆေးလုံးအမည်... အမည်မသိ】

【အဓိက အကျိုးသက်ရောက်မှု... ဆွဲဆောင်မှု တိုးတက်စေသည် ထာဝရ နုပျိုစေသည် (သက်တမ်း ကုန်ဆုံးသည်အထိ)】

【ဘေးထွက်ဆိုးကျိုး... ကျင့်ကြံခြင်းများ အားလုံး ဆုံးရှုံးသွားမည် (အကျိုးသက်ရောက်မှုကို နောက်ကြောင်းပြန်လှည့်၍ ရနိုင်သည်၊ ပြန်လည် ကျင့်ကြံခြင်းဖြင့် ပြန်လည် ရယူနိုင်သည်)】

"ထာဝရ နုပျိုစေတယ် ဟုတ်လား..."

ချန်လဲ့၏ အသက်ရှူသံများ မြန်ဆန်သွားလေ၏။

ဤအကျိုးသက်ရောက်မှုသည် ကျင့်ကြံခြင်းလောကရှိ အမျိုးသမီး ကျင့်ကြံသူ အားလုံးကို ရူးသွပ်သွားစေရန် လုံလောက်ပေသည်။

သို့ရာတွင် ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးကို ကြည့်လိုက်လျှင် လူအများစုသည် ထိုဆေးလုံးကို အသုံးပြုလိုမည် မဟုတ်ကြောင်း ခန့်မှန်းရပေသည်။

"ကျင့်ကြံခြင်းတွေ အကုန် ဆုံးရှုံးသွားမယ် ဟုတ်လား... ကံကောင်းလို့... ပြန်လည် ကျင့်ကြံခြင်းနဲ့ ပြန်ယူလို့ ရသေးတာပဲ..."

သူသည် သူ၏ မျက်နှာချင်းဆိုင်တွင် အသက်ရှူနှုန်းကို ထိန်းညှိနေသော ယဲ့ယွဲ့ထန်ကို ခိုးကြည့်လိုက်၏။

လရောင်အောက်တွင် သူမ၏ အေးစက်သော ဘေးတိုက်အသွင်အပြင်မှာ အပြစ်အနာအဆာ ကင်းမဲ့နေပြီး ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံခြင်းသည် သူမ၏ အလွန်အမင်း လှပပြီးဖြစ်သော အသွင်အပြင်ကို လောကီနှင့် ကင်းကွာသော အသွင်အပြင်တစ်ခု ထပ်မံ ပေါင်းထည့်ပေးထားပေသည်။

"ယွဲ့ထန်..."

ချန်လဲ့သည် နှုတ်ခမ်းများကို သပ်လိုက်ပြီး ဆေးလုံးကို မြှောက်ပြလိုက်လေသည်။

"ကျွန်တော် ခုနလေးတင် ဖော်စပ်လိုက်တဲ့ ဒီပစ္စည်းကောင်းလေးကို ကြည့်ပါဦး... 'နုပျိုမှုထိန်းသိမ်းခြင်းဆေးလုံး' လေ... တစ်လုံး သောက်လိုက်တာနဲ့ ထာဝရ နုပျိုပြီး အဆုံးမရှိတဲ့ သက်တမ်းကို ရရှိမှာဖြစ်သလို... ခင်ဗျားရဲ့ အသွင်အပြင်ကလည်း ဘယ်တော့မှ ပြောင်းလဲတော့မှာ မဟုတ်ဘူး..."

ယဲ့ယွဲ့ထန်သည် မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်ပြီး သူမ၏ အကြည့်သည် ထူးခြားမှုမရှိသော ဆေးလုံးပေါ်သို့ ကျရောက်သွားပေ၏။

အံ့သြမှု အရိပ်အယောင်တစ်ခုသည် သူမ၏ မျက်လုံးများတွင် ဖြတ်ပြေးသွားလေသည်။

"ဆေးအဆိပ် ပါသလား..."

"အဲ... တန်ဖိုး နည်းနည်းတော့ ပေးရမယ်... ခင်ဗျားရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းတွေ အကုန်လုံးကို ယာယီ ဆုံးရှုံးရလိမ့်မယ်... ဒါပေမဲ့ ပြန်လည် ကျင့်ကြံခြင်းနဲ့ ပြန်ယူလို့ ရပါတယ်..."

ချန်လဲ့သည် အလျင်အမြန် အလေးအနက် ပြောလိုက်လေသည်။

"အဓိပ္ပာယ်မရှိတာ..."

ထိုစကားကို ကြားပြီးနောက် ယဲ့ယွဲထန်သည် မတုံဆိုင်းဘဲ မျက်လုံးများကို ပိတ်လိုက်ပေ၏။

ခက်ခဲစွာ ရရှိထားသော ကျင့်ကြံခြင်းကို အပြင်ပန်း အရေပြားလေးတစ်ခုအတွက် လဲလှယ်ရမည်လော။

သူမ၏ အမြင်အရ ဤသည်မှာ သူမ၏ တာအိုလမ်းစဉ်ကို ကိုယ်တိုင် ဖျက်ဆီးပစ်ခြင်းပင် ဖြစ်လေသည်။

ချန်လဲ့မှာ ငြင်းဆိုခံလိုက်ရသဖြင့် ရှက်ရွံစွာဖြင့် လက်ကို ပြန်ရုပ်လိုက်ပြီး ဆေးလုံးကို စိုက်ကြည့်ကာ တီးတိုး ရေရွတ်လိုက်၏။

"ဘာလို အဓိပ္ပာယ်မရှိရမှာလဲ... ဆွဲဆောင်မှုရှိတာကလည်း တိုက်ခိုက်ရေး စွမ်းအား တစ်မျိုးပဲ မဟုတ်ဘူးလား..."

သို့ရာတွင် ဤအရာသည် ယဲ့ယွဲထန်ကဲ့သို ကျင့်ကြံခြင်းကို ရူးသွပ်သူ တစ်ယောက်အတွက် လုံးလုံးလျားလျား ဆွဲဆောင်မှု မရှိကြောင်းကိုလည်း သူ၏ စိတ်ထဲတွင် သိနေပေသည်။

သူသည် ဆေးလုံးကို ညှစ်လိုက်ပြီး သူ၏ စိတ်အစဉ်မှာ တက်ကြွလာ၏။

သူ၏ ကိုယ်ပိုင် ကျင့်ကြံခြင်းများသည် ဆေးလုံးများ သောက်သုံးပြီး ပုံအောထားခြင်းသာ ဖြစ်သည် မဟုတ်ပါလော။

သူသည် မည်သည့် သင့်လျော်သော ကျင့်စဉ်ကိုမျှ မကျင့်ကြံခဲ့ဖူးသလို မည်သည့် သင့်လျော်သော မှော်ပညာရပ်ကိုမျှ မသင်ယူခဲ့ဖူးချေ။ သူ၏ တိုက်ခိုက်မှုများသည် စနစ်၏ ဆေးလုံးများကို အားကိုး၍ ဘတ်ဖ် (Buff) များ စုပုံရန်သာ ဖြစ်ပေ၏။

"ကျင့်ကြံခြင်းတွေ အကုန် ဆုံးရှုံးသွားမယ် ဟုတ်လား... ကျွန်တော့်အတွက်တော့ တကယ်တော့ ဆုံးရှုံးမှု မဟုတ်ပါဘူး... ပျောက်သွားရင်လည်း ပြန်ပြီး ပုံအောဖို နည်းလမ်း ရှာလိုက်ရုံပေါ့... ဒါပေမဲ့ ဒီဆွဲဆောင်မှုက အမြဲတမ်း တည်ရှိနေမှာလေ..."

ချန်လဲ့သည် ခေါင်းကို နောက်သို့လှန်ကာ "နုပျိုမှုထိန်းသိမ်းခြင်းဆေးလုံး" ကို မျိုချလိုက်လေတော့သည်။

ဆေးလုံးသည် သူ၏ ဝမ်းဗိုက်ထဲသို ရောက်သွားပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံသွားသည့် အေးမြမှုနှင့် အပူဓာတ်တို ရောယှက်နေသော ထူးဆန်းသည့် လေစီးကြောင်းတစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပေ၏။

ချက်ချင်းပင် သူ၏ ဒန်တျန်ထဲရှိ လွင့်မျောနေပြီဖြစ်သော အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း ချီဝဲဂယက်သည် အသက်ရှူကြိမ် အနည်းငယ်အတွင်း လုံးလုံးလျားလျား ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို သူ ခံစားလိုက်ရသည်။

သူ၏ စွမ်းအားများ ဆုံးရှုးသွားသည့် ဟာလာဟင်းလင်း ဖြစ်မှုကြောင့် သူ၏ ခြေထောက်များ ခွေသွားပြီး ပြိုကျလုနီးပါး ဖြစ်သွား၏။

သိုရာတွင် တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ၏ အသားအရေမှာ တောက်ပကာ ချောမွေ့လာပြီး သူ၏ မျက်နှာကောက်ကြောင်းများမှာ သိမ်မွေ့စွာ ပိုမို ကောင်းမွန်လာလေသည်။

သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးမှ အတွင်းပိုင်းမှသည် အပြင်ဘက်သို ဖြူစင်ပြီး အပြစ်အနာအဆာကင်းသော အလင်းရောင်တစ်ခု ထွက်ပေါ်နေပေ၏။

ချောမောလိုက်တာ... ယခင်က မကြုံဖူးလောက်အောင်ကို ချောမောသွားတာပဲ...

မနေ့က ငါ့ဘဝရဲ့ အရုပ်အဆိုးဆုံး နေ့တစ်နေ့ ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်...

ထိုအချိန်မှာပင် ယဲ့ယွဲထန်သည် အသက်ရှူနှုန်း ထိန်းညှိခြင်းကို အဆုံးသတ်လိုက်ပြီး မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်လေသည်။

ကျင့်ကြံခြင်း အားလုံး ဆုံးရှုးသွားသော်လည်း မယုံကြည်နိုင်လောက်အောင် ချောမောနေသော ချန်လဲ့ကို မြင်သောအခါ သူမ အံ့အားသင့်သွားသည်။

သူမ တကယ်ကို နားမလည်နိုင်အောင် ဖြစ်သွားရ၏။

အပြင်ပန်း အရေပြားလေးတစ်ခုအတွက် လူတစ်ယောက်သည် သူတို့၏ ကျင့်ကြံခြင်းကို ဘယ်လိုများ လိုလိုလားလား စွန့်လွှတ်နိုင်ရတာလဲ...

ယခုအခါ ချန်လဲ့ ဖော်စပ်သော ထူးဆန်းသည့် ဆေးလုံးများ၏ ပုံစံကို သူမ ဝေဝါးဝါး ခန့်မှန်းမိသွားပြီ ဖြစ်၏။

အကျိုးသက်ရောက်မှုများမှာ အံ့မခန်းဖြစ်သော်လည်း ပို၍ပင် ထူးဆန်းသော ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးများ သေချာပေါက် ရှိနေမည် ဖြစ်သည်။

"ငါ ဘယ်လောက် ချောသွားလဲ မြန်မြန် ချီးကျူးပါဦး" ဆိုသည့် ချန်လဲ့၏ ကျေနပ်နေသော အမူအရာကို သူမ ကြည့်လိုက်လေ၏။

ရှင်းပြ၍မရနိုင်သော ဒေါသလှိုင်းတစ်ခုသည် သူမ၏ နှလုံးသားထဲတွင် ရုတ်တရက် မြင့်တက်လာပေသည်။

အမြင်လှပြီး အသုံးမကျသော အရာတစ်ခုခုကို ဖော်စပ်ရန် စိတ်ဝိညာဉ်ဆေးပင်များကို ဖြုန်းတီးပစ်ခဲ့သော သူ့အား သူမ ဒေါသထွက်သွားခြင်းပင်။

သိုရာတွင် သူမ မသိခဲ့သည်မှာ ချန်လဲ့ ဖော်စပ်သည့်အရာများသည် လုံးလုံးလျားလျား ထိန်းချုပ်၍ မရနိုင်ကြောင်းကိုပင် ဖြစ်လေသည်။

Book 2 end.