ငါ့ရဲ့ဆေးလုံးတွေမှာ ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးနည်းနည်းလေးပဲ ရှိတာပါ

ချန်လဲ့က ကျင့်ကြံခြင်းလောကကို ကူးပြောင်းရောက်ရှိသွားခဲ့တယ်..သူ့ဆီမှာ သတင်းကောင်းတစ်ခုနဲ့ သတင်းဆိုးတစ်ခု ရှိနေတယ်.. သတင်းကောင်းကတော့ သူ့မှာ ဆေးဖော်စပ်နိုင်တဲ့ စွမ်းရည်ရှိနေတာဖြစ်ပြီး သတင်းဆိုးကတော့ သူ ဖော်စပ်လိုက်တဲ့ ဆေးတွေတိုင်းက အဆိပ်ပြင်းနေတာပါပဲ... "ဘာပြောတယ်...ဒီဆေးလုံးကို စားလိုက်ရင် ကျင့်ကြံဆင့်နှစ်ဆင့် ချက်ချင်းမြင့်တက်သွားမယ်...ဟုတ်လား..." "အမှန်ပဲ...ဘာမှ သံသယဝင်စရာ မလိုပါဘူး.. သေးသေးမွှားမွှားလေးဖြစ်တဲ့ ဘေးထွက်ဆိုးကျိုး နည်းနည်းလေး ရှိတာကလွဲလို့ပေါ့... အဲ့ဒီဘေးထွက်ဆိုးကျိုးက မင်းကို သေသွားစေနိုင်တာပါပဲ..." "ဒါဆို ငါ့ကိုယ်ငါ သတ်သေလိုက်တာနဲ့ ဒီဆေးစားတာက ဘာများ ကွာခြားတော့မှာလဲ" "မင်း သေတဲ့အထိ ကျင့်ကြံရင်တောင် အခြေတည်စဝိညာဥ်နယ်ပယ် အရှင်သခင်ကြီး ဖြစ်လာနိုင်မယ်လို့ ထင်နေတာလား....လူငယ်လေး... ဘဝမှာ လမ်းမှားကို မလျှောက်မိစေနဲ့"