အခန်း (၆၇-၆၈)

အပိုင်း ၆၇ - အစ်ကိုကြီး မင်းရဲ့ အစွမ်းပြမှုက လမ်းတစ်ဝက်မှာ ပြိုကျသွားပြီပဲ

အစည်းအဝေးခန်းမထဲတွင် လေထုမှာ အစိုင်အခဲ ရေခဲများကဲ့သို့ အေးခဲသွားပုံရပေ၏။

ချန်လဲ့၏ စကားလုံးများသည် မိုးကြိုးတစ်စင်းကဲ့သို့ ပေါက်ကွဲသွားပြီးနောက် သေလူကဲ့သို့ တိတ်ဆိတ်မှုနှင့် ရုတ်တရက် လောင်ကျွမ်းလာသော စူးရှပြင်းထန်သည့် သတ်ဖြတ်လိုခြင်း စိတ်ဆန္ဒများသာ ကျန်ရစ်ခဲ့ပေ၏။

စီးမာကျန်း၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ ပေါ့ပျက်ပျက်နိုင်မှုနှင့် မောက်မာမှုများသည် ချက်ချင်း အေးခဲသွားပြီး ခြပုရွက်တစ်ကောင်၏ ရန်စမှုကို ခံရသည့်အတွက် ကြီးမားသော ဒေါသအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။ ဖူတူတောင် ယွီကျူးတောင်ထိပ်၏ တပည့်ရင်း တစ်ယောက်နှင့် အခြေတည်စဝိညာဉ်နယ်ပယ် အစောပိုင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်အနေဖြင့် သူ သွားလေရာတိုင်းတွင် ဂုဏ်သရေရှိ ဧည့်သည်တစ်ဦးအဖြစ် ဆက်ဆံခံခဲ့ရသည်။ သေမျိုးတစ်ယောက်ကဲ့သို့ အားနည်းသော အရှိန်အဝါရှိသည့် ကောင်လေးတစ်ယောက်ထံမှ ဤကဲ့သို့ မျက်နှာချင်းဆိုင် စော်ကားမှုမျိုးကို သူ မည်သည့်အချိန်က ခံခဲ့ရဖူးပါသနည်း။

"ကောင်းတယ်... ကောင်းတယ်... ကောင်းတယ်..."

စီးမာကျန်း အလွန်အမင်း ဒေါသထွက်မှုကြောင့် ရယ်မောလိုက်ပြီး ကောင်းတယ် ဟူသော စကားလုံးကို သုံးကြိမ်တိုင်တိုင် ပြောလိုက်ပေ၏။ စကားလုံးတိုင်းတွင် အခြေတည်စဝိညာဉ် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး၏ ထိတ်လန့်ဖွယ် ဖိအားများ ပါဝင်နေပြီး လေးလံသော တူကြီးတစ်လက်ကဲ့သို့ ချန်လဲ့အပေါ် ကျရောက်လာကာ အရှိန်အဝါ သက်သက်ဖြင့် သူ့ကို ဖိချေ၍ မြေမှုန့်အဖြစ် ကြိတ်ချေရန် ကြိုးစားနေပေ၏။

"သာမန် ခြပုရွက်လေးကများ... မင်းက ရူးရူးမိုက်မိုက် ဟောင်ရဲတယ်ပေါ့... ဒီနေ့ ဒီသခင်လေးက အခြေတည်စဝိညာဉ် ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ကို စော်ကားလို့ မရဘူးဆိုတာ ဘာလဲဆိုတာ မင်းကို သိအောင် လုပ်ပေးမယ်..."

'သေမျိုး' တစ်ယောက် ဘာကြောင့် ဤမျှ မောက်မာရဲသနည်းဆိုသည်ကို သူ စဉ်းစားမနေနိုင်တော့ချေ။ သူ၏ ဂုဏ်သိက္ခာမှာ ယခင်က တစ်ခါမှ မကြုံဖူးအောင် စော်ကားခံလိုက်ရသဖြင့် အလွန်ရက်စက်သော နည်းလမ်းဖြင့် ချက်ချင်း ဆေးကြောပစ်ရမည်ဟုသာ သူ ခံစားနေရပေ၏။

သူ လက်ချောင်းများကို ဓားတစ်လက်ကဲ့သို့ စုစည်းလိုက်ရာ တောင်ထိပ်တစ်ခုကိုပင် ဖြိုခွဲနိုင်လောက်အောင် အလွန် ထက်မြက်လှသော ရွှေရောင် ဓားချီအလင်းတန်း တစ်ခုသည် သူ၏ လက်ချောင်းထိပ်တွင် ချက်ချင်း စုစည်းသွားပေ၏။ လေထုကို ဖြတ်သန်းသွားသော လေချွန်သံနှင့်အတူ ထိုအလင်းတန်းသည် ချန်လဲ့၏ မျက်ခုံးနှစ်ခုကြားသို့ တည့်တည့်မတ်မတ် တိုက်ခိုက်လာပေတော့သည်။

ဤတိုက်ခိုက်မှုမှာ မြန်ဆန်၊ ရက်စက်ပြီး တိကျလှပေ၏။ တစ်ချက်တည်းဖြင့် အသေအလဲ သတ်ဖြတ်ရန် ရည်ရွယ်ထားသည်မှာ ထင်ရှားလှသည်။ သို့သော် ရွှေအမြုတေ အဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးကိုပင် စိတ်ဝိညာဉ်လွင့်စင်ပျက်စီးသွားစေနိုင်သော ဤတိုက်ခိုက်မှုကို ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် ချန်လဲ့ ရှောင်တိမ်းခြင်း မရှိဘဲ နေရာတွင်သာ ရပ်နေပေ၏။ သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် မည်သည့် အမူအယာမျှ မရှိသေးသော်လည်း မျက်ဝန်းထဲတွင်မူ အရိုးခိုက်မတတ် သတ်ဖြတ်လိုသော စိတ်ဆန္ဒများ ပြည့်လျှံလုနီးပါး ဖြစ်နေချေပြီ။

စီးမာကျန်း၏ ဓားချီအလင်းတန်းက သူ၏ အသားအရည်ကို ထိလုနီးပါး အချိန်လေးတွင်—

【မည်သည့်ပစ်မှတ်နှင့်မဆို ၅၀-၅၀ ခွဲဝေခြင်းကို အတင်းအကျပ် ပြုလုပ်မည်】 အချက်အလက်၊ အသက်ဝင်စမ်း။

【လူများကို ရိုက်နှက်ခြင်းက အလွန်နာကျင်စေနိုင်သည်】 အချက်အလက်၊ အသက်ဝင်စမ်း။

【၅၀ ရာခိုင်နှုန်းသော အစစ်အမှန် ထိခိုက်မှု】 အချက်အလက်၊ အသက်ဝင်စမ်း။

အနည်းငယ် လေ့လာစူးစမ်းပြီးနောက် အချက်အလက်တစ်ခုစီသည် သီးခြားစီ အလုပ်လုပ်ပြီး အခြားအရာများ၏ ထိရောက်မှုကို မထိခိုက်စေကြောင်း ချန်လဲ့ တွေ့ရှိခဲ့ပေ၏။ ဤနည်းအားဖြင့် အချက်အလက်များကို လိုက်လျောညီထွေစွာ ပေါင်းစပ်အသုံးပြုခြင်းက ကြီးမားသော အကျိုးကျေးဇူးကို ရရှိစေနိုင်ပေသည်။

စိတ်ကူးတစ်ချက်ဖြင့် ချန်လဲ့ ရယ်စရာကောင်းသော်လည်း အလွန် လက်တွေ့ကျလှသော အချက်အလက် နှစ်ခုကို ချက်ချင်း အသက်ဝင်စေလိုက်၏။ တောက်ပသော အလင်းတန်းများ မရှိ၊ လွှမ်းမိုးနိုင်သော အရှိန်အဝါများလည်း မရှိဘဲ သူ ညာဘက်လက်သီးကို ဆုပ်ကာ ဒေါသကြောင့် ပုံပျက်နေသော စီးမာကျန်း၏ ခန့်ညားသည့် မျက်နှာဆီသို့ ရွယ်၍ လက်သီးတစ်ချက် ပစ်သွင်းလိုက်ပေ၏။

【မည်သည့်ပစ်မှတ်နှင့်မဆို ၅၀-၅၀ ခွဲဝေခြင်းကို အတင်းအကျပ် ပြုလုပ်မည်】 အချက်အလက်က သူ့ကို အခြေတည်စဝိညာဉ်နယ်ပယ် အစောပိုင်းအဆင့် သို့ မြှင့်တင်ပေးလိုက်ပြီး စီးမာကျန်း၏ တိုက်ခိုက်မှုကို တန်းတူညီမျှ ရင်ဆိုင်နိုင်စေသည်။ ဤလက်သီးချက်မှာ ရိုးရှင်းပြီး ထူးခြားမှု မရှိပုံရကာ အမြန်နှုန်းမှာလည်း သိပ်မမြန်လှပေ။ သို့သော် အချက်အလက်များ၏ အာနိသင်အောက်တွင် 'နာကျင်မှု ပွားများခြင်း' စည်းမျဉ်း၏ စွမ်းအားနှင့် 'ကာကွယ်မှုကို လျစ်လျူရှုပြီး မူရင်းဇစ်မြစ်ကို တိုက်ရိုက် ထိခိုက်စေရန် ၅၀ ရာခိုင်နှုန်း ဖြစ်နိုင်ခြေ' ဟူသော ထူးဆန်းသည့် စွမ်းအားတို့က ပစ်မှတ်ကို သော့ခတ်ထားပြီး ဖြစ်ပေ၏။

စီးမာကျန်း၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် အလွန်အမင်း အထင်အမြင်သေးမှုနှင့် ရက်စက်မှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားသည်။ ချန်လဲ့ကို ဓားချီအလင်းတန်းဖြင့် တစ်စစီ ဆုတ်ဖြဲပစ်လိုက်သော မြင်ကွင်းကို သူ ကြိုတင် မြင်တွေ့နေရသကဲ့သို့ပင်။ ဓားချီအလင်းတန်းကို အသုံးပြု၍ သတ်ဖြတ်ခြင်းက သူ၏ လက်များကို ညစ်ပတ်သွားစေမည်ဟုပင် သူ ခံစားလိုက်ရသဖြင့် နောက်ဆုံးအချိန်၌ ဓားချီအလင်းတန်းကို ပြန်ရုပ်သိမ်းကာ ဤစိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စရာ မျက်နှာကို လက်ဝါးဖြင့် ရိုက်ခွဲပစ်ရန် စီစဉ်လိုက်ပေ၏။

သို့သော် နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် သူ၏ အထင်အမြင်သေးမှုများ အေးခဲသွားတော့သည်။ ချန်လဲ့၏ လက်သီး နောက်မှ ပစ်သွင်းသော်လည်း အရင် ရောက်ရှိသွားပေ၏။ အများ လက်ခံထားသော သာမန် အသိတရားများကို လုံးလုံးလျားလျား ဖီဆန်သော နည်းလမ်းဖြင့် ထိုလက်သီးသည် ဟင်းလင်းပြင် အကွာအဝေးကို လျစ်လျူရှုကာ၊ သူ၏ အကာအကွယ် ဝိညာဉ်အလင်းတန်း အလိုအလျောက် ပွင့်လာမှုကိုလည်း လျစ်လျူရှု၍ သူ၏ ဘယ်ဘက်ပါးပြင်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ကျရောက်သွားပေတော့သည်။

ဝုန်း... နှလုံးခုန်ရပ်သွားစေနိုင်လောက်အောင် တုံးတိတိနှင့် နားကွဲမတတ် အသံကြီး ပေါက်ကွဲထွက်လာပေ၏။

ကမ္ဘာမြေကို တုန်လှုပ်စေသော စွမ်းအားများ ပေါက်ကွဲမှု မရှိသလို၊ တောက်ပသော နည်းစနစ် အလင်းတန်းများလည်း မရှိပေ။ သို့သော် စီးမာကျန်း၏ ခံစားချက်မှာ ကျဆင်းလာသော ကြယ်တံခွန်ကြီးဖြင့် ခေါင်းကို တည့်တည့် အထုခံလိုက်ရသကဲ့သို့ပင်။ ထိုအရာမှာ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ထိခိုက်မှု မဟုတ်ဘဲ သူ၏ အာရုံကြောများနှင့် နတ်ဘုရားစိတ်ဝိညာဉ် ၏ နက်ရှိုင်းသော နေရာသို့ တိုက်ရိုက် သက်ရောက်သည့် ဖော်ပြ၍မရလောက်အောင် အလွန်အမင်း နာကျင်လှသော ဝေဒနာပင် ဖြစ်ပေ၏။

【လူများကို ရိုက်နှက်ခြင်းက အလွန်နာကျင်စေနိုင်သည်】 အချက်အလက် အာနိသင် ၁၀၀ ရာခိုင်နှုန်း အလုပ်လုပ်သွားလေပြီ။

"အား..."

စီးမာကျန်း လူသားတစ်ယောက်နှင့် လုံးလုံးလျားလျား မတူတော့သော စူးရှပြီး ပုံပျက်နေသည့် အော်ဟစ်သံကြီးကို ကြွေးကြော်လိုက်ပေ၏။ သူ၏ မျက်နှာအရိုး တစ်ဝက်ခန့် ချက်ချင်း ကြေမွသွားပြီး မျက်လုံးများမှာလည်း ပေါက်ထွက်လုနီးပါး ဖြစ်သွားကာ သူ၏ ဦးနှောက်မှာ မီးရဲနေသော သံချောင်းဖြင့် အကြမ်းပတမ်း မွှေနှောက်ခံနေရသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ တစ်ဝက်ခန့် စုစည်းထားသော ဓားချီအလင်းတန်းမှာ ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားပြီး သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအား လည်ပတ်မှု အားလုံးသည် ရုတ်တရက် ဝိညာဉ်ကို ထိုးဖောက်သွားသော နာကျင်မှုကြောင့် လုံးလုံးလျားလျား ပြတ်တောက်သွားပေ၏။

ဤမျှနှင့် မပြီးသေးချေ…

【၅၀ ရာခိုင်နှုန်းသော အစစ်အမှန် ထိခိုက်မှု】 အချက်အလက် စစ်ဆေးမှုအောင်မြင်စွာ အသက်ဝင်သွားပြီ။ မည်သည့် တန်ပြန်သက်ရောက်မှု မှ မကြုံတွေ့ရပေ။ ပို၍ ထူးဆန်းပြီး လွှမ်းမိုးနိုင်စွမ်းရှိသော စွမ်းအားတစ်ခုသည် သူ၏ နက်ရှိုင်းလှသော အခြေတည်စဝိညာဉ်နယ်ပယ် အစောပိုင်းအဆင့် ကျင့်ကြံခြင်းနှင့် သူ၏ ဝတ်ရုံမှ အလိုအလျောက် အကာအကွယ်ပေးမှုတို့ကို လျစ်လျူရှုကာ ထောပတ်ကို ဖြတ်တောက်လိုက်သော မီးရဲနေသည့် ဓားတစ်လက်ကဲ့သို့ အရာအားလုံးကို ထိုးခွဲပြီး သူ၏ အခြေတည်စဝိညာဉ် မူရင်းဇစ်မြစ် ဆီသို့ ပြင်းထန်စွာ ကျရောက်သွားပေတော့သည်။

ဖူး...

စီးမာကျန်း သွေးတစ်ပွက် အန်ချလိုက်ရာ ထိုသွေးများထဲတွင် အလွန်သေးငယ်သော ရွှေရောင် အလင်းစက်လေးများ ရောနှောနေပေ၏။ ဤသည်မှာ အခြေတည်စဝိညာဉ် မူရင်းဇစ်မြစ် ထိခိုက်ပျက်စီးသွားခြင်း၏ လက္ခဏာပင်။

သူ ကြိုးပြတ်သွားသော အရုပ်ပျက်လေး တစ်ရုပ်ကဲ့သို့ ထိုလက်သီး၏ ထိတ်လန့်ဖွယ် စွမ်းအားများကြောင့် လွင့်စင်သွားပြီး သာမန် မျက်စိဖြင့် မလိုက်နိုင်လောက်အောင် မြန်ဆန်သော အရှိန်ဖြင့် မှုန်ဝါးဝါး ပုံရိပ်ယောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲကာ မာကျောသော ချင်းကန်းကျောက်တုံးများ ဖြင့် ခင်းထားသည့် အစည်းအဝေးခန်းမ၏ ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ခတ်သွားပေ၏။

ဝုန်း...

ပို၍ ပြင်းထန်သော ဟိန်းဟောက်သံကြီး ထပ်မံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

မြို့စားအိမ်တော် တစ်ခုလုံးပင် ထိုအသံကြောင့် တုန်လှုပ်သွားပေ၏။ ချင်းကန်းကျောက်တုံး ကြမ်းပြင်သည် ပေဆယ်ဂဏန်းခန့် ကျယ်ဝန်းပြီး အောက်ခြေမမြင်ရလောက်အောင် နက်ရှိုင်းသော လူပုံစံ တွင်းကြီးတစ်ခုအဖြစ် ရိုက်ချိုးခံလိုက်ရသည်။ ပင့်ကူအိမ်ကဲ့သို့ အက်ကြောင်းများသည် တွင်းကြီး၏ အလယ်ဗဟိုမှ အစည်းအဝေးခန်းမ တစ်ခုလုံးသို့ ချက်ချင်း ပြန့်နှံ့သွားပေ၏။

မီးခိုးများနှင့် ဖုန်မှုန့်များ လေထဲတွင် ပြည့်နှက်သွားပြီး ကျောက်စရစ်ခဲများ နေရာအနှံ့ လွင့်စဉ်သွားသည်။ စီးမာကျန်း တွင်းကြီး၏ အနက်ရှိုင်းဆုံး အပိုင်းတွင် နစ်ဝင်နေပြီး သူ၏ ခြေလက်များသည် ထူးဆန်းသော ထောင့်ချိုးများဖြင့် တွန့်လိမ်နေကာ အဝတ်အစားများမှာလည်း စုတ်ပြတ်သတ်နေသည်။ သူ၏ မျက်နှာတစ်ခုလုံး သွေးများဖြင့် ပေကျံနေပြီး သူ၏ အရှိန်အဝါမှာလည်း အဆုံးစွန်ထိ ညှိုးနွမ်းနေကာ သူ အသက်ရှင်နေသေးကြောင်းကို အားနည်းသော တုန်ရီမှုလေးများကသာ သက်သေပြနေပေ၏။

သူ့ကို ဆွဲထုတ်ရန် မဆိုထားနှင့် တူးဖော်ရန်ပင် အတော်လေး အားထုတ်ရမည် ဖြစ်ပြီး သူ တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်း လုံးလုံးလျားလျား ဆုံးရှုံးသွားချေပြီ။ စီးမာကျန်း၏ တိုက်ခိုက်မှုမှသည် ချန်လဲ့၏ တန်ပြန်တိုက်ခိုက်မှု ထို့နောက် စီးမာကျန်း မြေပြင်ထဲသို့ ထိုးစိုက်ခံရသည်အထိ လုပ်ငန်းစဉ် တစ်ခုလုံးမှာ မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ဖြစ်ပွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

မြန်လွန်းလှသည် အလွန် မြန်ဆန်လွန်းလှပေ၏။ မည်သူမျှ တုံ့ပြန်ချိန် မရလိုက်လောက်အောင် မြန်ဆန်လှသည်။

မြို့စားမင်း လော့ယွမ်၏ အမူအယာမှာ စီးမာကျန်းအား ဒေါသမထွက်ရန် ဖျောင်းဖျမည့် စိုးရိမ်ပူပန်နေသော အခြေအနေတွင်သာ ရှိနေသေးပြီး ပါးစပ်မှာလည်း တစ်ဝက် ဟနေဆဲ ဖြစ်သည်။ ယွင်လဲ့၏ လက်မှာ သူ၏ ဓားရိုးပေါ်သို့ ယခုမှ ရောက်ရှိသွားခြင်း ဖြစ်ပေ၏။ ယဲ့ယွဲ့ထန်၏ လက်ချောင်းထိပ်တွင် စုစည်းထားသော ရေခဲပြာရောင် ဝိညာဉ်စွမ်းအားများမှာ အပြည့်အဝ မပျောက်ကွယ်သေးချေ။ အကြီးအကဲ အချို့မှာ စီးမာကျန်း၏ အရှိန်အဝါကြောင့် လန့်ဖျပ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

ထို့နောက်တွင်တော့ တိုက်ပွဲက... ပြီးဆုံးသွားလေပြီ။

အစည်းအဝေးခန်းမထဲတွင် အပ်ကျသံကိုပင် ကြားရလောက်အောင် တိတ်ဆိတ်သွားပေ၏။ ချန်လဲ့ တစ်ယောက်တည်းသာ စိတ်အနှောင့်အယှက်ပေးသော ယင်ကောင်တစ်ကောင်ကို ရိုက်ထုတ်လိုက်သကဲ့သို့ လက်ကောက်ဝတ်ကို ခါလိုက်ပြီး နက်ရှိုင်းသော တွင်းကြီးထဲသို့ တံတွေး ထွေးချလိုက်ကာ သူ၏ ညည်းညူသံက တိတ်ဆိတ်မှုကို ဖြိုခွဲလိုက်ပေ၏။

"ထွီ... ဘယ်လို အမှိုက်ကောင်လဲ... သူ့ကိုယ်သူ တစ်ခုခုများ ထင်နေတာလား... အခြေတည်စဝိညာဉ်နယ်ပယ် အစောပိုင်းအဆင့် က အဲ့လောက်တောင် မိုက်နေတာလား... ဝူယိုမြို့ကို လာပြီး အစွမ်းပြရဲတယ်ပေါ့... ဒီနေရာမှာ အခြေတည်စဝိညာဉ် ကျင့်ကြံသူ ဘယ်နှယောက် သေသွားပြီလဲဆိုတာ သူ မစုံစမ်းခဲ့ဘူးလား..."

စကားလုံးများသည် လေးလံသော တူကြီးတစ်လက်ကဲ့သို့ လော့ယွမ်၊ ယွင်လဲ့နှင့် မြို့စားအိမ်တော်ရှိ လူတိုင်း၏ နှလုံးသားကို ပြင်းထန်စွာ ထုနှက်လိုက်ပေ၏။ သူတို့သည် နက်ရှိုင်းသော တွင်းကြီးထဲမှ အသက်ရှင်လျက် ရှိ၊ မရှိ မသိရသော စီးမာကျန်းကို ကြည့်လိုက်၊ ထို့နောက် ဒီလောက်ပဲလား ဟူသော အမူအယာဖြင့် ရှိနေသည့် ချန်လဲ့ကို ကြည့်လိုက် နောက်ဆုံးတွင် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြပေသည်။ မျက်နှာတိုင်းတွင် ကြီးမားသော ဝေခွဲမရမှု ထိတ်လန့်မှုနှင့် နက်ရှိုင်းသော မိမိကိုယ်ကို သံသယဝင်မှုများ ပြည့်နှက်နေပေ၏။

လော့ယွမ် ယခုမှ အခြေတည်စဝိညာဉ်နယ်ပယ် အစောပိုင်းအဆင့် သို့ အဆင့်တက်ထားသဖြင့် အနည်းငယ် ဖောင်းကားနေသေးသော သူ၏ ဒန်တျန်ကို သတိလက်လွတ် စမ်းသပ်လိုက်မိရာ ခြေဖဝါးမှသည် ခေါင်းထိပ်အထိ အေးစိမ့်သွားပေ၏။ သူ၏ အခြေတည်စဝိညာဉ်အဆင့်နှင့် စီးမာကျန်း၏ အခြေတည်စဝိညာဉ်အဆင့်က အမျိုးအစား တူရဲ့လား။ ချန်လဲ့ရှေ့မှာ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး စက္ကူလို ကျွတ်ဆတ်နေရတာလဲ။ ဘယ်တုန်းက ဝူယိုမြို့က ဒီလို နဂါးပုန်း ကျားအောင်းတဲ့ နေရာမျိုး ဖြစ်သွားရတာလဲ။ အခြေတည်စဝိညာဉ် အဆင့် နဂါးအိုကြီးတစ်ကောင်ကို လူတိုင်းက သဘောကျရင် ကျသလို ထုရိုက်လို့ ရနေတာလား။

ဒါမှမဟုတ် အခြေတည်စဝိညာဉ် အဆင့်က အားနည်းတာ မဟုတ်ဘဲ ချန်လဲ့ကပဲ အရမ်း ထိတ်လန့်ဖို့ ကောင်းနေတာလား။ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် တက်လာမှုနှင့် နတ်ဆိုးဂိုဏ်းကို အောင်မြင်စွာ ခုခံနိုင်မှုတို့ကြောင့် သူတို့ မူလက ခံစားခဲ့ရသော ဂုဏ်ယူမှုနှင့် ယုံကြည်မှု အနည်းငယ်မှာ လက်သီးတစ်ချက်ဖြင့် အပိုင်းပိုင်းအစစ ရိုက်ချိုးခံလိုက်ရပေပြီ။

အဆင့်မြင့်ဂိုဏ်း၏ စွမ်းအားကို ကြောက်ရွံ့မှုက ချောက်ကမ်းပါးကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ သူတို့ကို ထပ်မံ ဖုံးလွှမ်းသွားပေ၏။ အဆင့်မြင့်ဂိုဏ်းမှ ဆင်းလာသော သာမန် တပည့်တစ်ဦးက သူတို့ကို အလွယ်တကူ ချေမှုန်းနိုင်ပြီး ချန်လဲ့ကတော့ ထိုအဆင့်မြင့်ဂိုဏ်းမှ တပည့်ကို လက်တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းရုံဖြင့် ချေမှုန်းနိုင်ပေသည်။ သူတို့ကြားရှိ ကွာဟချက်မှာ တွေးကြည့်ရုံဖြင့်ပင် မျှော်လင့်ချက်ကင်းမဲ့စေပေ၏။

ချန်လဲ့က သူတို့၏ ရှုပ်ထွေးသော စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ လှုပ်ရှားမှုများကို ဂရုမစိုက်ချေ။ သူ တွင်းကြီး၏ အစွန်းသို့ လျှောက်သွားကာ အောက်သို့ ငုံ့ကြည့်ရင်း ညစ်ညမ်းစွာ ကျိန်ဆဲနေဆဲ ဖြစ်သည်။

"စီးမာကောင်... မင်းပြောစမ်း... မင်းက ခွေးကျင့်ခွေးကြံ ကြံနေတာ မဟုတ်ဘူးလား... အရိုက်ခံရမှ လိမ္မာမှာလား... နောက်နောင် လူတွေကို လာပြီး စိတ်မပျက်စေဖို့ ဒီနေ့ ဒီသခင်လေးက သဘောထားကြီးကြီးနဲ့ မင်းကို တိုက်ရိုက် လွှတ်ပေးလိုက်မယ်..."

ထိုသို့ပြောရင်း သူ၏ မျက်ဝန်းများတွင် ရက်စက်သော အလင်းရောင်များ ဖြတ်ပြေးသွားပြီး နောက်ဆုံးအချက်အနေဖြင့် စီးမာကျန်းကို အပြီးတိုင် ရှင်းလင်းရန် အောက်သို့ ခုန်ချတော့မည့်အလား သူ၏ ခြေထောက်ကို အမှန်တကယ် မြှောက်လိုက်ပေ၏။

"ချန်လဲ့... မလုပ်နဲ့..."

ယွင်လဲ့၏ မျက်နှာမှာ သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားသည်။ ဒဏ်ရာများကို အတင်းအကျပ် အောင့်အည်းကာ ရှေ့သို့ ခုန်တက်သွားပြီး ချန်လဲ့၏ လက်မောင်းကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်၏။

"သူ အရင် စမှားခဲ့တယ်ဆိုပေမယ့် သူ့စကားတွေက ပေါ့ပျက်ပျက်နိုင်ပြီး ညီမလေး ယဲ့ ကို စော်ကားခဲ့တယ် ဆိုပေမယ့် သူ အရိုက်ခံရတာ တန်ပါတယ်... ဒါပေမဲ့ သူ ကျူးလွန်ခဲ့တဲ့ အပြစ်က သေလောက်တဲ့အထိ မဟုတ်ပါဘူး..."

"တကယ်လို့ မင်း သူ့ကို တကယ် သတ်လိုက်မယ်ဆိုရင်... အဲ့ဒါက ဖူတူတောင် ယွီကျူးတောင်ထိပ်နဲ့ သေရာပါ ရန်ငြိုး ဖွဲ့လိုက်တာပဲ... နောက်ပိုင်း ဂိုဏ်းက စုံစမ်းစစ်ဆေးတဲ့အခါ ညီမလေး ယဲ့ က ဘယ်လို ဖြေရှင်းရမလဲ..."

ချန်လဲ့ အနည်းငယ် ရုန်းကန်ရင်း စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

"ဒီလို အမှိုက်တွေကို ချန်ထားတာ ဘေးဒုက္ခတစ်ခုပဲ..."

ယဲ့ယွဲ့ထန်လည်း ရှေ့သို့ တိုးလာပြီး သူမ၏ အေးစက်သော အသံ ထွက်ပေါ်လာပေ၏။

"စီနီယာအစ်ကို ယွင် မှန်တယ်... ခဏတာ စိတ်လိုက်မာပါ ဖြစ်မှုအတွက် ကြီးမားတဲ့ ဘေးဒုက္ခကို ဖိတ်ခေါ်ရတာ မတန်ပါဘူး..."

ချန်လဲ့ စိုးရိမ်နေသော ယွင်လဲ့ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီး တည်ငြိမ်သော်လည်း တားမြစ်လိုသော အဓိပ္ပါယ်များ ပါဝင်နေသည့် ယဲ့ယွဲ့ထန်ကို ကြည့်လိုက်ကာ ကိစ္စ၏ အဓိက အချက်ကို နားလည်သွားပေ၏။ ထိုအခါမှသာ သူ ဆင်ခြေပေးကာ နောက်ဆုတ်လိုက်ပြီး မကျေမနပ်ဖြင့် ခြေထောက်ကို ပြန်ရုပ်သိမ်းလိုက်ဟန်ဆောင်ကာ ညည်းညူလိုက်သည်။

"ကျစ်... အဲ့ဒီမြေးလေးက ကံကောင်းသွားတယ်... နောက်တစ်ခါ သူ မာနထောင်လွှားနေတာကို တွေ့ရင် ခြေထောက်တွေကို ရိုက်ချိုးပစ်မယ်..."

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သူ တွင်းထဲမှ စီးမာကျန်းကိုဖြစ်စေ လော့ယွမ်အပါအဝင် မှင်သက်နေသော လူအုပ်ကြီးကိုဖြစ်စေ တစ်ချက်မျှ မကြည့်တော့ဘဲ ယဲ့ယွဲ့ထန်၏ လက်ကို ဆွဲကာ ခန်းမထဲမှ တည့်တည့်မတ်မတ် ထွက်သွားပေ၏။ သူ၏ ပါးစပ်မှလည်း ကြီးမားသော မတရားမှုတစ်ခုကို ခံစားခဲ့ရသကဲ့သို့ အဆုံးအစမရှိသော ကျိန်ဆဲသံများ ထွက်ပေါ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

အစည်းအဝေးခန်းမထဲတွင် ရှုပ်ပွနေသော မြင်ကွင်း၊ နက်ရှိုင်းသော တွင်းကြီးတစ်ခု၊ သေလုမြောပါး ဖြစ်နေသော အဆင့်မြင့်ဂိုဏ်း၏ တမန်တော် တစ်ဦးနှင့် သူတို့၏ လောကအမြင်များ အကြိမ်ကြိမ် ဖျက်ဆီးခံလိုက်ရသဖြင့် လေထဲတွင် ရပ်နေကြသော ဝူယိုမြို့၏ အဆင့်မြင့် အရာရှိတစ်စုကိုသာ ချန်ရစ်ခဲ့ပေတော့သည်။

သနားစရာ စီးမာကျန်း တောင်ပေါ်မှ သူ တစ်ခါတလေမှ ဆင်းလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။ သူ မူလက ဂိုဏ်း၏ ဂုဏ်သတင်းနှင့် သူ၏ အခြေတည်စဝိညာဉ် ကျင့်ကြံခြင်းကို အသုံးပြု၍ နယ်စပ်မြို့ငယ်လေးတစ်ခုတွင် အစွမ်းပြကာ လူအများ၏ ကြောက်ရွံ့ရိုသေသော အကြည့်များကို ခံစားရင်း အလှပဆုံး တာအိုလက်တွဲဖော် တစ်ယောက်ကိုပါ ချိတ်ဆက်နိုင်မလားဆိုသည်ကို စမ်းသပ်ရန် ရည်ရွယ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ရလဒ်အနေဖြင့် သူ၏ အစွမ်းပြမှု မပြီးဆုံးမီမှာပင် စည်းကမ်းမလိုက်နာသော လူလိမ်ချန်လဲ့နှင့် တွေ့ဆုံခဲ့ပြီး စည်းမျဉ်းများ၏ စွမ်းအားများ ပါဝင်နေသော လက်သီးတစ်ချက်ကို အပြည့်အဝ ခံလိုက်ရသဖြင့် မိမိကိုယ်ကိုပင် စောင့်ရှောက်နိုင်စွမ်း မရှိတော့သည်အထိ အရိုက်ခံလိုက်ရပေသည်။

ကြီးကျယ်ခန်းနားသော မြင်ကွင်းတစ်ခုကို ဖန်တီးမည့်အစား ရှုပ်ထွေးသော မတော်တဆမှုတစ်ခုနှင့်သာ အဆုံးသတ်သွားခဲ့ပေ၏။ သူ၏ အစွမ်းပြမှုသည် လမ်းတစ်ဝက်တွင် ပြိုကျသွားခဲ့သည်ဟု ဆိုရမည်ဖြစ်ပြီး လူမှုရေးအရ သေဆုံးသွားသည့်အပြင် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာအရလည်း သေလုမြောပါး ဖြစ်သွားခဲ့ပေသည်။

အပိုင်း ၆၈ - ပထမအဆင့် ဆေးဆရာကြီး၏ အစွမ်းကို ကြည့်လိုက်စမ်း

ဝူယိုမြို့၏ ကပ်ဘေးကြီးသည် ယာယီအားဖြင့် ပြီးဆုံးသွားပြီ ဖြစ်သော်လည်း ထိုကပ်ဘေး ချန်ရစ်ခဲ့သော အမာရွတ်များသည် တစ်ညတည်းနှင့် ပျောက်ကင်းနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ မြို့ရိုးများကို ပြုပြင်ရမည်ဖြစ်ပြီး ပြည်သူများ၏ နှလုံးသားများကို နှစ်သိမ့်ပေးရန် လိုအပ်ကာ စည်းကမ်းများကိုလည်း ပြန်လည် ထိန်းသိမ်းရမည် ဖြစ်သည်။

ချန်လဲ့နှင့် သူ၏အဖွဲ့အတွက်မူ ယွင်လဲ့၏ ဒဏ်ရာများကြောင့် သူတို့၏ ထွက်ခွာမည့် အစီအစဉ်ကို ရွှေ့ဆိုင်းခဲ့ရပေ၏။ ယွင်လဲ့၏ ပခုံးပေါ်ရှိ ထူးဆန်းသော အလင်းတန်းကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော ဒဏ်ရာသည် ကုသရန် အလွန်ခက်ခဲလှသည်။ မြို့စားအိမ်တော်မှ ဆေး အကြီးအကဲ ပင် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း ဒဏ်ရာ ပိုမို ဆိုးရွားမလာအောင်သာ ထိန်းထားနိုင်ခဲ့သည်။ ထိုအေးစက်ပြီး ရက်စက်သော ပြင်ပစွမ်းအားများကို အပြီးတိုင် ဖယ်ရှားရန်နှင့် ပျက်စီးသွားသော သူ၏ ရွှေအမြုတေ မူရင်းဇစ်မြစ် ကို ပြန်လည် ပြုပြင်ရန်သည် တစ်နေ့တည်းနှင့် ပြီးနိုင်မည့် ကိစ္စမဟုတ်ဘဲ ခရီးဝေး သွားလာရန်လည်း လုံးလုံးလျားလျား မသင့်တော်ချေ။ ထို့ကြောင့် သူတို့အဖွဲ့သည် မြို့စားအိမ်တော်မှ စီစဉ်ပေးသော တိတ်ဆိတ်သည့် ဧည့်ရိပ်သာတစ်ခုတွင် ယာယီ တည်းခိုလိုက်ကြသည်။

ရှားရှားပါးပါး ရရှိလာသော ဤတိတ်ဆိတ်သည့် အချိန်လေးသည် လူတစ်ယောက်ချင်းစီအတွက် လုံးလုံးလျားလျား ကွဲပြားခြားနားသော ခံစားချက်များကို ပေးစွမ်းနေပေ၏။ ယဲ့ယွဲ့ထန်သည် လောကီအရှုပ်အထွေးများမှ ခွဲထွက်သွားသကဲ့သို့ သူမ၏ စွမ်းအင်အားလုံးကို ကျင့်ကြံခြင်း တွင်သာ မြှုပ်နှံထားသည်။ သူမသည် သန်းတစ်သိန်းတွင် တစ်ယောက်သာ ရှိနိုင်သော အဆင့်အမြင့်ဆုံး ရေဝိညာဉ်အမြှစ် ပါရမီ ကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး သဘာဝအတိုင်း ထူးချွန်သူ ဖြစ်ပေ၏။ ဝူယိုမြို့ရှိ အသက်နှင့် သေခြင်းကြားမှ တိုက်ပွဲများကို ဖြတ်သန်းပြီးနောက် သူမ၏ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အခြေအနေသည် အဆင့်တစ်ခုကို ကျော်လွန်သွားပုံရသည်။ ရေစွမ်းအင် ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်မှု ဟူသော အရည်အသွေးကြောင့် သူမ၏ ကျင့်ကြံခြင်း အမြန်နှုန်းသည် အံ့မခန်း မြင့်တက်နေပေ၏။

ဤနေ့တွင် ဧည့်ရိပ်သာအထက်၌ ဝိညာဉ်စွမ်းအားများ စုစည်းလာပြီး ဒီရေသံများ တိုးညှင်းစွာ ထွက်ပေါ်လာသည်။ သန့်စင်ပြီး ကြီးမားလှသော ရေစွမ်းအင် ဝိညာဉ်စွမ်းအားလှိုင်းတစ်ခုသည် ယဲ့ယွဲ့ထန်၏ ဆိတ်ငြိမ်သော အခန်း ထဲမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး အမွှေးတိုင်တစ်တိုင်စာ အချိန်ခန့် ကြာပြီးနောက် တဖြည်းဖြည်း ငြိမ်သက်သွားပေ၏။ ယဲ့ယွဲ့ထန်သည် ဆိတ်ငြိမ်သော အခန်း တံခါးကို ဖွင့်ပြီး ထွက်လာချိန်တွင် သူမ၏ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အရှိန်အဝါများသည် သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားချေပြီ ပို၍ သန့်စင်ကာ ပို၍ နက်ရှိုင်းလာသည်။ သူမသည် မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက် ပိတ်လိုက် လုပ်သောအခါ နက်ရှိုင်းသော အပြာရောင် ရေလှိုင်းအလင်းတန်းတစ်ခုသည် သူမ၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် တောက်ပနေသကဲ့သို့ပင်။

သူမသည် အတားအဆီး ကို အမှန်တကယ် ကျော်လွှားနိုင်ခဲ့ပြီး ဝူယိုမြို့ ကပ်ဘေးအပြီး ဤနေရာတွင်ပင် ရွှေအမြုတေနယ်ပယ် အစောပိုင်းအဆင့် သို့ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်ပေ၏။

"ညီမလေးယဲ့ အမြုတေ ဖွဲ့စည်းခြင်း အောင်မြင်သွားတာ ဂုဏ်ယူပါတယ်..."

မြို့စားမင်း လော့ယွမ်နှင့် အကြီးအကဲအချို့သည် သတင်းကြားကြားချင်း ရောက်ရှိလာကြပြီး အံ့အားသင့်မှုနှင့် မနာလိုမှုများ ပြည့်နှက်နေသော အသံများဖြင့် ဂုဏ်ပြုစကား ဆိုကြပေ၏။ ဤမျှ ငယ်ရွယ်သော အမြုတေ ဖွဲ့စည်းခြင်း ကျင့်ကြံသူဆိုသည်က ဖူတူတောင်၏ အတွင်းစည်းတွင်ပင် ရှားပါးလှပေသည်။

သို့သော် ဤဂုဏ်ပြုစကားများသည် အခြားလူတစ်ယောက်၏ နားထဲတွင် ဆူးများဖြင့် အထိုးခံနေရသကဲ့သို့ ဖြစ်နေပေ၏။ ယွင်လဲ့သည် ခြံဝင်းထဲရှိ ကျောက်တုံးခုံပေါ်တွင် ပျော့ခွေစွာ ထိုင်နေပြီး သူ၏ မျက်နှာသည် ဖြူလျော့နေဆဲ ဖြစ်သည်။ သူသည် ပို၍ အေးစက် သန့်စင်ကာ လနန်းတော် မှ စစ်မှန်သော နတ်သမီးတစ်ပါးကဲ့သို့ ဖြစ်လာသော ယဲ့ယွဲ့ထန်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူ၏ ဒန်တျန်ထဲတွင် နှေးကွေးစွာ ကုသနေသော တုန်လှုပ်စရာကောင်းပြီး စူးရှစွာ နာကျင်နေသည့် မိမိ၏ ရွှေအမြုတေကို ခံစားလိုက်ရချိန်တွင် ဖော်ပြ၍မရသော ခါးသီးမှုနှင့် မအေးချမ်းမှုများသည် အဆိပ်နွယ်ပင်များကဲ့သို့ သူ၏ နှလုံးသားကို ရစ်ပတ်လာပေတော့သည်။

ဝူယိုမြို့ ခရီးစဉ်သည် သူ့အတွက် အိမ်မက်ဆိုးတစ်ခုနှင့် မခြားပေ။ ပထမဆုံး သူသည် ချုံခိုတိုက်ခိုက်ခံရသည် အဖွဲ့ထဲတွင် တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအား အမြင့်ဆုံးဖြစ်သူ အနေဖြင့် တစ်ကြိမ်တည်း တိုက်ခိုက်ခံရရုံဖြင့် ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရရှိခဲ့ပြီး သူ၏ ညီမလေးနှင့် ခွေးတစ်ကောင်၏ အကာအကွယ်ကို ယူရမည့် ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုး တစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့ပေ၏။

ထို့နောက် ဝိညာဉ်အမြှစ် မရှိသော ဆေးရောင်းသမားကောင်လေး တစ်ယောက်သည် ထူးဆန်းသော နည်းလမ်းမျိုးစုံကို အသုံးပြုကာ အခြေတည်စဝိညာဉ် အဆင့် ကျင့်ကြံသူကို မျက်နှာချင်းဆိုင် ရင်ဆိုင်ခဲ့ပြီး နောက်ဆုံးတွင် အဆင့်မြင့်ဂိုဏ်းမှ အခြေတည်စဝိညာဉ် တမန်တော်ကိုပင် မြေပြင်ထဲသို့ လက်သီးတစ်ချက်တည်းဖြင့် ရိုက်လိုက်သည်ကို သူသည် မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။ ယခုအခါ အမြဲတမ်း သူ၏ အကာအကွယ်ကို လိုအပ်ခဲ့သော သူ၏ ညီမလေးပင်လျှင် သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်ကို မီလာတော့မည် ဖြစ်ပေ၏။

ချင်းရှီးတောင်ထိပ်၏ တပည့်ရင်း တစ်ယောက် သူ၏ ပါရမီကို အမြဲ ဂုဏ်ယူခဲ့ပြီး အနားမယူဘဲ ကြိုးစား ကျင့်ကြံခဲ့ကာ ရွယ်တူများကြားတွင် အမြဲတမ်း ထူးချွန်သူ တစ်ယောက် ဖြစ်ခဲ့သည်။ သို့သော် ယခုအခါ သူ၏ ဂုဏ်ယူမှုနှင့် ယုံကြည်မှု အားလုံးသည် ဝူယိုမြို့တွင် အပိုင်းပိုင်းအစစ ရိုက်ချိုးခံလိုက်ရပေပြီ။ သူသည် လုံးလုံးလျားလျား ကျရှုံးသူတစ်ယောက် အချိန်တိုင်း ဘေးမှ ရပ်ကြည့်နေရုံသာ တတ်နိုင်သော ဘေးထိုင်ကြည့်သူ တစ်ယောက် ဖြစ်လာခဲ့ပေ၏။ စိုးရိမ်ပူပန်မှုများဖြင့် လောင်မြိုက်နေသော်လည်း အားကိုးရာမဲ့မှုကို ခံစားနေရကာ ဤကွာဟချက်ကြီးသည် သူ့ကို ရူးသွပ်လုနီးပါး ဖြစ်စေသည်။

သူသည် ပို၍ စကားနည်းလာပြီး သူ၏ နေ့ရက်များကို ကုသမှုခံယူရင်းဖြစ်စေ၊ ကောင်းကင်ကို ငေးကြည့်ရင်းဖြစ်စေ ကုန်ဆုံးစေကာ သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးတွင် ထူထပ်ပြီး ထိုးဖောက်၍မရသော အထီးကျန်မှု အငွေ့အသက်များသည် လွှမ်းခြုံထားပေ၏။

"အစ်ကိုကြီး ကောင်းတဲ့ဘက်က တွေးစမ်းပါ... လူလိမ်တွေနဲ့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သွားမနှိုင်းစမ်းပါနဲ့... အဲ့ဒါက ပြဿနာရှာနေတာ မဟုတ်ဘူးလား... အေးဆေးနေ အသာလေး လှဲနေပြီး ကံကြမ္မာကို လက်ခံလိုက်... ဒါမှမဟုတ် လူလိမ်တွေထဲ ဝင်နိုင်အောင် ကြိုးစား... အဲ့ဒါကမှ တရားမျှတတဲ့ လမ်းစဉ်ပဲကွ..."

အကယ်၍ ချန်လဲ့သာ ယွင်လဲ့၏ အတွေးများကို သိခဲ့လျှင် ထိုသို့ သူ၏ ပခုံးကို ပုတ်ကာ လေးနက်စွာ ပြောပေလိမ့်မည်။

ကံမကောင်းစွာဖြင့် ချန်လဲ့သည် ယခုအချိန်တွင် ယွင်လဲ့၏ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ကျန်းမာရေးကို ဂရုစိုက်ရန် အချိန်မရှိချေ။ သူသည် အခန်းထဲတွင် ကိုယ်တိုင် ပိတ်လှောင်ထားပြီး စနစ်မျက်နှာပြင်နှင့် တောက်ပနေသော စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ၊ ဝိညာဉ် အပင်များကို မျက်နှာမူကာ လေးနက်သော စစ်ပွဲအပြီး သုံးသပ်ချက် ကို ပြုလုပ်နေပေ၏။ ဤဝူယိုမြို့ ကိစ္စသည် သူ၏ လက်ရှိ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအား၏ အားသာချက်များနှင့် အားနည်းချက်များကို ရှင်းလင်းစွာ သိမြင်စေခဲ့သည်။

အားသာချက်သည် ထင်ရှားလှပေသည်- အဆင့်မြင့် ပွဲများတွင် ကစားရချိန်၌ သူသည် မည်သူ့ကိုမျှ မကြောက်ချေ။

'မည်သည့်ပစ်မှတ်နှင့်မဆို ၅၀-၅၀ ခွဲဝေခြင်းကို အတင်းအကျပ် ပြုလုပ်မည်' ဟူသော အရည်အသွေး ရှိနေသရွေ့ အခြေတည်စဝိညာဉ် ဖြစ်ဖြစ်၊ စိတ်ဝိညာဉ်ပြောင်းလဲခြင်းနယ်ပယ် ဖြစ်ဖြစ် သူ့ကို ယှဉ်တိုက်ရဲသမျှ ကာလပတ်လုံး သူတို့ကို တူညီသော အဆင့်သို့ အတင်းအကျပ် ဆွဲချနိုင်ပြီး 'လူများကို ရိုက်နှက်ခြင်းက အလွန်နာကျင်စေနိုင်သည်' နှင့် '၅၀ ရာခိုင်နှုန်းသော အစစ်အမှန် ထိခိုက်မှု' တို့၏ လွှမ်းမိုးနိုင်စွမ်းရှိသော အာနိသင်များကို အားကိုးကာ သူတို့ကို စိတ်ပျက်သေအောင် သို့မဟုတ် နာကျင်သေအောင် လုပ်နိုင်ပေသည်။ စီးမာကျန်းသည် အကောင်းဆုံး ဥပမာပင်။ အဆိုးဆုံး အခြေအနေတွင်ပင် ငါးစက္ကန့် တကယ့်ယောက်ျား ဟူသော နောက်ဆုံးဝှက်ဖဲ ရှိနေသေးသည်။ အကယ်၍ သူ့ကို အစွန်းဆုံးထိ တွန်းပို့လာလျှင် မည်သူလာလာ သေရမည်သာ။

သို့သော် သူ၏ အားနည်းချက်သည်လည်း အလွန်တရာ ဆိုးရွားလှပေ၏။အစုလိုက်အပြုံလိုက် တိုက်ပွဲများကို ဖြေရှင်းရန်နှင့် ရှင်းလင်းရန် ထိရောက်သော နည်းလမ်းများ သူ၌ မရှိပေ။ သွေးရောင် ကောင်းကင်အောက်ရှိ ထောင်သောင်းချီသော အဆုံးမရှိသော သတ်၍မသေနိုင်သော တစ္ဆေပင်လယ်ကြီးကို ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် သူ၏ အရည်အသွေးများသည် အနည်းငယ် အသုံးမဝင်သလို ဖြစ်နေပေ၏။

'မည်သည့်ပစ်မှတ်နှင့်မဆို ၅၀-၅၀ ခွဲဝေခြင်းကို အတင်းအကျပ် ပြုလုပ်မည်' သည် သူ့ကို တိုက်ရိုက် ပစ်မှတ်မထားသော ဧရိယာကျယ် တိုက်ခိုက်မှုများကို ရင်ဆိုင်ရာတွင် များစွာ ထိရောက်မှု မရှိပေ။ '၅၀ ရာခိုင်နှုန်းသော အစစ်အမှန် ထိခိုက်မှု' ကို အသုံးပြု၍ အရေးမပါသူများကို တစ်ယောက်ချင်း သတ်နေမည်လော။ ဤသည်မှာ အမျိုးသား ရတနာကြီးကို သုံးပြီး သစ်ကြားသီး ခွဲနေသကဲ့သို့ပင် ဖြုန်းတီးမှု သက်သက် ဖြစ်ပြီး ထိရောက်မှု မရှိချေ။ အကောင်ငယ်လေးများကို တွေ့တိုင်း ဖဲချပ်အသေးလေးများကို ဖိရန်အတွက် ဂျိုကာ ကိုသာ သုံးနေ၍ မဖြစ်ပေ။

"ငါ ဆက်ပြီး လူလိမ်နည်းလမ်းတွေ ရှာရမယ်... ငါ့ရဲ့ ကျွမ်းကျင်မှု စာရင်းကို တိုးချဲ့ရမယ်..."

ချန်လဲ့သည် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ယခင်က ခွေးဟောင်ဆေးလုံး ကို ရောင်းချပြီး ချမ်းသာသွားခဲ့ရာ သူ့တွင် အချိန်အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ သုံးဖြုန်းရန် စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများနှင့် ဝိညာဉ် အပင်များ အလုံအလောက် ရှိနေပေ၏။

"ပထမအဆင့် ဆေးဆရာကြီး ရဲ့ အစွမ်းကို ကြည့်ပြီး တုန်လှုပ်လိုက်ကြစမ်း..."

စကားပြောခြင်းထက် လက်တွေ့လုပ်ဆောင်ခြင်းက ပို၍ အသံကျယ်ပေသည်... ချန်လဲ့သည် သူ၏ လက်များကို ပွတ်သပ်ကာ သူ၏ အသိစိတ်ကို စနစ်ထဲသို့ နှစ်ဝင်စေပြီး ဆေးဖော်စပ်ခြင်း ကို စတင်လိုက်ပေတော့သည်။

ပါဝင်ပစ္စည်းများကို ထည့်လိုက်သည်၊ အလင်းများ တောက်ပလာသည်၊ ဆေးလုံး ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ မျက်နှာပြင်တွင် ငွေရောင် ဆေးလုံးပုံစံများ ရစ်ခွေနေသော နဂါးမျက်လုံးအရွယ် ဆေးလုံးတစ်လုံးသည် သူ၏ လက်ထဲတွင် ပေါ်လာပေ၏။

【ဆေးလုံးအမည်- အမည်မသိ】

【ကောင်းကျိုးသက်ရောက်မှု- နှစ်ကြိမ်တိုက်ခိုက်မှု။ စားသုံးပြီးနောက် အသုံးပြုသူ၏ တိုက်ခိုက်မှုတိုင်းသည် ဆက်တိုက် တိုက်ခိုက်မှု နှစ်ကြိမ်အဖြစ် မှတ်ယူသည်။】

【တန်ပြန်သက်ရောက်မှု- တိုက်ခိုက်မှု တစ်ခုကို အသုံးမပြုမီ သက်ရောက်မှုကို အသက်ဝင်စေရန် ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်ရမည် (အသံပမာဏ ဒက်ဆီဘယ် ၆၀ ထက် မနည်းစေရ)။】

ချန်လဲ့သည် ထိုဆေးလုံးကို ကိုင်ကာ နှုတ်ခမ်းများ တွန့်ကွေးသွားသည်။

"ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်ရမယ်... ဘယ်လို ရှက်စရာကောင်းတဲ့ ကစားကွက်ကြီးလဲ... တိုက်ခိုက်တာက တိုက်ခိုက်တာပဲ... အရင်ဆုံး အော်ရဦးမှာလား... ဒီဟာကို ယူလိုက်... ငါ့ရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုကို စားလိုက် ဆိုပြီးလား... အဲ့ဒါက ကလေးဆန်လွန်းတယ်..."

သို့သော် ပြန်စဉ်းစားကြည့်လျှင် ထိုအာနိသင်သည် အမှန်တကယ် လက်တွေ့ကျလှပေ၏။ '၅၀ ရာခိုင်နှုန်းသော အစစ်အမှန် ထိခိုက်မှု' အရည်အသွေးနှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်ပါက သူသည် လူတစ်ယောက်ကို ချက်ချင်း သတ်နိုင်ပေသည်။

ရှက်စရာကောင်းသည်ဖြစ်စေ မကောင်းသည်ဖြစ်စေ လက်တွေ့ကျမှုသည်သာ ပထမပင်။

"ဒီဘေးထွက်ဆိုးကျိုးက... လက်ခံနိုင်ပါတယ်..."

ထို့ပြင် လုပ်ရပ်တစ်ခုကို တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခုဟု မှတ်ယူ၍ ရမည်လော။ ဆိုးရွားသော အတွေးများသည် သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ပေါ်လာပေ၏။ ချန်လဲ့သည် စိတ်ကို တင်းကာ ဆေးလုံးကို မျိုချလိုက်သည်။ ဆေးလုံးသည် ဝမ်းဗိုက်ထဲသို့ ရောက်သွားပြီး နွေးထွေးသော စီးကြောင်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ သူ၏ ခြေလက်နှင့် အရိုးများထဲသို့ အရည်ပျော် ဝင်ရောက်သွားသည်။

ဆက်လုပ် နောက်ထပ် အလုပ်ရှုပ်ပြီးနောက် ဆေးမီးဖိုသည် ပြန်လည် တောက်ပလာသည်။

【ဆေးလုံးအမည်- အမည်မသိ】

【ကောင်းကျိုးသက်ရောက်မှု- နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်း】

【တန်ပြန်သက်ရောက်မှု- ကနဦး နေရာရွှေ့ပြောင်းနိုင်သော အကွာအဝေးသည် တစ်စင်တီမီတာ ဖြစ်သည်။ အသုံးပြုသည့် အကြိမ်တိုင်းတွင် အများဆုံး အကွာအဝေးသည် တစ်စင်တီမီတာ တိုးလာမည်။】

ချန်လဲ့သည် ထိုဆေးလုံး၏ ဖော်ပြချက်ကို ကြည့်ပြီး သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံး ထုံကျဉ်သွားပေ၏။

"တစ်စင်တီမီတာ... အဲ့ဒါက ဘာလုပ်လို့ရမှာလဲ... တိုက်ခိုက်မှုကို ရှောင်ဖို့ တစ်လှမ်းရွှေ့ဖို့တောင် မလောက်ဘူး... တိုးတက်နိုင်တဲ့ လူလိမ်စွမ်းရည် ဟုတ်လား... နားထောင်လို့တော့ ကောင်းပါတယ်... ဒါပေမဲ့ ဒီကနဦး တန်ဖိုးက အရမ်း နည်းလွန်းတယ်..."

စစ်မြေပြင်တွင် ရန်သူဆီသို့ ရွှီး ရွှီး ရွှီး ဖြင့် တစ်ကြိမ်လျှင် တစ်စင်တီမီတာ ရှေ့တိုးကာ တုန်ရီနေသော ခွေးလှေးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ဖြစ်နေမည့် သူ့ကိုယ်သူ ကြိုတင် မြင်ယောင်နေမိပေ၏။

"အစပိုင်းမှာ မြန်မြန် ကြီးထွားလာပုံရပေမယ့်... အကြိမ် တစ်ရာ ဒါမှမဟုတ် ရှစ်ဆယ်လောက် သုံးရင်တောင် တစ်မီတာပဲ ရမှာ... ဒါပေမဲ့ မိုင်ထောင်ချီ ကျယ်ဝန်းတဲ့ ရှန်ကျိုးကုန်းမြေကြီးပေါ်မှာ ငါ ဝူယိုမြို့ကနေ ဖူတူတောင်ကို ရွှီး ဆိုပြီး ပြန်ရောက်ဖို့ ဘယ်လောက် အချိန်ယူရမှာလဲ..."

ချန်လဲ့သည် ကောင်းကင်ကို မော့ကာ သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး စနစ်၏ လိမ်လည်မှုကို ခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ သို့သော် ဘာမှမရှိခြင်းထက် တစ်ခုခု ရှိနေခြင်းသည် ပိုကောင်းပေ၏။ အနည်းဆုံးတော့ အသက်ကယ်နိုင်သော နတ်ဘုရားစွမ်းရည်တစ်ခု၏ မူလပုံစံ ဖြစ်ပြီး တစ်နေ့နေ့တွင် အသုံးဝင်လာနိုင်ပေသည်။

"လောဘဆိုတာ အကန့်အသတ် မရှိဘူး... ရှိတာက မရှိတာထက် ပိုကောင်းတယ်..."

သူသည် မိမိကိုယ်ကို နှစ်သိမ့်လိုက်ပြီး ဤဆေးလုံးကိုလည်း မျိုချလိုက်ပေ၏။ ချန်လဲ့သည် အကြီးအကျယ် ကစားရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီး အဆင့်မြင့်ထုတ်ကုန်တစ်ခု ထွက်လာမည်ကို သိရန် ပိုမိုမြင့်မားသော ဝိညာဉ် အပင်အချို့ကို ရွေးချယ်ကာ အရေအတွက်ကို ၅ ဟု သတ်မှတ်လိုက်သည်။ ဆေးမီးဖိုသည် ဟိန်းဟောက်သွားပြီး အလင်းရောင်များ တောက်ပလာပေ၏။

【ဆေးလုံးအမည်- အမည်မသိ】

【ကောင်းကျိုးသက်ရောက်မှု- ကျင့်ကြံခြင်း အမြန်နှုန်း နှစ်ဆ ရရှိမည်】

【တန်ပြန်သက်ရောက်မှု- ခွေးဟောင် သော အသံကို ထုတ်နိုင်စွမ်း အပြီးတိုင် ဆုံးရှုံးမည်】

ချန်လဲ့သည် ထူးဆန်းသော အလင်းတန်းများ လွှမ်းခြုံနေပြီး မွှေးကြိုင်သော ဆေးရနံ့များ ထွက်ပေါ်နေသည့် ဤဆေးလုံးကို ကိုင်ကာ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားပေ၏။ ကောင်းကျိုးသက်ရောက်မှုသည် ကောင်းကင်ကို အံတုနိုင်လောက်ပေသည်။ ကျင့်ကြံခြင်း အမြန်နှုန်း နှစ်ဆ အပြီးတိုင် အသက်ဝင်မည်။ အကယ်၍ ဤအရာသာ ပျံ့နှံ့သွားပါက ကျင့်ကြံခြင်းလောက တစ်ခုလုံး ခေါင်းကွဲမတတ် လုယက်ကြမည်သည်မှာ သေချာပေ၏။

သို့သော် ဤတန်ပြန်သက်ရောက်မှုသည်...

"ခွေးဟောင်တဲ့ အသံ ထုတ်လို့ မရတော့ဘူး..."

"ဒီဘေးထွက်ဆိုးကျိုးက ဘာလဲ... ဘယ်သူကများ အားယားပြီး ခွေးလို ဟောင်တတ်အောင် သင်နေမှာလဲ... ဒီဘေးထွက်ဆိုးကျိုး ရှိတာနဲ့ မရှိတာ ဘာကွာလို့လဲ... စနစ်... မင်း ငါ့ကို နောက်နေတာလား..."

သူ၏ ပထမဆုံး တုံ့ပြန်မှုမှာ ဤဆေးလုံးသည် လုံးလုံးလျားလျား ခိုးယူထားသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။ စနစ်သည် မည်သည့်အခါမျှ ဤမျှလောက်အထိ အသိစိတ် ရှိခဲ့ဖူးခြင်း မရှိချေ။

သို့သော် သူသည် ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်နေချိန်တွင်ပင် လျှပ်စီးလက်သကဲ့သို့ စိတ်ကူးတစ်ခုသည် သူ၏ စိတ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်လာပေ၏။

"နေပါဦး... ခွေးဟောင်တာ... ခွေးဟောင်တဲ့ အသံ ထုတ်လို့ မရတော့ဘူး..."

သူသည် ကောတန်ကို ရုတ်တရက် သတိရသွားသည်။ ခွေးဟောင်ဆေးလုံး ကို စားထားပြီး တစ်ခါတရံ ဝုတ် ဝုတ် ဟု မထိန်းနိုင်မသိမ်းနိုင် အော်တတ်ကာ စိတ်လှုပ်ရှားလာလျှင် ဝူး နှင့် ဂူး ဟုပင် အသံပြုတတ်သော ထိုခွေးလေး။

စနစ်၏ သဘောသဘာဝအရ သူ၏ ကောက်ချက်ချမှုအရ အရည်အသွေးများနှင့် ပတ်သက်၍ ဦးစားပေး ပြဿနာ မရှိပေ။ ၎င်းတို့ မဆန့်ကျင်ပါက သီးခြားစီ အလုပ်လုပ်မည် ဖြစ်ပြီး ဆန့်ကျင်ပါက နောက်လာသော အရည်အသွေးသည် ယခင်အရာကို ဖုံးလွှမ်းသွားမည် ဖြစ်သည်။

အလွန်တရာ ဆိုးရွားပြီး ရက်စက်သော အတွေးတစ်ခုသည် သူ၏ နှလုံးသားထဲတွင် မထိန်းချုပ်နိုင်လောက်အောင် ကြီးထွား ပြန့်နှံ့လာပေတော့သည်။ အကယ်၍ သူသည် ကောတန်ကို ဤဆေးလုံး ကျွေးလိုက်လျှင် ထိုခွေးလေးသည် မည်သည့်အခါမျှ ထပ်မဟောင်နိုင်တော့မည်လော။

မဟောင်နိုင်သော ခွေး... ထိုအရာသည် ခွေးဟုတ်သေးသလော။ ကောတန်သည် ဟောင်ချင်သော်လည်း ဟီး ဟီး ဟူသော လေထွက်သံသာ ထွက်လာနိုင်သဖြင့် စိတ်ပျက်သွားမည့် မျက်နှာကို တွေးကြည့်ရုံဖြင့် ချန်လဲ့သည် အသံထွက်၍ ရယ်မောလုနီးပါး ဖြစ်သွားပေ၏။ ထိုအရာသည် အလွန် ပျော်စရာကောင်းလွန်းလှပေသည်။