အခန်း (၂၇၃-၂၇၄)

အလှလေးကဧကရာဇ်ရဲ့ကိုယ်လုပ်တော်တဲ့ (IC)-273

အခန်း ၂၇၃ ။ ရွေးချယ်စရာမရှိခြင်း

စားသောက်ပွဲ ပြီးဆုံးသွားသော်လည်း နင်ချန်သည် ယဲ့ယွင်နှင့်အတူ ရှိနေပေးရန် ကျန်ရစ်ခဲ့သဖြင့် အခြားကိုယ်လုပ်တော်များမှာလည်း အလိုက်သိစွာပင် မိမိတို့အဆောင်များသို့ အသီးသီး ပြန်သွားကြတော့သည်။

ယိရွှင်ရုန်သည် အေးအေးဆေးဆေး ပြန်လာခဲ့ရာ သူမ၏ဘေးတွင် လီချိုက်ရန် လိုက်ပါလာသည်။

"အခုဆို အရှင်မင်းကြီးက ယဲ့ရှီအပေါ် ပိုပြီးတော့တောင် အလိုလိုက်လာပြီ၊ ကလေးမွေးတောင် မမွေးသေးဘူး၊ နာမည်တွေတောင် ကြိုစဉ်းစားထားပြီးပြီ၊ ငါ့ရဲ့ ဟန်အာတောင် မကြာသေးခင်ကမှ နာမည်ရတာလေ... ဒီအတိုင်းသာ ဆက်သွားရင် ယဲ့ရှီ ကလေးမွေးပြီးတဲ့အခါ အရှင်မင်းကြီးရဲ့ မျက်စိထဲမှာ ငါ့ကို မြင်တော့မှာတောင် မဟုတ်ဘူး"

ဤသို့ပြောနေစဉ်တွင် ယိရွှင်ရုန်၏ မျက်နှာမှာ စိတ်ပျက်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး မျက်မှောင်ကြုတ်ထားမိသည်။ လီချိုက်

ရန်က ပြုံးလျက်ဆိုလိုက်သည်။

"အရှင်မင်းကြီးက သူ့ကို ဘယ်လောက်ပဲ ချစ်ပါစေ၊ သားမွေးမလား၊ သမီးမွေးမလားဆိုတာ မသိနိုင်သေးပါဘူး၊ ရွှင်ရုန်နဲ့တော့ မတူဘူးလေ၊ ကျွန်မတို့ တတိယမင်းသားလေးက ဉာဏ်လည်းကောင်း၊ ကျန်းမာလည်း ကျန်းမာတယ်၊ လက်တွေ့မြင်နေရတဲ့ မင်းသားတစ်ပါးရှိနေတာက ဗိုက်ထဲမှာရှိနေတဲ့ အရာထက် ပိုပြီး အဖိုးတန်တာပေါ့"

"စကားကတော့ ဟုတ်ပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ အရှင်မင်းကြီး သူမအပေါ် ကောင်းလွန်းတာက ငါ့ကို စိတ်မအေးဖြစ်စေတယ်"

ယိရွှင်ရုန်က သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

ဘေးမှ လီချိုက်ရန်သည် နို့ထိန်း ချီထားသော တတိယမင်းသားလေးကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ မျက်ဝန်းများကို မှေးလိုက်သည်။ သူမသည် ခြေလှမ်းအနည်းငယ် အမြန်လှမ်း၍ ယိရွှင်ရုန်၏ အနားသို့ ပိုတိုးကာ အသံကို နှိမ့်လိုက်၏။

"နန်းတွင်းထဲမှာ သူမ ကလေးမွေးတာကို မကြည့်ချင်တဲ့သူက ကျွန်မတို့တင် မဟုတ်လောက်ပါဘူး၊ အဲဒီတော့ ကျွန်မတို့လည်း 'လှေကြုံလိုက်' ရင်တော့..."

"မဖြစ်ဘူး"

ယိရွှင်ရုန်က သူမစကားကို ချက်ချင်း ဖြတ်ပြောလိုက်သည်။

"အရှင်မင်းကြီးက ယဲ့ရှီကို အရမ်းအလေးထားသလို ဗိုက်ထဲက သူတို့ကလေးကိုကောပဲ၊ ယဲ့ရှီကိုယ်တိုင်ကလည်း ထက်မြက်သူတစ်ယောက်ပဲ၊ အကယ်၍ သူမရဲ့ ဒီကိုယ်ဝန်သာ တစ်ခုခုဖြစ်သွားရင် အရှင်မင်းကြီးက သေချာပေါက် အမြစ်ပြတ် စုံစမ်းလိမ့်မယ်၊ ငါသာ အဲဒီထဲမှာ နည်းနည်းလေးပဲ ပါဝင်ပတ်သက်နေတာ သိသွားရင် တတိယမင်းသားလေးပါ ထိခိုက်သွားလိမ့်မယ်"

ယိရွှင်ရုန်သည်ကလေးရလာသည့်အခါ ပို၍ သတိထားလာရပြီး အလွယ်တကူ စွန့်စားခြင်း မပြုဝံ့တော့ပေ။ လီရှီ ပြောသကဲ့သို့ပင် ယဲ့ရှီ ဘေးကင်းစွာ ကလေးမွေးသည်ကို မကြည့်လိုသူများ များစွာရှိရာ သူမအနေဖြင့် ဤပြဿနာထဲသို့ ဝင်ပါရန် မလိုအပ်ပေ။

အခြေအနေကို စောင့်ကြည့်ရုံသာ ရှိတော့သည်။ သားတော်မွေးလာသည့်တိုင်အောင် သေသေချာချာ ပြုစုပျိုးထောင်နိုင်စွမ်း ရှိရဦးမည်၊ ကြီးလာသည့်အခါမှာလည်း ထီးနန်းကို လုယူနိုင်

မည့် အရည်အချင်း ရှိရဦးမည်။ ယိရွှင်ရုန်သည် ယဲ့ယွင် တစ်ဘဝလုံး အချစ်ခံရလိမ့်မည်ဟု မယုံကြည်ပေ၊ တစ်နေ့ကျရင်တော့ ထိုမေတ္တာက အေးစက်သွားမှာပင်။ ထိုအချိန်မှ လက်စွမ်းပြလျှင် ယခုထက် ပို၍ စိတ်ချရသည်။

"မင်းကလည်း... ပုံမှန်အတိုင်းအရှင်မင်းကြီးကို ဘယ်လိုဆွဲဆောင်ရမလဲဆိုတာပဲ စဉ်းစားစမ်းပါ၊ ငါ အရှင်မင်းကြီးရှေ့မှာ မင်းအကြောင်း ခဏခဏ ပြောပေးလို့ အရှင်မင်းကြီး မင်းဆီကို ကြွတယ်၊ ဒါတောင် မင်းက လူကို မြဲအောင် မဆွဲထားနိုင်ဘူးလား"

ယိရွှင်ရုန်က လီရှီကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ မကျေမနပ် ပြောလိုက်သည်။ လီချိုက်ရန်က အားနာစွာဖြင့် -

"ကျွန်တော်မျိုးမ ပိုပြီးတော့ ကြိုးစားပါ့မယ်၊ ရွှင်ရုန်ရဲ့ ကျေးဇူးကို မစွန့်ပစ်ပါဘူး"

"မင်း တကယ်ကို ကြိုးစားရမယ်၊ မင်းနဲ့အတူ နန်းတွင်းဝင်လာတဲ့ ယွီရှီကို ကြည့်ပါဦး၊ မိဖုရားခေါင်ကြီးက တစ်လမှာ အရှင်မင်းကြီးကို ဘယ်နှစ်ခါတွေ့ရလဲ? ဒါတောင် မိဖုရားခေါင်ကြီးက စကားအနည်းငယ် ပြောပေးရုံနဲ့ သူမက မင်းထက်တောင် အိပ်ဆောင်ဝင်ရတာ ပိုများနေပြီ၊ နောက်ပြီး ကျန်းဝမ်ရုန်ဆိုတာ အရင်တုန်းက လူဟောင်းလေ၊ မင်းက သူ့ကိုတောင် မကျော်နိုင်ရင် မခက်ဘူးလား။”

ဤစကားက လီရှီ၏ ရင်ထဲတွင် မချိတင်ကဲ ဖြစ်စေသော်လည်း သူမ ပြန်မပြောပဲ ခေါင်းငြိမ့်၍သာ ခံယူလိုက်တော့သည်။

အမှန်စင်စစ် လီချိုက်ရန် စိတ်ထဲတွင် တွေးနေသည်မှာ - မိဖုရားခေါင်ကြီးက မိဖုရားခေါင်ကြီးပဲ၊ ရှင်ကတော့ ရွှင်ရုန် အဆင့်ပဲရှိတာ၊ အချစ်ခံရလည်း ဘာဖြစ်လဲ၊ နောက်ဆုံးတော့ မိဖုရားခေါင်ကြီးလောက် စကားမကြွယ်ပါဘူး။ အရှင်မင်းကြီးကလည်း မိဖုရားခေါင်ကြီးကိုပဲ မျက်နှာပေးမှာပေါ့။

သို့သော် ဤစကားကို သူမ ထုတ်မပြောပေ၊ သူမသည် ယိရွှင်ရုန်၏ အကူအညီကို ယူနေရဆဲ ဖြစ်သည်။ လီရှီ၏ ဖခင် လီတောက်ချင်းသည် ကျင်းကျောက်ယီဖြစ်ပြီး နင်ချန်၏ လက်အောက်ငယ်သား ဖြစ်သဖြင့် မိသားစုနောက်ခံကတော့ မဆိုးလှပေ။ နန်းတွင်းဝင်လာပြီးနောက် သူမသည် ဧကရာဇ်၏ စိတ်ကို မဖမ်းစားနိုင်မှန်း သိလာသဖြင့် မိဖုရားခေါင်ကြီးထံ ချဉ်းကပ်ရန် ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း မိဖုရားခေါင်ကြီးက သဘောထားသေးသိမ်ပြီး သူမကို မြှောက်စားရန် ငြင်းဆန်ခဲ့သည်။

နောက်ပိုင်းတွင် ယိရွှင်ရုန်က ကမ်းလှမ်းလာသဖြင့် သူမတွင် ရွေးချယ်စရာမရှိဘဲ လက်ခံခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။ ယခုလောလောဆယ်တွင်မူ ဤအတိုင်းသာ ရှင်သန်နေရဦးမည်၊ တစ်နေ့နေ့တွင် သူမကိုယ်တိုင် ရပ်တည်နိုင်ခဲ့ပါက ယိရွှင်ရုန်၏ လက်အောက်တွင် အမြဲတမ်း နေလိုစိတ်မရှိပေ။

....

ကျောက်ချွန်းနန်းဆောင်

လူအားလုံး ထွက်သွားကြသည်နှင့် ယဲ့ယွင်သည် ပါးလေးကို ပွတ်သပ်လျက် အဝတ်အစားလဲရန် အိပ်ခန်းထဲသို့ ချက်ချင်း ဝင်သွားတော့သည်။ နင်ချန်ကမူ အပြင်တွင် ထိုင်ကာ လက်ဖက်ရည်သောက်ရင်း ခွေးလေးနှင့် ကစားနေသည်။

ခဏအကြာတွင် ယဲ့ယွင် ထွက်လာခဲ့သည်။ သူမသည် အပြာနုရောင် အင်္ကျီနှင့် ဂါဝန်ကို လဲလှယ်ဝတ်ဆင်ထားပြီး ဆံပင်ပေါ်ရှိ တန်ဆာပလာများကိုလည်း အကုန်ဖြုတ်ကာ ငွေသားဆံထိုး အနည်းငယ်ကိုသာ ချန်ထားတော့သည်။

"ပင်ပန်းသွားလား?" နင်ချန်က နူးညံ့စွာ မေးရင်း သူမအား လာရန် အချက်ပြလိုက်သည်။

ယဲ့ယွင်က အနားသို့ လျှောက်လာပြီး သူမ၏လက်ကို နင်ချန်၏ လက်ဖဝါးပေါ် တင်လိုက်ရာ သူက သူမအား အသာအယာတွဲ၍ ခုတင်ငယ်ပေါ်တွင် ထိုင်စေသည်။

"တစ်မနက်လုံး ပြုံးနေရတာ မျက်နှာတောင် တောင့်နေပြီ၊ နှစ်သစ်ကူးတုန်းကထက်တောင် ပိုပင်ပန်းသေးတယ်"

"စိတ်ထဲမပါတဲ့ဂုဏ်ပြုစကားတွေကိုနားထောင်ရတာတကယ်တော့စိတ်ရှုပ်စရာပဲ၊ နောက်ကျရင် မင်း သူတို့ကို မတွေ့ချင်ရင် တံခါးပိတ်ထားလိုက်ရုံပဲလေ"

နင်ချန်က ပြောရင်း စားပွဲပေါ်မှ ရေခွက်ကို ကမ်းပေးလိုက်သည်။

"အပူချိန်က အနေတော်ပဲ၊ လည်ချောင်းလေး စိုသွားအောင် သောက်လိုက်ဦး"

ယဲ့ယွင်က ပြုံးလျက် ရေကို တစ်ဝက်ခန့် သောက်လိုက်သည်။ ထို့နောက်သူမက မျက်ခုံးလေးပင့်ကာ ခပ်နွှဲ့နွှဲ့ဆိုလိုက်သည်။

"ဧည့်သည်မတွေ့ဘဲ တံခါးပိတ်ထားတာကို အရှင်မင်းကြီးက ခွင့်ပြုတာနော်၊ အကယ်၍ နောက်ကျရင် တစ်ယောက်ယောက်က ချန်းချဲ့ကို မောက်မာတယ်လို့ ပြောလာရင် အရှင်မင်းကြီးက ချန်းချဲ့ဘက်က မရပ်တည်ပေးရမယ်နော်။”

" ကျန်း က ခွင့်မပြုရင်တောင် မင်းကတော့ တံခါးပိတ်ထားမှာပဲ မဟုတ်ဘူးလား၊ မင်းရဲ့ စရိုက်က သူများ လာနှောင့်ယှက်တာကို အေးအေးဆေးဆေး ခံနေမယ့်သူမှ မဟုတ်တာ"

နင်ချန်က ရယ်မောလျက် ဆိုသည်။ သူမက ပါးနပ်လွန်းသဖြင့် သူ့ပါးစပ်ကနေ ကတိစကားထွက်အောင် လုပ်နေခြင်းမှန်း သူ ကောင်းကောင်းသိသည်။ ယဲ့ယွင်သည့်ထိုကဲ့သို့လူမျိုးပင်။ နေရာတိုင်းတွင်အကွက်စေ့လွန်းသဖြင့် မည်သူ့ကိုမျှ အပြစ်ပြောစရာ အပေါက် မချန်ထားပေ။

ယဲ့ယွင်က နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး သူ့လက်ဖဝါးကို လက်သည်းဖြင့် အသာဆိတ်လိုက်သည်။

"ချန်းချဲ့ရဲ့ စိတ်က ချန်းချဲ့ဟာပဲလေ၊ အရှင်မင်းကြီး ပြောတာကိုပဲ ကြားချင်လို့ပါ"

" ကျန်း ကို အလုပ်ခိုင်းချင်ရင်တော့ ချင်းချင်းကအလဲအလှယ်တစ်ခုခု ပေးရမှာပေါ့"

နင်ချန်က စနောက်လိုစိတ် ပေါက်လာပြီး သူမအား မြှူဆွယ်သော ပုံစံမျိုး ဖမ်းလိုက်သည်။ သူသည် သူမ၏ နူးညံ့သော လက်ကလေးကို ဆွဲယူကာ နှုတ်ခမ်းနားသို့ ယူဆောင်၍ အသာအယာ ကိုက်လိုက်သည်။ ယဲ့ယွင်က စနောက်နေသော သူ့လက်ကို ချက်ချင်းပင် ရိုက်ချလိုက်တော့သည်။

"ချန်းချဲ့က အရှင်မင်းကြီးအတွက် မင်းသမီးလေး မွေးပေးတော့မှာလေ၊ ဒါက မလုံလောက်သေးဘူးလား?"

နင်ချန်က ရယ်မောလျက် လက်ကို လွှတ်ပေးလိုက်သည်။ သူက ခေါင်းကို အနည်းငယ်မော့ကာ မျက်ဝန်းများကို မှေးလျက် ယဲ့ယွင်၏ ဗိုက်ကို အကဲခတ်လိုက်ပြီးမှ အနားသို့ ပိုတိုးကပ်လာသည်။

နင်ချန်က အသံကို နှိမ့်ကာ

“ဒါပေမဲ့ ကျန်း ကတော့... ချင်းချင်းက သားတော်လေး မွေးမယ်လို့ပဲ ခံစားနေရတယ်"

"အရှင်မင်းကြီးက မင်းသမီးလေးရဲ့ နာမည်တောင် စဉ်းစားထားပြီးသားကို အခုကျတော့ သားလေးပဲ ဖြစ်ချင်နေတာလား?"

ယဲ့ယွင်က သူ့ကို မျက်စောင်းထိုးလိုက်ပြီးသူမ၏ ပုံစံမှာ အနည်းငယ် စိတ်ပျက်ဟန် ပြနေသည်။

သူမ၏ ဤကဲ့သို့ ရဲရဲတောက်သော ပုံစံလေးကို နင်ချန်က အလွန်နှစ်သက်သဖြင့် ဆက်

မစတော့ပေ။ နင်ချန်ကသက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်ပြီးပြောလိုက်သည်။

"မင်းသားဖြစ်ဖြစ်၊ မင်းသမီးဖြစ်ဖြစ်... ကျန်း နာမည်တွေ အကုန်စဉ်းစားထားပြီးသားပါ၊ အကယ်၍ သားတော်ဆိုရင် ယွီကျင်း လို့ ပေးမယ်၊ 'ကျင်း' ဆိုတာက လင်းလက်တောက်ပတာ၊ ရိုးသားဖြောင့်မတ်

တယ်လို့အဓိပ္ပာယ်ရတယ်၊ သူ့ကိုမင်းလိုပဲ ရိုးသားပွင့်လင်းတဲ့သူ ဖြစ်လာပါစေလို့ ကျန်း မျှော်လင့်တယ်"

နင်ချန်၏ မျှော်လင့်ချက်အပြည့်ရှိသော မျက်ဝန်းများကို ကြည့်ပြီး ယဲ့ယွင်လည်း နူးညံ့စွာ ပြုံးလိုက်မိသည်။ သူမသည် ကိုယ်ကို ရှေ့တိုးလိုက်ကာ သူ့မေးစေ့ပေါ်သို့ အနမ်းတစ်ပွင့် ပေးလိုက်သည်။

"အရှင်မင်းကြီးရဲ့ ဆန္ဒတွေ ပြည့်ဝပါစေလို့ ချန်းချဲ့ ဆုတောင်းပေးပါတယ်"

ယဲ့ယွင်သည် ဗိုက်ပေါ်တွင် လက်တစ်ဖက် တင်လိုက်ရင်း စိတ်ထဲတွင် အတန်ငယ် ရှုပ်ထွေးသွားသည်။ သူမကိုယ်တိုင် သိသည်မှာ သူမသည် နင်ချန် ထင်သလောက် ကောင်းမွန်သောသူ မဟုတ်ပေ။ သူမသည် အစကတည်းက ရဲရဲတောက်ပြီး ပြတ်သားသော လမ်းစဉ်ကို ရွေးချယ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ပွင့်လင်းရိုးသားမှု ရှိသည်မှာ အမှန်ဖြစ်သော်လည်း အရာအားလုံးတော့ မဟုတ်ပေ။ သူမကိုယ်တိုင် ကတိပေးနိုင်သည်မှာ မိမိကို မစော်ကားလျှင် သူတစ်ပါးကို အရင်မထိခိုက်ဘဲ တတ်နိုင်သမျှ သန့်ရှင်းစွာ ရှင်သန်ရန်သာ ဖြစ်သည်။ သို့သော် နင်ချန်၏ အမြင်တွင်မူ နန်းတွင်းရှိ တူညီသော ပုံစံခွက်ထဲကကိုယ်လုပ်တော်များနှင့် ယှဉ်လျှင် ယဲ့ယွင်သည် အလွန်အမင်း ကောင်းမွန်သူမဟုတ်သော်လည်း ပို၍ 'စစ်မှန်' သူ ဖြစ်သည်။

ထိုစစ်မှန်မှုကြောင့်ပင် နင်ချန်သည် ဟန်ဆောင်သူများကို မြင်တွေ့ရလေလေ ယဲ့ယွင်၏ ထူးခြားမှုကို ပို၍ တန်ဖိုးထားလေလေ ဖြစ်သည်။ ၎င်းကြောင့်ပင် လူသစ်များ ဝင်လာသော်လည်း သူသည် ယဲ့ယွင်ဆီသို့သာ ပို၍ လာချင်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

....

နွေဦးရာသီရောက်လာသဖြင့် ယဲ့ယွင်မှာ ပို၍ အိပ်ချင်နေတော့သည်။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် မတ်လသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

ရာသီဥတု သာယာလာသဖြင့် ပန်းပင်များ စိုက်ပျိုးရန် အကောင်းဆုံးအချိန် ဖြစ်သည်။ နေသာသော နေ့တစ်နေ့တွင် နန်းတွင်းရေးရာဌာနမှ လူများက ပန်းပင်ပျိုးပင်များနှင့် ပွင့်နေသော ပန်းများကို လှည်းနှစ်စီးဖြင့် တိုက်ယူလာကြသည်။

"ရှိုးယွမ်မယ်မယ်ကို နှောင့်ယှက်မိပါပြီ၊ ကျွန်တော်မျိုးတို့ ဒီနေ့ ဒါတွေကို အကုန်စိုက်ပေးပါ့မယ်၊ ရှေ့လာမယ့် လေးရာသီပတ်လုံး ရှိုးယွမ်ရဲ့ ဝင်းထဲမှာ ပန်းတွေ အမြဲပွင့်နေစေရမယ်၊ ပန်းတွေကရှိုးယွမ်လိုပဲ အမြဲတမ်း လန်းဆန်းလှပနေစေမှာပါ"

အကြီးအကဲကုန်းကုန်းက အပြောကောင်းစွာ လျှောက်တင်လေသည်။

***

အလှလေးကဧကရာဇ်ရဲ့ကိုယ်လုပ်တော်တဲ့ (IC)-274

အခန်း ၂၇၄ ။ နှိပ်ကွပ်ခြင်း

မျက်နှာသာပေးခံရမှု များလာသည်နှင့်အမျှ ဖားယားလိုသော အခြေအနေမျိုးစုံနှင့် ကြုံတွေ့ရမြဲဖြစ်ရာ ယဲ့ယွင်သည်လည်း ထိုအရာများကို ပြုံးရွှင်စွာဖြင့်သာ လက်ခံခဲ့သည်။

သူမသည် ဟွေယွဲ့နှင့် နန်ကျစ်တို့ကို ညွှန်ကြားကာ လာရောက်သောအစေခံများအားလုံးကို ဆုလာဘ်ငွေများ ဝေငှပေးလိုက်သည်။ လူချစ်လူခင်ပေါများခြင်းဆိုသည်မှာ သူတစ်ပါး မြှောက်ပင့်ပေးရုံနှင့် မရဘဲ မိမိကိုယ်တိုင်လည်း စေ့စပ်စွာ စီမံခန့်ခွဲရသလို၊ အထက်အောက် လက်ဆောင်ပေးကမ်းခြင်းကိစ္စတွင်လည်း ငွေကို လုံးဝ တွန့်တို၍ မရပေ။

ဤနှစ်များအတွင်း ယဲ့ယွင်သည် ဆုလာဘ်ပေးခြင်းကိစ္စတွင် တစ်ခါမျှ ကပ်စေးနှဲခြင်းမရှိသလို မိမိအဆောင်ရှိ အစေခံများအပေါ်တွင်လည်း ပို၍ပင် ရက်ရောလှသည်။ ယခုဆိုလျှင် နန်းတွင်းတစ်ခုလုံးတွင် 'မင်ရှိုးယွမ်သည် သခင်ကောင်းတစ်ဦးဖြစ်သည်' ဟု မချီးကျူးသူမရှိသလို၊ သူမအနားတွင် အမှုထမ်းရန် ကြိုးစားနေသူများမှာလည်း မနည်းလှပေ။

သို့သော် ကျောက်ချွန်းနန်းဆောင်သို့ မည်သူမဆို အလွယ်တကူ ဝင်ရောက်နိုင်သည်တော့ မဟုတ်ပေ။ ယဲ့ယွင်သည် လူအများကြီး ဝိုင်းဝန်းခစားနေသည်ကို မနှစ်သက်သဖြင့် ကျောက်ချွန်းနန်းဆောင်ရှိ အစေခံဦးရေမှာ မများလှပေ။ စည်းကမ်းအတိုင်းဆိုလျှင် အစေခံ ငါးဦးခန့် ထပ်မံဖြည့်စွက်ရဦးမည် ဖြစ်သော်လည်းယခု သူမသည် ကိုယ်ဝန်နှင့်ဖြစ်၍ အလွန်သတိထားနေရချိန်ဖြစ်ရာ လူသစ်များကို အနားသို့ လုံးဝ အကပ်ခံခြင်းမရှိတော့ပေ။

အပြင်ဘက်တွင် အစေခံများ ပန်းပင်စိုက်ပျိုးနေသည်ကို ယဲ့ယွင် ခဏတာ ကြည့်ရှုပြီးနောက် ပျင်းရိလာသဖြင့် အခန်းထဲသို့ ပြန်ဝင်ခဲ့သည်။ လျန်မားမားက သူမအား တွဲ၍ ထိုင်စေပြီးနောက် ခြေထောက်ကို စတင်နှိပ်ပေးတော့သည်။ ယခု သူမတွင် ကိုယ်ဝန် ခုနစ်လခန့်ရှိနေပြီဖြစ်ရာ ခြေထောက်များမှာ အနည်းငယ် ဖောယောင်စပြုနေပြီ ဖြစ်သည်။ နေ့တိုင်း ဤသို့ နှိပ်ပေးမှသာ သက်သောင့်သက်သာ ရှိတော့သည်။

လျန်မားမားသည် ဤအလုပ်တွင် အလွန်ကျွမ်းကျင်လှသည်။ သူမ၏ နှိပ်ကွက်မှာ အဆင့်အတန်း မြင့်မားလှ၏။ ဟွေယွဲ့နှင့် နန်ကျစ်တို့ကို သင်ကြားပေးထားသော်လည်း ထိုမိန်းကလေးနှစ်ဦးမှာ လျန်မားမား၏ လက်ရာကို မမီကြသဖြင့် ပုံမှန်အားဖြင့် လျန်မားမားကိုယ်တိုင်သာ နှိပ်ပေးလေ့ရှိသည်။

ဤသို့ဖြင့်ထိုင်နေရင်း ယဲ့ယွင်က စကားစလိုက်သည်။

"မားမား... ကျွန်မ ကလေးမွေးပြီးရင် ခါးတွေ ဘာတွေက အရင်ကထက် အများကြီး ပိုတုတ်သွားမှာလား။”

"ရှိုးယွမ် စိတ်ချပါ၊ သခင်မ ကလေးမွေးပြီးတာနဲ့ ကျွန်တော်မျိုးမက နှိပ်နယ်ပေးပါ့မယ်၊ မီးနေသည်ကာလ တစ်လကျော်သွားရင် အရင်အတိုင်း ပြန်ဖြစ်သွားမှာပါ၊ သခင်မက ကိုယ်ဝန်ဆောင်စဉ်မှာ အစားအသောက်ကို ကောင်းကောင်း ထိန်းသိမ်းနိုင်ခဲ့တော့ ကိုယ်လုံးက အများကြီး မဝလာသလို ဗိုက်မှာလည်း အကြောပြတ်ရာတွေ မရှိဘူးလေ၊ အဲဒါကြောင့် ပြန်လည် ပြုပြင်ရတာ လွယ်ကူမှာပါ။”

လျန်မားမားက နှိပ်ပေးရင်း ပြုံးလျက် ရှင်းပြသည်။ ယဲ့ယွင်၏ မျက်ဝန်းများ တောက်ပသွားကာ -

"အဲ့လိုဆန်းကြယ်တဲ့ နှိပ်ကွက်မျိုး ရှိသေးတာလား၊ သူများတွေ ပြောတာတော့ ကလေးမွေးပြီးရင် ခါးတုတ်သွားတတ်တယ် ဆိုလို့ပါ"

"တကယ်တော့ နည်းနည်ဍတော့ တုတ်သွားတတ်ပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်မျိုးမရဲ့ ဒီနှိပ်ကွက်နဲ့ တစ်လလောက် နှိပ်ပေးရင် တကယ်ကို ထိရောက်ပါတယ်၊ အဲဒီအချိန်ကျရင် ဟွေယွဲ့တို့ကိုလည်း သင်ပေးထားမယ်၊ နေ့တိုင်း မှန်မှန်နှိပ်ပေးမယ်ဆိုရင် ခြောက်လအတွင်းမှာ မူလအတိုင်း ပြနဖြစ်သွားမှာပါ"

ထို့နောက် သူမက နောက်ထပ်ကိစ္စတစ်ခုကို တင်ပြပြန်သည်။

"ရှိုးယွမ် ကလေးမွေးဖို့ နှစ်လလောက်ပဲ လိုတော့တယ်၊ ဝမ်းဆွဲမားမားတွေကိုတော့ ယုံကြည်စိတ်ချရတဲ့သူတွေပဲ ရွေးရပါမယ်၊ နန်းတွင်းရေးရာဌာနက ပြင်ဆင်ထားတာ ရှိပေမဲ့ ရှိုးယွမ်ရဲ့ မိသားစုဘက်ကနေလည်း စိတ်ချရတဲ့သူတွေကို ရှာထားသင့်ပါတယ်"

ရှေးယခင်ကတည်းက အမျိုးသမီးများ ကလေးမွေးဖွားခြင်းမှာ 'သေမင်းနှင့် တစ်ဖက်စီ' ရှိနေသော ကိစ္စပင် ဖြစ်သည်။ အထူးသဖြင့် ဆေးပညာ မတိုးတက်သေးသော ဤခေတ်တွင် မွေးဖွားရခက်ခဲ၍ သေဆုံးကြသူများမှာ မနည်းလှပေ။ ဤအဆင့်တွင် လုံးဝ အမှားခံ၍ မဖြစ်ပေ။

သို့သော် ဤကိစ္စကို လျန်မားမား သတိမပေးခင်ကတည်းက ယဲ့ယွင်သည် မိခင်ဖြစ်သူထံသို့ လူလွှတ်၍ အကြောင်းကြားထားပြီးသား ဖြစ်သည်။ ချူရှီသည်လည်း ဤကိစ္စကို အလွန်အလေးထားသဖြင့် အတွေ့အကြုံရင့် ဝမ်းဆွဲသည် အချို့ကို ရွေးချယ်ပြီး ၎င်းတို့၏ မိသားစုဝင်များအပါအဝင် အိမ်တော်သို့ ခေါ်ယူကာ 'သေခြင်းရှင်ခြင်းစာချုပ်' ချုပ်ဆို၍ ထိန်းသိမ်းထားခဲ့သည်။

ယခုအချိန်အထိ လေ့လာပြီးနောက် အတော်ဆုံး လေးဦးကို အတည်ပြုထားပြီး ကျန်သူများကိုလည်း အပြင်သို့ ပြန်မလွှတ်တော့ဘဲ ယဲ့အိမ်တော်မှာပင် အမှုထမ်းစေခဲ့သည်။ ဤကိစ္စကို လျှို့ဝှက်စွာ လုပ်ဆောင်ထားသဖြင့် မည်သူမျှ မသိရှိကြပေ။

သို့သော် ယနေ့ လျန်မားမားက ပြောလာသဖြင့် ယဲ့ယွင်လည်း သဘောတူဟန်ပြကာ ဟွေယွဲ့အား ဟန်ဆောင်ပန်ဆောင်ဖြင့် အပြင်သို့ တစ်ခေါက် ထွက်ခိုင်းလိုက်သည်။ ၎င်းမှာ လျန်မားမားကို မယုံကြည်ခြင်းကြောင့် မဟုတ်ပေ။ ကလေးမွေးဖွားခြင်းဆိုသည်မှာ မိမိအသက်ကို သူတစ်ပါးလက်ထဲ ပုံအပ်ထားရခြင်းဖြစ်သောကြောင့်နှစ်ပေါင်းများစွာ ရင်းနှီးလာခဲ့သူမှလွဲ၍ သူမ မည်သူ့ကိုမျှ မယုံကြည်ဝံ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

.....

ထိုအချိန်တွင် ကျိုချန်နန်းဆောင် ၌ မိဖုရားခေါင်ကြီးသည် နင်ချန်နှင့် ဝမ်းဆွဲသည်များ ရွေးချယ်ရေးကိစ္စကို ပြောဆိုနေသည်။

"အရှင်မင်းကြီး... မင်ရှိုးယွမ်နဲ့ ဖန်းကျယ်ယွီတို့ မကြာခင် မွေးကြတော့မှာဆိုတော့ ချန်းချဲ့လည်း ဝမ်းဆွဲသည်တွေကိုနည်းနည်းပါးပါး ရွေးချယ်ထားပါတယ်၊ အရှင်မင်းကြီးလည်း တစ်ချက်လောက် ကြည့်ပေးပါဦးလား။”

"ဒီလိုကိစ္စမျိုးကို မိဖုရားခေါင်ကြီးပဲ ဆုံးဖြတ်လိုက်ပါ၊ နန်းတွင်းရေးရာဌာနက ရွေးထားတဲ့သူတွေဆိုတော့ နောက်ခံကတော့ သန့်ရှင်းမှာပါ၊ အကယ်၍ တစ်ခုခုဖြစ်ခဲ့ရင်တော့ ဘယ်သူက ရွေးချယ်ခဲ့တာလဲဆိုတာကို ကြည့်ပြီး ကျန်း က အပြစ်ပေးရုံပါပဲ၊ မိဖုရားခေါင်ကြီးအနေနဲ့ ဒီစကားကို အောက်ကလူတွေကို ပြောပြထားလိုက်ပါ၊ တကယ်လို့ မရိုးသားတဲ့သူရှိခဲ့ရင် ကိုယ့်အသက်နဲ့ကိုယ် စမ်းကြည့်ချင်လည်း စမ်းကြည့်နိုင်တယ်လို့"

နင်ချန်သည် အေးဆေးတည်ငြိမ်စွာဖြင့် လက်ဖက်ရည်ကို တစ်ငုံ သောက်လိုက်သည်။ သို့သော် သူ၏ စကားလုံးများမှာ သိသာလှသော သတိပေးချက်များ ပါဝင်နေသည်။ ဤသတိပေးချက်မှာ အစေခံများအတွက်လား၊ သို့မဟုတ် မိဖုရားခေါင်ကြီးအတွက်လား ဆိုသည်မှာမူ သိနိုင်ရန် ခက်ခဲလှသည်။

"ချန်းချဲ့ အတတ်နိုင်ဆုံး ကြိုးစားပါ့မယ်၊ အခု ရွေးထားတဲ့သူတွေထဲမှာ ရှူးဖေးနဲ့ ယိရွှင်ရုန်တို့ မွေးတုန်းက ကူညီပေးခဲ့တဲ့ ဝါရင့်အတွေ့အကြုံရှိသူတွေလည်း ပါဝင်တာမို့ အမှားအယွင်း ရှိမှာမဟုတ်ပါဘူး။”

မိဖုရားခေါင်ကြီးက ပြုံးလျက် ကမ်းပေးထားသော အမည်စာရင်းကို ပြန်သိမ်းလိုက်သည်။

နင်ချန်က ခေါင်းငြိမ့်ကာပြန်ပြောလိုက်သည်။

"မိဖုရားခေါင်ကြီး လုပ်တာကို ကျန်း စိတ်ချပါတယ်။”

"အရမ်းလည်းစိတ်မပူပါနဲ့၊ ချန်းချဲ့နဲ့ အရှင်မင်းကြီးက လင်မယားတွေပဲလေ၊ အဲ့တာကြောင့်အရှင်မင်းကြီးနဲ့ စိတ်ချင်း တစ်

ထပ်တည်းပါပဲ။”

မိဖုရားခေါင်ကြီးက ပြုံးပြီးနောက် ရုတ်တရက် စကားစလိုက်ပြန်သည်။

"ဒါနဲ့... ချန်းချဲ့မှာ အရှင်မင်းကြီးကို ပြောဖို့ မေ့နေတဲ့ ကိစ္စတစ်ခု ရှိသေးတယ်၊ အခုမှ သတိရလာလို့ပါ"

"ဘာကိစ္စလဲ?"

"သိပ်ပြီးတော့ ကြီးကျယ်တဲ့ ကိစ္စတော့ မဟုတ်ပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ စည်းကမ်းနဲ့ မညီမှာကို စိုးရိမ်မိလို့ပါ"

မိဖုရားခေါင်ကြီး ခေတ္တရပ်ကာ နင်ချန်၏ မျက်နှာရိပ်မျက်နှာကဲကို အကဲခတ်ပြီးမှ ဆက်ပြောသည်။

"အရင်ရက်က ချန်းချဲ့ ဖန်းကျယ်ယွီဆီ သွားလည်တုန်းက သူမ ဝေ့ရွယ်အဆောင်ရဲ့ အရှေ့ဘက်ဆောင်ငယ်လေးမှာ နေနေရတာကို တွေ့ခဲ့ပါတယ်၊ မေးကြည့်တော့မှ ယိရွှင်ရုန်က 'ကျယ်ယွီ' ဘွဲ့နဲ့ အဆောင်မကြီးမှာ နေတာ စည်းကမ်းနဲ့ မညီဘူးလို့ ပြောတာကြောင့် သူ ပြောင်းသွားခဲ့ရတာလို့ သိရပါတယ်၊ ချန်းချဲ့ တွေးမိတာက ဖန်းကျယ်ယွီက ကိုယ်ဝန်နဲ့ဖြစ်ပြီး ကလေးမွေးရင်လည်း ရာထူးတက်မှာပဲလေ... ဒါကြောင့် အဆောင်မကြီးမှာ အရင်နေတာလည်း ဘာမှမဖြစ်ပါဘူးဆိုပြီး ချန်းချဲ့ကပဲ ပြန်ပြောင်းခိုင်းလိုက်ပါတယ်၊ အရှင်မင်းကြီး ချန်းချဲ့ကို အပြစ်မတင်ပါဘူးနော်"

နင်ချန်သည် မိဖုရားခေါင်ကြီးကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ကာ မျက်ဝန်းများကို မှေးလျက် ဆိုသည်။

"ဒါတွေက ကိစ္စအသေးအဖွဲတွေပါ၊ မိဖုရားခေါင်ကြီးပဲ ဆုံးဖြတ်လိုက်ပါ"

မိဖုရားခေါင်ကြီး စိတ်သက်သာရာ ရသွားဟန်ဖြင့် ပြုံးရွှင်စွာဖြေလိုက်သည်။

"ဒါဆိုရင်တော့ ချန်းချဲ့ စိတ်အေးရပါပြီ၊ ယိရွှင်ရုန်ကလည်း စည်းကမ်းတွေကို အရမ်းတင်းကြပ်လွန်းပါတယ်၊ ဖန်းကျယ်ယွီကလည်း လိမ္မာလွန်းတော့ အပြောခံလိုက်ရတာပေါ့၊ တကယ်လို့ ချန်းချဲ့သာ သွားမကြည့်မိရင် အဲဒီကျပ်ညပ်နေတဲ့ အဆောင်ငယ်ထဲမှာ ကိုယ်ဝန်ဆောင်တစ်ယောက် ဘယ်လိုနေမလဲနော်။”

"ယိရွှင်ရုန်က ငယ်သေးတော့ အရာရာကို နားမလည်သေးတာပါ၊ မိဖုရားခေါင်ကြီးကပဲ သူ့ကို ပိုပြီး သတိပေး ဆုံးမပေးလိုက်ပါ"

နင်ချန်က ခပ်ပြတ်ပြတ်သာဆိုလိုက်သည်။

၎င်းမှာ ဤကိစ္စကို ဆက်မပြောလိုတော့ကြောင်း သိသာလှသည်။ မိဖုရားခေါင်ကြီးသည်လည်း အခြေအနေကို နားလည်သဖြင့် ဆက်မပြောတော့ဘဲ ခွင့်ပန်လိုက်

တော့သည်။

"ချန်းချဲ့ မှတ်သားထားပါ့မယ်၊ အရှင်မင်းကြီးမှာ အလုပ်တွေ ရှိသေးတာဆိုတော့ ချန်းချဲ့ မနှောင့်ယှက်တော့ပါဘူး၊ အခုပဲ ခွင့်ပြုပါဦး"

နင်ချန်က ခေါင်းငြိမ့်ပြကာခပ်အေးအေးဆိုလိုက်သည်။

"အင်း... ပြန်တော့။”

...

မိဖုရားခေါင်ကြီး ကျိုချန်နန်းဆောင်မှ ထွက်လာချိန်တွင် ယိရွှင်ရုန်၏ အဆောင်မှ အစေခံနှင့် တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင် ဆုံမိသည်။ နေ့လည်စာ စားချိန်နီးပြီဖြစ်ရာ အရှင်မင်းကြီးအား လာရောက်ဖိတ်ကြားခြင်းဖြစ်မှန်း သိသာလှသည်။

မှန်းသည့်အတိုင်းပင် ထိုအစေခံမှာ အရှင်မင်းကြီးအား လန်ဟွာနန်းဆောင် သို့ နေ့လည်စာ စားရန် လာရောက်ဖိတ်ကြားခြင်း ဖြစ်၏။ သို့သော် မိဖုရားခေါင်ကြီးက ခုနတင် နင်ချန်၏ ရှေ့တွင် ယိရွှင်ရုန်အား သွယ်ဝိုက်၍ အပြစ်တင်ထားခဲ့ပြီးဖြစ်ရာ ယခုအချိန်တွင် လာရောက်ဖိတ်ကြားခြင်းမှာ အချိန်မကိုက်လှပေ။

ကိုယ်ဝန်ဆောင် အဆင့်နိမ့်ကိုယ်လုပ်တော်တစ်ဦးကို စည်းကမ်းနှင့်အညီ ဆိုသော်ငြားလည်း နှိပ်ကွပ်ခြင်းမှာ မြင်မကောင်းလှပေ။ အလွန် သဘောထားသေးသိမ်ရာ ရောက်လှသည်။ အရင်တုန်းက စူးရှီ ကိုယ်ဝန်ရှိစဉ် ယဲ့ယွင်ကို ရန်စခဲ့ချိန်တွင်ပင် ယဲ့ယွင်သည် စူးရှီ၏ အနီးကပ်အစေခံကိုသာ ပါးရိုက်ခဲ့ပြီး တခြားဘာမှ မလုပ်ခဲ့ပေ။

ယိရွှင်ရုန်၏ လုပ်ရပ်မှာ တမင်တကာ နှိပ်ကွပ်ရန် ရည်ရွယ်ထားမှန်း သိသာလှသည်။ ထို့ကြောင့် ဤတစ်ကြိမ်တွင် လန်ဟွာနန်းဆောင်မှ လာခေါ်သောသူမှာ အချည်းနှီးသာ ပြန်သွားခဲ့ရသည်။ ပုံမှန်ဆိုလျှင် အရှင်မင်းကြီးသည် ဤမျှအထိ မျက်နှာမပျက်စေခဲ့ဖူးပေ။

ယိရွှင်ရုန် စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်သွားရုံတင်မကဘဲ ထူးဆန်းသည်ဟုလည်း ခံစားရသဖြင့် လူလွှတ်၍ စုံစမ်းခိုင်းလိုက်သည်။ ထိုအခါမှ မိဖုရားခေါင်ကြီးသည် ကျိုချန်နန်းဆောင်မှ ခုလေးတင် ထွက်ခွာသွားကြောင်း သိလိုက်ရတော့သည်။

မည်သို့မျှ တွေးတောနေရန် မလိုတော့ပေ၊ မိဖုရားခေါင်ကြီး တစ်ခုခု လုပ်လိုက်ပြီဆိုသည်မှာ သေချာသည်။

"ဟောင်တဲ့ခွေးက မကိုက်ဘူးဆိုသလိုပဲ... ပုံမှန်ဆိုရင် မိဖုရားခေါင်ကြီးက ဘာမှမလုပ်တတ်သလိုနဲ့၊ အခုတော့ ငါ့ခေါင်းပေါ်ကို လာနင်းနေပြီပဲ"

ယိရွှင်ရုန်က မျက်နှာထား တည်တင်းစွာ ဆိုသည်။

ယွင်ရှို့ ကလည်း ဒေါသထွက်နေမိသည်။ "သူမက ကျောက်ချွန်းနန်းဆောင်နဲ့ ဝေ့ရွယ်အဆောင်က လူနှစ်ယောက်ကို မထိရဲတော့ ကျွန်တော်မျိုးမတို့ ရွှင်ရုန်ကို လာပြီး နှိပ်ကွပ်နေတာပဲ။”

ယိရွှင်ရုန်က အေးစက်စွာ ရယ်မောလိုက်ပြီးမာထန်စွာဆိုလိုက်သည်။

"ငါ့ကို နှိပ်ကွပ်ချင်တယ်ဆိုရင်လည်း သူ့လက်အောက်က လူနှစ်ယောက်က ငါ့ထက် သာအောင် အရင်လုပ်နိုင်မလားဆိုတာ ကြည့်ရသေးတာပေါ့!"

***