အခန်း (၂၁-၂၂)

အခန်း ၂၁

ချန်လဲ့သည် သူ၏ ပုံရိပ်သစ်နှင့် ပတ်သက်၍ ကျေနပ်နေချိန်တွင် ချင်းယွင်ဂိုဏ်း၏ စုံစမ်းစစ်ဆေးရေး တပည့်များသည် လေမည်းမြိုသို တိတ်ဆိတ်စွာ ရောက်ရှိလာခဲ့ကြပြီ ဖြစ်၏။

"စီနီယာအစ်ကိုချန်... တာဝန်ခံခန်းမရဲ့ မှတ်တမ်းတွေအရ... ယဲ့ယွဲထန်က လေမည်းတောင်တန်းမှာ အရိုးစားဝံပုလွေတွေကို ရှင်းလင်းဖို မစ်ရှင်ကို လက်ခံထားပါတယ်... ဒါကြောင့် သီအိုရီအရ သူမက ဒီအနီးအနားမှာ လှုပ်ရှားနေသင့်ပါတယ်..."

လူငယ် တပည့်တစ်ဦးသည် အဖွဲခေါင်းဆောင် ချန်ဖုန်းအား လေးစားစွာ အစီရင်ခံလိုက်လေသည်။

ချန်ဖုန်း... မဟာ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း ပြီးပြည့်စုံမှုအဆင့် ကျင့်ကြံခြင်း... စည်းကမ်းထိန်းသိမ်းရေး ခန်းမ၏ ထိပ်တန်း တပည့်တစ်ဦးဖြစ်ပြီး အေးစက်သော အမူအရာနှင့် သိမ်းငှက်တစ်ကောင်အလား စူးရှသော မျက်လုံးများကို ပိုင်ဆိုင်ထားပေ၏။

သူသည် ခေါင်းကို အနည်းငယ် ညိတ်လိုက်ပြီး သူ၏ နတ်ဘုရားစိတ်အာရုံသည် ပိုက်ကွန်တစ်ခုအလား ဖြန့်ကျက်သွားကာ မြိုအတွင်းရှိ စိတ်ဝိညာဉ်ချီ အတက်အကျ သဲလွန်စတိုင်းကို ဂရုတစိုက် စူးစမ်းရှာဖွေနေလေသည်။

"ယဲ့ယွဲ့ထန်က အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်အမြစ်နဲ့ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း ဆဋ္ဌမအဆင့် ကျင့်ကြံမှုပဲ ရှိတာပါ... သီအိုရီအရ သူမက လေမည်းခံတပ်လို ပေါက်ကွဲမှုမျိုးကို ဖြစ်ပေါ်စေဖို့ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်ပါဘူး..."

အခြား တပည့်တစ်ဦးသည် တွေးတောစွာဖြင့် ပြောလိုက်၏။

"ဒါပေမဲ့ စီနီယာအစ်ကို ပိုင်ထင်ကျွင်းရဲ့ အသက်ဝိညာဉ်ကျောက်ပြား မကွဲအက်ခင်က နောက်ဆုံး ပေါ်လာခဲ့တဲ့ နေရာကလည်း လေမည်းတောင်တန်းပဲလေ..."

"ပြီးတော့ ချန်လဲ့လို့ ခေါ်တဲ့ အဲဒီ ဆေးရောင်းသမားကောင်လေးက ရှီထန်မြို့က ထူးဆန်းတဲ့ ဆေးလုံး အဖြစ်အပျက်နဲ့ ဆက်စပ်နေတယ်လို့ ပြောကြတယ်..."

ချန်ဖုန်းသည် အသံနိမ့်နိမ့်ဖြင့် ပြောလိုက်ပေသည်။

"ဒါတွေ အားလုံးက တိုက်ဆိုင်လွန်းနေတယ်... ဂိုဏ်းချုပ်က ဒီကိစ္စကို အမြစ်ပြတ်အောင် စုံစမ်းရမယ်လို့ အမိန့်ပေးထားတယ်..."

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကြယ်လမင်းဓားဂိုဏ်းမှ လျှို့ဝှက် ကင်းစောင့်များသည်လည်း မြို့ထဲတွင် ပုန်းခိုနေကြလေ၏။

"ချင်းယွင်ဂိုဏ်းက လူတွေ ရောက်လာပြီ... စည်းကမ်းထိန်းသိမ်းရေး ခန်းမက ချန်ဖုန်းက ဦးဆောင်လာတာပဲ..."

အမည်းရောင် ပုံရိပ်တစ်ခုသည် တီးတိုး ပြောလိုက်ပေသည်။

"သူတို့ရဲ့ လှုပ်ရှားမှုတွေကို အနီးကပ် စောင့်ကြည့်ထား... လေမည်းခံတပ်က ပေါက်ကွဲမှုက ရိုးရှင်းတာ မဟုတ်ဘူး... ချင်းယွင်ဂိုဏ်းက အတွင်းရေးတွေကို သိထားရမယ်..."

"တကယ်လို့ ငါတို့က သူတို့ရဲ့ အားနည်းချက်ကို ဆုပ်ကိုင်နိုင်ရင်..."

အခြား အသံတစ်ခုသည် လှောင်ရယ်လိုက်လေ၏။

...

ထိုအချိန်တွင် ချန်လဲ့သည် ရယ်မောကာ ယဲ့ယွဲ့ထန်ထံသို့ တိုးကပ်သွားပြီး တီးတိုး ပြောလိုက်ပေသည်။

"ယွဲ့ထန်... ကျွန်တော် အခု ဘယ်လောက် ချောနေလဲဆိုတာ ကြည့်ပါဦး... ကျွန်တော်တို့..."

"ပါးစပ်ပိတ်ထား..."

ယဲ့ယွဲ့ထန်၏ မျက်နှာမှာ အေးစက်သွားပြီး သူမ၏ လက်ချောင်းထိပ်များတွင် ဓားချီများ တောက်ပလာလေ၏။

"မင်း ဆက်ပြီး အဓိပ္ပာယ်မရှိတာတွေ လျှောက်ပြောနေရင် ငါ ရိုင်းစိုင်းတယ်လို့ မပြောနဲ့နော်..."

ချန်လဲ့သည် လည်ပင်းကို ပုလိုက်ပြီး ရှက်ရွံ့စွာ နောက်ဆုတ်သွားသော်လည်း သူ၏ စိတ်ထဲတွင် သူမကို ဆွဲဆောင်ရန် သူ၏ ပုံရိပ်သစ်ကို မည်သို့ အသုံးပြုရမည်ကို တွက်ချက်နေလေ၏။

အန္တရာယ်များ တိတ်ဆိတ်စွာ ချဉ်းကပ်လာနေပြီ ဖြစ်ကြောင်းကို သူ မသိခဲ့ချေ။

"စီနီယာအစ်ကို... ကျွန်တော် ရှာတွေ့ခဲ့ပြီ..."

စည်းကမ်းထိန်းသိမ်းရေး ခန်းမမှ တပည့်တစ်ဦးသည် တည်းခိုခန်းပိုင်ရှင်ထံမှ အလျင်အမြန် ပြန်လာခဲ့ပေသည်။

"တည်းခိုခန်းပိုင်ရှင်ရဲ့ အဆိုအရ... ဒီမှာ အမျိုးသားတစ်ယောက်နဲ့ အမျိုးသမီးတစ်ယောက်... ကျင့်ကြံသူ နှစ်ယောက် တည်းခိုနေတာ ရက်အတော်ကြာပြီတဲ့..."

"အမျိုးသမီးက အဖြူရောင် ဝတ်စုံနဲ့ အေးစက်စက်နိုင်ပြီး... အမျိုးသားက... အရမ်းကို ချောမောပေမဲ့ ကျင့်ကြံခြင်း ရှိပုံမပေါ်ဘူးတဲ့..."

ချန်ဖုန်း၏ မျက်လုံးများတွင် အလင်းရောင်တစ်ခု ပေါ်လာလေ၏။

"ကျင့်ကြံခြင်း မရှိဘူး ဟုတ်လား... ဒါပေမဲ့ ယဲ့ယွဲ့ထန်နဲ့ အတူတူ ခရီးသွားနေတယ် ဟုတ်လား..."

"အဲဒါ ချန်လဲ့ ဖြစ်ရမယ်... အခု သူတို့ ဘယ်မှာလဲ..."

"တည်းခိုခန်းပိုင်ရှင်ရဲ့ အဆိုအရ... သူတို့က ဒီမနက်စောစော မြို့အပြင်ဘက် လေမည်းတောင်တန်းဘက်ကို ထွက်သွားကြတယ်တဲ့... သူတို့နှစ်ယောက်က ဆေးပင်တချို့ သွားရှာမယ်လို့ ပြောနေကြတာကို ကျွန်တော် ကြားလိုက်ရတယ်..."

ချန်ဖုန်းသည် ချက်ချင်း ဆုံးဖြတ်ချက်ချလိုက်လေ၏။

"လိုက်စမ်း... သူတို့ မပြန်လာခင် ချုံခိုတိုက်ခိုက်ဖို့ သေချာအောင် လုပ်စမ်း..."

ဤအချိန်တွင် ချန်လဲ့နှင့် ယဲ့ယွဲ့ထန်တို့သည် လေမည်းတောင်တန်းရှိ လူသူကင်းမဲ့သော တောင်ကြားတစ်ခု၏ နက်ရှိုင်းသော နေရာတွင် ရှိနေကြပေသည်။

ချန်လဲ့သည် "ကြယ်အလင်းတန်းမြက်" ဟု ခေါ်သည့် ဆေးပင်တစ်မျိုးကို ရှာဖွေရန် အတင်းအကျပ် တောင်းဆိုခဲ့ပြီး ထိုမြက်မှာ ဆေးလုံးအသစ်တစ်ခု ဖော်စပ်ရန် အဓိကသော့ချက်ဖြစ်ကြောင်း ပြောဆိုခဲ့လေ၏။

သူသည် ဆေးပင်များနှင့် ပတ်သက်၍ ဘာမျှ မသိချေ။ ယဲ့ယွဲ့ထန်ကို သူတို့၏ ဆက်ဆံရေး တိုးတက်စေရန် အပြင်သို့ ထွက်ခွာရန် လှည့်စားလိုခြင်းသာ ဖြစ်ပေသည်။

တည်းခိုခန်းထဲတွင် ဤအမျိုးသမီးသည် ကျင့်ကြံခြင်းကိုသာ သိလေ၏။

"အရှေ့ဘက်မှာ စိတ်ဝိညာဉ်ချီ အတက်အကျတွေကို ငါ ခံစားနေရတယ်... အဲဒီမှာ မိစ္ဆာသားရဲ တစ်ကောင် အခြေချနေပုံရတယ်..."

ယဲ့ယွဲ့ထန်သည် ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားပြီး သူမ၏ မျက်ခုံးများ အနည်းငယ် တွန့်ကွေးသွားလေသည်။

ယခုအချိန်တွင် ချန်လဲ့၌ ကျင့်ကြံခြင်း မရှိသဖြင့် သဘာဝကျစွာပင် မည်သည့်အရာကိုမျှ မခံစားနိုင်သော်လည်း ယဲ့ယွဲ့ထန်၏ ခန့်မှန်းချက်ကို ယုံကြည်ကာ သူသည် တီးတိုး မေးလိုက်ပေ၏။

"ငါတို့ ရှောင်သွားလို့ ရမလား..."

ယဲ့ယွဲ့ထန်သည် ခေါင်းခါလိုက်လေသည်။

"ဒီတောင်ကြားက အပြန်လမ်း တစ်ခုတည်းပဲ... ပြီးတော့... အဲဒီ စိတ်ဝိညာဉ်ချီ အတက်အကျတွေက နည်းနည်း ပုံမှန်မဟုတ်ဘူး... သာမန် မိစ္ဆာသားရဲနဲ့ မတူဘူး..."

သူတို့နှစ်ဦးသည် ဂရုတစိုက် ရှေ့သို့ တိုးသွားကြ၏။ ထူထပ်သော ချုံပုတ်တစ်ခုကို ဖြတ်ကျော်ပြီးနောက် သူတို့ရှေ့ရှိ မြင်ကွင်းကြောင့် ချန်လဲ့ အသက်ရှူရပ်သွားပေသည်။

တောင်ကြား၏ အလယ်ဗဟိုတွင် ဧရာမ အရိုးစားဝံပုလွေဘုရင် တစ်ကောင်သည် နာကျင်စွာဖြင့် လူးလှိမ့်ကာ ဟိန်းဟောက်နေလေ၏။

ထိုဝံပုလွေဘုရင်၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် အမည်းရောင် ချီမျှင်များဖြင့် ရစ်ပတ်နေပြီး ထိုသားရဲ၏ မျက်လုံးများမှာ သွေးအလား နီရဲနေကာ ထိုမိစ္ဆာ၏ အရှိန်အဝါမှာ ကြမ်းတမ်းပြီး ကသောင်းကနင်း ဖြစ်နေပေသည်။

ပို၍ ထိတ်လန့်ဖွယ်ကောင်းသည်မှာ ဝံပုလွေဘုရင်၏ ပတ်လည်တွင် ကျင့်ကြံသူများ၏ အကြွင်းအကျန် အချို့ ပြန့်ကျဲနေခြင်းပင် ဖြစ်၏။ သူတို့သည် မတူညီသော အဝတ်အစားများကို ဝတ်ဆင်ထားကြပြီး မကြာသေးမီကမှ အသတ်ခံထားရကြောင်း သိသာလှပေသည်။

"ဒီဝံပုလွေဘုရင်က... တစ်ယောက်ယောက် ဆေးခတ်ထားတာ ခံရတာပဲ..."

ယဲ့ယွဲ့ထန်သည် တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် မှားယွင်းနေကြောင်း မြင်လိုက်လေ၏။

"ပြီးတော့ အဲဒါက အလားအလာတွေကို လှုံ့ဆော်ပေးတဲ့ အရမ်းကို စွမ်းအားပြင်းတဲ့ ဆေးတစ်မျိုးပဲ... ဒါက သူ့ရဲ့ ခွန်အားကို တဟုန်ထိုး တက်သွားစေလိမ့်မယ်... ဒါပေမဲ့ သူ့ရဲ့ သက်တမ်းကတော့ အများကြီး လျော့ကျသွားလိမ့်မယ်..."

"ထပ်ပြီးတော့လား..."

ချန်လဲ့၏ နှလုံးသား တုန်လှုပ်သွားပြီး ပိုင်ထင်ကျွင်းကို သူ သတိရသွားလေ၏။

ဤနည်းလမ်းသည် လုံးလုံးလျားလျား တူညီနေပေသည်။

ဤ မသင့်လျော်သော ခံစားချက်နှင့် အလွန်အကျွံ တိုက်ဆိုင်မှုက သူ့အား စိုးရိမ်လာစေလေ၏။

ထိုအချိန်မှာပင် ဝံပုလွေဘုရင်သည် သက်ရှိလူသားများ၏ အနံ့ကို ရသွားပုံပေါ်ပေသည်။

ယင်းသည် သူတို့နှစ်ဦး ပုန်းအောင်းနေသော နေရာသို့ ရုတ်တရက် ခေါင်းလှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး နားကွဲမတတ် ဟိန်းဟောက်ကာ ခုန်အုပ်လာလေတော့၏။

ဝံပုလွေဘုရင်သည် ရွှေအမြုတေ ပထမအဆင့်ခန့် ခွန်အား ရှိပေသည်။ ပုံမှန်အားဖြင့် ယင်းသည် မျက်စိစုံမှိတ်ပြီး လှည့်လည်သွားလာမည် မဟုတ်ချေ။ ယနေ့ အဖြစ်အပျက်များမှာ အလွန် ပုံမှန်မဟုတ်ပေ။

"နောက်ဆုတ်..."

ယဲ့ယွဲ့ထန်သည် ချန်လဲ့ကို လက်တစ်ဖက်ဖြင့် တွန်းထုတ်လိုက်ပြီး သူမ၏ ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံခြင်းသည် ချက်ချင်း ပေါက်ကွဲထွက်လာလေ၏။ သူမ၏ ဓားရှည်ကို ဆွဲထုတ်ကာ ဝံပုလွေဘုရင်ဆီသို့ ပြေးဝင်သွားပေသည်။

သူမ၏ ဓားချီသည် ဝံပုလွေ၏ လက်သည်းများနှင့် ရိုက်ခတ်သွားပြီး သတ္တုချင်း ရိုက်ခတ်သံကို ဖြစ်ပေါ်စေလေ၏။

ယဲ့ယွဲ့ထန်၏ ကျင့်ကြံခြင်းသည် ဝံပုလွေဘုရင်ထက် မြင့်မားသော်လည်း ထိုသားရဲမှာ သေခြင်းတရားကို မကြောက်ရွံ့ဘဲ ခဏတာမျှ သူတို့သည် အင်အားချင်း မျှတသော တိုက်ပွဲတစ်ခုတွင် ပိတ်မိနေကြလေသည်။

ချန်လဲ့သည် အဝေးတွင် ပုန်းအောင်းနေပြီး စိုးရိမ်ပူပန်မှုများဖြင့် လောင်ကျွမ်းနေပေ၏။

သူ့တွင် ယခုအခါ ကြက်တစ်ကောင်ကိုပင် သတ်နိုင်စွမ်း မရှိချေ။ အခြေခံအကျဆုံး မှော်ပညာရပ်ကိုပင် သူ မသုံးနိုင်ပေ။

အကယ်၍ သုံးနိုင်လျှင်ပင် မည်သို့သုံးရမည်ကို သူ သိမည်မဟုတ်ပေ...

ယဲ့ယွဲ့ထန် တစ်ယောက်တည်း ရူးသွပ်နေသော ဝံပုလွေကို တိုက်ခိုက်နေသည်ကို သူ မတတ်နိုင်ဘဲ ကြည့်နေရလေ၏။

"ငါ ငါးဆယ်-ငါးဆယ် ခွဲဝေမှုကို စမ်းကြည့်ရမလား..."

ချန်လဲ့သည် သူ၏ ဝတ်ရုံထဲရှိ လတ်ဆတ်သော စိတ်ဝိညာဉ်ဆေးပင်များဆီသို့ အလိုအလျောက် လက်လှမ်းလိုက်လေ၏။

နောက်ထပ် အစီအစဉ်မရှိဘဲ ကတ်ဆွဲခြင်းကို စမ်းသပ်ကြည့်ရန် သူ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ တစ်ကြိမ်ဆွဲရာတွင် အံ့ဖွယ်များ ဖြစ်ပေါ်တတ်သည် မဟုတ်ပါလော။

သူသည် သူ၏ အသိစိတ်ကို စနစ် မျက်နှာပြင်ထဲသို့ ထိုးသွင်းလိုက်လေ၏။

သူ တုံ့ဆိုင်းနေပြီးနောက် သူ စုဆောင်းထားခဲ့သော ကြွယ်ဝသည့် စိတ်ဝိညာဉ်ချီများ ပါဝင်သည့် စိတ်ဝိညာဉ်ဆေးပင် အနည်းငယ်မှ ဆေးလုံးတစ်လုံး ဖော်စပ်ရန် ရွေးချယ်လိုက်ပေသည်။

ပုံရိပ်ယောင် ဆေးမီးဖိုတွင် အလင်းရောင်များ တောက်ပသွားပြီး ဆေးလုံးတစ်လုံး ဖြစ်ပေါ်လာလေ၏။ ချန်လဲ့သည် ယင်း၏ အချက်အလက်များကို အလျင်အမြန် စစ်ဆေးလိုက်သည်။

【ဆေးလုံးအမည်... အမည်မသိ】

【အဓိက အကျိုးသက်ရောက်မှု... ငါးစက္ကန့် ယောကျ်ားပီသခြင်း သေလုဆဲဆဲ အခြေအနေ၏ ငါးစက္ကန့်အတွင်း၊ လုံးလုံးလျားလျား သွေးချိတ်ပိတ်ထားသည့် အခြေအနေတွင် ရှိနေပြီး ထိခိုက်မှု အားလုံးကို လျစ်လျူရှုကာ အသက်စွမ်းအားကို အနည်းဆုံး အဆင့်တွင် အတင်းအကျပ် ထိန်းသိမ်းထားမည်ဖြစ်သည်။】

【ဘေးထွက်ဆိုးကျိုး... ငါးလတိုင်တိုင် ပန်းသေပန်းညှိုးဖြစ်ခြင်း အကျိုးသက်ရောက်မှု ကာလအတွင်း အချို့သော လုပ်ဆောင်ချက်များသည် လုံးလုံးလျားလျား အိပ်မောကျသွားပြီး မည်သည့် ဆေးနှင့်မဆို ကုသရန် ခက်ခဲမည်ဖြစ်သည်။】

ချန်လဲ့... "....."

ငါးစက္ကန့် ယောကျ်ားပီသမယ် ဟုတ်လား... လုံးလုံးလျားလျား သွေးချိတ်ပိတ်တယ် ဟုတ်လား... ကောင်းကင်ဘုံကို အာခံနိုင်တဲ့ နတ်ဘုရားစွမ်းရည်ပဲ...

ဒါပေမဲ့ ဒီဘေးထွက်ဆိုးကျိုးက... ငါးလတိုင်တိုင် ပန်းသေပန်းညှိုးဖြစ်တယ် ဟုတ်လား...

တစ်မိနစ် အသုံးပြုပြီး ငါးနှစ်၊ ခြောက်နှစ်လောက် သင်းကွပ်ခံရမယ် ဟုတ်လား...

ချန်လဲ့၏ မျက်နှာမှာ စိမ်းလန်းသွားပြီး သူ၏ နှလုံးသားက ရူးသွပ်စွာ ခုခံနေလေ၏。

ဒီအရာကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး စားလိုက်လို့ ရပါ့မလား...

စားပြီးရင် နတ်သမီးယဲ့နဲ့ ဆေးဖော်စပ်ခြင်းအကြောင်း နက်နက်နဲနဲ ဆွေးနွေးမှုတွေကို သူ ဘယ်လိုလုပ်နိုင်တော့မှာလဲ... (လောလောဆယ် သူ့မှာ အဲဒီလို လုပ်ဖို့ အခွင့်အရေး မရှိဘူး ဆိုရင်တောင်မှပေါ့...)

ဒီတန်ဖိုးက အရမ်းကို အဖြစ်ဆိုးလွန်းတယ်...

အချိန်အတော်ကြာ တုံ့ဆိုင်းနေပြီးနောက်...

"ထားလိုက်ပါတော့... အဲဒါကို စားပြီး အရန်အဖြစ် သိမ်းထားလိုက်မယ်... အဆိုးဆုံးက... အဆိုးဆုံးက ငါ မသုံးဘူးပေါ့... အာမခံ ဝယ်ထားတယ်လို့ပဲ သဘောထားလိုက်မယ်..."

ချန်လဲ့သည် စိတ်ကို တင်းတင်းထားကာ ဆေးလုံးကို မျိုချလိုက်လေ၏။

ဆေးလုံးကို အစပျိုးခြင်း မရှိသေးသော်ငြား ထို ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးကို တွေးမိချိန်တွင် သူ၏ ခြေထောက်များကြား၌ အေးစက်မှုကို မခံစားဘဲ မနေနိုင်တော့ချေ။

သူ ဆေးလုံးကို မျိုချလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် အရှေ့ဘက်မှ တိုက်ပွဲသည် ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားလေ၏။

ယဲ့ယွဲ့ထန်သည် အချိန်ထပ်ဆွဲရန် ဆန္ဒမရှိပုံရပေသည်။

သူမ၏ ဓားဟန်ပြောင်းလဲသွားပြီး သူမသည် သူမ၏ ဓားနှင့် ပေါင်းစပ်ကာ ငန်းတစ်ကောင်အလား အေးစက်သော အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားလေ၏။

လျှပ်စီးအလား အမြန်နှုန်းဖြင့် သူမသည် ဝံပုလွေဘုရင်၏ ဦးခေါင်းခွံကို တိကျစွာ ထိုးဖောက်သွားပေသည်။

ဝံပုလွေဘုရင်သည် စူးရှပြီး စိတ်ပျက်အားငယ်ဖွယ်ကောင်းသော အူသံတစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ပြီး ထိုဧရာမ ခန္ဓာကိုယ်ကြီးမှာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြိုကျသွားကာ အကြိမ်အနည်းငယ် တုန်ခါသွားပြီးနောက် လုံးလုံးလျားလျား ရပ်တန့်သွားလေတော့၏။

ယဲ့ယွဲ့ထန်သည် ကျက်သရေရှိစွာ ဆင်းသက်လာပြီး အနည်းငယ် အသက်ရှူမြန်နေကာ သူမ၏ အဖြူရောင် အဝတ်အစားများပေါ်တွင် ဝံပုလွေသွေး အစက်အပြောက် အနည်းငယ် စွန်းထင်းနေပြီး နှင်းပေါ်ရှိ အနီရောင် ဆောင်းဇီးပန်းပွင့်များအလား ဖြစ်နေပေသည်။

သူတို့နှစ်ဦး တိုက်ပွဲကို အဆုံးသတ်လိုက်ပြီး သူတို့၏ အသက်ရှူနှုန်းမှာ မတည်ငြိမ်သေးချိန်တွင် အေးစက်သော အသံတစ်ခုသည် တောင်ကြားအဝင်ဝမှ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာလေ၏။

"ဂျူနီယာညီမလေးယဲ့... ဆေးရောင်းသမားကောင်လေး ချန်လဲ့... တကယ့်ကို အထင်ကြီးစရာကောင်းတဲ့ စွမ်းရည်တွေပဲ..."

ချန်ဖုန်းသည် စည်းကမ်းထိန်းသိမ်းရေး ခန်းမမှ တပည့်အနည်းငယ်နှင့်အတူ ဖြည်းညင်းစွာ လျှောက်ထွက်လာပြီး ဝိုင်းရံထားလိုက်ကြပေသည်။

သူတို့၏ အကြည့်များမှာ စူးရှနေပြီး ယဲ့ယွဲ့ထန်နှင့် ပြိုကျနေသော ချန်လဲ့တို့အပေါ်သို့ တင်းကျပ်စွာ ချိတ်ပိတ်ထားလေ၏။

ယဲ့ယွဲ့ထန်၏ နှလုံးသား နစ်မြုပ်သွားပြီး သူမ စိတ်ထဲမှ ကျိန်ဆဲလိုက်ပေသည်။

သူမသည် ဝံပုလွေဘုရင်အပေါ်သို့ သူမ၏ ခွန်အား အားလုံးကို အာရုံစိုက်ထားခဲ့သဖြင့် မည်သူ ချဉ်းကပ်လာသည်ကို သတိမထားမိခဲ့ချေ။

တစ်ဖက်လူသည် ပြင်ဆင်ထားပြီး သူတို့၏ ခွန်အားကို ကုန်ခန်းစေရန် ဝံပုလွေဘုရင်ကို အသုံးပြုခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပုံရလေ၏။

သူမသည် ချန်လဲ့အား သူမ၏ နောက်ကွယ်တွင် အလျင်အမြန် ကာကွယ်ပေးထားလိုက်ပြီး အေးစက်စွာ ပြောလိုက်ပေသည်။

"စီနီယာအစ်ကိုချန်... ဒါက ဘာအဓိပ္ပာယ်လဲ..."

ချန်ဖုန်းမှာ အမူအရာ မရှိချေ။

"ဂိုဏ်းချုပ်ရဲ့ အမိန့်အရ... စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုမှာ ကူညီဖို့ မင်းတို့ နှစ်ယောက်လုံးကို ဂိုဏ်းကို ပြန်ခေါ်သွားရမယ်... ဂျူနီယာညီလေး ပိုင်ထင်ကျွင်း သေဆုံးမှုနဲ့ လေမည်းခံတပ် ဖျက်ဆီးခံရမှုတို့နဲ့ ပတ်သက်ပြီး ဂိုဏ်းက မင်းတို့ နှစ်ယောက်ဆီက ရှင်းပြချက်ကို လိုအပ်နေတယ်..."

ချန်လဲ့၏ နှလုံးသားမှာ တစ်ချက် ခုန်သွားလေ၏။ ပြီးပြီ... နောက်ဆုံးတော့ သူတို့ သူ့အတွက် ရောက်လာကြပြီ...

သူ၏ မျက်နှာတွင် အပြုံးတစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်လေ၏။

"စီနီယာအစ်ကိုချန်... ကျေးဇူးပြုပြီး ခွဲခြားသိမြင်ပေးပါ... ကျွန်တော်တို့က မစ်ရှင်တစ်ခု ပြီးမြောက်ဖို့ ဒီကို လာခဲ့တာပါ... စီနီယာအစ်ကိုပိုင်ရဲ့ ကိစ္စနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ကျွန်တော်တို့ တကယ် ဘာမှ မသိပါဘူး... လေမည်းခံတပ်နဲ့ ပတ်သက်ပြီးတော့လည်း... ကျွန်တော်တို့ အဲဒီကို ရောက်တောင် မရောက်ဖူးပါဘူး..."

ချန်ဖုန်းသည် အေးစက်စွာ နှာမှုတ်လိုက်ပြီး သူ၏ အကြည့်သည် ဓားတစ်လက်အလား ချန်လဲ့အပေါ် ဝေ့ဝဲသွားလေ၏။

"အိုး... ဒါဆို မင်းက ဂိုဏ်းအပြင်ဘက်မှာ ပျံသန်းနေတာကို ဘယ်လို ရှင်းပြမလဲ... ငါ သိသလောက်တော့ ဂိုဏ်းထဲကို ဝင်လာတုန်းက မင်းက သေမျိုးတစ်ယောက်ပဲလေ... ပြီးတော့ ဂျူနီယာညီမလေးယဲ့... မင်းရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းကလည်း မှတ်တမ်းမှာ ရေးထားတဲ့ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း ဆဋ္ဌမအဆင့်နဲ့ မကိုက်ညီဘူး မဟုတ်လား..."

အခန်း ၂၂

ဤကိစ္စသည် ကောင်းစွာ အဆုံးသတ်မည် မဟုတ်ကြောင်း ယဲ့ယွဲ့ထန် သိထားသဖြင့် သူမသည် သူမ၏ စိတ်ဝိညာဉ်ချီကို တိတ်ဆိတ်စွာ လှည့်ပတ်လိုက်လေ၏။ ချန်ဖုန်းသည် အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်တွင်သာ ရှိသေးသဖြင့် သူမသည် သူမ၏ ခွန်အား အားလုံးဖြင့် တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်ပေသည်။

ချန်ဖုန်းသည် သူမ၏ အတွေးများကို မြင်သွားပုံရပြီး အေးစက်စွာ ပြောလိုက်၏။

"ဂျူနီယာညီမလေးယဲ့... မဆင်မခြင် မလုပ်ဖို့ ငါ အကြံပေးချင်တယ်... ဂိုဏ်းရဲ့ စည်းကမ်းတွေက တင်းကျပ်တယ်... တရားဥပဒေ စိုးမိုးရေးကို ခုခံတာက နောက်ထပ် ပြစ်မှုတစ်ခုပဲ... ပြီးတော့ ဂိုဏ်းက ဒီကို လာဖို့ ငါတို့ကိုပဲ လွှတ်လိုက်တယ်လို့ မင်း ထင်နေတာလား..."

သူ စကားမဆုံးမီမှာပင် အစွမ်းထက်သော နတ်ဘုရားစိတ်အာရုံ ဖိအားတစ်ခုသည် ကောင်းကင်မှ ဆင်းသက်လာပြီး တောင်ကြားတစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံသွားလေ၏။

ယဲ့ယွဲ့ထန်၏ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်း ဖြူလျော့သွားပေသည်။ ဤဖိအားသည် အနည်းဆုံး ရွှေအမြုတေ အလယ်အလတ်အဆင့် ဖြစ်၏။

မှောင်ရိပ်ထဲတွင် ချုံခိုနေသော ဂိုဏ်းအကြီးအကဲ တစ်ဦး တကယ်ကြီး ရှိနေပေသည်။

ယခုအခါ လွတ်မြောက်ရန် လမ်း လုံးလုံးလျားလျား မရှိတော့ချေ။

မှောင်ရိပ်ထဲမှ အခြေအနေကို ဖိနှိပ်ထားသော ရွှေအမြုတေအဆင့် အကြီးအကဲ တစ်ဦးအပြင် ချန်ဖုန်းနှင့် စည်းကမ်းထိန်းသိမ်းရေး ခန်းမမှ ဤ မဟာ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ထိပ်တန်း တပည့်များလည်း ရှိနေပေသည်။

ယဲ့ယွဲ့ထန်တွင် မျှော်လင့်မထားသော ဝှက်ဖဲများ ရှိနေဦးမည်လော။

မဟုတ်ပါက ယနေ့မှာ တကယ်ပင် ဒုက္ခရောက်တော့မည် ဖြစ်၏။

ချန်လဲ့တွင် လက်တွေ့မဆန်သော မျှော်လင့်ချက်အချို့ ရှိနေဆဲ အချိန်မှာပင်...

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သောအရာသည် သူ့အား ရေခဲဂူထဲသို့ ကျရောက်သွားသည့်အလား ခံစားလိုက်ရစေလေ၏။

ယဲ့ယွဲ့ထန် လှုပ်ရှားလိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။

သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ် ပတ်လည်ရှိ စိတ်ဝိညာဉ်ချီများသည် မီးတောင်ပေါက်ကွဲသည့်အလား ချန်လှပ်ထားခြင်းမရှိဘဲ သွန်ချလိုက်လေ၏။

ရွှေအမြုတေ၏ မျက်စိကျိန်းမတတ် တောက်ပမှုသည် တောင်ကြားတစ်ခုလုံးကို ချက်ချင်း လင်းထိန်သွားစေပေသည်။

အစွမ်းထက်သော ချီလှိုင်းများကြောင့် သူမ၏ ခြေအောက်ရှိ ကျောက်တုံးများ အက်ကွဲသွားလေ၏။

သူမ၏ ပုံရိပ်သည် တောက်ပသွားပြီး အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ ဝိုင်းရံထားမှု၏ နှိုင်းယှဉ်ချက်အရ အားနည်းသော နေရာဆီသို့ လျင်မြန်စွာ ထွက်ပြေးသွားလေတော့၏။

သူမ၏ လှုပ်ရှားမှုများမှာ အလွန် မြန်ဆန်လွန်းပြီး အလွန် ပြတ်သားလွန်းလှပေသည်။

ချန်ဖုန်းနှင့် မှောင်ရိပ်ထဲမှ အခြေအနေကို ဖိနှိပ်ထားသော ရွှေအမြုတေ အကြီးအကဲတို့ပင် ခဏတာမျှ အံ့အားသင့်သွားရလောက်အောင်ပင် ဖြစ်၏။

လူတိုင်းက ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုး တစ်ခုနှင့်အတူဆိုလျှင်...

ဤအခြေအနေတွင် သူမသည် သေသည်အထိ တိုက်ခိုက်လိမ့်မည်ဟု ထင်ခဲ့ကြပေသည်။

သို့မဟုတ် ညှိနှိုင်းရန်နှင့် အချိန်ဆွဲရန် ကြိုးစားလိမ့်မည်ဟု ထင်ခဲ့ကြ၏။

သူမက ဤမျှ ပြတ်သားကာ တစ်ယောက်တည်း ထွက်ပြေးရန် ရွေးချယ်လိမ့်မည်ဟု သူတို့ မမျှော်လင့်ခဲ့ကြချေ။

"သူမကို တားစမ်း..."

ချန်ဖုန်းသည် အံ့အားသင့်မှုနှင့် ဒေါသတို့ဖြင့် ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ၏ ဓားပျံဖြင့် သူမနောက်သို့ လိုက်သွားလေ၏။

မှောင်ရိပ်ထဲရှိ ရွှေအမြုတေ အကြီးအကဲသည်လည်း ချက်ချင်း ပေါ်လာပေသည်။

ထိုအရာမှာ မီးခိုးရောင် ပုံရိပ်တစ်ခုဖြစ်ပြီး ပို၍ပင် မြန်ဆန်စွာ လှုပ်ရှားကာ အနောက်မှနေ၍ သူတို့ကို ကျော်တက်သွားလေ၏။

စူးရှသော ဓားအလင်းတန်းတစ်ခုသည် လေထုကို ဆုတ်ဖြဲသွားပြီး ယဲ့ယွဲ့ထန်၏ လွတ်မြောက်ရေး အလင်းတန်း ကျောပြင်ဆီသို့ တည့်တည့် ချိန်ရွယ်ထားပေသည်။

သို့ရာတွင် ယဲ့ယွဲ့ထန်သည် အရာအားလုံးကို တွက်ချက်ထားပြီး ဖြစ်ပုံရလေ၏။

သူမသည် သူမ၏ လွတ်မြောက်ရေး အမြန်နှုန်းကို အမြင့်ဆုံးသို့ တွန်းပို့ရန် သူမ၏ အသက် မူလချီများကို လောင်ကျွမ်းစေရန် မည်သည့် တန်ဖိုးကိုမဆို ပေးဆပ်ခဲ့ပေသည်။

သူမသည် သူမ၏ အကာအကွယ် အရှိန်အဝါကို အားကိုးကာ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို တွန့်လိမ်ရန် အတင်းအကျပ် လုပ်ဆောင်လိုက်လေ၏။

ဓားအလင်းတန်းသည် သူမ၏ အဝတ်အစားများကို ပွတ်တိုက်သွားပြီး အဝေးရှိ ကျောက်တောင်စွန်း တစ်ခုကို ပြန့်ပြူးသွားစေလေသည်။

ဤ ဖြတ်ပြေးသွားသော ကွာဟချက်ကို အသုံးပြုကာ သူမ၏ ပုံရိပ်သည် အကြိမ်အနည်းငယ် တောက်ပသွားပြီး ထူထပ်သော တောအုပ်၏ ပိုမို နက်ရှိုင်းပြီး ရှုပ်ထွေးသော မြေမျက်နှာသွင်ပြင်ထဲသို့ ပျောက်ကွယ်သွားကာ သူမ၏ အရှိန်အဝါများ လျင်မြန်စွာ မှေးမှိန်ပျောက်ကွယ်သွားလေတော့၏။

တူညီသော အဆင့်ရှိ ကျင့်ကြံသူများကြားတွင် အကယ်၍ တစ်ဖက်က မည်သည့် တန်ဖိုးပေးရပေးရ လွတ်မြောက်ရန် အပူတပြင်း ဖြစ်နေပါက အခြားတစ်ဖက်မှ ၎င်းတို့ကို တားဆီးရန် အလွန် ခက်ခဲပေသည်။ ချင်းယွင်ဂိုဏ်း အဖွဲ့ဝင်များသည် ထို ပြတ်သားသော အလင်းတန်းလေး မိုးကုတ်စက်ဝိုင်းထဲသို့ ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို မတတ်သာဘဲ ကြည့်နေရုံသာ တတ်နိုင်လေ၏။

တောင်ကြားထဲတွင် သေမတတ် တိတ်ဆိတ်မှုနှင့် တိုက်ခတ်နေသော တောင်ပေါ်လေပြင်းများသာ ကျန်ရှိတော့ပေသည်။

အပူချိန်က မနိမ့်သော်လည်း ချန်လဲ့၏ နှလုံးသားမှာ အောက်ခြေမရှိသော ရေခဲချောက်ကမ်းပါးထဲသို့ ပစ်ချခံလိုက်ရသည့်အလား လုံးလုံးလျားလျား အေးစက်သွားလေ၏။

သူသည် တစ်ယောက်တည်း ရပ်နေပေသည်။

သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်း အားလုံး ဆုံးရှုံးသွားသဖြင့် စောစောက ယဲ့ယွဲ့ထန်၏ ပေါက်ကွဲထွက်မှုမှ ဖြစ်ပေါ်လာသော ချီလှိုင်းကပင် သူ့ကို လဲကျလုနီးပါး ဖြစ်စေခဲ့လေ၏။

သူသည် ယဲ့ယွဲ့ထန် ပျောက်ကွယ်သွားသော နေရာကို ကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏ မျက်နှာတွင် ဇဝေဇဝါဖြစ်မှုတို့ ပြည့်နှက်နေပေသည်။

ထို့နောက် ယင်းမှာ ထုံကျင်နေသော ခါးသီးမှုနှင့် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် လှောင်ပြောင်မှုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားလေ၏။

"ဟက်... ဟီးဟီး..."

သူ တိုးတိုးလေး ရယ်မောလိုက်ပေသည်။

အတင်းအကျပ် ခူးယူရတဲ့ ဖရဲသီးက မချိုဘူးပဲ...

အဲဒါက အမြဲတမ်း အပြန်အလှန် အသုံးချပြီး လိုအပ်တာကို ရယူတဲ့ ဆက်ဆံရေး တစ်ခုပါပဲ...

ဒီလို အသက်နဲ့သေဆုံးမှုကြား အခိုက်အတန့်မျိုးမှာ...

ယဲ့ယွဲ့ထန်က သူလို ဆေးရောင်းသမားကောင်လေး တစ်ယောက်နဲ့ အသက်ရှင်ခြင်းနဲ့ သေဆုံးခြင်းကို မျှဝေခံစားလိမ့်မယ်လို့ သူက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အဲဒီလောက်တောင် ရိုးအနိုင်ရတာလဲ...

သူမရဲ့ အရင်က သည်းခံမှုနဲ့ အလျှော့ပေးမှု အားလုံးဟာ...

ချန်လဲ့က သူမကို ကြီးမားတဲ့ အကျိုးကျေးဇူးတွေ ယူဆောင်လာပေးနိုင်တယ်ဆိုတဲ့ အချက်ပေါ်မှာ အခြေခံထားတာပဲ...

အကျိုးကျေးဇူးတွေနဲ့ ရှင်သန်ရေး ပွတ်တိုက်မိသွားတာနဲ့...

သူ့ကို စွန့်ပစ်လိုက်တာက အသာမန်ဆုံး ရွေးချယ်မှုပါပဲ...

ချန်ဖုန်းနှင့် အခြားသူများသည် လိုက်လံဖမ်းဆီးမှု အချည်းနှီးဖြစ်သွားသဖြင့် ပြာနှမ်းနေသော မျက်နှာများဖြင့် ပြန်လာခဲ့ကြလေ၏။

အကြည့်များ အားလုံးက မြင်ကွင်းတွင် တစ်ဦးတည်း ကျန်ရှိနေသော ချန်လဲ့အပေါ် ဓားများအလား ကျရောက်လာပေသည်။

ဤအချိန်တွင် သူတို့၏ မျက်လုံးထဲ၌ ချန်လဲ့သည် အသတ်ခံရမည့် သိုးပေါက်လေး တစ်ကောင်နှင့် မည်သို့မျှ မကွာခြားတော့ချေ။

"သူ့ကို ဖမ်း..."

ချန်ဖုန်းသည် စကားအပို ပြောနေရန် စိတ်မဝင်စားတော့ဘဲ အမိန့်ကို တိုက်ရိုက် ပေးလိုက်လေ၏။

စည်းကမ်းထိန်းသိမ်းရေး ခန်းမမှ တပည့်တစ်ဦးသည် ရက်စက်စွာ ပြုံးလိုက်ပြီး ချန်လဲ့ကို စိတ်ဝိညာဉ်ချည်နှောင်ခြင်းကြိုး ဖြင့် တုပ်နှောင်ရန် ရှေ့သို့ တက်လာပေသည်။

ချန်လဲ့သည် လုံးလုံးလျားလျား စိတ်ပျက်အားငယ်နေလေ၏။

သူ့မှာ ဝှက်ဖဲတစ်ခု ကျန်သေးသလား...

"ငါးစက္ကန့် တကယ့် ယောကျ်ား" ဆေးလုံးက သွေးချိတ်ပိတ်ထားမှုနဲ့အတူ သူ့ကို အသက်ရှင်အောင် ထားပေးနိုင်ပါတယ်...

"ငါးဆယ်-ငါးဆယ် ခွဲဝေမှု" စွမ်းရည်က သူ့ကို တိုက်ခိုက်မှုတွေ ဖလှယ်ခွင့် ပေးနိုင်ကောင်း ပေးနိုင်ပါတယ်...

ဒါပေမဲ့ အဲဒီနောက်မှာ ဘာဖြစ်မလဲ...

ဒီလောက် ရန်သူတွေ အများကြီးကို ရင်ဆိုင်ရတာ သူ အကုန်လုံးကို သတ်ပစ်နိုင်ပါ့မလား...

ဒီ အခြားကမ္ဘာက သူရဲ့ ခရီးစဉ်က မစတင်ခင်မှာပဲ ပြီးဆုံးသွားတော့မှာလား...

ချန်လဲ့သည် ခုခံမှုကို စွန့်လွှတ်လုနီးပါး ဖြစ်နေပြီး ကံကြမ္မာကို လက်ခံရန် ပြင်ဆင်နေချိန်မှာပင်...

"ဝီ..."

အေးစက်သော လရောင်အလား အရှိန်အဝါရှိသည့် အစွမ်းထက်သော ဓားစိတ်ဆန္ဒ တစ်ခု...

တောင်ကြား၏ အခြား ဦးတည်ချက် တစ်ခုမှနေ၍ သတိပေးချက် မရှိဘဲ ဆင်းသက်လာလေ၏။

ချက်ချင်းပင် ပုံရိပ်အနည်းငယ်သည် တစ္ဆေများအလား ပေါ်လာပေသည်။

ချင်းယွင်ဂိုဏ်း အဖွဲ့ဝင်များနှင့် ချန်လဲ့ကြားရှိ လမ်းကြောင်းကို ပိတ်ဆို့လိုက်လေ၏။

ဤလူများသည် လရောင်အလား ဖြူစင်ပြီး အပြာနုရောင် တိုက်ပွဲဝင် ဝတ်စုံများကို ဆင်တူ ဝတ်ဆင်ထားကြပြီး သူတို့၏ အရှိန်အဝါများမှာ စူးရှနေပေသည်။

အထူးသဖြင့် ဦးဆောင်လာသူမှာ အေးစက်ပြီး တင်းမာသော မျက်နှာရှိကာ သူ၏ အကြည့်များမှာ လျှပ်စီးအလား ဖြစ်နေလေ၏။

သူ ထုတ်လွှတ်လိုက်သော ဖိအားမှာ ချင်းယွင်ဂိုဏ်း၏ ရွှေအမြုတေ အကြီးအကဲထက် အနည်းငယ်မျှပင် အားနည်းခြင်း မရှိချေ။

"ကြယ်လမင်းဓားဂိုဏ်း..."

ချန်ဖုန်း၏ မျက်နှာ အပြင်းအထန် ပြောင်းလဲသွားလေ၏။

ချင်းယွင်ဂိုဏ်း အဖွဲ့ဝင်များ ချက်ချင်း တင်းမာသွားကြပေသည်။

သူတို့ အားလုံးသည် ကြီးမားသော ရန်သူကို ရင်ဆိုင်ရသည့်အလား သူတို့၏ လက်နက်များကို ဆွဲထုတ်လိုက်ကြလေ၏။

သူတို့၏ ပြိုင်ဘက်ဟောင်းဖြစ်သော ကြယ်လမင်းဓားဂိုဏ်း မှ လူများနှင့် ဤနေရာတွင် ဆုံတွေ့ရလိမ့်မည်ဟု သူတို့ ဘယ်သောအခါမျှ မမျှော်လင့်ခဲ့ကြချေ။

ပြီးတော့ ကြည့်ရတာ သူတို့က ထိပ်တန်း ကျွမ်းကျင်သူတွေပဲ...

ကြယ်လမင်းဓားဂိုဏ်း ကို ဦးဆောင်လာသော အေးစက်ပြီး တင်းမာသည့် အမျိုးသား...

သူ၏ အကြည့်များက ဖျက်ဆီးခံထားရသော တောင်ကြားကို ဝေ့ဝဲကြည့်လိုက်လေ၏။

နောက်ဆုံးတွင် ကြီးမားသော ရန်သူကို ရင်ဆိုင်နေရသည့်အလား ပြုမူနေကြသော ချင်းယွင်ဂိုဏ်း အဖွဲ့ဝင်များအပေါ်သို့ ကျရောက်သွားပေသည်။

"ချင်းယွင်ဂိုဏ်းက တာအိုမိတ်ဆွေတို့... စိတ်အခြေအနေ တော်တော် ကောင်းနေပုံပဲနော်... ငါတို့ ဂိုဏ်းရဲ့ နယ်စပ်နားမှာ ဒီလောက် ဆူညံအောင် လုပ်နေတာ ငါတို့ကို ရှင်းပြချက် တစ်ခု ပေးသင့်တယ် မဟုတ်ဘူးလား..."

လေထုမှာ ချက်ချင်း တင်းမာသွားလေ၏။

ချင်းယွင်ဂိုဏ်းနှင့် ကြယ်လမင်းဓားဂိုဏ်း တို့သည် တစ်ဖက်နှင့်တစ်ဖက် သံသယဝင်နေကြပြီဖြစ်ပြီး နယ်စပ် အခြေအနေမှာ တင်းမာနေပေသည်။

ဤနေရာတွင် အချင်းချင်း ဆုံတွေ့ကြရာ ရန်ငြိုးဟောင်းများနှင့် အမုန်းသစ်များသည် အချိန်မရွေး ပေါက်ကွဲထွက်လာရန် အသင့်ဖြစ်နေသည့်အလား ပေါက်ကွဲလုနီးပါး ဖြစ်နေလေ၏။

နှစ်ဖက်စလုံးမှ ကျင့်ကြံသူများသည် မျက်နှာချင်းဆိုင် ရပ်နေကြပြီး စိတ်ဝိညာဉ်ချီများ လျှို့ဝှက်စွာ စုစည်းနေကာ လေထုထဲတွင် ရန်လိုမှု့များ ပြည့်နှက်နေပေသည်။

ဤအချိန်တွင် ချန်လဲ့မှာမူ ဘေးဖယ်ထားခံလိုက်ရလေ၏။

မည်သူကမျှ သူ့ကို ထပ်မံ မကြည့်ကြတော့ချေ။

ချင်းယွင်ဂိုဏ်းနှင့် ကြယ်လမင်းဓားဂိုဏ်း တို့မှ အကောင်ကြီးများ ၏ မျက်လုံးထဲတွင်...

မည်သည့် ကျင့်ကြံခြင်းမျှ မရှိသော သေမျိုးတစ်ယောက်အနေဖြင့် သူသည် လမ်းဘေးရှိ ကျောက်တုံးတစ်တုံးနှင့် မည်သို့မျှ မကွာခြားတော့ချေ။

"နားလည်မှုလွဲတာပါ..."

ချင်းယွင်ဂိုဏ်း၏ ရွှေအမြုတေ အကြီးအကဲသည် လေထုကို ပြေလျော့စေရန် ကြိုးစားလျက် အသံနိမ့်နိမ့်ဖြင့် ပြောလိုက်လေ၏။

"ငါတို့က ဂိုဏ်းတွင်း ကိစ္စတွေကို ကိုင်တွယ်နေတာပါ... သစ္စာဖောက် တစ်ယောက်နဲ့ သူ့ရဲ့ ကြံရာပါတွေကို လိုက်လံ ဖမ်းဆီးနေတာပါ... ခင်ဗျားတို့ ဂိုဏ်းရဲ့ နယ်စပ်ကို စော်ကားဖို့ ရည်ရွယ်ချက် မရှိပါဘူး..."

"အိုး... ဂိုဏ်းတွင်း ကိစ္စတွေ ဟုတ်လား..."

"ဒီနေရာက လေမည်းခံတပ်နဲ့ မဝေးဘူးနော်... ခင်ဗျားတို့ ဂိုဏ်းရဲ့ 'ဂိုဏ်းတွင်း ကိစ္စတွေ' က နည်းနည်းတော့ ကျယ်လွန်းနေတယ် မဟုတ်ဘူးလား... သဘာဝကျကျပဲ ငါတို့ ကြယ်လမင်းဓားဂိုဏ်း ကလည်း ခင်ဗျားတို့ ဘာကို စိတ်ဝင်စားနေလဲဆိုတာ ကြည့်ချင်တာပေါ့..."

နှစ်ဖက်စလုံးသည် တစ်ဖက်နှင့်တစ်ဖက် စမ်းသပ်ကာ စကားဖြင့် ထိုးနှက်နေကြပြီး လေထုမှာ ပို၍ပို၍ တင်းမာလာလေ၏။

နောက်ဆုံးတွင် မည်သူက အရင် စတင်လိုက်သည်ကို မသိရချေ။

"ခလွမ်း..."

ဓားအလင်းတန်း တစ်ခု ပြင်းထန်စွာ တောက်ပသွားလေ၏။

ချက်ချင်းပင် မှော်ပညာရပ်များ၏ အလင်းရောင်များ၊ ဓားချီများ၏ လေခွင်းသံများနှင့် ဟိန်းဟောက်သံများ၊ အော်ဟစ်သံများက တောင်ကြားတစ်ခုလုံးကို ပြည့်နှက်သွားလေတော့၏။

ချင်းယွင်ဂိုဏ်းနှင့် ကြယ်လမင်းဓားဂိုဏ်း တို့ကြားတွင် ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲတစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်လာပေသည်။

ချန်လဲ့သည် ခေါင်းကို ဖွက်ကာ ကျောက်တုံးကြီး တစ်တုံးနောက်တွင် ပုန်းအောင်းရန် အပြေးအလွှား သွားလိုက်လေ၏။

သူ၏ နှလုံးသားမှာ ခံစားချက်မျိုးစုံဖြင့် ပြည့်နှက်နေပေသည်။

ယဲ့ယွဲ့ထန်၏ သစ္စာဖောက်မှုက သူ့ကို အေးစက်သွားစေခဲ့၏။

သူ၏ရှေ့ရှိ သတ်ဖြတ်မှုများသည် သူ၏ ကိုယ်ပိုင် အရေးပါမှု မရှိခြင်းနှင့် ကံကြမ္မာ၏ မမြဲခြင်းကို ခံစားရစေလေသည်။

လက်ရှိ အခြေအနေက သူ၏ ကိုယ်ပိုင် ရိုးအမှုကို အလွန် ရယ်စရာကောင်းသည်ဟု ထင်ရစေပေ၏။

သူ၏ ဟန်ဆောင်မှုများနှင့် တွက်ချက်မှုများ ဆိုသည်မှာ ပြက်လုံးတစ်ခု သက်သက်သာ ဖြစ်လေသည်။

ရက်အနည်းငယ် အတွင်းမှာပင် သူတို့သည် သူ့ကို ခြေရာခံနိုင်ခဲ့ကြသည် မဟုတ်ပါလော။

သူသည် ကျောက်တုံးနောက်တွင် ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်နေလေ၏။

သူ၏ နားထဲတွင် နားကွဲမတတ် သတ်ဖြတ်သံများကို နားထောင်နေရင်း...

မြေကြီးမှ ထွက်ပေါ်လာသော တုန်ခါမှုများကို ခံစားနေရပေသည်။

အခွင့်အရေးပဲ... ဒါက လွတ်မြောက်ဖို့ တစ်ခုတည်းသော အခွင့်အရေးပဲ...

မဟုတ်ပါက မည်သည့်ဘက်က အနိုင်ရသည်ဖြစ်စေ သူ၏ အကောင်းဆုံး အဆုံးသတ်မှာ ခြေလက်များ ကျိုးပဲ့သွားပြီး ဆေးဖော်စပ်ရန် ဂိုဏ်းအတွင်း၌ ချိတ်ပိတ်ခံရခြင်းသာ ဖြစ်လိမ့်မည်။

ကျင့်ကြံခြင်းလောက၏ ဝိညာဉ်ရှာဖွေခြင်းနှင့် ဝိညာဉ်သန့်စင်ခြင်း နည်းလမ်းများကို သူ သေချာပေါက် ခံနိုင်ရည်ရှိမည် မဟုတ်ချေ။

သူသည် စစ်မြေပြင်မှ ခိုးထွက်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်စဉ်မှာပင် ဓားပျံတစ်လက်သည် ဒေါက် ဆိုသည့် အသံနှင့်အတူ သူ၏ ရှေ့တည့်တည့်တွင် ရုတ်တရက် ဆင်းသက်လာလေ၏။

"ပြေးဖို့ မစဉ်းစားနဲ့ ကောင်လေး... ငါ နောက်မှ မင်းကို လာရှင်းမယ်..."

ထိုသူသည် လှောင်ပြောင်လိုက်ပြီး အုပ်စုလိုက် တိုက်ပွဲတွင် ဆက်လက် ပါဝင်သွားလေသည်။

သူ၏ နတ်ဘုရားစိတ်အာရုံက သူ့အပေါ် ချိတ်ပိတ်ထားလျက် ဤပုရွက်ဆိတ်လေးက ပြေးချင်နေသည်လော....

ချန်လဲ့မှာ ပို၍ပင် စိတ်ပျက်အားငယ်သွားလေတော့သည်။