အခန်း (၆၄၆-၆၄၈)

Chapter 646: မင်းကိုယ်မင်း ရှန်မိုတဲ့လား… သတ်ပစ်လိုက်

ထိုအချိန်တွင် ဝိညာဉ်ပင်လယ်၏ ရေပြင်ထက်ရှိ ကျွန်းငယ်လေးတစ်ကျွန်းပေါ်၌။

သွေးနေဝန်းဓားဂိုဏ်းမှ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးမှ "စီနီယာအစ်ကိုယဲ့… ဒါ အစ်ကိုလိုက်ရှာနေတဲ့ ရှန်မိုလားခင်ဗျာ"

သူ ရိုသေစွာ မေးမြန်းလိုက်သည်။

ယဲ့ယန် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး

"ခေါင်းမော့စမ်း"

ဒူးထောက်နေသော ကျင့်ကြံသူမှာ အမြန်ခေါင်းမော့လိုက်ပြီး

"ကျွန်တော့်ကို အသက်ချမ်းသာပေးပါ… ကျွန်တော်က သာမန် လေလွင့်ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ပါ"

သူ နာကျင်စွာ အော်ဟစ်တောင်းပန်တော့သည်။

ယဲ့ယန်၏ မျက်မှောင်မှာ ပို၍ပင် ကြုတ်သွားသည်။

"မင်းနာမည်က ရှန်မိုလား"

"ဟုတ်ကဲ့… ဟုတ်ကဲ့… ကျွန်တော့်နာမည်က ငယ်ငယ်ကတည်းက ရှန်မိုပါ"

ယဲ့ယန် နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး

"မင်းက ဒီနာမည်နဲ့ ထိုက်တန်တယ်လို့ ထင်နေတာလား"

သူ လက်ကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါးလေး ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

"သတ်လိုက်တော့"

"ဟုတ်ကဲ့ပါ"

သွေးနေဝန်းဓားဂိုဏ်း ကျင့်ကြံသူမှ ဓားတစ်ချက်တည်းဖြင့် ပိုင်းချလိုက်ရာ လူကောင်းတစ်ယောက်၏ ခေါင်းသည် လေထဲသို့ မြောက်တက်သွားတော့၏။

ထို့နောက် ယဲ့ယန်မှ

"ဂိုဏ်းချုပ်ဆီက သတင်းဘာမှ မရသေးဘူးလား"

ဘေးရှိ ဂိုဏ်းဝင်မှာ

"ဘာသတင်းမှ မရသေးပါဘူးခင်ဗျာ"

ယဲ့ယန်မှာ အသက်ကို ခပ်ဖွဖွ ရှူထုတ်လိုက်ပြီး

"ငါရှာခိုင်းထားတဲ့ ရှန်မိုရော ဘယ်လိုလဲ… မင်းတို့ သုံးယောက်တောင် မိလာပြီးပြီ… တစ်ယောက်မှ ငါရှာနေတဲ့သူ မဟုတ်ဘူး"

ကျင့်ကြံသူမှ

"ကျွန်တော်တို့ ဖမ်းမိထားတဲ့ နဂါးပုန်းကျွန်းက ကျင့်ကြံသူ အားလုံးကို စစ်မေးပြီးပါပြီ… ရှန်မိုဆိုတဲ့ ကျင့်ကြံသူအကြောင်း ကြားဖူးတဲ့သူတောင် အတော်လေး ရှားပါတယ်… ဒါပေမဲ့ ယင်းထျန်းဟောက်ရဲ့ ယုံကြည်ရတဲ့ လက်အောက်ငယ်သား တစ်ယောက်ကတော့ ကျွန်းရှင်က ရှန်မိုဆိုတဲ့ ကျွန်းရှင်လေးတစ်ယောက်နဲ့ ဆုံဖူးတယ်လို့ ပြောပါတယ်"

ယဲ့ယန် ခေါင်းတစ်ချက် ညိတ်လိုက်သည်။

"သွား… မင်းတို့ အလုပ်ကို ဆက်လုပ်ကြ"

"ဟုတ်ကဲ့ပါခင်ဗျာ"

ယဲ့ယန်မှာ နောက်ထပ် သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်ပြီး သူ၏ နားထင်ကို ပွတ်လိုက်မိသည်။

မြစိမ်းရောင် ဂူဗိမာန်ထဲကို သူ စတင်ဝင်ရောက်လာစဉ်က နဂါးပုန်းကျွန်းက ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးကို သူ သတ်ခဲ့ဖူးပြီး ထိုသူ့ဆီကနေ အမှတ်မထင် သိလိုက်ရသည်မှာ ထိုနေရာတွင် ရှန်မိုဆိုသည့် နာမည်နှင့် ကျွန်းရှင်လေးတစ်ယောက် ရှိနေသည်ဆိုတာပင်။

ရှန်မိုဆိုတဲ့ နာမည်က သူ့အတွက်တော့ အိပ်မက်ဆိုးတစ်ခုလိုပါပဲ။ ရှန့်ရွှမ်း နယ်ပယ်ကို ရောက်လာပြီးတဲ့နောက် ရှန်မိုနဲ့ နောက်တစ်ခါ ပြန်ဆုံဖို့ လမ်းမရှိတော့ဘူးလို့ သူ ထင်ထားခဲ့တာ။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီနာမည်ကို ပြန်ကြားလိုက်ရတဲ့ အခိုက်အတန့်မှာပဲ ကြီးမားတဲ့ အရိပ်မည်းကြီးက သူ့နှလုံးသားကို နောက်တစ်ကြိမ် လွှမ်းမိုးသွားပြန်တယ်။

ဒီရှန်မိုမှာ သူသိသည့် ရှန်မို မဟုတ်လောက်ဘူးဟု ယဲ့ယန် သံသယဝင်မိသည်။

နာမည်တူနေတာပဲ ဖြစ်ဖို့ များပါတယ်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ရှန်မိုလို နာမည်မျိုးက အတော်လေး အတွေ့ရများတာပဲ မဟုတ်လား။

သို့သော် သတိထားသည့်အနေနှင့် "ရှန်မို" နာမည်ရှိသူ မှန်သမျှကို လိုက်ရှာရန် သူ့လက်အောက်ငယ်သားများကို အမိန့်ပေးထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

အထူးသဖြင့် နဂါးပုန်းကျွန်းမှ ကျင့်ကြံသူတွေထဲမှာပေါ့။ အခုအချိန်အထိ "ရှန်မို" သုံးယောက်ကို ကွပ်မျက်ပြီးပြီဖြစ်သော်လည်း သူသိသည့်သူ တစ်ယောက်မှ မပါသေးပေ။

"သူ တကယ် မဟုတ်ပါစေနဲ့လို့ပဲ ဆုတောင်းရမှာပဲ..." ယဲ့ယန်မှာ မည်းနက်နေသည့် ပင်လယ်ပြင်ကြီးကို ငေးကြည့်ရင်း တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။

"မင်းက ဘာလို့ သက်ပြင်းချနေတာလဲ… အဲဒါ တကယ် ရှန်မို ဖြစ်နေရင်ရော ဘာဖြစ်လဲ… သူ့ရဲ့ အစွမ်းက မင်းထက် သာရင်သာမယ်… ဒါပေမဲ့ မင်းရဲ့ နောက်ကွယ်မှာ သွေးနေဝန်းဓားဂိုဏ်းနဲ့ မိုးကြိုးငါးတန်တောင်ဂိုဏ်း ရှိနေတာပဲ… ဒါ့အပြင် နတ်ဆိုးအရှင်သခင်ကြီးကလည်း မကြာခင် နိုးထလာတော့မှာလေ"

လင်းတုံထျန်းမှ လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။

ရှောင်ဖန်ကလည်း သဘောတူစွာဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။

"အစ်ကိုလင်း ပြောတာ မှန်တယ်… ငါတို့မှာ အင်အားကြီး ဂိုဏ်းတွေရဲ့ အရှိန်အဝါ ရှိနေတာပဲ… ရှန်မိုက ဘယ်လောက်ပဲ အစွမ်းထက်ပါစေ၊ လက်သီးနှစ်လုံးက လက်မောင်းလေးဖက်ကို မယှဉ်နိုင်ပါဘူး… ငါတို့မှာ လူအများကြီး ရှိနေတာပဲကိုး"

ယဲ့ယန်၏ မျက်မှောင်မှာ အပြင်းအထန် ကြုတ်သွားသည်။

"ဒါဆိုရင် ရှုံထျန်းရှင်းတို့က ကျောက်စိမ်းတံတားဆီကနေ ဘာလို့ ပြန်မလာသေးတာလဲ… သူတို့က နတ်ဆိုးအရှင်သခင်ကြီး နိုးထလာတာကို သက်သေခံဖို့ သွားကြတာလေ… ဘာလို့ သတင်းမလာတာလဲ" လင်းတုံထျန်းနှင့် ရှောင်ဖန်တို့ တိတ်ဆိတ်သွားကြ၏။ ၎င်းမှာ ကျိုးကြောင်းဆီလျော်သော အချက်ပင်။ အကယ်၍ အရာအားလုံး စီစဉ်ထားသည့်အတိုင်း ဖြစ်လာမည်ဆိုလျှင် အခုလောက်ဆို ပွက်လောရိုက်နေလောက်ပြီ။

ဒါ နတ်ဆိုးအရှင်သခင်ကြီး တစ်ပါး မဟုတ်ပါလား။ သူ နိုးထလာခြင်းက မြစိမ်းရောင် ဂူဗိမာန်တစ်ခုလုံးကို တုန်ခါသွားစေဖို့ လုံလောက်သင့်သည်။ သို့သော်လည်း... ဘာလှုပ်ရှားမှုမှ မရှိသေးပေ။ တိုးတိုးတိတ်တိတ် သတင်းလေးတောင် မကြားရ။

ယဲ့ယန်မှည နဂါးသင်္ချိုင်းရှိရာ လားရာဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

"ငါတို့တွေ ကြိုတင်ပြင်ဆင်မှုတွေ စလုပ်ထားတာ ပိုကောင်းမယ် ထင်တယ်"

"ဘာပြင်ဆင်မှုလဲ”

လင်းတုံထျန်းနှင့် ရှောင်ဖန်တို့ ပြိုင်တူ မေးလိုက်ကြသည်။

"ဆုတ်ခွာဖို့ ပြင်ဆင်မှုပေါ့"

ယဲ့ယနိ သက်ပြင်းချလိုက်၏။

သူ စကားပြောပြီးသည်နှင့် သူ၏ အသံလွှင့်ကျောက်စိမ်းမှာ ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါလာတော့သည်။

ထို့နောက် ရှုံထျန်းရှင်း၏ ထိတ်လန့်နေသော အသံလည်း ထွက်ပေါ်လာသည်။

"အခုချက်ချင်း ဆုတ်ကြတော့… အလောင်းပုန်ကန်မှုအရှင်သခင်က စီစဉ်ထားတဲ့အတိုင်း နိုးထမလာနိုင်ဘူး… သူ့ရဲ့ လက်အောက်ခံ နတ်ဆိုးဧကရာဇ် နှစ်ပါးပဲ ပြန်လာနိုင်ခဲ့တယ်" "အမာခံတပည့်တွေကို ချက်ချင်းစုပြီး မြစိမ်းရောင် ဂူဗိမာန်ထဲကနေ ဆုတ်ခွာဖို့ ပြင်ကြ"

ယဲ့ယန်၏ မျက်နှာမှာ တည်ကြည်သွားတော့သည်။ ထင်ထားသည့်အတိုင်းပင်။

အစီအစဉ်များမှာ အပြောင်းအလဲများကို ဘယ်တော့မှ မမီပေ။

နိုးထလာသည့် နတ်ဆိုးဧကရာဇ် နှစ်ပါးမှာလည်း အတွင်းပင်လယ်၏ ပါရမီရှင်များကို မယှဉ်နိုင်မှာ သေချာသည်။

ရှုံ့ထျန်းရှင်းသည် ယဲ့ယန်အား သွေးနေဝန်းဓားဂိုဏ်း၏ အမာခံတပည့်များကို ခေါ်ကာ ဆုတ်ခွါရန် ညွှန်ကြားနေ၍ သာမန်တပည့်များကို စွန့်ပစ်ဖို့ ရည်ရွယ်နေသည်မှာ ရှင်း၏။

သို့သော် ယဲ့ယန်မှာလည်း ဝန်မလေးလှပေ။ သူ ဒါမျိုး အရင်ကလည်း အကြိမ်ကြိမ် လုပ်ဖူးသည်။

ယဲ့ယန် သူ၏ ဂျူနီယာညီငယ် နှစ်ဦးကို ခေါ်လိုက်ပြီး အမာခံတပည့်များကို တိတ်တဆိတ် စုစည်းကာ ဆုတ်ခွာရန် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

မဆုတ်ခွါမီ နောက်မှ လိုက်လာမယ့်သူများအတွက် လက်ဆောင်တစ်ခုတော့ ချန်ထားဖို့ လိုအပ်ပါသည်။

ဤနေရာတွင် စုပုံနေသော အလောင်းများကို အသုံးပြုပြီး မိမိကိုယ်ကိုယ် ဖောက်ခွဲသည့် အစီအရင်တစ်ခု တည်ဆောက်နိုင်၏။ တစ်စုံတစ်ယောက်မှ စစ်ဆေးရန် အနားကို ကပ်လာသည်နှင့် အလောင်းများက ဓမ္မအမှတ်အသား ၆၀ ရှိသည့် နိဗ္ဗာန်အဆင့် ကျင့်ကြံသူကိုပင် သတ်နိုင်သည်အထိ ပြင်းထန်သော စွမ်းအားနှင့် ပေါက်ကွဲသွားပါလိမ့်မည်။

မကြာမီမှာပင် ယဲ့ယန်နှင့် အခြား အမာခံအဖွဲ့ဝင်များ ဆုတ်ခွာရန် အသင့်ဖြစ်နေလေပြီ။

ဂိုဏ်းတစ်ခုအတွင်း၌ အမာခံတပည့်ဟု ခေါ်ထိုက်သူ လူအနည်းငယ်သာ ရှိ၏။

ယဲ့ယန် ဂူအဝင်ဝသို့ ဦးတည်သွားရန် ပြင်နေစဉ်မှာပင် လူနှစ်ဦးမှာ ရေပြင်ကို ဖြတ်ကျော်ပြီး လေထဲသို့ ပျံတက်လာကြသည်။ ယဲ့ယန်၏ ဘေးရှိ သွေးနေဝန်းဓားဂိုဏ်း ကျင့်ကြံသူများ အားလုံးမှာ သူတို့၏ ဓားများကို ဆွဲထုတ်လိုက်ကြပြီး ရောက်လာသူများကို အေးစက်သော မျက်နှာများဖြင့် စိုက်ကြည့်နေကြသည်။

ယဲ့ယန် ထိုအမျိုးသားကျင့်ကြံသူ၏ မျက်နှာကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူ၏ မျက်လုံးများ ထိတ်လန့်မှုကြောင့် ပြူးကျယ်သွားတော့သည်။ နောက်ထပ် တစ်ခဏလေးတောင် မစဉ်းစားတော့ပေ။ သူ၏ စိတ်အာရုံကို ချက်ချင်း ထုတ်ဖော်လိုက်ပြီး ဇီဝသွေးအနှစ်သာရကို လောင်ကျွမ်းစေကာ သွေးလွတ်နည်းစနစ်ကို အသုံးပြုလိုက်တော့သည်။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် သူ အရိပ်ပင်မကျန် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ သွေးနေဝန်းဓားဂိုဏ်း ကျင့်ကြံသူများမှာ ကြောင်တောင်တောင်ဖြင့် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ပြန်ကြည့်နေကြသည်။

ဘာဖြစ်သွားတာလဲ။ သူ ထွက်ပြေးသွားတာလား။

ရှန်မိုလည်း ခဏမျှ မှင်တက်သွားရသည်။ ခဏတာလေး မြင်လိုက်ရရုံမျှဖြစ်သော်လည်း ထိုကျင့်ကြံသူ၏ မျက်နှာကို သူ ရှင်းလင်းစွာ မြင်လိုက်ရသည်။

ခန့်ညားပြီး အေးစက်သော မျက်နှာ။

၎င်းမှာ သူ၏ မိတ်ဆွေဟောင်း ယဲ့ယန် မဟုတ်ပါလား။

ယဲ့ယန် ဤမျှ မြန်မြန် ထွက်ပြေးလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်ထားခဲ့ပေ။ အသက်တစ်ရှူစာအတွင်းမှာတင် စိတ်အာရုံကို ထုတ်ဖော်၊ ဇီဝသွေးကို အသုံးချပြီး လွတ်အောင် ပြေးသွားသည်မှာ ရှန်မိုပင် တုံ့ပြန်ဖို့ အချိန်မရလိုက်ပေ။

"သတ်ပစ်”

ပိန်ပိန်ရှည်ရှည် သွေးနေဝန်းဓားဂိုဏ်း ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးမှ ခပ်တိုးတိုး ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။ ကျန်ရှိနေသောသူများမှာလည်း အတူတူ ရှေ့သို့ ပြေးဝင်လာကြသည်။ ပျံလွှားဓားများနှင့် သွေးရောင် အလင်းတန်းများမှာ အရပ်မျက်နှာ အားလုံးမှ တိုးဝင်လာတော့၏။ ကောင်းကင်ကြီး တစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းသွားမည့်အလားပင်။

ဟူရှင်းယွဲ့သည် ချက်ချင်းပင် မြေအောက်နက်နဲ သူတော်စင်ဝိညာဉ် အကာအကွယ်ဒိုင်းကို ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။ သို့သော် ရှန်မိုကမူ လက်ကို ခါရုံသာ ပြု၍ ဟင်းလင်းပြင် ရှေးဟောင်းဓားမှာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

ရှန် ရှန် ရှန်!

ဓား၏ ဟိန်းဟောက်သံမှာ ကောင်းကင်ယံ၌ ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

သွေးနေဝန်းဓားဂိုဏ်း၏ ဓားပညာမှာ ဟင်းလင်းပြင် နတ်ဆိုးသတ်ဓားကျမ်းနှင့် ဘယ်မှာ ယှဉ်နိုင်ပါ့မလား။

သူတို့၏ နည်းစနစ် အားလုံးမှာ ဟင်းလင်းပြင် ရှေးဟောင်းဓားကြောင့် အစိပ်စိပ်အမွှာမွှာ ကြေမွသွားခဲ့လေပြီ။ စက္ကူချပ်များကဲ့သို့ပင်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ဓားမှာ ဝေ့ဝဲဖြတ်သန်းသွားသည်။ နိဗ္ဗာန်အဆင့်သို့ ရောက်ရန် ခြေတစ်လှမ်းလိုသော ကျင့်ကြံသူ တစ်ဆယ်ကျော်မှာ မျက်တောင်တစ်ခါခတ်အတွင်း အသတ်ခံလိုက်ရလေပြီ။

ချက်ချင်းပင် အသက်မဲ့ပြီး အသက်ရှူသံများ ပျောက်ကွယ်သွားကြသည်။

ဟူရှင်းယွဲ့၏ မျက်လုံးများမှာ တောက်ပသွား၏။ ဒီလောက်တောင် အစွမ်းထက်တာလား။

သူသည် နိဗ္ဗာန်အဆင့်တစ်ပိုင်း ကျင့်ကြံသူတွေကို နှိမ်နင်းနိုင်သော်လည်း ဤမျှ မစိုက်ထုတ်ရဘဲနှင့်တော့ မလုပ်နိုင်ပေ။

ဟင်းသီးဟင်းရွက်များ လှီးဖြတ်သလိုမျိုးတော့ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ပေ။

သို့သော် ဒီရှန်မိုကတော့ အလွန်အမင်း လွယ်ကူစွာ လုပ်ဆောင်သွားခဲ့သည်။

"ငါ့နောက်က လိုက်ခဲ့"

ရှန်မို တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

ဟူရှင်းယွဲ့လည်း ခေါင်းညိတ်ပြီး အမြန်လိုက်ပါလာခဲ့၏။

လမ်းခရီးတွင် တွေ့သမျှသော နတ်ဆိုးကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ ရှန်မိုနှင့် တစ်ကွက်ပင် မယှဉ်နိုင်ကြပေ။ အားလုံးမှာ ဟင်းလင်းပြင် ရှေးဟောင်းဓား၏ လက်ချက်ဖြင့် ကျဆုံးသွားကြ၏။ တစ်ရက်အတွင်းမှာပင် သူတို့သည် ဂူ၏ ထွက်ပေါက်သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ကြသည်။

တစ်ဖက်တွင်မူ ယဲ့ယန်သည် မိုင်တစ်ထောင်ကျော်အကွာသို့ ထွက်ပြေးပြီးမှ နောက်ဆုံးတွင် ရပ်လိုက်တော့၏။ အခုမှသာ သူ၏ ရင်ထဲတွင် ပြည့်နှက်နေသော ထိတ်လန့်မှုများမှာ စတင် ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

ရှန်မို! ရှန်မို!

အဲဒါ သေချာပေါက် ရှန်မိုပဲ!

အဲဒီ အရှိန်အဝါ၊ အဲဒီ အကြည့်တွေ၊ အဲဒီ ဖိအားပေးနိုင်တဲ့ ရှိနေမှုတွေ… ရှေးဟောင်းတိုက်ကြီးမှာ သူ မြင်ခဲ့ရတဲ့ ရှန်မိုနဲ့ တစ်ထေရာတည်းပါပဲ။

ယဲ့ယန် ခါးသီးစွာဖြင့် တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။

"ဒါ တကယ်ပဲ ရှန်မို ဖြစ်နေတာပဲ... သူ ဘယ်တုန်းက ရှေးဟောင်းတိုက်ကြီးကနေ ရှန့်ရွှမ်း နယ်ပယ်ကို ရောက်လာတာလဲ"

လင်းတုံထျန်းနှင့် ရှောင်ဖန်တို့မှာ တိတ်ဆိတ်နေကြသည်။

သူတို့သည်လည်း ရှန်မိုမှာ ရှန့်ရွှမ်း နယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီး မြစိမ်းရောင် ဂူဗိမာန်အတွင်းသို့ပင် ရောက်နေသည်ဆိုသည်ကို မယုံကြည်နိုင် ဖြစ်နေကြသည်။

Chapter 647: ရှန်မို၏ တွက်ချက်မှု

ယဲ့ယန် မော့ကြည့်ရင်း သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

"ငါတို့ တောင်ပိုင်းကျွန်းစုမှာ အကြာကြီး နေလို့မဖြစ်တော့ဘူး… အခုချက်ချင်း ထွက်သွားမှ ရမယ်"

"ဒီမှာပဲ ဆက်နေနေရင် ငါက ရှန်မိုရဲ့ ဖိနှိပ်မှုကိုပဲ အမြဲခံနေရမှာ… နိဗ္ဗာန်အဆင့်ကိုတောင် ဘယ်တော့မှ ရောက်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး"

လင်းတုံထျန်းကလည်း လိုက်၍ သက်ပြင်းချသည်။

"မြစိမ်းရောင် အထွတ်အထိပ်ပညာရှင် ချန်ထားခဲ့တဲ့ အဆင့်မြင့် သူတော်စင်လက်နက် ကိုးခုစလုံးကတော့ တောင်ပိုင်းဒေသက ပါရမီရှင်တွေ လက်ထဲ ရောက်ကုန်လောက်ပြီ"

"ငါတို့တွေ အကြာကြီး ရှာဖွေခဲ့ပေမဲ့ စစ်မှန်သော ကိုယ်ခံပညာ ကောင်းကင်တုန်ဟည်းတံဆိပ်ကို ရှာမတွေ့ခဲ့ဘူး… အဲဒါက မြစိမ်းရောင် အိမ်ရာထဲမှာ ရှိမနေတာ ဖြစ်နိုင်တယ်"

"ငါ့အကြံကတော့ မြစိမ်းရောင် အထွတ်အထိပ်ပညာရှင် ပထမဆုံး စတင်ကျော်ကြားလာခဲ့တဲ့ နေရာကို သွားကြတာ ပိုကောင်းမယ်… အဲဒီမှာ တံဆိပ်ရဲ့ အစအနတွေကို ရှာတွေ့နိုင်ကောင်းပါရဲ့"

ရှောင်ဖန် ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။

"စစ်မှန်သော ကိုယ်ခံပညာ ကောင်းကင်တုန်ဟည်းတံဆိပ်က အလတ်စား သူတော်စင်လက်နက်တစ်ခုပဲ… အဲဒါကို ရတာနဲ့ ငါတို့ ထွက်သွားလို့ရပြီ"

အတော်ကြာ စဉ်းစားပြီးနောက် ယဲ့ယန်လည်း နောက်ဆုံးတွင် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ကောင်းပြီ… မြစိမ်းရောင် အထွတ်အထိပ်ပညာရှင် အင်အားကြီးလာခဲ့တဲ့ နေရာကိုပဲ သွားကြတာပေါ့" "ငါ့မှတ်ဉာဏ်ထဲမှာဆိုရင် အဲဒါက တောင်ပိုင်းကျွန်းစုနဲ့ အနောက်ဘက် နစ်မြုပ်ပင်လယ်တို့ ဆုံတဲ့နေရာမှာ ရှိတယ်"

လင်းတုံထျန်းမှ အတည်ပြုသည်။

"အတိအကျပဲ… အဲဒီ ပင်လယ်ပြင်ကို ရေနက်ပင်လယ်လို့ ခေါ်ကြတယ်… အရမ်းလည်း အန္တရာယ်များတယ်"

"ကောင်းပြီ… အခုချက်ချင်း ထွက်ကြစို့"

ယဲ့ယန်သည် တွေဝေမနေဘဲ လှည့်ထွက်သွားတော့သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ရှန်မိုနှင့် ဟူရှင်းယွဲ့တို့သည် အလင်းအကာအကွယ်ကို ဖြတ်ကျော်ပြီး မြစိမ်းရောင် အိမ်ရာထဲမှ ထွက်လာခဲ့ကြ၏။ သူတို့ ထွက်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ရှန်မိုသည် ကောင်းကင်ယံမှ သတ်ဖြတ်သံ ဟိန်းဟောက်သံများကို ကြားလိုက်ရသည်။ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်ရာ မီးလျှံများနှင့် အလောင်းများမှလွဲ၍ ဘာမှမတွေ့ရပေ။ တစ်ချိန်က စည်ကားသိုက်မြိုက်ခဲ့သော နေမင်းကျွန်းကြီးမှာ ငရဲခန်းတစ်ခု ဖြစ်နေခဲ့ပြီ။ ကျင့်ကြံသူ အမြောက်အမြားမှာ ဘာကြောင့်သတ်နေမှန်း မသိဘဲ မီးလျှံများကြားတွင် အချင်းချင်း ရက်ရက်စက်စက် သတ်ဖြတ်နေကြဆဲပင်။ ၎င်းမှာ အသက်ရှိသမျှ အရာအားလုံးကို အလောင်းဖြစ်အောင် လုပ်နေသည့် စည်းမဲ့ကမ်းမဲ့ သတ်ဖြတ်မှုကြီး ဖြစ်နေ၏။

ရှန်မို ကောင်းကင်ကို အကဲခတ်လိုက်ရာ အရပ်မျက်နှာ အားလုံးမှ ဝန်းရံလာသော နတ်ဆိုးအရှိန်အဝါ အဟုန်ကြီးကို ချက်ချင်း မြင်လိုက်ရသည်။ မြေအောက်မှလည်း စစ်မှန်သော နတ်ဆိုးစွမ်းအင်များမှာ အဆက်မပြတ် ပန်းထွက်နေလေသည်။ ဤရုတ်ရုတ်သဲသဲ ဖြစ်မှုကြီးမှာ သောင်းကျန်းနေသော နတ်ဆိုးစွမ်းအင်များနှင့် နတ်ဆိုးဝင်သွားသော ကျင့်ကြံသူများ၏ ရူးသွပ်မှုကြောင့် ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စု၏ လျှို့ဝှက်အေးဂျင့်များကလည်း နောက်ကွယ်မှနေ၍ အခြေအနေကို ပိုမိုဆိုးရွားအောင် မြှောက်ပင့်ပေးနေပုံရ၏။ မြစိမ်းရောင် အိမ်ရာအောက်တွင် နှစ်ပေါင်း တစ်သောင်းကျော် မြုပ်နှံထားသော နတ်ဆိုးစွမ်းအင်များကြောင့် နိဗ္ဗာန်အဆင့် ဓမ္မအမှတ်အသား ငါးဆယ်ကျော် မရှိပါက ၎င်း၏ ညစ်ညမ်းမှုကို ခုခံနိုင်ရန်မှာ မဖြစ်နိုင်သလောက်ပင်။ ဤမျှ ပြင်းထန်သော နတ်ဆိုးစွမ်းအင်များ ပန်းထွက်မှုကြောင့် နေမင်းကျွန်း ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ နယ်မြေများမှာ နတ်ဆိုးနယ်မြေများ လုံးဝ ဖြစ်သွားလောက်ပြီ။

သို့သော် ရှန်မိုကတော့ မတုန်လှုပ်ပေ။ စိတ်အာရုံကို တိုက်စားပြီး သွေးနှင့် စွမ်းအင်ကို ညစ်ညမ်းစေသော နတ်ဆိုးစွမ်းအင်များမှာ သူ့အပေါ် ဘာအကျိုးသက်ရောက်မှုမှ မရှိပေ။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ ကိုးဘုံငရဲ ရေခဲမီးလျှံ နှင့် ကိုးကောင်းကင် နတ်ဘုရားမိုးကြိုးမီးလျှံတို့က အားရပါးရ ဝါးမြိုနေကြသည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ တိုးဝင်လာသမျှသော နတ်ဆိုးစွမ်းအင် အားလုံးမှာ ချက်ချင်းပင် စစ်မှန်သော စွမ်းအင်အဖြစ် သန့်စင်ခံလိုက်ရပြီး သူ၏ ဓမ္မအမှတ်အသားများကို လောင်ကျွမ်းစေသည့် အရှိန်ကို မြှင့်တင်ပေးလိုက်သည်။

ဟူရှင်းယွဲ့သည် နတ်ဆိုးစွမ်းအင်၏ တိုက်စားမှုကို အာရုံခံမိသဖြင့် သူ၏ မြေအောက်နက်နဲ သူတော်စင်ဝိညာဉ် အကာအကွယ်ဒိုင်းကို အမြန် အသက်သွင်းလိုက်သည်။ သူ ပျက်စီးယိုယွင်းမှုများကို ဝေ့ကြည့်လိုက်ရာ နှလုံးသားမှာ တုန်ခါသွားရ၏။ သူ့လက်မောင်းကြားရှိ ကျီစိမ်းမှာမူ ထိတ်လန့်စရာ မြင်ကွင်းကြောင့် ရင်ခွင်ထဲသို့ ခေါင်းတိုးဝင် ပုန်းအောင်းနေရှာသည်။

"ငါ့ရဲ့ လိုက်ပို့ရမယ့် တာဝန် ပြီးဆုံးပြီ"

ရှန်မိုမှ တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"မင်းရဲ့ သွေးနတ်ဘုရား နတ်ဆိုးနန်းတော်မှာ အကူအညီတောင်းဖို့ အချက်ပေးပစ္စည်း ရှိမှာပါ"

ဟူရှင်းယွဲ့ ခေါင်းညိတ်ပြ၏။

"ရှိပါတယ်"

သူ သိုလှောင်အိတ်ထဲမှ လုံးဝိုင်းသော ပစ္စည်းတစ်ခုကို ထုတ်ယူကာ သွေးစွမ်းအင်များ ထည့်သွင်းပြီး ကောင်းကင်သို့ ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။

ထိုအလုံးလေးမှာ လေထဲတွင် ပေါက်ကွဲသွားပြီး အချိန်အတော်ကြာ တည်ရှိနေသော အနီရောင် မီးခိုးအချက်ပေးလှိုင်းအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

မကြာမီမှာပင် မီးလျှံများကြားမှ ပုံရိပ်အချို့ ထိုးထွက်လာခဲ့၏။

အမျိုးသမီး သုံးဦးဖြစ်ပြီး အရပ်ရှည်ကာ ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက် လှပသန်စွမ်းကြသည်။ သေချာပေါက်ပင် ကောင်းကင်မြေခွေးမျိုးနွယ်စုဝင်များ ဖြစ်ကြသည်။

"နတ်သမီးလေး… ဘေးကင်းဘေးကင်းနဲ့ ရှိနေတာ ဘုရားမတာပဲ"

"ကောင်းကင်ကြီးကို ကျေးဇူးတင်ရမယ်… နတ်သမီးလေး ဒဏ်ရာမရဘဲ ထွက်လာနိုင်တာ ဝမ်းသာလိုက်တာ"

ကောင်းကင်မြေခွေး ကျင့်ကြံသူများသည် ဟူရှင်းယွဲ့ကို အကာအကွယ်ပေးသည့် အနေအထားဖြင့် ချက်ချင်း ဝိုင်းလိုက်ကြသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူတို့သည် ရှန်မိုကို သတိကြီးစွာဖြင့် အကဲခတ်ကြည့်လိုက်၏။

ဟူရှင်းယွဲ့မှ ရှင်းပြလေသည်။

"ဒီလူသားကျင့်ကြံသူက ကျွန်မကို ဘေးကင်းအောင် လိုက်ပို့ပေးခဲ့တာပါ"

ထိုအခါမှသာ ကောင်းကင်မြေခွေး ကျင့်ကြံသူ (၃) ဦးမှာ သတိထားမှုကို အနည်းငယ် လျှော့ချလိုက်ကြသည်။ "အပြင်မှာ ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ"

ဟူရှင်းယွဲ့မှ မေးလိုက်သည်။

ဦးဆောင်လာသော ကောင်းကင်မြေခွေး ကျင့်ကြံသူ အမြန် ပြန်ဖြေ၏။

"လွန်ခဲ့တဲ့ ငါးရက်က မြစိမ်းရောင် အိမ်ရာထဲကနေ နတ်ဆိုးစွမ်းအင်တွေ ပန်းထွက်လာခဲ့တယ်လေ… နေမင်းကျွန်းပေါ်က ကျင့်ကြံသူ အများစုက ဗဟိုချက်မှာ ရှိနေခဲ့ကြတာ… စက္ကန့် တစ်ရာတောင် မပြည့်ခင်မှာပဲ သူတို့အားလုံး နတ်ဆိုးဝင်သွားကြတယ်"

သူ ဆက်၍

"မိုင် တစ်သောင်း ပတ်လည်အတွင်းမှာ ရှိသမျှ အရာအားလုံးက နတ်ဆိုးနယ်မြေ ဖြစ်သွားပြီ"

"နတ်သမီးလေး… ကျွန်မတို့ သွေးနတ်ဘုရား နတ်ဆိုးနန်းတော်က ကျင့်ကြံသူတွေ လာနေကြတုန်းပဲ… လောလောဆယ်တော့ အနန္တလောက မြင့်မြတ်သောမြေကနေ အရင်ဆုံး ရောက်နေတဲ့ ကျင့်ကြံသူ နှစ်ယောက်နဲ့ပဲ အနိုင်နိုင် ထိန်းထားရတယ်"

"နတ်ဆိုးနယ်မြေကလည်း တဖြည်းဖြည်း ပြန့်နှံ့နေတုန်းပဲ… ဒါကြောင့် နတ်သမီးလေး ကျွန်မတို့နဲ့ အတူ အခုချက်ချင်း ဆုတ်ခွာဖို့ တောင်းဆိုပါတယ်… ဒီနယ်မြေထဲကနေ အမြန်ဆုံး လွတ်အောင် ထွက်ရမယ်"

ဟူရှင်းယွဲ့ ထိုစကားများကို ခေါင်းညိတ် ထောက်ခံလိုက်သည်။

နတ်ဆိုးနယ်မြေသည် ကျင့်ကြံသူနှင့် ကောင်းကင်မြေကြီး၏ ဆက်သွယ်မှုကို ဖြတ်တောက်ထားသဖြင့် မိမိ၏ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားနှင့် သွေးစွမ်းအင်အပေါ်၌သာ အားကိုးရတော့သည်။ ၎င်းတို့ ကုန်ဆုံးသွားသည်နှင့် သေဆုံးရန် သေချာနေပြီ ဖြစ်၏။ သဘာဝကျကျပင် သူ ထိုကဲ့သို့သော နေရာမျိုး၌ အကြာကြီး နေမည်မဟုတ်ပေ။

"မိတ်ဆွေရှန်… ရှင့်အနေနဲ့ရော…"

ဟူရှင်းယွဲ့မှ ရှန်မိုကို လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး သူ့ကိုပါ ခေါ်သွားရန် ရည်ရွယ်လိုက်သည်။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ရှန်မိုမှာ သူ၏ အသက်သခင် ဖြစ်ရုံသာမက ကိုယ်တိုင်လည်း လိုက်ပို့ပေးခဲ့သူ ဖြစ်သည်။ ထုံးစံအတိုင်းဆိုလျှင် သူ့ကို သွေးနတ်ဘုရား နတ်ဆိုးနန်းတော်သို့ ဖိတ်ကြားပြီး ကောင်းမွန်စွာ ဧည့်ခံသင့်သည် မဟုတ်ပါလား။

သို့သော် သူ စကားမဆုံးခင်မှာပင် ရှန်မို နောက်သို့ လှည့်ကာ အလင်းအကာအကွယ်ထဲသို့ ပြန်လည် ဝင်ရောက်သွားပြီး မျက်စိရှေ့မှ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

သူ စကားတစ်ခွန်းသာ ချန်ထားခဲ့၏။

"ငါ့သူငယ်ချင်းတွေ ဂူထဲမှာ ကျန်နေသေးလို့ပါ"

ကောင်းကင်မြေခွေး ကျင့်ကြံသူ (၃) ဦးသား မှင်တက်သွားကြသည်။

"လူတိုင်း အသက်လုပြီး ထွက်နေကြတာကို သူက ဘာလို့ ပြန်ဝင်သွားတာလဲ"

ဟူရှင်းယွဲ့လည်း အံ့ဩနေမိ၏။

"သူက ထင်ထားတာထက် ပိုပြီး သစ္စာရှိတာပဲ"

"သွားကြစို့… နတ်ဆိုးနယ်မြေထဲကနေ အရင် ထွက်ရအောင်"

"အခြားဂိုဏ်းတွေအကြောင်းလည်း ပြောပြဦး… ရွှမ်ယင် ဂူဗိမာန်နဲ့ ကောင်းကင်အင်းဆက် လမ်းစဉ်ဂိုဏ်းတို့ရော ဘယ်လိုလဲ"

နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စုဝင် လေးဦးမှာ စကားပြောရင်း ထွက်ခွာသွားကြတော့သည်။

အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ ရှန်မိုသည် မြစိမ်းရောင် အိမ်ရာထဲသို့ ပြန်လည် ဝင်ရောက်လာခဲ့၏။

သူသည် စောစောက ယဲ့ယန်ကို သေချာ လှမ်းမြင်လိုက်ရသည်။ ယဲ့ယန်မှာ သူ၏ အထူး လွတ်မြောက်နည်းလမ်းကို အသုံးပြုကာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သော်လည်း သူ၏ လတ်တလော ကံကြမ္မာကို လှမ်းမြင်လိုက်ရသည်။

"အဲဒီကောင်… အိမ်ရာထဲကနေ ထွက်သွားတုန်းက အမှတ်မထင်ပဲ ရှစ်မျက်နှာ တိုက်ပွဲဖြိုခွင်းခြင်း အင်းပြား တစ်ခုကို ရှာတွေ့ခဲ့တာပဲ"

"ဒီလို အခွင့်အရေးမျိုးကိုတော့ ငါ လက်လွှတ်လို့ မဖြစ်ဘူး"

ရှန်မိုသည် ဝိညာဉ်ပင်လယ်၏ အရှေ့တောင်ဘက်သို့ တိုက်ရိုက် ဦးတည်သွားလိုက်သည်။ တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင်ပင် ထိုအခွင့်အရေးမှာ စုန့်ကျန့်ဖေးတို့ အဖွဲ့နှင့်လည်း ဆက်စပ်နေသည်။ ရှန်မိုနှင့် စုန့်ကျန့်ဖေးတို့ အဖွဲ့မှာ ရင်းနှီးသော သူငယ်ချင်းများ ဖြစ်ကြသည်။

ယခု မြစိမ်းရောင် အိမ်ရာမှာ အလွန်အမင်း အန္တရာယ်များနေပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ နေမင်းကျွန်းမှာလည်း နတ်ဆိုးနယ်မြေ ဖြစ်နေပြီဖြစ်ရာ သူတို့ ရှိနေမည့် နေရာကို သိထားပြီး သူငယ်ချင်းအဖြစ် သတ်မှတ်ထားသဖြင့် လွတ်မြောက်အောင် ကူညီပေးရန် သူ တာဝန်ရှိသည်ဟု ခံစားမိသည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူ သွားရင်းလာရင်း လုပ်ပေးနိုင်သော အလုပ်တစ်ခုပင်။ ကယ်တင်နိုင်လျှင် သူ ကယ်တင်ပေးမည် ဖြစ်သည်။

ဝိညာဉ်ပင်လယ်၏ အရှေ့တောင်ဘက်ရှိ ဖုန်းဆိုးကျွန်းတစ်ခုပေါ်တွင် စုန့်ကျန့်ဖေး၊ လျိုယွမ်ထျန်း၊ ကျန်းချန်းဟိန်း နှင့် ဝေကျင်းချန် တို့မှာ တင်းတင်းကြပ်ကြပ် အချည်ခံထားရပြီး အစီအရင်တစ်ခု၏ အလယ်ဗဟိုသို့ အပစ်ခံထားရသည်။ သူတို့နှင့်အတူ အခြားသော ကျင့်ကြံသူ နှစ်ဆယ်ကျော်လည်း ရှိနေ၏။ အစီအရင်၏ အပြင်ဘက်တွင်မူ နတ်ဆိုးဧကရာဇ်ကြီး တစ်ပါး ရပ်နေသည်။ သူ၏ ဘေးတွင် မိုးကြိုးငါးတန်တောင်ဂိုဏ်း ၏ ဂိုဏ်းချုပ် ကျောက်ကျန့်ထင် နှင့် သူ၏ တပည့် နှစ်ဆယ်ကျော် ရှိနေလေသည်။

ထိုနတ်ဆိုးဧကရာဇ်ကြီး၏ နာမည်မှာ ရှိလု ဖြစ်ပြီး ရှီလွမ်း၏ လက်အောက်ခံ ဗိုလ်ချုပ် လေးဦးအနက် တစ်ဦး ဖြစ်သည်။ သူသည် ဒုတိယမြောက် နိုးထလာသော နတ်ဆိုးဧကရာဇ် ဖြစ်သည်။ ပထမတစ်ဦးမှာမူ ရှိထျန်းဟောက်က သန့်စင်လိုက်သော သွေးနတ်ဆိုး ရူးသွပ်အလောင်း ဖြစ်သွားခဲ့ပြီ။

"အရှင်ရှိလု… ပစ္စည်းတွေ အားလုံး အသင့်ဖြစ်ပါပြီ… အစီအရင်ကို ဘယ်အချိန်မဆို အသက်သွင်းလို့ ရပါတယ်"

ကျောက်ကျန့်ထင်မှ တည်ကြည်စွာ ပြောလိုက်သည်။

မကြာခင်က သူ ရှုံထျန်းရှင်း၊ မော့ဟွမ်ဟိုင် နှင့် အခြားသူများနှင့်အတူ ရှီလွမ်း နိုးထလာမှုကို ကြိုဆိုရန် ကျောက်စိမ်းတံတားသို့ သွားခဲ့သည်။ သို့သော် သူတို့သည် သေသွားသင့်ပြီဖြစ်သော ယင်းစန်းဟွာ နှင့် ဆင့်ပိုင် တို့ကဲ့သို့သော ကျင့်ကြံသူများ၏ ချောင်းမြောင်း တိုက်ခိုက်ခြင်းကို ခံခဲ့ရပြီး ရှုံထျန်းရှင်း နှင့် မော့ဟွမ်ဟိုင် တို့မှာ နေရာမှာတင် အသတ်ခံလိုက်ရသည်။

ထိုပါရမီရှင်များမှာ အသက်ရှင်နေဆဲဖြစ်ပြီး သူတို့၏ ဇီဝစွမ်းအားများမှာ မလျော့ပါးသေးသဖြင့် ရှီလွမ်းမှာ သတ်မှတ်ထားသည့်အတိုင်း နိုးထမလာနိုင်ခဲ့ပေ။

သူတို့ ရရှိလိုက်သည်မှာ နိုးထလာသော နတ်ဆိုးဧကရာဇ် ရှိလု တစ်ပါးတည်းသာ ဖြစ်သည်။ ရှိလု၏ အကူအညီဖြင့် သူတို့သည် ယင်းစန်းဟွာတို့ အဖွဲ့ကို တွန်းလှန်နိုင်ခဲ့ပြီး ဝိညာဉ်ပင်လယ်သို့ ပြန်လည် ထွက်ပြေးလာနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ရှိလု ခေါင်းညိတ်ကာ

"လက်ရှိရှိနေတဲ့ ပစ္စည်းတွေက အရှင်ရှီလွမ်းကို နိုးထစေဖို့ မလုံလောက်သေးပေမဲ့ ကျန်နေတဲ့ ငါ့ရဲ့ ရဲဘော်နှစ်ယောက်ကို ခေါ်လာဖို့ကတော့ လုံလောက်ပါတယ်"

"နတ်ဆိုးနယ်မြေက အပြင်ဘက်ကို အရှိန်အဟုန်နဲ့ ပြန့်နှံ့နေပြီး ဇီဝစွမ်းအား အမြောက်အမြား အိမ်ရာထဲကို စီးဝင်လာနေတာကို ငါ အာရုံခံမိနေတယ်"

"ငါတို့တွေ နောက်ထပ် ခဏလောက် ထပ်တောင့်ခံထားနိုင်မယ်ဆိုရင် အရှင်ရှီလွမ်း နိုးထလာဖို့ လုံလောက်တဲ့ ဇီဝစွမ်းအားတွေကို ရရှိလာမှာပါ"

Chapter 648: ကျောက်ကျန့်ထင် သေဆုံးမှု

ကျောက်ကျန့်ထင်မှ တည်ကြည်လေးနက်စွာ ကြေညာလိုက်သည်။

"ကျွန်တော် အလောင်းကဏ္ဍအပေါ် သစ္စာရှိဖို့ ကျိန်ဆိုပါတယ်… နောင်တမရှိဘဲ သေပျော်ပါတယ်"

ရှိလု ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။

"အစီအရင်ကို အသက်သွင်းလိုက်တော့"

"ဟုတ်ကဲ့"

ကျောက်ကျန့်ထင်က ပြန်လည်ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

စုန့်ကျန့်ဖေး၏ မျက်နှာမှာ ဖြူဖျော့နေသည်။

"အားလုံးပဲ... ဒါ ငါတို့ သေရမယ့်နေရာပဲ"

လျိုယွမ်ထျန်းမှာ ခါးသီးစွာ ပြုံးလျက်

"ဂူဗိမာန်ထဲက အခြေအနေက ဒီလိုမျိုးမှန်း သိခဲ့ရင် ဒီရှုပ်ထွေးတဲ့ကိစ္စထဲ ငါ ဘယ်တော့မှ ပါဝင်မှာ မဟုတ်ဘူး"

ကျန်းချန်းဟိန်းလည်း သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

"မြစိမ်းရောင် ဂူဗိမာန်က ဒီလောက်အထိ အန္တရာယ်များလိမ့်မယ်လို့ ဘယ်သူ ခန့်မှန်းနိုင်မှာလဲ"

ပုံမှန်အတိုင်းဆိုလျှင် တိတ်ဆိတ်နေတတ်သော ဝေကျင်းချန်ပင်လျှင် တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်၏။

"ဒါက ကံကြမ္မာပဲ… ရှောင်လို့မရဘူး"

"ဒီအချိန်မှာ ဘယ်သူမှ ငါတို့ကို မကယ်နိုင်တော့ဘူး"

စုန့်ကျန့်ဖေး သက်ပြင်းချရုံသာ တတ်နိုင်သည်။

ရုတ်တရက် ကောင်းကင်ယံမှ မည်းနက်သော အလင်းတန်းတစ်ခု ကျဆင်းလာ၏။

ဝေါင်း!

နဂါးတစ်ကောင်၏ ဟိန်းဟောက်သံမှာ ကောင်းကင်တစ်ခွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

ကျောက်ကျန့်ထင်မှာ နေရာတင် တောင့်ခဲသွားလေ၏။ ဘေးနားရှိ တပည့်များမှာ သူ့ကို နားမလည်နိုင်စွာ ကြည့်နေကြသည်။ နောက်တစ်ခဏတွင် ကျောက်ကျန့်ထင်၏ နဖူးပေါ်၌ ပါးလွှာသော အနီရောင်မျဉ်းကြောင်းတစ်ခု ပေါ်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရပြီး သွေးများ ထိုနေရာမှ စိမ့်ထွက်လာတော့သည်။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် သွေးများမှာ စီးကြောင်းအလိုက် ပန်းထွက်လာ၏။ သူ၏ ဇီဝစွမ်းအားနှင့် ဝိညာဉ်မှာ နဂါးနက် ကတ်ကြေး၏ လက်ချက်ဖြင့် အပိုင်းပိုင်း ပြတ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ဗုန်း။

ကျောက်ကျန့်ထင်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြိုလဲကျသွားတော့သည်။ ထိုအခါမှသာ မိုးကြိုးငါးတန်တောင်ဂိုဏ်းမှ တပည့် နှစ်ဆယ်ကျော်မှာ ထိတ်လန့်တကြား အော်ဟစ်လိုက်ကြ၏။ အရာအားလုံးမှာ အလွန်မြန်လွန်းလှသည်။ ဘယ်သူမှ တုံ့ပြန်ဖို့တောင် အချိန်မရလိုက်ပေ။

ရှိလုသည် ကောင်းကင်ယံသို့ ရုတ်တရက် လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ ထိုအခါ လေထဲတွင် ရပ်နေသော လူငယ်တစ်ဦးကို သူ ချက်ချင်း မြင်လိုက်ရသည်။

ခန့်ညားထည်ဝါသော အရှိန်အဝါနှင့် နတ်ဘုရားကဲ့သို့သော ပုံရိပ်ပင်။

ရှိလုမှာ ထိတ်လန့်ခြင်းမျိုး မဟုတ်ဘဲ ဝမ်းသာသွားရသည်။

ကျောက်ကျန့်ထင်ကို ချက်ချင်း သတ်နိုင်သည့် ဤမျှသော ခွန်အားမျိုးမှာ တောင်ပိုင်းဒေသ၏ ထိပ်တန်းပါရမီရှင်များနှင့် ယှဉ်နိုင်နေပြီဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ဤလူကိုသာ ဖမ်းမိပါက ရရှိမည့် ဇီဝစွမ်းအားမှာ နိဗ္ဗာန်အဆင့် ကျင့်ကြံသူ ဒါဇင်ပေါင်းများစွာနှင့် ညီမျှပေလိမ့်မည်။

အစီအရင်အတွင်းမှ အဖမ်းခံထားရသော ကျင့်ကြံသူများ အားလုံးမှာလည်း အပေါ်သို့ မော့ကြည့်လိုက်ကြ၏။

စုန့်ကျန့်ဖေးနှင့် အခြားသူများမှာ အလွန်အမင်း တုန်လှုပ်သွားကြသည်။ သူတို့ တစ်ချက်ကြည့်ရုံနှင့် ရှန်မိုကို ချက်ချင်း မှတ်မိကြပါသည်။

သို့သော် ရှန်မို၏ ခွန်အားမှာ... ကျောက်ကျန့်ထင်ကို ချက်ချင်း သတ်နိုင်သည့်အဆင့်အထိ တကယ်ပဲ မြင့်တက်သွားတာလား။

ထိုသူမှာ မိုးကြိုးငါးတန်တောင်ဂိုဏ်း၏ ဂိုဏ်းချုပ် ကျောက်ကျန့်ထင် မဟုတ်ပါလား။

ယင်းထျန်းဟောက်နှင့် အဆင့်တူသော အားကောင်းသည့် ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးဖြစ်သည်။ သူ၏ ဓမ္မအမှတ်အသားမှာ အနည်းဆုံး (၆၀) မျှ ရှိ၏။

သို့သော် ရှန်မို၏ ဓမ္မအမှတ်အသားမှာ အများဆုံး အစိတ် သို့မဟုတ် သုံးဆယ်လောက်သာ ရှိရမည် မဟုတ်ပါလား။ သူတို့ထက် အရင် မြစိမ်းရောင် ဂူဗိမာန်ထဲကို ဝင်သွားခဲ့တဲ့ အချိန်အတွင်းမှာ သူ့ဆီမှာ ဘာတွေ ဖြစ်ပျက်ခဲ့တာလဲ။

လျိုယွမ်ထျန်း တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။

"မိတ်ဆွေရှန်က မြစိမ်းရောင် ဂူဗိမာန်ထဲမှာ ရတနာတစ်ခုခု ရခဲ့တာ ဖြစ်နိုင်တယ်… ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူက ရွှေရောင်စာမျက်နှာကို ပိုင်ထားတာပဲလေ"

ကျန်းချန်းဟိန်း ခေါင်းညိတ်ကာ

"ဒါက ဖြစ်နိုင်ခြေ အတော်များပါတယ်"

သို့သော် ဝေကျင်းချန်မှာ သဘောမတူပေ။

"မြစိမ်းရောင် ဂူဗိမာန်ထဲမှာ ရတနာတွေ ရှိနေရင်တောင် ဓမ္မအမှတ်အသား နှစ်ဆယ်ပဲရှိတဲ့ ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်က အမှတ်အသား ခြောက်ဆယ်ရှိတဲ့သူကို သတ်နိုင်အောင် လုပ်ပေးနိုင်တဲ့ ရတနာဆိုတာ မရှိပါဘူး… မိတ်ဆွေရှန်က ဒီအစွမ်းမျိုးကို အစကတည်းက ပိုင်ဆိုင်ထားတာလို့ ယုံကြည်တယ်… သူက ငါတို့ကို ထုတ်မပြခဲ့တာပဲ ဖြစ်မယ်"

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ အခြားသူ သုံးဦးမှာ ခေတ္တမျှ တိတ်ဆိတ်သွားကြသည်။ ၎င်းမှာ ကျိုးကြောင်းဆီလျော်လှ၏။

ရတနာမှာ မည်မျှပင် အစွမ်းထက်ပါစေ၊ ချက်ချင်းကြီး အဆင့်ကျော်သွားအောင် မလုပ်ပေးနိုင်ပေ။ ရတနာဆိုသည်မှာ ရတနာသာဖြစ်ပြီး ၎င်းကို အသုံးပြုမည့် ကျင့်ကြံသူ လိုအပ်သည်။ သာမန်လူတစ်ယောက်ကို သူတော်စင်လက်နက် ပေးလိုက်လျှင်ပင် ၎င်းမှာ သံတုံးတစ်တုံးကဲ့သို့သာ ဖြစ်နေပြီး အသုံးမပြုနိုင်ပေ။ ၎င်း၏ အစွမ်းအပြည့်အဝကို ထုတ်ဖော်ဖို့ဆိုလျှင် ပို၍ပင် မဖြစ်နိုင်ပေ။

"ငါ စိုးရိမ်တာက"

ကျန်းချန်းဟိန်း ခပ်တိုးတိုး ပြောလိုက်သည်။

"ညီအစ်ကိုရှန်က အဲဒီ အလောင်းကဏ္ဍက နတ်ဆိုးကို အနိုင်တိုက်နိုင်ပါ့မလား ဆိုတာပဲ… မမေ့နဲ့ဦးနော်… ယင်းထျန်းဟောက်ကလည်း သူကိုယ်သူ အစွမ်းထက်တယ်လို့ ထင်ခဲ့တာပဲ… ဒါပေမဲ့ အဲဒီနတ်ဆိုးက သူ့ကို အကွက်အနည်းငယ်အတွင်းမှာတင် သတ်လိုက်ပြီး သူ့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်နဲ့ ဝိညာဉ်ကိုပါ ဝါးမြိုပစ်ခဲ့တာ"

စုန့်ကျန့်ဖေးနှင့် လျိုယွမ်ထျန်းတို့ နှစ်ဦးစလုံး စိတ်မအေး ဖြစ်သွားကြသည်။

အမှန်ပင်။

ကျောက်ကျန့်ထင် သန်မာသည်မှာ ဟုတ်သော်လည်း အကယ်၍ အဖမ်းခံထားရသော ကျင့်ကြံသူအားလုံး စုပေါင်းလုပ်ဆောင်မည်ဆိုပါက သူ့ကို အနိုင်ယူရန် အခွင့်အရေး ရှိကောင်းရှိနိုင်သည်။

စစ်မှန်သော ထိတ်လန့်စရာမှာ... အလောင်းကဏ္ဍမှ ထိုနတ်ဆိုးပင် ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ၎င်းကို မတွန်းလှန်နိုင်ပါက သူတို့ထဲက ဘယ်သူမှ အသက်ရှင်လျက် ထွက်သွားနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ အဆိုးဆုံးအနေနှင့် ရှန်မို ကိုယ်တိုင်လည်း အသက်ရှင်မည် မဟုတ်ပေ။

သူတို့နှင့် ရင်းနှီးသောကြောင့် ထိုကဲ့သို့သော ရလဒ်မျိုးကို သူတို့ မမြင်လိုကြပေ။

"ဟားဟားဟား… နောက်ထပ် ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်က ငါ့ဆီကို တည့်တည့်လာပို့တာပဲ… အကောင်းဆုံးပဲ"

ရှိလု ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။

ထို့နောက် ရုတ်တရက် သူသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ အလောင်းအချို့ကို အန်ထုတ်လိုက်သည်။ ထိုအလောင်းများသည် လွန်ခဲ့သော ခဏလေးကမှ သူ ဝါးမြိုခဲ့သော ကျင့်ကြံသူများ ဖြစ်ကြသည်။ သူတို့အထဲတွင် နဂါးပုန်းကျွန်း၏ ကျွန်းရှင်ချုပ် ယင်းထျန်းဟောက်လည်း ပါဝင်သည်။

ရှန်မို လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ ထိုအလောင်း တစ်ခုချင်းစီမှာ အသက်ရှင်စဉ်က အနည်းဆုံး ဓမ္မအမှတ်အသား ငါးဆယ်ကျော်ရှိသော နိဗ္ဗာန်အဆင့် ကျင့်ကြံသူများ ဖြစ်ကြသည်ကို ချက်ချင်း သတိပြုမိလိုက်၏။ ရှင်းလင်းနေသည်မှာ ဤအလောင်းကဏ္ဍ နတ်ဆိုးသည် အလောင်းများကို သန့်စင်ရာတွင် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ သေဆုံးပြီးနောက်တွင်ပင် ထိုအလောင်းများ၏ ခွန်အားမှာ အကြီးအကျယ် ကျဆင်းသွားခြင်း မရှိပေ။

"မင်းက ငါ့ကို အာဟာရအဖြစ် သုံးမလို့လား"

"ငါ အကြံပေးပါရစေ… အရာအားလုံးကို ဝါးမြိုဖို့ ကြိုးစားတာက မင်းရဲ့ ပျက်စီးခြင်းကိုပဲ ဖြစ်စေလိမ့်မယ်"

ရှန်မို ခပ်ဖွဖွ ရယ်လိုက်သည်။

ဤရှိလုမှာ တကယ်ကို စိတ်ကူးယဉ်နေခြင်းပင်။

ရုတ်တရက် သူသည် အလံငယ်လေးတစ်ခုကို ရှေ့သို့ ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။ ထိုအလံသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျရောက်သွားသောအခါ တောင်ကြီးတစ်လုံးကဲ့သို့ လေးလံလှပြီး မြေကြီးကို ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားစေသည်။ ဝါဂွမ်းရောင် အလင်းတန်းများမှာ အလွှာလိုက် ထွက်ပေါ်လာပြီး တစ်နယ်လုံးကို လွှမ်းခြုံသွားတော့၏။

ထိုဝါဂွမ်းရောင် အလင်းတန်းအတွင်း ရှိနေသော ကျင့်ကြံသူ အားလုံးမှာ ချက်ချင်းပင် စိတ်ဓာတ်များ ပြန်လည် တက်ကြွလာကြသည်။

သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ် အနက်ရှိုင်းဆုံးပိုင်းမှနေ၍ အဆုံးမဲ့သော ခွန်အားများ ပေါက်ကွဲထွက်လာသကဲ့သို့ပင်။

ဝိညာဉ်စွမ်းအားနှင့် သွေးစွမ်းအင်များမှာ မကြုံစဖူးသော အရှိန်ဖြင့် ပြန်လည် ပြည့်ဖြိုးလာကြသည်။ သူတို့၏ ကိုယ်ခံပညာ နည်းစနစ်များ၏ စွမ်းအားမှာပင် ၂၀ ရာခိုင်နှုန်းမှ ၃၀ ရာခိုင်နှုန်းအထိ တိုးတက်လာပုံရသည်။

"ဒါ ဘယ်လို ရတနာမျိုးလဲ"

စုန့်ကျန့်ဖေး မှင်တက်သွားရသည်။ အစွမ်းမြှင့်တင်ပေးသည့် အကျိုးသက်ရောက်မှုမှာ အလွန်ပင် ကြောက်စရာကောင်းလှသည်။

ကျန်းချန်းဟိန်းမှ တည်ကြည်စွာဖြင့်

"ငါ အဲဒါကို ကြားဖူးတယ် ထင်တယ်… အဲဒါ မြစိမ်းရောင် အထွတ်အထိပ်ပညာရှင် အသုံးပြုခဲ့ဖူးတဲ့ အထူး ရတနာတွေထဲက တစ်ခုဖြစ်တဲ့ ရွှမ်ဟွမ် တိုက်ပွဲနဂါး အလံတော်ပဲ"

လျိုယွမ်ထျန်း၏ မျက်နှာမှာ ဝင်းပသွားသည်။

"ဒါ မိတ်ဆွေရှန် ရွှေရောင်စာမျက်နှာကနေတစ်ဆင့် ရခဲ့တဲ့ ရတနာ ဖြစ်ရမယ်… မြန်မြန် ဒီအခွင့်အရေးကို သုံးပြီး အချုပ်အနှောင်တွေကို ဖြတ်ပြီး အစီအရင်ကို အတွင်းပိုင်းကနေ တိုက်ခိုက်ကြစို့"

ရွှမ်ဟွမ် တိုက်ပွဲနဂါး အလံတော်၏ အလင်းတန်းမှ စစ်တလင်းတစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံသွားသောအခါ ရှန်မိုကိုယ်တိုင်လည်း ကြီးမားသော အစွမ်းမြှင့်တင်မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူသည် နဂါးနက် ကတ်ကြေးကို နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံ ပစ်လွှတ်လိုက်၏။ ပြင်းထန်ပြီး ကြမ်းတမ်းသော နဂါးနက်နှစ်ကောင်မှာ ကောင်းကင်သို့ ဟိန်းဟောက်တက်သွားကြပြီး ပါးစပ်များကို အကျယ်ကြီး ဖွင့်ကာ အလောင်းများဆီသို့ ပြေးဝင်သွားတော့သည်။ စက္ကန့်ပိုင်းအတွင်းမှာပင် ထိုအလောင်းများမှာ အလယ်တည့်တည့်မှနေ၍ နှစ်ခြမ်း ကွဲသွားကြ၏။ သူတို့၏ ကျန်ရှိနေသော ဇီဝစွမ်းအားများမှာ နေရာတင် အစိပ်စိပ်အမွှာမွှာ ဖြစ်သွားခဲ့ပြီ။

ရှိလု၏ မျက်နှာမှာ အကြီးအကျယ် ပျက်သွားတော့၏။ ထိုအလောင်းများသည် အားနည်းသူများ မဟုတ်ပေ။ သူတို့မှ ပြဿနာ အကြီးအကျယ် ပေးနိုင်လိမ့်မည်ဟု မျှော်လင့်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် ထိုသတ္တဝါများမှာ တစ်ကွက်ပင် မခံနိုင်ခဲ့ကြပေ။

"နောက်တစ်ယောက်က မင်းပဲ"

ရှန်မိုက လက်ကို မြှောက်လိုက်ရာ နဂါးနက် ကတ်ကြေးမှာ ရှိလု၏ နောက်ဘက်မှနေ၍ ကပ်ပါလာပြီး သူ့ကို ပိတ်ဆို့လိုက်သည်။

ရှိလု ခပ်တိုးတိုး ဟိန်းဟောက်လိုက်၏။ သူ၏ ကျောဘက်မှ အသားများမှာ နောက်ဘက်မှ တိုက်ခိုက်မှုကို ကာကွယ်ရန် ဧရာမ သွေးဒိုင်းကြီးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ၏ ဘယ်ဘက်လက်မောင်းမှ အသားများကို ဧရာမ လှံကြီးတစ်စင်းအဖြစ် ပေါင်းစည်းလိုက်ပြီး ရှန်မိုဆီသို့ တိုက်ရိုက် ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။

ထိုအသားလှံမှာ ထူထပ်လှသော နတ်ဆိုးအရှိန်အဝါများနှင့်အတူ လည်ပတ်နေပြီး နာကြည်းနေသော ဝိညာဉ်များနှင့် ငိုကြွေးနေသော သရဲတစ္ဆေများက ဝန်းရံထားသည်။ ၎င်းမှာ မထိမှန်ခင်မှာပင် ကျင့်ကြံသူ အများစု၏ စိတ်ကို နှောင့်ယှက်နိုင်စွမ်းရှိပြီး ကာကွယ်ရန်အတွက် အာရုံစူးစိုက်မှုကို ခက်ခဲစေသည်။ သို့သော် ရှိလုမှာ ရှန်မို၏ မယိမ်းယိုင်သော စိတ်ဓာတ်ကို အထင်သေးခဲ့ပုံရသည်။ နာကြည်းနေသော ဝိညာဉ်များ၏ ငိုကြွေးသံမှာ သူ့အတွက် ဘာမှမဟုတ်ပေ။ ရှန်မို ခပ်တိုးတိုး အော်ဟစ်လိုက်ပြီး ဧရာမ အနီရောင် ပုံရိပ်ကြီး၏ စိတ်အာရုံကို ဆင့်ခေါ်လိုက်သည်။ ၎င်းမှာ စစ်မှန်သောသွေး မြင့်မြတ်သောဘုရင် ခန္ဓာကိုယ်ပင် ဖြစ်သည်။

ဘုန်း!

ဧရာမ အသားလှံမှာ သူ့ကို တည့်တည့် ထိမှန်သွားသည်။ သို့သော် စစ်မှန်သောသွေး မြင့်မြတ်သောဘုရင် ခန္ဓာကိုယ်မှ ထိုစွမ်းအား၏ ထက်ဝက်ကို စုပ်ယူလိုက်သည်။ ကျန်ရှိသော ထက်ဝက်မှာလည်း ရှန်မို၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ ရွှေရောင်နဂါး အရှိန်အဝါ သံချပ်ကာကြောင့် နောက်ထပ် ၄၀ ရာခိုင်နှုန်းခန့် လျော့နည်းသွားပြန်သည်။ မူလ စွမ်းအား၏ ၁၀ ရာခိုင်နှုန်းမျှသာ ရှန်မိုကို အမှန်တကယ် ထိမှန်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုမျှလောက်သော ဒဏ်ချက်မှာ သူ့ကို တစ်လှမ်းတောင် နောက်ဆုတ်သွားအောင် မလုပ်နိုင်ပေ။ ၎င်းမှာ အရှိန်ကုန်နေသော မြှားတစ်စင်းကဲ့သို့ အားနည်းလှပေသည်။

"ဘာ"

ရှိလု မယုံကြည်နိုင်စွာဖြင့် မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားတော့သည်။

သူသည် ထိုပြင်းထန်လှသော တိုက်ခိုက်မှုအတွက် သူ၏ ဘယ်ဘက်လက်မောင်းကိုပင် စတေးခဲ့ရသော်လည်း ရန်သူကို တစ်လှမ်းတောင် နောက်ဆုတ်သွားအောင် မလုပ်နိုင်ဘူးလား။

ဤလူ၏ ခွန်အားမှာ သူ ထင်ထားသည်ထက် များစွာ သာလွန်နေခဲ့ပြီ။

ချွမ်!

ပြင်းထန်သော ခွန်အားတစ်ခုမှာ သူ၏ နောက်ဘက်ရှိ အသားဒိုင်းကို ထိမှန်သွားသည်။ စက္ကန့်ပိုင်းအတွင်းမှာပင် ၎င်းမှာ ပျက်စီးလုနီးပါး ဖြစ်သွားခဲ့ပြီ။

"တောက်… ကောင်းပြီ… ငါ ဒီကနေ သွားပြီ"

ရှိလု ခါးသီးစွာ ဆဲဆိုလိုက်ပြီး ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားနေသော မိုးကြိုးငါးတန်တောင်ဂိုဏ်းမှ တပည့်အချို့ကို ဆွဲကာ သူ၏ ပါးစပ်ထဲသို့ အတင်းထိုးထည့်လိုက်သည်။

အသားနှင့် သွေး အမြောက်အမြားမှာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ဝါးမြိုခံလိုက်ရသည်။ ခြေထောက်နှစ်ဖက်စလုံးမှ အသားနှင့် သွေးများ ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်သွားပြီးနောက် သူ၏ အရှိန်မှာ အကန့်အသတ်မဲ့ မြင့်တက်သွားတော့၏။ ထို့နောက် သူ တောင်ဘက်အရပ်သို့ အားကုန် သုတ်ခြေတင် ပြေးပါလေတော့သည်။