အခန်း (၆၄၉-၆၅၁)

Chapter 649: ကံကောင်းခြင်းရှိတယ်

"ပြေးမလို့လား… မင်းပြေးနိုင်မယ်လို့ ထင်နေတာလား"

ရှန်မို ခပ်ဖွဖွ ပြုံးလိုက်သည်။

ထိုစဉ် ဖြတ်သန်းသွားသော မြင်းဖြူငယ်ပုံရိပ်မှာ ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာသည်။ ဖြူလွသော တိမ်တိုက်များကို နင်းဖြတ်ကာ သူ၏ ခြေလှမ်းများမှာ လေအဟုန်ကဲ့သို့ လျင်မြန်လှသည်။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် သူသည် ရှိလု၏ အကွာအဝေး အတောင် တစ်ရာအတွင်းသို့ ရောက်ရှိသွားပြီ ဖြစ်သည်။

"သွားချိန်တန်ပြီ"

ရှန်မို၏ ဦးခေါင်းထက်တွင် ရှေးဦးဆင်ရတနာ၏ ပုံရိပ်မှာ ထင်ဟပ်လာသည်။ ဟင်းလင်းပြင် ရှေးဟောင်းဓား ခြောက်စင်းမှာ ရုတ်တရက် ပေါင်းစည်းသွားတော့၏။ ခဏချင်းမှာပင် ၎င်းတို့သည် လျှပ်စီးလက်သကဲ့သို့ ပြေးထွက်သွားကြသည်။ "ဟင်းလင်းပြင် ရှေးဟောင်းဓား”

ရှိလုသည် ထိုကျယ်ပြောပြီး ရှေးကျလှသော အရှိန်အဝါကို အာရုံခံမိလိုက်ကာ ဝိညာဉ်ပါ တုန်ဟည်းသွားရသည်။ ဤဓားပညာမှာ နတ်ဆိုးများကို သတ်ဖြတ်ရန်အတွက် အထူးသီးသန့် ဖန်တီးထားခြင်း ဖြစ်၏။ ဟိုးရှေးယခင် နတ်ဘုရားများနှင့် နတ်ဆိုးများ စစ်ပွဲအတွင်းက နတ်ဆိုးပေါင်း မြောက်မြားစွာမှာ ဟင်းလင်းပြင် ရှေးဟောင်းဓား၏ လက်ချက်ဖြင့် ကျဆုံးခဲ့ရဖူးသည်။ ထိုအထဲတွင် နတ်ဆိုးသူတော်စင်များပင် ပါဝင်သည်။

ရှိလုသည် အံကို တင်းတင်းကြိတ်ကာ သူ၏ ဦးခေါင်းအောက်ပိုင်း တစ်ခုလုံးကို တိုက်ရိုက် ဖောက်ခွဲလိုက်သည်။ သူ၏ အရှိန်မှာ နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံ မြင့်တက်သွားပြန်၏။ ရှန်မိုကမူ အေးစက်စွာ ရယ်မောလိုက်ရုံသာ ပြုသည်။

"ပလက်တီနမ် နဂါးလက်သီး”

သူ ခပ်တိုးတိုး အော်ဟစ်လိုက်ရာ လက်သီးလေအဟုန်မှာ ရှေ့သို့ အဟုန်ဖြင့် ပြေးထွက်သွားသည်။

ထို့နောက် ဧရာမ နဂါးကြီး၏ ရှေ့ခြေထောက် ပုံရိပ်တစ်ခု ပေါ်လာ၏။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် အချိန်များမှာ ရပ်တန့်သွားသကဲ့သို့ပင်။ ရှိလုမှာ စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် သူ၏အရှိန်မှာ ခရုတစ်ကောင်ကဲ့သို့ နှေးကွေးသွားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူသည် ဟင်းလင်းပြင် ရှေးဟောင်းဓား ခြောက်စင်းက သူ၏ ဦးခေါင်းခွံကို ထိုးဖောက်သွားသည်ကို ဘာမှမတတ်နိုင်ဘဲ ကြည့်နေရုံသာ ရှိတော့၏။

ရွှပ်!

ရှိလု၏ ဦးခေါင်း အထိုးဖောက်ခံလိုက်ရသည့် အခိုက်အတန့်တွင် ပလက်တီနမ် နဂါးလက်သီး၏ အာနိသင်မှာ နောက်ဆုံးတွင် ကုန်ဆုံးသွားလေသည်။ ရှန်မို စူးစိုက်ကြည့်လိုက်၏။

ရှိလု၏ နတ်ဆိုးအမြုတေမှာ သူ၏ ဦးခေါင်းထဲတွင် တကယ် ဝှက်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖောက်ခွဲလိုက်ပြီးနောက်တွင်ပင် သူ၏ ဦးခေါင်းမှာ အသက်ရှင်နေသေးသည်မှာ မဆန်းပေ။ "အလောင်းကဏ္ဍက နတ်ဆိုးက စားလို့မကောင်းဘူး"

ရှန်မို၏ စိတ်ထဲတွင် ကိုးဘုံငရဲ ရေခဲမီးလျှံ၏ အသံမှာ အထင်အမြင်သေးစွာဖြင့် ထွက်ပေါ်လာသည်။ ကိုးကောင်းကင် နတ်ဘုရားမိုးကြိုးမီးလျှံကလည်း အလေးအနက်ထားကာ ထောက်ခံလိုက်ပြီး သေချာပေါက် သဘောတူညီပုံရသည်။

"ဘာလို့လဲ"

ရှန်မို သိချင်စိတ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"ခြောက်ကပ်ပြီး ဝါးရတာ ခက်တယ်… အရည်မရွှမ်းဘူး"

ကိုးဘုံငရဲ ရေခဲမီးလျှံ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ ကိုးကောင်းကင် နတ်ဘုရားမိုးကြိုးမီးလျှံကလည်း ထပ်ထောက်ခံ၏။

ရှန်မိုမှာ မရယ်ဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။

သူ လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ အစီအရင်အတွင်းမှ စုန့်ကျန့်ဖေးနှင့် အခြားသူများကို မြင်လိုက်ရသည်။ မိုးကြိုးငါးတန်တောင်ဂိုဏ်းမှ တပည့်အများစုမှာ ရှိလု၏ ဝါးမြိုခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီ ဖြစ်သည်။ ကျန်ရှိနေသော ကျင့်ကြံသူများမှာမူ ထွက်မပြေးကြဘဲ ဒေါသထွက်နေသော အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများ၏ လက်ချက်ဖြင့် အသတ်ခံလိုက်ရသည်။ ရှန်မို ပြန်လာသည်ကို မြင်သောအခါ သူတို့အားလုံးမှာ ရိုသေစွာဖြင့် ဦးညွှတ်လိုက်ကြသည်။

"ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အသက်ကို ကယ်တင်ပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ် မိတ်ဆွေ”

သူတို့၏ အသံများမှာ မိုးခြိမ်းသံကဲ့သို့ ဟိန်းထွက်သွားသည်။

ရှန်မို ပြုံးလျက် လက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်၏။

"ဒါက ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး"

စုန့်ကျန့်ဖေး၊ လျိုယွမ်ထျန်း၊ ကျန်းချန်းဟိန်း နှင့် ဝေကျင်းချန် တို့မှာ အလွန်အမင်း စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် သူ့ဆီသို့ လျှောက်လာကြသည်။

"ညီအစ်ကိုရှန်ရဲ့ ခွန်အားက ဒီလောက်တိုတောင်းတဲ့ အချိန်အတွင်းမှာ ဒီလောက်အထိ မြန်မြန်ဆန်ဆန် တိုးတက်လာလိမ့်မယ်လို့ ငါတို့ လုံးဝ မထင်ထားခဲ့ဘူး… ငါတို့ ရှက်တောင် ရှက်မိပါတယ်"

စုန့်ကျန့်ဖေးမှ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

လျိုယွမ်ထျန်း လက်အုပ်ချီကာ

"မိတ်ဆွေရှန်… ရှင့်ရဲ့ ဓမ္မအမှတ်အသား အရေအတွက်က အခုဆိုရင် ခုနစ်ဆယ်ထက် မနည်းတော့ဘူးလို့ ကျွန်တော် ထင်ပါတယ်"

ရှန်မိုမှာ ခပ်ပြုံးပြုံးသာ နေပြီး ဘာမှပြန်မပြောပေ။ နတ်ဘုရားရိပ် သူတော်စင်အဆီအနှစ်ကို ရရှိပြီးနောက် သူ၏ ဓမ္မအမှတ်အသား အရေအတွက်မှာ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် မြင့်တက်လာခဲ့သည်။ လက်ရှိတွင် စုစုပေါင်းမှာ တစ်ရာနီးပါး ရှိနေပြီဖြစ်သည်။

"ခင်ဗျားတို့ အားလုံး အရင် ထွက်သွားလိုက်ကြပါ"

ရှန်မို တောင်ဘက်အရပ်ကို ညွှန်ပြလိုက်ပြီး

"အဲဒီလမ်းက ဂူရဲ့ ထွက်ပေါက်ကို ဦးတည်သွားတာပါ" "ကျေးဇူးတင်ပါတယ်… ကျေးဇူးတင်ပါတယ်" ကျင့်ကြံသူများမှာ ကျေးဇူးတင်စကားများ ပြောကြားကာ အုပ်စုလိုက် ထွက်ခွာသွားကြသည်။ စုန့်ကျန့်ဖေး ဇဝေဇဝါဖြင့် မေးလိုက်၏။

"ညီအစ်ကိုရှန်ရော… မင်း လိုက်မလာဘူးလား"

ရှန်မို ပြုံးပြလိုက်ပြီး

"ငါ့အတွက်တော့ ဒီဂူထဲမှာ တန်ဖိုးရှိတဲ့ ရတနာတစ်ခု ကျန်နေသေးလို့ပါ"

ထိုသို့ ကြားသောအခါ စုန့်ကျန့်ဖေးနှင့် အခြားသူများမှာ ဘာမှ ထပ်မပြောတော့ဘဲ အတူတူ ထွက်ခွာသွားကြတော့သည်။

သူတို့ ထွက်သွားပြီးနောက် ရှန်မိုသည် ကျွန်းငယ်လေးပေါ်တွင် သေချာစွာ ရှာဖွေလေ၏။ မကြာမီမှာပင် အလောင်းပုံများကြားမှ သိုလှောင်အိတ်တစ်ခုကို သူ ရှာတွေ့လိုက်သည်။ ထိုအိတ်ထဲတွင် အများအားဖြင့် အထွေထွေ ပစ္စည်းများသာ ပါဝင်သည်။ သို့သော် ထိုအထဲတွင် ရှန်မိုသည် 'ရှစ်မျက်နှာ တိုက်ပွဲဖြိုခွင်းခြင်း အင်းပြား' တစ်ခုကို ရှာတွေ့ခဲ့၏။ ထိုသိုလှောင်အိတ် ပိုင်ရှင်မှာ ကောင်းကင်အင်းဆက် လမ်းစဉ်ဂိုဏ်းမှ ပါရမီရှိသော တပည့်တစ်ဦး ဖြစ်ပုံရသည်။ သူ၏ ပါရမီမှာ ယွဲ့ရှင်းလောင်ထက် များစွာ နိမ့်ကျမည်မဟုတ်သဖြင့် ကာကွယ်ရန်အတွက် ရှစ်မျက်နှာ တိုက်ပွဲဖြိုခွင်းခြင်း အင်းပြားကို ဆောင်ထားခြင်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ ကံမကောင်းစွာဖြင့် ထိုသူ၏ ကံဇာတာမှာ အလွန်ပင် ဆိုးရွားလှသဖြင့် မကြာခင်ကမှ ရှိလု၏ ဖမ်းဆီးခြင်းကို ခံလိုက်ရကာ အစားအစာ ဖြစ်သွားခဲ့ရသည်။ သိုလှောင်အိတ်သာ ဤနေရာတွင် ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။ အခုတော့ ၎င်းမှာ ရှန်မိုအတွက် အကျိုးရှိသွားခဲ့လေပြီ။

သူ ခေါင်းမော့လိုက်ပြီး နဂါးသင်္ချိုင်းဆီသို့ လှည့်ကြည့်လိုက်၏။ နဂါးသင်္ချိုင်းအောက်ရှိ ချောက်နက်ကြီး၏ အောက်ခြေတွင် သူ့အတွက်သာ သီးသန့်ဖြစ်သော ကြီးမားသည့် ကံဇာတာတစ်ခု ရှိနေသေးသည်။

၎င်းမှာ ထိုနတ်ဆိုးအရှင်သခင် ရှိလု တစ်ချိန်က လဲလျောင်းခဲ့ရာ နေရာပင်။

ချောက်နက်ကြီး၏ အောက်ခြေတွင် ရှိလုနှင့် သူ၏ လက်အောက်ခံ နတ်ဆိုးဧကရာဇ်ကြီး နှစ်ပါးတို့၏ အိပ်ပျော်နေသော ရုပ်ကြွင်းများ ရှိနေသည်။ ယခုအခါ ဇီဝစွမ်းအား ကုန်ဆုံးနေသဖြင့် နတ်ဆိုးအရှင်သခင် ရှိလုမှာ မျှော်လင့်ထားသလို နိုးထမလာနိုင်သေးပေ။ ထိုနတ်ဆိုးဧကရာဇ်ကြီး နှစ်ပါးမှာမူ အများဆုံးအနေဖြင့် သတိလေး အနည်းငယ် ပြန်ဝင်လာရုံသာ ရှိသေးပြီး လွတ်လွတ်လပ်လပ် မလှုပ်ရှားနိုင်ကြသေးပေ။ ဒါက အကောင်းဆုံး အခွင့်အရေး မဟုတ်ပါလား။

မှန်ပါသည်။

သာမန် နိဗ္ဗာန်အဆင့် ကျင့်ကြံသူ အများစုအတွက်တော့ ထိုချောက်နက်ကြီးထဲကို ဆင်းပြီး ရှိလုထံ ချဉ်းကပ်ခြင်းက သေကြောင်းကြံခြင်းနှင့် အတူတူပင်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ နတ်ဆိုးအရှင်သခင်တစ်ပါး သေဆုံးနေလျှင်ပင် သူ့ပတ်ဝန်းကျင်၌ အဆုံးမဲ့ နတ်ဆိုးစွမ်းအင်များနှင့် အလောင်းပုပ် အရှိန်အဝါများ ရှိနေလိမ့်မည်။ ထိုစွမ်းအားမှာ သာမန်ကျင့်ကြံသူများ တောင့်ခံနိုင်သည့်အဆင့်ထက် များစွာ ကျော်လွန်နေ၏။ မဆင်မခြင် ဝင်သွားပါက သေဖို့သာ ရှိသည်။

ထို့အပြင် နတ်ဆိုးဧကရာဇ်ကြီး နှစ်ပါးကလည်း ရှိလု၏ ဘေးတွင် စောင့်ကြပ်နေကြသေးသည်။

သို့သော် ရှန်မိုအတွက်တော့ ဤသည်မှာ ရှားပါးပြီး တန်ဖိုးရှိသော အခွင့်အရေးတစ်ခုပင်။

ကိုးဘုံငရဲ ရေခဲမီးလျှံနှင့် ကိုးကောင်းကင် နတ်ဘုရားမိုးကြိုးမီးလျှံ နှစ်ခုစလုံးမှာ နတ်ဆိုးများကို ဝါးမြိုသည့်နေရာ၌ အထူးပြုကြသည်။

အကယ်၍ သူတို့ နတ်ဆိုးအရှင်သခင်တစ်ပါး၏ ရုပ်အလောင်းကို သန့်စင်နိုင်မည်ဆိုရင် ရှေးဦးဆင်ရတနာ စိတ်အာရုံကို လောင်ကျွမ်းစေသည့် ဖြစ်စဉ်က သိသိသာသာကို တိုးတက်လာမှာ သေချာပါသည်။ အနည်းဆုံးတော့ ကိုးကောင်းကင် နတ်ဘုရားမိုးကြိုးမီးလျှံမှာ မီးစအဆင့်ကနေ တောက်လောင်နေသော မီးလျှံအဆင့်အထိ ပြောင်းလဲသွားနိုင်ပြီး စွမ်းအားများ များစွာ တိုးလာလိမ့်မည်။

ဤကံဇာတာကို ဘယ်သူမှ မခံနိုင်သလို ဘယ်သူမှလည်း မယူနိုင်ပေ။

သူ၊ ရှန်မို တစ်ယောက်တည်းသာ ဝါးမြိုနိုင်လိမ့်မည်။

ယုံကြည်ချက်အပြည့်ဖြင့် ရှန်မိုသည် သူ၏ ခြေလှမ်းများကို မြှင့်တင်လိုက်ပြီး ချောက်နက်ကြီး၏ အောက်ခြေသို့ တိုက်ရိုက် ဦးတည်သွားတော့သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် နေမင်းကျွန်းမှ မိုင်တစ်သောင်းအကွာတွင် အရပ်မျက်နှာ အားလုံးမှ ကျင့်ကြံသူ အမြောက်အမြား စုဝေးရောက်ရှိနေကြပြီ ဖြစ်သည်။ နတ်ဆိုးစွမ်းအင်များ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီးနောက် အနန္တလောက မြင့်မြတ်သောမြေမှာ ပထမဆုံး တုံ့ပြန်ခဲ့ပြီး အမြန်ဆုံး ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း သူတို့တွင် လူအင်အား မလုံလောက်သဖြင့် နတ်ဆိုးနယ်မြေ ပြန့်နှံ့မှုကို အနည်းငယ်သာ နှေးကွေးအောင် လုပ်နိုင်ခဲ့ပြီး လုံးဝ နှိမ်နင်းနိုင်ခြင်း မရှိသေးပေ။ အဆင့်မြင့် ကျင့်ကြံသူများစွာ ထပ်မံ လိုအပ်နေသေးသည်။ ယခုအခါ တောင်ပိုင်းကျွန်းစု၏ အဓိက အင်အားကြီး ငါးခုမှ ကျွမ်းကျင်သူများ အားလုံး ဤနေရာတွင် စုဝေးနေကြသည်။ သို့သော်လည်း နတ်ဆိုးနယ်မြေကို တိုက်ခိုက်ရန် ချက်ချင်း စုပေါင်းလုပ်ဆောင်မည့်အစား အဖွဲ့တစ်ခုချင်းစီမှာ သီးခြားစီသာ လုပ်ဆောင်နေကြ၏။

ကောင်းကင်အင်းဆက် လမ်းစဉ်ဂိုဏ်း၏ ဂိုဏ်းချုပ် ကျောက်ချင့်ထျန်းမှာ ရွှမ်ယင် ဂူဗိမာန်မှ ကျင့်ကြံသူများဆီသို့ ပထမဆုံး ပြေးဝင်သွားသည်။ "ယင်းစန်းဟွာ… ထွက်ခဲ့စမ်း"

"ငါ့ဂိုဏ်းက တပည့် ယွဲ့ရှင်းလောင်ကို သတ်လိုက်တာ မင်းလား"

ကျောက်ကျင့်ထျန်းမှာ ဒေါသတကြီးဖြင့် ဆံပင်များပင် ထောင်ထနေသည်။ ဓမ္မအမှတ်အသား တစ်ရာရှိသော နိဗ္ဗာန်အဆင့် ကျင့်ကြံသူ၏ ဖိအားမှာ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ပင်လယ်ပြင်ထက်တွင် မြင့်မားလှသော လှိုင်းလုံးကြီးများကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။ ယင်းကျန့်ဟွာတွင် ဓမ္မအမှတ်အသား ခုနစ်ဆယ်သာ ရှိသဖြင့် ကျောက်ချင့်ထျန်းကို မယှဉ်နိုင်ပေ။ ထိုဖိအားအောက်တွင် သူ ညည်းတွားလိုက်ရပြီး နောက်သို့ ထပ်ခါတလဲလဲ ယိုင်သွားတော့သည်။

ရွှမ်ယင် ဂူဗိမာန်၏ ဂူဗိမာန်ရှင်ချုပ် ဂူချုံမှာ တည်ငြိမ်သော မျက်နှာဖြင့် ရှေ့သို့ လှမ်းလာသည်။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ဟိန်းဟောက်နေသော လှိုင်းလုံးများမှာ ငြိမ်သက်သွားလေ၏။ ဘေးပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ကျင့်ကြံသူများမှာပင် ချမ်းစိမ့်စိမ့် ခံစားချက်ကို ရရှိလိုက်ကြပြီး တစ်ကိုယ်လုံး ကြက်သီးများ ထသွားကြသည်။ ထိုကဲ့သို့သော အရိုးထဲထိ အေးစိမ့်သွားသည့် ခံစားချက်မှာ ဤဂူဗိမာန်ရှင်၏ လက်ချက်ဖြစ်ကြောင်း ရှင်းလင်းနေသည်။ ကျင့်ကြံသူများမှာ ဂူချုံအပေါ်တွင် အလွန်အမင်း သတိထားမိသွားကြသည်။ မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင် ရွှမ်ယင် ဂူဗိမာန်၏ ဂူဗိမာန်ရှင်ချုပ်မှာ ကောင်းကင်အင်းဆက် လမ်းစဉ်ဂိုဏ်း၏ ဂိုဏ်းချုပ်ထက် သာလွန်နေခဲ့သည်။

ဂူချုံမှ တည်ငြိမ်စွာဖြင့်

"အဲဒီအချိန်တုန်းက ယွဲ့ရှင်းလောင်ဟာ အလောင်းကဏ္ဍရဲ့ နတ်ဆိုးဧကရာဇ်ကြီးရဲ့ ဖမ်းဆီးခြင်းကို ခံထားရပြီး သေဖို့ပဲ ရှိတော့တာ… အကယ်၍ ငါတို့က သူ့ရဲ့ အသက်ရှင်ခြင်း သေဆုံးခြင်းအပေါ်မှာ တွေဝေနေခဲ့မယ်ဆိုရင် အဲဒီနတ်ဆိုးက အောင်နိုင်သွားမှာပဲ"

"ယင်းကျန့်ဟွာ လုပ်ခဲ့တာက လုံးဝ ကျိုးကြောင်းဆီလျော်ပါတယ်"

"ဒါပေမဲ့ ခင်ဗျားက ဓမ္မအမှတ်အသား တစ်ရာရှိတဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာရှိတဲ့ ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်… ဂိုဏ်းချုပ်တစ်ယောက် ဖြစ်နေပြီးတော့ ငါ့ရဲ့ ရွှမ်ယင် ဂူဗိမာန်က ဂျူနီယာလေးတစ်ယောက်ကို တိုက်ခိုက်နေတာက ခင်ဗျားတို့ရဲ့ ကောင်းကင်အင်းဆက် လမ်းစဉ်ဂိုဏ်းက ဖြောင့်မတ်တဲ့ ဂုဏ်သတင်းကို ဂရုမစိုက်တော့ဘူးလား"

"အဟမ်း… အဲဒီအချိန်တုန်းက ယွဲ့ရှင်းလောင်က သေဖို့ သေချာနေပြီဆိုတာကို ကျွန်တော် သက်သေခံနိုင်ပါတယ်… ကျွန်တော်တို့မှာ တခြား ရွေးချယ်စရာ မရှိခဲ့တာ အမှန်ပဲ"

မီးလျှံ နဂါးရေနတ်နန်းတော်ထဲမှ အောက်ချန် ချောင်းအနည်းငယ် ဟန့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"ကောင်းကင်မြေခွေးမျိုးနွယ်စုအနေနဲ့ ယွဲ့ရှင်းလောင် သေဆုံးသွားတာကို အလွန်ပဲ စိတ်မကောင်း ဖြစ်မိပါတယ်… ဒါပေမဲ့ သေဖို့ သေချာနေတဲ့ လူတစ်ယောက်အတွက်နဲ့ တခြားလူတွေကို ဘာလို့ စတေးရမှာလဲ ဆိုတာကိုတော့ ကျွန်မတို့လည်း သဘောတူပါတယ်"

သွေးနတ်ဘုရား နတ်ဆိုးနန်းတော် လူအုပ်ကြားမှ ကောင်းကင်မြေခွေးမျိုးနွယ်စု၏ အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ကျင့်ထျန်း… ပြန်လာခဲ့… ဂိုဏ်းချုပ်တစ်ယောက်က ဒီလိုမျိုး ဒေါသထွက်နေတာ… ဒါက ဘယ်လို စံနမူနာမျိုးလဲ"

တည်ငြိမ်သော အသံတစ်သံမှာ ဖြည်းဖြည်းချင်း ထွက်ပေါ်လာသည်။ သို့သော် အထွတ်အထိပ် နယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး၏ အရှိန်အဝါမှာ ပင်လယ်ပြင် တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံသွားတော့သည်။

ဂူချုံနှင့် အခြား အဖွဲ့အသီးသီးမှ ထိပ်တန်းကျွမ်းကျင်သူများမှာ ချက်ချင်းပင် တည်ကြည်သွားကြပြီး ရောက်ရှိလာသူကို လှည့်ကြည့်လိုက်ကြလေ၏။

Chapter 650: နတ်ဆိုးနယ်မြေ ကျယ်ပြန့်လာပြီ

အသက်အရွယ်ကြောင့် ခါးကိုင်းနေသော ထိပ်ပြောင်ပြောင် အဘိုးအိုတစ်ဦးမှာ ဖြည်းညှင်းစွာ လျှောက်လှမ်းလာ၏။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အလွန်ပုလှပြီး သာမန်အရွယ်ရောက်ပြီးသူတစ်ဦး အရပ်အမြင့်၏ သုံးပုံနှစ်ပုံခန့်သာ ရှိသည်။ သို့သော် သူ၏ အရှိန်အဝါမှာမူ လွှမ်းမိုးနိုင်စွမ်း အလွန်ကြီးမားလှသည်။ ခြေလှမ်းတစ်လှမ်းချင်းစီကို အေးအေးဆေးဆေး လှမ်းလာသည်ဟု ထင်ရသော်လည်း မြင့်မားလှသော တောင်ကြီးတစ်လုံး ရွေ့လျားလာသကဲ့သို့ ခံစားရသည်။ ရှိနေသမျှသော ကျင့်ကြံသူအားလုံးမှာ ဤကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဖိအားအောက်တွင် တောင့်ခဲသွားသလို ခံစားလိုက်ရ၏။

အားလုံး ချက်ချင်းပင် သဘောပေါက်လိုက်ကြသည်မှာ ဤသူသည် အထွတ်အထိပ် နယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးပင်။

၎င်းမှာ နိဗ္ဗာန်အဆင့်ကို လုံးဝကျော်လွန်သွားသည့် ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ အစွမ်းသတ္တိ ဖြစ်သည်။ ကောင်းကင်အင်းဆက် လမ်းစဉ်ဂိုဏ်းမှ ဤအထွတ်အထိပ် ပညာရှင်သည် မည်သည့်လှုပ်ရှားမှုမျှ မလုပ်ရသေးသော်လည်း တစ်ကွင်းလုံးကို နှိမ်နင်းထားနိုင်ခဲ့လေပြီ။

ယင်းစန်းဟွာ၊ အောက်ချန်တို့ ချက်ချင်းပင် တုံ့ပြန်လိုက်ကြသည်။ ဤသူသည် ကောင်းကင်အင်းဆက် လမ်းစဉ်ဂိုဏ်း၏ တောင်တံခါးကို စောင့်ကြပ်နေသည့် အထွတ်အထိပ် ဘိုးဘေးကြီး ရှိမုန်ချင့်ထျန်း ဖြစ်ရမည်။ သူသည် နှစ်ပေါင်း သုံးသောင်းကျော် သက်တမ်းရှိပြီဖြစ်ပြီး နတ်ဘုရားနှင့် နတ်ဆိုးများ စစ်ပွဲအပြီးတွင် ပေါ်ထွက်လာခဲ့သော အထွတ်အထိပ် ပညာရှင်တစ်ဦးဟု ဆိုကြသည်။ ထိုသို့ တိတ်ဆိတ်နေသော အခိုက်အတန့်တွင် ဝေးကွာသော နေရာမှ ကျယ်လောင်သော ရယ်မောသံတစ်ခု ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာပြီး နီးကပ်လာသည်။

"ဟားဟားဟား… အဘိုးရှိမုန် ခင်ဗျားက အသက်ကြီးလေ ပိုပြီးတော့ နောက်ပြန်ဆုတ်လေပဲ… အခုတော့ ဂျူနီယာလေးတွေကို လာပြီး အနိုင်ကျင့်နေတာလား"

နောက်တစ်ခဏတွင် အားကောင်းလှသော ဧရာမ ဆင်ဖြူတော်ကြီးတစ်ကောင် ကောင်းကင်မှ ဆင်းသက်လာသည်။ ထိုဆင်ကြီးမှာ တစ်ကိုယ်လုံး နှင်းကဲ့သို့ ဖြူဖွေးနေပြီး ကောင်းကင်သို့ ညွှန်ပြနေသော ကောက်ချိတ်သည့် ဆင်စွယ်များ ရှိသည်။ သူ၏ ပုံရိပ်တစ်ခုလုံးမှာ အားမာန်ပါသော အလှတရားများကို ထုတ်လွှင့်နေ၏။ သူ ပေါ်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ရှိမုန်ချင့်ထျန်းထံမှ လာသော ကြီးမားလှသည့် ဖိအားများမှာ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။ ကျင့်ကြံသူများ၏ ဦးခေါင်းပေါ်တွင် ဝဲပျံနေသော ဧရာမ ဓားကြီးမှာလည်း ပျောက်ကွယ်သွားပြီး လူတိုင်းမှာ သက်ပြင်းချကာ စိတ်အေးသွားကြသည်။ ဂူချုံနှင့် အခြားသူများသည် ဆင်မျိုးနွယ်စုမှ အထွတ်အထိပ် ပညာရှင်ကို ရိုသေစွာ ကြည့်လိုက်ကြပြီး

"အထွတ်အထိပ် ပညာရှင် ရှန့်ဟိန်းကို ဂါရဝပြုပါတယ်"

ရှန့်ဟိန်းမှ ရှိမုန်ချင့်ထျန်းကို ကြည့်ကာ

"ရှိမုန်အိုကြီး… ငါ့ကို မျက်နှာသာပေးတဲ့အနေနဲ့ ဒီကိစ္စကို လောလောဆယ် ဒီမှာတင် ရပ်ထားလိုက်ပါဦး"

"အခု လောလောဆယ်မှာ အရေးကြီးဆုံးက နတ်ဆိုးနယ်မြေကို ကိုင်တွယ်ဖို့ပဲ"

"ခင်ဗျား သိတဲ့အတိုင်းပဲ… အဲဒါက ပိုပြီး ကျယ်ပြန့်လာလေ ကိုင်တွယ်ရ ပိုခက်လေပဲ"

"အကယ်၍ အဲဒါက မိုင် တစ်သိန်းအထိ ပြန့်သွားမယ်ဆိုရင် အထွတ်အထိပ် ပညာရှင် ဆယ်ယောက်ရှိရင်တောင် ရှင်းထုတ်ဖို့ မလုံလောက်တော့မှာကို ခင်ဗျား သိမှာပါ"

ရှိမုန်ချင့်ထျန်း နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။

"ယွဲ့ရှင်းလောင် သေဆုံးမှုကတော့ အဖြေမရှိဘဲ ကျန်နေမှာ မဟုတ်ဘူး… ဒါပေမဲ့ နတ်ဆိုးနယ်မြေကို ရှင်းထုတ်ဖို့က ပိုပြီး အရေးကြီးနေတဲ့အတွက် လောလောဆယ် ဒီကိစ္စကို ဘေးဖယ်ထားလိုက်မယ်"

ဂူချုံ လက်အုပ်ချီလျက်

"အထွတ်အထိပ် ပညာရှင် ရှိမုန်ကို အထူးပဲ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"

ထိုအခါမှသာ လူတိုင်း၏ အကြည့်မှာ နတ်ဆိုးနယ်မြေဆီသို့ ရောက်သွားကြသည်။ ရွှမ်ယင် ဂူဗိမာန်နှင့် ကောင်းကင်အင်းဆက် လမ်းစဉ်ဂိုဏ်းတို့ ငြင်းခုံနေကြသည့် အချိန်အတွင်းမှာပင် နတ်ဆိုးနယ်မြေမှာ ထပ်မံ ကျယ်ပြန့်လာခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ အသက်ရှိသလိုမျိုး တွန့်လိမ်နေပြီး စက်ဆုပ်ဖွယ်ကောင်းသော မကောင်းဆိုးဝါး အရှိန်အဝါများဖြင့် တုန်ခါနေ၏။

"အနန္တလောက မြင့်မြတ်သောမြေ… နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေး သူတော်စင်လက်နက်တွေကို ဆင့်ခေါ်လိုက်ကြ"

"ကောင်းကင်အင်းဆက် လမ်းစဉ်ဂိုဏ်း .. ဓမ္မအမှတ်အသား ငါးဆယ်ကျော် ရှိတဲ့သူတွေ ရှေ့ထွက်ခဲ့ကြ"

"သွေးနတ်ဘုရား နတ်ဆိုးနန်းတော် ဓမ္မအမှတ်အသား ငါးဆယ်ကျော် ရှိတဲ့သူတွေ ရှေ့ထွက်ခဲ့ကြ"

"ရွှမ်ယင် ဂူဗိမာန်..."

အင်အားကြီး ငါးခုထဲမှ ဓမ္မအမှတ်အသား ငါးဆယ်ကျော်ရှိသော ကျင့်ကြံသူ အားလုံးမှာ ရှေ့သို့ လှမ်းထွက်လာကြပြီး နတ်ဆိုးနယ်မြေဆီသို့ ဦးတည်သွားကြသည်။ နတ်ဆိုးနယ်မြေ၏ ကျင့်ကြံသူများအပေါ် ဖိနှိပ်မှုမှာ အလွန်ပင် ကြီးမားလှသည်။ အနည်းဆုံး ဓမ္မအမှတ်အသား ငါးဆယ်မရှိပါက ဝင်ရောက်ရန် မသင့်တော်ပေ။ ၎င်းမှာ နတ်ဆိုးနယ်မြေကို စွမ်းအင် ပိုကျွေးသလိုသာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ အနန္တလောက မြင့်မြတ်သောမြေ၏ ညှိနှိုင်းမှုအောက်တွင် အင်အားစု ငါးခုမှ ကျင့်ကြံသူများကို အဖွဲ့ငယ်လေးများ ရာနှင့်ချီ၍ ခွဲလိုက်သည်။ အဖွဲ့တိုင်းကို နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေး လက်နက်ကို ကိုင်ဆောင်ထားသော အနန္တလောက ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးက ဦးဆောင်သည်။ အနန္တလောက မြင့်မြတ်သောမြေသည် နှစ်ပေါင်း သောင်းနှင့်ချီ၍ နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေး နည်းပညာများကို လေ့လာလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။ သူတို့၏ ဦးဆောင်မှုအောက်တွင် မည်သူမျှ ကန့်ကွက်ခြင်း မရှိကြပေ။ နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေး လက်နက်များ၏ မူလသဘောတရားမှာ တကယ်တော့ ရိုးရှင်းပါသည်။ နတ်ဆိုးနယ်မြေသည် စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို မောင်းထုတ်ပြီး နတ်ဆိုးစွမ်းအင်များဖြင့် အစားထိုးကာ ထိုနေရာကို ပြောင်းလဲပစ်ခြင်း ဖြစ်သည်။ တိုက်ရိုက်အကျဆုံးနှင့် အထိရောက်ဆုံး အဖြေမှာ ထိုနေရာကို များပြားလှသော စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များနှင့် သွေးစွမ်းအင်များဖြင့် လွှမ်းမိုးလိုက်ပြီး မူလအခြေအနေအတိုင်း ပြန်ဖြစ်အောင် လုပ်ဆောင်ခြင်း ဖြစ်သည်။ နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေး လက်နက်သည် အတိအကျပင် ထိုကဲ့သို့သော ကိရိယာမျိုး ဖြစ်၏။

တစ်ခုချင်းစီမှာ နတ်ဆိုးစွမ်းအင်များကို ဖယ်ရှားရာတွင် သူတော်စင်လက်နက်တစ်ခုနှင့် နှိုင်းယှဉ်နိုင်သည်။ သို့သော် ၎င်းတွင် တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်း လုံးဝမရှိပေ။ ၎င်း၏ တစ်ခုတည်းသော လုပ်ဆောင်ချက်မှာ နတ်ဆိုးစွမ်းအင်များကို မောင်းထုတ်ရန်အတွက် ဝိညာဉ်နှင့် သွေးစွမ်းအင်များကို အမြင့်ဆုံးအဆင့်အထိ မြှင့်တင်ပေးရန် ဖြစ်သည်။ ဓမ္မအမှတ်အသား ငါးဆယ်ကျော်ရှိသော ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး ဖြစ်သည့်အတွက် ယင်းစန်းဟွာမှာလည်း နတ်ဆိုးနယ်မြေကို ဖယ်ရှားမည့် တာဝန်တွင် ပါဝင်ခဲ့သည်။ သူ၏ အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်မှာ ရင်းနှီးပြီးသား မျက်နှာတစ်ခု ဖြစ်သည့် အနန္တလောက မြင့်မြတ်သောမြေမှ ရှန့်ပိုင်ပင်။

"ဂူဗိမာန်ရှင် ယင်း… ကျွန်တော်တို့ ပြန်ဆုံကြပြန်ပြီနော်"

ရှန့်ပိုင်မှ ပြုံးလျက် နှုတ်ဆက်သည်။

ယင်းစန်းဟွာမှာ ခေါင်းညိတ်ရုံသာ ပြန်တုံ့ပြန်သည်။ "ဂူဗိမာန်ရှင် ယင်း… ခင်ဗျား... အဲဒီလူကို မြင်မိသေးလား"

ရှန့်ပိုင် ရုတ်တရက် အသံလှိုင်းဖြင့် မေးလိုက်သည်။ သူ၏ စကားမှာ ဝေဝါးလှသော်လည်း သူ ဘာကို ရည်ညွှန်းနေသည်ကို ယင်းစန်းဟွာ ချက်ချင်း နားလည်လိုက်သည်။ သူ ဆိုလိုသည်မှာ ဝိညာဉ်ပင်လယ်ကို ဖြတ်ကျော်ကာ၊ ကျောက်စိမ်းတံတားကို ကျော်ပြီး၊ လူတိုင်းထက် အရင် မြစိမ်းရောင်တောင်ထိပ်ကို တက်ကာ နဂါးသင်္ချိုင်းဆီသို့ ပထမဆုံး ရောက်သွားသည့် လူကို ပြောခြင်း ဖြစ်သည်။ ယင်းစန်းဟွာ ခေါင်းခါလိုက်သည်။

"မမြင်ဘူး"

ရှန့်ပိုင် မျက်မှောင်အနည်းငယ် ကြုတ်လိုက်၏။ "ထူးဆန်းတာပဲ… ကျွန်တော် အောက်ချန်ကိုလည်း မေးကြည့်တယ်… သူလည်း အဲဒီလူကို မမြင်ဘူးတဲ့"

ယင်းစန်းဟွာ သူ့ကို လှမ်းကြည့်၍

"ရှင်က သူ့ကို တော်တော် စိတ်ဝင်စားနေတာပဲလား"

ရှန့်ပိုင် အလေးအနက် ခေါင်းညိတ်၏။

"သူက နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းဖို့အတွက် မွေးဖွားလာတာပဲ… သူ ကျွန်တော်တို့ အနန္တလောက မြင့်မြတ်သောမြေကို ဝင်သင့်တယ်လေ"

ယင်းစန်းဟွာ အနည်းငယ် အံ့ဩသွားသည်။ အနန္တလောက မြင့်မြတ်သောမြေသည် အမြဲတမ်း ဆင်သားရဲများကိုသာ လက်ခံလေ့ရှိပြီး အထူးသဖြင့် ဆင်ဖြူတော်မျိုးနွယ်စုဝင်များကိုသာ ဖြစ်သည်။ ဆင်ဖြူတော်များသည် နတ်ဆိုးတိုက်စားမှုကို လုံးဝ ခုခံနိုင်စွမ်း ရှိကြပြီး သူတို့၏ သွေးမှာ အခြားသူများကိုပင် နတ်ဆိုးလွှမ်းမိုးမှုမှ ခုခံနိုင်အောင် ကူညီပေးနိုင်သည်။ ထို့ကြောင့် ဆင်ဖြူတော်များသည် အနန္တလောက မြင့်မြတ်သောမြေ၏ အကြွင်းမဲ့ အုပ်ချုပ်သူများ ဖြစ်လာကြသည်။ သူတို့သည် လူသားများကို လက်ခံလေ့ အလွန်ရှားလှ၏။

ဒါဆို ဘာလို့ အခုမှ သဘောထား ပြောင်းသွားရတာလဲ။ ရှန့်ပိုင် သူ၏ မျက်လုံးထဲမှ ဇဝေဇဝါဖြစ်မှုကို သတိထားမိသွားကာ

"သူက ကျွန်တော့်ကို ခံစားချက်တစ်ခု ပေးတယ်လေ… သူက နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းဖို့အတွက် မွေးဖွားလာတာဆိုတဲ့ ခံစားချက်မျိုးပဲ"

ယင်းစန်းဟွာ ပြောစရာ စကားမဲ့သွားရသည်။

ဒါက ခံစားချက်သက်သက်ပဲလား။

ကောင်းပါပြီ။

ရှင်က ဆင်ဖြူတော်မျိုးရိုးရဲ့ တိုက်ရိုက်အဆက်အနွယ်ပဲ၊ ရှင်ပြောသမျှ မှန်ရမှာပေါ့၊ ဟုတ်တယ်မလား။

အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ ဒဏ်ရာများ လုံးဝ မပျောက်ကင်းသေးသဖြင့် ဟူရှင်းယွဲ့မှာ နတ်ဆိုးနယ်မြေ ရှင်းလင်းရေး အစီအစဉ်တွင် မပါဝင်ခဲ့ပေ။

သူ ဆေးကုသမှု ခံယူနေဆဲ ဖြစ်သည်။ ဟူရှင်းယွဲ့၏ ဘေးတွင် ရပ်နေသူမှာ လှပပြီး ခန့်ညားသော မျက်နှာရှိသည့် အရပ်ရှည်ရှည် အမျိုးသမီးတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ သူမ၏ ဆံပင်များမှာ လုံးဝ ဖြူဖွေးနေပြီး မြေခွေးနားရွက် တစ်စုံရှိသည်။ ကြော့ရှင်းပြီး တန်ဖိုးကြီးလှသော ဝတ်ရုံများကို ဝတ်ဆင်ထားသဖြင့် အဆင့်မြင့် မြင့်မြတ်သောအမျိုးသမီးတစ်ဦးနှင့် တူလှ၏။ သူသည် သွေးနတ်ဘုရား နတ်ဆိုးနန်းတော် လက်အောက်ရှိ ကောင်းကင်မြေခွေးမျိုးနွယ်စု၏ ခေါင်းဆောင် ဟူယွဲ့ခွေဖြစ်ပြီး ဟူရှင်းယွဲ့၏ မိခင်လည်း ဖြစ်သည်။

"မေမေ၊ သမီး နေကောင်းနေပါပြီ… ထပ်ပြီး ကုသဖို့ မလိုတော့ဘူး… အားလုံးက အဲဒီ လူငယ်လေးရဲ့ ကျေးဇူးကြောင့်ပါ"

ဟူရှင်းယွဲ့ ဇဝေဇဝါဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"ဘာလို့ သမီးကို နတ်ဆိုးရှင်းလင်းတဲ့ တာဝန်မှာ မပါခိုင်းတာလဲ"

ဟူယွဲ့ခွေ သူ့သမီး ရင်ဘတ်ပေါ်သို့ လက်တင်လိုက်ပြီး ခပ်တိုးတိုး ပြောလိုက်သည်။

"သမီးရဲ့ ဒဏ်ရာတွေ ပျောက်သွားတာ မေမေ သိပါတယ်… ဒါပေမဲ့ သမီးက ပြန်ကောင်းလာဖို့ ကုသနေတုန်းပဲလို့ ဟန်ဆောင်ထားဖို့ လိုတယ်"

"သူ့ရဲ့ စွမ်းအားတွေအကြောင်းကို ဘယ်သူ့ကိုမှ မပြောနဲ့ဦး"

ဟူရှင်းယွဲ့၏ မျက်နှာမှာ တည်ကြည်သွား၏။

မိခင် စိုးရိမ်နေသည်ကို သူ ချက်ချင်း နားလည်လိုက်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့"

ဟူယွဲ့ခွေမှ အသာအယာဖြင့်

"မေမေ့ကို အကုန်ပြောပြပါဦး… အဲဒီ ဂူထဲမှာ ဘာတွေ ဖြစ်ခဲ့တာလဲ… သမီး ဘယ်လို သူတော်စင်လက်နက်ကို ရခဲ့တာလဲ"

ထိုအခါမှ ဟူရှင်းယွဲ့လည်း ဟူယွဲ့ခွေကို အရာအားလုံး အသေးစိတ် ရှင်းပြလိုက်သည်။

ဟူယွဲ့ခွေမှာ အာရုံစိုက်ကာ နားထောင်ပြီး သိသိသာသာ အံ့ဩသွား၏။

"သမီးကို လိုက်ပို့ပေးခဲ့တဲ့ အဲဒီ လူသားကျင့်ကြံသူက... သူက တကယ်ပဲ ရွှေရောင်စာမျက်နှာ သုံးခုကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး အဆင့်မြင့် သူတော်စင်လက်နက် သုံးခုကို ရခဲ့တာလား… သူ ဘယ်သူလဲဆိုတာ သမီး သိလား"

ဟူရှင်းယွဲ့ ခေါင်းခါလိုက်သည်။ "မသိဘူး… သူ ဘာမှ ထုတ်မပြောခဲ့ဘူး"

"ထူးဆန်းလိုက်တာ… အတွင်းပင်လယ်က အင်အားကြီး အုပ်စု ငါးခုထဲမှာ သူ့လိုလူမျိုး တစ်ယောက်မှ မရှိပါဘူး… သူက ဘယ်သူ ဖြစ်နိုင်မလဲ"

ဟူယွဲ့ခွေ အလေးအနက် စဉ်းစားရင်း မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

"သူက အရှေ့ဘက် တိုက်ကြီးကလား ဒါမှမဟုတ် အလယ်ပိုင်း တိုက်ကြီးကတောင် ဖြစ်နေမလား"

"ဒါက တကယ်ကို ထူးဆန်းပြီး ပုံမှန်မဟုတ်တဲ့ ကိစ္စပဲ" ဟူရှင်းယွဲ့ အနည်းငယ် ရှက်ကိုးရှက်ကန်းဖြင့်

"မေမေ… သမီး သူ့ကို ရှစ်မျက်နှာ တိုက်ပွဲဖြိုခွင်းခြင်း အင်းပြား တစ်ခု ပေးမယ်လို့ ကတိပေးထားခဲ့တယ်… မေမေ တစ်ခုခု လုပ်ပေးနိုင်မလား"

ဟူယွဲ့ခွေ ခေါင်းညိတ်ကာစဉ်းစားရင်း

"အဲဒါက နည်းနည်းတော့ ခက်လိမ့်မယ်… ဒါပေမဲ့ မေမေ စီစဉ်ပေးပါ့မယ်"

"ငါတို့ ကောင်းကင်မြေခွေးမျိုးနွယ်စုက ပေးထားတဲ့ ကတိကို ဘယ်တော့မှ မဖျက်ဘူး"

ဟူရှင်းယွဲ့ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"အချိန်တန်ရင် သူ ကိုယ်တိုင် ပေါ်လာလိမ့်မယ်… အဲဒီကျမှ သူ တကယ် ဘယ်သူလဲဆိုတာကို တိုက်ရိုက် မေးကြည့်လို့ ရတာပေါ့"

ထိုအခါမှ ဟူယွဲ့ခွေ သဘောတူသည့်အနေဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ဟူရှင်းယွဲ့သည် သူ့မိခင် အလေးအနက် စဉ်းစားနေဆဲ ဖြစ်သည်ကို မြင်သောအခါ မမေးဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။

"မေမေ... မေမေ သူ့အပေါ် တစ်ခုခု လုပ်ဖို့တော့ စိတ်မကူးထားဘူး မဟုတ်လား"

ဟူယွဲ့ခွေ ခပ်ဖွဖွ ပြုံးလိုက်ပြီး

"အဆင့်မြင့် သူတော်စင်လက်နက် သုံးခု… ဒီလို ဆွဲဆောင်မှုကို ဘယ်သူမှ ခုခံနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး" "ဒါပေမဲ့..."

သူ စကားလမ်းကြောင်း ပြောင်းလိုက်သည်။

"သူက သမီးရဲ့ အသက်ကို ကယ်ခဲ့တာပဲ… သမီးရဲ့ အသက်သခင်ကိုတော့ မေမေ အန္တရာယ် မပြုပါဘူး"

ထိုအခါမှသာ ဟူရှင်းယွဲ့ သက်ပြင်းချကာ စိတ်အေးသွားတော့သည်။

Chapter 651: ဘာမဟုတ်တဲ့ လူသားကျွန်ကများ

သာမန်ကျင့်ကြံသူများသာဆိုလျှင် အလောင်းပုပ်အရှိန်အဝါကို ခုခံရင်းနှင့်ပင် သူတို့၏ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားနှင့် သွေးစွမ်းအင်များ ခမ်းခြောက်သွားပေလိမ့်မည်။ ထိုအခါ ဖိအားဒဏ်ကို ကြံ့ကြံခံနိုင်ရန် သူတို့၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခန္ဓာကိုယ်သက်သက်သာ ကျန်တော့မည်ဖြစ်၏။ သို့သော် ရှန်မိုအတွက်မူ နတ်ဆိုးစွမ်းအင်ဆိုသည်မှာ သူ၏ ထူးဆန်းသော မီးလျှံများအတွက် အာဟာရတစ်ခုမျှသာ ဖြစ်သည်။ နတ်ဆိုးစွမ်းအင်၏ ဘေးထွက်ပစ္စည်းဖြစ်သော အလောင်းပုပ်အရှိန်အဝါမှာလည်း သူ့ကို အနည်းငယ်မျှပင် နှေးကွေးသွားအောင် မလုပ်နိုင်ပေ။

"ငါ ရောက်ချင်တဲ့နေရာကို ရောက်ပြီထင်တယ်"

ရှန်မို ရှေ့သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ ထိုနေရာတွင် အလွန်ကျယ်ပြောလှသော ဟင်းလင်းပြင်ကြီးတစ်ခုမှာ သူ၏ရှေ့၌ မှောင်မည်းစွာ တည်ရှိနေ၏။ မျက်စိနှင့် မမြင်ရသော်လည်း ၎င်းရှိနေသည်ကို သူ ခံစားမိနေသည်။ ရန်လိုသော အကြည့်နှစ်စုံမှာ သူ့ထံသို့ စူးစိုက်ကျရောက်လာသည်။

"လူသားတစ်ယောက်က ဒီထဲကို အေးအေးဆေးဆေး လမ်းလျှောက်ဝင်လာတယ်ဆိုတော့ စိတ်ဝင်စားစရာပဲ"

"နိုးထဖို့အတွက် ဇီဝစွမ်းအားတွေ မလုံလောက်လို့ စိတ်ညစ်နေတာ… မိုက်မဲတဲ့ လူသားကျွန်လေး… မင်းလာတာ တကယ်ကို အချိန်ကိုက်ပဲ"

နတ်ဆိုးဧကရာဇ်ကြီး နှစ်ပါးသည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းစွာ တဟားဟား ရယ်မောလိုက်ကြသည်။

သူတို့သည် နတ်ဘုရားနှင့် နတ်ဆိုးများ စစ်ပွဲအတွင်းက ကျဆုံးခဲ့ကြသူများ ဖြစ်၏။ ထိုစဉ်အခါက လူသားများကို နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စုများက နိမ့်ကျသော ကျွန်များအဖြစ်သာ သတ်မှတ်ခဲ့ကြသည်။

ရှန်မို၏ မျက်နှာမှာ တည်ငြိမ်နေဆဲပင်။

သူ အေးစက်စွာ ပြန်ပြောလိုက်သည်။

"တိုက်ဆိုင်လိုက်တာ… ငါ့မျက်လုံးထဲမှာလည်း မင်းတို့နှစ်ယောက်က အာဟာရသက်သက်ပဲ"

နတ်ဆိုးဧကရာဇ် နှစ်ပါးမှာ ခေတ္တမျှ ဆွံ့အသွားပြီးနောက်မှ ရယ်သံများ ပေါက်ကွဲထွက်လာတော့သည်။

"သာမန် လူသားကျွန်တစ်ယောက်က ဒီလောက်အထိ ထောင်ထောင်လွှားလွှား ပြောရဲတယ်ပေါ့"

"အချိန်တွေ အများကြီး ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ပြီ ထင်တယ်… လူသားကျွန်တွေက ငါတို့ နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စုတွေ ဘယ်လောက် ကြောက်ဖို့ကောင်းလဲဆိုတာကို မေ့သွားကြပြီပဲ… ဟားဟားဟားဟား"

စကားဆုံးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ဝှက်ထားသော နတ်ဆိုးစွမ်းအင် အလင်းတန်းနှစ်ခုမှာ ဘယ်နှင့် ညာ နှစ်ဖက်စလုံးမှ တစ်ပြိုင်နက်တည်း တိုက်ခိုက်လာသည်။ ဤနတ်ဆိုးဧကရာဇ်များမှာ အမိုက်မှောင်အတိနှင့် ထောင်လွှားနေကြသူများ မဟုတ်ပေ။ နတ်ဆိုးစွမ်းအင်နှင့် အလောင်းပုပ်အရှိန်အဝါကို ကြံ့ကြံခံပြီး ဤနေရာအထိ ရောက်လာနိုင်သည့် ဤလူသားကျင့်ကြံသူမှာ သာမန်လူမဟုတ်ကြောင်း ရိပ်မိပြီးသားဖြစ်သည်။ စောစောက ထောင်လွှားသော စကားများမှာ ရှန်မို၏ သတိကို လျော့နည်းသွားစေရန်သာ ဖြစ်၏။ ဤဝှက်ထားသော နတ်ဆိုးစွမ်းအင် တိုက်ကွက်နှစ်ခုမှာ သူတို့၏ အသေအပျောက် အပြင်းထန်ဆုံးသော ကွက်ကဲမှုများ ဖြစ်သည်။

သို့သော် သူတို့၏ တိုက်ကွက်များမှာ သိမ်မွေ့သည်ဟု ထင်ရသော်လည်း ရှန်မို၏ မျက်လုံးထဲတွင်မူ အားလုံးမှာ အထင်းသား ပေါ်လွင်နေသည်။ ကိုးဘုံငရဲ ရေခဲမီးလျှံနှင့် ကိုးကောင်းကင် နတ်ဘုရားမိုးကြိုးမီးလျှံတို့မှာ ထိုတိုက်ကွက်များ၏ လမ်းကြောင်းကို ကြိုတင်၍ ထွန်းလင်းပြသထားပြီးဖြစ်၏။

ရှန်မို ခပ်တိုးတိုး အော်ဟစ်လိုက်ရာ ရှေးဦးဆင်ရတနာ ပုံရိပ် ပေါ်ထွက်လာသည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဧရာမ သွေးရောင်အရိပ်ကြီးက လွှမ်းခြုံထားပြီး ၎င်းမှာ စစ်မှန်သောသွေး မြင့်မြတ်သောဘုရင် ခန္ဓာကိုယ် ပင်ဖြစ်သည်။ သူ ထိုတိုက်ကွက်နှစ်ခုကို အလွယ်တကူပင် ပိတ်ဆို့လိုက်၏။ လက်တစ်ဖက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ရှေးဦးဆင်ရတနာကြီးမှ ၎င်း၏ နှာမောင်းရှည်ကြီးကို ခါယမ်းလိုက်ပြီး ဟင်းလင်းပြင် ရှေးဟောင်းဓား ခြောက်စင်းကို ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။

နတ်ဆိုးဧကရာဇ် နှစ်ပါး မှင်တက်သွားကြ၏။ "ရှေးဦးဆင်ရတနာ ပုံရိပ်"

"ဟင်းလင်းပြင် ဓား"

နတ်ဆိုးဧကရာဇ်ကြီး နှစ်ပါးမှာ စကားပင် မဆုံးသေး ဟင်းလင်းပြင် ရှေးဟောင်းဓားများက သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များကို ထိုးဖောက်သွားတော့သည်။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် သူတို့၏ ဇီဝစွမ်းအားများ လုံးဝ ငြိမ်းသတ်ခံလိုက်ရ၏။ နတ်ဆိုးဧကရာဇ်ကြီး တစ်ပါးမှာ နိဗ္ဗာန်အဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးနှင့် ညီမျှသည်။ ဤနှစ်ဦးမှာ အသက်ရှင်စဉ်အခါက နတ်ဆိုးအရှင်သခင် ရှီလွမ်း၏ နောက်လိုက်များအဖြစ် တစ်နယ်လုံးကို စစ်မက်ပြုခဲ့ကြသူများဖြစ်ရာ သူတို့၏ ခွန်အားမှာ အနည်းဆုံး ဓမ္မအမှတ်အသား ခုနစ်ဆယ်ရှိသော နိဗ္ဗာန်အဆင့် ကျင့်ကြံသူများနှင့် ညီမျှသည်။ သို့သော် ယခုအခါ ဇီဝစွမ်းအားများ ကုန်ဆုံးနေပြီး နိုးထလာကာစသာ ဖြစ်သောကြောင့် သူတို့၏ အစွမ်းအစ အပြည့်အဝကို မရရှိသေးပေ။ ထို့ကြောင့်ပင် ရှန်မို သူတို့ကို အလွယ်တကူ သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သူတို့သာ အထွတ်အထိပ် အခြေအနေတွင် ရှိနေခဲ့ပါက ဤမျှ လွယ်လွယ်ကူကူနှင့် ကျဆုံးသွားမည် မဟုတ်ပေ။

ရှန်မိုမှ လက်ဟန်တစ်ခု ပြုလိုက်ရုံဖြင့် နတ်ဆိုးဧကရာဇ် နှစ်ပါး၏ အလောင်းများကို သူ၏ အနားသို့ ဆင့်ခေါ်လိုက်သည်။

ကိုးဘုံငရဲ ရေခဲမီးလျှံနှင့် ကိုးကောင်းကင် နတ်ဘုရားမိုးကြိုးမီးလျှံတို့မှာ အလောင်းတစ်လောင်းစီကို ဝန်းရံလိုက်ပြီး ချက်ချင်းပင် ဝါးမြိုတော့သည်။ အလောင်းများအတွင်းမှ နတ်ဆိုးစွမ်းအင်များမှာ ထူးဆန်းသော မီးလျှံများ၏ လောင်ကျွမ်းမှုကို ခံရသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ကြီးမားသော စွမ်းအားများအဖြစ် အလျင်အမြန် ပြောင်းလဲသွားသည်။ စွမ်းအားအချို့မှာ မီးလျှံများအတွင်းသို့ ပေါင်းစည်းသွားပြီး ကျန်ရှိသော စွမ်းအားများကိုမူ သူ၏ ပုံရိပ်ကို လောင်ကျွမ်းစေရန်အတွက် အသုံးပြုလိုက်သည်။ ရှန်မိုသည် သူ၏ ရှေးဦးဆင်ရတနာ ပုံရိပ်ရှိ ဓမ္မအမှတ်အသားများ လျင်မြန်စွာ တိုးပွားလာသည်ကို ချက်ချင်း အာရုံခံမိလိုက်သည်။

နှစ်ဆယ်၊ နှစ်ဆယ့်တစ်... နှစ်ဆယ့်ငါး အထိပင်။

စက္ကန့်ပိုင်းအတွင်းမှာပင် ဓမ္မအမှတ်အသားသစ် ငါးခု ပေါ်ထွက်လာသည်။ ၎င်းမှာ သာမန် နိဗ္ဗာန်အဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး၏ ဆယ်စုနှစ်ပေါင်းများစွာ ကြိုးစားအားထုတ်မှုနှင့် ညီမျှပေသည်။

"ကောင်းတယ်… ကောင်းတယ်… ကောင်းတယ်"

ရှန်မို၏ မျက်နှာတွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ နတ်ဆိုးဧကရာဇ် အလောင်း နှစ်လောင်းတည်းနှင့်ပင် ဤမျှသော ရလဒ်မျိုး ရရှိသည်ဆိုလျှင် နတ်ဆိုးအရှင်သခင် ရှီလွမ်း၏ အလောင်းကိုသာ သန့်စင်နိုင်ပါက သူ၏ ပုံရိပ်ကို လောင်ကျွမ်းစေသည့် အရှိန်မှာ အကြီးအကျယ် မြန်ဆန်လာမည်မှာ သေချာပါသည်။

ဓမ္မအမှတ်အသား အရေအတွက်မှာလည်း ခန့်မှန်း၍မရအောင် မြင့်တက်လာပေလိမ့်မည်။

ရှန်မို မြေပြင်ကို အသာအယာ နင်းလိုက်ပြီး အတွင်းပိုင်းသို့ ပိုမိုမြန်ဆန်စွာ တိုးဝင်သွားသည်။ မကြာမီမှာပင် သူသည် တောင်ငယ်တစ်လုံးခန့် ပမာဏရှိသော အလောင်းကြီးတစ်ခု၏ ရှေ့တွင် ရပ်နေလိုက်၏။ ဤခန္ဓာကိုယ်မှာ ဖောင်းပွပြီး ဧရာမကြီးဖြစ်နေကာ ထူးဆန်းသော ခြေလက်များနှင့် အင်္ဂါအစိတ်အပိုင်းများစွာ တပ်ဆင်ထားသည်။ အကြမ်းဖျင်း ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့် ရှန်မိုသည် နဂါးအကြေးခွံများ၊ နဂါးလက်သည်းများ၊ လိပ်ခွံ၊ ငါးတောင်ပံ၊ ကျားစွယ်များ စသည့် လက္ခဏာရပ်များစွာကို တွေ့လိုက်ရသည်။

၎င်းမှာ မျိုးစိတ်အားလုံး၏ အားသာချက်များကို မိမိကိုယ်ထဲ၌ စုစည်းရန် ကြိုးစားထားသကဲ့သို့ပင်။ မသိသောသူများသာဆိုလျှင် ဤရှီလွမ်းမှာ ထူးဆန်းသော အစိတ်အပိုင်းများကို စုဆောင်းတတ်သူတစ်ဦးဟု ထင်မှတ်ကြပေလိမ့်မည်။ အလောင်း၏ အောက်ခြေတွင် ရပ်နေရင်းပင် ရှန်မိုသည် သူ့ထံမှ ထွက်ပေါ်လာသော ကြီးမားလှသည့် ဖိအားကို ခံစားနေရသည်။ ဤဖိနှိပ်သော အရှိန်အဝါမှာ မကောင်းဆိုးဝါး စိတ်အာရုံများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး သူ့ကို အဆက်မပြတ် တွန်းထုတ်နေသည်။ အကယ်၍ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ ကိုးငရဲ ရေခဲမီးလျှံနှင့် ကိုးကောင်းကင် နတ်ဘုရားမိုးကြိုးမီးလျှံတို့ မရှိခဲ့ပါက သူသည် ရှီလွမ်း၏ အလောင်းဆီသို့ အနားပင် ချဉ်းကပ်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

ရှန်မို လက်တစ်ဖက်ကို ဆန့်ထုတ်ကာ အလောင်း၏ မျက်နှာပြင်ပေါ်သို့ ဖိတင်လိုက်သည်။

ကိုးဘုံငရဲ ရေခဲမီးလျှံနှင့် ကိုးကောင်းကင် နတ်ဘုရားမိုးကြိုးမီးလျှံတို့မှာ သူ၏ လက်ဖဝါးအတွင်းမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး အသားနုများပေါ်သို့ ကပ်တွယ်သွားကြသည်။ "နတ်ဆိုးအရှင်သခင် တစ်ပါးပဲ… ဒါ့အပြင် အလောင်းမျိုးနွယ်စုဝင်လည်း ဖြစ်နေသေးတယ်"

"အလောင်းမျိုးနွယ်စု နတ်ဆိုးတွေက စားလို့သိပ်မကောင်းပေမဲ့ နတ်ဆိုးအရှင်သခင်ကတော့ နတ်ဆိုးအရှင်သခင်ပါပဲ… ငါ သဘောကျတယ်… သဘောကျတယ်"

မီးလျှံဝိညာဉ်လေး နှစ်ခုမှာ ဝမ်းသာအားရ စကားဆိုလိုက်ကြသည်။

ရှီလွမ်း၏ အလောင်းမှာ သာမန်မျက်စိနှင့် မြင်နိုင်သည့် အရှိန်ဖြင့် စတင် ကျုံ့ဝင်လာတော့၏။ ပုပ်ပွနေသော အသားများမှာ စစ်မှန်သော စွမ်းအင်အဖြစ် လျင်မြန်စွာ ပြောင်းလဲသွားပြီး ရှန်မို၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ စီးဝင်လာသည်။

အချိန်များမှာ တစ်စက္ကန့်ချင်းစီ ကုန်ဆုံးသွားသည်။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် သုံးလ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ပြီ။ ရှန်မိုသည် တရားထိုင်သည့်ပုံစံဖြင့် တင်ပျဉ်ခွေ ထိုင်နေ၏။ သူ့အပေါ်တွင် ဖုန်မှုန့်အလွှာတစ်ခု ဖုံးလွှမ်းနေပြီ ဖြစ်သည်။

သို့သော် သူ၏ အရှိန်အဝါမှာမူ အဆက်မပြတ် မြင့်တက်နေဆဲပင်။ သူ၏ ရှေးဦးဆင်ရတနာ ပုံရိပ်ထက်တွင် ဓမ္မအမှတ်အသား အသစ်တစ်ခုမှာ အခါအားလျော်စွာ ပေါ်ထွက်လာသည်။ ယခုအချိန်တွင် သူသည် ရှီလွမ်း အလောင်း၏ အစိတ်အပိုင်း အတော်များများကို သန့်စင်ပြီးသား ဖြစ်နေပြီ။ ရှေးဦးဆင်ရတနာ ပုံရိပ်၏ ဓမ္မအမှတ်အသားမှာ လေးဆယ်အထိ မြင့်တက်လာခဲ့သည်။ သူ၏ စုစုပေါင်း ဓမ္မအမှတ်အသား အရေအတွက်မှာလည်း ကိုးဆယ့်ကိုးခုသို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

ပုံရိပ်ထက်တွင် လေးဆယ့်နှစ်ခုမြောက် အမှတ်အသား ပေါ်ထွက်လာခါနီးတွင်ပင် ငြိမ်သက်နေသော အလောင်းကြီးထံမှ အသံတစ်ခု ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ငါ... ငါ..."

"ဒါက ဘယ်နေရာလဲ..."

"ငါ့ရဲ့ စွမ်းအားတွေ... တောက်… ကိုးဘုံငရဲ ရေခဲမီးလျှံ… ကိုးကောင်းကင် နတ်ဘုရားမိုးကြိုးမီးလျှံ"

နိုးထလာသော ရှီလွမ်းမှာ အကြီးအကျယ် ဒေါသထွက်နေသည်။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် တစ်ခုလုံးရှိ အသားများကို လူသားကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးက အတော်များများ သန့်စင်ပစ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် ထိုသူက နတ်ဆိုးများကို နှိမ်နင်းရာတွင် အထိရောက်ဆုံးဖြစ်သည့် ထူးဆန်းသော မီးလျှံနှစ်ခုဖြစ်သော ကိုးဘုံငရဲ ရေခဲမီးလျှံနှင့် ကိုးကောင်းကင် နတ်ဘုရားမိုးကြိုးမီးလျှံတို့ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသူ ဖြစ်နေသည်။

"အို… မင်း တကယ်ပဲ နိုးလာတာလား… ခန္ဓာကိုယ်ရဲ့ ကိုယ်တိုင်ကာကွယ်ရေး ယန္တရားကြောင့်လား"

"ဒါပေမဲ့ မင်းနိုးလာတာ နည်းနည်းတော့ နောက်ကျသွားပြီ"

ရှန်မိုမှ အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။