အခန်း (၁၄၄၃-၁၄၄၄)
Vol. 145 Ch. 1443-1444
အခန်း (၁၄၄၃) - ရှေးဟောင်းယုံသရဲလှေ
တိုက်ပွဲက... ဒီလိုမျိုးပဲ ပြီးဆုံးသွားတာလား
ဒါက အဆင့် ၈ မသေမျိုးနှစ်ဦးကြားက တိုက်ပွဲဆိုတာ တကယ်ပဲလား
ဒီစီနီယာအစ်မကြီးက အဆင့် ၈ မသေမျိုးတစ်ဦးကို အပြတ်အသတ် အသာစီးယူပြီး အသက်ကိုပါ နှုတ်ယူပစ်လိုက်တာလား။
“ဒီလိုမျိုး လက်လှုပ်ရှားရတာ မကြာသေးတော့ နည်းနည်းတော့ ပင်ပန်းသားပဲ”
စီနီယာအစ်မကြီးက ရုပ်အလောင်းကို ဖန့်ချန်နှင့် ကြာနီနတ်မိမယ်တို့၏ ခြေရင်းသို့ ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် ပစ်ချလိုက်သည်။
ထိုအဆင့် ၈ မသေမျိုးမှာ သေဆုံးသွားပြီဖြစ်၍ ကိုယ်ပေါ်ရှိ ဖုံးကွယ်ထားသော အကာအကွယ်များ ကွယ်ပျောက်သွားရာ အရပ်ပုပြတ်ပြတ် အဘိုးကြီးတစ်ဦးဖြစ်ကြောင်း မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။
“စီနီယာအစ်မကြီး... သူက တကယ်ပဲ အဆင့် ၈ ရှေးဟောင်းမသေမျိုးလား ”
ကြာနီနတ်မိမယ်က ထူးဆန်းသော မျက်နှာထားဖြင့် မေးလိုက်သည်။
“ဟုတ်တယ်လေ၊ အဆင့် ၈ ရှေးဟောင်းမသေမျိုးပဲ။ ဒါပေမဲ့ သူ့ရဲ့ သက်တမ်းက ကုန်ဆုံးခါနီးနေပြီ၊ မဟုတ်ရင်လည်း သူက ဒီလိုမျိုး အလွယ်တကူ လက်လှုပ်ရှားရဲမှာ မဟုတ်ဘူး”
စီနီယာအစ်မကြီးက အသာအယာ ခေါင်းညိတ်ပြသည်။
“ဒီအဆင့် ၈ မသေမျိုးကိုယ်ထည်ပေါ်မှာ မသေမျိုးမှတ်တမ်း တစ်ခုရှိတယ်၊ ကိုယ်ပေါ်မှာလည်း ဝိညာဉ်ရတနာ တစ်ခုပါနေသေးတယ်၊ ဒီတစ်ခေါက် ရိတ်သိမ်းမှုက မနည်းဘူးလို့ ပြောလို့ရတယ်”
စီနီယာအစ်မကြီးက လက်ကို အသာအယာ ဝေ့ယမ်းလိုက်ရုံဖြင့် ရွှေရောင်အလင်းတန်းတစ်ခုသည် သူမ၏ လက်ဝါးပေါ်သို့ ကျရောက်လာသည်။
၎င်းမှာ အသက်ဝင်လှသော မှိန်ဖျော့ဖျော့ ရွှေရောင်အလင်းလုံးလေးတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ထို့နောက်တွင်မူ ထိုရုပ်အလောင်းအတွင်းမှ နောက်ထပ် အရာတစ်ခု ပျံထွက်လာပြန်သည်။
“ကျုပ်ကို မသတ်ပါနဲ့”
၎င်းမှာ မသေမျိုးလှေ တစ်စင်း ဖြစ်သည်။
သိစိတ်ရှိနေသော မသေမျိုးလှေဖြစ်၍ ၎င်းမှာ သာမန်လှေမဟုတ်ဘဲ ဝိညာဉ်ရတနာ တစ်ခုဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားလှသည်။
ထိုမသေမျိုးလှေမှာ ကလေးငယ်တစ်ဦးကဲ့သို့ အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်တကြား အော်ဟစ်နေရှာသည်။
“ရှေးဟောင်းယုံသရဲလှေ”
စီနီယာအစ်မကြီးက အေးစက်စွာ ပြုံးလိုက်သည်
“ဝိညာဉ်ရတနာစာရင်း မှာ မင်းက အဆင့် ၂၇၃ ချိတ်ထားတာပဲ၊ အခုမှပဲ မင်းကို ကိုယ်တိုင် မြင်ဖူးတော့တယ်”
ဝိညာဉ်ရတနာစာရင်း
ဖန့်ချန်၏ စိတ်ထဲ လှုပ်ခတ်သွားသည်။
သူသည် ဝိညာဉ်ရတနာစာရင်းကို အကြိမ်ကြိမ် မြင်ဖူးသော်လည်း ယခုမှသာ ထိုစာရင်းဝင် ရတနာတစ်ခုကို အပြင်မှာ အစစ်အမှန် မြင်တွေ့ဖူးခြင်း ဖြစ်သည်။
ဓားငယ်လေး နှင့် မှန်လေး တို့သည်ပင် ဝိညာဉ်ရတနာစာရင်းဝင်များ မဟုတ်ကြပေ။
ဝိညာဉ်ရတနာစာရင်းတွင် ရတနာပေါင်း ၃၀၀ ကို မှတ်တမ်းတင်ထားပြီး ၎င်းတို့မှာ လူသားလောက ကိုးနယ်မြေ၏ အဆင့်အမြင့်ဆုံး အရာများ ဖြစ်ကြသည်။
ထို ရှေးဟောင်းယုံသရဲလှေ က အဆင့် ၂၇၃ တွင် ရှိနေခြင်းမှာ မသေးလှသော စွမ်းအားပင် ဖြစ်သည်။
“ဒီလမ်းကြောင်းက ယင်လမ်း မဟုတ်လား ရှေးဟောင်းယုံသရဲလှေ ဟာ ဟင်းလင်ပြင်ထဲမှာ ယင်လမ်းကြောင်းကို သွားနိုင်တယ်လို့ နာမည်ကြီးတယ်၊ တကယ်ကို မဆိုးဘူးပဲ။ အကြီးအကဲတွေ အများကြီး စောင့်ကြည့်နေတဲ့ ကြားထဲကတောင် ဒီနဂါးနက်လှေကို မသိမသာ ဆွဲခေါ်လာနိုင်တယ်ပေါ့”
စီနီယာအစ်မကြီးက အေးစက်စွာ ပြုံးရင်း ဆက်ပြောသည်။
“မသေချင်ရင်တော့ လွယ်ပါတယ်၊ မင်းရဲ့ အရှင်သခင်ဟောင်းရဲ့ နောက်ကြောင်းကို ပြောပြစမ်း။ မင်းပြောတာ အမှန်ဆိုရင်တော့ နောင်မှာ မင်းက ကျွယ်မင်နန်းတော်ရဲ့ ဝိညာဉ်ရတနာ ဖြစ်လာလိမ့်မယ်။ တကယ်လို့ မင်းလိမ်တာဆိုရင်တော့ ဒီလောကမှာ ဝိညာဉ်ရတနာ တစ်ခု လျော့သွားတာကို ငါက ဂရုမစိုက်ဘူး၊ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် စာရင်းထဲဝင်ချင်တဲ့ တခြားရတနာတွေလည်း အများကြီး ရှိနေတာပဲ”
ဒါက ဝိညာဉ်ရတနာတစ်ခုကို ခြိမ်းခြောက်နေတာလား
ဖန့်ချန်နှင့် ကြာနီနတ်မိမယ်တို့ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်လိုက်ကြသည်။
“ပြောပါ့မယ်... ပြောပါ့မယ်”
ရှေးဟောင်းယုံသရဲလှေ က ချက်ချင်းပင် တရစပ် ပြောတော့သည်။
“ကျုပ်ရဲ့ အရှင်သခင်ဟောင်းက မသေမျိုးလောကငယ် က လာတာပါ၊ အဆင့် ၈ စစ်မှန်တဲ့ မသေမျိုး ဖြစ်တဲ့ မုန့်မိသားစု ဘိုးဘေး မုန့်ထျန်းရှု ပါ”
“မသေမျိုးလောကငယ်က မုန့်မိသားစုလား ငါကတော့ သူ သေသွားပြီ ထင်နေတာ၊ အသက်ရှင်နေတုန်းပဲကိုး။ စစ်မှန်တဲ့ မသေမျိုးတွေရဲ့ သက်တမ်းက ငါတို့ထက် ပိုရှည်တာလား ”
စီနီယာအစ်မကြီးက အေးစက်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။
ဖန့်ချန်နှင့် ကြာနီနတ်မိမယ်တို့၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ သူမက ရှင်းပြသည်။
“ဒီ မုန့်ထျန်းရှု သာ အစစ်အမှန်ဆိုရင် သူဟာ ဒီလောကမှာ အနည်းဆုံး နှစ်ပေါင်း တစ်သောင်းရှစ်ထောင်ကျော် အသက်ရှင်နေခဲ့ပြီ။ ငါ ကျင့်ကြံခြင်းလောကထဲ စဝင်ကတည်းက သူ့နာမည်ကို ကြားဖူးခဲ့တာ”
“နှစ်ပေါင်း တစ်သောင်းရှစ်ထောင်ကျော်...”
ဖန့်ချန် ရင်ထဲမှာ မချိတင်ကဲ ဖြစ်သွားသည်။
သူ ကျင့်ကြံခဲ့သည့် ကာလမှာ တာအိုသုံးထောင်နယ်မြေ ထဲက အချိန်များ အပါအဝင်မှ နှစ်ပေါင်း တစ်ထောင်ကျော်သာ ရှိသေးသည်။
ထိုမျှနှင့်ပင် နှစ်တွေကြာလာသည်နှင့်အမျှ သူ၏ စိတ်နေစိတ်ထားမှာ တဖြည်းဖြည်း ရင့်ကျက် တည်ငြိမ်လာပြီး ပို၍ နက်ရှိုင်းလာသည်ဟု ခံစားရသည်။
အကယ်၍ လူသားလောက မသေမျိုးစိတ် ရဲ့ သက်ရောက်မှုသာ မရှိလျှင် သူ၏ စိတ်မှာ လောကအပေါ် အလွန်အမင်း အေးစက်နေလောက်ပြီ ဖြစ်သည်။
နှစ်ပေါင်း တစ်သောင်းရှစ်ထောင် ဆိုသည်မှာ တကယ်ပင် မယုံနိုင်လောက်အောင် ရှည်လျားလှသော အချိန်ကာလ ဖြစ်ပေသည်။
“ပြောစမ်း... မသေမျိုးလောကငယ်က ဘာလို့ ငါ့ကို လုပ်ကြံရတာလဲ၊ ပြီးတော့ နှစ်ပေါင်းများစွာတောင် ဘာလို့ အစီအစဉ်ဆွဲခဲ့ရတာလဲ”
စီနီယာအစ်မကြီးက ရှေးဟောင်းယုံသရဲလှေ ကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။
“ရုလိုင်ဘုရားကျောင်းက ဗုဒ္ဓသားတော် ရှောက်ကွမ်းယင်း ကြောင့်ပါ။ သူကပဲ ကျုပ်ရဲ့ အရှင်သခင်ဟောင်းကို အကူအညီတောင်းခဲ့တာ၊ ကျန်တဲ့သူတွေကို ခေါ်လာတာလည်း သူပဲ။ ဘာရည်ရွယ်ချက်လဲ ဆိုတာတော့ အရှင်သခင်ဟောင်းလည်း မသိဘူး”
ဟု ရှေးဟောင်းယုံသရဲလှေ က စူးစူးဝါးဝါး အသံဖြင့် ပြောသည်။
“ရုလိုင်ဘုရားကျောင်းက ရှောက်ကွမ်းယင်း ဟဲဟဲ...”
စီနီယာအစ်မကြီး၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသော်လည်း သူမ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် အေးစက်သော အငွေ့အသက်များ ဖြတ်ပြေးသွားသည်။
ကြာနီနတ်မိမယ်က တိုးတိုးလေး မေးသည်။
“စီနီယာအစ်မကြီး... ရုလိုင်ဘုရားကျောင်းက ငါတို့ ကျွယ်မင်နန်းတော်နဲ့ စစ်ခင်းချင်နေတာလား ”
“အဲဒီလောက်အထိတော့ မဟုတ်ပါဘူး၊ လူတိုင်းက အမာခံတပည့်တစ်ယောက်ချင်းစီကို အမြတ်တနိုး တန်ဖိုးထားကြတာ၊ ဘယ်သူက အလွယ်တကူ စစ်ခင်းမလဲ။ ဒါက ငါနဲ့ ရှောက်ကွမ်းယင်းကြားက ပုဂ္ဂိုလ်ရေး ရန်ငြိုးပဲ။ ဘယ်သူက နောက်ကွယ်မှာ အစီအစဉ်ဆွဲနေလဲ သိရပြီဆိုတော့လည်း ကိစ္စက ရှင်းသွားပြီပေါ့”
စီနီယာအစ်မကြီးက ပြောပြီးနောက် ရှေးဟောင်းယုံသရဲလှေ ကို ကြည့်လိုက်သည်။
“ငါ့ကို လုပ်ကြံတာက ရုလိုင်ဘုရားကျောင်းက ရှောက်ကွမ်းယင်း မဟုတ်ဘူး ချန်ဖုဟိုင် ပဲ။ နားလည်လား ”
“နား... နားလည်ပါပြီ”
ရှေးဟောင်းယုံသရဲလှေက အလျင်အမြန်ပင် ပြန်ဖြေသည်။
“ခင်ဗျားကို လုပ်ကြံတာက ချန်ဖုဟိုင်ပါ ”
“ချန်ဖုဟိုင် ဒုတိယစီနီယာအစ်ကိုလား”
ကြာနီနတ်မိမယ် မှင်သက်သွားသည်။
“နံပါတ် ၂ က အေးအေးဆေးဆေး ရှိလှတယ် ထင်ရပေမဲ့ ငါ့ရဲ့ ဒီနေရာကို သူ မက်မောနေတာ ကြာလှပြီ။ ဒီကိစ္စမှာ သူလည်း ပတ်သက်နေလိမ့်မယ်လို့ ငါထင်တယ်။ တကယ်လို့ မပတ်သက်နေရင်တောင် ငါက ပတ်သက်တယ်လို့ ပြောရင် ပတ်သက်တာပဲ”
စီနီယာအစ်မကြီးက ခပ်ပြုံးပြုံးပင် ဆိုသည်။
“ဒီအစ်မကြီးကတော့ တကယ်ကို အာဏာရှိလှပါပေတယ်”
ဖန့်ချန် ရင်ထဲမှာ အံ့သြမိသည်။
စီနီယာအစ်မကြီးက ထိုကိစ္စကို အခွင့်ကောင်းယူပြီး ကျွယ်မင်နန်းတော်၏ ဒုတိယစီနီယာအစ်ကိုကိုပါ တစ်ခါတည်း နှိမ်နင်းပစ်ရန် ကြိုးစားလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်ထားခဲ့ပေ။
“ဒါပေမဲ့ အထောက်အထား ခိုင်ခိုင်လုံလုံ မရှိရင်...”
ကြာနီနတ်မိမယ်က စကားကို အဆုံးမသတ်ဘဲ ချီတုံချတုံ ဖြစ်နေသည်။
“အထောက်အထားက သိပ်မလိုပါဘူး၊ ရှေးဟောင်းယုံသရဲလှေ ရဲ့ သက်သေထွက်ဆိုချက် တစ်ခုတည်းနဲ့တင် ချန်ဖုဟိုင်ကို ကျွယ်မင်ယင်လောကမှာ အနှစ် ၈၀ ကနေ ၁၀၀ လောက်အထိ တာဝန်သွားထမ်းခိုင်းဖို့ လုံလောက်နေပြီ”
စီနီယာအစ်မကြီးက ရယ်မောလိုက်သည်။
“အဆင့် ၈ မသေမျိုး ဖြစ်ဖို့ လမ်းစကို အသည်းအသန် ရှာနေတဲ့ သူ့အတွက်တော့ ဒါဟာ အချုပ်ခန်းထဲ ထည့်လိုက်သလိုပဲပေါ့”
သူမက ခေတ္တရပ်ကာ
“ဒီကိစ္စက ဒီမှာတင် အဆုံးသတ်ပြီ။ နောက်ကွယ်က ကိစ္စတွေကို ငါကိုယ်တိုင်ပဲ ဖြေရှင်းမယ်၊ မင်းတို့ နှစ်ယောက်နဲ့ ဘာမှ မသက်ဆိုင်တော့ဘူး”
စကားဆုံးသည်နှင့် စီနီယာအစ်မကြီးက ရှေးဟောင်းယုံသရဲလှေ ကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။
“ငါတို့ကို ယင်လမ်းကြောင်းထဲကနေ အခုချက်ချင်း ခေါ်မထုတ်သွားသေးဘူးလား ”
“ဟုတ်ကဲ့... ဟုတ်ကဲ့ပါ...”
ရှေးဟောင်းယုံသရဲလှေထံမှ ယင်လောက၏ မြူထုနှင့် ဆင်တူသော မြူဖြူများ ဝေဝါးစွာ ထွက်ပေါ်လာသည်။
ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် နဂါးနက်လှေသည် မူလလမ်းကြောင်းပေါ်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားပြီး လူပုံရိပ်အချို့သည်လည်း နဂါးနက်လှေပေါ်သို့ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ရောက်ရှိလာကြသည်။
ဦးဆောင်လာသူမှာ အကြီးအကဲချန် ပင် ဖြစ်သည်။
“ရှေးဟောင်းယုံသရဲလှေ နဂါးနက်လှေ ဘာလို့ ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားရတာလဲလို့ ငါ စဉ်းစားနေတာ။ ဒါပေမဲ့ ငါ့မျက်စိရှေ့တင် ရှေးဟောင်းယုံသရဲလှေ ကို သုံးပြီး ကလိမ်ကကျစ် လုပ်ရဲတဲ့သူကတော့ သာမန်လူ မဟုတ်မှာ အသေအချာပဲ”
အကြီးအကဲချန်က ရှေးဟောင်းယုံသရဲလှေ ကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ မုန့်ထျန်းရှု၏ ရုပ်အလောင်းထံသို့ အကြည့်ကို ပို့လိုက်သည်။
“ဒါက မသေမျိုးလောကငယ်က မုန့်ထျန်းရှုပဲ၊ သူ ဖြစ်နေလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားမိဘူး”
အကြီးအကဲကျန်းက ရှေ့သို့တိုးကာ စစ်ဆေးကြည့်ပြီး ပြုံးလိုက်သည်။
“မသေမျိုးလောကငယ်ကတော့ အေးချမ်းနေတာ ကြာသွားပုံရတယ်၊ မသေမျိုးလှေအစီရင်ရဲ့ အရသာကို မမြည်းစမ်းဖူးတာလည်း ကြာသွားပြီ ထင်ပါရဲ့”
“ပြောစမ်း... ဘယ်သူက နောက်ကွယ်ကနေ ကြိုးကိုင်နေတာလဲ”
စီနီယာအစ်မကြီးက ရှေးဟောင်းယုံသရဲလှေ ကို မေးလိုက်သည်။
“ချန်ဖုဟိုင်ပါ ”
ရှေးဟောင်းယုဲသရဲသင်္ဘောက စူးစူးဝါးဝါး အော်ပြောလိုက်သည်။
“ချန်ဖုဟိုင် ”
အကြီးအကဲချန်တို့ အဖွဲ့မှာ မှင်သက်သွားကြပြီး တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်လိုက်ကြရာ စိတ်ထဲတွင် တစ်စုံတစ်ခုကို နားလည်သွားကြပုံရသည်။
“ဒီကိစ္စကို အကြီးအကဲများကောင်စီက အသေအချာ စစ်ဆေးသွားမှာပါ။ အဖြေမထွက်ခင်အထိတော့ နံပါတ် ၂ ကို ကျွယ်မင်ယင်လောကမှာ တာဝန်သွားထမ်းခိုင်းထားမယ်၊ စိတ်ဝိညာဥ်နယ်မြေ ထဲမှာ လောလောဆယ် လှုပ်ရှားခွင့် ပေးမှာ မဟုတ်ဘူး”
ဟု အကြီးအကဲချန်က ဆိုသည်။
“ဒါဆိုရင်တော့ ကောင်းတာပေါ့၊ သံသယဖြစ်စရာကောင်းတဲ့ ဘယ်သူ့ကိုမှ လွတ်ငြိမ်းခွင့် မပေးသင့်ဘူး”
စီနီယာအစ်မကြီးက ပြုံးလျက် ခေါင်းညိတ်သည်။
“ဒီပစ္စည်းကတော့ ထူးခြားတယ်၊ အကြီးအကဲများကောင်စီကို အပ်နှံပြီး ကိုင်တွယ်ခိုင်းရမယ်။ ကောင်စီက မင်းတို့ကို ထိုက်တန်တဲ့ ဂုဏ်ထူးရမှတ် တွေ ပြန်ပေးပါလိမ့်မယ်”
အကြီးအကဲချန်က ရှေးဟောင်းယုံသရဲလှေ ကို ကြည့်ကာ ပြောသည်။
“ယူသွားလိုက်ပါ၊ မသေမျိုးလှေအစီရင်ကို အသုံးမပြုနိုင်တဲ့ မသေမျိုးလှေဆိုတာ သိစိတ်ရှိရင်တောင် ငါ့အတွက်တော့ ဘာမှ အသုံးမဝင်ဘူး”
စီနီယာအစ်မကြီးက ခပ်ပြုံးပြုံး ပြောလိုက်ပြီး
“ဒါနဲ့... ဒီတစ်ခေါက် ဖန့်မောင်လေးက ငါ့ကို အများကြီး ကူညီပေးခဲ့တာ၊ သူ့ကို ဂုဏ်ထူးရမှတ် အချို့ ပေးသင့်တယ်နော်။ ဒီလိုလုပ်ပါလား... ငါက ကိုယ်ပိုင် ၃,၀၀၀ ပေးမယ်၊ ကျွယ်မင်နန်းတော်က နောက်ထပ် ၂,၀၀၀ ထပ်ပေးရင်ရော ဘယ်လိုလဲ ”
ဒါဆိုလျှင် ဂုဏ်ထူးရမှတ် စုစုပေါင်း ၅,၀၀၀ တိတိ ဖြစ်သွားပြီ ဖြစ်သည်။
၎င်းမှာ အမာခံတပည့် စစ်ဆေးမှု အတွက် လျှောက်ထားရန် လုံလောက်သော ပမာဏပင် မဟုတ်ပါလား
စီနီယာအစ်မကြီးက သူမ၏ မျိုးဆက်သစ်ကို တမင် မြှောက်စားပေးလိုက်ခြင်းပင်။
အကြီးအကဲများမှာလည်း ဝါရင့်ပညာရှင်များ ဖြစ်ကြသဖြင့် ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် သဘောတူလိုက်ကြတော့သည်။
အပြင်လူများအမြင်တွင် အလွန်ပင် ရရှိရန် ခဲယဉ်းလှသော အခွင့်အရေးကို စီနီယာအစ်မကြီးက စကားအနည်းငယ် ပြောရုံမျှဖြင့် ဖန့်ချန်၏ လက်ထဲသို့ အရောက် ဆွဲထည့်ပေးလိုက်လေပြီ။
အခန်း (၁၄၄၄) - လက်ဖက်ရည်ပွဲတော်
ကျွယ်မင်ကြယ်ပေါ်ရှိ ဂုဏ်ထူးရမှတ်နန်းဆောင်အတွင်း၌ ဖန့်ချန်သည် ဂုဏ်ထူးရမှတ် ၅,၀၀၀ ကို ထုတ်ယူရရှိခဲ့သည်။
၎င်းအနက် ၃,၀၀၀ မှာ စီနီယာအစ်မကြီးက ပေးအပ်ခြင်းဖြစ်ပြီး ကျန် ၂,၀၀၀ မှာ ကျွယ်မင်နန်းတော်က ချီးမြှင့်ခြင်းဖြစ်သည်။
ယခုတစ်ကြိမ်တွင် အကြီးအကဲများကောင်စီက ထိုမျှများပြားသော ဂုဏ်ထူးရမှတ်ကို အလွယ်တကူ သဘောတူခွင့်ပြုပေးလိုက်ခြင်းမှာ စီနီယာအစ်မကြီးနှင့် ပတ်သက်နေသလို၊ ကျွယ်မင်နန်းတော်၏ ရိတ်သိမ်းရရှိမှုနှင့်လည်း သက်ဆိုင်ပေလိမ့်မည်။
ရှေးဟောင်းမသေမျိုးစာရင်းဝင်ခွင့် တစ်စောင်။
ဝိညာဉ်ရတနာစာရင်းတွင် အဆင့် ၂၇၃ ချိတ်ထားသည့် ရှေးဟောင်းယုံသရဲလှေ တစ်စင်း။
ထိုပစ္စည်းနှစ်မျိုးစလုံး၏ တန်ဖိုးမှာ ဂုဏ်ထူးရမှတ် ၂,၀၀၀ ထက် များစွာသာလွန်နေပေသည်။
"ဖန့်မိတ်ဆွေ..."
ရှေ့နားမှ လူပုံရိပ်အချို့ လျှောက်လာကြရာ ဦးဆောင်လာသူမှာ ယုထျန်းကော် ဖြစ်ပြီး သူနှင့်အတူ ကြေးညိုရောင်ကျောက်စိမ်းပြားများ ခါးတွင်ချိတ်ဆွဲထားသည့် အပြင်စည်းကျင့်ကြံသူ အချို့လည်း ပါလာကြသည်။
"ယုမိတ်ဆွေ... ခင်ဗျားလည်း ကျွယ်မင်ကြယ်ကို ရောက်နေတာလား ဂုဏ်ယူပါတယ်ဗျာ"
ဖန့်ချန်က ပြုံးလျက် လက်အုပ်ချီ နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။
အပြင်စည်းကျင့်ကြံသူများအတွက်မူ ကျွယ်မင်ကြယ်သို့ လာရောက်ခွင့်ရခြင်းမှာ အာဏာဗဟိုချက်သို့ ဝင်ရောက်နိုင်ခြင်းနှင့် တူညီပေသည်။
ထိုနေရာတွင် အခွင့်အလမ်းများစွာ ရှိနေပြီး အမာခံတပည့် ဖြစ်မလာလျှင်ပင် နောင်တစ်ချိန်တွင် အဆင့် ၂ သို့မဟုတ် အဆင့် ၃ မသေမျိုးအဖြစ် ရာထူးတိုးရန် အခွင့်အရေး အလွန်ကောင်းမွန်လှသည်။
ယုထျန်းကော်သည် ဖန့်မောင်ချန်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် အလွန်ဝမ်းသာသွားသည်။
ဘေးမှ လူအချို့မှာလည်း ဖန့်မောင်ချန်နှင့် ခင်မင်ရင်းနှီးမှု ရှိကြသူများ ဖြစ်ကြရာ ဟင်းလင်ပြင်ထဲတွင် နှစ်ပေါင်းများစွာ အတူတကွ ခရီးသွားခဲ့ဖူးသူများ ဖြစ်ကြပေသည်။
စကားစမြည်ပြောရင်းမှ ယုထျန်းကော်မှာ အမာခံတပည့်တစ်ဦး၏ မျက်စိကျခြင်းကို ခံခဲ့ရကြောင်း သိလိုက်ရသည်။
ဘေးမှ လူများမှာလည်း ထိုနည်းတူပင် ဖြစ်ကြပြီး ယခုအခါ ထိုအမာခံတပည့်၏ နယ်မြေစူးစမ်းရေးအဖွဲ့ဝင်များ ဖြစ်နေကြပြီ ဖြစ်သည်။
"သတ်ဖြတ်သူကျား စူးစမ်းရေးအဖွဲ့လား အရင်က ကြားဖူးသလိုပဲ၊ အဲဒီအမာခံတပည့်က အဆင့် ၃ မသေမျိုးလား ဝါရင့်ပညာရှင်တစ်ယောက်ပဲ"
ဖန့်မောင်ချန်က ပြုံး၍ ဆိုသည်။
"ဟုန်အမာခံတပည့်ရဲ့ စူးစမ်းရေးအဖွဲ့ကကော ဖွဲ့စည်းပြီးပြီလား ဘာအမည်ပေးထားလဲ နောက်ပိုင်း ဟင်းလင်ပြင်ထဲမှာ တွေ့ရင် နှုတ်ဆက်လို့ရအောင်လို့ပါ"
ယုထျန်းကော်က မေးသည်။
သူ့ဘေးမှ လူများ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် အားကျရိပ်များ ပေါ်လာကြသည်။
ထို ဟုန် အမာခံတပည့်မှာ မည်သူဖြစ်ကြောင်း သူတို့ သိကြသော်လည်း သူမသည် ပထမဆုံးအကြိမ် စူးစမ်းရေးထွက်ရုံမျှဖြင့် ဝူရှန့်ငရဲ တွင် ကောင်းကင်ဘုံကပေးသော အခွင့်အရေးကြီးကို ရရှိကာ အမာခံတပည့်ရာထူးကို တန်းတက်သွားလိမ့်မည်ဟု မည်သူမျှ မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။
"ဟုန်အမာခံတပည့်ရဲ့ စူးစမ်းရေးအဖွဲ့က အပြည့်အစုံ မဖွဲ့ရသေးဘူး၊ နာမည်လည်း အတည်မပြုရသေးဘူး။ ဒါပေမဲ့ ကိုးနယ်မြေ စူးစမ်းရေးအဖွဲ့ ဆိုတဲ့ နာမည်ကိုပဲ ဆက်သုံးဖို့ များပါတယ်"
ဖန့်မောင်လေးက ပြန်ဖြေသည်။
"ကိုးနယ်မြေ... ကောင်းတာပေါ့၊ နာမည်ကြားရုံနဲ့တင် ရည်မှန်းချက်ကို သိနိုင်တယ်"
ယုထျန်းကော်က ဆက်ပြောသည်
"ငါတို့ ကျွယ်မင်ကြယ်မှာ မိတ်ဆွေအချို့နဲ့ သိကျွမ်းခဲ့တယ်။ နောင်မှာ ကျွယ်မင်ယင်လောကမှာ တာဝန်ကျရင်ဖြစ်ဖြစ်၊ တစ်ခါတလေ ယင်မိစ္ဆာတွေကို သွားရောက်နှိမ်နင်းရရင်ဖြစ်ဖြစ် မိတ်ဆွေများလေ လမ်းစများလေပဲ မဟုတ်လား။ အခု လက်ရှိမှာ လက်ဖက်ရည်ပွဲတော်တစ်ခု ရှိနေတယ်၊ ဖန့်မိတ်ဆွေလည်း ငါတို့နဲ့အတူ လိုက်ကြည့်ပါလား"
"ကြားရသလောက်တော့ အဲဒီပွဲကို ကျင်းပတဲ့ ကျင့်ကြံသူက ဒီနေရာမှာ ကျင့်ကြံနေတာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ရှိပြီဆိုတော့ ဒီအကြောင်းတွေကို အများကြီး သိထားတယ်တဲ့"
"ရွှေရောင်တံဆိပ်ပြား ရထားတဲ့ စီနီယာအချို့လည်း ပါတယ်လို့ ကြားတယ်၊ သူတို့က အမာခံတပည့်တွေ မဟုတ်ကြပေမဲ့ သိတဲ့သူတွေ များတယ်လေ။ သူတို့နဲ့ သိကျွမ်းထားရင် ငါတို့ရဲ့ နောက်ပိုင်းလမ်းခရီးအတွက် အထောက်အကူ ဖြစ်စေမှာပါ"
တစ်ဦးက ဝင်၍ ထောက်ခံစကား ဆိုသည်။
ယုထျန်းကော်၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် မျှော်လင့်ချက်ရိပ်များ ရှိနေသည်ကို ဖန့်ချန် မြင်လိုက်ရသည်။
သူကိုယ်တိုင်လည်း စီနီယာအစ်မကြီးထံမှ အကြောင်းကြားစာကို စောင့်ဆိုင်းနေရသဖြင့် အားလပ်နေသောကြောင့် သူတို့နှင့်အတူ လိုက်သွားရန် သဘောတူလိုက်သည်။
သူသည် စီနီယာအစ်မကြီးနှင့် ပြောဆိုထားပြီး ဖြစ်သည်။
ဂုဏ်ထူးရမှတ်များကို ထုတ်ယူပြီးပါက အမာခံတပည့် စစ်ဆေးမှုအတွက် လျှောက်ထားမည် ဖြစ်သည်။
သို့သော် ထိိုကိစ္စမှာ ပြင်ဆင်ရန် အချိန်အနည်းငယ် လိုအပ်ပေသည်။
မကြာမီတွင် အားလုံးမှာ ဝိညာဉ်စွမ်းအား ကြွယ်ဝလှသော မသေမျိုးတောင်တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။
လမ်းတစ်လျှောက်တွင်လည်း ဖိတ်ကြားချက်အရ လာရောက်ကြသော ကျင့်ကြံသူများစွာကို တွေ့ရသည်။
သူတို့၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်မှာ အခြေခံအားဖြင့် ဘေးဒုက္ခဖြတ်ကျော်ခြင်းအဆင့် အထက်တွင် ရှိကြသည်။
မသေမျိုးအဖြစ် တက်လှမ်းပြီးသူများ ( ပါသလို၊ အဆင့် ၁ မသေမျိုးများ၊ အဆင့် ၂ နှင့် အဆင့် ၃ မသေမျိုးအချို့ကိုလည်း တွေ့ရသည်။
မသေမျိုးတောင်ထဲသို့ ဝင်လိုက်သည်နှင့် အလွန်စည်ကားလှသော လက်ဖက်ရည်ပွဲတော်ကို မြင်လိုက်ရသည်။
ကျင့်ကြံသူ အမြောက်အမြားသည် ဟိုဟိုဒီဒီ သွားလာနေကြပြီး ရင်းနှီးသူများနှင့် စကားပြောဆိုနေကြသလို၊ စားပွဲပေါ်ရှိ မသေမျိုးသစ်သီးများကိုလည်း မြည်းစမ်းနေကြသည်။
ယုထျန်းကော်က ပတ်ဝန်းကျင်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရာ မသေမျိုးအဆင့်သို့ တက်လှမ်းခါစ ကျင့်ကြံသူတစ်စုကို တွေ့သဖြင့် ပြုံးရွှင်စွာဖြင့် သွားရောက်နှုတ်ဆက်လေသည်။
သူသည် ထိုအထဲမှ တစ်ဦးနှင့် အတော်လေး ရင်းနှီးပုံရပြီး အားတက်သရော စကားပြောနေကြသည်။
"ဟွမ်မိတ်ဆွေ... ကျုပ် မိတ်ဆက်ပေးပါရစေ၊ ဒီပုဂ္ဂိုလ်ကတော့ ဖန့်ချန် ပါ။ ခင်ဗျား ကြားဖူးမှာပါနော်"
ယုထျန်းကော်က ပြုံး၍ မိတ်ဆက်ပေးသည်။
ဖန့်ချန်
ကျင့်ကြံသူတစ်စုမှာ ခေတ္တမျှ စဉ်းစားလိုက်ကြရာ ဤအမည်မှာ အလွန်ရင်းနှီးနေသည်ဟု ခံစားရသည်။
ခဏအကြာတွင်မူ အကြောင်းရင်းကို သတိရသွားကြသည်။
ဝူရှန့်ငရဲတွင် စူးစမ်းရေးအဖွဲ့ဝင်အားလုံး အမာခံတပည့်ရာထူးသို့ တန်းတက်သွားသည့် ကိစ္စက လူများစွာကို စိတ်လှုပ်ရှားသွားစေခဲ့ဖူးသည်။
ထို့အပြင် ထိုစူးစမ်းရေးအဖွဲ့ခေါင်းဆောင်မှာ ဝူရှန့်ငရဲတွင် နတ်ဆေးပင်များစွာကို ရှာတွေ့ခဲ့ပြီး မသေမျိုးကျောက်တုံးများနှင့် ဂုဏ်ထူးရမှတ်များစွာ လဲလှယ်ခဲ့ခြင်းကလည်း လူများစွာကို မနာလိုဖြစ်စေခဲ့သည်။
ထိုစူးစမ်းရေးအဖွဲ့မှာ ကံကောင်းလွန်းလှသည်ဟုသာ လူတိုင်းက မှတ်ချက်ပြုကြသည်။
"ဪ... ဖန့်မိတ်ဆွေကိုး၊ နာမည်ကြားနေရတာ ကြာပါပြီ၊ အခုမှပဲ တွေ့ဖူးတော့တယ်"
ဟွမ်ဆန်းကျင်းက အားတက်သရော ကြိုဆိုသည်။
ကျန်သူများကလည်း ထိုနည်းတူပင်။
ဖန့်ချန်၏ ကြွယ်ဝမှုမှာ သူတို့ထက် များစွာသာလွန်နေမှန်း သိလိုက်ရပြီးနောက် သူတို့သည် တန်းတူရည်တူ သဘောထားမျိုးဖြင့် မဆက်ဆံရဲတော့ပေ။
တစ်ဖက်လူက အနည်းငယ်မျှ လက်တို့လိုက်ရုံဖြင့် သူတို့အတွက် စိတ်ကူးမယဉ်ရဲသော ပမာဏကို ရရှိနိုင်သည် မဟုတ်ပါလား။
စကားအနည်းငယ် ပြောပြီးနောက် ဟွမ်ဆန်းကျင်းက ရုတ်တရက် စပ်စုချင်စိတ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။
"ဖန့်မိတ်ဆွေ... ဒီတစ်ခေါက်ရော နတ်ဆေးပင်တွေ လဲလှယ်ခဲ့သေးလား "
"ဟုတ်သားပဲ..."
ယုထျန်းကော်တို့လည်း စိတ်လှုပ်ရှားသွားကြသည်။
သူတို့ ထိုနေရာသို့ ရောက်စကပင် ဖန့်ချန်၏ သတင်းကို ကြားခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။
ထိုမျှများပြားသော မသေမျိုးကျောက်တုံးများနှင့် ဂုဏ်ထူးရမှတ်များအရ နတ်ဆေးပင်ကို လဲလှယ်ပြီးလောက်ပြီဟု ယူဆရသည်။
"နတ်ဆေးပင် လဲပြီးပါပြီ၊ လူသားမသေမျိုးလမ်းစဉ် ကို ရွေးချယ်လိုက်ပါတယ်"
ဖန့်ချန်က ပြုံးလျက် ဆိုသည်။
"ဖန့်မိတ်ဆွေက အဆင့် ၁ မသေမျိုးအဖြစ် တက်လှမ်းသွားပြီပေါ့ ဂုဏ်ယူပါတယ်ဗျာ"
ယုထျန်းကော်၏ မျက်နှာတွင် အံ့သြရိပ်များ ပေါ်လာသော်လည်း မျက်ဝန်းနက်ရှိုင်းသော နေရာတွင် အားငယ်စိတ် အနည်းငယ် ဖြတ်ပြေးသွားသည်။
ယခင်က သူ၏ ကျင့်ကြံမှုမှာ ဖန့်ချန်နှင့် မရှေးမနှောင်းပင် ဖြစ်ပြီး ဖန့်ချန်ထက်ပင် အနည်းငယ် မြင့်နေခဲ့သေးသည်။
သို့သော် ယခုအခါတွင်မူ သူသည် ဘေးဒုက္ခဖြတ်ကျော်ခြင်းအဆင့်မှာပင် ရှိနေသေးသော်လည်း တစ်ဖက်လူမှာ အဆင့် ၁ မသေမျိုး ဖြစ်သွားလေပြီ။
ထိုခြေလှမ်းတစ်လှမ်းမှာ အားလုံးကို အဝေးကြီးသို့ ချန်ထားခဲ့လေပြီ။
ဟွမ်ဆန်းကျင်းတို့၏ အမူအရာမှာလည်း ပို၍ ရိုသေကိုင်းညွတ်သွားကြသည်။
သို့သော် လူသားမသေမျိုးလမ်းစဉ်ဟု ကြားလိုက်ရသောအခါ စကားစကို ရပ်သွားကြပြန်သည်။
အကြောင်းမှာ ကျွယ်မင်နန်းတော်တွင် ရှိသမျှသော မသေမျိုးလမ်းစဉ်များစွာအနက် လူသားမသေမျိုးလမ်းစဉ်မှာ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအား အနည်းဆုံးနှင့် ကာကွယ်ရေးစွမ်းအား အနိမ့်ဆုံးဟု ယူဆရသောကြောင့်ပင်။
တစ်ခုတည်းသော အားသာချက်မှာ ၎င်း၏ နတ်ဆေးပင်ကို ရရှိရန် လွယ်ကူခြင်းသာ ဖြစ်သည်။
သို့သော် သူတို့သည် ထိုသံသယကို အပြင်သို့ ထုတ်မပြောကြပေ။
အကြောင်းမဲ့ လူတစ်ဦးကို သွားရောက် စိတ်အနှောင့်အယှက် မဖြစ်စေလိုကြသဖြင့်။
သူတို့တစ်စုမှာ လူစုငယ်လေးတစ်ခုအဖြစ် ဖွဲ့လိုက်ကြပြီး ထိုပွဲတော်တွင် ကျင့်ကြံခြင်းဆိုင်ရာ အမြင်များ၊ ကျွယ်မင်ကြယ်ပေါ်ရှိ စိတ်ဝင်စားဖွယ်ရာများကို ပြောဆိုနေကြသည်။
ဟွမ်ဆန်းကျင်းက ကျွယ်မင်ယင်လောက၏ အခြေအနေအချို့ကိုလည်း ရံဖန်ရံခါ ထည့်သွင်းပြောဆိုတတ်သည်။
သူသည် ကျွယ်မင်ယင်လောကတွင် နှစ်ပေါင်း ရာနှင့်ချီ၍ နေထိုင်ခဲ့ဖူးသဖြင့် အတော်လေး သိရှိထားပုံရသည်။
စကားပြောနေရင်းမှ ဖန့်ချန်သည် အဆင့် ၃ မသေမျိုး တစ်စု ဖြတ်သွားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။
ကျိထျန်းကျွင်းသည်လည်း ထိုအထဲတွင် ပါဝင်ပြီး လူများနှင့် ပြုံးရွှင်စွာ စကားပြောနေသည်။
တစ်စုံတစ်ယောက်က စိုက်ကြည့်နေသည်ကို သတိပြုမိသဖြင့် သူသည် ဖန့်ချန်တို့ဘက်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သော်လည်း မျိုးဆက်သစ် လူငယ်တစ်စုသာ ဖြစ်သဖြင့် သိပ်ပြီး အရေးတယူ မလုပ်ဘဲ အကြည့်လွှဲသွားသည်။
"ကျန်းချန်မိတ်ဆွေ လာပြီ တို့တွေ မြန်မြန်သွားကြိုရအောင်"
ဟု တစ်ဦးက အော်လိုက်သည်။
ချက်ချင်းပင် ပွဲတော်တွင် ရောက်ရှိနေသူ အမြောက်အမြားမှာ ကျန်းချန်ကို ကြိုဆိုရန် သွားကြတော့သည်။
ထိုသူမှာ အဆင့် ၄ မသေမျိုး ဖြစ်ရုံသာမက အကြီးအကဲများကောင်စီမှ အကြီးအကဲတစ်ဦးနှင့်လည်း အမျိုးတော်စပ်သူ ဖြစ်သည်ဟု သတင်းကြီးသည်။
သူသည် အပြင်စည်းကျင့်ကြံသူ ဖြစ်သော်လည်း အမာခံတပည့်များကြားတွင်ပင် မျက်နှာပွင့်သူ ဖြစ်ပြီး ကျွယ်မင်နန်းတော်တွင် အတော်လေး နာမည်ကျော်ကြားသူ ဖြစ်သည်။
"တို့လည်း သွားကြိုရအောင်၊ ကျန်းချန်စီနီယာနဲ့ သိကျွမ်းထားရင် အကျိုးကျေးဇူးတွေ အများကြီး ရနိုင်တယ်"
ဟွမ်ဆန်းကျင်းက စကားတစ်ခွန်း ချန်ထားခဲ့ပြီးနောက် လူအုပ်ထဲသို့ တိုးဝင်သွားတော့သည်။
"ကျန်းမိတ်ဆွေ... ဒီနေ့ ခင်ဗျား အားအားယားယား လာမယ်လို့ မထင်ထားဘူး၊ ကျုပ်ရဲ့ ဒီနေရာလေးတောင် ခင်ဗျားကြောင့် တောက်ပသွားသလိုပဲဗျာ "
လက်ဖက်ရည်ပွဲတော်ကို ကျင်းပသည့် အဆင့် ၄ မသေမျိုးက ပြုံးရွှင်စွာဖြင့် ကြိုဆိုလေသည်။
"အဘိုးကြီးလီ... ခင်ဗျားကလည်း အားနာစရာတွေ ပြောနေပြန်ပြီ။ ကျုပ်က အားနေတာနဲ့ ဒီမှာ လက်ဖက်ရည်ပွဲရှိတယ် ကြားလို့ လာလည်တာပါ၊ အသစ်တက်လာတဲ့ ညီငယ်၊ ညီမငယ်တွေနဲ့လည်း မျက်မှန်းတန်းမိအောင်လို့ပေါ့"
ကျန်းချန်က ပြုံးလျက် ဆိုလိုက်သည်။