အခန်း (၉၃-၉၄)

အခန်း (၉၃) တားမြစ်နယ်မြေနတ်သမီး စိတ်ကူးယဥ်ဆန်မှု၊ ပန်း၊ နှင်းနှင့် လ

ဗုဒ္ဓအလင်းတန်းများ လှိုင်းထနေပြီး ကောင်းကင်ယံတွင် မြင့်မားစွာ ချိတ်ဆွဲထားကာ လောကကြီးကို လင်းထိန်စေခဲ့သည်။

အနောက်ပိုင်းဒေသတစ်ခုလုံး ဆူပွက်သွားသည်။

တစ်စုံတစ်ယောက်က အံ့အားသင့်စွာ မေးမြန်းလိုက်သည်။

“ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ"

အခြားတစ်ယောက်ကလည်း ဝင်ရောက်ပြောဆိုလိုက်လေသည်။

"ဘာလို့ ငါတို့အနောက်ပိုင်းဒေသက ဗုဒ္ဓတွေက ဒီအချိန်မှာ သူတို့ရဲ့ ဗုဒ္ဓရည်ရွယ်ချက်နဲ့ တစ်ဖက်ကမ်းဓမ္မကို ပြသနေရတာလဲ"

တစ်ဖက်ကမ်းဓမ္မ။

ဗုဒ္ဓဘာသာ၏ လျှို့ဝှက် အတတ်ပညာများထဲမှ တစ်ခု ဖြစ်သည်။

ထိုဓမ္မသည် ဤကမ်းကို မစွဲလမ်းခြင်း၊ တစ်ဖက်ကမ်းကို မစွဲလမ်းခြင်း၊ ရေစီးကြောင်း အလယ်တွင် မတန့်နေခြင်းတို့ကို အလေးပေးပြီး၊ သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်ရုံဖြင့် လောကကြီးသည် ဆောင်းဦးရာသီသို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။

ဗုဒ္ဓဘာသာ ကျင့်ကြံသူများက လုပ်ဆောင်သောအခါ ထိုအရာသည် တစ်ဖက်ကမ်း ဗုဒ္ဓတံတားကို ဖွဲ့စည်းရန် သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင်ဗုဒ္ဓသဘာဝ၏ အနှစ်သာရကို ထုတ်ယူသည်။

အောင်မြင်သွားသည်နှင့် တံတားပေါ်ရှိ သူများသည် ဖြူစင်သော နေမင်းကို ထိုးဖောက်သွားသည့် ကြည်လင်သော အလင်းတန်းကဲ့သို့ လေဟာနယ်အချိန် ဗုဒ္ဓဓမ္မကို ကျင့်ကြံနေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

အနောက်ပိုင်းဒေသ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးက ရှင်းပြလိုက်လေသည်။

"ငါတို့ အနောက်ပိုင်းဒေသက လန်ခဲကျောင်းတော်ရဲ့ လင်းဗုဒ္ဓဟာ လူတစ်ယောက်ကို ကယ်တင်ဖို့ ရေသူနိုင်ငံတော်ကို သွားချင်နေတယ်လေ။ ငါတို့ဗုဒ္ဓဂိုဏ်းက ကျင့်ကြံသူတွေဟာ လင်းဗုဒ္ဓအတွက် လမ်းဖွင့်ပေးဖို့ သက်ရှိ အားလုံးရဲ့ ဆန္ဒစွမ်းအားကို စုစည်းနေကြတာပါ"

အခြားကျင့်ကြံသူတစ်ဦးက ချီးကျူးလိုက်လေသည်။

"လင်းဗုဒ္ဓဟာ တကယ့်ကို စစ်မှန်တဲ့စရိုက်ရှိတဲ့ လူတစ်ယောက်ပဲ၊ သူ့ရဆရာ့မိန်းမကို ကယ်တင်ဖို့အတွက် သူက တောင်ပေါ်လာလည်ဖို့ ဖိတ်စာ တစ်စောင်ပို့ခဲ့တယ်၊ လူမှုရေး အဆက်အသွယ်တွေကို သုံးပြီး လမ်းဖွင့်ပေးဖို့လေ"

"အသက်တစ်ချောင်းကို ကယ်တင်တာက ခစေတီခုနှစ်ဆူ တည်ဆောက်တာထက် ပိုပြီး ကုသိုလ်ရတယ်ဆိုတာ သိထားရမယ်"

"ထပ်ပြောရရင် အခုကယ်တင်ရမယ့်သူက လင်းဗုဒ္ဓရဲ့ ဆရာ့မိန်းမပဲလေ၊ သူက ဘယ်လိုလုပ် အစွမ်းကုန် မကြိုးစားဘဲ နေနိုင်မှာလဲ"

အနောက်ပိုင်းဒေသ ကျင့်ကြံသူများ အသက်ဝင်စွာ ဆွေးနွေးနေကြသည်။

တာလော့ဂိုဏ်းချုပ်က ပြောဆိုလိုက်လေသည်။

"ကြည့်ရတာ ဒီကိစ္စက ငါတို့၊ လူကြီးပိုင်းတွေ လှုပ်ရှားဖို့ မလိုဘူး ထင်တယ်"

တာလော့ဂိုဏ်းချုပ်အတွင်း၊ လက်ဝါးတာအိုသင်ကြားခြင်းကောင်းကင်၌။

တာလော့ဂိုဏ်းချုပ်သည် အနောက်ပိုင်းဒေသမှ အလယ်ပိုင်းဒေသသို့ တိုက်ရိုက်ဆန့်ထွက်နေသော တစ်ဖက်ကမ်း ဗုဒ္ဓတံတားကို ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် သူ၏ လက်ထဲရှိ ကျောက်စိမ်းစာလိပ်ပေါ်မှ ဂိုဏ်းအသီးသီး၏ အကြောင်းပြန်စာများကို ကြည့်လိုက်ရာ၊ သူ၏ နှုတ်ခမ်းများတွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသော်လည်း သူ၏ခြေလှမ်းများ အနည်းငယ် တန့်သွားသည်။

ကျိုးယွင်...

ထိုသူမှာ တာလော့ဂိုဏ်းချုပ်၏ မြေးတပည့်ပင်ဖြစ်သည်။

ရေသူနိုင်ငံတွင် ဖြစ်ပျက်နေသော ကိစ္စကို သူ သဘာဝကျကျပင် သိထားသည်။

သူ၏‌မြေးတပည့်တွင် သူ၏ကိုယ်ပိုင် ဂုဏ်သိက္ခာရှိပြီး သူ၏ကိုယ်ရေးကိုယ်တာ ကိစ္စများဖြင့် သူ့ဂိုဏ်းချုပ်ကို မနှောင့်ယှက်လိုသည်မှာ မှန်သော်လည်း၊ ဤအရာက တာလော့ဂိုဏ်းချုပ်က ဘာမှ လုပ်မည် မဟုတ်ဟု မဆိုလိုပါချေ။

ထိုစဉ်က ဖုန်းဟွာ တာအိုအဖြစ် အသွင်ပြောင်းသွားသည့်အချိန်မှာ၊ တာလော့ဂိုဏ်းချုပ်သည် တွက်ချက်မှုများကို လုပ်ပြီးသား ဖြစ်သည်။

ယခုအခါ ကျိုးယွင် ပင်လယ်သို့ ထွက်သွားသည်။ ဖာတောင်သခင် လီတိရှန်းကို စိန်ခေါ်သည်။ ပြီးတော့ လင်းရီက အသက်တံခါး သေခြင်းစံအိမ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်။ အားလုံးမှာ လူတစ်ယောက်ကို ကယ်တင်ရန် သက်သက်သာ ဖြစ်လေသည်။

တာလော့ဂိုဏ်းချုပ်သည် အရာအားလုံးကို သဘာဝကျကျပင် နားလည်သည်။

ထို့ကြောင့် တာလော့ဂိုဏ်းချုပ်သည် ဖုန်းဟွာ၏ ကိစ္စအတွက် အစီအစဉ်များ ချမှတ်ထားပြီး ဖြစ်သည်။

မူလက ဖုန်းဟွာ၏ အစစ်အမှန်ဝိညာဉ်ကို ပြန်လည်ယူဆောင်လာရန် ကိုယ်တိုင် လှုပ်ရှားရန် ရည်ရွယ်ထားသော်လည်း၊ ယခု လင်းရီ၏ ပြတ်သားစွာ လှုပ်ရှားမှုများကို မြင်တွေ့ရပြီး၊ လောကရှိ လူတိုင်းအတွက် လမ်းဖွင့်ပေးရန် လူမှုရေး အဆက်အသွယ်များကို ကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့် အသုံးပြုသည့် ခမ်းနားသော အမူအရာကိုပင် ပြသလာသောအခါ သူ၏ မူလ အစီအစဉ်ကို စွန့်လွှတ်လိုက်သည်။

ကလေးတွေ ကတိတည်တဲ့အခါ လူကြီးတွေ စိတ်အေးနိုင်ပေသည်။

ထိုအရာက ဘယ်လောက်တောင် ကောင်းလိုက်သနည်း။

တာလော့ဂိုဏ်းချုပ်က တွေးတောလိုက်သည်။

"ဖုန်းဟွာကို ကယ်တင်ဖို့အတွက်၊ သူမရဲ့ အစစ်အမှန်ဝိညာဉ်ရဲ့ တစ်စွန်းတစ်စလေး မပျက်စီးအောင် ကာကွယ်ဖို့ အသက်စမ်းရေကို လိုအပ်တယ်၊ သူမရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်အတွက် ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီး ဖန်တီးမှုကို လုယူဖို့ အသက်ချုပ်ငြိမ်း ရတနာရည်ကို လိုအပ်တယ်၊ ပြီးတော့ နောက်ဆုံးမှာ သူမရဲ့ဝိညာဉ်ကို ပြန်လည်ရှင်သန်စေဖို့ ဖုန်းလိုင်အင်မော်တယ် ဆေးလုံးကို လိုအပ်တယ်”

"လင်းရီဆီမှာ အသက်စမ်းရေနဲ့ အသက်ချုပ်ငြိမ်းရတနာရည်တွေရှိနေပြီ။ သူ့မှာ ဖုန်းလိုင်အင်မော်တယ်ဆေးလုံးပဲ လိုတော့တာ"

"ကျိုးယွင်က ငါ့ကို မပါဝင်စေချင်ဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ငါက ဘယ်လိုလုပ် လက်ပိုက်ကြည့်နေနိုင်မှာလဲ"

"တာအိုဟာ အစမရှိတဲ့ နေရာကနေ မြစ်ဖျားခံတယ်၊ သူ့ရဲ့ခြေရာတွေက အာရုံခံမှုကို တုံ့ပြန်တယ်၊ အံ့သြစရာကောင်းတဲ့ တစ်ခုတည်းသော အရာကနေ မွေးဖွားလာတယ်..."

"ထွက်လာခဲ့စမ်း"

တာလော့ဂိုဏ်းချုပ် သူ့ဘာသာ ရေရွတ်နေစဉ် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ အပြာရောင် ချီတစ်မျှင် ပျံထွက်လာပြီး သာမန်ပုံပေါက်သော တာအိုကျင့်ကြံသူတစ်ဦးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

တာလော့ဂိုဏ်းချုပ်က တည်ငြိမ်စွာ ပြောဆိုလိုက်လေသည်။

"သွား"

"အရှေ့ပင်လယ်ထဲကို ဝင်လိုက်"

"တကယ်လို့ ကျိုးယွင်က ဖုန်းလိုင်အင်မော်တယ်ဆေးလုံးကို ပြန်ယူလာနိုင်ရင် မင်း အဲဒီအတိုင်း ကြည့်နေလိုက်။ တကယ်လို့ သူ မယူလာနိုင်ရင် မင်းကိုယ်တိုင် လှုပ်ရှားလိုက်"

တာအိုကျင့်ကြံသူက ပြုံး၍ ဦးညွှတ်ကာ ပြောဆိုလိုက်လေသည်။

"ဒီနှိမ့်ချတဲ့ တာအိုကျင့်ကြံသူ ထွက်ခွာသွားပါပြီ"

ထို့နောက် ထွက်ခွာရန် လှည့်ထွက်သွားသည်။

တာလော့ဂိုဏ်းချုပ်က မိမိဘာသာ ရေရွတ်လိုက်လေသည်။

"လင်းရီက လောကကြီးအတွက် လမ်းကြောင်းတစ်ခု ဆွဲပေးခဲ့ပြီ"

"ဒီကိစ္စက ကိုယ်ရေးကိုယ်တာကိစ္စလို့ သူ ပြောခဲ့ပေမဲ့၊ သူက ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် တာလော့ဝိုင်တောင်ရဲ့ အရှင်သခင်ပဲလေ၊ အဲဒါက ဂိုဏ်းအသီးသီးက သူ့အတွက် လမ်းဖွင့်ပေးဖို့ လုံလောက်ပါတယ်"

"တားမြစ်နယ်မြေဆယ့်နှစ်ခုဟာ အန္တရာယ်များပေမဲ့၊ သူ့ဘေးမှာ ဟွေ့ကွမ်နဲ့ ထန်ကျင်းကျုံးရှိနေတော့ သူက အတားအဆီးမရှိဘဲ ဖြတ်သန်းသွားနိုင်ပါတယ်"

"တားမြစ်နယ်မြေကြီး နှစ်ခုနဲ့ ပတ်သက်ပြီးတော့ လေ၊ ပန်း၊ နှင်း နှင့် လရဲ့လေ အင်မော်တယ်နဲ့ ပန်း အင်မော်တယ်တို့က အပေါ်ယံ အကျဆုံးပဲ၊ လင်းရီက သူ့ရဲ့ရုပ်ရည်ကိုပဲ အားကိုးပြီး ဖြတ်သန်းသွားလို့ ရပါတယ်"

"အဲဒီမြေအောက်ကမ္ဘာ တားမြစ်နယ်မြေထဲက သရဲအဘိုးကြီး တစ်ယောက်တည်းကပဲ အမြဲတမ်း စည်းကမ်းမရှိဘဲ ခေါင်းမာနေတာ၊ သူ ဖြတ်သန်းခွင့် ပေးမလားဆိုတာက သူ့ရဲ့ စိတ်အခြေအနေပေါ်မှာပဲ လုံးဝ မူတည်တယ်"

"အာ…ကောင်းပြီလေ၊ ထားလိုက်ပါတော့"

"အဲဒီသရဲအဘိုးကြီးက လက်ဖက်ရည် သောက်ရတာ ကြိုက်တယ်ဆိုတော့ သူ့ကို ငါ လက်ဖက်ရည် ကောင်းကောင်းတစ်အိုး တိုက်လိုက်မယ်"

တာလော့ဂိုဏ်းချုပ်က မျက်လုံးများကို ကျဉ်းမြောင်းကာ ပြုံးလိုက်ပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ နောက်ထပ်အပြာရောင် ချီတစ်မျှင် ပျံထွက်လာကာ တာအိုကျင့်ကြံသူတစ်ဦးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

ထို့နောက် သူသည် အနီးနားရှိ အပင်များမှ အရွက်အနည်းငယ်ကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ခူးယူကာ တာအိုကျင့်ကြံသူထံသို့ ကမ်းပေးလိုက်သည်။

တာလော့ဂိုဏ်းချုပ်က ပေါ့ပေါ့ပါးပါး အမိန့်ပေးလိုက်လေသည်။

“သွားပြီး မြေအောက်ကမ္ဘာက သရဲအဘိုးကြီးကို ခွက်နည်းနည်းလောက် လာသောက်ဖို့ ဖိတ်လိုက်ပါ၊ ဒီ လက်ဖက်ရည်က ငါ့ဆီက လာတာလို့ပဲ ပြောလိုက်"

တာအိုကျင့်ကြံသူက ဖြေကြားလိုက်လေသည်။

"ဒီနှိမ့်ချတဲ့ တာအိုကျင့်ကြံသူ ထွက်ခွာသွားပါပြီ"

ထို့နောက် တာအိုကျင့်ကြံသူသည် မြက်ရွက်များကိုယူကာ အလားတူပင် ထွက်ခွာရန် လှည့်ထွက်သွားသည်။

လင်းရီက တွေ့သွားပြီး ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ဒီအမြန်နှုန်းက ပုံမှန်ထက် အများကြီး ပိုမြန်နေသလိုပဲ"

ဤအခိုက်အတန့်တွင် တိမ်တိုက်လှေကား ဝင်္ကပါပြားပေါ်တွင် ထိုင်နေသော လင်းရီသည် တိမ်တိုက်လှေကား ဝင်္ကပါပြား ၏ ထုတ်လွှင့်မှု တစ်ကြိမ်စီအတွက် အချိန်မှာ များစွာ ပိုတိုတောင်းပြီး ထုတ်လွှင့်သည့် အကွာအဝေးမှာ များစွာ ပိုဝေးကြောင်း တွေ့ရှိခဲ့လေသည်။

ထန်ကျင်းကျုံးက ရှင်းပြလိုက်သည်။

"တောင်သခင်"

"အနောက်ပိုင်းဒေသက ဗုဒ္ဓတွေက တစ်ဖက်ကမ်းဓမ္မ နဲ့ လမ်းဖွင့်ပေးခဲ့တာပါ။ ဒီဓမ္မဟာ လေဟာနယ်အချိန် ဗုဒ္ဓဓမ္မပဲ။ အကယ်၍ အထွတ်အထိပ်အထိ ကျင့်ကြံနိုင်ရင် အတိတ်ကို ဖြတ်သန်းပြီး အနာဂတ်ကို ရောက်ရှိနိုင်တယ်လို့ ဆိုကြတယ်၊ အဲဒါက အလွန် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်ပါတယ်"

"အဲ့ဒီဓမ္မရဲ့ ကောင်းချီးပေးမှုနဲ့ဆိုရင်၊ တိမ်တိုက်လှေကား ဝင်္ကပါပြားရဲ့ စွမ်းအားကလည်း သဘာဝကျကျပဲ အများကြီး ပိုအားကောင်းလာမှာပါ"

လင်းရီက …

"ဒီလိုကိုး"

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ လင်းရီသည် တိမ်တိုက်လှေကား ဝင်္ကပါပြားပေါ်တွင် ရပ်ကာ လန်ခဲကျောင်းတော်ရှိရာ အရပ်သို့ ဦးညွှတ်လိုက်သည်။

အနောက်ပိုင်းဒေသမှ အလယ်ပိုင်းဒေသသို့ ပြန်ရန် ပုံမှန်အားဖြင့် ဆယ်ရက် ကြာမြင့်သည်။

ဤတစ်ကြိမ်တွင် လင်းရီသည် သုံးရက်သာ ကြာမြင့်ခဲ့ပြီး ခုနစ်ရက် သက်သာသွားခဲ့လေသည်။

သုံးရက်အကြာတွင် လင်းရီသည် အလယ်ပိုင်းဒေသသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့သည်။

အလယ်ပိုင်းဒေသတွင် အနီရောင် အလံများ တလွင့်လွင့်ရှိနေပြီး အရှေ့ပိုင်းဒေသအထိ တောက်လျှောက် ဆန့်ထွက်နေလေသည်။

နားကွဲမတတ် အသံတစ်ခုက ထွက်လာ၏။

"ငါတို့က တောင်သခင်လင်းအတွက် လမ်းဖွင့်ပေးတယ်"

တိမ်တိုက်လှေကား ဝင်္ကပါပြားသည် အလယ်ပိုင်းဒေသသို့ ဝင်ရောက်သည်နှင့် နားကွဲမတတ်အသံတစ်ခု ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို ဖြတ်၍ ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

ကျူထျန်းက ပြောဆိုလိုက်သည်။

"တောင်သခင်လင်း”

"ဒသမအဆင့် တိမ်တိုက်လှေကား ဝင်္ကပါပြားက အဆင်သင့် ဖြစ်ပါပြီ"

ထိုမျှမကသေးပါချေ။

အနောက်ပိုင်းနှင့် အလယ်ပိုင်းဒေသများဆုံရာတွင် တာလော့၏ ချီတောင်သခင် ကျူထျန်းသည် ကောင်းကင်ယံအထက်တွင် တစ်ယောက်တည်းရပ်နေပြီး သူ၏ ခြေအောက်တွင် ဒသမအဆင့် တိမ်တိုက်လှေကား မဟာဝင်္ကပါတစ်ခု ရှိလေသည်။

လင်းရီက ဝမ်းသာအားရ ပြောဆိုလိုက်သည်။

“ကျေးဇူးတင်ပါတယ်၊ တောင်သခင်ကျူ"

လင်းရီ၏ မျက်လုံးများ ဝမ်းသာမှုများဖြင့် တောက်ပလာပြီး သူသည် ဟွေ့ကွမ်သံချပ်ကာနှင့် ထန်ကျင်းကျုံးတို့ကို ဦးဆောင်ကာ ဒသမအဆင့် တိမ်တိုက်လှေကား မဟာဝင်္ကပါ ပေါ်သို့ တက်လှမ်းလိုက်ပြီး နောက်တစ်ကြိမ် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ဒသမအဆင့် တိမ်တိုက်လှေကား မဟာဝင်္ကပါ၏ အမြန်နှုန်းမှာ နဝမအဆင့်နှင့် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး ကွာခြားသည်။

ငါးရက်အတွင်းမှာပင် လင်းရီသည် အလယ်ပိုင်းဒေသကို ဖြတ်ကျော်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အလယ်ပိုင်းဒေသမှာ ဒေသ ငါးခုထဲတွင် အကြီးဆုံးဖြစ်ပြီး ၎င်း၏ နယ်မြေဟာ တခြားဒေသလေးခုထက် အများကြီး သာလွန်ပေသည်။

ဝှီဟူသော အသံထွက်ပေါ်လာသည်။

လင်းရီသည် အလယ်ပိုင်းဒေသမှ ထွက်ခွာသည်နှင့် တိမ်တိုက်လှေကား ဝင်္ကပါပြားမှာ အနည်းငယ် တန့်သွားပြီး ရပ်တန့်သွားသည်။

အရှေ့တွင် ကျယ်ပြောလှသော မြေပြင်ပေါ်၌ ပန်းများ နေရာအနှံ့ပွင့်လန်းနေပြီး နူးညံ့သော လေပြေများ တိုက်ခတ်နေသည်။

ကမ္ဘာကြီးတစ်ခုလုံး မှေးမှိန်သော အင်မော်တယ် အလင်းတန်းဖြင့် လွှမ်းခြုံခံထားရသည်။

ဤနေရာတွင် တိမ်တိုက်လှေကား ဝင်္ကပါပြားပင်လျှင် ဖြတ်ကျော်၍ မရနိုင်ပါချေ။

ထန်ကျင်းကျုံးက ပြုံး၍ ပြောလိုက်လေသည်။

"တောင်သခင်"

"ရှေ့မှာ လေ၊ ပန်း၊ နှင်း နှင့် လ တားမြစ်နယ်မြေပါ"

ထန်ကျင်းကျုံးက ပန်းအုပ်စုများဖြင့် တန်ဆာဆင်ထားသော မြေပြင်နှင့် ကောင်းကင်တွင် ချိတ်ဆွဲထားသော လမင်းကို ကြည့်ကာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

လင်းရီက ခေါင်းခါရင်း ပြောဆိုလိုက်လေသည်။

"အနီရောင်အလံတွေအဖြစ် ပေါ်လွင်နေတဲ့ မဟာတာအိုမရှိဘူးဆိုတော့ တားမြစ်နယ်မြေက နောက်ဆုံးတော့ ဖြတ်ကျော်ခွင့်မပြုဘူး ထင်တယ်"

ဤအခိုက်အတန့်တွင် တားမြစ်နယ်မြေအတွင်းမှ ကြည်လင်သော လေပြေတစ်ခု တိုက်ခတ်လာပြီး မရေမတွက်နိုင်သော ပန်းပွင့်များက လေနှင့်အတူ ရောက်ရှိလာကာ လေမြစ်နှင့် ပန်းပင်လယ်တစ်ခုအဖြစ် စုစည်းသွားပြီး လင်းရီထံသို့ တိုက်ရိုက် လွှမ်းမိုးလာသည်။

လန်းဆန်းသော လေပြေတစ်ခုက သူ၏ မျက်နှာကို တိုက်ခတ်သွားသည်။

ပန်းရနံ့မှာ သပ်ရပ်ပြီး သန့်စင်လှပေသည်။

မှေးမှိန်စွာဖြင့် အင်မော်တယ်အလှတရားတစ်ခု ရစ်ဝဲနေလေသည်။

လှပသော အသံတစ်ခုက ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

"ဒီလောက်တောင် ရိုင်းစိုင်းတဲ့ မိန်းမ၊ နင်က ဘယ်လိုလုပ် ပန်းတွေကို ဖျက်ဆီးနိုင်ရတာလဲ"

အခြားအသံတစ်ခုက ပြန်လည်ချေပလိုက်လေသည်။

“နင် ဘာသိလို့လဲ"

"ဒါကို အပြာရောင်ရေတံခွန်ထဲကို သက်တံကြိုးတွေ မှုတ်ထုတ်တာ၊ ပြီးတော့ စိမ်းလန်းတဲ့ တောအုပ်ထဲက ပန်းပင်လယ်ကို မှောက်လှန်ပစ်တာလို့ ငါ ခေါ်တယ်"

လေမြစ်နှင့် ပန်းပင်လယ်အတွင်းမှ ထိုအသံနှစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

ပထမတစ်ခုမှာ နူးညံ့သိမ်မွေ့ပြီး၊ ဒုတိယတစ်ခုမှာ အချုပ်အနှောင်ကင်းကာ လွတ်လပ်ပြီး ရွဲ့ပြောင်တတ်သည်။

လေမြစ်နှင့် ပန်းပင်လယ်မှာ လင်းရီ၏ရှေ့မှ ဖြတ်သွားပြီး အမျိုးသမီး နှစ်ဦးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားလေသည်။

ပထမအမျိုးသမီးမှာ ယိမ်းနွဲ့နေသော ပန်းဂါဝန်ကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး တောက်ပပြီး လင်းလက်နေလေသည်။

ဒုတိယအမျိုးသမီးမှာ လွင့်ဝဲနေသော အစိမ်းရောင်ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး လွတ်လပ်ကာ အချုပ်အနှောင်ကင်းလေသည်။

သူတို့သည် အင်မော်တယ်အမျိုးသမီးနှစ်ဦး ဖြစ်ကြလေသည်။

အင်မော်တယ် အမျိုးသမီးနှစ်ဦးစလုံးတွင် တောက်ပပြီး လှပသော မျက်လုံးများ ရှိကြပြီး သူတို့ ပေါ်လာပြီးနောက် သူတို့သည် လင်းရီကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ကြည့်လိုက်ကြရာ သူတို့၏ အမူအရာများမှာ ဝမ်းသာမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေကြသည်။

အခန်း (၉၄) မြေကမ္ဘာအင်မော်တယ်များသည် လောက၏ လမ်းကြောင်းဖြစ်၏

ထန်ကျင်းကျုံးက မိတ်ဆက်ပေးလိုက်သည်။

"တောင်သခင်"

"ဒီနှစ်ယောက်က လေ၊ ပန်း၊ နှင်း နှင့် လ တားမြစ်နယ်မြေရဲ့ အရှင်သခင်တွေပဲ”

"တစ်ယောက်က ပန်းကနေ တာအိုကို အောင်မြင်ခဲ့ပြီး၊ နောက်တစ်ယောက်ကတော့ လေပြေကနေ အောင်မြင်ခဲ့တယ်"

"နှစ်ယောက်စလုံးက မြေကမ္ဘာအင်မော်တယ်တွေပဲ"

လင်းရီက ပြုံး၍ ဦးညွှတ်ကာ ပြောဆိုလိုက်လေသည်။

"ပန်းအင်မော်တယ် ၊ လေအင်မော်တယ်"

"ဒီဂျူနီယာလင်းရီက စီနီယာတို့ကို နှုတ်ဆက်ပါတယ်"

လင်းရီ၏ နှလုံးသားက သဘာဝအတိုင်း အနည်းငယ် လှုပ်ရှားသွားပြီး သူက ပြုံး၍ ဦးညွှတ်လိုက်သည်။

ပန်းတစ်ပွင့်၊ ကြည်လင်တဲ့ လေပြေလေး တစ်ခု။

အရှေ့ပိုင်းဒေသသည် မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း ယောင်မျိုးနွယ်၏ နယ်မြေဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းတွင် ယောင်တာအို ထွန်းကားသည်။

ပန်းတစ်ပွင့် နှင့် လေပြေလေးတစ်ခုသည်လည်း တာအိုကို အောင်မြင်နိုင်သည်။

သို့သော် အရာခပ်သိမ်းတွင် ၎င်းတို့၏ ကိုယ်ပိုင်တာအိုရှိလေသည်။ သူတို့၏ မွေးရာပါ ဝိညာဉ်ရေးရာ လုံလောက်နေသရွေ့ တာအိုကို အောင်မြင်ရန်မှာ သဘာဝကျသည်။

လေအင်မော်တယ်က ဝမ်းသာအားရ ပြောဆိုလိုက်လေသည်။

"လေအင်မော်တယ်လား"

"မင်း စကားပြောတာ အရမ်း ကောင်းတာပဲ၊ အဲဒါကို ငါ နားထောင်ရတာ သဘောကျတယ်၊ နောက်ထပ်ပြောပါဦး"

လင်းရီက ပြောလိုက်သည်။

"စီနီယာ လေအင်မော်တယ်"

"တကယ်လို့ ပုံမှန်အချိန်သာဆိုရင်၊ ပြီးတော့ စီနီယာက နားထောင်ရတာ သဘောကျတယ်ဆိုရင်၊ လင်းရီက သဘာဝကျကျပဲ နောက်ထပ်ပြောမှာပါ"

"ဒါပေမဲ့ ဒီနေ့တော့မရဘူး"

"ကျွန်တော့်ရဲ့ဆရာကတော်က အရေးပေါ် အခြေအနေမှာရှိနေပြီး၊ ဒီဂျူနီယာက ရေသူနိုင်ငံကို သွားဖို့ အလျင်လိုနေပါတယ်။ ကျွန်တော့်အတွက် အဆင်ပြေအောင် လုပ်ပေးဖို့ စီနီယာ နှစ်ယောက်စလုံးကို တောင်းဆိုချင်ပါတယ်"

လင်းရီက လက်သီးများကို ဆုပ်ကာ ဦးညွှတ်လိုက်သည်။

လေအင်မော်တယ်က မျှော်လင့်ချက်များဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ဒါဆို ငါတို့ သဘောတူညီချက်တစ်ခုရပြီ။ ရေသူနိုင်ငံတော်ကနေ မင်း ပြန်လာတဲ့အခါ နားထောင်လို့ ကောင်းတဲ့ အရာတချို့ကို မင်း ငါ့ကို ပြောပြရမယ်"

လင်းရီက ယုံကြည်ချက်အပြည့်ဖြင့် ပြောဆိုလိုက်သည်။

"လူကြီးလူကောင်းတစ်ယောက်ရဲ့ စကားကို မြင်းတစ်သင်းနဲ့တောင် မမီနိုင်ပါဘူး"

ပန်းအင်မော်တယ်က မကျေမနပ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"ငါကကော"

သူမသည်လည်း အင်မော်တယ်တစ်ပါးဖြစ်ရာ တောင်သခင်လင်းရီသည် အဘယ်ကြောင့် လေအင်မော်တယ်ကိုသာ နားထောင်လို့ကောင်းသည့်အရာများ ပြောပြရမည်နည်း။

လင်းရီက ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်သည်။

"စီနီယာ ပန်းအင်မော်တယ် တကယ်လို့ စီနီယာ လိုအပ်တာရှိရင် လင်းရီက သဘာဝကျကျပဲ အစွမ်းကုန် လုပ်ပေးမှာပါ"

ပန်းအင်မော်တယ်က ပြောဆိုလိုက်သည်။

"မင်းက တာလော့အင်မော်တယ်ဂိုဏ်းရဲ့ ဝိုင်တောင် တောင်သခင်ဆိုတာ ငါ သိတယ်"

"ငါ တာအိုကို မအောင်မြင်ခင်တုန်းက ဝိုင်ရနံ့တစ်ခုကို ရဖူးတယ်၊ အဲဒါက ဒီနေ့အထိ မမေ့နိုင်အောင် ဖြစ်နေတုန်းပဲ"

"ဒါပေမဲ့ အဲဒီနောက်ပိုင်း ငါသောက်ဖူးသမျှ ဝိုင်တွေအားလုံးက စပ်ပြီး သောက်ရခက်တယ်"

"ငါ့အတွက် အရသာရှိတဲ့ဝိုင်တစ်အိုး ဖော်စပ်ပေးလို့ ရမလား"

ပန်းအင်မော်တယ်က လင်းရီကို မျှော်လင့်ချက်များဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

လင်းရီက ပြုံး၍ ပြောဆိုလိုက်သည်။

"သေချာတာပေါ့ ရတာပေါ့"

"လင်းရီ ပြန်လာတဲ့အခါ၊ ပန်းတစ်ရာရဲ့ ပျားရည်ကိုသုံးပြီး စီနီယာ့အတွက် ပန်းတစ်ရာဝိုင်တစ်အိုး ဖော်စပ်ပေးမယ်၊ ဘာအစပ်အရသာမှ လုံးဝ မပါစေရဘူး"

ပန်းအင်မော်တယ်က ဝမ်းသာအားရ မေးလိုက်သည်။

"သဘောတူလား"

လင်းရီက ယုံကြည်ချက်အပြည့်ဖြင့် ခေါင်းညိတ်ကာ ပြောဆိုလိုက်လေသည်။

"သဘောတူတယ်"

ပန်းအင်မော်တယ်နှင့် လေအင်မော်တယ်တို့က ပြောလိုက်ကြသည်။

"အကယ်၍ အဲဒီလိုဆိုရင် တောင်သခင်လင်း ကျေးဇူးပြုပြီး ငြိမ်ငြိမ်လေး ထိုင်နေပါ"

"ငါတို့နှစ်ယောက်က တောင်သခင်လင်းကို သူ့လမ်းသူသွားအောင် ပို့ပေးဖို့ ဆန္ဒရှိပါတယ်"

ပန်းအင်မော်တယ်နှင့် လေအင်မော်တယ်တို့က အချင်းချင်း ကြည့်လိုက်ကြသည်။ သူတို့၏ ပုံရိပ်များ နောက်တစ်ကြိမ် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး လေမြစ်နှင့် ပန်းပင်လယ်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ တိမ်တိုက်လှေကား ဝင်္ကပါပြားနှင့်အတူ လင်းရီကို လွှမ်းခြုံသွားသည်။

လင်းရီသည် နေရာနှင့် အချိန် ရွေ့လျားသွားသည့် ခံစားချက်တစ်ခုကိုသာ ခံစားလိုက်ရပြီး နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် သူသည် လေ၊ ပန်း၊ နှင်း နှင့် လ တားမြစ်နယ်မြေကို ဖြတ်သန်းသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

လင်းရီက ကျေးဇူးတင်စကား ပြောလိုက်သည်။

"လင်းရီက စီနီယာနှစ်ယောက်စလုံးကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"

လေအင်မော်တယ်နှင့် ပန်းအင်မော်တယ်တို့၏ အသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"တောင်သခင်လင်း ပြန်လာပြီး ငါတို့ကိုရှာဖို့ သေချာပေါက် မှတ်ထားနော်"

"တောင်သခင်လင်းက စကားပြော ကောင်းတယ်လို့ ငါ ကြားဖူးတယ်။ အဲဒီအချိန်ကျရင် ငါ့အတွက် ကဗျာတစ်ပုဒ် စပ်ပေးနိုင်ရင် ပိုကောင်းမှာပဲ"

လေအင်မော်တယ်နှင့် ပန်းအင်မော်တယ်တို့၏ အသံများ ထွက်ပေါ်လာသော်လည်း သူတို့၏ အသံများကိုသာ ကြားရပြီး သူတို့၏ ပုံရိပ်များကို မမြင်ရပါချေ။ ကြည်လင်သော လေပြေများနှင့်အတူ ပါလာသော ပန်းပွင့်များသာ လင်းရီ၏ ပတ်လည်တွင် ပေါ့ပါးစွာ ကနေကြသည်။

လင်းရီက ဦးညွှတ်ကာ ပြောဆိုလိုက်လေသည်။

"လင်းရီက အစွမ်းကုန် ကြိုးစားမှာပါ"

"နှုတ်ဆက်ပါတယ်"

လင်းရီက ဦးညွှတ်လိုက်ပြီးနောက် တိမ်တိုက်လှေကား ဝင်္ကပါပြားကို တပ်ဆင်ကာ နောက်တစ်ကြိမ် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

လင်းရီ ထွက်သွားသည်နှင့် လေအင်မော်တယ်နှင့် ပန်းအင်မော်တယ်တို့ ပြန်ပေါ်လာပြီး လင်းရီ ထွက်ခွာသွားသော လမ်းကြောင်းကို စိုက်ကြည့်နေကြသည်။

လေအင်မော်တယ်က ပြောလိုက်သည်။

"ချောတယ်၊ တကယ့်ကို ချောတာပဲ"

"ဒီတောင်သခင်လင်းက သူ့ရဲ့ပုံတူထဲကထက် ပိုတောင် ချောသေးတယ်"

"သူက ငါ့အတွက် ကဗျာတစ်ပုဒ်တောင် စပ်ပေးဦးမှာတဲ့”

လေအင်မော်တယ်၏ အစိမ်းရောင် ဝတ်ရုံများ လွင့်ဝဲနေပြီး ကောင်းကင်အပြည့် လေပြင်းများ တိုက်ခတ်လာစေခဲ့သည်။

ပန်းအင်မော်တယ်ကလည်း ပြောလိုက်သည်။

"အဲဒါ ကဗျာတစ်ပုဒ် သက်သက် မဟုတ်ဘူးလား"

"အဲဒါကို စားလို့လည်း မရဘူး၊ သောက်လို့လည်း မရဘူး"

"ငါ့ရဲ့ ပန်းတစ်ရာဝိုင်က ပိုကောင်းတယ်"

ပန်းအင်မော်တယ်မှာ ကျေနပ်နေပုံ ရသည်။

လေအင်မော်တယ်က ပြောပြန်သည်။

"ကဗျာတွေက ပိုကောင်းတယ်"

ပန်းအင်မော်တယ်က ပြန်ပြောလေသည်။

"ဝိုင်က ပိုကောင်းတယ်"

လေအင်မော်တယ်က ထပ်ပြောလေသည်။

"ကဗျာတွေက ပိုကောင်းတာ"

ပန်းအင်မော်တယ်က ပြန်လည်ချေပလေသည်။

"ဝိုင်က ပိုကောင်းတာ"

နှစ်ဦးစလုံးက အော်ဟစ်လိုက်ကြလေသည်။

"ငါ နင့်ကို ရိုက်မယ်"

ဝုန်းဟူသော အသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

လေအင်မော်တယ်နှင့် ပန်းအင်မော်တယ်တို့ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် စိုက်ကြည့်နေကြပြီး အပ်နှင့် အပ်ချည်ကဲ့သို့ တစ်ယောက်မှ နောက်မဆုတ်ကြပါချေ။

ထို့နောက် ပြင်းထန်သော ဟိန်းဟောက်သံတစ်ခု ပဲ့တင်ထပ်သွားပြီး လေ၊ ပန်း၊ နှင်း နှင့် လ တားမြစ်နယ်မြေသည် ချက်ချင်းပင် လေပြင်းများ တိုက်ခတ်လာပြီး ပွင့်လန်းနေသော ပန်းပေါင်းများစွာကို ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်သည်။

လင်းရီက သူ့ဘာသာ ရယ်မောရင်း ပြောဆိုလိုက်လေသည်။

“နတ်သမီးနှစ်ပါးက တော်တော်လေး အပြစ်ကင်းပြီး ပူပင်သောက ကင်းမဲ့ကြတာပဲ"

လင်းရီ အဝေးရောက်သွားပြီးနောက် သူ့ဘာသာ ရယ်မောလိုက်သည်။

ထန်ကျင်းကျုံးက ပြုံး၍ ပြောဆိုလိုက်လေသည်။

“အင်မော်တယ် အမျိုးသမီးနှစ်ပါးက တကယ့်ကို ထူးခြားပါတယ်"

"သူတို့က မြေကမ္ဘာအင်မော်တယ်တွေ ဖြစ်ပေမဲ့၊ သူတို့ရဲ့ နှလုံးသားက ငယ်ရွယ်တဲ့ အပျိုလေးစင်တွေလို အရမ်း ဖြူစင်တယ်"

"တခြားအင်မော်တယ်တွေက ငြိမ်းချမ်းရေးနဲ့ တိတ်ဆိတ်ရေးအတွက် တားမြစ်နယ်မြေတွေကို သတ်မှတ်ကြတယ်"

"ဒါပေမဲ့ လေ၊ ပန်း၊ နှင်း နှင့် လ တားမြစ်နယ်မြေကတော့ ကွာခြားပါတယ်၊ အဲဒါကို အရှေ့ပိုင်းဧကရာဇ်က နတ်သမီးနှစ်ပါးအတွက် ကိုယ်တိုင် သတ်မှတ်ပေးခဲ့တာပါ"

"အဲဒါက မကောင်းတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်ရှိတဲ့လူတွေ သူတို့ကို လှည့်စားပြီး မလိုအပ်တဲ့ ပြဿနာတွေ ဖြစ်လာမှာကို တားဆီးဖို့ပါ"

"သူတို့က ပြဿနာမကြုံရနိုင်ပေမဲ့၊ မြေကမ္ဘာအင်မော်တယ်တစ်ပါးရဲ့ ဖျက်ဆီးနိုင်စွမ်းက အရမ်းအံ့သြစရာ ကောင်းလွန်းတယ်"

"သူတို့ လုပ်တဲ့ လှုပ်ရှားမှုတိုင်းက လောကရဲ့ ယေဘုယျ လမ်းကြောင်းကို သက်ရောက်မှု ရှိတယ်"

လင်းရီက သဘောတူညီစွာ ခေါင်းညိတ်ရင်း ပြောဆိုလိုက်သည်။

"တကယ်ပဲ"

လင်းရီသည် လေ၊ ပန်း၊ နှင်း နှင့် လ တားမြစ်နယ်မြေ ကို ဖြတ်သန်းသွားပြီးနောက် အရှေ့ပင်လယ် ကမ်းရိုးတန်းနှင့် မဝေးတော့ပါချေ။

နောက်ထပ် တစ်ရက် ကုန်လွန်သွားပြီး လင်းရီနှင့် သူ၏ အဖော်များသည် မြေအောက်ကမ္ဘာ တားမြစ်နယ်မြေ အပြင်ဘက်သို့ ရောက်ရှိလာကြလေသည်။

မြေအောက်ကမ္ဘာ တားမြစ်နယ်မြေ၏ နာမည်သည် သွေးပင်လယ်ထက်ပင် ပို၍ ကျော်ကြားလေသည်။

ဤမြေအောက်ကမ္ဘာဘိုးဘေးတွင် ထူးခြားသော မူလအစတစ်ခုရှိသည်။

သူသည် ဝိညာဉ်ကုန်းမြေတွင် အလွန် ရှားပါးသော သရဲအင်မော်တယ်တစ်ပါး ဖြစ်သည်။

သူ၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာခန္ဓာကိုယ်တွင် ရှိစဉ်က သူသည် မြေကမ္ဘာအင်မော်တယ် နယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိရန် တစ်လှမ်းသာ လိုတော့သည့် ပြိုင်ဘက်ကင်းမဟာကျင့်ကြံသူတစ်ဦး ဖြစ်ခဲ့သည်။

ကံမကောင်းစွာဖြင့် သူသည် နောက်ဆုံး လေမီးမဟာကပ်ဘေးကို မဖြတ်ကျော်နိုင်ခဲ့ပါချေ။

သူသည် အင်မော်တယ် ပျော်ဝင်ခြင်းကိုသာ ခံယူနိုင်ခဲ့လေသည်။

ပုံမှန်အားဖြင့် အင်မော်တယ်ပျော်ဝင်ခြင်းသည် တာအိုအတွင်း၌ ပျော်ဝင်သွားခြင်းကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။ လူတစ်ယောက်၏ နတ်ဘုရားဝိညာဉ်သည် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးထံသို့ ပြန်သွားသင့်ပြီး လူတစ်ယောက်၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခန္ဓာကိုယ်နှင့် တာအိုသည် ပျက်စီးသွားသင့်လေသည်။

သို့သော် အကြောင်းရင်းကို မသိရဘဲ မြေအောက်ကမ္ဘာ ဘိုးဘေးက အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

သူ၏ နတ်ဘုရားဝိညာဉ်သည် သူ၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခန္ဓာကိုယ် ၏ အချုပ်အနှောင်များမှ လွတ်မြောက်ခဲ့ပြီး၊ ပုံစံသစ်ဖြင့် ကျင့်ကြံခြင်းလမ်းကြောင်းသို့ ပြန်လည်ဝင်ရောက်ခဲ့ကာ လေမီးမဟာကပ်ဘေးကို အောင်မြင်စွာ ဖြတ်ကျော်နိုင်ခဲ့သည်။

သူသည် သရဲအင်မော်တယ်တစ်ပါးအဖြစ် ကျင့်ကြံခဲ့ပြီး လောကတွင် ပဉ္စမမြောက် ဖြစ်လာခဲ့လေသည်။

လင်းရီက ခါးသီးစွာ ပြုံးရင်း ပြောဆိုလိုက်လေသည်။

"မြေအောက်ကမ္ဘာ ဘိုးဘေးကလည်း အနီရောင်အလံ မလွှင့်ထားဘူး"

လင်းရီသည် မြေအောက်ကမ္ဘာ ချီများ ပင်လယ်ကဲ့သို့ ဖြစ်နေသော ရှေ့မှ မြေအောက်ကမ္ဘာ တားမြစ်နယ်မြေ ကို ကြည့်ကာ ခါးသီးစွာ မပြုံးဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ပါချေ။

တားမြစ်နယ်မြေများကို သတ်မှတ်နိုင်သော မြေကမ္ဘာအင်မော်တယ် များသည် တစ်ယောက်ချင်းစီတိုင်းတွင် သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင် ကိုယ်ရည်ကိုယ်သွေးများ ရှိကြပြီး လင်းရီ၏ မျက်နှာက ထိုမျှအထိ မကြီးမားသေးပါချေ။

ဒါပေမဲ့ ဖြတ်သန်းခွင့် တစ်ခုက လမ်းဖွင့်ပေးနိုင်ပေသည်။

ထန်ကျင်းကျုံးက ပြောဆိုလိုက်လေသည်။

"ဒါက တကယ်တော့ နည်းနည်း ဒုက္ခများတယ်”

"မြေအောက်ကမ္ဘာ ဘိုးဘေးဟာ အစွမ်းထက်ပြီး မောက်မာတယ်၊ သူက ဘယ်သူ့ကိုမှ မျက်နှာမပေးသလို သူ့ရဲ့ စိတ်ဆန္ဒအတိုင်းပဲ လုပ်လေ့ရှိတယ်"

"တောင်သခင်ရဲ့ကျေးဇူးကို အထူးအဆင့် အင်မော်တယ်ဂိုဏ်းတွေတောင် ဂရုစိုက်ကြပေမဲ့၊ မြေအောက်ကမ္ဘာ ဘိုးဘေးကတော့ ဂရုစိုက်ချင်မှ ဂရုစိုက်မှာ"

"သူက သရဲအင်မော်တယ်တစ်ပါးပဲ၊ သူ့ရဲ့ ဘဝပုံစံက ပြောင်းလဲသွားပြီ။ သူ ဘာတွေးနေလဲဆိုတာ ကောင်းကင်ဘုံကပဲ သိမှာပေါ့"

အထူးအဆင့် အင်မော်တယ် ဂိုဏ်းများသည် လင်းရီ၏ ကျေးဇူးကို တန်ဖိုးထားကြသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူတို့တွင် တပည့် အများအပြားရှိပြီး လင်းရီ၏ အကူအညီကို လိုအပ်မည့် အချိန်များ အမြဲတမ်းရှိနေမည် ဖြစ်သောကြောင့် ပင်ဖြစ်လေသည်။

လင်းရီ အတွက် အဆင်ပြေစေခြင်းသည် သူတို့ကိုယ်သူတို့ အတွက် အဆင်ပြေစေခြင်း ပင်ဖြစ်လေသည်။

မြေအောက်ကမ္ဘာဘိုးဘေး။

ဤလူသည် သရဲအင်မော်တယ်တစ်ပါး ဖြစ်နေပြီဖြစ်ပြီး ဤတားမြစ်နယ်မြေတွင် အခြားသရဲကျင့်ကြံသူများရှိမရှိ မသိရပါချေ။

သူသည် လင်းရီ၏ အကူအညီကို တကယ်လိုအပ်မည် မဟုတ်ပါချေ။

သဘာဝကျကျပင် သူသည် လင်းရီကို မျက်နှာပေးမည် မဟုတ်ပါချေ။

လင်းရီက တွေးတောလိုက်ပြီးနောက် ပြောဆိုလိုက်သည်။

"စမ်းကြည့်ရအောင်"

"တကယ်လို့ မရဘူးဆိုရင် ကျွန်တော်တို့ ပတ်သွားကြမယ်"

"ဒီနေရာက ရေသူနိုင်ငံတော်နဲ့ မဝေးတော့ဘူးဆိုတော့ အချိန်အများကြီး နှောင့်နှေးမှာ မဟုတ်ပါဘူး"

လင်းရီက မြေအောက်ကမ္ဘာ တားမြစ်နယ်မြေသို့ ဦးညွှတ်ကာ ပြောဆိုလိုက်လေသည်။

"တာလော့အင်မော်တယ်ဂိုဏ်းရဲ့ ဝိုင်တောင်က ဂျူနီယာလင်းရီပါ၊ စီနီယာ့ရဲ့ လေးစားထိုက်တဲ့ နယ်မြေကို ဖြတ်သန်းဖို့ အရေးပေါ်ကိစ္စရှိလို့ပါ။ စီနီယာ မြေအောက်ကမ္ဘာ ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်တော့်အတွက် အဆင်ပြေအောင် လုပ်ပေးပါ"

လင်းရီ၏ အသံမှာ ခမ်းနားသော်လည်း မရိုင်းစိုင်းပါချေ။ ၎င်းသည် မြေအောက်ကမ္ဘာ တားမြစ်နယ်မြေ တစ်ခုလုံးသို့ ပျံ့နှံ့သွားရန် မဖြစ်နိုင်သော်လည်း မြေအောက်ကမ္ဘာ ဘိုးဘေး၏ စွမ်းအားဖြင့် သူသည် ၎င်းကို သဘာဝကျကျပင် ကြားနိုင်လေသည်။

လင်းရီသည် အသက်သုံးရှိုက်စာ အချိန်အထိ တိတ်ဆိတ်စွာ စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့သော်လည်း တားမြစ်နယ်မြေအတွင်းမှ တုံ့ပြန်မှု မရှိခဲ့ပါချေ။

လင်းရီက မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းသွားကာ ပြောဆိုလိုက်လေသည်။

"ထားလိုက်ပါတော့"

"ကျွန်တော်တို့ ပတ်သွားကြတာပေါ့"

လင်းရီ၏ မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းသွားပြီး တိမ်တိုက်လှေကား ဝင်္ကပါပြားကို တပ်ဆင်ကာ ထွက်ခွာရန် ပြင်ဆင်လိုက်လေသည်။

တားမြစ်နယ်မြေအတွင်းမှ စိတ်ပျက်နေသော အသံတစ်ခု ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

"မင်းက ဒီအရှင်ကို ဘာလို့ မေးနေရတာလဲ"

"တကယ်လို့ မင်း ဖြတ်သွားချင်ရင် ဖြတ်သွားလေ"

"ဒီအရှင်သခင်က မင်းကို လိုက်ပို့ပေးဖို့ မျှော်လင့်နေတာလား"

မြေအောက်ကမ္ဘာဘိုးဘေး၏ စိတ်အခြေအနေမှာ အလွန်ဆိုးရွားနေပုံ ရသည်။

သူ အတော်လေး ပင်ပန်းနေပုံရသည်။

လင်းရီက မေးမြန်းလိုက်သည်။

"ဒါဆို ဒီဂျူနီယာက တကယ်ပဲ ဖြတ်သွားမယ်နော်"

စိတ်မရှည်သော အသံတစ်ခု ထပ်မံ ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

"မြန်မြန် လုပ်စမ်းပါ"

လင်းရီ စကားပြောပြီးသည်နှင့် မြေအောက်ကမ္ဘာ တားမြစ်နယ်မြေအတွင်းမှ စိတ်မရှည်သော အသံတစ်ခုထပ်မံ ထွက်ပေါ်လာလေသည်။ မြေအောက်ကမ္ဘာ ချီများသည် ဒီရေကဲ့သို့ နောက်ဆုတ်သွားပြီး လင်းရီအတွက် လမ်းကြောင်းတစ်ခု ဖန်တီးပေးလိုက်လေသည်။