အခန်း (၉၉-၁၀၀)

အခန်း (၉၉) ငါ့မှာ လက်ညှိုးတစ်ချောင်း ရှိတယ်၊ အခုကစပြီး အနာဂတ်မှာ ထွက်ပေါ်လာမယ်

ချလွင်....

အေးစက်သော ဓားမြည်သံတစ်ခု ပဲ့တင်ထပ်သွားပြီး ဓားအလင်းတန်းတစ်ခုသည် အရှေ့ပင်လယ်ဘက်သို့ ရိုက်ခတ်သွားခဲ့၏။

"ဘာ..."

ဓားအလင်းတန်း ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် အနောက်ပိုင်းဒေသရှိ ကျင့်ကြံသူအားလုံး မျက်နှာပျက်သွားကြပြီး အံ့အားသင့်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ကြလေသည်။ ဘယ်အရာကမှ မတားဆီးနိုင်၊ ဘယ်အရာကမှ မချိုးဖျက်နိုင်ဘဲ အရာအားလုံးကို ဖြတ်တောက်နိုင်စွမ်းရှိသည့် ပြိုင်ဘက်ကင်းသော သတ်ဖြတ်ခြင်းဆန္ဒတစ်ခုကို လူတိုင်း ခံစားလိုက်ရ၏။

"လီတိရှန်း..."

"ဒါ လီတိရှန်းက နောက်ထပ် ဓားတစ်ချက် ထုတ်လွှတ်လိုက်တာပဲ..."

"အကြောင်းမဲ့ ဘာလို့ ဓားတစ်ချက် ထုတ်လွှတ်လိုက်တာလဲ..."

အနောက်ပိုင်းဒေသတစ်ခုလုံး ဆူပွက်သွားခဲ့ပြီး ဟင်းလင်းပြင်ထဲတွင် ပေါ်လိုက် ပျောက်လိုက် ဖြစ်နေသော၊ အလွန်တောက်ပပြီး အလွန်မြန်ဆန်လှသော ထိုဓားအလင်းတန်းကို လူတိုင်း စောင့်ကြည့်နေကြလေသည်။

"ဒီခေတ်မှာ လီတိရှန်း တစ်ယောက်တည်းကပဲ ဓားတာအိုနဲ့ နေရာနဲ့အချိန်ရဲ့ အတားအဆီးကို ချိုးဖျက်နိုင်ခြင်း ဖြစ်ပေတယ်..."

လောကသခင်အားခုံးသည် ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖောက်ထွင်းသွားသော ဓားအလင်းတန်းကို အသိအမှတ်ပြုသောအားဖြင့် ကြည့်ရှုနေခဲ့၏။

"လောကသခင်ကရော ဒီနေရာနဲ့အချိန်ရဲ့ အတားအဆီးကို ချိုးဖျက်နိုင်သလား..."

လောကသခင်အားခုံး၏ ဘေးတွင် ကျဲစဲ့က စပ်စုလိုစိတ်ဖြင့် မေးလိုက်လေသည်။

"သေချာတာပေါ့..."

လောကသခင်အားခုံးက ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။

"လင်းဗုဒ္ဓ... အစစ်အမှန်ဝိညာဉ်ကို ပြန်လည်ရှင်သန်စေဖို့ဆိုရင် ကောင်းကင်ဘုံရဲ့အပြစ်ပေးမှုကို ခံယူရမယ်..."

"ပထမဆုံးအပြစ်ပေးမှုက အစစ်အမှန်ဝိညာဉ်ရဲ့ ပြန်လည်ရှင်သန်ခြင်းပဲ..."

"ဒုတိယအပြစ်ပေးမှုက ခန္ဓာကိုယ်အတွက် ဖန်တီးမှုကို ပြန်လည်ပုံဖော်ခြင်းပဲ..."

"တတိယအပြစ်ပေးမှုက ဝိညာဉ်ကို ပြန်လည်ရှင်သန်စေခြင်းပဲ..."

"ပထမဆုံးအပြစ်ပေးမှုကို လီတိရှန်းရဲ့ ဓားက ချိုးဖျက်ပေးလိုက်ပြီ..."

"ဒုတိယအပြစ်ပေးမှုကိုတော့ ဒီအရှင်သခင်က တာဝန်ယူပါ့မယ်..."

"ငါ့မှာ လက်ညှိုးတစ်ချောင်းရှိတယ်၊ အခုကစပြီး အနာဂတ်မှာ ထွက်ပေါ်လာမယ်..."

လောကသခင်အားခုံး စကားပြောလိုက်သည်နှင့် သူ၏ လက်ဝါးကို ဆန့်ထုတ်လိုက်ရာ ရွှေရောင် အလင်းတန်းများ တစ်လွှာပြီးတစ်လွှာ လင်းလက်လာပြီး လက်တစ်ဖက်မှာ အင်မော်တယ်ရွှေကဲ့သို့ တောက်ပနေခဲ့ကာ လက်ညှိုးတစ်ချောင်းဖြင့် ညွှန်ပြလိုက်လေသည်။

“ဝှစ်”

လောကသခင်အားခုံးက ထိုသို့ လှုပ်ရှားခဲ့ခြင်း မရှိသကဲ့သို့ပင် လက်ညှိုးအမှတ်အသားမှာ လျှပ်တစ်ပြက် ပေါ်လာပြီး ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့၏။

"ဒါပဲလား..."

ကျဲစဲ့က ကြောင်သွားခဲ့သည်။

*လောကသခင်က အဲဒီလက်ညှိုးကို ထုတ်လွှတ်လိုက်တာလား၊ ဒါမှမဟုတ် မထုတ်လွှတ်လိုက်ဘူးလား…*

"ပြီးသွားပြီ..."

လောကသခင်အားခုံးက ပြောလိုက်ပြီးနောက် လက်နှစ်ဖက်ကို ယှက်ကာ တရားထိုင်ခြင်း အခြေအနေသို့ ဝင်ရောက်သွားခဲ့လေသည်။

"တာအိုရဲ့ အနှစ်သာရက နက်နဲပြီး မှောင်မိုက်တယ်၊ တာအိုရဲ့ အမြင့်ဆုံးက မှေးမှိန်ပြီး တိတ်ဆိတ်တယ်၊ ဘာမှ မမြင်ရ၊ ဘာမှမကြားရဘဲ ငြိမ်သက်ခြင်းထဲမှာ ဝိညာဉ်ကို ပွေ့ပိုက်ထားတယ်..."

ဤအချိန်တွင် လင်းရီ၏ ပါးစပ်မှ တာအိုအသံလှိုင်းလုံးများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ဝိုင်တာအို ရတနာပုလင်းမှ မြစ်ဖျားခံလာသော သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ သေခြင်းရှင်ခြင်း အစစ်အမှန်ချီများသည် ကောင်းကင်ယံတစ်ခုလုံးကို ဝိုင်နံ့များဖြင့် ပြည့်နှက်သွားစေခဲ့၏။ သူသည် ဖုန်းဟွာ၏ အစစ်အမှန်ဝိညာဉ်များကို အစစ်အမှန်ဝိညာဉ် မြက်ပင်အတွင်းသို့ အဆက်မပြတ် စုစည်းပေးနေလေသည်။

အသက်စမ်းရေ။

သေခြင်းရှင်ခြင်းလမ်းစဉ်ကို အသုံးပြုပြီး ဖုန်းဟွာ၏ အစစ်အမှန်ဝိညာဉ် အစအနလေးကို ကာကွယ်ပေးရန်မှာ မခက်ခဲချေ။ အခက်အခဲမှာ ဖုန်းဟွာ၏ ပြန့်ကျဲနေသော အစစ်အမှန်ဝိညာဉ်များကို ပြန်လည် စုစည်းရန်ပင် ဖြစ်လေသည်။ အစစ်အမှန်ဝိညာဉ် ပြန့်ကျဲသွားသည်နှင့် ၎င်းသည် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးဆီသို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိသွား၏။ ယခုအချိန်တွင် လင်းရီသည် အသက်စမ်းရေကို ကြားခံတစ်ခုအဖြစ် အသုံးပြုကာ သူ၏ ကိုယ်ပိုင်တာအိုနှင့် ပေါင်းစပ်နေခြင်း ဖြစ်လေသည်။

ဤသို့ ပြုလုပ်မှသာလျှင် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကြားတွင် ပြန့်ကျဲနေသော ဖုန်းဟွာ၏ အစစ်အမှန်ဝိညာဉ်များကို တစ်စစချင်း သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ ပြန်လည် စုစည်းပေးနိုင်မည် ဖြစ်၏။ မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ဖုန်းဟွာ၏ အစစ်အမှန်ဝိညာဉ်များကို များများ စုစည်းနိုင်လေလေ သူမ ပြန်လည် နာလန်ထူရန် အခွင့်အရေး ပိုများလေလေ ဖြစ်ပေသည်။

ကျောက်စိမ်းစင်မြင့် အထက်တွင် ပိုးစုန်းကြူးများကဲ့သို့ တဖျတ်ဖျတ် လင်းနေသော အစစ်အမှန်ဝိညာဉ်များသည် လင်းရီ၏ လမ်းညွှန်မှုအောက်တွင် အစစ်အမှန်ဝိညာဉ် မြက်ပင်အတွင်းသို့ စုစည်းလာကြ၏။ ကျောက်စိမ်းစင်မြင့်၏ အပြင်ဘက်တွင်မူ လင်းရီ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ သေခြင်းရှင်ခြင်း စစ်မှန်သော တစ်ခုတည်းသောချီများ လျှံထွက်နေပြီး ရေသူနန်းတော်တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံထားလေသည်။

ဖုန်းဟွာ၏ အစစ်အမှန်ဝိညာဉ်များ ပြန့်ကျဲနေခဲ့သည်မှာ နှစ်ပေါင်းရာနှင့်ချီ ကြာမြင့်ခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။ အလွန် ကြာမြင့်ခဲ့သော အစိတ်အပိုင်းများသည် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးဆီသို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီဖြစ်ရာ ပြန်လည် စုစည်း၍ မရနိုင်တော့ချေ။ သိပ်မကြာသေးသော အစိတ်အပိုင်းများကိုမူ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးဆီမှ သဘာဝကျကျပင် ပြန်လည် ဆွဲယူနိုင်ပေသည်။ ရေသူနန်းတော်အတွင်း၌ ပိုးစုန်းကြူး အလင်းစက်လေးများ လင်းလက်လာပြီး အရပ်မျက်နှာအားလုံးမှ ရောက်ရှိလာကာ အလင်းမြစ်ရှည်ကြီးတစ်ခုအဖြစ် စုစည်းသွားရင်း အစစ်အမှန်ဝိညာဉ် မြက်ပင်အတွင်းသို့ ဖြည်းညင်းစွာ စီးဝင်သွားခဲ့လေသည်။

"အာ..."

"တစ်ယောက်ယောက်က သေခြင်းရှင်ခြင်း လမ်းစဉ်ကို အသုံးပြုပြီး အစစ်အမှန်ဝိညာဉ်ကို ပြန်လည် စုစည်းနေတာလား..."

လင်းရီ ဆက်လက် လုပ်ဆောင်နေစဉ်မှာပင် အရှေ့ပင်လယ်၏ နက်ရှိုင်းသောနေရာမှ ရှေးဟောင်းဆန်ပြီး ဝါရင့်လှသော အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။

ဝုန်း။

ထိုရှေးဟောင်းအသံ ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ပင်လယ်ရေအားလုံး ထကြွသွားပြီးနောက် မရေမတွက်နိုင်သော အလင်းစက်လေးများ လင်းလက်လာခဲ့သည်။ ထိုအလင်းစက်လေးများမှာ တောက်ပနေပြီး ၎င်းတို့အတွင်း၌ အင်မော်တယ် အငွေ့အသက်များ စီးဆင်းနေလေသည်။

"နှစ်တွေဘယ်လောက်တောင် ကြာသွားပြီလဲ..."

"သေခြင်းရှင်ခြင်းတံခါးက အမွေဖျက် သားသမီးတွေက နောက်ဆုံးတော့ ငါ့လို အဘိုးကြီးကို သတိရကြပြီလား..."

အလင်းစက်လေးများ ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် ထိုရှေးဟောင်းအသံ ထပ်မံထွက်ပေါ်လာရာ ၎င်း၏ လေသံမှာ စိတ်ပျက်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့၏။

"ဟာ..."

"သောက်ကျိုးနည်း..."

သို့သော်လည်း ချက်ချင်းပင် ထိုအသံမှာ ထိတ်လန့်သွားသကဲ့သို့ အော်ဟစ်သံအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ ပင်လယ်ရေ နက်ရှိုင်းသောနေရာရှိ အစစ်အမှန်ဝိညာဉ် အလင်းတန်းများသည် လင်းရီ၏ စွမ်းအားကြောင့် သိသိသာသာ သက်ရောက်မှု ခံလိုက်ရပြီး ရေသူနန်းတော်ဘက်သို့ မသိစိတ်အရ လွင့်ပါးသွားခဲ့လေသည်။

"ကောင်းကင်ဘုံရဲ့ အပြစ်ပေးမှုလား..."

“အစစ်အမှန်ဝိညာဉ်ကို ပြန်လည်စုစည်းပြီး ရှင်သန်စေဖို့ဆိုတာ အဲဒီလောက် မရိုးရှင်းဘူးဆိုတာ ငါသိသားပဲ..."

"အဲဒီတုန်းက အဲဒီအရာက ငါ့ကို မသတ်နိုင်ခဲ့ဘူး၊ ကောင်းကင်ဘုံရဲ့ အပြစ်ပေးမှုကလည်း သတ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး..."

အလင်းစက်လေးများ စီးဆင်းသွားစဉ် ကောင်းကင်ယံရှိ လိမ့်ဆင်းနေသော မိုးကြိုးတိမ်တိုက်များကိုလည်း သူတို့ သတိပြုမိလိုက်ကြ၏။ ထိုအသံမှာ ပေါ့ပျက်ပျက်နှင့် အထင်သေးဟန်ရှိနေပြီး လင်းရီ၏ ဆွဲယူမှုကို မတားဆီးရုံတင်မကဘဲ ရေသူနန်းတော်ဘက်သို့ ပိုမို မြန်ဆန်စွာ ဦးတည်သွားခဲ့လေသည်။

"ပိုပြီးတော့ အန္တရာယ်များလာပြီ..."

လင်းရီသည် ဖုန်းဟွာ၏ ပြန့်ကျဲနေသော အစစ်အမှန်ဝိညာဉ်များကို အဆက်မပြတ် စုစည်းနေစဉ် ဟင်းလင်းပြင်မှ ဆိုးရွားသော အငွေ့အသက်မှာလည်း ပို၍ ပို၍ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလာခဲ့၏။

နာရီဝက်ခန့် ကြာပြီးနောက် လင်းရီသည် ဟင်းလင်းပြင်မှ ဆင်းသက်လာသော ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော ကောင်းကင်ဘုံ၏ အရှိန်အဝါတစ်ခုက သူ့အပေါ်သို့ ဖိနှိပ်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရပြီ ဖြစ်သည်။

ဝှစ်။

လင်းရီ၏ ခြေအောက်တွင် သရီရဓာတ်တော်သုံးဆယ့်ခြောက်ဆူ ကြာပန်းပလ္လင်သည် အလိုအလျောက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။ ဗုဒ္ဓရိပ်ပုံပေါင်း သုံးဆယ့်ခြောက်ခုသည် လင်းရီ၏ ပတ်လည်တွင် ထိုင်နေကြပြီး သူတို့၏ ရွတ်ဆိုသံများမှာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးတစ်ခွင် ပဲ့တင်ထပ်နေလေသည်။

"ဘယ်လောက်တောင် ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ အရှိန်အဝါလဲ..."

ထန်ကျင်းကျုံးသည်လည်း ထိုအရှိန်အဝါကို ခံစားလိုက်ရပြီး သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် သင်္ကေတများ လင်းလက်လာကာ ကောင်းကင်ယံနှင့် ပင်လယ်ရေကို ဖောက်ထွင်းကြည့်လိုက်၏။ သူ၏ ခေါင်းအထက်တွင် လိမ့်ဆင်းနေသော မိုးကြိုးတိမ်တိုက်များကို မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ တုန်ရင်သွားပြီး ဦးရေပြားများပင် စိမ့်တက်သွားခဲ့လေသည်။

"ကောင်းကင်ဘုံရဲ့ အပြစ်ပေးမှုလား..."

သေခြင်းရှင်ခြင်းတံခါး၏ ဂိုဏ်းချုပ်ဟောင်းတစ်ယောက်အနေဖြင့် ထန်ကျင်းကျုံးအား ကြောက်ရွံ့စေနိုင်သော အရာမှာ အလွန်နည်းပါးလှပေသည်။ ကောင်းကင်ဘုံ၏အပြစ်ပေးမှုမှာ အဲဒီထဲက တစ်ခုဖြစ်၏။ ဤအရာမှာ ကပ်ဆိုးသုံးပါးနှင့် ကပ်ဘေးကိုးပါးထက် များစွာ ပိုမိုကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှပေသည်။

"မှန်တယ်..."

"အစစ်အမှန်ဝိညာဉ်ကို ပြန်လည်ရှင်သန်စေတယ်ဆိုတာ ကောင်းကင်ဘုံဆီကနေ သက်တမ်းကို လုယူတာပဲ၊ ဒါကြောင့် သဘာဝကျကျပဲ ကောင်းကင်ဘုံရဲ့ အပြစ်ပေးမှု ရှိလာမှာပေါ့..."

ထန်ကျင်းကျုံးက လေးနက်စွာ ပြောလိုက်သည်။ သူသည် မည်သည့်အချိန်ကမှန်း မသိဘဲ သူ၏ လက်ထဲတွင် တံခါးချပ်နှစ်ချပ်ကို မထားခဲ့၏။ ၎င်းမှာ ရယ်စရာကောင်းပုံရသော်လည်း မည်သူကမျှ အထင်မသေးရဲကြချေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် တံခါးချပ် နှစ်ခုလုံးတွင် သန့်စင်သော သေခြင်းရှင်ခြင်းလမ်းစဉ်များ ယှက်နွယ်နေသောကြောင့် ပင် ဖြစ်လေသည်။

အသက်တံခါးသေခြင်းစံအိမ်။

သေခြင်းရှင်ခြင်းတံခါးအတွင်းရှိ အသက်တံခါး သေခြင်းစံအိမ်မှာ သေခြင်းရှင်ခြင်း တာအိုကျင့်ကြံသူ ချန်ထားခဲ့သော အမွေအနှစ် ဖြစ်လေသည်။ ထန်ကျင်းကျုံး၏ လက်ထဲတွင်ရှိနေသော အရာနှစ်ခုမှာမူ သူ၏ကိုယ်ပိုင် သေခြင်းရှင်ခြင်း လမ်းစဉ်နှင့် သေခြင်းရှင်ခြင်းတာအို ကုန်ကြမ်းများကို ပေါင်းစပ်၍ သန့်စင်ထားသော မှော်ရတနာများ ဖြစ်ကြ၏။ အသက်ရှင်ခြင်းနှင့် သေဆုံးခြင်းကို လက်ဝါးဖြင့် ထိန်းချုပ်နိုင်ခြင်းမှာ ဖော်ပြ၍မရနိုင်လောက်အောင် အံ့ဖွယ် ဖြစ်လေသည်။

"ချလွင်..."

ဟွေကွမ်သည်လည်း သူ၏ တောက်ပသော သံချပ်ကာကို ဝတ်ဆင်ထားရင်း ယခုအချိန်တွင် အပေါ်သို့ မော့ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အေးစက်သော အလင်းတန်းများ လင်းလက်နေပြီး သူ၏ လက်ထဲတွင် ဓားရှည်တစ်လက် ထွက်ပေါ်လာကာ မည်သည့်အချိန်တွင်မဆို တိုက်ခိုက်ရန် အဆင်သင့် ဖြစ်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။

ပြင်းထန်သော ရန်သူနှင့် ရင်ဆိုင်နေရသကဲ့သို့ပင်။

ထန်ကျင်းကျုံးနှင့် ဟွေကွမ်နှစ်ဦးလုံးမှာ ယခုအချိန်တွင် ပြင်းထန်သော ရန်သူများကို ရင်ဆိုင်နေရသကဲ့သို့ ရှိနေကြလေသည်။

မဟာကြီးကြပ်ရေးမှူး၏ လှပသော မျက်လုံးများတွင် လေးနက်သော အမူအရာတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး သူမ၏ ကြည်လင်သော မျက်လုံးများက ရေသူရှစ်ဦးအား ကြည့်လိုက်၏။ ထိုရေသူ ရှစ်ဦးမှာ ရေသူအဆီကို မီးညှိထားကြသော်လည်း သူတို့၏ ကျင့်ကြံခြင်းမှာလည်း ခန္ဓာကိုယ်ပေါင်းစပ်ခြင်းနယ်ပယ်နှင့် ကပ်ဘေးချိုးဖျက်ခြင်းနယ်ပယ် ကျွမ်းကျင်သူများ ဖြစ်ကြလေသည်။

"သွားကြစမ်း..."

မဟာကြီးကြပ်ရေးမှူးက ပြောလိုက်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့ပါ..."

"ကျွန်မတို့ ခွင့်ပြုပါဦး မဟာကြီးကြပ်ရေးမှူး..."

"ငါ့ရဲ့ ရေသူမျိုးနွယ်စုကို နောက်ထပ် အရှက်တကွဲ မဖြစ်ပါစေနဲ့တော့..."

"ငါ့ရဲ့ ရေသူမျိုးနွယ်စုရဲ့ အမွေအနှစ် ဘယ်တော့မှ မပြတ်တောက်ပါစေနဲ့..."

"ငါ့ရဲ့ ရေသူမျိုးနွယ်စု အခုကစပြီး ထာဝရ ငြိမ်းချမ်းပါစေတော့..."

"ငါ့ရဲ့ ရေသူမျိုးနွယ်စု..."

ရေသူရှစ်ဦးလုံးမှာ အားအင်ကုန်ခမ်းလုနီးပါး ဖြစ်နေသော်လည်း သူတို့၏ မျက်လုံးများမှာ ဓားများကဲ့သို့ တောက်ပနေဆဲဖြစ်ကာ မဟာကြီးကြပ်ရေးမှူးအား ဦးညွှတ်နှုတ်ဆက်လိုက်ကြ၏။ သူတို့၏ အသံများမှာ ကျောက်စိမ်းသံများကဲ့သို့ ကြည်လင်နေပြီး ဟင်းလင်းပြင် နယ်ပယ်ကို နင်းလျှောက်ကာ ပင်လယ်ပြင်ဆီသို့ ဦးတည်သွားကြလေသည်။

"နှုတ်ဆက်ပါတယ် ကြီးကြပ်ရေးမှူး ရှစ်ယောက်..."

"ဒီအရှင်သခင်လည်း မကြာခင် လိုက်လာခဲ့ပါ့မယ်..."

မဟာကြီးကြပ်ရေးမှူးက ဦးညွှတ်လိုက်ရာ သူမ၏ အေးစက်သော မျက်လုံးများမှ ကြည်လင်သော မျက်ရည်တစ်စက် နောက်ဆုံးတွင် ကျဆင်းလာခဲ့ပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ လိမ့်ကျသွားသော နီလာစေ့လေး တစ်စေ့အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့၏။

"စုစည်းစမ်း..."

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် လင်းရီက သူ၏ လက်ညှိုးဖြင့် အောက်သို့ ညွှန်ပြလိုက်ရာ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အစစ်အမှန်ဝိညာဉ်များအားလုံးသည် ချက်ချင်းပင် အပင်၏ အစစ်အမှန်ဝိညာဉ်ပေါ်သို့ စုစည်းသွားခဲ့လေသည်။

ဝုန်း။

ဤအချိန်တွင် အချိန်အတော်ကြာ ဖိနှိပ်ခံထားရသော မိုးကြိုးတိမ်တိုက်များသည် နောက်ဆုံးတွင် နားကွဲမတတ် မိုးခြိမ်းသံကြီးနှင့်အတူ ပေါက်ကွဲထွက်လာခဲ့၏။ ထို့နောက် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်လောက်သော လျှပ်စီးကြောင်းတစ်ခုသည် ကောင်းကင်ဘုံ ကိုးထပ်မှနေ၍ ရေသူနန်းတော်ဆီသို့ တိုက်ရိုက် ရိုက်ခတ်လာခဲ့လေသည်။

အခန်း (၁၀၀) မြေအောက်ကမ္ဘာ ဘိုးဘေးဟောင်း၊ ဟွန်း... လောကမှာ နံပါတ်တစ်ဆိုတာလား၊ အဲဒါက ငါ့အတွက်တော့ အလွယ်လေးပဲ

မိုးကြိုးက ရိုက်ခတ်လိုက်ပြီဖြစ်၏။

ဤသည်မှာ ကောင်းကင်ဘုံ၏ အပြစ်ပေးမှု ဖြစ်ပြီး ၎င်းကျဆင်းလာစဉ် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ အနှစ်သာရများကို ဝါးမြိုသွားသည့် တာအို၏ စွမ်းအားပင် ဖြစ်လေသည်။ ၎င်းက ရေသူနန်းတော် အထက်ရှိ ပင်လယ်ဧရိယာကို ရှုရာတိုက်ပွဲမြေပြင်တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်လိုက်၏။ မမြင်ရသော သတ်ဖြတ်ခြင်းစိတ်ဆန္ဒတစ်ခုက အဟုန်ပြင်းစွာ ထွက်ပေါ်လာပြီး အရိုးထဲအထိ ထိုးဖောက်ကာ၊ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို အရည်ပျော်စေပြီး၊ အရပ်မျက်နှာ ဆယ်ခုလုံးကိုပြိုလဲစေကာ လင်းရီအား အပြီးတိုင် သတ်ဖြတ်ရန် ရည်ရွယ်နေလေသည်။

၎င်းက ဖုန်းဟွာ၏ ပြန့်ကျဲနေသော အစစ်အမှန်ဝိညာဉ်ကိုလည်း ပြန်လည် ရယူရန် ကြိုးစားနေခြင်းဖြစ်၏။ ဤသည်မှာ တာအို၏ သတ်ဖြတ်ခြင်းပင် ဖြစ်လေသည်။ တာအိုသည် ၎င်း၏ ကိုယ်ပိုင်ဥပဒေများဖြင့် လည်ပတ်နေခြင်း ဖြစ်၏။ ထိုဥပဒေများကို ချိုးဖောက်သူများအတွက် တာအိုသည် ၎င်း၏ လည်ပတ်မှုကို ဆက်လက် ထိန်းသိမ်းရန် ကောင်းကင်ဘုံရဲ့ အပြစ်ပေးမှုကို စေလွှတ်ပေးလေသည်။

မဟာပြန့်ကားမှုတွင် ငါးဆယ်ရှိပြီး ၎င်း၏ အသုံးပြုမှုမှာ လေးဆယ့်ကိုးဖြစ်၏။ ကောင်းကင်ဘုံ၏ အပြစ်ပေးမှုပင်လျှင် မျှော်လင့်ချက် ရောင်ခြည်လေးတစ်ခုကို ချန်ထားပေးလေ့ ရှိပေသည်။ အကယ်၍ လူတစ်ယောက်က ၎င်းကို မကျော်လွှားနိုင်ပါက သဘာဝကျကျပင် ပြာအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပေလိမ့်မည်။ အကယ်၍ ကျော်လွှားနိုင်ခဲ့ပါက အတိတ်က နာကြည်းချက်များအားလုံးကို ဆေးကြောသန့်စင်ပြီး ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။

"ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ..."

အရပ်မျက်နှာအားလုံးမှ ကျင့်ကြံသူများနှင့် ပင်လယ် သက်ရှိများအားလုံးသည် ယခုအချိန်တွင် ထိတ်လန့်တကြား ပြောဆိုနေကြလေသည်။ ကောင်းကင်ဘုံရဲ့ အပြစ်ပေးမှုက သူတို့ကို ပစ်မှတ်ထားခြင်း မဟုတ်ချေ။ သို့သော်လည်း တာအို၏ ထို ရက်စက်ပြီး ဘက်လိုက်မှုကင်းသော သတ်ဖြတ်ခြင်းစိတ်ဆန္ဒက ထိုသက်ရှိများကို ကျောရိုးစိမ့်သွားစေပြီး ခြေဖျားမှ ခေါင်းအထိ အေးစက်သွားစေကာ မြေအောက်ကမ္ဘာကိုးထပ်ထဲသို့ ကျဆင်းသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရစေ၏။

"ငါ့ရဲ့ ရေသူမျိုးနွယ်စုရဲ့ အနာဂတ်အတွက် အသက်ရှင်ခြင်းက ဘာအရေးလဲ၊ သေခြင်းကို ဘာလို့ ကြောက်နေရမှာလဲ..."

ရေသူမဟာကြီးကြပ်ရေးမှူးရှစ်ဦးသည် တွန့်ဆုတ်ခြင်းမရှိဘဲ ရှေ့သို့ ပြေးထွက်သွားကြလေသည်။ အလွန် လှပနေသင့်သော ထိုရေသူအမျိုးသမီးရှစ်ဦးမှာ ယခုအခါ ညှိုးနွမ်းပြီး ပိန်ချုံးနေကြပြီဖြစ်ကာ သူတို့၏ ခေါင်းပေါ်တွင် ရေသူအဆီ မီးတောက်များ တောက်လောင်နေခဲ့၏။ သူတို့ စကားပြောလိုက်သည်နှင့် တာအိုကျင့်ကြံသူ အသံများ ပဲ့တင်ထပ်သွားပြီး သူတို့၏ ခေါင်းအထက်တွင် တာအိုပုံရိပ်ယောင်ကားချပ်တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာရန် ယှက်နွယ်သွားကြလေသည်။

ထိုတာအိုပုံရိပ်ယောင်ကားချပ်သည် ကောင်းကင်ယံကို ဖြတ်သန်းသွားပြီး ၎င်းအတွင်း၌ ရေသူတစ်ဦး၏ ပုံရိပ်ယောင် ပါဝင်နေကာ ၎င်းမှာ မဟာတာအိုမှ စုစည်းထားသော ထူးခြားသည့် ဖြစ်စဉ်တစ်ခုဖြစ်ပြီး ရေသူမျိုးနွယ်စု၏ အမြင့်ဆုံး နည်းလမ်းပင် ဖြစ်လေသည်။ ယနေ့တွင် ၎င်းမှာ လောက၌ နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်လည် ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။

"သတ်..."

ရေသူမဟာကြီးကြပ်ရေးမှူးရှစ်ဦးသည် သူတို့၏ ခေါင်းပေါ်ရှိ တာအိုပုံရိပ်ယောင်ကားချပ်နှင့်အတူ ကောင်းကင်ယံသို့ ပျံတက်သွားပြီး ကောင်းကင်ဘုံ၏အပြစ်ပေးမှုကို မကြောက်မရွံ့ ရင်ဆိုင်လိုက်ကြလေသည်။

"ဝုန်း..."

ကောင်းကင်ဘုံ၏အပြစ်ပေးမှု ကျဆင်းလာသည်နှင့် ရေသူ မဟာကြီးကြပ်ရေးမှူး ရှစ်ဦး ပြောင်းလဲဖန်တီးထားသော တာအိုပုံရိပ်ယောင်ကားချပ်မှာ ချက်ချင်းပင် ပြိုကွဲသွားခဲ့၏။

ဝုန်း။

ဖျက်ဆီးနိုင်စွမ်းရှိသော ချီစွမ်းအားတစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်လာခဲ့သည်။ ဟင်းလင်းပြင်တစ်ခုလုံး တုန်ရင်သွားပြီး၊ ပင်လယ်ရေပြင် နိမ့်ဆင်းသွားကာ၊ အဆုံးမရှိသော အင်မော်တယ် အလင်းတန်းများ လင်းလက်လာခဲ့၏။ ရေသူမဟာကြီးကြပ်ရေးမှူးရှစ်ဦးမှာ သွေးများ အန်ထုတ်လိုက်ရပြီး ပင်လယ်ထဲသို့ ရိုက်ချခံလိုက်ရကာ သူတို့၏ ကံကြမ္မာမှာ မည်သို့ရှိမည်ကို မသိရတော့ချေ။

"ဒါက ကောင်းကင်ဘုံရဲ့ အပြစ်ပေးမှုရဲ့ စွမ်းအားလား..."

"မဟာကြီးကြပ်ရေးမှူး ရှစ်ယောက်လုံးက ခန္ဓာကိုယ်ပေါင်းစပ်ခြင်းနယ်ပယ်နဲ့ ကပ်ဘေးချိုးဖျက်ခြင်းနယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူတွေချည်းပဲ... သူတို့ရဲ့ အသက်တွေက ဆက်နွှယ်နေပြီး သူတို့ အတူတကွ ထုတ်လွှတ်လိုက်တဲ့ တာအိုစွမ်းအားက ကောင်းကင်ဘုံရဲ့ အပြစ်ပေးမှု ရှေ့မှာတော့ ဒီလောက်တောင် အားနည်းနေတာလား..."

မဟာကြီးကြပ်ရေးမှူး၏ လှပသော မျက်လုံးများမှာ လေးနက်နေခဲ့၏။ သူမသည် ကောင်းကင်ဘုံရဲ့ အပြစ်ပေးမှု၏ စွမ်းအားကို မှားယွင်းစွာ တွက်ချက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်လေသည်။

"ဟွေကွမ်..."

"မဟာကြီးကြပ်ရေးမှူးရှစ်ယောက်တောင် မတားနိုင်ဘူးဆိုတော့ နောက်တစ်လှည့်က ငါတို့အလှည့်ပဲ..."

ထန်ကျင်းကျုံးသည် တံခါးအရွယ်အစားရှိသော ဒိုင်းနှစ်ခုကို သယ်ဆောင်ထားရင်း ဟွေကွမ်အား ပြုံးပြလိုက်၏။ ဟွေကွမ်က လှည့်၍ လင်းရီကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် သူ၏ လက်ထဲရှိ ဓားရှည်ကို လှုပ်ခါလိုက်လေသည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ အဆုံးမရှိသော တောက်ပတဲ့ အလင်းရောင်များက တောက်ပနေသော နေမင်းကြီးကဲ့သို့ လင်းလက်လာခဲ့၏။

"အစစ်အမှန်ဝိညာဉ်ကို ပြန်လည်ရှင်သန်စေချင်သေးတာလား..."

"မင်းတို့ ဘယ်လောက်တောင် စွမ်းသလဲဆိုတာ ကြည့်ရသေးတာပေါ့..."

"ပြန်လည်ရှင်သန်ဖို့က အဲဒီလောက် လွယ်မယ်ဆိုရင် ဒီဘိုးဘေးဟောင်းက ဘာလို့သရဲဖြစ်နေမှာလဲ..."

ဤအချိန်တွင် မြေအောက်ကမ္ဘာ တားမြစ်နယ်မြေအတွင်း၌ ဒဏ်ရာဒဏ်ချက်များဖြင့် ဖူးရောင်နေသော မြေအောက်ကမ္ဘာ ဘိုးဘေးဟောင်းသည် ရေသူနန်းတော် အထက်ရှိ ကောင်းကင်ဘုံရဲ့ အပြစ်ပေးမှုကို ကြည့်ကာ သူတစ်ပါး အတိဒုက္ခရောက်သည်ကို ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်နေခဲ့လေသည်။

မင်းက ငါ့ကို မြက်တွေ စားခိုင်းတယ်...။မင်း ငါ့ကို ရိုက်တယ်...။ အဲ့တာကြောင့် ငါ ဒီအတိုင်းပဲ ထိုင်ကြည့်နေမှာ...။ငါ မကူညီဘူး...

"ဘာ..."

ဤအချိန်တွင် မြေအောက်ကမ္ဘာ ဘိုးဘေးဟောင်းသည် ရုတ်တရက် တစ်ခုခုကို ခံစားလိုက်ရပြီး သူ၏ ခေါင်းကို ဆတ်ခနဲ လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ရင်သွားသည်အထိ ထိတ်လန့်သွားခဲ့၏။

ဓားအလင်းတန်းတစ်ခု။

ဓားအလင်းတန်းတစ်ခုသည် ဟင်းလင်းပြင်အတွင်းမှ ရောက်ရှိလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်လေသည်။ တစ်ခဏတွင် မိုင်ပေါင်း သောင်းချီ အကွာတွင်ရှိနေပြီး နောက်တစ်ခဏတွင်မူ အနီးနားသို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်၏။

"ငါ မှားသွားပါပြီ..."

"တာလော့ဂိုဏ်းချုပ်... ငါ မှားသွားပါပြီ..."

"ငါ စကားနည်းနည်းလောက်ပဲ ခေါင်းမာမာနဲ့ ပြောမိတာပါ၊ ငါ့ကို ရိုက်ဖို့ ဓားကို အသုံးပြုစရာလိုလို့လား..."

မြေအောက်ကမ္ဘာ ဘိုးဘေးဟောင်းသည် ချဉ်းကပ်လာသော ဓားအလင်းတန်းကို ကြည့်ကာ ဦးရေပြားများ စိမ့်တက်သွားပြီး အလျင်အမြန် တောင်းပန်လိုက်လေသည်။

ဝုန်း။

မြေအောက်ကမ္ဘာ ဘိုးဘေးဟောင်း၏ ထိတ်လန့်နေသော အကြည့်အောက်တွင် ထိုဓားအလင်းတန်းသည် မြေအောက်ကမ္ဘာ တားမြစ်နယ်မြေ၏ မြေအောက်ကမ္ဘာ ချီများကို လွယ်လွယ်ကူကူ ဖောက်ထွင်းသွားပြီး နောက်တစ်ခဏတွင် အရှေ့ပင်လယ်အထက်၌ ထွက်ပေါ်လာကာ ကျဆင်းလာသော လျှပ်စီးကြောင်းဆီသို့ ခုတ်ပိုင်းလိုက်လေသည်။

"မဟုတ်ဘူး... အဲဒါမဟုတ်ဘူး..."

"ဒါတာလော့ဂိုဏ်းချုပ်ရဲ့ ဓားမဟုတ်ဘူး..."

"သူက လူသတ်ရတာကို ကြိုက်တဲ့ လူမိုက်ကြီးလေ၊ သူက အမြဲတမ်း လက်သီးကိုပဲသုံးတာ..."

"လီတိရှန်း..."

"ဒါက လီတိရှန်းရဲ့ဓားပဲ..."

မြေအောက်ကမ္ဘာ ဘိုးဘေးဟောင်းသည် ခုနက ထိတ်လန့်သွားခဲ့သော်လည်း ယခု သူ သတိဝင်လာသောအခါ သူ၏ အမူအရာမှာ ပို၍ပင် ရှုပ်ထွေးသွားခဲ့လေသည်။

အနောက်ဘက်မှ ဓားတစ်ချက် ရောက်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။

အလယ်ပိုင်းဒေသကို ဖြတ်ကျော်ပြီး အရှေ့ပင်လယ်ထဲသို့။

ကောင်းကင်ဘုံ၏ အပြစ်ပေးမှု စွမ်းအားကို သုတ်သင်ပစ်လိုက်ပြီ ဖြစ်၏။

လီတိရှန်း၏ ဓားမှာ ဤမျှအထိ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းနေခဲ့ပြီလား။ ဤအချိန်တွင် မြေအောက်ကမ္ဘာ ဘိုးဘေးဟောင်း တစ်ယောက်တည်း အံ့အားသင့်သွားခဲ့ခြင်း မဟုတ်ချေ။

သူ၏ တံခါးအရွယ်အစားရှိသော ဒိုင်းများဖြင့် တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်နေသော ထန်ကျင်းကျုံးနှင့် သူ၏ ဓားဖြင့် မြင့်တက်သွားသော ဟွေကွမ်တို့ နှစ်ဦးလုံး အံ့အားသင့်သွားကြ၏။ သူတို့သည် သွေးနီရောင် ဓားအလင်းတန်းတစ်ခုက ကောင်းကင်ဘုံ၏အပြစ်ပေးမှုထဲသို့ ခုတ်ပိုင်းဝင်ရောက်သွားသည်ကို ငေးမောကြည့်နေမိကြလေသည်။

လုံးဝကို သေဆုံးခြင်း၏ ဓားတစ်လက်ဖြစ်၏။

ကောင်းကင်ဘုံ၏အပြစ်ပေးမှုကို ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် ထန်ကျင်းကျုံးသည် မျှော်လင့်ချက်ရောင်ခြည်လေးတစ်ခု ရှိနေသေးသည်ဟု ခံစားခဲ့ရ၏။ သို့သော် ဤဓားကို ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင်မူ အသက်ရှင်သန်ခွင့် အခွင့်အရေး လုံးဝ မရှိတော့ချေ။

ဝုန်း။

သွေးနီရောင် ဓားအလင်းတန်းသည် မိုးကြိုးပေါ်သို့ ကျရောက်သွားခဲ့သည်။ လောကကို ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်သော မိုးကြိုးမှာ ဓားစိတ်ဆန္ဒကြောင့် ချက်ချင်းပင် လွင့်စင်သွားခဲ့၏။ မိုးကြိုး ပျောက်ကွယ်သွားသော်လည်း ဓားစိတ်ဆန္ဒမှာ ပျောက်ကွယ်မသွားဘဲ မိုးကြိုးတိမ်တိုက်များအတွင်းသို့ တိုက်ရိုက် ဝင်ရောက်သွားလေသည်။

ဝုန်း။

မရေမတွက်နိုင်သော သက်ရှိများ၏ အံ့ဩနေသော အကြည့်များအောက်တွင် တစ်နေ့လုံး စုစည်းနေခဲ့သော မိုးကြိုးတိမ်တိုက်များသည် ဓားစိတ်ဆန္ဒကြောင့် ချက်ချင်း ပြန့်ကျဲသွားခဲ့ပြီး ကျယ်ပြောလှသော နေရောင်ခြည်များက အရှေ့ပင်လယ်ကို နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်လည် လင်းထိန်သွားစေခဲ့၏။

"ပျောက်သွားပြီ..."

"ဓားတစ်ချက်တည်းနဲ့ ကောင်းကင်ဘုံရဲ့ အပြစ်ပေးမှုကို အပြတ်ရှင်းလိုက်တာပဲ..."

"အင်မော်တယ်သတ်ဖြတ်ခြင်းဓား..."

"အဲ့ဒါက လီတိရှန်းရဲ့ဓားပဲ..."

ဤအချိန်တွင် အရပ်မျက်နှာအားလုံးမှ အံ့အားသင့်သံများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး လီတိရှန်း၏ နာမည်မှာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးတစ်ခွင် ထပ်မံ ပဲ့တင်ထပ်သွားခဲ့လေသည်။

"မယုံနိုင်စရာပဲ..."

"တကယ့်ကို မယုံနိုင်စရာပဲ..."

"ဒီဘိုးဘေးဟောင်းက နှစ်ပေါင်း အနည်းငယ်လောက်အတွင်းမှာ အဆင့်တက်ခြင်းမရှိခဲ့တာ၊ မျိုးဆက်သစ်တွေက ဒီလောက်တောင် မယုံနိုင်စရာ ကောင်းလာကြပြီလား..."

မြေအောက်ကမ္ဘာ ဘိုးဘေးဟောင်းမှာ လောကတွင် ပဉ္စမမြောက် ဖြစ်လေသည်။ ယခုအချိန်တွင် ကောင်းကင်ဘုံ၏ အပြစ်ပေးမှု ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို ကြည့်ကာ သူ၏ ပါးစပ်များ ပြင်းထန်စွာ တွန့်သွားခဲ့၏။

မြေအောက်ကမ္ဘာဘိုးဘေးဟောင်း။

သူသည် တစ်ချိန်က အလွန် တိုတောင်းသော အချိန်လေးအတွင်းမှာပင် ထိပ်ဆုံးနံပါတ်တစ်နေရာသို့ တက်လှမ်းခဲ့ဖူး၏။ ယခင်က သူသည် နံပါတ်ခြောက်ဖြစ်ခဲ့သည်။ သူသည် နံပါတ်တစ်ရောက်သည်အထိ အောက်ကျခံကာ စောင့်ဆိုင်းခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။

ဘာကြောင့်လဲ။

သူသည် နှစ်ပေါင်းသောင်းချီကြာအောင် အောင့်အည်းသည်းခံခဲ့ပြီး အဆင့်လွန် အင်မော်တယ်ဂိုဏ်းငါးခု၏ ဂိုဏ်းချုပ် ငါးဦးလုံး ကောင်းကင်ဘုံသို့ တက်လှမ်းခြင်းသွားသည်အထိ သူတို့ထက် ပို၍ အသက်ရှည်အောင် နေခဲ့သောကြောင့် ပင်ဖြစ်လေသည်။ ကံမကောင်းစွာဖြင့် သူသည် သူ၏နေရာတွင် ထိုင်၍ပင် မနွေးသေးချေ။ တာလော့ဂိုဏ်းချုပ် ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။

သူသည် မြေကမ္ဘာအင်မော်တယ်နယ်ပယ်ထဲ ဝင်ရောက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် မြေအောက်ကမ္ဘာ ဘိုးဘေးဟောင်းကို အနိုင်ယူခဲ့လေသည်။ ထိုအချိန်မှစ၍ လောက၏ နံပါတ်တစ်နေရာမှာ လက်ပြောင်းသွားခဲ့၏။ သူ့ကို အနိုင်ယူပြီးနောက် တာလော့ဂိုဏ်းချုပ်သည် သူ့အား ခံ့ညားထည်ဝါသော ကျောပြင်ကိုသာ ပြသခဲ့ပြီးနောက် ရှေးခေတ်နှင့် ခေတ်သစ် ထင်ရှားသူများ အဆင့်သတ်မှတ်ချက် ရှိသူများကို သွားရောက် သတ်ဖြတ်ခဲ့လေသည်။

ထိုအချိန်မှစ၍ မြေအောက်ကမ္ဘာ ဘိုးဘေးဟောင်းသည် အစွမ်းထက်သော ပုဂ္ဂိုလ်များအတွက် မဖြစ်မနေ စိန်ခေါ်ရမည့်သူ ဖြစ်လာခဲ့၏။

လောကသခင်အားခုံး။ လောကမှာ ဒုတိယ အစွမ်းအထက်ဆုံး။

နတ်ဆိုးအရှင်သခင်။ လောကမှာ တတိယ အစွမ်းအထက်ဆုံး။

ကောင်းကင်တိုက်ပွဲဂိုဏ်းအရှင်သခင်။ လောကမှာ စတုတ္ထအစွမ်းအထက်ဆုံး။

ဤနောက်မှ ရောက်လာသူများသည် မြေအောက်ကမ္ဘာ ဘိုးဘေးဟောင်းအား လောက၏ ပဉ္စမမြောက် နေရာအထိ မညှာမတာ ရိုက်နှက် ချပစ်ခဲ့ကြလေသည်။ ယခုအခါ အဆင့်လွန် အင်မော်တယ်ဂိုဏ်းများထဲတွင် အငယ်ဆုံးဖြစ်သော အရှေ့ပိုင်းဧကရာဇ် တစ်ဦးတည်းသာလျှင် သူ့ထက် အနည်းငယ် အောက်ကျနေခြင်းဖြစ်၏။

မူလကတော့ ကိစ္စမရှိပေ။ သူသည် အဆင့်လွန် အင်မော်တယ်ဂိုဏ်းငါးခု၏ ဂိုဏ်းချုပ်များ၏ ဖိနှိပ်မှုကို ခံရသည်မှာ ကျင့်သားရနေပြီ ဖြစ်လေသည်။ အဆိုးဆုံးအနေဖြင့် လောက၏ နံပါတ်ခြောက်နေရာကို ဆုပ်ကိုင်ထားရခြင်းမှာလည်း မဆိုးလှပေ။ သို့သော် ယခုအခါ နောက်ထပ် လီတိရှန်း တစ်ယောက် ထွက်ပေါ်လာပြန်ပြီဖြစ်၏။ ဤလူ၏ စွမ်းအားမှာ လောက၏ တတိယ အစွမ်းအထက်ဆုံးနေရာကို စိန်ခေါ်နိုင်ရန် လုံလောက်နေပေသည်။

"အား..."

"ငါ့ရဲ့တားမြစ်နယ်မြေ..."

မြေအောက်ကမ္ဘာ ဘိုးဘေးဟောင်းသည် မကျေမနပ် ဖြစ်နေဆဲမှာပင် လီတိရှန်း၏ ဓားဖြင့် အပေါက်ဖောက်ခံလိုက်ရသော သူ၏ မြေအောက်ကမ္ဘာ တားမြစ်နယ်မြေကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် နောက်ထပ် အော်ဟစ်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။

"တာလော့ဂိုဏ်းချုပ်ပဲဖြစ်ဖြစ်..."

"လီတိရှန်းပဲဖြစ်ဖြစ်..."

"ဒီဘိုးဘေးဟောင်းက အရင်မျိုးဆက် အဆင့်လွန် အင်မော်တယ်ဂိုဏ်းငါးခုရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်တွေထက် ပိုပြီး အသက်ရှည်အောင် နေနိုင်ခဲ့တာပဲ၊ မင်းတို့ နှစ်ယောက်ထက်လည်း ပိုပြီး အသက်ရှည်အောင် နေပြဦးမှာပါ..."

"အဲဒီအချိန်ရောက်ရင် ဒီဘိုးဘေးဟောင်းက လောကမှာ နံပါတ်တစ်ဖြစ်နေဦးမှာပဲ..."

"ပြီးတော့ အဲဒီအချိန်ကျရင် မင်းတို့ရဲ့ မျိုးဆက်တွေကိုလည်း မြက်တွေ ကျွေးပစ်ဦးမှာ..."

"အာ... မဟုတ်သေးဘူး... အခု မြက်တွေအကြောင်း စဉ်းစားလိုက်တာနဲ့ ဒီဘိုးဘေးဟောင်းတောင် အန်ချင်လာပြီ..."

မြေအောက်ကမ္ဘာ ဘိုးဘေးဟောင်းက ညည်းတွားလိုက်၏။ မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ မည်သူမဆို လက်သီးချက်ပေါင်း မြောက်မြားစွာကို ခံယူခဲ့ရပြီးနောက်၊ လည်ပင်းကို အကိုင်ခံရကာ "လက်ဖက်ရည်" အိုးပေါင်း မြောက်မြားစွာကို အတင်းအကျပ် တိုက်ကျွေးခြင်းခံရပြီး၊ ထို့နောက် သူ၏ အိမ်ကို ကျူးကျော်ခံရကာ သူ၏ တားမြစ်နယ်မြေကို ဓားဖြင့် အပေါက်ဖောက်ခံရမည်ဆိုလျှင် စိတ်အခြေအနေ ကောင်းနေမည် မဟုတ်ပါချေ။

ဝှစ်။

ရေသူနန်းတော်၏ ကျောက်စိမ်းစင်မြင့်ပေါ်တွင်။

ကောင်းကင်ဘုံရဲ့ အပြစ်ပေးမှု ပျောက်ကွယ်သွားသည်နှင့်အမျှ မရေမတွက်နိုင်သော အစစ်အမှန်ဝိညာဉ်များသည် မမြင်ရဘဲ ဟင်းလင်းပြင် နယ်ပယ်မှ ရောက်ရှိလာကြပြီး စစ်မှန်သောဝိညာဉ်အပင်ပေါ်သို့ စုစည်းသွားကြလေသည်။

ဝိညာဉ်ပြန်လာခြင်း..

ဤသည်က အစစ်အမှန်ဝိညာဉ် ပြန်လာခြင်းပင် ဖြစ်လေသည်။

တာအိုသည် ဘက်လိုက်မှု ကင်းမဲ့၏။ အကယ်၍ တာအို၏ ဥပဒေများကို ချိုးဖောက်ပါက ကောင်းကင်ဘုံရဲ့ အပြစ်ပေးမှု ရှိလာမည်ဖြစ်သည်။ ယခုအခါ ကောင်းကင်ဘုံ၏အပြစ်ပေးမှုကို ကျော်လွှားနိုင်ခဲ့ပြီဖြစ်ရာ တာအို၏ အသိအမှတ်ပြုမှုကို ရရှိသွားခဲ့ပြီး ဖုန်းဟွာ၏ အစစ်အမှန်ဝိညာဉ်မှာ သဘာဝကျကျပင် ပြန်လည် ရောက်ရှိလာမည် ဖြစ်၏။

ခဏချင်းမှာပင် အစစ်အမှန်ဝိညာဉ် အပင်မှာ လုံးဝပြန်လည် နာလန်ထူသွားခဲ့သည်။ ၎င်း၏ အကိုင်းအခက်များနှင့် အရွက်များမှာ လှုပ်ခါသွားပြီး အတိုင်းအတာမရှိသော ဝိညာဉ်ရေးရာ အလင်းတန်းများကို ထုတ်လွှတ်နေခဲ့လေသည်။

"စီနီယာဖုန်းဟွာရဲ့ အစစ်အမှန်ဝိညာဉ် ပြန်ရောက်လာပြီ..."

"နောက်တစ်ဆင့်ကတော့ သူ့ရဲ့ခန္ဓာကိုယ်အတွက် ဖန်တီးမှုကို ပြန်လည် ပုံဖော်ဖို့ အသက်ချုပ်ငြိမ်းရတနာရည်ကို အသုံးပြုရမယ်..."

လင်းရီသည် သူ၏ရှေ့ရှိ စစ်မှန်သော ဝိညာဉ်အပင်ကို ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် သူ၏ လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ထိုအသက်ချုပ်ငြိမ်းရတနာရည် တစ်စက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့လေသည်။