အခန်း (၁၀၃-၁၀၄)

အခန်း (၁၀၃) သေဆုံးပြီးတဲ့နောက် အကြွေးတွေ ကျေသွားမယ် ဟုတ်လား... အိပ်မက်မက်နေလိုက်

"ထင်တဲ့အတိုင်းပဲ..."

လင်းရီသည် မဟာကြီးကြပ်ရေးမှူးကို ကြည့်လိုက်၏။

ယခင်က ထန်ကျင်းကျုံးသည် မဟာကြီးကြပ်ရေးမှူးက လင်းရီကို အန္တရာယ်ပြုမည်စိုးသဖြင့် လင်းရီအား ကျောက်စိမ်းစင်မြင့်ပေါ်သို့ မတက်စေချင်ခဲ့ချေ။ ထိုအချိန်ကတည်းက လင်းရီက သံသယဝင်နေခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။

မင်္ဂလာဝတ်စုံအင်မော်တယ်ဝင်္ကပါ။

၄င်းကို မီးဖိုချောင်ဝင်္ကပါနှင့် အင်မော်တယ်သန္ဓေသားဝင်္ကပါ ဟူ၍ ခွဲခြားထား၏။ မီးဖိုချောင်ဝင်္ကပါအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ခြင်းသည် အင်မော်တယ်သန္ဓေသားကို ပြုစုပျိုးထောင်ပေးမည့် အရာတစ်ခု ဖြစ်လာခြင်းပင်ဖြစ်လေသည်။ ရှောင်ချီနှင့် ဖုန်းဟွာတို့မှာ ဝင်္ကပါတစ်ခုအတွင်း၌ ရှိနေကြ၏။ ကျန်ရှိနေသော ဝင်္ကပါမှာ မဟာကြီးကြပ်ရေးမှူးအတွက် ဖြစ်လေသည်။

မဟာကြီးကြပ်ရေးမှူးတွင် သေလိုစိတ်များ အပြည့်အဝရှိနေပြီး ၎င်းမှာ သူမ သေရန် ဆုံးဖြတ်ထားကြောင်း ပြသနေသဖြင့် သဘာဝကျကျပင် ဖုန်းဟွာနှင့် ရှောင်ချီတို့ကို မင်္ဂလာဝတ်စုံများအဖြစ် အသုံးပြုမည် မဟုတ်ချေ။ ထို့ကြောင့် လင်းရီသည် စစ်မှန်သော မင်္ဂလာဝတ်စုံမှာ မဟာကြီးကြပ်ရေးမှူးဖြစ်မည်ဟု သံသယ ဝင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။ လင်းရီသည် ကျောက်စိမ်းစင်မြင့်ပေါ်သို့ မတက်မီ ထန်ကျင်းကျုံးအား စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပြင်ဆင်ထားရန် တိတ်တဆိတ် အသံလွှင့်ကာ သတိပေးခဲ့လေသည်။

သို့သော် သူ့ရှေ့ရှိ ဤမသန့်ရှင်းသောအရာက မဟာကြီးကြပ်ရေးမှူး၏ ကျောက်စိမ်းစင်မြင့်မှာ မီးဖိုချောင်ဝင်္ကပါဖြစ်ကြောင်းကို တစ်ချက် ကြည့်ရုံဖြင့် သိမြင်နိုင်ခဲ့၏။ ဤသည်မှာ တကယ်ကို အံ့မခန်း ဖြစ်လေသည်။

"ဒီလောက် အချိန်တွေအကြာကြီး ကြာပြီးတဲ့နောက်မှာတောင် မီးဖိုချောင်ဝင်္ကပါ းနဲ့ အင်မော်တယ် သန္ဓေသားဝင်္ကပါကို ခွဲခြားနိုင်တဲ့သူ ရှိနေသေးတယ်လို့ ငါ မထင်ထားခဲ့ဘူး..."

"လူကြီးမင်းရဲ့ နောက်ခံက တကယ့်ကို သာမန်မဟုတ်တာပဲ..."

မဟာကြီးကြပ်ရေးမှူး၏ အမူအရာမှာ လျင်မြန်စွာပင် ပြန်လည် တည်ငြိမ်သွားခဲ့၏။

"ဒါကဘာလဲ..."

"ဒီမင်္ဂလာဝတ်စုံအင်မော်တယ်ဝင်္ကပါကို ခွဲခြားနိုင်တာကို အသာထားဦး၊ မင်းရဲ့ နဖူးပေါ်က အဲဒီကျွန်တာအိုစည်းတံဆိပ်ကိုတောင် ဘယ်လိုချိုးဖျက်ရမလဲဆိုတာ ဒီဘိုးဘေးက သိတယ်ကွ..."

သေခြင်းရှင်ခြင်းတံခါး၏ တတိယမြောက်မျိုးဆက် ဘိုးဘေးက ဂုဏ်ယူစွာဖြင့် ပြောလိုက်လေသည်။

"ဘာ..."

ဤစကားကို ကြားသောအခါ မဟာကြီးကြပ်ရေးမှူး၏ မျက်နှာပေါ်တွင် နောက်ဆုံးတော့ ထိတ်လန့်မှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။ ကျွန်တာအိုစည်းတံဆိပ်ကို ချိုးဖျက်၍ ရနိုင်သည်လော။

"အဲဒါတကယ်လား..."

မဟာကြီးကြပ်ရေးမှူး၏ အသံမှာ ရှားရှားပါးပါး တုန်ရင်နေခဲ့သည်။

"ငါက မင်းကို ဘာလို့လိမ်ပြောရမှာလဲ..."

သေခြင်းရှင်ခြင်းတံခါး၏ တတိယမြောက်မျိုးဆက် ဘိုးဘေးက အထင်သေးဟန်ဖြင့် ပြောလိုက်၏။

"ဘယ်လို ချိုးဖျက်ရမှာလဲ..."

မဟာကြီးကြပ်ရေးမှူးက အလျင်အမြန် မေးလိုက်သည်။

"ကျွန်တာအိုစည်းတံဆိပ်က... နေပါဦး... ဒီဘိုးဘေးက မင်းကို ဘာလို့ ပြောပြရမှာလဲ..."

သေခြင်းရှင်ခြင်းတံခါး၏ တတိယမြောက်မျိုးဆက် ဘိုးဘေးသည် စကားပြောရန် ပါးစပ်ဟလိုက်သော်လည်း ချက်ချင်း သတိဝင်လာပြီး ရိုင်းစိုင်းစွာ ပြန်လည် တုံ့ပြန်လိုက်၏။ သူ တကယ့်ကို အချိန်အတော်ကြာအောင် အိပ်ပျော်နေခဲ့သည်ဖြစ်မည်။ နိုးလာသောအခါ သူသည် စကားအရမ်းများသူ တစ်ယောက် ဖြစ်နေခဲ့ပြီဖြစ်၏။ ပထမဆုံး သူ့ကိုယ်သူ ထိန်းချုပ်နိုင်မည့် နည်းလမ်းကို ထုတ်ဖော်ပြောဆိုခဲ့ပြီး စင်မြင့်ပေါ်ရှိ လူငယ်လေး၏ လုံးဝ ထိန်းချုပ်မှုအောက်သို့ ရောက်ရှိသွားကာ ယခုလည်း သူ၏ နောက်ဆုံးတံပိုးကို ထုတ်ဖော်ပြောဆိုမိတော့မလို ဖြစ်သွားခဲ့လေသည်။

"ထားလိုက်တော့..."

မဟာကြီးကြပ်ရေးမှူးက လျင်မြန်စွာ ပြန်လည်တည်ငြိမ်သွားခဲ့၏။

"ဒီအရှင်သခင်က သေရတော့မယ့် လူတစ်ယောက်ပါ၊ ပြီးတော့ ဒီကျွန်တာအိုစည်းတံဆိပ်ကလည်း ဒီ အရှင်သခင်ရဲ့ သေခြင်းနဲ့အတူ ပျောက်ကွယ်သွားလိမ့်မယ်..."

"ချိုးဖျက်လို့ရမရဆိုတာက အရေးမကြီးတော့ပါဘူး..."

မဟာကြီးကြပ်ရေးမှူးသည် သေရန် ဆုံးဖြတ်ထားပြီးဖြစ်ရာ ယခုအခါ ကျွန်တာအိုစည်းတံဆိပ်ကို ဂရုမစိုက်တော့ချေ။

"မကြာခင်ပဲ..."

"ဖုန်းဟွာ ပြန်လည်ရှင်သန်လာတာနဲ့ ဒီအရှင်သခင်က မင်္ဂလာဝတ်စုံအဖြစ် ဆောင်ရွက်ပေးမယ်..."

"အဲဒီအချိန်ရောက်ရင် ဖုန်းဟွာက ကရုဏာကင်းမဲ့တာအိုကနေ သံယောဇဉ်တာအိုထဲကို သေချာပေါက် ဝင်ရောက်နိုင်ပြီး အင်မော်တယ်ပြောင်းပြန် အဆင့်သုံးဆင့်ကို ကျင့်ကြံနိုင်လိမ့်မယ်..."

မဟာကြီးကြပ်ရေးမှူးက ဖြည်းညင်းစွာ ပြောလိုက်ပြီး သူမ၏ အစီအစဉ်ကို တိတ်တဆိတ် အသိအမှတ်ပြုလိုက်၏။

"မင်းက သေပြီးတာနဲ့ စည်းတံဆိပ်ကို ပျောက်ကွယ်သွားစေချင်တာလား..."

"အိပ်မက်မက်နေလိုက်..."

သေခြင်းရှင်ခြင်းတံခါး၏ တတိယမြောက်မျိုးဆက် ဘိုးဘေးက သူတစ်ပါးဒုက္ခရောက်သည်ကို ဝမ်းသာအားရဖြစ်နေသည့် လေသံဖြင့် ထပ်မံပြောလိုက်၏။

"ကျွန်တာအိုစည်းတံဆိပ်ဟာ တာအိုကတိသစ္စာကို ကြားခံအဖြစ် အသုံးပြုပြီး တာအိုရဲ့ စည်းတံဆိပ်ကို ဖွဲ့စည်းထားတာပဲ..."

"ဒီစည်းတံဆိပ်ဖွဲ့စည်းသွားပြီဆိုတာနဲ့ ၎င်းက မျိုးဆက်တစ်ခုပြီးတစ်ခု သွေးမျိုးဆက်ထဲမှာ ဆက်လက် တည်ရှိနေပြီး သွေးမျိုးဆက် မပြတ်တောက်သွားသရွေ့ ကျွန်တံဆိပ်က ပျောက်ကွယ်သွားမှာ မဟုတ်ဘူး..."

"မင်းရဲ့ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်က ကျွန်တာအိုစည်းတံဆိပ်ကို တစ်ယောက်ယောက်က ပြုပြင်ပြောင်းလဲထားတယ်ဆိုတာကို ဒီဘိုးဘေးက မြင်နိုင်တယ်..."

"ငါ စဉ်းစားကြည့်ဦးမယ်... မှန်တယ်... အဲဒါကောင်းကင်လှည့်စားခြင်းအင်မော်တယ်နည်းစနစ်ပဲ..."

“အဲ့နည်းစနစိက ပင်လယ်ရပ်ခြား အင်မော်တယ် တောင်ရဲ့ ဖုန်းလိုင်မျိုးနွယ်စုကနေ မြစ်ဖျားခံတာပဲ..."

"ဒီနည်းလမ်းကို အသုံးပြုလိုက်ပြီဆိုရင် တာအိုကို လှည့်စားနိုင်တယ်..."

"အဲဒီတုန်းက တစ်ယောက်ယောက်က တာအိုကို ဖုံးကွယ်ဖို့ ကောင်းကင်လှည့်စားခြင်းနည်းစနစ်ကို အသုံးပြုပြီး မင်းတို့မျိုးနွယ်စုရဲ့ ကျွန်တံဆိပ်တွေကို မျိုးနွယ်စုတစ်ခုတည်းမှာ စုစည်းထားခဲ့တာ ဖြစ်ရမယ်..."

"ဒါကြောင့် မင်းရဲ့နဖူးပေါ်က ကျွန်တာအိုစည်းတံဆိပ်က အရှက်ရစရာတစ်ခုဖြစ်သလို စည်းတံဆိပ်တစ်ခုလည်း ဖြစ်နေတာပဲ..."

"အဲ့ဒီစည်းတံဆိပ်က ကျွန်တာအိုစည်းတံဆိပ်ကို ချိတ်ပိတ်ထားတာ..."

"အကယ်၍ မင်းသေသွားရင်တောင် မင်းရဲ့ မျိုးနွယ်စုမှာ သွေးမျိုးဆက်မရှိတော့ဘဲ စည်းတံဆိပ်က သဘာဝကျကျပဲ ပွင့်သွားလိမ့်မယ်..."

"အဲဒီအချိန်ရောက်ရင် ရေသူမျိုးနွယ်စုတစ်ခုလုံးက ရေသူအားလုံးရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာရှိတဲ့ ကျွန်တာအိုစည်းတံဆိပ်တွေက ပြန်လည် အသက်ဝင်လာလိမ့်မယ်..."

သေခြင်းရှင်ခြင်းတံခါး၏ တတိယမြောက်မျိုးဆက် ဘိုးဘေးက သေချာပေါက် ပြောလိုက်ရာ စကားလုံး အနည်းငယ်မျှဖြင့်ပင် မဟာကြီးကြပ်ရေးမှူး၏ မျက်နှာကို ဖြူရော်သွားစေခဲ့လေသည်။

"ငါ့ရဲ့ ကျွန်တံဆိပ်က ကျွန်တံဆိပ် လည်းဖြစ်သလို စည်းတံဆိပ်လည်း ဖြစ်နေတာလား..."

"ဒါက ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ... ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ..."

"ငါ့ရဲ့ ရေသူမျိုးနွယ်စုက ဒီအရှက်ရစရာကို မျိုးဆက်တစ်ခုပြီးတစ်ခု ဆက်လက် ထမ်းပိုးထားရဖို့ တကယ်ပဲ ကံကြမ္မာ ဖန်တီးထားတာများလား..."

မဟာကြီးကြပ်ရေးမှူးသည် နောက်သို့ ယိုင်ကျသွားပြီး သူမ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် မလိုလားမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့၏။ ရေသူမျိုးနွယ်စု၏ ဘေးအန္တရာယ်မှာ မဟာကြီးကြပ်ရေးမှူး မျိုးနွယ်စုမှ စတင်ခဲ့ပြီး မဟာကြီးကြပ်ရေးမှူးမျိုးနွယ်စုနှင့်ပင် အဆုံးသတ်သွားမည်ဟု သူမ မူလက ထင်မှတ်ထားခဲ့လေသည်။ ယခုမူ အခြားသော လျှို့ဝှက်ချက်များ ရှိနေပုံရပေသည်။ သူမသည်လည်း အမှောင်ထဲတွင် ဖုံးကွယ်ခံထားရခြင်းပင် ဖြစ်၏။

ထန်ကျင်းကျုံး၏ နှလုံးသားထဲတွင် ဆိုးရွားသော ခံစားချက်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ သူ့ရှေ့ရှိ ဤမသန့်ရှင်းသောအရာသည် မီးဖိုချောင်ဝင်္ကပါနှင့် အင်မော်တယ်သန္ဓေသားဝင်္ကပါကို တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် ခွဲခြားနိုင်ရုံသာမက ကောင်းကင်လှည့်စားခြင်း အင်မော်တယ်နည်းစနစ်၊ ကျွန်တာအိုစည်းတံဆိပ်နှင့် အခြားအရာများ အားလုံးကိုလည်း သိရှိနေလေသည်။

၎င်းသည် ဤခေတ်က လူတစ်ယောက် တကယ် မဖြစ်နိုင်ချေ။ မင်္ဂလာဝတ်စုံအင်မော်တယ်ဝင်္ကပါ ပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ကျွန်တာအိုစည်းတံဆိပ် ပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ၎င်းတို့အားလုံးသည် ရှေးခေတ်က အရာများဖြစ်ကြ၏။ ယခုအချိန်တွင် ထိုအကြောင်းများကို သိရှိသော ကျင့်ကြံသူ ရှားပါးလှပြီး၊ ထိုမျှလောက်အထိ နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း နားလည်သောသူဆိုလျှင် ပို၍ပင် ရှားပါးသေးလေသည်။ ကံမကောင်းစွာဖြင့် သေခြင်းရှင်ခြင်းတံခါး၏ တတိယမြောက်မျိုးဆက် ဘိုးဘေးသည် ထိုခေတ်က ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး ဖြစ်နေခဲ့ခြင်းပင် ဖြစ်၏။

"ဒီစီနီယာပြောတာမှန်တယ်..."

ဤအချိန်တွင် ရေသူဧကရီ၏ အသံက ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ရေသူဧကရီသည် ရေသူခန်းမအတွင်းမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး သူမ၏ နောက်တွင် ကပ်ဘေးချိုးဖျက်ခြင်းနယ်ပယ် ရေသူသုံးဦး လိုက်ပါလာခဲ့၏။

"ရေသူဧကရီ ဖုန်းယွင်က အားလုံးကို နှုတ်ဆက်ပါတယ်..."

ရေသူဧကရီသည် လင်းရီနှင့် အခြားသူများကို လေးနက်စွာ ဦးညွှတ်လိုက်ပြီး သူမ၏ အကြည့်များက ဖုန်းဟွာပေါ်သို့ ကျရောက်သွားရာ သူမ၏ ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော မျက်လုံးများထဲတွင် စစ်မှန်သော ဝမ်းမြောက်မှုတစ်ခု လျှပ်တစ်ပြက် ဖြတ်သန်းသွားခဲ့လေသည်။

"ရှင် ဒါတွေအားလုံးကို ကြိုသိနေခဲ့တာလား..."

မဟာကြီးကြပ်ရေးမှူးက ရေသူဧကရီကို စူးစိုက်ကြည့်လိုက်၏။

"သေချာတာပေါ့... ကျွန်မ သိပါတယ်..."

"ကျွန်တာအိုစည်းတံဆိပ်နဲ့ ပတ်သက်တဲ့ ကိစ္စတွေအားလုံးက ရေသူတံဆိပ်အတွင်းမှာ ပါဝင်ပါတယ်..."

"အကယ်၍ မဟာကြီးကြပ်ရေးမှူးက မယုံဘူးဆိုရင် ကိုယ်တိုင်စစ်ဆေးကြည့်လို့ ရပါတယ်..."

ရေသူဧကရီသည် သူမ၏ ကျောက်စိမ်းလက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ တံဆိပ်ကြီးတစ်ခုသည် မဟာကြီးကြပ်ရေးမှူးဆီသို့ ပျံသန်းသွားခဲ့၏။ မဟာကြီးကြပ်ရေးမှူးသည် ရေသူတံဆိပ်ကို ယူလိုက်ပြီး သူမ၏ နတ်ဘုရားစိတ်အာရုံဖြင့် တစ်ချက် စစ်ဆေးကြည့်လိုက်ပြီးနောက် သူမ၏ ခွန်အားများ အားလုံး ကုန်ခမ်းသွားသကဲ့သို့ မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားခဲ့၏။

"ဒါအမှန်ပဲ..."

"ဒါက တကယ်ပဲ အမှန်ပဲ..."

မဟာကြီးကြပ်ရေးမှူးသည် သူမဘာသာ တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်၏။ လင်းရီနှင့် အခြားသူများသည်လည်း မဟာကြီးကြပ်ရေးမှူးအား ရှုပ်ထွေးသော အမူအရာများဖြင့် ကြည့်လိုက်ကြလေသည်။ လင်းရီသည် ကျွန်တာအိုစည်းတံဆိပ်အကြောင်းကို သိပ်နားမလည်သော်လည်း ၎င်းသည် ရေသူမျိုးနွယ်စု၏ အနာဂတ်နှင့် သက်ဆိုင်နေကြောင်းကိုတော့ သူ သိရှိထား၏။ မဟာကြီးကြပ်ရေးမှူးသည် ဤကိစ္စကို အပြီးတိုင် ဖြေရှင်းရန်အတွက် သေရန် ဆုံးဖြတ်ထားခဲ့ခြင်းပင် ဖြစ်လေသည်။ ယခုအခါ သေခြင်းတရားက ပြဿနာကို လုံးဝ မဖြေရှင်းနိုင်ကြောင်းကို သူမ ရုတ်တရက် ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။ မဟာကြီးကြပ်ရေးမှူး၏ မျှော်လင့်ချက်မဲ့မှုကို လူတစ်ယောက် စိတ်ကူးကြည့်နိုင်ပေသည်။

"မဟာကြီးကြပ်ရေးမှူး ..."

"ကျွန်မတို့ ရေသူမျိုးနွယ်စုအတွက် ရှင့်ရဲ့ မျိုးနွယ်စုက ပေးဆပ်ခဲ့တာတွေ လုံလောက်နေပြီလို့ ဒီဧကရီက ပြောထားပြီးသားပါ..."

"အနာဂတ်မှာတော့ ငါတို့ အတူတကွ ရင်ဆိုင်ကျော်ဖြတ်ကြရအောင်..."

ရေသူဧကရီသည် မဟာကြီးကြပ်ရေးမှူးအား လေးနက်သော အမူအရာဖြင့် ကြည့်ကာ ပြောလိုက်လေသည်။ သူမ၏ စကားများမှာ ရှင်းလင်းပြတ်သားစွာ ပဲ့တင်ထပ်နေခဲ့၏။

"ငါတို့မှာ အခွင့်အရေး ရှိသေးလို့လား..."

မဟာကြီးကြပ်ရေးမှူးသည် ရေသူဧကရီကို ကြည့်လိုက်ရာ သူမ၏ နှလုံးသားမှာ တုန်ရင်သွားခဲ့၏။

"သဘာဝကျကျပဲ ရှိတာပေါ့..."

ရေသူဧကရီက ယုံကြည်မှုအပြည့်ဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"အရာအားလုံးက ယင်ကို သယ်ဆောင်ပြီး ယန်ကို ပွေ့ပိုက်ထားကြတယ်..."

"ကံတရားနဲ့ သေခြင်းရှင်ခြင်းဟာ အပြန်အလှန် မှီခိုနေကြတာပဲ..."

"လောကမှာ ကျွန်တာအိုစည်းတံဆိပ်ဆိုတာရှိမှတော့ အဲဒါကို ချိုးဖျက်နိုင်တဲ့ နည်းလမ်းလည်း သေချာပေါက် ရှိရမှာပေါ့..."

လင်းရီကလည်း သူမကို သတိပေးရန် ပြောလိုက်ပြီး သေခြင်းရှင်ခြင်းတံခါး၏ တတိယမြောက်မျိုးဆက် ဘိုးဘေးကို ကြည့်လိုက်၏။

"ဒီစီနီယာက အဲဒါကို ချိုးဖျက်နိုင်မယ့် နည်းလမ်းကို သေချာပေါက် သိရမှာပဲ..."

"ဒီဘိုးဘေးက သဘာဝကျကျပဲ သိတာပေါ့..."

"ဒီဘိုးဘေးက အဲဒီတုန်းက အရမ်းကို အစွမ်းထက်ခဲ့တာ... ကျွန်တာအိုစည်းတံဆိပ်တို့၊ မင်္ဂလာဝတ်စုံအင်မော်တယ် ဝင်္ကပါတို့ဆိုတာ ဒီဘိုးဘေးက အကုန် ကြုံဖူးပြီးသားပဲ..."

"ကြည့်စမ်း... ဒီဘိုးဘေးက မင်္ဂလာဝတ်စုံလည်း မဖြစ်ခဲ့သလို ထာဝရကျွန်လည်း မဖြစ်ခဲ့ဘူးလေ... အကြောင်းရင်းကတော့ သေချာပေါက် ဒီနည်းလမ်းတွေ အားလုံးကို ဒီဘိုးဘေးက ချိုးဖျက်နိုင်ခဲ့လို့ပေါ့..."

"ဒီဘိုးဘေးကိုယ်တိုင် ချိုးဖျက်နိုင်မှတော့ မင်းတို့ကို ကူညီပေးဖို့ဆိုတာ သဘာဝကျကျပဲ လွယ်ကူလွန်းလှပါတယ်..."

သေခြင်းရှင်ခြင်းတံခါး၏ တတိယမြောက်မျိုးဆက် ဘိုးဘေးက ဂုဏ်ယူစွာဖြင့် ပြောလိုက်ပြီး သူ၏ လေသံမှာ ပေါ့ပျက်ပျက်နှင့် နောက်ပြောင်နေဟန် ရှိလေသည်။

"ဒါပေမဲ့ ဒီဘိုးဘေးက မင်းတို့ကို ဘာလို့ ကူညီပေးရမှာလဲ..."

အခန်း (၁၀၄) မြေအောက်ကမ္ဘာ ဘိုးဘေးဟာ တကယ့်ကို လူကောင်း တစ်ယောက်ပါပဲ

မဟာကြီးကြပ်ရေးမှူးနှင့် ရေသူဧကရီတို့သည် ဤစကားကို ကြားသောအခါ တိတ်ဆိတ်သွားကြ၏။ အမှန်ပင်ဖြစ်သည်။ မည်မျှ ကြာမြင့်ခဲ့ပြီမှန်း မသိသော ဤနတ်ဆိုးအဘိုးကြီးက ရေသူနိုင်ငံတော်၏ ကျွန်တာအိုစည်းတံဆိပ်ကို လုံးဝ ဖြေရှင်းပေးရန် ဘာကြောင့် ကူညီပေးမည်နည်း။

"ဘိုးဘေးလား..."

"ဒါက တကယ်ပဲ ဘိုးဘေးများလား..."

"ကျွန်တော် အရမ်းလွမ်းနေခဲ့တာ..."

ဤအချိန်တွင် ထန်ကျင်းကျုံးသည် သေခြင်းရှင်ခြင်းတံခါး၏ တတိယမြောက်မျိုးဆက် ဘိုးဘေး၏ အစစ်အမှန်ဝိညာဉ်ရှေ့တွင် ဒူးထောက်ချလိုက်ပြီး သူ သယ်ဆောင်လာသော တံခါးပျဉ်ပြား နှစ်ချပ်ကို မြေပြင်ပေါ်သို့ ပစ်ချလိုက်လေသည်။ ထန်ကျင်းကျုံး အလွန်ထိတ်လန့်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။ အခြေအနေကို ကြည့်ရလျှင် သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင် တတိယမြောက်မျိုးဆက် ဘိုးဘေးအစစ်ကြီးပင် ဖြစ်ရပေမည်။ ယခုလေးတင် ကိုယ့်၏ ကိုယ်ပိုင် တတိယမြောက် မျိုးဆက် ဘိုးဘေးကို သူ ဘယ်နှစ်ခါလောက် ရိုက်မိသွားသည်ကိုပင် သူ မမှတ်မိတော့ချေ။

"ထွက်သွားစမ်း..."

"ဒီဘိုးဘေးမှာ ဒီလိုအမွေဖျက်တဲ့ တပည့်မျိုး မရှိဘူး..."

သေခြင်းရှင်ခြင်းတံခါး၏ တတိယမြောက် မျိုးဆက် ဘိုးဘေးက ရေတွက်ထားခဲ့၏။ ထိုကောင်စုတ်လေးသည် ယခုလေးတင် သူ့ကို သုံးရာ့ခုနစ်ခါ အတိအကျ ရိုက်ခဲ့လေသည်။ သူ ပြန်လည်ရှင်သန်လာသည်နှင့် ၎င်းကို သုံးထောင်အထိ အတိုးချပြီး ရိုက်ပစ်မည်ဖြစ်ကာ ထိုအချိန်ကျမှသာ ဤကိစ္စကို ဖြေရှင်းပြီးသား ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။

"ဘိုးဘေး.. မလုပ်ပါနဲ့..."

"အရိုးတွေ ကျိုးသွားရင်တောင် အရွတ်တွေက ဆက်နေသေးတာပဲ..."

"ငါတို့ အားလုံးက သေခြင်းရှင်ခြင်းတံခါး ကချည်းပဲလေ... ငါတို့ အချင်းချင်း မတိုက်ခိုက်သင့်ဘူး၊ ဒါမှမဟုတ်ရင် လူတွေက ငါတို့ကို လှောင်ရယ်ကြလိမ့်မယ်..."

ထန်ကျင်းကျုံးက မျက်နှာချိုသွေးကာ ပြောလိုက်၏။ သူ့ကို အမြန် ချော့မှ ရပေမည်။ တတိယမြောက်မျိုးဆက် ဘိုးဘေးကို မချော့လျှင် သူ အသက်ရှင်နိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

"အခုမှ အရိုးတွေ ကျိုးသွားရင်တောင် အရွတ်တွေက ဆက်နေသေးတယ်ဆိုတာကို မင်း သိသွားပြီလား..."

"ခုနက မင်း ဘာလုပ်နေခဲ့တာလဲ..."

"မင်းရဲ့ဘိုးဘေးကို မင်း ဘာလို့ မကယ်ခဲ့တာလဲ..."

သေခြင်းရှင်ခြင်းတံခါး၏ တတိယမြောက်မျိုးဆက် ဘိုးဘေးသည် ကြားလေလေ ဒေါသပိုထွက်လေလေ ဖြစ်နေခဲ့၏။

"ဘိုးဘေးက အသက်ရှင်နေသေးတယ်ဆိုတာကို ကျွန်တော်တို့ မသိခဲ့ဘူးလေ..."

ထန်ကျင်းကျုံးက အပြစ်ကင်းစင်သော အမူအရာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"မသိခဲ့ဘူး ဟုတ်လား..."

"ဒီစီနီယာ မကွယ်လွန်သွားခင်က မင်းတို့အတွက် သတင်းစကားတစ်ခု အထူးတလည် ချန်ထားခဲ့သေးတယ်လေ..."

သေခြင်းရှင်ခြင်းတံခါး၏ တတိယမြောက်မျိုးဆက် ဘိုးဘေးက အံကြိတ်ကာ ပြောလိုက်၏။

"သတင်းစကား..."

"ဘာသတင်းစကားလဲ..."

ထန်ကျင်းကျုံးမှာ လုံးဝ နားမလည်တော့သည့် အမူအရာ ဖြစ်သွားလေသည်။

"ကဗျာတစ်ပုဒ်လေ..."

သေခြင်းရှင်ခြင်းတံခါး၏ တတိယမြောက်မျိုးဆက် ဘိုးဘေးက နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်၏။

"ကဗျာတစ်ပုဒ်..."

"ဘာကဗျာလဲ..."

ထန်ကျင်းကျုံးမှာ လုံးဝ နားမလည်နိုင်သေးချေ။

"ဒီအဘိုးကြီးက လောကမှာ ဒုတိယ..."

"ဆရာသခင်က လောကမှာ ပထမ..."

"ဒီနေ့ ကောင်းကင်တံခါးကို မဖြတ်ကျော်နိုင်ခဲ့ဘူး..."

"နောက်တစ်နေ့ အင်မော်တယ်ကို သတ်ပစ်မယ်..."

သေခြင်းရှင်ခြင်းတံခါး၏ တတိယမြောက်မျိုးဆက် ဘိုးဘေးက ဂုဏ်ယူစွာဖြင့် ရွတ်ဆိုလိုက်လေသည်။ ၎င်းမှာ အလွန်ကောင်းသော ကဗျာဖြစ်ပြီး၊ အလွန်ကောင်းသော စကားလုံးများ ဖြစ်၏။ သူတစ်ယောက်တည်းကသာ ဤကဲ့သို့ လွှမ်းမိုးမှုရှိသော်လည်း နှိမ့်ချမှုလည်းရှိသော ကဗျာမျိုးကို ရေးဖွဲ့နိုင်ပေသည်။ ဤကဗျာဝှက်က မည်မျှပင် လှပလှပါသနည်း။

ဤစကားကို ကြားသောအခါ လင်းရီ၏ မျက်ခွံများက တွန့်သွားခဲ့၏။ သေခြင်းရှင်ခြင်းတံခါးတွင် ကျောင်း မရှိဘူးလော။ ၎င်းမှာ ဘိုးဘေးအစဉ်အဆက် ယဉ်ကျေးမှု မရှိခြင်းလော။ ဤသည်မှာ ကဗျာတစ်ပုဒ်တဲ့လော။

"အိုး... ဒါလား..."

"ကျွန်တော်သိပြီ၊ ကျွန်တော်သိပြီ..."

"ဘိုးဘေးတွေ အားလုံးက ရည်မှန်းချက်တွေ မပြည့်ဝဘဲ သေဆုံးသွားခဲ့ရတယ်လို့ ပြောကြတယ်၊ ဒါကြောင့် ဘိုးဘေးက ကျွန်တော်တို့ သေခြင်းရှင်ခြင်းတံခါးက တပည့်တွေကို အားပေးနေတာပဲ..."

“ကျွန်တော်တို့ ကောင်းကင်ဘုံသို့ တက်လှမ်းခြင်းသွားပြီးရင် ဘိုးဘေးရဲ့ နောက်ဆုံးဆန္ဒကို ဖြည့်ဆည်းပေးရမယ်၊ ကောင်းကင်တံခါးထဲကို ဝင်ပြီး အင်မော်တယ်ကို သတ်ပစ်ရမယ် လို့လေ..."

ထန်ကျင်းကျုံးက ပြောလိုက်၏။

"အဓိပ္ပာယ်မရှိတာ..."

"ငါ့ရဲ့ဒီကဗျာက အကူအညီတောင်းဖို့ ရေးထားတဲ့ ကဗျာဝှက်တစ်ပုဒ်ကွ..."

သေခြင်းရှင်ခြင်းတံခါး၏ တတိယမြောက် မျိုးဆက် ဘိုးဘေးက လှောင်ပြောင်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"ကဗျာဝှက်..."

"ဘယ်နေရာမှာ ဝှက်ထားတာလဲ..."

ထန်ကျင်းကျုံးမှာ လုံးဝ နားမလည်နိုင်သည့် အမူအရာ ဖြစ်နေဆဲပင်။ သို့သော် လင်းရီကမူ ၎င်းကို နားလည်သွားပြီး မနေနိုင်ဘဲ ရယ်မောလိုက်မိ၏။ ဤကဲ့သို့ ဖုံးဝှက်ထား၍ ရနိုင်ပါသလော။

"မဟုတ်ဘူးလေ၊ ဒေါင့်ဖြတ်လေး ကြည့်လိုက်လို့ မရဘူးလား..."

"ဝက်တစ်ကောင်လိုပဲ မိုက်မဲလိုက်တာ..."

"မင်းဘေးက ကောင်လေးကတောင် နားလည်သွားပြီ..."

သေခြင်းရှင်ခြင်းတံခါး၏ ဘိုးဘေးက ထပ်မံ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြန်၏။

"ဒေါင့်ဖြတ်စာလုံးလေ.."

"ဒီ… ဘိုးဘေးကို... တံခါး... သတ်..."

“ဟူး..."

ထန်ကျင်းကျုံးက ဒေါင့်ဖြတ်စာလုံးများကို စပ်လိုက်သောအခါ အံ့အားသင့်သွားခဲ့လေသည်။ လင်းရီကမူ စကားပြောစရာ စကားလုံးပင် မရှိတော့သည့် အမူအရာဖြင့် ကြည့်နေခဲ့၏။ သူသည် သေခြင်းရှင်ခြင်းတံခါး၏ တတိယမြောက်မျိုးဆက်ဆိုသည့် နာမည်နှင့် တကယ်ပင် ထိုက်တန်လှပေသည်။ သေခြင်းရှင်ခြင်းတံခါးတွင် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အဖျက်ဆီးဆုံး လူပင် ဖြစ်၏။ သူ၏ အကူအညီတောင်းခံမှုကတောင် ဤမျှ ထူးခြားနေပေသည်။ သူသည် အရှေ့ပင်လယ်၏ အောက်ခြေတွင် ပိတ်လှောင်ခံထားရသည်မှာ တန်လှပေသည်။

"တွေ့တယ်မလား..."

"မင်းတို့ရဲ့ ဘိုးဘေးကိုကယ်ဖို့ ငါ အကူအညီ မတောင်းခဲ့ဘူးလား..."

သေခြင်းရှင်ခြင်းတံခါး၏ တတိယမြောက်မျိုးဆက် ဘိုးဘေးက သေချာပေါက် ပြောလိုက်၏။

"ဘိုးဘေး... စာလုံးလေးလုံးလောက်က်ုများ တိုက်ရိုက် ချန်ထားခဲ့လို့ မရဘူးလား..."

ထန်ကျင်းကျုံး၏ နဖူးမှ ချွေးအေးများ စီးကျလာခဲ့သည်။

"ငါက စာလုံးလေးလုံးပဲ ချန်ထားခဲ့မယ်ဆိုရင် ဒီဘိုးဘေးရဲ့ ကြီးကျယ်ခမ်းနားတဲ့ အမူအကျင့်ကို ဘယ်လိုလုပ် ပြသနိုင်တော့မှာလဲ..."

"ဒီအဘိုးကြီးက အံ့မခန်း သေဆုံးသွားခဲ့တာကွ၊ ဒါကြောင့် သဘာဝကျကျပဲ ငါ့ရဲ့ ပြန်လည်ရှင်သန်ခြင်းကလည်း ခေတ်အဆက်ဆက် နာမည်ကြီးနေရမှာပေါ့... အကယ်၍ ဒီ ဘိုးဘေးက အကူအညီ တောင်းနေတယ်ဆိုတာကို လူတွေက အလွယ်တကူ သိသွားမယ်ဆိုရင် ငါ ဘယ်လောက်တောင် မျက်နှာပျက်ရမလဲ..."

သေခြင်းရှင်ခြင်းတံခါး၏ တတိယမြောက်မျိုးဆက် ဘိုးဘေးက စကားလုံးကြွယ်ဝစွာဖြင့် ပြောလိုက်လေသည်။

"စီနီယာရဲ့ ပြန်လည်ရှင်သန်ခြင်းက တကယ့်ကို ခေတ်အဆက်ဆက်မှာ နာမည်ကြီးတာပဲ..."

လင်းရီက အပြုံးကို မြိုသိပ်ထားလိုက်၏။ ဤသေခြင်းရှင်ခြင်းတံခါး၏ တတိယမြောက်မျိုးဆက် ဘိုးဘေးသည် တကယ့်ကို လောကတွင် ထူးခြားသော ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးပင် ဖြစ်သည်။ သူသည် တကယ့်ကို မဆုတ်မနစ် ကြိုးစားသူပင် ဖြစ်၏။

"အဓိပ္ပာယ်မရှိတာတွေ တော်လောက်ပြီ..."

"ရေသူမျိုးနွယ်စုရဲ့ ကျွန်တာအိုစည်းတံဆိပ်ကို ဒီဘိုးဘေးက ချိုးဖျက်ဖို့ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်တာတော့ မဟုတ်ပါဘူး..."

"မင်းရဲ့အသက်ချုပ်ငြိမ်းရတနာရည်နဲ့ လဲလှယ်လိုက်..."

"ဒီဘိုးဘေးကို တစ်အိုးလောက်ပေးရင် ဒီဘိုးဘေးက ကူညီပေးမယ်..."

သေခြင်းရှင်ခြင်းတံခါး၏ တတိယမြောက်မျိုးဆက် ဘိုးဘေးက ပြောလိုက်၏။

"မရဘူး..."

လင်းရီက ပြတ်ပြတ်သားသား ငြင်းပယ်လိုက်သည်။

"မရဘူးဟုတ်လား..."

"မင်း သူမကို ကယ်ချင်သေးတယ် မဟုတ်လား..."

သေခြင်းရှင်ခြင်းတံခါး၏ ဘိုးဘေးမှာ စိုးရိမ်လာခဲ့၏။

"အသက်ချုပ်ငြိမ်းရတနာရည်က ပြိုင်ဘက်ကင်း သတ်ဖြတ်ခြင်းအင်မော်တယ် အင်မော်တယ်ကျယ်ရှန်း လီတိရှန်းက ပေးသနားထားတာပဲ၊ ပြီးတော့ တစ်စက်ပဲ ရှိတယ်..."

လင်းရီက ပြောလိုက်သည်။

"တစ်စက်တည်းလား..."

သေခြင်းရှင်ခြင်းတံခါး၏ တတိယမြောက်မျိုးဆက် ဘိုးဘေးက အံ့အားသင့်သွားခဲ့၏။

"မှန်တယ်..."

"တစ်စက်တည်းပဲ..."

လင်းရီက သေချာပေါက် ပြောလိုက်သည်။

"ဒါဆိုရင်တော့ ဘာမှ လုပ်လို့မရတော့ဘူး..."

"အကယ်၍ ငါ ပြန်လည်ရှင်သန်မလာဘူးဆိုရင် ငါက အစစ်အမှန်ဝိညာဉ်အနေနဲ့ပဲ ဆက်ရှိနေဦးမှာ... ငါက အင်မော်တယ်ဖြစ်ပြီး ဖျက်ဆီးလို့မရနိုင်ဘူးဆိုပေမယ့် စွမ်းအား အများကြီး စုစည်းလို့မရဘူး၊ ဒါကြောင့် သဘာဝကျကျပဲ ဒီကျွန်တာအိုစည်းတံဆိပ်ကို ငါ မချိုးဖျက်နိုင်ဘူးပေါ့..."

သေခြင်းရှင်ခြင်းတံခါး၏ တတိယမြောက်မျိုးဆက် ဘိုးဘေးက ရိုးသားစွာ ပြောလိုက်၏။

"စီနီယာ... အကယ်၍ စီနီယာ ပြန်လည်ရှင်သန်ချင်တယ်ဆိုရင် အသက်ချုပ်ငြိမ်းရတနာရည်ကို သေချာပေါက် လိုအပ်မှာ မဟုတ်ပါဘူး..."

လင်းရီက အပြုံးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ဒီအသက်ချုပ်ငြိမ်းရတနာရည်ကို မလိုအပ်ဘူးလား..."

သေခြင်းရှင်ခြင်းတံခါး၏ တတိယမြောက်မျိုးဆက် ဘိုးဘေးက အံ့အားသင့်စွာ ပြောလိုက်၏။ လင်းရီက ထပ်မပြောတော့ဘဲ မဟာကြီးကြပ်ရေးမှူးကို ကြည့်လိုက်သည်။

"မဟာကြီးကြပ်ရေးမှူး ... သေခြင်းတရားက ပြဿနာကို မဖြေရှင်းနိုင်မှတော့ စီနီယာ အရင် အောက်ဆင်းလာခဲ့ပါ... အနာဂတ်မှာ ကျွန်တာအိုစည်းတံဆိပ်ကို ချိုးဖျက်ဖို့ နည်းလမ်းရှာတွေ့တဲ့အခါကျမှ အဲဒီအကြောင်း ပြန်ဆွေးနွေးကြတာပေါ့၊ ဘယ်လိုလဲ..."

မဟာကြီးကြပ်ရေးမှူးမှာ အနည်းငယ် ယိမ်းယိုင်သွားခဲ့၏။

"ငါတို့ ရေသူမျိုးနွယ်စုက မဟာကြီးကြပ်ရေးမှူးမရှိဘဲ နေလို့မရဘူးလေ..."

ရေသူဧကရီကလည်း သူမ၏ ထောက်ခံမှုကို ထပ်လောင်း ပြောကြားခဲ့သည်။

"ဒါဆိုရင် ငါ့ရဲ့ဒီအသက်ကြီးကြီးကို နောက်ထပ်ရက်အနည်းငယ်လောက် ဆက်ထားလိုက်ဦးမယ်..."

များစွာ တွန့်ဆုတ်ပြီးနောက် မဟာကြီးကြပ်ရေးမှူးသည် ကျောက်စိမ်းစင်မြင့်ပေါ်မှ ဆင်းလာခဲ့လေသည်။

"စီနီယာရေသူဧကရီ ..."

"ဆရာကတော်ကို စီနီယာ့ရဲ့စောင့်ရှောက်မှုအောက်မှာ ခေတ္တ ထားခဲ့ပါ့မယ်..."

"ဆရာ ပြန်လာတဲ့အခါ ဆရာကတော်ရဲ့ အသက်ကို သေချာပေါက် ပြန်လည်ရှင်သန်အောင် လုပ်ပေးနိုင်မှာပါ..."

လင်းရီက ပြောလိုက်၏။

"စိတ်မပူပါနဲ့..."

"ငါတို့ ရေသူမျိုးနွယ်စုက သူမကို သေချာပေါက် ဂရုစိုက်ပေးမှာပါ..."

ရေသူဧကရီက လေးနက်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ကျောက်စိမ်းစင်မြင့်ပေါ်သို့ တက်ကာ ဖုန်းဟွာ၏ ပါးပြင်ကို ပွတ်သပ်လိုက်ရာ သူမ၏ အမူအရာတွင် နောင်တတရားများဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့လေသည်။

"ခုနက လှုပ်ရှားခဲ့တဲ့ ကြီးကြပ်ရေးမှူး ရှစ်ယောက်က အသက်ရှင်နေလောက်သေးတယ်..."

"ဒါပေမဲ့ သူတို့က အဆုံးသတ်ကို ရောက်နေပြီဖြစ်ပြီး ကောင်းကင်ဘုံရဲ့ အပြစ်ပေးမှုကိုလည်း ခံလိုက်ရတယ်... သူတို့ကို ကယ်တင်ဖို့အတွက်ဆိုရင် ပေးဆပ်ရမယ့်တန်ဖိုးက တော်တော်လေး ကြီးမားလိမ့်မယ်..."

ထန်ကျင်းကျုံးက သတိပေးလိုက်၏။

"ကိစ္စမရှိပါဘူး..."

"သေသွားတဲ့သူကို ပြန်လည်ရှင်သန်အောင် လုပ်ဖို့က ခက်ခဲပေမယ့် သူတို့ မသေသေးသရွေ့တော့ အမြဲတမ်း နည်းလမ်းရှိပါတယ်..."

ရေသူဧကရီက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး သူမနှင့်အတူ ဝင်ရောက်လာသော ကပ်ဘေးချိုးဖျက်ခြင်းနယ်ပယ် ရေသူများသည် ကြီးကြပ်ရေးမှူးရှစ်ယောက်ကို ရှာဖွေရန် နန်းတော်ထဲမှ ထွက်ခွာသွားကြလေသည်။

"တောင်သခင်လင်းရီ၊ ရှင် ပင်ပန်းသွားပြီ..."

"ဒီစီနီယာက တောင်သခင်လင်းရီကို ကြိုဆိုဖို့နဲ့ ငါတို့ရဲ့ ကျေးဇူးတင်စကားကို ဖော်ပြဖို့အတွက် စားသောက်ဖွယ်ရာတွေ စီစဉ်ပေးဖို့ အခုပဲ တစ်ယောက်ယောက်ကို အမိန့်ပေးလိုက်ပါ့မယ်..."

မဟာကြီးကြပ်ရေးမှူးသည် ဤအချိန်တွင် တည်ငြိမ်သွားပြီဖြစ်ပြီး လေးနက်စွာ ပြောလိုက်၏။

"မဟာကြီးကြပ်ရေးမှူး ... ယဉ်ကျေးနေစရာမလိုပါဘူး..."

"လက်ရှိမှာ ရေသူနိုင်ငံတော်ရဲ့ ကျွန်တာအိုစည်းတံဆိပ်က အရေးအကြီးဆုံးပါပဲ..."

"ဒီမျိုးဆက်သစ်က သေခြင်းရှင်ခြင်းတံခါးက ဒီစီနီယာကို နေရာတစ်ခုဆီ ခေါ်သွားဖို့လည်း လိုသေးတယ်..."

လင်းရီက အပြုံးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ဘယ်ကိုလဲ..."

မဟာကြီးကြပ်ရေးမှူး၏ နှလုံးသား လှုပ်ရှားသွားခဲ့၏။

"မြေအောက်ကမ္ဘာ တားမြစ်နယ်မြေ ကိုလေ..."

လင်းရီက အဓိပ္ပာယ်ပါပါ ပြောလိုက်သည်။

"မှန်တယ်..."

"အဲဒီတုန်းက ဘိုးဘေးယိုမင်ဟာ အင်မော်တယ်အသွင်ပြောင်းခြင်းကို ခံယူခဲ့ပြီး သေသင့်ပေမယ့် သူ အသက်ရှင် ကျန်ရစ်ခဲ့တယ်..."

"သူက သူ့ရဲ့တာအိုနဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းကိုတောင် ပြောင်းလဲခဲ့ပြီး အရင်ကထက် ပိုတောင် အစွမ်းထက်လာခဲ့ကာ ဘိုးဘေးနဲ့ တူညီတဲ့ အချက်တွေ အများကြီး ရှိနေတယ်..."

ထန်ကျင်းကျုံး၏ မျက်လုံးများ အရောင်လင်းသွားခဲ့၏။

"ဘိုးဘေးယိုမင်က ဆက်ဆံရ လွယ်တဲ့သူ မဟုတ်ဘူးနော်..."

ရေသူဧကရီက လေးနက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်တော်ကတော့ ဘိုးဘေးယိုမင်ဟာ နှုတ်ကြမ်းပေမယ့် စိတ်သဘောထား နူးညံ့တယ်လို့ ထင်ပါတယ်..."

"အရင်က ဒီမျိုးဆက်သစ် မြေအောက်ကမ္ဘာ တားမြစ်နယ်မြေကို ဖြတ်သန်းသွားတုန်းက ဘိုးဘေးယိုမင်က ကျွန်တော့်ကို မတားဆီးခဲ့ရုံတင်မကဘဲ ဒီ မျိုးဆက်သစ်ကိုတောင် လိုက်ပို့ပေးခဲ့သေးတယ်..."

"သူက တကယ့်ကို လူကောင်းပါ..."

လင်းရီက တောက်ပသော အပြုံးဖြင့် ပြောလိုက်လေသည်။

"ဟတ်ချိုး..."

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အဝေးရှိ မြေအောက်ကမ္ဘာ တားမြစ်နယ်မြေ အတွင်းမှ ဘိုးဘေးယိုမင်က ရုတ်တရက် နှာချေလိုက်မိသည်။

"သောက်ကျိုးနည်း... ဘယ်သူက ဒီ ဘိုးဘေးသခင်ဟောင်းအကြောင်း ထပ်တွေးနေပြန်တာလဲ..."