အခန်း (၁၀၇-၁၀၈)

အခန်း (၁၀၇) နတ်ဘုရားများ ပြန်လည်ရှင်သန်ခြင်း၊ အင်မော်တယ် ကျင့်ကြံခြင်းအတွက် ဖလှယ်ရေးတပည့်

"စီနီယာ... လွတ်လွတ်လပ်လပ် ပြောပါ..."

လင်းရီက လေးနက်သော အမူအရာဖြင့် ပြောလိုက်၏။

"တောင်သခင်လင်းရီ... တောင်သခင်ကျိုးက ဒီတစ်ကြိမ် ငါ့ရဲ့ ဖုန်းလိုင်အင်မော်တယ်ကျွန်းကနေ အင်မော်တယ်ဆေးလုံး တစ်လုံး တောင်းခံဖို့ အသုံးပြုခဲ့တဲ့ နည်းလမ်းတွေက ငါ့ရဲ့ ဖုန်းလိုင် အင်မော်တယ်ကျွန်းကို အံ့အားသင့်သွားစေခဲ့တယ်..."

"ကျင့်ကြံခြင်းတာအိုက ဘယ်အချိန်မှာ ရပ်တန့်ရမလဲဆိုတာကို သိဖို့၊ ကိုယ့်ဆီမှာ ရှိတာတွေကို ဗလာလုပ်ထားဖို့နဲ့ ကိုယ့်ဆီမှာ လိုအပ်နေတာတွေကို ပြသဖို့ အလေးထားတယ်..."

"ဒါကြောင့် ဒီအဘိုးကြီးနဲ့ တောင်သခင် ကျိုးတို့ သဘောတူညီထားတဲ့ ကိစ္စတစ်ခု ရှိပါတယ်... ကျင့်ကြံခြင်းအတွက် တပည့်တွေကို ဖလှယ်ဖို့ပါ..."

ဖုန်းလိုင်ကျွန်းသခင်က လင်းရီကို စူးစိုက်ကြည့်ကာ ပြောလိုက်လေသည်။

"ကျင့်ကြံခြင်းအတွက် တပည့်တွေကို ဖလှယ်မယ် ဟုတ်လား..."

လင်းရီက စိတ်ဝင်စားသွားခဲ့၏။

"အတိအကျပဲ..."

"တာလော့မှာ တောင်တစ်ရာတာအို ရှိတယ်..."

"ငါ့ရဲ့ဖုန်းလိုင်အင်မော်တယ်ကျွန်းကလည်း တခြားသူတွေထက် အောက်မကျပါဘူး..."

"တောင်၊ ဆေးပညာ၊ ကံကြမ္မာ၊ ရုပ်သွင် နဲ့ ဗေဒင်ဆိုတဲ့ တာအိုငါးခုရှိတယ်..."

"ကျင့်ကြံခြင်း နည်းလမ်းတွေက တာလော့ရဲ့ တာအိုတစ်ရာနဲ့ ကွာခြားပေမယ့် ခရီးဆုံးကတော့ အတူတူပါပဲ..."

"တာလော့က လူငယ်တပည့်တွေကို ငါ့ရဲ့ ဖုန်းလိုင်အင်မော်တယ်တာအိုကို ကျင့်ကြံဖို့ ဖုန်းလိုင်အင်မော်တယ်ကျွန်းဆီ စေလွှတ်နိုင်တယ်..."

"ငါ့ရဲ့ ဖုန်းလိုင်တပည့်တွေကလည်း တာလော့တောင်တစ်ရာထဲကို ဝင်ပြီး လေ့လာသင်ယူနိုင်တယ်..."

"ဒါက တာအိုရဲ့ မဟာပေါင်းစည်းမှုကို အားပေးအားမြှောက် ပြုလိမ့်မယ်..."

"တောင်သခင်လင်းရီရဲ့ ဝိုင်တောင်ဟာ အခုမှ စတင်ဖွင့်လှစ်တာဖြစ်ပြီး တာလော့ တောင်တစ်ရာရဲ့ အနှစ်သာရကို အသုံးပြုပြီး တာအိုကို အောင်မြင်ချင်တယ်လို့ ငါ ကြားတယ်..."

"ဒါကြောင့် ဒီပထမဆုံး ဖလှယ်မှုအတွက် ဒီအဘိုးကြီးက ဖုန်းလိုင်အင်မော်တယ်ကျွန်းရဲ့ တပည့်တွေကို ကျင့်ကြံဖို့အတွက် ဝိုင်တောင်ထဲကို ဝင်ခွင့်ပေးချင်တယ်..."

"ဝိုင်တောင်ရဲ့ အရှိန်အဟုန်ကို အသုံးချပြီး ကောင်းကင်နှင့် လူသားရဲ့ မဟာတာအိုကို ငါတို့ အတူတကွ နားလည်သဘောပေါက်နိုင်မယ်..."

"အကယ်၍ ဒီကိစ္စကို သေချာ ကိုင်တွယ်နိုင်မယ်ဆိုရင် အနာဂတ်မှာ ကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့် မြှင့်တင်ပေးနိုင်တယ်..."

"ငါ့ရဲ့ပင်လယ်ထဲက ကျွန်းသုံးဆယ့်ခြောက်ကျွန်းက ကုန်းတွင်းပိုင်းက ဂိုဏ်းအသီးသီးနဲ့ အရင်းအမြစ်တွေကို သဘာဝကျကျ ဖလှယ်နိုင်ပြီး တာအိုရဲ့ မဟာပေါင်းစည်းမှုထဲကို အတူတကွ ဝင်ရောက်နိုင်မှာပါ..."

ဖုန်းလိုင်ကျွန်းသခင်က စိတ်အားထက်သန်စွာဖြင့် ပြောလိုက်လေသည်။

"ဒီကိစ္စက မရေမတွက်နိုင်တဲ့ မျိုးဆက်တွေကို အကျိုးပြုမှာပါ၊ ဒီ မျိုးဆက်သစ်က သဘာဝကျကျပဲ ငြင်းဆန်မှာ မဟုတ်ပါဘူး၊ ပြီးတော့ ဘိုးဘေးကြီး နဲ့ လူကြီးမင်းတို့ရဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်ကိုပဲ လုံးလုံးလျားလျား အပ်နှင်းထားပါ့မယ်..."

လင်းရီ၏ မျက်လုံးများက အရောင်လင်းသွားခဲ့၏။

ဤကိစ္စသည် ကျင့်ကြံခြင်း လောကတွင် ဖလှယ်ရေး အစီအစဉ်တစ်ခုဟု သတ်မှတ်နိုင်ပေသည်။

အကယ်၍ အောင်မြင်ခဲ့ပါက နှစ်ဖက်စလုံး၏ အခြေခံအုတ်မြစ်များမှာ များစွာတိုးတက်လာပေလိမ့်မည်။

ဥပမာအားဖြင့် ဖုန်းလိုင် အင်မော်တယ်ဆေးလုံး။

ဤဆေးလုံးကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် ဖုန်းလိုင်၏ ဆေးဖော်စပ်ခြင်း နည်းပညာမှာ တာလော့ထက် သေချာပေါက် သာလွန်နေကြောင်း မြင်တွေ့နိုင်လေသည်။

အကယ်၍ ဤကြိုးပမ်းမှု အောင်မြင်ခဲ့လျှင် မရေမတွက်နိုင်သော မျိုးဆက်များကို အကျိုးပြုပေလိမ့်မည်။

"အရမ်းကောင်းတာပေါ့..."

"ဒါဆို ငါတို့ သဘောတူပြီ..."

"ဖုန်းဟွာကို ကုသပြီးတာနဲ့ ဒီအဘိုးကြီးက မင်းတို့အားလုံးနဲ့အတူ သက်ဆိုင်ရာ ကိစ္စတွေကို စီစဉ်ဖို့ တာလော့အင်မော်တယ်ဂိုဏ်းဆီကို လိုက်ခဲ့မယ်..."

ဖုန်းလိုင်ကျွန်းသခင်သည် အင်မော်တယ် အလင်းတန်းများဖြင့် လွှမ်းခြုံခံထားရပြီး သူက စိတ်မတည်ငြိမ်‌နေကြောင်း သိသာထင်ရှားသည်။

"စီနီယာ... ကြွပါ..."

လင်းရီက ကြိုဆိုသည့် လက်ဟန်ပြလိုက်၏။

လူတိုင်း အချင်းချင်း ပြုံးပြလိုက်ကြပြီး သူတို့၏ ပုံရိပ်များ လွင့်ပါးသွားကာ ရေသူနန်းတော်၏ အပြင်ဘက်သို့ ဆင်းသက်လိုက်ကြသည်။

"ဖုန်းယွင်က လူကြီးမင်းတို့ အားလုံးကို ကျွန်မရဲ့ ရေသူနန်းတော်ထဲကို လေးစားစွာနဲ့ ကြိုဆိုပါတယ်..."

ရေသူဧကရီနှင့် မဟာကြီးကြပ်ရေးမှူးတို့သည် ဝင်ပေါက်တွင် စောင့်ဆိုင်းနေကြပြီဖြစ်ပြီး လင်းရီနှင့် အခြားသူများကို မြင်သောအခါ အလျင်အမြန် ဦးညွှတ်လိုက်ကြ၏။

မဟာကြီးကြပ်ရေးမှူးက လင်းရီကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီး ထန်ကျင်းကျုံးနှင့် သေခြင်းရှင်ခြင်းတံခါး၏ တတိယမြောက်မျိုးဆက် ဘိုးဘေး၏ အစစ်အမှန်ဝိညာဉ်တို့ အတူတကွ ပြန်မပါလာကြောင်း သိလိုက်ရသောအခါ သူမ၏ နှလုံးသားထဲတွင် ထိတ်လန့်မှုတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့လေသည်။

ဤသည်ကို မြင်သောအခါ လင်းရီက အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်ပြကာ အချက်ပြလိုက်ရာ မဟာကြီးကြပ်ရေးမှူး၏ လေးလံနေသော နှလုံးသားကို လုံးဝ သက်သာရာရသွားစေခဲ့၏။

"အချိန်မဖြုန်းဘဲ လမ်းပြပေးပါ..."

ဖုန်းလိုင်ကျွန်းသခင်က အပြုံးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

ရေသူဧကရီနှင့် မဟာကြီးကြပ်ရေးမှူးတို့သည် အလျင်အမြန် လမ်းပြပေးခဲ့ပြီး မင်္ဂလာဝတ်စုံ အင်မော်တယ်ဝင်္ကပါရှိရာ ကျောက်စိမ်းစင်မြင့်ဆီသို့ လူတိုင်းကို ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့ကြ၏။

"ဖုန်းဟွာ..."

ကျိုးယွင်သည် ဖုန်းဟွာကို မြင်သောအခါ စိတ်ခံစားမှုများကို ရှားရှားပါးပါး ပြသလေ့ရှိသော ဤနူးညံ့ပြီး ကျောက်စိမ်းကဲ့သို့သော တာအိုကျင့်ကြံသူမှာ ပြင်းထန်စွာ တုန်ရင်လာခဲ့လေသည်။

သူတို့နှစ်ဦးသည် နှစ်ပေါင်း ရာနှင့်ချီ၍ ပတ်သက်နေခဲ့ကြခြင်းဖြစ်၏။

စကားလုံး အနည်းငယ်မျှသာ ပြောဆိုခဲ့ကြသော်လည်း သူတို့သည် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ဖျက်ဆီး၍မရနိုင်သော အမှတ်အသားတစ်ခု ချန်ထားခဲ့ကြလေသည်။

"အစစ်အမှန်ဝိညာဉ်က ပြည့်စုံသွားပြီ၊ ပြီးတော့ ရုပ်ခန္ဓာကိုယ်ကလည်း ဖွဲ့စည်းပြီးသွားပြီ..."

"တောင်သခင်ကျိုး... စိတ်ချပါ၊ ဒီအခြေအနေမှာ ဖုန်းဟွာကို သူမရဲ့ နတ်ဘုရားစိတ်ဝိညာဉ်နဲ့ ပြန်လည်ရှင်သန်အောင် လုပ်ပေးနိုင်မယ်လို့ ဒီအဘိုးကြီးမှာ အပြည့်အဝ ယုံကြည်ချက်ရှိပါတယ်..."

ဖုန်းလိုင်ကျွန်းသခင်က သူ့ကို နှစ်သိမ့်ပေးလိုက်၏။

ဤနေရာသို့ မလာမီက ဖုန်းလိုင် ကျွန်းသခင်တွင်လည်း စိုးရိမ်မှုအချို့ ရှိနေခဲ့သည်။

ဖုန်းလိုင် အင်မော်တယ်ဆေးလုံးသည် လူများကို သူတို့၏ နတ်ဘုရားစိတ်ဝိညာဉ် ဖြင့် ပြန်လည်ရှင်သန်စေရန် ကူညီပေးနိုင်လေသည်။

သို့သော် အကြိုလုပ်ငန်းစဉ်များကို သေချာ မလုပ်ထားပါက ဖုန်းလိုင်ကျွန်းသခင်လည်း အာမမခံရဲချေ။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ဤကိစ္စသည် ကောင်းကင်အလိုကို ဆန့်ကျင်လွန်းလှပြီး ဖုန်းလိုင်ကျွန်းသခင်လည်း ယခင်က တစ်ခါမျှ မကြုံဖူးခဲ့ပေ။

သို့သော် ယခု မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ ဖုန်းဟွာ၏ အခြေအနေမှာ ဤထက် ပို၍ မကောင်းနိုင်တော့သဖြင့် ဖုန်းလိုင် ကျွန်းသခင်လည်း သဘာဝကျကျပင် စိတ်သက်သာရာ ရသွားခဲ့၏။

"လာစမ်း..."

ဖုန်းလိုင်ကျွန်းသခင်ထံမှ တိုးညင်းသော အော်ဟစ်သံနှင့်အတူ သူ၏ ပုံရိပ်သည် ကျောက်စိမ်းစင်မြင့်ပေါ်သို့ ဆင်းသက်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

စင်မြင့်ပေါ်ရှိ ရှောင်ချီသည် ကျိုးယွင်နှင့် အခြားသူများ၏ အချက်ပြမှုအရ ကျောက်စိမ်းစင်မြင့်ပေါ်မှ ဆင်းလာခဲ့၏။

ဖုန်းလိုင်ကျွန်းသခင်က အင်မော်တယ်ဆေးလုံး တစ်လုံးကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။

ထိုအင်မော်တယ်ဆေးလုံးမှာ လက်မအရွယ်အစားခန့်သာရှိပြီး ၎င်းကို ထုတ်ယူလိုက်သည်နှင့် ဆေးလုံး၏ ရနံ့များ လျှံထွက်လာကာ ယင်နှင့်ယန် အပြန်အလှန် သက်ရောက်မှုနှင့် သဘာဝ ဖန်တီးမှုတို့၏ ထူးခြားသော ဖြစ်စဉ်များ အဟုန်ပြင်းစွာ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

၎င်းက လင်းရီနှင့် အခြားသူများ၏ နတ်ဘုရားစိတ်ဝိညာဉ်များကို ပဲ့တင်ထပ်သွားစေပြီး သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များကို သက်တောင့်သက်သာ ဖြစ်စေကာ သူတို့၏ ဝိညာဉ်ပင်လယ်မှ အင်မော်တယ်စည်းချက်တစ်ခု စီးဆင်းလာပြီး သူတို့၏ တစ်ကိုယ်လုံးသို့ ပျံ့နှံ့သွားစေခဲ့၏။

ဖုန်းလိုင်ကျွန်းသခင်က သူ၏ လက်ချောင်းဖြင့် ညွှန်ပြကာ ဖုန်းလိုင် အင်မော်တယ်ဆေးလုံးကို ဖုန်းဟွာ၏ ပါးစပ်ထဲသို့ ကျွေးလိုက်သည်။

"တောင်တစ်လုံးရဲ့ ပုံသဏ္ဍာန်ထဲမှာ ပုန်းကွယ်နေတဲ့ ယန်နတ်ဘုရား ရဲ့ မီးပွားလေးတစ်ခု..."

"ဝိညာဉ်က စိတ်ဝိညာဉ်ကို စောင့်ရှောက်တယ်၊ ဟင်းလင်းပြင် ဝိညာဉ်က ဆန္ဒကို တည်ငြိမ်စေတယ်..."

"နတ်ဘုရားစိတ်ဝိညာဉ် ... ပြန်လာခဲ့စမ်း..."

ဝှစ်။

ဖုန်းလိုင်ကျွန်းသခင်က ထပ်မံ ညွှန်ပြလိုက်ပြန်၏။

မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် ဖုန်းလိုင်ကျွန်းသခင်၏ အတွင်းမှ မြေကမ္ဘာအင်မော်တယ် စွမ်းအားများ အဟုန်ပြင်းစွာ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

တာအိုအမှတ်အသား အလွှာပေါင်းများစွာ ယှက်နွယ်သွားပြီး အဆောင်လက်ဖွဲ့ တစ်ခုအဖြစ် ရှင်းလင်းစွာ ဖွဲ့စည်းသွားလေသည်။

တာအိုအဆောင်လက်ဖွဲ့သည် လေထဲတွင် ဝဲပျံနေပြီး အဆုံးမရှိသော အလင်းတန်းများကို ထုတ်လွှတ်နေကာ ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော နေမင်းကြီးကဲ့သို့ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို လင်းထိန်စေခဲ့၏။

ပြိုင်ဘက်ကင်း ဖိအားတစ်ခုက ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို လွှမ်းမိုးသွားပြီး လုံးဝ လွှမ်းမိုးနိုင်စွမ်း ရှိနေလေသည်။

"ဘယ်လောက်တောင် လွှမ်းမိုးနိုင်တဲ့ နည်းလမ်းလဲ..."

လင်းရီသည် ၎င်းကို မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ သူ၏ မျက်လုံးများ အရောင်လင်းသွားခဲ့၏။

နတ်ဘုရားစိတ်ဝိညာဉ်ကို ပြန်လည်ရှင်သန်စေသော ဖုန်းလိုင် ကျွန်းသခင်၏ နည်းလမ်းမှာ လင်းရီ ယခင်က သူ၏ကိုယ်ပိုင်အစစ်အမှန်ချီကို ဖြည်းညင်းစွာ သွင်းပေးသည့် နည်းလမ်းနှင့် လုံးဝ ကွာခြားလှပေသည်။ ၎င်းက လွှမ်းမိုးမှုနှင့် ကောင်းကင်ဘုံထံမှ အသက်ကို လုယူသည့် တိုက်ပွဲကို အလေးပေးထားလေသည်။

ဤသည်မှာ ကျင့်ကြံခြင်း၏ ကွာခြားချက်ပင်ဖြစ်၏။

လင်းရီ၏ အမျိုးမျိုးသော တာအိုများမှာ မဟာပြီးပြည့်စုံခြင်းသို့ ရောက်ရှိနေပြီး သူ၏ ရွှေအမြူတေတာအို တည်ထောင်ပြီးဖြစ်သော်လည်း သူ၏ ရွှေအမြူတေမှာ အပြည့်အဝ မဖွဲ့စည်းရသေးသလို သေခြင်းရှင်ခြင်းသံသရာဝိုင်မှာလည်း ဖော်စပ်နေဆဲဖြစ်ရာ သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းဖြင့် ကောင်းကင်ဘုံထံမှ အသက်ကို အတင်းအကျပ်လုယူရန် သဘာဝကျကျပင် မဖြစ်နိုင်ချေ။ သို့သော် ဖုန်းလိုင်ကျွန်းသခင်ကမူ လုပ်နိုင်လေသည်။

"ဒါက သဘာဝပဲလေ..."

"ဖုန်းလိုင်ကျွန်းသခင်ရဲ့ စွမ်းအားက လက်ရှိခေတ်ရဲ့ အကောင်းဆုံးတွေထက် မနိမ့်ကျဘူး..."

"ဒီတာအိုက ဆေးဖော်စပ်ခြင်းနဲ့ အဆောင်လက်ဖွဲ့ကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ကျင့်ကြံတဲ့တာအိုပဲ..."

"အင်မော်တယ်ဆေးလုံးတစ်လုံးနဲ့ ဝိညာဉ်ကို ဖန်တီးဖို့၊ ပြီးတော့ အဆောင်လက်ဖွဲ့တစ်ခုနဲ့ နတ်ဘုရားစိတ်ဝိညာဉ်ကို စုစည်းဖို့..."

"ဒီခေတ်မှာ ဖုန်းလိုင်ကျွန်းသခင် တစ်ယောက်တည်းကပဲ ဒါကို လုပ်နိုင်တာ..."

ကျိုးယွင်က အပြုံးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ဆေးဖော်စပ်ခြင်း နဲ့ အဆောင်လက်ဖွဲ့ ကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ကျင့်ကြံတာလား..."

"ဖုန်းလိုင်ရဲ့ တာအိုက ငါ့ရဲ့တာလော့ တောင်တစ်ရာနဲ့ တကယ်ကို အများကြီး ကွာခြားတာပဲ... အကယ်၍ တာအိုရဲ့ မဟာပေါင်းစည်းမှုကို ရရှိနိုင်မယ်ဆိုရင် တကယ့်ကို ခေတ်သစ်တစ်ခုကို ဖွင့်လှစ်ပေးနိုင်မယ့် ကြီးကျယ်ခမ်းနားတဲ့ ကြိုးပမ်းမှုတစ်ခုပဲ..."

လင်းရီက အံ့ဩစွာ ပြောလိုက်၏။

ဝှစ်။

အဆောင်လက်ဖွဲ့ သည် လေထဲတွင် ဝဲပျံကာ အနည်းငယ် လှုပ်ခါနေပြီး ရောင်စုံ အလင်းတန်း မြောက်မြားစွာ ပျံသန်းဝင်ရောက်လာကာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို ဤအချိန်တွင် အလွန် တောက်ပသော အလင်းရောင်များ ထုတ်လွှတ်သွားစေခဲ့လေသည်။

နတ်ဘုရားစိတ်ဝိညာဉ် ပြန်လည်ရှင်သန်ခြင်း။

သော့ချက်က နတ်ဘုရားစိတ်ဝိညာဉ် အပေါ်မှာ မူတည်တယ်။

ဖုန်းဟွာ ကွယ်လွန်သွားသောအခါ သူမ၏ နတ်ဘုရားစိတ်ဝိညာဉ်သည် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးဆီသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားပြီးဖြစ်ကာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး လည်ပတ်မှု၏ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း ဖြစ်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။

ယခု ဖုန်းလိုင်ကျွန်းသခင် လုပ်ဆောင်ရန် လိုအပ်သည်မှာ ဖုန်းဟွာ၏ နတ်ဘုရား စိတ်ဝိညာဉ်ကို ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ မဟာတာအိုမှ ထုတ်ယူပြီး ဖုန်းဟွာ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ ပြန်လည် ထည့်သွင်းရန်ပင် ဖြစ်လေသည်။

ဝှစ်၊ ဝှစ်၊ ဝှစ်။

အဆောင်လက်ဖွဲ့သည် အဆက်မပြတ် လှုပ်ခါနေပြီး မဟာတာအို ပဲ့တင်ထပ်သွားကာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးမှနေ၍ ပုံပျက်နေသော မှေးမှိန်သည့် ပုံရိပ်ယောင်များ ထွက်ပေါ်လာပြီး ဖုန်းဟွာ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ စုစည်းဝင်ရောက်သွားကြသည်။

ပုံရိပ်ယောင်တစ်ခု သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားတိုင်း ဖုန်းဟွာ၏ အသက်အရှိန်အဝါမှာ တစ်ဆင့်ပြီးတစ်ဆင့် တိုးလာသည်။

ဝိညာဉ်ရေးရာ အနှစ်သာရ အနည်းငယ်သည်လည်း သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ဖြည်းညင်းစွာ ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။

ခဏတာအတွင်းမှာပင် ဖုန်းဟွာ၏ နတ်ဘုရားစိတ်ဝိညာဉ်သည် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ လုံးဝ ပြန်လည် ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ဝုန်း။

ကောင်းကင်ကြီးသည် ပေါက်ကွဲထွက်တော့မည့်အလား မြည်ဟည်းသွားပြီး မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း မိုးကြိုးတိမ်တိုက် အလွှာပေါင်းများစွာ စုစည်းလာကာ မိုးကြိုးတိမ်တိုက်များ အတွင်းမှ မဟာတာအိုတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို နှစ်ပိုင်းခွဲပစ်မည့်အလား ပေါ်နေသည်။

တတိယမြောက် ကောင်းကင်ဘုံ၏ အပြစ်ပေးမှု ကျဆင်းလာပြီ ဖြစ်၏။

ပထမကောင်းကင်ဘုံ၏ အပြစ်ပေးမှု နှစ်ခုမှာ သူမ၏ ဝိညာဉ်ကိုသာ စုစည်းပေးပြီး ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခု ပေးအပ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်ရာ တင်းကျပ်စွာ ပြောရလျှင် သက်ရှိတစ်ယောက်ဟု မသတ်မှတ်နိုင်ချေ။

ထို့ကြောင့် ကောင်းကင်ဘုံရဲ့ အပြစ်ပေးမှု၏ စွမ်းအားမှာ အပြည့်အဝ ထွက်ပေါ်လာခြင်း မရှိခဲ့ပေ။

သို့သော် ယခုအခါ ကွာခြားသွားပြီဖြစ်၏။

နတ်ဘုရားစိတ်ဝိညာဉ် ပြန်လည်ရှင်သန်ခြင်း။

ဤသည်မှာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကြားရှိ သေခြင်းရှင်ခြင်း စည်းမျဉ်းများကို လုံးဝ ဖြိုဖျက်ပစ်လိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်လေသည်။

ထို့ကြောင့် ကောင်းကင်ဘုံရ၏ အပြစ်ပေးမှုသည် သတ်ဖြတ်ခြင်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ဖုန်းဟွာ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း အသစ်တဖန် စုစည်းလာသော အသက်စွမ်းအားများကို ဖြတ်တောက်ရန်နှင့် ဤကိစ္စကို စတင်ခဲ့သူ ဖုန်းလိုင်ကျွန်းသခင်အား ယင်းအောက်တွင် ခုတ်ပိုင်းပစ်ရန် ရည်ရွယ်၍ ကျဆင်းလာခဲ့သည်။

ဝှစ်။

ဖုန်းလိုင်ကျွန်းသခင်၏ မျက်လုံးများမှ အင်မော်တယ် အလင်းတန်းများ ပစ်လွှတ်လာပြီး ကျဆင်းလာသော မဟာတာအိုမိုးကြိုးကို ကြည့်လိုက်၏။

"မင်းက ကယ်ဆယ်ရေးကို တာဝန်ယူလိုက်..."

"ကောင်းကင်ဘုံရဲ့ အပြစ်ပေးမှုကို ငါ တာဝန်ယူမယ်..."

ဤအချိန်တွင် တာလော့ဂိုဏ်းချုပ်သည် ခြေတစ်လှမ်းတည်းဖြင့် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို တုန်လှုပ်သွားစေခဲ့သည်။

အခန်း( ၁၀၈) ငါက လွှမ်းမိုးနေကျမို့လို့ ငါ့ကိုယ်ငါ နှိမ့်ချမနေချင်ဘူး

တာလော့ဂိုဏ်းချုပ်သည် ခြေတစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်ပြီး ဖုန်းလိုင်ကျွန်းသခင်၏ ခေါင်းအထက်တွင် ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။

ချလွင်။

ကမ္ဘာမြေကို တုန်လှုပ်သွားစေသော တာအိုအသံတစ်ခု ပဲ့တင်ထပ်သွားပြီး မဟာတာအိုမိုးကြိုးသည် အချိန်နှင့် နေရာကို လျစ်လျူရှုကာ၊ ပင်လယ်ရေနှင့် နန်းတော်တံခါးများကို ဖြတ်သန်းပြီး ကျောက်စိမ်းစင်မြင့်ပေါ်တွင် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

အဲဒါက တာအိုရဲ့စွမ်းအားပဲ။

၎င်းကျဆင်းလာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် အင်မော်တယ် အလင်းရောင်များ ကောင်းကင်ယံတွင် ပြည့်နှက်သွားပြီး အင်မော်တယ် ဓားသွားပေါင်း သောင်းသိန်းချီ ပျံသန်းထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။

ထိုကဲ့သို့သော ပြိုင်ဘက်ကင်း ထက်မြက်မှုမျိုးက ကောင်းကင်ကို တုန်လှုပ်စေပြီး မြေကြီးကို လှုပ်ရှားစေနိုင်ပေသည်။ ၎င်းက ကြုံတွေ့ရသမျှကို ဖြတ်တောက်ပြီး ထိမိသမျှကို သတ်ဖြတ်ကာ အမြင့်ဆုံး ကြီးမြတ်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

"ကောင်းကင်တံခါးကို ရန်စတာက ကလေးကစားစရာ သက်သက်ပဲ..."

တာလော့ဂိုဏ်းချုပ်သည် ကျဆင်းလာသော မဟာတာအိုမိုးကြိုးကို ကြည့်ကာ လက်တစ်ဖက်ကို ညင်သာစွာ ဆန့်ထုတ်လိုက်၏။

၎င်းမှာ သာမန်လက်ဝါးတစ်ဖက်ဖြစ်ပြီး မဟာတာအိုမိုးကြိုးကို အားမစိုက်ဘဲ ဖမ်းဆုပ်လိုက်သည်။

သို့သော် လက်ဝါးအတွင်း၌ မရေမတွက်နိုင်သော တာအို အမှတ်အသားများ ယှက်နွယ်နေပြီး တာအို သည် ရိုးရှင်းသလို ရှုပ်ထွေးနေသည့် ခံစားချက်ကို ပေးစွမ်းနေ၏။

၎င်းက ကောင်းကင်ဘုံအားလုံးနှင့် နယ်ပယ်ပေါင်း သောင်းသိန်းချီကို ဖိနှိပ်ထားနိုင်စွမ်းရှိပုံရပြီး အမြင့်ဆုံး အင်မော်တယ် စွမ်းအား ပါဝင်နေသည်။

ဝုန်း။

နားကွဲမတတ် တုန်ခါသံကြီးတစ်ခုက ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးတစ်ခွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားခဲ့၏။

နေရာနှင့် အချိန်တို့သည် ဤအချိန်တွင် ပေါက်ကွဲထွက်သွားသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားပြီး အဆုံးမရှိသော အင်မော်တယ် အလင်းတန်းများ ပျံသန်းထွက်ပေါ်လာကာ လူများကို မျက်စိကန်းသွားစေပြီး နှလုံးတုန်စရာကောင်းသော အရှိန်အဝါတစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်နေခဲ့သည်။

"သူ အဲဒါကို ညှပ်ထားလိုက်ပြီ..."

လင်းရီက မျက်လုံးများကို မှေးကာ အဆုံးမရှိသော အင်မော်တယ် အလင်းတန်းများဆီသို့ ကြည့်လိုက်၏။

တာလော့ဂိုဏ်းချုပ်သည် ထိုနေရာတွင် ရပ်နေပြီး အင်မော်တယ် အလင်းရောင်များ ဖုံးလွှမ်းနေကာ ကျောက်စိမ်းကဲ့သို့ ကြည်လင်နေသော လက်ချောင်းနှစ်ချောင်းဖြင့် မဟာတာအိုမိုးကြိုးကို ညှပ်ထားသည်ကို သူ မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

မဟာတာအိုမိုးကြိုးသည် အတိုင်းအတာမရှိသော တာအို အလင်းတန်းများကို မည်မျှပင် ထုတ်လွှတ်နေပါစေ ၎င်းကို အနည်းငယ်မျှ လှုပ်ရှားအောင် မလုပ်နိုင်ခဲ့ချေ။

"ကောင်းကင်ဘုံရဲ့ အပြစ်ပေးမှုဆိုတာ ဒါလေးပါပဲလား..."

"ကောင်းကင်တံခါးကိုတောင် ဒီ ဆရာသခင်က ချိုးဖျက်ပစ်နိုင်တယ်..."

တာလော့ဂိုဏ်းချုပ်သည် မဟာတာအိုမိုးကြိုးကို ကိုင်ဆောင်ထားရင်း သူ၏ လက်ချောင်းနှစ်ချောင်းကို ညင်သာစွာ တုန်ခါလိုက်ရာ တောက်ပနေသော မဟာတာအိုမိုးကြိုးမှာ တုံ့ပြန်မှုအနေဖြင့် ကျိုးပဲ့သွားပြီး နှစ်ပိုင်း ကွဲသွားခဲ့လေသည်။

ဝုန်း။

မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် မိုးကြိုးတိမ်တိုက်များ ပြန့်ကျဲသွားပြီး နှစ်ပိုင်းကွဲသွားသော မဟာတာအိုမိုးကြိုးသည်လည်း လောကထဲတွင် ပျောက်ကွယ်သွားသကဲ့သို့ ဖြစ်သွား၏။

"ကျိုးယွင်က ငါ့ရဲ့မြေးတပည့်ပဲ..."

"ဖုန်းဟွာကလည်း ငါ့ရဲ့ မြေးတပည့်မလေးပဲ..."

"ဒီနေ့ ငါ့ရဲ့မြေးတပည့်မလေး ပြန်လည်မွေးဖွားလာပြီဆိုတော့ သူမရဲ့ ဘိုးဘေးကြီးအနေနဲ့ ဒီဆရာသခင်က လက်ဆောင်လေးတစ်ခု ပေးသင့်တာပေါ့..."

"မင်း ရောက်လာမှတော့ မသွားပါနဲ့တော့..."

"မဟာတာအိုမိုးကြိုးက ဓားကောင်း နှစ်လက်ဖြစ်လာနိုင်တယ်... တစ်လက်ကို လူကြီးလူကောင်းဓားလို့ ခေါ်ပြီး နောက်တစ်လက်ကို အမျိုးသမီးဓားလို့ ခေါ်မယ်..."

မဟာတာအိုမိုးကြိုးက ပျောက်ကွယ်သွားချင်သော်လည်း တာလော့ဂိုဏ်းချုပ်က ခွင့်မပြုခဲ့ချေ။

တာလော့ဂိုဏ်းချုပ်က သူ့လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ သူ၏ နှလုံးသားမီးတောက်သည် မီးဖိုတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး မဟာတာအိုမိုးကြိုး၏ စွမ်းအားကို သန့်စင်လိုက်ကာ အလွန် ထက်မြက်လှသော အင်မော်တယ်ရတနာ နှစ်ပါးကို မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် ဖန်တီးလိုက်သည်။

"ဘိုးဘေးကြီးက တကယ့်ကို ရဲရင့်ပြီး တားဆီးလို့ မရဘူးပဲ..."

လင်းရီက အံ့အားသင့်စွာ ငေးကြည့်နေခဲ့၏။

မဟာတာအိုမိုးကြိုးကို လက်ချောင်းနှစ်ချောင်းဖြင့် ညှပ်ကာ ချိုးဖျက်ပစ်လိုက်ပြီး နှလုံးသားမီးတောက်ဖြင့် အင်မော်တယ် ဓားနှစ်လက်ကို ချက်ချင်း ဖန်တီးလိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်လေသည်။

ဤသည်က တာလော့ကို ပြိုင်ဘက်ကင်း အင်မော်တယ်ရတနာနှစ်ပါး ရရှိစေခဲ့၏။

အားမစိုက်ဘဲ လောကတွင် ယှဉ်နိုင်သူ မရှိချေ။

"ဘိုးဘေးက သူ့ရဲ့ ရုပ်ခန္ဓာ တစ်ခုတည်းနဲ့တင် လောကသခင်အားခုံးထက် မနိမ့်ကျဘူး..."

ကျိုးယွင်က လင်းရီကို အဓိပ္ပာယ်ပါပါ ကြည့်လိုက်၏။

ဗုဒ္ဓဘာသာဝင်များသည် ခန္ဓာကိုယ်ကို ကျင့်ကြံရာတွင် ကျွမ်းကျင်ကြပြီး သူတို့၏ ရွှေခန္ဓာမှာ အလွန်ခိုင်မာကာ ချိုးဖျက်၍မရနိုင်ဘဲ လောကတွင် အကောင်းဆုံး ဖြစ်လေသည်။

သို့သော် တာလော့ဂိုဏ်းချုပ်သည် တာအိုကို မီးဖိုတစ်ခုအဖြစ် အသုံးပြုကာ နိယာမများနှင့် တာအိုအားလုံးကို သူ၏ ရုပ်ခန္ဓာအတွင်း၌ အရည်ပျော်စေပြီး လောကတွင် ပြိုင်ဘက်ကင်းသော ဓမ္မ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုဖြစ်လာခဲ့၏။

"ဘိုးဘေးကြီးက ပြိုင်ဘက်ကင်းပဲ..."

လင်းရီက ထပ်မံ ချီးကျူးလိုက်သည်။

"သေခြင်းရှင်ခြင်းတံခါးရဲ့ တတိယမြောက်မျိုးဆက် ဘိုးဘေးတစ်ယောက်တည်းကပဲ ကောင်းကင်တံခါးကို ရန်စခဲ့တယ်လို့ လူတိုင်းက ပြောကြတယ်..."

"တကယ်တော့ သူ့ထက် အများကြီး ပိုလွန်ကျူးတဲ့ အလုပ်ကို လုပ်ခဲ့တဲ့ တခြားလူတစ်ယောက်ရှိသေးတယ်..."

ကျိုးယွင်က ဖြည့်စွက် ပြောလိုက်၏။

"အများကြီး ပိုလွန်ကျူးတယ် ဟုတ်လား..."

လင်းရီက ကြောင်သွားခဲ့သည်။

"အဲဒီတုန်းက သေခြင်းရှင်ခြင်းတံခါးရဲ့ တတိယမြောက်မျိုးဆက် ဘိုးဘေးက ကောင်းကင်တံခါးကို ရန်စခဲ့ပြီး ကောင်းကင်တံခါးက သူ့ကို သေတဲ့အထိ ဖိနှိပ်နိုင်စွမ်းရှိခဲ့လို့ သူ့ကို သေခြင်းရဲ့ နာကျင်မှုကို ခံစားစေခဲ့တယ်..."

"လွန်ခဲ့တဲ့နှစ်သုံးရာက ဘိုးဘေးကလည်း ကောင်းကင်ဘုံသို့ တက်လှမ်းခြင်း သွားတော့မယ့်အချိန်မှာ ကောင်းကင်တံခါး ထွက်ပေါ်လာခဲ့တယ်..."

"ဘိုးဘေးက သူ့တစ်သက်လုံး လွှမ်းမိုးနေကျမို့လို့ ကောင်းကင်နယ်ပယ်မှာ သူ့ကိုယ်သူ မနှိမ့်ချချင်ဘူးလို့ ပြောခဲ့တယ်..."

"ဒါကြောင့် သူ မတက်သွားဘဲ ကောင်းကင်တံခါးဆီကနေ ထောင့်တစ်ထောင့်ကိုတောင် ခေါက်ချိုးပြီး အင်မော်တယ်ရတနာတစ်ခုအဖြစ် သန့်စင်လိုက်သေးတယ်..."

"မင်း အဲဒီအင်မော်တယ်ရတနာကို အရင်က မြင်ဖူးတယ်..."

ကျိုးယွင်က လင်းရီကို အရိပ်အမြွက်ပြကာ ကြည့်လိုက်၏။

"ကောင်းကင်တံခါးဆီကနေ ထောင့်တစ်ထောင့်ကို ခေါက်ချိုးပြီး..."

"ကျွန်တော်လည်း မြင်ဖူးတယ် ဟုတ်လား..."

"ကောင်းကင်တံခါးရဲ့ ထောင့်တစ်ထောင့်ကို အင်မော်တယ် ရတနာအဖြစ် သန့်စင်ထားတယ်ဆိုတော့ မဟာမိုးကောင်းကင် လှည့်စားခြင်း စည်းတံဆိပ်များ ဖြစ်နေမလား..."

လင်းရီက အံ့အားသင့်သွားခဲ့သည်။

"အတိအကျပဲ..."

ကျိုးယွင်က ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။

ကောင်းကင်တံခါး၏ ထောင့်တစ်ထောင့်မှ သန့်စင်ထားသော မဟာမိုးကောင်းကင် လှည့်စားခြင်း စည်းတံဆိပ်သည် ဖျက်ဆီး၍မရနိုင်ရုံသာမက ၎င်းကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်နှင့် ကောင်းကင်တံခါးကိုယ်တိုင်၏ တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခုကဲ့သို့ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို မှောက်လှန်ပစ်နိုင်စွမ်း ရှိလေသည်။

"အနာဂတ်ကျရင် ကျွန်တော်လည်း စမ်းကြည့်ဦးမယ်..."

ဤစကားကို ကြားသောအခါ လင်းရီ၏ နှလုံးသားထဲတွင် တောင့်တမှုများ ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့၏။

ကျိုးယွင်က ဤစကားကို ကြားသောအခါ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ယောကျ်ားတစ်ယောက် လောကမှာ အသက်ရှင်နေထိုင်တဲ့အခါ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် မနှိမ့်ချချင်တာက ပုံမှန်ပါပဲ။

ဝိညာဉ်ကုန်းမြေမှာ ခဏလောက်နေပြီး လုံလောက်အောင် အစွမ်းထက်လာမှ တက်သွားပေါ့။

မင်းကို ဂိုဏ်းရဲ့ဘိုးဘေးတစ်ယောက်လို့ ခေါ်နေကြဦးမှာပဲ။

ဝှစ်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကျောက်စိမ်းစင်မြင့်ပေါ်၌ တာအို အလင်းတန်း အလွှာပေါင်းများစွာ ပျံ့နှံ့ထွက်ပေါ်လာပြီး ကြီးမားသော အသံများ တိတ်ဆိတ်သွားကာ တာအို စည်းချက်များ သဘာဝအလျောက် ဖြစ်ပေါ်လာပြီး ဖုန်းဟွာ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ စုစည်းဝင်ရောက်သွားကြသည်။

ရာစုနှစ်ပေါင်းများစွာ တာအိုအဖြစ် ရှိနေခဲ့သော ဤအမျိုးသမီးသည် နောက်ဆုံးတွင် သူမ၏ မျက်တောင်များ အနည်းငယ် တုန်ခါသွားကာ မျက်လုံးများကို ဖြည်းညင်းစွာ ဖွင့်လိုက်ပြီ ဖြစ်၏။

ဖုန်းဟွာ နိုးလာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် လူတိုင်း၏ မျက်နှာများတွင် ဝမ်းမြောက်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားခဲ့သည်။

ဤသည်မှာ ပိုးတုံးအိမ်မှ ပြန်လည်မွေးဖွားလာပြီးနောက် အသက်ရှင်ခြင်း၏ ပျော်ရွှင်မှုပင် ဖြစ်လေသည်။

၎င်းသည် ဆုံးရှုံးသွားသောအရာတစ်ခုကို ပြန်လည်ရရှိခြင်း၏ ပျော်ရွှင်မှုလည်း ဖြစ်၏။

ထို့အပြင် ၎င်းသည် အခက်အခဲများကို ကျော်လွှားပြီး နောက်ဆုံးတွင် မိမိ၏ ဆန္ဒကို ရရှိခြင်း၏ ပျော်ရွှင်မှုလည်း ဖြစ်လေသည်။

လင်းရီ၏ အသိစိတ်ပင်လယ်၏ နက်ရှိုင်းသော နေရာရှိ ခရမ်းရွှေရောင်ဘူးသီးခြောက်သည် တုန်ခါသွားပြီး ပျော်ရွှင်မှု အမျိုးမျိုးတို့သည် လင်းရီ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ စုစည်းဝင်ရောက်လာကြ၏။

ထက်ဝက်ခန့်သည် လင်းရီ၏ ဝိုင်တာအို ရတနာပုလင်းအတွင်းသို့ စီးဝင်သွားပြီး ဝိုင်တာအို ရွှေအမြူတေကို အာဟာရ ဖြည့်တင်းပေးလိုက်သည်။

ကျန်ထက်ဝက်မှာမူ ဆွဲဆောင်မှုရှိသော ရနံ့များရှိသည့် ဝိုင်တစ်အိုး ဖြစ်သွားခဲ့၏။

"ဒီအဘိုးကြီးက သူ့ရဲ့ တာဝန်ကို ပြီးမြောက်သွားပါပြီ..."

"တောင်သခင်ကျိုး... ကျန်တာကတော့ မင်းအပေါ်မှာ မူတည်သွားပြီ..."

ဖုန်းလိုင်ကျွန်းသခင်က လွတ်လပ်စွာ ပြုံးလိုက်ပြီး ကျောက်စိမ်းစင်မြင့်ပေါ်မှ ဆင်းလာခဲ့သည်။

ကျိုးယွင်က စင်မြင့်ပေါ်သို့ စိတ်အားထက်သန်စွာ တက်သွားပြီး ဖုန်းဟွာ၏ ဘေးတွင် ဆင်းသက်လိုက်၏။

အစပိုင်းတွင် သူ၏ လက်များကို ဘယ်နေရာတွင် ထားရမှန်း မသိဖြစ်နေခဲ့သည်။

သို့သော် မကြာမီမှာပင် သူသည် စိတ်ကို တည်ငြိမ်အောင်ထားကာ ဖုန်းဟွာကို ပွေ့ဖက်လိုက်လေသည်။

"သွားကြစို့..."

"ရာစုနှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာခဲ့တဲ့ ဝမ်းနည်းမှုတွေကို ဒီနေ့မှပဲ အပြည့်အဝ ဖော်ပြနိုင်တော့မှာပါ..."

"ဒီနေရာကို သူတို့အတွက် ချန်ထားခဲ့ကြရအောင်..."

လင်းရီက အပြုံးဖြင့် ပြောလိုက်၏။

ရေသူဧကရီသည် ယခုအချိန်တွင် ပုလဲများကဲ့သို့ မျက်ရည်များ ကျဆင်းလာသော်လည်း ကျိုးယွင်နှင့် ဖုန်းဟွာတို့အတွက် နေရာ ဖယ်ပေးခဲ့လေသည်။

"အားလုံးပဲ... စားသောက်ဖွယ်ရာတွေ ပြင်ဆင်ထားပြီးပါပြီ၊ ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်မနောက်က လိုက်ခဲ့ကြပါ..."

မဟာကြီးကြပ်ရေးမှူးက ရှေ့သို့ တိုးလာပြီး ဦးညွှတ်လိုက်၏။

ရေသူဧကရီ၏ နန်းတော်အတွင်း၌ ဧည့်ခံပွဲ တစ်ခုကို ပြင်ဆင်ထားပြီး ဖြစ်သည်။

ကုန်းနေရေနေ အရသာရှိသော အစားအစာများ အားလုံးရှိနေ၏။

ပင်လယ်စာ အထူးဟင်းလျာများစွာ ပါဝင်ပြီး ကျင့်ကြံခြင်းအတွက် ကောင်းမွန်သော အရာများလည်း မကင်းမဲ့ချေ။

ရေသူဧကရီနှင့် မဟာကြီးကြပ်ရေးမှူးတို့က လူတိုင်းကို ထိုင်ရန် ဖိတ်ခေါ်လိုက်ပြီး လင်းရီနှင့် အခြားသူများသည်လည်း သဘာဝကျကျပင် အားနာမနေကြချေ။

"ဒီနေ့ ဆရာ့ရဲ့ဇနီး ပြန်လည်မွေးဖွားလာတာဆိုတော့ ငါတို့ ကြီးကျယ်ခမ်းနားတဲ့ ဆုတောင်းစကား တစ်ခုတော့ ပြောသင့်တာပေါ့..."

"ဒီမျိုးဆက်သစ်ဆီမှာ 'လိပ်ပြာအဖြစ် အသွင်ပြောင်းခြင်း' လို့ခေါ်တဲ့ ဝိုင်တစ်မျိုး ရှိတယ်၊ ခုအခြေအနေနဲ့ အရမ်း လိုက်ဖက်တယ်..."

လင်းရီ စကားပြောနေစဉ်မှာပင် သူ ယခုလေးတင် ဖော်စပ်ထားသော ဝိုင်ကို ထုတ်ယူလိုက်၏။

ခန်းမအတွင်းရှိ ရေသူများက အလျင်အမြန် ရှေ့သို့တိုးလာပြီး ဝိုင်အိုးကို ယူကာ ထိုင်နေသူများအားလုံးကို ဝိုင်ငှဲ့ပေးလိုက်ကြသည်။

"တောင်သခင်လင်းရီရဲ့ ဝိုင်တာအိုက ထူးထူးခြားခြား နက်ရှိုင်းတယ်လို့ ငါ ကြားထားတာကြာပြီ... ဒီအဘိုးကြီး မြည်းစမ်းကြည့်ရမှာပေါ့..."

ဖုန်းလိုင်ကျွန်းသခင်၏ မျက်လုံးများက တောက်ပနေပြီး မျှော်လင့်ချက်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့၏။

"ဆရာ့အတွက် ဆုတောင်းပေးပါတယ်..."

"ဆရာ့ရဲ့ ဇနီးအတွက် ဆုတောင်းပေးပါတယ်..."

လင်းရီက ကျောက်စိမ်းစင်မြင့်ရှိရာဘက်သို့ သူ၏ ခွက်ကို မြှောက်လိုက်သည်။

"တောင်သခင်ကျိုးတို့အတွက် ဆုတောင်းပေးပါတယ်..."

လူတိုင်းကလည်း ဤအချိန်တွင် မတ်တတ်ရပ်ကာ ကျောက်စိမ်းစင်မြင့်ရှိရာဘက်သို့ သူတို့၏ ခွက်များကို မြှောက်လိုက်ကြပြီးနောက် အကုန်သောက်ချလိုက်ကြ၏။

သောက်လိုက်သည်နှင့်။

လူတိုင်း၏ နှလုံးသားများ တုန်ရင်သွားခဲ့သည်။ သူတို့၏ နှလုံးသားထဲရှိ နောင်တတရားများမှာ ဤအချိန်တွင် သက်သာရာရသွားသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားပြီး အလွန်ငြိမ်းချမ်းသော စိတ်အခြေအနေတစ်ခုသို့ ဝင်ရောက်သွားကြလေသည်။

ဒီဝိုင်က...

လူတစ်ယောက်ရဲ့ နှလုံးသားထဲက ရှုပ်ထွေးမှုတွေကို ငြိမ်းချမ်းအောင် လုပ်ပေးနိုင်စွမ်း ရှိတာပဲ။