အခန်း (၁၀၉-၁၁၀)

အခန်း (၁၀၉) ရေသူနန်းတော်၊ လင်းရီ ရွှေအမြူတေ ဖွဲ့စည်းမည့်နေရာ

"ဒဏ်ရာတွေကို ကုသပေးပြီး နှလုံးသားထဲက တုန်လှုပ်မှုတွေကို ပျော်ရွှင်မှုတွေနဲ့ ငြိမ်သက်သွားစေနိုင်တယ်..."

"ဝိုင်တာအိုဆိုတဲ့ နာမည်နဲ့ တကယ်ကို လိုက်ဖက်တာပဲ..."

အရသာခံပြီးနောက် ဖုန်းလိုင်ကျွန်းသခင်က အဆုံးမရှိ ချီးကျူးလိုက်ပြီး နောက်ထပ် တစ်ခွက် မသောက်ဘဲ မနေနိုင်တော့ချေ။

မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် ဝိုင်ထဲတွင် ပါဝင်နေသော ပျော်ရွှင်မှုများသည် သူ၏ နှလုံးသားထဲသို့ တိုက်ရိုက် ဝင်ရောက်သွားခဲ့၏။

မိုးမခပင်များကို ပွတ်သပ်သွားသော နွေဦးလေပြေလေးကဲ့သို့ သူ၏ နှလုံးသားထဲရှိ ဒဏ်ရာများနှင့် တုန်လှုပ်မှုများ အားလုံးသည် နောက်ကျိသော လေတစ်ချက်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ရှူထုတ်ခံလိုက်ရသည်။

"နှမြောစရာကောင်းတာက ဒီဝိုင်က ရောဂါလက္ခဏာကိုပဲ ကုသပေးနိုင်ပြီး ဇာစ်မြစ်ကိုတော့ မကုသပေးနိုင်ဘူး..."

လင်းရီက နောင်တရစွာဖြင့် ပြောလိုက်၏။

လိပ်ပြာအဖြစ်အသွင်ပြောင်းခြင်း ဝိုင်သည် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး၏ နှလုံးသားထဲရှိ ဒဏ်ရာများနှင့် တုန်လှုပ်မှုများကို ခေတ္တမျှသာ သက်သာရာရစေနိုင်သည်။

ဝမ်းနည်းမှုနှင့် ပျော်ရွှင်မှုမရှိဘဲ ဘဝ၏ အခိုက်အတန့်လေးတစ်ခုကို ခိုးယူခြင်း ပင် ဖြစ်၏။

"ဒါက လုံလောက်နေပါပြီ..."

"ကပ်ဘေးချိုးဖျက်ခြင်းနယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူတွေ အကြောက်ဆုံးက နှလုံးသားထဲကနေ စိတ်ခံစားမှုတွေ ထွက်ပေါ်လာပြီး အဲဒီ စိတ်နတ်ဆိုးတွေ မွေးဖွားလာမှာကိုပဲ..."

"အကယ်၍ လူတစ်ယောက်က ကပ်ဘေးချိုးဖျက်ခြင်းနယ်ပယ်ကို ဖြတ်ကျော်နေချိန်မှာ ဒီလိပ်ပြာအဖြစ် အသွင်ပြောင်းခြင်းဝိုင်ကို ခွက်အနည်းငယ်လောက် သောက်လိုက်မယ်ဆိုရင် ကပ်ဘေးဖြတ်ကျော်ရတဲ့ အခက်အခဲက သဘာဝကျကျပဲ အများကြီး လျော့ကျသွားမှာပါ..."

ဖုန်းလိုင်ကျွန်းသခင်က လေးနက်စွာပြောလိုက်ပြီး ပင်လယ်တွင်းရှိ ကျွန်းသုံးဆယ့်ခြောက်ကျွန်းနှင့် ကုန်းတွင်းပိုင်းရှိ ဂိုဏ်းအသီးသီးတို့ကို အရင်းအမြစ်များ ဖလှယ်ခွင့်ပြုရန်မှာ မှန်ကန်သော ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခု ဖြစ်ကြောင်း ပိုမို ခံစားလာရသည်။

"စီနီယာ သဘောကျတယ်ဆိုရင် နောက်ထပ် ခွက်အနည်းငယ်လောက် လွတ်လွတ်လပ်လပ် သောက်ပါ..."

"ဝိုင်ကိုတော့ ဒီမျိုးဆက်သစ်က လုံလောက်အောင် ပေးနိုင်ပါတယ်..."

လင်းရီက သူ့ခွက်ကို ထပ်မံ မြှောက်လိုက်၏။

သူသည် နှလုံးသားမေးမြန်းခြင်း ဝိုင်၊ ရှင်သန်ခြင်းဖန်တီးမှု ဝိုင်နှင့် အခြားသော ဝိုင်ကောင်းများစွာကိုလည်း ထုတ်ယူလိုက်သည်။

ဤကြီးမားလှသော ပျော်ရွှင်မှုများကြားတွင် သူ တကယ့်ကို အပြည့်အဝ ပျော်ရွှင်စွာ အရက်မူးချင်နေခဲ့၏။

"မဟာကြီးကြပ်ရေးမှူး ..."

"ကျွန်တာအိုစည်းတံဆိပ်နဲ့ ပတ်သက်ပြီးတော့ ဒီမျိုးဆက်သစ်က ဖြေရှင်းမယ့် နည်းလမ်းကို ရှာတွေ့ထားပါတယ်..."

ဝိုင်သုံးခွက် သောက်ပြီးနောက် လင်းရီသည် သေခြင်းရှင်ခြင်းတံခါး၏ တတိယမြောက်မျိုးဆက် ဘိုးဘေးထံမှ ရရှိထားသော 'တစ်ယောက်အစား တစ်ယောက် အစားထိုးခြင်း' နည်းလမ်းကို မဟာကြီးကြပ်ရေးမှူးထံသို့ အသံလွှင့်ကာ ပြောပြလိုက်လေသည်။

"ဖုန်းကျဲက တောင်သခင်လင်းရီကို ကျေးဇူးအများကြီး တင်ပါတယ်..."

ဂရုတစိုက် နားလည်သဘောပေါက်ပြီးနောက် မဟာကြီးကြပ်ရေးမှူးသည် လင်းရီအား ဦးညွှတ်လိုက်၏။

ရေသူမျိုးနွယ်စု၏ ဝမ်းနည်းမှုဖြစ်သော ကျွန်တာအိုစည်းတံဆိပ်သည် ယခုအခါ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားပြီ ဖြစ်သည်။

ဤသည်မှာ ရေသူနိုင်ငံတော်အတွက် ပြန်လည်မွေးဖွားစေသော ကျေးဇူးတစ်ခု ပင် ဖြစ်သည်။

"မဟာကြီးကြပ်ရေးမှူးက အထင်ကြီးလွန်းနေပါပြီ..."

"ဆရာနဲ့ စီနီယာဖုန်းဟွာတို့က ကောင်းကင်ဘုံက ဖန်တီးပေးထားတဲ့ စုံတွဲပဲလေ၊ ဒါကြောင့် ရေသူမျိုးနွယ်စုနဲ့ ငါ့ရဲ့တာလော့က မိသားစုတွေပါပဲ..."

"မိသားစုတွေက ဒီလို ကြီးမားတဲ့ ဂါရဝပြုမှုမျိုး ထပ်မလုပ်သင့်တော့ပါဘူး..."

လင်းရီက မဟာကြီးကြပ်ရေးမှူးကို ထူပေးကာ လေးနက်စွာ ပြောလိုက်၏။

"အင်း..."

"မိသားစုတွေပေါ့..."

"အခုကစပြီး လိုအပ်တာတစ်ခုခုရှိလာရင် ငါ့ရဲ့ ရေသူမျိုးနွယ်စုက တောင်သခင်လင်းရီရဲ့ အမိန့်ကို နာခံဖို့ အဆင်သင့်ပါပဲ..."

ရေသူဧကရီကလည်း ဤအချိန်တွင် လေးနက်စွာ ပြောလိုက်လေသည်။

"အကယ်၍ ဒီလိုဆိုရင်တော့ ဒီ မျိုးဆက်သစ်မှာ ရိုင်းစိုင်းတဲ့ တောင်းဆိုမှု တစ်ခုရှိပါတယ်..."

လင်းရီက ပြုံးလိုက်၏။

"တောင်သခင်လင်းရီ... လွတ်လွတ်လပ်လပ် ပြောပါ..."

ရေသူဧကရီက ပြောလိုက်သည်။

"ဒီမျိုးဆက်သစ်ရဲ့ ရွှေအမြူတေတာအိုက တည်ထောင်ပြီးသွားပြီ ဖြစ်ပေမယ့် ၎င်းကို တကယ် စုစည်းဖို့အတွက် သေမျိုးကမ္ဘာရဲ့ အနှစ်သာရတချို့ လိုအပ်နေပါသေးတယ်..."

"ရေသူမျက်ရည် ၊ ခွဲခွာခြင်းပုလဲတွေက သေမျိုးကမ္ဘာရဲ့ အနှစ်သာရတွေချည်းပါပဲ..."

"ဒါကြောင့် ဒီမျိုးဆက်သစ်က သေမျိုးကမ္ဘာကို နားလည်သဘောပေါက်ဖို့ ရေသူမျက်ရည်တွေကို အသုံးပြုချင်ပါတယ်..."

လင်းရီက ပြောလိုက်၏။

"ဒါက ရိုးရှင်းပါတယ်..."

ရေသူဧကရီက ပြောလိုက်သည်။

"ငါ့ရဲ့ ရေသူနန်းတော်အတွင်းမှာ လီဟန်နန်းတော်လို့ အမည်ရတဲ့ ခန်းမတစ်ခုရှိတယ်..."

"ရေသူတွေ ကျခဲ့တဲ့ မျက်ရည်အများစုကို အဲဒီထဲမှာ သိမ်းဆည်းထားပါတယ်..."

"တောင်သခင်လင်းရီက အဲဒီမှာ လွတ်လွတ်လပ်လပ် နားလည်သဘောပေါက်နိုင်ပါတယ်..."

ရေသူဧကရီက ပြောလိုက်၏။

"စီနီယာ့ရဲ့ ရက်ရောမှုအတွက် ကျေးဇူးအများကြီး တင်ပါတယ်..."

လင်းရီက ကျေးဇူးတင်စကား ဆိုလိုက်သည်။

"တောင်သခင်လင်းရီ... မိသားစုတွေက သူစိမ်းတွေလို စကားမပြောသင့်ပါဘူး..."

ရေသူဧကရီက ပန်းပေါင်းတစ်ရာ ပွင့်လန်းနေသကဲ့သို့ ကျက်သရေရှိစွာ ပြုံးလိုက်၏။

"ဒါဆို ဒီမျိုးဆက်သစ်က စီနီယာ့ကို တစ်ခွက် ဆုတောင်းပေးပါတယ်..."

လင်းရီက သူ့ခွက်ကို မြှောက်ကာ ရေသူဧကရီနှင့်အတူ သောက်လိုက်လေသည်။

တာလော့ဂိုဏ်းချုပ်နှင့် ဖုန်းလိုင်ကျွန်းသခင်တို့သည် ဝိုင်၏ လွှမ်းမိုးမှုအောက်တွင် တပည့်များ ဖလှယ်ရေး အစီအစဉ်များအကြောင်းကို စတင်ဆွေးနွေးလာကြ၏။

မူလက ဖုန်းလိုင်ကျွန်းသခင်သည် တာလော့တောင်တစ်ရာမှ တပည့်များကို ဖုန်းလိုင် နည်းလမ်းများ သင်ယူရန် ဖုန်းလိုင်သို့ အရင် လာရောက်စေခြင်းဖြင့် သူ၏ ရိုးသားမှုကို ပြသလိုခဲ့သည်။

ထို့နောက်မှ ဖုန်းလိုင်တပည့်များက သွားရောက်ကြရန် ဖြစ်၏။

ဤအဆိုပြုချက်ကို တာလော့ဂိုဏ်းချုပ်က တိုက်ရိုက် ငြင်းပယ်လိုက်သည်။

တာလော့၏ တာအိုသည် အခြားသူများ သင်ယူသွားမည်ကို ဘယ်သောအခါမျှ မကြောက်ရွံ့ခဲ့ချေ။

မင်း သင်ယူသွားရင်တောင် သူ့ကို အနိုင်ယူနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူးလေ။

ဖုန်းလိုင်ကျွန်းသခင်သည် သူ၏ တပည့်များကို ဝိုင်တောင်သို့ ဝင်ရောက်ရန် သေချာပေါက် အမိန့်ပေးနိုင်သည်။

ဝိုင်တောင်၏ အရှေ့လေကို စီးနင်းကာ သူတို့သည် တာအိုကို နားလည်သဘောပေါက်ရန် တောင်တစ်ရာသို့ သွားရောက်နိုင်သည်။

သူတို့၏ တာအိုကျင့်ကြံခြင်း ပြီးပြည့်စုံခြင်းသို့ ရောက်ရှိသွားသည်နှင့် သူတို့သည် ဖုန်းလိုင်အင်မော်တယ်ကျွန်း းသို့ ပြန်သွားနိုင်ပြီ ဖြစ်၏။

တောင်တစ်ရာမှ တပည့်များသည်လည်း ထိုနည်းတူပင်ဖြစ်ပြီး သူတို့သည်လည်း ဖုန်းလိုင်သို့ များစွာ စိုးရိမ်စရာမလိုဘဲ သွားရောက် လေ့လာနိုင်သည်။

ဖုန်းလိုင်ကျွန်းသခင်သည် တာလော့အင်မော်တယ်ဂိုဏ်း၏ သတ္တိကို သဘာဝကျကျပင် များစွာ လေးစားသွားခဲ့၏။

သူက ဖုန်းလိုင်သို့ လာရောက်လေ့လာမည့် တောင်တစ်ရာမှ တပည့်များကို ကောင်းစွာ ဆက်ဆံမည်ဟုလည်း ကတိပေးခဲ့သည်။

သူ၏ တပည့်များသည် ဖုန်းလိုင်၏ ကျမ်းစာတစ်ရာကို တာလော့ တောင်တစ်ရာသို့ ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ ယူဆောင်လာမည်ဖြစ်ရာ ပင်လယ်ရပ်ခြားသို့ သွားရောက် မလေ့လာသော ကျင့်ကြံသူများသည်လည်း တစ်ခုခုကို နားလည်သဘောပေါက်နိုင်ပေလိမ့်မည်။

သူတို့ခေတ်၏ အစွမ်းအထက်ဆုံး ပုဂ္ဂိုလ် နှစ်ဦးသည် စကားလုံး အနည်းငယ်ဖြင့်ပင် အပြန်အလှန် ဆက်နွှယ်နေသော တာအို၏ ခမ်းနားသော အခန်းကဏ္ဍတစ်ခုကို ချမှတ်နိုင်ခဲ့သည်။

ဝိညာဉ်ကုန်းမြေ၏ အနာဂတ် သာယာဝပြောမှုသည် ပိုမို တိုးတက်လာမည်မှာ သေချာလှပေသည်။

ခဏအကြာတွင် ကျိုးယွင်နှင့် ဖုန်းဟွာတို့ လက်ချင်းချိတ်ကာ ရောက်ရှိလာကြ၏။ ခန်းမထဲသို့ မဝင်ရောက်မီ ဖုန်းဟွာ၏ လှပသော မျက်နှာပေါ်တွင် ရှက်ရွံ့မှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု လျှပ်တစ်ပြက် ဖြတ်သန်းသွားခဲ့သည်။ သူမသည် သူမ၏ လက်ကို ပြန်ရုပ်ရန် ကြိုးစားလိုက်သော်လည်း ကျိုးယွင်က ပို၍ပင် တင်းကြပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားလိုက်သည်။

"မင်းရဲ့ လက်ကို ငါ ကိုင်ထားပြီးမှတော့ ဘယ်တော့မှ လွှတ်ပေးမှာ မဟုတ်တော့ဘူး..."

ကျိုးယွင်က လေးနက်စွာ ပြောလိုက်၏။

"အင်း..."

ဖုန်းဟွာ၏ နှလုံးသား တုန်ရင်သွားပြီး သူမ၏ လှပသော မျက်လုံးများက ကျိုးယွင်ကို အကြင်နာတွေဖြင့် ကြည့်နေကာ သူမ၏ အမြင်အာရုံထဲတွင် သူ့ကိုသာ တကယ်မြင်တွေ့နေရလေသည်။

ကျိုးယွင်က ဖုန်းဟွာကို သူမ၏ နေရာသို့ ခေါ်ဆောင်သွားရာ ရေသူတစ်ဦးက ခွက်များ ပြင်ဆင်ထားပြီး ဖြစ်၏။

ကျိုးယွင်နှင့် ဖုန်းဟွာအတွက် လိပ်ပြာအဖြစ်အသွင်ပြောင်းခြင်းဝိုင် တစ်ခွက် ငှဲ့ပေးလိုက်သည်။

"ကျိုးယွင်ပါ..."

"အားလုံးကို ကျေးဇူးအများကြီး တင်ပါတယ်..."

"စကားလုံးထောင်ချီက ဒီဝိုင်ထဲမှာ အားလုံး ပါဝင်ပါတယ်..."

ကျိုးယွင်သည် သူ၏ ခွက်ကို မြှောက်ကာ လူတိုင်းကို ကျေးဇူးတင်မှုများ ပြည့်နှက်နေသော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် အကုန်သောက်ချလိုက်သည်။

လင်းရီနှင့် အခြားသူများအားလုံးလည်း တုံ့ပြန်သည့်အနေဖြင့် သူတို့၏ ခွက်များကို မြှောက်လိုက်ကြ၏။

"ကြီးမားတဲ့ အပြောင်းအလဲတွေကို ခံစားရပြီးနောက်မှာ ဆုံးရှုံးသွားတာကို ပြန်လည်ရရှိခြင်းရဲ့ အဓိပ္ပာယ်ကို တကယ် သိသွားတာပဲ..."

"တောင်သခင်ကျိုး... မင်းရဲ့ နှလုံးသားထဲက တုန်လှုပ်မှုတွေက တစ်ရက်တည်းနဲ့ ပြေလည်သွားခဲ့ပြီ... ကြည့်ရတာ ငါတို့ နောက်တစ်ခါ ပြန်တွေ့တဲ့အခါကျရင် မင်းက ကပ်ဘေးချိုးဖျက်ခြင်းနယ်ပယ်ကို ရောက်နေလောက်ပြီ..."

မြေကမ္ဘာအင်မော်တယ်တစ်ပါးအနေဖြင့် ဖုန်းလိုင်ကျွန်းသခင်သည် ကျိုးယွင်၏ စိတ်အခြေအနေမှာ ယခုအခါ ပြီးပြည့်စုံခြင်းသို့ ရောက်ရှိနေပြီး ကြီးမားသောကပ်ဘေးတစ်ခု သူ့အပေါ် ကျရောက်တော့မည့် လက္ခဏာများ ရှိနေကာ ကပ်ဘေးချိုးဖျက်ခြင်းနယ်ပယ်၏ တံခါးဝသို့ ခြေတစ်လှမ်း ချင်းနင်းဝင်ရောက်နေပြီဖြစ်ကြောင်းကို သဘာဝကျကျပင် မြင်တွေ့နိုင်သည်။

"ကပ်ဘေးဖြတ်ကျော်မယ့်နေ့က ငါတို့ရဲ့ မင်္ဂလာဆောင်နေ့ ဖြစ်လိမ့်မယ်..."

"အဲဒီအချိန်ကျရင် ဖုန်းလိုင်ကျွန်းသခင်ကို မင်္ဂလာဝိုင်တစ်ခွက် သောက်ဖို့ ဖိတ်ပါတယ်..."

ကျိုးယွင်သည် ဖုန်းဟွာကို နူးညံ့သော အမူအရာဖြင့် ကြည့်လိုက်၏။

"ဒီဘိုးဘေးက ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ လာခဲ့ပါ့မယ်..."

ဖုန်းလိုင်ကျွန်းသခင်က အပြုံးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ဆုံးရှုံးသွားပြီးမှ ပြန်ရလာတာဆိုတော့ သဘာဝကျကျပဲ တန်ဖိုးထားသင့်တာပေါ့..."

"ဒီဓားနှစ်လက်... တစ်လက်ကို လူကြီးလူကောင်းဓားလို့ ခေါ်ပြီး နောက်တစ်လက်ကို အမျိုးသမီးဓားလို့ ခေါ်တယ်..."

"မင်းတို့နှစ်ယောက်အတွက် ငါ့ရဲ့ ကြိုတင် မင်္ဂလာလက်ဆောင်အဖြစ် သတ်မှတ်လိုက်ပါ..."

တာလော့ဂိုဏ်းချုပ်သည် မဟာတာအို ခုတ်စက် မှ သန့်စင်ထားသော ဓားနှစ်လက်ကို ထုတ်ယူကာ သူတို့နှစ်ဦးထံသို့ ကမ်းပေးလိုက်၏။

"ကျေးဇူးအများကြီး တင်ပါတယ် ဆရာဘိုးဘေး ..."

ကျိုးယွင်သည် အနည်းငယ်မျှ နှိမ့်ချမနေဘဲ လူကြီးလူကောင်းဓားကို ယူကာ သူ၏ ကျောတွင် လွယ်ထားလိုက်ရာ သူ၏ စိတ်ဓာတ်မှာ သဘာဝကျကျပင် မြင့်မားနေပြီး သူ၏ အမူအကျင့်မှာ အင်မော်တယ်တစ်ပါးနှင့် တူနေသည်။

"ဖုန်းဟွာက ဂိုဏ်းချုပ်ကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်..."

ဖုန်းဟွာကလည်း ပြောလိုက်၏။

"ငါ့ကိုဆရာဘိုးဘေးလို့ခေါ်..."

တာလော့ဂိုဏ်းချုပ် ၏ အမူအရာ တည်ကြည်သွားခဲ့သည်။

"ဖုန်းဟွာက ဆရာဘိုးဘေးကို နှုတ်ဆက်ပါတယ်..."

ဖုန်းဟွာက အလျင်အမြန် ပြင်ပြောလိုက်ရာ သူမ၏ မျက်နှာမှာ နီရဲသွားသည်။

"လင်းရီ..."

"ငါ့ဘဝမှာ အကြီးမားဆုံးကံကောင်းမှုက မင်းကို ချွင်ယန်ကနေ ဝိညာဉ်ကုန်းမြေကို ခေါ်လာနိုင်ခဲ့တာပဲ..."

ကျိုးယွင်က လင်းရီကို ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ အကြည့်များမှာ အဝေးသို့ ရောက်ရှိနေပြီး ယစ်မူးအင်မော်တယ် အိမ်တော်တွင် လင်းရီက ဝိုင်တစ်အိုးဖြင့် အင်မော်တယ်များကို မြှူဆွယ်ခဲ့သည့် မြင်ကွင်းဆီသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားသကဲ့သို့ပင်။

"ဒီတပည့်ရဲ့ဘဝမှာ အကြီးမားဆုံး ကံကောင်းမှုကလည်း ဆရာ့နောက်ကနေ တာလော့အင်မော်တယ်ဂိုဏ်းထဲကို ဝင်ရောက်နိုင်ခဲ့တာပါပဲ..."

လင်းရီကလည်း ရိုးသားစွာ ပြောလိုက်၏။

ဆရာနှင့် တပည့်နှစ်ဦးသည် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်ကာ နောက်ထပ်တစ်ခွက် သောက်လိုက်ကြပြီး နက်ရှိုင်းသော အပြန်အလှန် နားလည်မှုနှင့် ပြီးပြည့်စုံသော သဟဇာတဖြစ်မှုကို သဘာဝကျကျ ခံစားလိုက်ကြသည်။

"စီနီယာမရီး..."

"စီနီယာက အခုမှ ပြန်လည် နာလန်ထူလာတာဆိုတော့ စီနီယာ့ရဲ့ အခြေခံအုတ်မြစ်က မခိုင်မာသေးသလို နတ်ဘုရားစိတ်အာရုံကလည်း မရှင်းလင်းသေးဘူး..."

"ဒီတပည့်ဆီမှာ ဝိညာဉ်ကို တည်ငြိမ်စေပြီး စိတ်ကို သန့်စင်ပေးနိုင်တဲ့ ဝိုင်တစ်အိုး ရှိပါတယ်... စီနီယာရဲ့ ဝိညာဉ်ကို အားဖြည့်ဖို့အတွက် တစ်ခါတလေ တစ်ခွက်လောက် သောက်လို့ရပါတယ်..."

လင်းရီက ဝိုင်တစ်အိုး ထုတ်ယူကာ ဖုန်းဟွာအား ကမ်းပေးလိုက်၏။

"အင်း..."

ဖုန်းဟွာက သူမ၏ ကျေးဇူးတင်မှုကို အထင်အရှား ပြသကာ တုံ့ပြန်လိုက်သည်။

ယနေ့သည် ကြီးမားသော ပျော်ရွှင်စရာ နေ့တစ်နေ့ဖြစ်ပြီး လူတိုင်းသည် သဘာဝကျကျပင် အပြည့်အဝ ပျော်ရွှင်နေကြကာ နောက်နေ့ လူစုကွဲသွားချိန်အထိ ဝိုင်သောက်ရင်း အပြန်အလှန် ဆုတောင်းပေးနေခဲ့ကြသည်။

"တောင်သခင်လင်းရီ၊ ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်မနောက်က လိုက်ခဲ့ပါ..."

လူတိုင်းထွက်သွားပြီးနောက် ရေသူဧကရီသည် ရှေ့သို့ တိုးလာကာ ဦးညွှတ်ပြီး လင်းရီအား လီဟန်နန်းတော် ဆီသို့ ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့၏။

လီဟန်နန်းတော်။

ရေသူများ သူတို့၏ ပုလဲများကို သိမ်းဆည်းရာနေရာ။

လင်းရီ ဝင်ရောက်သွားသည်နှင့် သူ၏ မျက်လုံးများ အရောင်လက်သွားခဲ့သည်။

ရွှေအမြူတေ ဖွဲ့စည်းမည့်နေရာ။

ဤနေရာသည် သူ လင်းရီ၏ ရွှေအမြူတေ ဖွဲ့စည်းမည့် နေရာဖြစ်ရပေမည်။

အခန်း (၁၁၀) ရွှေအမြူတေ ပြီးမြောက်သွားပြီး မူးယစ်နေတဲ့ ဝိညာဉ်က လေလွင့်နေတယ်

လီဟန်နန်းတော်အတွင်း၌ ရေသူမျက်ရည် များသည် မရေမတွက်နိုင်သော ကြယ်ပွင့်များကဲ့သို့ ကောင်းကင်ယံတွင် မြင့်မားစွာ ချိတ်ဆွဲထားပြီး တောက်ပသော အပြာရောင် အလင်းတန်းများဖြင့် လင်းလက်နေကြ၏။

ရေသူမျက်ရည်များသည် ရေသူများ နက်ရှိုင်းသော စိတ်ခံစားမှုများကို ခံစားရသောအခါ ဖြစ်ပေါ်လာပြီး မျက်ရည်များ ကျဆင်းလာကာ ပုလဲများအဖြစ် ခဲသွားခြင်း ဖြစ်ကာ လူတစ်ယောက်၏ စိတ်အခြေအနေကို သန့်စင်ပေးနိုင်သော အစွမ်းရှိသည်။

လင်းရီသည် ဝင်ပေါက်တွင် ရပ်နေစဉ် သူ၏ အသိစိတ်ပင်လယ်မှာ အဆက်မပြတ် တုန်ခါနေခဲ့၏။ သေမျိုးကမ္ဘာ၏ရသာတစ်ရာများသည် ခရမ်-ရွှေရောင် ဘူးသီးခြောက်အတွင်းမှ အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်လာပြီး ဝိုင်ဘူးသီးခြောက်၏ ဆွဲယူခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်။

ဤစိတ်ခံစားမှုများနှင့် ဆန္ဒများ အားလုံးကို ဝိုင်ထဲသို့ ပေါင်းထည့်နိုင်သည်။

"တောင်သခင်လင်းရီ၊ ငါတို့ ရေသူနိုင်ငံတော်မှာ သိမ်းဆည်းထားတဲ့ ရေသူမျက်ရည်တွေ အားလုံးဒီမှာ ရှိပါတယ်..."

"တောင်သခင်လင်းရီ ဒီမှာ ဖြည်းဖြည်းချင်း နားလည်သဘောပေါက်နိုင်ပါတယ်..."

ရေသူဧကရီက မှတ်ချက်တစ်ခု ချန်ထားခဲ့ပြီးနောက် လီဟန်နန်းတော် အတွင်းမှ ထွက်ခွာသွားကာ နန်းတော် တံခါးများကို ပိတ်လိုက်သည်။

"ဒီလောက်များတဲ့ ရေသူမျက်ရည် တွေနဲ့ဆိုရင် ဒီတစ်ကြိမ် ငါ့ရဲ့ရွှေအမြူတေကို ဖွဲ့စည်းဖို့ ဝိုင်ဖော်စပ်နိုင်မှာ သေချာပါတယ်..."

လင်းရီသည် နန်းတော်အတွင်း၌ တင်ပျဉ်ခွေ ထိုင်လိုက်၏။ သူ၏ အတွေးတစ်ချက်ဖြင့် သူ၏ ဝိုင်စိတ်ဝိညာဉ် ၏ ဟင်းလင်းပြင်နတ်ဘုရားစွမ်းအားသည် အဟုန်ပြင်းစွာ ထွက်ပေါ်လာပြီး အရပ်မျက်နှာအားလုံးသို့ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့လေသည်။

လင်းရီ၏ တာအိုသည် ဝိုင်တာအိုပင် ဖြစ်လေသည်။

ဝိုင်သည် သေခြင်းရှင်ခြင်းကို ပါဝင်နိုင်ပြီး၊ ယင်နှင့်ယန်ကို ဖော်ပြနိုင်ကာ၊ သေမျိုးကမ္ဘာ၏ရသာတစ်ရာကို ပေါင်းစပ်နိုင်၏။

ဤလီဟန်နန်းတော်သည် သေးငယ်သော သေမျိုးကမ္ဘာတစ်ခုပင် ဖြစ်လေသည်။

၎င်းအတွင်းရှိ ရေသူမျက်ရည် တစ်စက်စီတိုင်းသည် ဖြူစင်သော စိတ်ခံစားမှုတစ်ခုကို ကိုယ်စားပြုနေ၏။

လင်းရီသည် ရေသူမျက်ရည် များအတွင်းရှိ စိတ်ခံစားမှုများကို ပုံရိပ်ယောင်များအဖြစ် ပြောင်းလဲရန် ဟင်းလင်းပြင် နတ်ဘုရား စွမ်းအားကို အသုံးပြုခဲ့ပြီး ရေသူများ၏ အတွေ့အကြုံများကို ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ မြင်တွေ့နိုင်စေရန် ပြုလုပ်ခဲ့သည်။

သေမျိုးကမ္ဘာ၏ အသွင်သဏ္ဍာန်ပေါင်း သောင်းသိန်းချီကို လေ့လာစောင့်ကြည့်ခြင်းပင်ဖြစ်၏။

ဝှစ်။

ဟင်းလင်းပြင်နတ်ဘုရားစွမ်းအား ရောက်ရှိသွားသော နေရာတိုင်းတွင် ရေသူမျက်ရည် တစ်စက်စီတိုင်းသည် တောက်ပသော အလင်းတန်းများဖြင့် လင်းလက်လာပြီးနောက် ပုံရိပ်ယောင်များအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသော မြင်ကွင်းများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ပင်လယ်ထဲတွင် တစ်ယောက်တည်းရပ်ကာ နှစ်တစ်ရာတိုင်အောင် တိတ်ဆိတ်စွာ စောင့်ဆိုင်းရင်း သူမ၏ ခင်ပွန်း ပြန်လာမည့်အချိန်ကို နေ့စဉ် မျှော်လင့်နေသော ရေသူမတစ်ဦး ရှိလေသည်။

နောက်ဆုံးတွင် သူမ၏ နုပျိုမှုများ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး အိုမင်းရင့်ရော်ကာ အားနည်းနေသော ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုသာ ကျန်ရစ်ခဲ့ပြီး ၎င်းမှ ကြည်လင်သော မျက်ရည်တစ်စက် ကျဆင်းလာခဲ့၏။

ဤသည်မှာ တမ်းတခြင်းစိတ်ခံစားမှုပင် ဖြစ်လေသည်။

သူမချစ်ရသူအား အင်မော်တယ်အဖြစ်သို့ တက်လှမ်းရန် ဖုန်းလိုင်ကို ရှာဖွေဖို့ ပင်လယ်ထဲသို့ စေလွှတ်ခဲ့ပြီး အပြန်ရက်ကို မမေးမြန်းဘဲ ကြည်လင်သော မျက်ရည်တစ်စက် ကျဆင်းခဲ့သော ရေသူမတစ်ဦးရှိသည်။

ဤသည်မှာ ဘဝတွင် ခွဲခွာရခြင်း၏ စိတ်ခံစားမှုပင် ဖြစ်သည်။

ကျင့်ကြံရန်အတွက် သေမျိုးကမ္ဘာထဲသို့ ဝင်ရောက်လာပြီး လူသားတစ်ဦးနှင့် လက်ထပ်ကာ နှစ်တစ်ရာအကြာတွင် ပြန်လည်ရောက်ရှိလာပြီး သူမ၏ ခင်ပွန်း သင်္ချိုင်းရှေ့တွင် ကြည်လင်သော မျက်ရည်တစ်စက် ကျဆင်းခဲ့သော ရေသူမတစ်ဦးရှိသည်။

ဤသည်မှာ သေဆုံးခြင်းဖြင့် ခွဲခွာရခြင်း၏ စိတ်ခံစားမှုပင် ဖြစ်လေသည်။

ရေသူများသည် ပင်ကိုယ်အားဖြင့် နက်ရှိုင်းသော စိတ်ခံစားမှုရှိသည့် သက်ရှိများ ဖြစ်ကြ၏။

သူတို့ ချစ်မိသွားပြီဆိုလျှင် သေသည်အထိ ခိုင်မြဲနေကြလေသည်။

အချစ်ရှိတယ်။

ဆွေမျိုး သံယောဇဉ်ရှိတယ်။

ခင်မင်မှု ရှိတယ်။

ခဏတာအတွင်းမှာပင် မြောက်မြားစွာသော ပုံရိပ်ယောင်များ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

လင်းရီသည် အချိန်နှင့် နေရာကို ဖြတ်သန်းသွားလာနေသော ခရီးသည်တစ်ဦးကဲ့သို့ ပုံရိပ်ယောင်များအတွင်း၌ ရေသူများ၏ အတိတ်ကို လေ့လာစောင့်ကြည့်ရင်း၊ သူတို့၏ စိတ်ခံစားမှုများကို နားလည်ကာ၊ သူတို့၏ ဆန္ဒများကို သိမြင်လာခဲ့၏။

သေမျိုးကမ္ဘာ၏ အရသာ အစအနလေးများသည် ဟင်းလင်းပြင် နယ်ပယ်မှ စီးဆင်းလာသော စမ်းချောင်းလေးများကဲ့သို့ လင်းရီ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ဝိုင်တာအို ရတနာပုလင်းထဲသို့ စုစည်းဝင်ရောက်လာကြသည်။

ဝိုင်နံ့များ လေထဲတွင် ပျံ့နှံ့နေခဲ့၏။

တာအိုများ အဟုန်ပြင်းစွာ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

လင်းရီ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ ဝိုင်တာအို အစစ်အမှန်ချီများ အဆုံးမရှိ အဟုန်ပြင်းစွာ ထွက်ပေါ်နေပြီး သူ၏ ပတ်လည်ရှိ တာအိုစည်းချက်များသည် တိမ်များ အလိပ်လိုက်တက်လာလိုက် ပြန့်ကျဲသွားလိုက် ဖြစ်နေသကဲ့သို့ဖြစ်နေ၏။

မသိစိတ်အရ လင်းရီသည် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် မေ့လျော့ပြီး စိတ်ခံစားမှု ကင်းမဲ့ကာ၊ တိတ်ဆိတ်ပြီး ရနံ့ကင်းမဲ့သော၊ ဗလာဖြစ်သင့်သည်များကို ဗလာဖြစ်စေကာ ခိုင်မာသင့်သည်များကို ခိုင်မာစေသော အခြေအနေတစ်ခုသို့ ဝင်ရောက်သွားခဲ့သည်။

လင်းရီသည် ဤလောကနှင့် တစ်သားတည်း ဖြစ်သွားသကဲ့သို့ပင်။

တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ခွဲခြား၍မရနိုင်တော့ချေ။

လင်းရီ၏ ချီပင်လယ်အတွင်းရှိ ရွှေရောင်အလင်းတန်းတစ်ခုသာ ဝိုင်နံ့များ ပိုမို ပြင်းထန်လာသည်နှင့်အမျှ ပိုပို၍ တောက်ပလာခဲ့လေသည်။

လင်းရီသည် တာအိုကို ခုနစ်ရက်တိုင်အောင် နားလည်သဘောပေါက်အောင် ကြိုးစားခဲ့၏။

ပထမနေ့တွင် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ နားကွဲမတတ် တာအိုစည်းချက်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ဒုတိယနေ့တွင် ဟင်းလင်းပြင်မှ ဝိုင်တာအို ကောင်းကင်မြစ်တစ်ခု ရောက်ရှိလာပြီး လီဟန်နန်းတော် အထက်တွင် စုစည်းသွားခဲ့၏။ ၎င်းအနီးသို့ ချဉ်းကပ်လာသူတိုင်းသည် ယစ်မူးသွားကြပြီး ဝိုင်မှတစ်ဆင့် သူတို့၏ စစ်မှန်သောသဘာဝကို ဖော်ပြလာကြသည်။

တတိယနေ့တွင် ဝိုင်တာအို ကောင်းကင်မြစ်အတွင်း၌ သက်ရှိအားလုံး ၎င်းကို ဖြတ်ကူးရန် ရုန်းကန်နေရသကဲ့သို့ မဟာတာအိုဖြစ်စဉ်တစ်ခု ကျဆင်းလာခဲ့၏။

စတုတ္ထနေ့တွင် ဝိုင်တာအို ကောင်းကင်မြစ်အတွင်းမှ ရွှေရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ၎င်း၏ အလင်းရောင်မှာ နေနှင့်လ အတူတကွ လင်းလက်နေသကဲ့သို့ပင်။ ရွှေရောင်အလင်းတန်း မြင့်တက်လာသည်နှင့်အမျှ ၎င်းသည် နတ်ဘုရား ရေနှင့် ရွှေရောင် လှိုင်းလုံးများ၊ သို့မဟုတ် ကျောက်စိမ်း စမ်းရေ နတ်သုဒ္ဓါတို့နှင့် တူနေပြီး ဝိုင်နံ့များမှာ လီသုံးသောင်းအထိ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့သည်။

ရေသူနန်းတော်တစ်ခုလုံး ဝိုင်နံ့များဖြင့် လွှမ်းခြုံခံလိုက်ရ၏။

ပဉ္စမနေ့တွင် အမည်မသိသောနေရာ၏ နက်ရှိုင်းသော နေရာမှ တိတ်ဆိတ်နေပုံရသည့် ကြီးမားသော အသံကြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး အဆက်မပြတ် ပဲ့တင်ထပ်နေကာ ၎င်းအတွင်း၌ ကျမ်းစာများ ပါဝင်နေပြီး တာအိုကို သန့်စင်ပေးနိုင်သကဲ့သို့ပင်။

ဆဋ္ဌမနေ့တွင် လင်းရီ၏ အသံက လီဟန်နန်းတော်အတွင်းမှ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

သူ ပြောခဲ့သည်မှာ-

“သက်ရှိအားလုံးဟာ စိတ်ခံစားမှု ကင်းမဲ့နေတာ မဟုတ်ဘူး”

“ဆန္ဒက စိတ်ခံစားမှုကနေ ဖြစ်ပေါ်လာပြီး စိတ်ခံစားမှုက အရာဝတ္ထုတွေနဲ့ ယှက်နွယ်နေတယ်”

“စိတ်ခံစားမှုက လည်ပတ်လာတဲ့အခါ ဆန္ဒတွေ ရိုင်းစိုင်းလာတယ်၊ စိတ်က မရှင်းလင်းနိုင်တော့ဘူး၊ ဝိညာဉ်ကို မစောင့်ရှောက်နိုင်တော့ဘူး၊ သေခြင်းရှင်ခြင်းကြားမှာ လေလွင့်နေပြီး တည်ရှိမှု တစ်လျှောက်လုံး လွင့်မျောနေကာ ကျော်လွန်မှုကို မရရှိနိုင်တော့ဘူး”

“စိတ်ခံစားမှုရဲ့ တာအိုကို ဝိုင်က ပါဝင်ထားတယ်”

“လူတစ်ယောက်က ငြိမ်သက်ပြီး ထိန်းချုပ်နိုင်လာတဲ့အခါ၊ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ရှင်းလင်းပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် တိတ်ဆိတ်လာတဲ့အခါ၊ စိတ်ခံစားမှုမှာ နေထိုင်စရာ နေရာမရှိတော့ဘဲ ဆန္ဒတွေ ဖြစ်ပေါ်မလာတော့တဲ့အခါ၊ အတွင်းမှာ ပြင်ပကို မမြင်ရတော့ဘဲ၊ ပြင်ပမှာ အတွင်းကို မမြင်ရတော့ဘဲ၊ အတွင်းနဲ့ ပြင်ပ နှစ်ခုလုံးကို မေ့လျော့သွားတဲ့အခါ၊ ဝိညာဉ်ရေးရာ ဟင်းလင်းပြင် က သူ့ကိုယ်သူ ဖော်ပြလာနိုင်ပြီး စိတ်ခံစားမှုနဲ့ ဆန္ဒတွေကို မေ့လျော့သွားကာ အမြင့်ဆုံး တာအိုကို နာမည်တပ်နိုင်လိမ့်မယ်”

လင်းရီ၏ တာအိုအသံ ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် ရေသူနန်းတော်အတွင်းရှိ သက်ရှိအားလုံး သူတို့၏ စိတ်များ တုန်လှုပ်သွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရ၏။

"ဒီလိုကိုး..."

"လူတွေက ပင်ကိုယ်အားဖြင့် စိတ်ခံစားမှု ရှိကြတယ်... သူတို့ရဲ့ စိတ်ခံစားမှုတွေကို ဖြတ်တောက်ပြီး သူတို့ရဲ့ ဆန္ဒတွေကို ဖြတ်တောက်တာက အခြေခံအားဖြင့် တာအိုကို ဆန့်ကျင်နေတာပဲ..."

"စိတ်ခံစားမှုက တာအိုထဲကို ဝင်ရောက်နိုင်တယ်... စိတ်ခံစားမှုကို မေ့လျော့ဖို့အတွက် စိတ်ခံစားမှုထဲ ဝင်ရောက်ခြင်းအားဖြင့် စိတ်ခံစားမှုနဲ့ ဆန္ဒတွေကို မေ့လျော့တဲ့ အခြေအနေထဲကို ဝင်ရောက်နိုင်တယ်..."

"ကိုယ့်ရဲ့အတိတ်ကို ရင်ဆိုင်ပြီး ကိုယ့်ရဲ့ စိတ်ခံစားမှုတွေနဲ့ ဆန္ဒတွေကို တိုက်ရိုက် ရင်ဆိုင်ခြင်းအားဖြင့် တာအိုကို အောင်မြင်နိုင်တယ်..."

"ဒါကြောင့် စစ်မှန်တဲ့ ကရုဏာကင်းမဲ့တာအိုဆိုတာ စိတ်ခံစားမှုတွေနဲ့ သဘာဝကို ဖြတ်တောက်တာ မဟုတ်ဘဲ ကိုယ့်ရဲ့ စစ်မှန်တဲ့နှလုံးသားကို တိုက်ရိုက် ရင်ဆိုင်တာပဲ..."

ရုတ်တရက် ဉာဏ်အလင်းပွင့်သွားသော အသံများ အရပ်မျက်နှာ အားလုံးမှ ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။ ရေသူဧကရီနှင့် မဟာကြီးကြပ်ရေးမှူးတို့ပင်လျှင် နက်ရှိုင်းသော ဗျာဒိတ်တော်တစ်ခုကို ရရှိလိုက်သကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရလေသည်။

သတ္တမနေ့တွင် ကောင်းကင်ယံရှိ ဝိုင်တာအို ကောင်းကင်မြစ်သည် ထိုရွှေရောင် အလင်းတန်းကို သယ်ဆောင်ကာ ဟင်းလင်းပြင်ကောင်းကင်ယံမှ စီးဆင်းလာပြီး လင်းရီ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ ပေါင်းစပ်ဝင်ရောက်သွားခဲ့၏။

"အဆိပ်ငါးပါး၊ ဆန္ဒခြောက်ပါး၊ စိတ်ခံစားမှု ခုနစ်ပါး၊ ဆင်းရဲဒုက္ခ ရှစ်ပါး၊ အခက်အခဲကိုးပါး နဲ့ ကပ်ဆိုးဆယ်ပါးတို့ အားလုံးက သေမျိုးကမ္ဘာတွေချည်းပဲ၊ ပြီးတော့ အဲဒါတွေ အားလုံးကို ဝိုင်ထဲမှာ ပေါင်းထည့်လို့ ရတယ်..."

"ဒီနေ့ ဝိုင်က ပြည့်စုံသွားပြီ၊ ရွှေအမြူတေလည်း ပြည့်စုံသွားပြီ..."

ဝိုင်တာအို ကောင်းကင်မြစ် ပေါင်းစပ်ဝင်ရောက်သွားသည်နှင့် လင်းရီသည် မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်လေသည်။ တာအိုအသံ တစ်ခုသည် ဝိုင်နံ့များနှင့်အတူ သူ၏ အတွင်းမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး သူ၏ ရှေ့တွင် သေခြင်းရှင်ခြင်းသံသရာဝိုင် တစ်အိုးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့၏။

သေခြင်းရှင်ခြင်းကို လမ်းညွှန်အဖြစ်၊ ချီခြောက်ပါးကို ဝိညာဉ်အဖြစ်၊ သေမျိုးကမ္ဘာ၏ရသာတစ်ရာကို ဝိုင်အဖြစ် အသုံးပြုထားလေသည်။

သေမျိုးကမ္ဘာမှ လာသော ဤဝိုင်သည် အလွန်သန့်စင်ပြီး အရသာပြည့်ဝကာ သက်ရှိအားလုံး၏ အသွင်သဏ္ဍာန်ပေါင်း သောင်းသိန်းချီနှင့် တူနေပေသည်။

လင်းရီက သံသရာဘူးသီးခြောက်ကို ထုတ်ယူကာ ဝိုင်ကို ဘူးသီးခြောက်ထဲသို့ လောင်းထည့်လိုက်ပြီး လီဟန် နန်းတော် အတွင်းမှ ထွက်ခွာကာ အရှေ့ပင်လယ်၏ အထက်သို့ တက်သွားခဲ့သည်။

"ငါ့ရဲ့တာအို ပြည့်စုံသွားပြီ..."

လင်းရီသည် ကောင်းကင်ယံသို့ ရှည်လျားသော အော်ဟစ်သံတစ်ခု ပြုလုပ်လိုက်ပြီး ဘူးသီးခြောက်ကို မြှောက်ကာ သောက်လိုက်သည်။

ဝုန်း။

တစ်ကျိုက် သောက်လိုက်သည်နှင့် လင်းရီ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ဝိုင်တာအို ရတနာပုလင်းသည် ဟောက်သံကြီးနှင့်အတူ ပြိုကျသွားပြီး သူ၏ ချီပင်လယ်သည် ဤအချိန်တွင် ဖရိုဖရဲ အခြေအနေသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားသကဲ့သို့ပင်။

နှစ်ကျိုက်သောက်လိုက်သောအခါ ဖရိုဖရဲ အခြေအနေအတွင်းမှ ရွှေရောင် အလင်းတန်းတစ်ခု လင်းလက်လာပြီး ဖြူစင်ကာ အညစ်အကြေး ကင်းစင်ပြီး တောက်ပနေသော နေမင်းကြီးကဲ့သို့ သူ၏ ချီပင်လယ် မှ မြင့်တက်လာခဲ့၏။

သုံးကျိုက် သောက်လိုက်သောအခါ ရွှေရောင်အလင်းတန်းသည် ရွှေအမြူတေ တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

၎င်းအပေါ်တွင် တာအိုပုံစံများ ယှက်နွယ်နေပြီး မဟာတာအိုသည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာကာ တာအို ပုံစံများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသကဲ့သို့ လင်းရီ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ရွှေရောင် အလင်းတန်းများဖြင့် တောက်ပနေစေပြီး ပင်လယ်ပြင်ကို ရွှေရောင် အလင်းရောင်ဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသွားစေခဲ့၏။

သုံးကျိုက် သောက်ပြီးနောက် ရွှေအမြူတေသည် ပြီးပြည့်စုံသွားပြီ ဖြစ်သည်။

၎င်းသည် အဆင့်လွန်တစ်ခုအဖြစ် အဆင့်သတ်မှတ်ခံရ၏။

မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် ဥပဒေများဖြင့် ချုပ်နှောင်မထားသလို တာအိုကြောင့်လည်း နှောင့်နှေးခြင်း မရှိသော စည်းချက်တစ်ခုသည် လင်းရီ၏ အတွင်းမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး အရပ်မျက်နှာ အားလုံးသို့ အဟုန်ပြင်းစွာ ထွက်ပေါ်လာသည့် လိမ့်ဆင်းနေသော ရွှေအမြူတေ ကြီးမြတ်မှုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

"တောင်သခင်လင်းရီ... ရွှေအမြူတေကို ဖွဲ့စည်းပြီး အင်မော်တယ်ဆရာသခင်ရဲ့ နယ်ပယ်ထဲကို ဝင်ရောက်သွားတဲ့အတွက် ဂုဏ်ယူပါတယ်..."

ဤအချိန်တွင် ချီးကျူးသြဘာပေးသံများ အရပ်မျက်နှာ အားလုံးမှ ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။

အရပ်မျက်နှာ အားလုံးက အောင်ပွဲခံနေကြသည်။

အင်မော်တယ်ဆရာသခင်ဆိုသည်မှာ အဘယ်နည်း။

ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို မြှင့်တင်ပေးနိုင်သူ၊ ယင်နှင့်ယန်ကို ဆုပ်ကိုင်နိုင်သူ၊ တစ်ယောက်တည်း ရပ်တည်ကာ သူတို့၏ ဝိညာဉ်ကို စောင့်ရှောက်နိုင်သူ၊ နှလုံးသားထဲတွင် အစစ်အမှန်ချီရှိပြီး ၎င်းကို ဆန္ဒဖြင့် ပဲ့တင်ထပ်စေကာ ဝိညာဉ်ဖြင့် နားလည်သဘောပေါက်နိုင်သူ။ ထုတ်လွှတ်လိုက်သောအခါ အရပ်မျက်နှာ ခြောက်ခုလုံးကို ပြည့်နှက်သွားစေပြီး၊ ပြန်လည် ရုပ်သိမ်းလိုက်သောအခါ လျှို့ဝှက်ချက်ထဲသို့ ဆုတ်ခွာသွားသည်။ သူတို့သည် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို ဖောက်ထွင်းဝင်ရောက်ပြီး ပညာရှိများနှင့် သူတော်စင်များဖြစ်လာကာ အင်မော်တယ် အဖြစ်သို့ တက်လှမ်းခြင်းကိုရရှိပြီး ဗုဒ္ဓများ ဖြစ်လာကြသည်မှာ ဤအရာအပေါ်တွင် အခြေခံထားခြင်းဖြစ်၏။

တစ်ခုကို ရယူလိုက်လျှင် အရာအားလုံးပြီးမြောက်သွားပြီ ဖြစ်သည်။

"ငါ့မှာ ဝိုင်တစ်အိုးရှိတယ်၊ ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးကြားမှာ ပူပင်သောက ကင်းကင်းနဲ့ နတ်ဘုရားခရီးစဉ်ကို သွားမယ်..."

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် နားကွဲမတတ် တာအိုအသံတစ်ခု လင်းရီ၏ အသိစိတ်ပင်လယ်အတွင်း၌ ထပ်မံ ပဲ့တင်ထပ်သွားခဲ့၏။

ထို့နောက် ရွှေရောင်စာလုံး တစ်လုံးပြီးတစ်လုံး လိမ္မော်ရောင် အလင်းဝန်းတစ်ခုဖြင့် ဝိုင်းရံထားကာ ကြယ်စုတန်းများကဲ့သို့ လင်းရီ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ တိုက်ရိုက် ဝင်ရောက်သွားကြသည်။