အခန်း (၄၃-၄၄)
Vol. 5 Ch. 43-44
အခန်း (၄၃) - ဧကရီ၏ ကရုဏာတော်ကို တောင်းခံခြင်း
တစ်ခန်းလုံး သချိုင်းကဲ့သို့ တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ လူတိုင်းက ကျောင်းအုပ်ကြီးရှန်ကို မလှုပ်မယှက် စိုက်ကြည့်နေကြသည်။
“ဒါက ခရီးသစ်ရဲ့ ကျောင်းအုပ်ကြီးလား”
“ဟူး... ခန္ဓာကိုယ် အချိုးအစားကလည်း တကယ့်ကို ရင့်ကျက်ပြီး တင့်တယ်တာပဲ။ အရမ်း လှတာပဲ”
“သူက ထူးခြားတဲ့သူမှန်း ငါ အစကတည်းက သိတယ်”
“အပိုတွေ ပြောမနေနဲ့။ ခုနကတင် သူက မျိုးရိုးကြီး မိသားစုတွေကြားမှာ အသုံးချခံနေရတဲ့ နယ်ရုပ်လေး တစ်ရုပ်ပဲလို့ မင်း ပြောနေတာ မဟုတ်လား”
“ဟဲဟဲ... အဲဒါ မင်း အထင်မှားတာ ဖြစ်မှာပါ”
လူတိုင်း၏ မျက်နှာတွင် အံ့အားသင့်မှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။ ခန်းမထဲသို့ ရောက်စက ဤကိုယ်ခံပညာရှင်များနှင့် ကျွမ်းကျင်သူများသည် စူးချီနှင့် အတွေ့အကြုံ ဖလှယ်ရန်သာ အလိုရှိခဲ့ကြသည်။ သို့သော် စတုတ္ထအဆင့် ကျင့်ကြံသူဖြစ်သည့် မျိုးရိုးကြီး မိသားစုမှ အမျိုးသမီးငယ်လေးက စူးချီ၏ ဘေးတွင် ကပ်နေသဖြင့် သူတို့ အခွင့်အရေး မရခဲ့ကြပေ။ ထိုစဉ်က သူတို့သည် ရှန်ကျစ်ရှားကို စိတ်ထဲမှ ကွယ်ရာ၌ ဆဲဆိုခဲ့ကြသော်လည်း ယခုမူ သူမသည် စူးချီ၏ အထက်လူကြီး ဖြစ်နေသည်ကို သိလိုက်ရသောအခါ အလွန်ပင် အံ့ဩသွားကြသည်။ စူးချီနှင့် ကျောင်းအုပ်ကြီးရှန် ခေါက်ဆွဲ အတူစားနေခြင်းမှာ ယခုမှပင် အဓိပ္ပာယ် ရှိသွားတော့သည်။
စင်မြင့်ပေါ်တွင် ရှန်ကျစ်ရှားက သူ၏ မိန့်ခွန်းကို စနစ်တကျ စတင် ပြောကြားနေပြီ ဖြစ်သည်။
“အားလုံးပဲ မင်္ဂလာပါ။ ကျွန်မကတော့ ခရီးသစ်ရဲ့ ကျောင်းအုပ်ကြီး ရှန်ကျစ်ရှား ဖြစ်ပါတယ်။ ဒီပွဲကို တက်ရောက်ခွင့် ရတာဟာ ကျွန်မအတွက် ဂုဏ်ယူစရာ တစ်ခုပါပဲ”
ဤမိန့်ခွန်းကို ရဲ့ရှူးယောင်က ရေးသားပေးထားခြင်း ဖြစ်သည်။ ကျောင်းအုပ်ကြီးရှန်မှာမူ ဘာမှ မသိဘဲ ပုံမှန်အတိုင်းသာ ဖတ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။
“လွန်ခဲ့တဲ့ ဆယ်နှစ်က ပညာရေးလုပ်ငန်းမှာ ပါဝင်ဖို့ ကျွန်မ သန္နိဋ္ဌာန် ချခဲ့တယ်...”
“လွန်ခဲ့တဲ့ ငါးနှစ်က ခရီးသစ်ကို ကျွန်မ ကိုယ်တိုင် တည်ထောင်ခဲ့တယ်...”
“ဆရာစူးချီနဲ့ စတွေ့တုန်းက သူက ကျောင်းသားသစ်လေးပဲ ရှိသေးတာ။ ကျွန်မတို့ နှစ်ယောက်ဟာ ဘုံရည်မှန်းချက် တစ်ခုတည်းကြောင့် လက်တွဲခဲ့ကြတာ ဖြစ်ပြီး ဒါကြောင့်လည်း ခရီးသစ်ဟာ ဒီနေ့လို တိုးတက်လာခဲ့တာ ဖြစ်ပါတယ်”
မိန့်ခွန်းထဲမှ အချက်အလက်များကြောင့် ပရိသတ်ထဲမှ ကျွမ်းကျင်သူများနှင့် ကိုယ်ခံပညာရှင်များမှာ အကြီးအကျယ် မှင်တက်သွားကြသည်။
“သူပြောပုံအရဆိုရင် ခရီးသစ်က ရှန်မိသားစုရဲ့ အကူအညီ မပါဘဲ သူကိုယ်တိုင် တည်ထောင်ခဲ့တာပေါ့လေ”
“အဲဒါက အဓိက မဟုတ်ဘူး။ အဓိကအချက်က ဆရာစူးချီကို သူက စပြီး ရှာတွေ့ခဲ့တာပဲ”
“ဆရာစူးချီကလည်း ကန့်ကွက်တာ မရှိဘူးဆိုတော့ ဒါက အမှန်ပဲ ဖြစ်ရမယ်”
“ဟူး... ကျောင်းအုပ်ကြီးရှန်က တကယ့်ကို ပညာရေးလောကရဲ့ စစ်မှန်တဲ့ နတ်ဘုရားမပဲ”
“ကျောင်းအုပ်ကြီးရှန် မိန့်ခွန်းပြောပြီးရင် ငါတို့လည်း သွားပြီး အတွေ့အကြုံ ဖလှယ်ကြမလား”
“အတူတူ သွားကြတာပေါ့”
အစပိုင်းတွင် လူတိုင်းက သူမသည် စူးချီကို ဆွဲဆောင်ရန် မျိုးရိုးကြီး မိသားစုများက အသုံးချနေသည့် နယ်ရုပ်လေး တစ်ရုပ်ဟု ထင်ခဲ့ကြသည်။ ယခုမူ သူမသည် ကျောင်းကို ကိုယ်တိုင် တည်ထောင်ပြီး စူးချီကဲ့သို့သော ပါရမီရှင်ကို ရှာဖွေနိုင်ခဲ့သည့် အဓိက ဇာတ်ဆောင် ဖြစ်နေသည်ကို သိလိုက်ရပြီ ဖြစ်သည်။ ခန်းမအတွင်း၌ ချီးကျူးသံများ ဆူညံသွားတော့သည်။
ဤအချိန်တွင် ရှန်ကျစ်ရှား၏ ကျင့်စဉ်မှာ စတုတ္ထအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်ရာ သူ၏ အကြားအာရုံမှာ အလွန်ပင် ထက်မြက်နေသည်။ သူတစ်ပါးက မိမိအကြောင်း ကောင်းသတင်း ပြောနေသည်ကို ကြားရခြင်းမှာ မည်မျှ ပျော်စရာ ကောင်းသနည်း။ အရေးကြီးဆုံးအချက်မှာ မိန့်ခွန်းပြီးဆုံးသွားပါက ကျွမ်းကျင်သူ အမြောက်အမြားသည် သူမထံသို့ လာရောက်ကာ အတွေ့အကြုံ ဖလှယ်ကြတော့မည် ဖြစ်သည်။
“...နောက်ဆုံးအနေနဲ့ ခရီးသစ်ကို ကိုယ်စားပြုပြီး ညွှန်ကြားရေးမှူးကျန်းနဲ့ သက်ကြီးရွယ်အို အထွေထွေတက္ကသိုလ်ကို အထူးပဲ ကျေးဇူးတင်ရှိပါတယ်။ ဒါ့အပြင် ရောက်ရှိနေကြတဲ့ ကျွမ်းကျင်သူ ပါရဂူတွေ အနေနဲ့လည်း နောင်မှာ ကိုယ်ခံပညာ တိုးတက်ရေးနဲ့ ကမ္ဘာကြီးရဲ့ လုံခြုံရေးအတွက် ကျွန်မနဲ့ ပိုမို ဆွေးနွေး ဖလှယ်ပေးကြဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်”
နောက်ဆုံး စာကြောင်းမှာမူ သူမ၏ စစ်မှန်သော ဆန္ဒပင် ဖြစ်သည်။ ကျွမ်းကျင်သူတို့ရေ... ကျေးဇူးပြုပြီး လာပြီးတော့ ကိုယ်ခံပညာတွေအကြောင်း ဆွေးနွေးကြပါဦး။ ပြီးရင် နင်တို့ရဲ့ တစ်လွဲနည်းလမ်းတွေနဲ့ စူးချီကို လမ်းညွှန်ပေးကြပါ။ ကျောင်းသားတွေ အားလုံး ဝိုင်းပြီး ဆဲကြမယ့် ကိုယ်ခံပညာမျိုး ဖန်တီးနိုင်အောင် လုပ်ပေးကြပါ။ ဒါဆိုရင်တော့ ငါလည်း တရားထူးရပြီး ဧကရီ ဖြစ်တော့မှာပဲ။ အစွမ်းထက်တဲ့ သူတစ်ယောက် တိုးလာတာဟာ ကမ္ဘာကြီးအတွက် ကောင်းတာပဲ မဟုတ်လား။
ရှန်ကျစ်ရှားသည် မိန့်ခွန်းပြောပြီးနောက် အလွန်ပင် ကျေနပ်စွာဖြင့် စင်ပေါ်မှ ဆင်းလာခဲ့သည်။ မထင်မှတ်ဘဲ သူ နေရာမှာ ပြန်ထိုင်သည်နှင့် ကျွမ်းကျင်သူ အမြောက်အမြားက သူ့ကို ဝိုင်းအုံ လာကြတော့သည်။
“ကျောင်းအုပ်ကြီးရှန်... ထိုက်ကျိပညာကို ကျောင်းအုပ်ကြီးရဲ့ လိုအပ်ချက်တွေအတိုင်း ဆရာစူးချီက ဖန်တီးခဲ့တာလို့ အတွင်းရေးမှူးက ပြောပါတယ်။ အဲဒီတုန်းက ကျောင်းအုပ်ကြီးရဲ့ စိတ်ကူးက ဘာများ ဖြစ်မလဲ သိပါရစေ”
“အာ... ကျွန်မကတော့ ထူးခြားတဲ့ အခွင့်အလမ်းသစ်တွေ ဖန်တီးပြီး ရိုးရာ အယူအဆတွေကို ချိုးဖျက်ချင်ရုံ သက်သက်ပါပဲ”
“ကျောင်းအုပ်ကြီးရှန်ကတော့ တကယ့်ကို အံ့ဩစရာပါပဲ။ ပညာရေးမှာ အသစ်သစ်တွေကို အမြဲတမ်း ဖော်ဆောင်နေတာပဲ”
ကျွမ်းကျင်သူ တစ်ဦးက ကျောင်းအုပ်ကြီးရှန်၏ လုပ်ကြံစကားများကို မှတ်စုစာအုပ်ထဲတွင် အားရပါးရ မှတ်သားနေသည်။ နောက်ထပ် ကျွမ်းကျင်သူ တစ်ဦးကလည်း တိုးကပ်လာသည်။
“ကျောင်းအုပ်ကြီးရှန်... ကျွန်တော်တို့အဖွဲ့ကလည်း အခုတလော ပေါင်းစပ် ကိုယ်ခံပညာတွေကို ဖန်တီးနေပါတယ်။ ဥပမာ - ကုသနိုင်စွမ်းရှိတဲ့ လက်သီးပညာမျိုးပေါ့။ ဒါက ဈေးကွက်မှာ လိုအပ်ချက် ရှိမယ်လို့ ထင်ပါသလား”
ငါက ဘယ်လိုလုပ် သိမှာလဲ။
ရှန်ကျစ်ရှားသည် စိတ်ထဲတွင် ဝေခွဲမရ ဖြစ်နေသော်လည်း အပြင်ပန်းတွင်မူ အပြုံးမပျက်ဘဲ အေးဆေးစွာ ပြန်မေးလိုက်သည်။
“ရှင်ကော ဘယ်လိုထင်သလဲ”
“ကျွန်တော် ထင်တာကတော့ လိုအပ်ချက် အများကြီး ရှိမှာပါ။ ဒါပေမဲ့ ဒါက တကယ့်ကို ခက်ခဲတဲ့ ကိစ္စပဲ။ ကျွန်တော်တို့ ကျွမ်းကျင်သူ သုံးယောက်ပေါင်းပြီး သုံးနှစ်ကြာအောင် လုပ်နေတာတောင် အဖြေ မထွက်သေးဘူး”
“ဟဲဟဲ... ခက်ခဲတယ်လို့ ထင်ရင် နည်းလမ်းအသစ်တွေကို စမ်းကြည့်ပေါ့။ လမ်းတစ်ခုက မရရင် တခြားလမ်းတွေလည်း ရှိသေးတာပဲလေ...”
ရှန်ကျစ်ရှားက နားလည်သလိုဖြင့် စကားများကို လျှောက်ပြောနေသည်။ သို့သော် ကုသနိုင်စွမ်းရှိသော လက်သီးပညာ ဆိုသည့် စိတ်ကူးကိုမူ သူ မှတ်သားထားလိုက်သည်။ အခွင့်သာလျှင် စူးချီကို ပြောပြရမည်။
“ကျောင်းအုပ်ကြီးရှန်... ဆရာစု... ခရီးသစ်က နောက်ထပ် ဘယ်လို ကိုယ်ခံပညာမျိုးကို သင်ကြားပေးဖို့ အစီအစဉ် ရှိသလဲ”
ငါလည်း မသိဘူး။ နင်တို့ကို လာပြီး အကြံတောင်းမလို့လေ။ နင်တို့က ငါ့ကို ပြန်မေးနေရတာလား။
စင်အောက်တွင် လူအများက ဆွေးနွေးနေကြစဉ် စင်မြင့်ပေါ်တွင်မူ မိန့်ခွန်းပြောမည့်သူ အမြောက်အမြား တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး တက်လာခဲ့ကြသည်။ အဖွဲ့အစည်း အားလုံး၏ မိန့်ခွန်းများ ပြီးဆုံးသွားသောအခါ အစီအစဉ် တင်ဆက်သူက ထပ်မံ ပြောကြားသည်။
“အဖွဲ့အစည်း အသီးသီးက ခေါင်းဆောင်တွေရဲ့ ကောင်းမွန်လှတဲ့ မိန့်ခွန်းတွေအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ကျောင်းသားတွေအတွက် ကိုယ်ခံပညာ အမျိုးမျိုးနဲ့ ရွေးချယ်စရာတွေကို ပံ့ပိုးပေးနိုင်ခဲ့ကြတာပဲ။ အခုဆိုရင်တော့ ကျွန်တော်တို့ ကျောင်းသား ကိုယ်စားလှယ်ရဲ့ အသံကို နားထောင်ကြည့်ရအောင်။ ကျောင်းသား ကိုယ်စားလှယ် ဖန့်ကွမ်းကို စင်ပေါ် ဖိတ်ခေါ်လိုက်ပါတယ်”
ရှန်ကျစ်ရှားသည် ထိုပုံသေ မိန့်ခွန်းများကို စိတ်မဝင်စားပေ။ လူတိုင်း၏ အကြည့်အောက်တွင် ဖန့်ကွမ်း အမည်ရှိ ကျောင်းသားက စင်ပေါ်သို့ တက်လာပြီး ပုံမှန်အတိုင်းပင် စတင် ပြောကြားသည်။
“Leaders တွေ၊ ကျွမ်းကျင်သူတွေနဲ့ အဖွဲ့အစည်း အသီးသီးက ခေါင်းဆောင်တို့... အားလုံးပဲ မင်္ဂလာပါ။ ကျွန်တော့် အမည်က ဖန့်ကွမ်း ဖြစ်ပါတယ်... ဒီနှစ်မှာ ကျွန်တော့် အသက်က ၇၅ နှစ် ရှိပါပြီ။ ယခင်က အလယ်ပိုင်း ခံစစ်ဇုန်၊ သွေးလေအင်အား မဟာတံတိုင်းရဲ့ သတ္တမတပ်ခွဲ၊ တတိယတပ်စိတ်က တပ်စိတ်မှူး တစ်ဦး ဖြစ်ခဲ့ပါတယ်။ ခုနက ဆရာစူးချီရဲ့ ထိုက်ကျိပညာကြောင့် ကျွန်တော်တို့ အသက်ရှည်ရှည် နေနိုင်ဖို့ မျှော်လင့်ချက်တွေ ရခဲ့ပါတယ်။ အားလုံးကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်”
ဤအချိန်အထိ အရာအားလုံးသည် ပုံမှန်အတိုင်းသာ ဖြစ်နေသည်။ သို့သော် မထင်မှတ်ဘဲ နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ဖန့်ကွမ်းက စကားလမ်းကြောင်းကို ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲပစ်လိုက်သည်။
“ကျွန်တော်တို့ကတော့ ထိုက်ကျိပညာကြောင့် အသက်ဆက်ရှင်ဖို့ မျှော်လင့်ချက် ရခဲ့ပါပြီ။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော့်ရဲ့ အလယ်ပိုင်း ခံစစ်ဇုန်မှာတင် ကျင့်စဉ်တွေ ပျက်စီးပြီး သွေးလေအင်အားတွေ အကုန် ဆုံးရှုံးသွားတဲ့ အငြိမ်းစား စစ်ပြန်ပေါင်း ၅၆၃၁ ယောက် ရှိပါသေးတယ်။ သူတို့မှာတော့ အသက်ဆက်ရှင်ဖို့ ဘာမျှော်လင့်ချက်မှ မရှိကြတော့ဘူး”
သူ ပြောပြီးသည်နှင့် ဖန့်ကွမ်း၏ နောက်ကွယ်မှ ဖန်သားပြင်ကြီးပေါ်တွင် မြင်ကွင်းများ ပြောင်းလဲသွားသည်။ စက်ရုံ လုံခြုံရေးများ၊ သက်ကြီး ဆောက်လုပ်ရေး အလုပ်သမားများ၏ ပုံရိပ်များ ပေါ်လာသည်။ လှည်းတွန်းပြီး ဈေးရောင်းနေသူများနှင့် လမ်းတံမြက်စည်း လှည်းနေသူများကိုလည်း တွေ့ရသည်။ သူတို့အားလုံးသည် သာမန်လူများနှင့် ဘာမှ မခြားနားပေ။ သို့သော် ဖန်သားပြင်ပေါ်တွင် တစ်ဦးချင်းစီ၏ နောက်ခံ သမိုင်းကြောင်းများကို ဖော်ပြထားသည်။
စက်ရုံ လုံခြုံရေး၊ အမည်က တုဟိုင်၊ ယခင်က စတုတ္ထအဆင့် ကျင့်ကြံသူ၊ အလယ်ပိုင်း ခံစစ်ဇုန်၏ သတ္တမတပ်မဟာ၊ ဒုတိယတပ်ရင်းမှ ဒုတိယတပ်ရင်းမှူး ဖြစ်ခဲ့သည်။
ဈေးသည်၊ အမည်က ကျန်းဟိုင်ထင်း၊ ယခင်က တတိယအဆင့် ကျင့်ကြံသူ၊ အလယ်ပိုင်း ခံစစ်ဇုန်၏ အဋ္ဌမတပ်မဟာ၊ တတိယတပ်ရင်း၊ နဝမတပ်ခွဲမှ တပ်ခွဲမှူး ဖြစ်ခဲ့သည်။
…
စစ်တပ်၏ အဓိက တိုင်လုံးကြီးများ ဖြစ်ခဲ့ကြသည့် ထိုသူများသည် ယခုအခါ သွေးလေဓာတ် ဆုံးရှုံးမှုကြောင့် ဆင်းရဲပင်ပန်းစွာ နေထိုင်နေကြရသည်။ ထိုပုံရိပ်များကို မြင်တွေ့လိုက်ရပြီးနောက် ဖန့်ကွမ်းသည် စင်ပေါ်မှ ဆင်းကာ ခရီးသစ် အဖွဲ့၏ နေရာဆီသို့ တိုက်ရိုက် လျှောက်လှမ်းလာပြီး စူးချီနှင့် ရှန်ကျစ်ရှားတို့၏ ရှေ့တွင် ဒူးထောက် ချလိုက်တော့သည်။
ဤမြင်ကွင်းကြောင့် လူတိုင်း မှင်တက်သွားကြသည်။ မဟုတ်ဘူးလေ... ခင်ဗျား ရူးနေတာလား။ ဘာလို့ ငါတို့ရှေ့မှာ ဒူးထောက်နေတာလဲ။
ထိုစဉ် ဖန့်ကွမ်း၏ အသံကို ကြားလိုက်ရသည်။
“ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်တော့်ရဲ့ ယဉ်ကျေးမှုမရှိတဲ့ တောင်းဆိုမှုကို ခွင့်လွှတ်ပေးကြပါ။ ကျွန်တော့်ရဲ့ ရဲဘော်တွေ အားလုံးကို ကုသပေးနိုင်မယ့် ကိုယ်ခံပညာတစ်ခု ဖန်တီးပေးဖို့ ကျောင်းအုပ်ကြီးရှန်နဲ့ ဆရာစူးချီကို ကျွန်တော် တောင်းဆိုပါရစေ။ သူတို့ကို သွေးလေအင်အားတွေ ပြန်ရစေပြီး ဂုဏ်သိက္ခာရှိရှိ နေထိုင်သွားနိုင်အောင် ကူညီပေးကြပါဦး”
ကိုယ်ခံပညာ ဖန်တီးပေးဖို့ ဟုတ်လား။ သွေးလေဓာတ်တွေ ပျက်စီးသွားတဲ့သူတွေကို ကျင့်စဉ်တွေ ပြန်လည် ကျင့်ကြံနိုင်အောင် လုပ်ပေးဖို့ ဟုတ်လား။
အခန်း (၄၄) - အာ့ဟူတီးခတ်သော ထိုလူသား
ရှန်ကျစ်ရှားနှင့် စူးချီတို့ နှစ်ဦးမှာ ဘာမှမတုံ့ပြန်နိုင်သေးမီမှာပင် ညွှန်ကြားရေးမှူး ကျန်းလိချွမ်း၏ မျက်ဝန်းများမှာ ကျဉ်းမြောင်းသွားပြီး ပွဲစီစဉ်သူများကို ဒေါသတကြီး ကြည့်လိုက်မိသည်။
တစ်စုံတစ်ယောက်က ပြဿနာရှာနေပြီ။
ပုံရိပ်ယောင်ပြကွက်က ကြိုတင်ထည့်သွင်းထားပြီးသား ဖြစ်နေသည်ကို ကြည့်ရုံနှင့် ဒါဟာ ဩဇာရှိသော အုပ်စုတစ်စု၏ လက်ချက်ဖြစ်ကြောင်း သိသာလှသည်။ မီဒီယာများစွာ၏ အာရုံစိုက်မှုကို ရရှိထားပြီး လူပြောအများဆုံးဖြစ်နေသည့် ဤပွဲမျိုးတွင် စစ်ပြန်တစ်ဦးက ကိုယ်ခံပညာတစ်ခု ဖန်တီးပေးရန် လူသိရှင်ကြား တောင်းဆိုခြင်းက ဘာကို ဆိုလိုသနည်း။
ဒါဟာ ကိုယ်ကျင့်တရားအရ ဓားစာခံလုပ်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ ရှန်ကျစ်ရှားနှင့် စူးချီတို့ကို သူတို့၏ တောင်းဆိုချက်ကို သဘောတူအောင် အတင်းအကျပ် ဖိအားပေးခြင်း ဖြစ်သည်။
“မသန်စွမ်းသူများ သွေးလေအင်အား ပြန်လည်ကျင့်ကြံနိုင်မည့် ကိုယ်ခံပညာ” ဆိုသည်မှာ စကားလုံးအားဖြင့် ဆယ်လုံးမျှသာ ရှိသော်လည်း ယင်းကို ဖန်တီးရန် ခက်ခဲမှုမှာ ကောင်းကင်ဘုံသို့ တက်လှမ်းရသည်ထက်ပင် ပိုမိုခက်ခဲပေလိမ့်မည်။
သွေးလေအင်အား မဟာတံတိုင်းပေါ်တွင်ဖြစ်စေ၊ အသူရာချောက်နက် နယ်မြေအတွင်း၌ဖြစ်စေ သို့မဟုတ် မြေအောက် တိုက်ခိုက်ရေးကွင်းများတွင်ဖြစ်စေ နှစ်စဉ်နှစ်တိုင်း ဒဏ်ရာရရှိမှုကြောင့် မသန်စွမ်းဖြစ်သွားရသော ကိုယ်ခံပညာရှင်များစွာ ရှိသလို သွေးလေအင်အား လုံးဝ ဆုံးရှုံးသွားသူများလည်း မနည်းလှပေ။ အာဏာပိုင်များ၏ ရှုထောင့်မှကြည့်လျှင် အလွန်တရာ ခက်ခဲစွာ မွေးထုတ်ထားရသည့် စတုတ္ထအဆင့်နှင့်အထက် ကိုယ်ခံပညာရှင်တစ်ဦးမှာ ဒုက္ခိတဖြစ်သွားပြီး အောက်ခြေသို့ ကျဆင်းသွားခြင်းမှာ မည်သူ့အတွက်မျှ အကျိုးမရှိပေ။
သို့ဆိုလျှင် အာဏာပိုင်များက ဤကိစ္စကို လျစ်လျူရှုထားသလား။ လုံးဝမဟုတ်ပေ။ ကျန်းလိချွမ်း သိထားသည်မှာ အာဏာပိုင်များက ဤသုတေသနကို အလွန်အမင်း ထောက်ပံ့ပေးထားပြီး နှစ်စဉ်နှစ်တိုင်း သီးသန့် ဘတ်ဂျက်များပင် ချပေးထားသည်။ နှစ်တိုင်း ထိပ်တန်းတက္ကသိုလ်များမှ အဖွဲ့ပေါင်းများစွာက သက်ဆိုင်ရာ ကိုယ်ခံပညာများကို သုတေသနပြုရန် ကြိုးစားခဲ့ကြသော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် ဘာမှ ရလဒ်ထွက်မလာခဲ့ပေ။
အကြောင်းမှာ ဒါဟာ အလွန်ခက်ခဲလွန်းသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သွေးလေအင်အားကို ရရှိခြင်းနှင့် ဆုံးရှုံးသွားသော သွေးလေအင်အားကို ပြန်လည်ရယူခြင်းမှာ မှန်တစ်ချပ်ကို ပြုလုပ်ခြင်းနှင့် ကွဲအက်သွားသော မှန်တစ်ချပ်ကို ပြန်လည်ပြုပြင်ခြင်းတို့ကဲ့သို့ပင်။ မှန်အသစ်တစ်ချပ် ပြုလုပ်ရန်မှာ ပိုမိုလွယ်ကူပေလိမ့်မည်။ သို့သော် မြေပြင်ပေါ်ကျပြီး အစိပ်စိပ်အမွှာမွှာ ကွဲသွားသော မှန်စများကို အက်တမ်အဆင့်အထိ ပြန်လည်ဆက်စပ်ရန်မှာမူ လုံးဝမဖြစ်နိုင်သလောက်ပင်။
လူတစ်ယောက်ကို သွေးလေအင်အား ပြန်လည်ရရှိအောင် လုပ်ဆောင်ရန်မှာ လေ့ကျင့်ရေးအဖွဲ့အစည်းများမှ ပါရဂူများလည်း မလုပ်နိုင်သလို ထိပ်တန်းတက္ကသိုလ်များမှ ပါမောက္ခကြီးများလည်း မလုပ်နိုင်ကြပေ။ ယခုမူ ယခုမှ ထွက်ပေါ်လာသော ပါရမီရှင် လူငယ်လေး စူးချီကို ထိုသို့လုပ်ဆောင်ရန် တောင်းဆိုနေခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ စူးချီ၏ ကိုယ်ခံပညာ ဖန်တီးနိုင်စွမ်းကို ဤနေရာတွင်တင် ပိတ်မိနေအောင် ထောင်ချောက်ဆင်လိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။
“မျိုးရိုးကြီးမိသားစုတွေရဲ့ တန်ပြန်တိုက်စစ်က တော်တော် မြန်တာပဲ”
ထိုသို့ တွေးတောရင်း ကျန်းလိချွမ်းမှာ မတတ်သာသည့် ခံစားချက်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူသည် စူးချီကို မျိုးရိုးကြီးမိသားစုများကို ဆက်လက် တော်လှန်နိုင်မည့် ကိုယ်ခံပညာများ ထပ်မံဖန်တီးစေပြီး သာမန်အရပ်သား ကျောင်းသားများအတွက် ပိုမိုတရားမျှတသော အခွင့်အလမ်းများ ဖန်တီးပေးရန် ကြံစည်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် ယခုမူ ဤနေရာတွင်တင် လှုပ်မရအောင် အကွက်ရွှေ့ခြင်း ခံလိုက်ရပြီ ဖြစ်သည်။
လက်ရှိ အခြေအနေတွင် သူ့မှာ ဖြေရှင်းနည်း မရှိပေ။ မီဒီယာများက စောင့်ကြည့်နေသလို စစ်ပြန်ကိုယ်စားလှယ်များကလည်း မျှော်လင့်တကြီး ကြည့်နေကြသည်။ အကယ်၍ သူသာ ထရပ်ပြီး မရဘူးဟု ငြင်းပယ်လိုက်ပါက ချက်ချင်းပင် အွန်လိုင်းတွင် နာမည်ပျက်သွားပြီး ဝိုင်းဝန်းတိုက်ခိုက်ခြင်းကို ခံရပေလိမ့်မည်။ ထိုသို့ဆိုလျှင် သူ၏ နိုင်ငံရေး လမ်းကြောင်းမှာလည်း ပြီးဆုံးသွားပေလိမ့်မည်။
ထို့ကြောင့် သူသည် ရှန်ကျစ်ရှားနှင့် စူးချီတို့ နှစ်ဦးကိုသာ ကြည့်ပြီး “မင်းတို့နှစ်ယောက် ဒါကို ကောင်းကောင်း ကိုင်တွယ်နိုင်လိမ့်မယ်လို့ ငါ မျှော်လင့်ပါတယ်” ဟုသာ စိတ်ထဲမှ ဆိုနေမိတော့သည်။
…
ထိုအချိန်တွင် ရှန်ကျစ်ရှားသည် မြေပြင်ပေါ်၌ ဒူးထောက်နေသော ဖန့်ကွမ်းကို ကြည့်နေမိသည်။ သူ လုံးဝ မှင်တက်သွားတော့သည်။ ‘မဟုတ်ဘူးလေ အဘိုးကြီးရဲ့။ အာဏာပိုင်တွေကို သွားတောင်းဆိုပါလား။ ငါတို့ကို ဘာလို့ လာတောင်းဆိုနေတာလဲ။ အခု စူးချီကို ဒီလိုမျိုးကြီး ဖန်တီးခိုင်းနေတာလား။ သူက ပါရမီရှင်ဆိုပေမဲ့ တန်ခိုးရှင်တော့ မဟုတ်ဘူးလေ။ ငါတို့ကို အရမ်း အကျပ်မကိုင်ပါနဲ့ဦး။’
‘အယ် နေပါဦး။’
‘အကယ်၍ ဒါကို ဖန်တီးလို့ မရခဲ့ရင် ပိုကောင်းတာ မဟုတ်ဘူးလား။’
ရုတ်တရက်ဆိုသလို သူ၏ ဦးနှောက်ထဲတွင် ဉာဏ်အလင်း တစ်ချက် ပွင့်သွားတော့သည်။ သူ၏ တစ်ခါတစ်ရံမှသာ အလုပ်လုပ်တတ်သည့် ဦးနှောက်လေးမှာ ပြန်လည် နိုးကြားလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ကျောင်းအုပ်ကြီးရှန်သည် သူ၏ “အနာဂတ် လမ်းကြောင်း” အတွက် လမ်းစသစ်တစ်ခုကို ရှာတွေ့သွားပုံရသည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် ဖုန်းကို ထုတ်ကာ သက်ဆိုင်ရာ အချက်အလက်များကို ရှာဖွေကြည့်လိုက်သည်။
“သွေးလေအင်အား လုံးဝဆုံးရှုံးပြီး မသန်စွမ်းဖြစ်သွားသော သူရဲကောင်းဟောင်း တစ်သိန်းကျော်မှာ လူ့အဖွဲ့အစည်း၏ အောက်ခြေတွင် နေထိုင်နေရရှာသည်”
“ဒဏ်ရာရ စစ်သည်များ သွေးလေအင်အား ပြန်လည်ရရှိစေရန် သက်ဆိုင်ရာ ကိုယ်ခံပညာများ ဖန်တီးပေးဖို့ ကျွမ်းကျင်သူများက တောင်းဆိုနေကြသည်”
“မသန်စွမ်းသူများအတွက် ကိုယ်ခံပညာ ဖန်တီးရန်မှာ အလွန်တရာ ခက်ခဲလှသဖြင့် လူ့အဖွဲ့အစည်း၏ ကဏ္ဍအသီးသီးမှ ပါဝင်ကူညီကြရန် တိုက်တွန်းနေကြသည်”
“ထိပ်တန်း ပါရဂူကြီးများ၏ အဆိုအရ မသန်စွမ်းသူများကို သွေးလေအင်အား ပြန်လည်ရရှိအောင် လုပ်ဆောင်ပေးခြင်းသည် သာမန်လူတစ်ယောက်၏ သွေးလေအင်အား သန်းတစ်ရာ ကျော်လွန်အောင် လုပ်ပေးရခြင်းထက်ပင် မလျော့သော ခက်ခဲမှုရှိသည်ဟု ဆိုသည်”
အွန်လိုင်းတွင် သက်ဆိုင်ရာ သတင်းအချက်အလက်များစွာ ရှိနေသည်။ ရှာဖွေကြည့်လိုက်ရုံနှင့် အတော်များများကို တွေ့နိုင်သည်။
‘အင်း ဒီလို ကိုယ်ခံပညာမျိုး ဖန်တီးဖို့က အရမ်း ခက်တာပဲ။ စူးချီလည်း ဒါကို လုပ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ သူ ဘယ်လောက်ပဲ ပါရမီရှိပါစေ၊ အာဏာပိုင်တွေဆီက ပညာရှင်တွေထက်တော့ မတော်နိုင်ဘူး မဟုတ်လား။ ဒါကြောင့် ငါသာ ဒီကိစ္စကို သဘောတူလိုက်မယ်။ ပြီးရင် တစ်နေ့နေ့မှာ ဒီကိုယ်ခံပညာကို သင်ပေးပါ့မယ်လို့ ကတိပေးပြီး ဒီလူတွေအားလုံးကို အွန်လိုင်းသင်တန်းမှာ ဝင်ခိုင်းမယ်။’
‘သတ်မှတ်ထားတဲ့ သင်ကြားချိန် ရောက်လာလို့ စူးချီက သက်ဆိုင်ရာ ကိုယ်ခံပညာကို မထုတ်ပြနိုင်ခဲ့ရင် ဒီစစ်ပြန်ကြီးတွေ အားလုံးကတော့ ဒေါသတကြီးနဲ့ သင်တန်းကြေး ပြန်တောင်းကြမှာ သေချာတယ်။ ပိုပြီး အရေးကြီးတဲ့ အချက်က သွေးလေဓာတ် ပျက်စီးသွားတဲ့ ဒီလူတွေဟာ သာမန်လူတွေ မဟုတ်ကြဘူး။ သူတို့ဟာ သွေးလေအင်အား မဟာတံတိုင်းမှာ သားရဲတွေကို ရင်ဆိုင်ခဲ့ကြသူတွေ ဖြစ်သလို အသူရာချောက်ထဲမှာလည်း တိုက်ပွဲဝင်ခဲ့ကြသူတွေ ဖြစ်တယ်။ သူတို့ထဲက အများစုဟာ စတုတ္ထအဆင့် ဒါမှမဟုတ် ပဉ္စမအဆင့် ကိုယ်ခံပညာရှင်တွေ ဖြစ်ခဲ့ကြတာ။ အကယ်၍ ဒီလူတွေသာ သင်တန်းကြေး ပြန်တောင်းခဲ့ကြရင် ငါရမယ့် အမှတ်တွေက ပိုပြီးတော့တောင် များဦးမှာပဲ။’
“စနစ်ရေ... အစကတည်းက သွေးလေအင်အား မြင့်မားခဲ့ပေမဲ့ ကျင့်စဉ်ပျက်စီးသွားတဲ့ သူတွေကို ကျောင်းသားအဖြစ် လက်ခံလို့ ရမလား။ အကယ်၍ သူတို့ သင်တန်းက နုတ်ထွက်သွားရင် ပြန်ရမယ့် အမှတ်တွေကို ဘယ်လို တွက်ချက်မှာလဲ”
“စနစ်၏ အသိပေးချက် - ထိုကဲ့သို့သော သူများကို ကျောင်းသားအဖြစ် လက်ခံနိုင်ပါသည်”
“နုတ်ထွက်သွားပါက ပြန်လည်ရရှိမည့် အမှတ်များကို ထိုကျောင်းသား၏ ယခင်က အမြင့်ဆုံး ဖြစ်ခဲ့ဖူးသည့် ကျင့်စဉ်တန်ဖိုးအပေါ် အခြေခံ၍ တွက်ချက်မည် ဖြစ်ပါသည်”
စနစ်၏ အဖြေက ရှန်ကျစ်ရှား၏ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ပိုမို ခိုင်မာသွားစေသည်။ ဒါကတော့ လုံးဝ မရှုံးနိုင်တဲ့ အကွက်ပဲ။
‘နေဦး။ ဒါနဲ့တင် မလုံလောက်သေးဘူး။ စူးချီက ထိုက်ကျိပညာလိုမျိုးကို ဖန်တီးနိုင်တဲ့သူ ဆိုတော့ ငါ ကျောင်းအုပ်ကြီးရှန်အနေနဲ့ သတိထားရမယ်။ သွေးလေအင်အား ပြန်လည်ကျင့်ကြံနိုင်အောင် လုပ်ပေးရတာဟာ ငရဲခန်းအလား ခက်ခဲနေလျှင်ပင် ငါက ထပ်ပြီးတော့ ခက်ခဲအောင် လုပ်ရမယ်။ သွေးလေအင်အား ပြန်ရရုံတင်မကဘဲ တခြား ဘယ်လို စိတ်ကူးမျိုးတွေ ရှိသေးလဲ။’
‘အင်း မှတ်မိပြီ။’
ထိုအချိန်တွင် ကျောင်းအုပ်ကြီးရှန်သည် ခုနက ပညာရှင်တစ်ဦး ပြောသွားသည့် “ကုသနိုင်စွမ်းရှိသော လက်သီးပညာ” ဆိုသည့် စိတ်ကူးကို သတိရသွားသည်။ အကယ်၍ “မသန်စွမ်းသူများ သွေးလေအင်အား ပြန်လည်ရရှိစေမည့် ကိုယ်ခံပညာ” ဖန်တီးခိုင်းခြင်းက စူးချီအတွက် ငရဲခန်းအလား ခက်ခဲနေမည် ဆိုပါက သူ၏ တောင်းဆိုချက်ကို “သွေးလေအင်အား ပြန်ရရုံတင်မကဘဲ တိုက်ခိုက်ရေး စွမ်းရည်ပါ ပါဝင်ရမည်” ဟု ပြောင်းလဲလိုက်ခြင်းက ခက်ခဲမှုကို အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်သွားစေလိမ့်မည်။
‘ဒါကိုတော့ သူ ဖန်တီးနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူးလို့ ငါ ယုံကြည်တယ်။’
‘ဟဲဟဲ သူ သင်ကြားပေးတဲ့ အချိန်ရောက်လို့ ဘာမှ မထူးခြားလာရင် ဒီစစ်ပြန်ကြီးတွေကတော့ သူ့ကို ဝိုင်းပြီး ဆဲကြတော့မှာပဲ။ အဲဒီအခါကျရင် ငါတို့ရဲ့ သောင်းနဲ့ချီတဲ့ ကျောင်းသားဟောင်းတွေကလည်း စူးချီအပေါ် ယုံကြည်မှုတွေ ပျက်ပြားသွားကြလိမ့်မယ်။ အားလုံးသာ တစ်ပြိုင်နက် သင်တန်းက နုတ်ထွက်သွားကြရင်တော့ ငါ့အစီအစဉ်က အောင်မြင်ပြီပေါ့။’
‘ပြီးပြည့်စုံလိုက်တာ။’
ထိုသို့ တွေးတောရင်း ရှန်ကျစ်ရှား၏ မျက်ဝန်းများမှာ အရောင်တောက်ပလာတော့သည်။ သူက စူးချီကို ကြည့်ပြီး မေးလိုက်သည်။
“ဆရာစု... ဒီကိစ္စကို ဘယ်လို ထင်သလဲ။ ဒီလို ကိုယ်ခံပညာမျိုး ဖန်တီးဖို့က အရမ်း ခက်ခဲမယ်လို့ ထင်သလား”
ထိုအချိန်တွင် စူးချီသည် မျက်မှောင်အနည်းငယ် ကြုတ်နေမိသည်။ သူသည် ကြီးမားသော အခက်အခဲတစ်ခုနှင့် ရင်ဆိုင်နေရပုံ ပေါက်နေသည်။ စူးချီ၏ အမူအရာကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် ရှန်ကျစ်ရှားမှာ အလွန်ပင် ဝမ်းသာသွားတော့သည်။ စူးချီအတွက် ဤကိုယ်ခံပညာက တကယ့်ကို ခက်ခဲနေပုံရသည်။ ကျောင်းအုပ်ကြီးရှန်၏ ရွေးချယ်မှုမှာ မှန်ကန်လှပေသည်။
သို့သော် ရှန်ကျစ်ရှား မသိသည့်အချက်မှာ စူးချီ မျက်မှောင်ကြုတ်နေရခြင်းမှာ ရွေးချယ်စရာတွေ များလွန်းနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ထိုအချိန်တွင် စူးချီသည် စနစ်အတွင်းမှ သင့်တော်မည့် ကိုယ်ခံပညာများစွာကို ရှာဖွေနေခြင်း ဖြစ်သည်။ “အရိုးအကြော ပြုပြင်ခြင်း ကျင့်စဉ်”၊ “ပေ့မင် ကောင်းကင်ဘုံ ကျင့်စဉ်”၊ “မင်္ဂလာဝတ်စုံ ကျင့်စဉ်”၊ “ကောင်းကင်ပြောင်းလဲခြင်း အနုပညာ” စသည်ဖြင့် များစွာ ရှိနေသည်။ သူက ဘယ်တစ်ခုကို ရွေးရမလဲဆိုတာ ဝေခွဲမရ ဖြစ်နေခြင်းသာ။
“အခက်အခဲကတော့ အနည်းငယ် ရှိပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ သွေးလေအင်အား ပြန်လည်ရရှိဖို့အပြင် တခြား ဘာလိုအပ်ချက်တွေ ရှိသေးလဲဆိုတာ သိပါရစေ”
ကျောင်းအုပ်ကြီးရှန်သည် စူးချီ၏ စကားကို ကြားသောအခါ အလွန်ပင် ဝမ်းသာသွားသည်။
‘ဟဲဟဲ နင်ကတော့ ခေါင်းမာနေတုန်းပဲပေါ့။ ဒါဆိုရင်တော့ ကျောင်းအုပ်ကြီးရှန်အနေနဲ့ တခြား တောင်းဆိုချက်တွေ ထပ်တောင်းတာကို မငြိုငြင်နဲ့ဦး။’
“သွေးလေအင်အား ပြန်ရပြီးတာနဲ့ တိုက်ခိုက်ရေး စွမ်းရည်တစ်ခုခုကိုပါ ချက်ချင်း ရရှိနိုင်ဖို့ ဖြစ်နိုင်မလား”
ရှန်ကျစ်ရှား၏ စကားကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် စူးချီသည် စနစ်စာမျက်နှာပေါ်ရှိ အခြားသော ကိုယ်ခံပညာများကို တိတ်တဆိတ် ဖျက်ပစ်လိုက်သည်။ “သောင်းခြောက်ထောင်သော ဓားများ မူလသို့ ပြန်လည်ခြင်း - ဝမ်ကျန့်ကွေ့ကျုံး” ဆိုသည့် ကိုယ်ခံပညာ တစ်ခုတည်းကိုသာ ချန်ထားလိုက်တော့သည်။
မှန်ပေသည်။ ဤသည်မှာ ကိုယ်ခံပညာ ဒဏ္ဍာရီလာ “ဝူမင်” “အမည်မဲ့” ၏ အမြင့်ဆုံး နည်းစနစ်ပင် ဖြစ်သည်။ မူရင်းဇာတ်လမ်းတွင် ခန္ဓာကိုယ် ကျန်းမာနေချိန်တွင် အာ့ဟူတူရိယာကို တီးခတ်နေတတ်ပြီး ဒဏ်ရာရရှိချိန်တွင်မှ တစ်ကမ္ဘာလုံးကို တုန်လှုပ်စေနိုင်သည့် ထိုလူသားသည် တပည့်ဖြစ်သူ၏ သစ္စာဖောက်မှုကြောင့် ကျင့်စဉ်များ အားလုံး ပျက်စီးသွားခဲ့ရသည်။ ထို့နောက် သူသည် ဤကျင့်စဉ်ကို လေ့ကျင့်ခဲ့ပြီးနောက် လက်တစ်ချက် ဝေ့ယမ်းလိုက်ရုံမျှဖြင့် ရန်သူအားလုံးကို အလဲသိပ်နိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
အမြန်နှုန်းကတော့ ပြောနေစရာပင် မလိုတော့ပေ။ ပိုပြီး အရေးကြီးသည့်အချက်မှာ ဤကိုယ်ခံပညာသည် တကယ့်ကို ခန့်ညားထည်ဝါလှခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ ထိုသို့ တွေးတောရင်း စူးချီသည် မျှော်လင့်တကြီး ကြည့်နေသည့် ကျောင်းအုပ်ကြီးရှန်ကို ကြည့်ကာ ဖြေလိုက်သည်။
“ပြဿနာမရှိပါဘူး”