အခန်း (၅၁-၅၂)

အခန်း ၅၁ - အလုံးစုံဖွင့်ချခြင်း

“အပြတ်အသတ်ကို ပိုင်နိုင်တာပဲ” ကျောင်းအုပ်ကြီး ရှန်က ထိုလျှို့ဝှက်ကျမ်းစာအုပ်ကို ကျေနပ်အားရစွာ ပိတ်လိုက်ရင်း ပြောသည်။

သူမသည် ထိုစာအုပ်ကို ဘေးသို့ ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် ချထားလိုက်သည်။ သို့သော် ခဏအကြာတွင် တစ်ခုခုလွဲနေသည်ဟု သူမ ခံစားလိုက်ရသည်။ ဤကိုယ်ခံပညာသိုင်းကွက်သည် အချိန်မတိုင်မီ ပေါက်ကြားသွား၍ မဖြစ်ပေ။ အကယ်၍ ကျောင်းသားများက စောစောစီးစီး မြင်သွားပါက သူတို့ အတန်းတက်ကြတော့မည် မဟုတ်ပေ။ ထိုသို့ဆိုလျှင် သူမ၏ သင်တန်းကြေးပြန်အမ်းငွေနှင့် ကျင့်စဉ်အပိုဆုကြေး အစီအစဉ်ကြီးမှာ ပျက်စီးသွားပေလိမ့်မည်။

ထို့ကြောင့် ဤအရာကို အနည်းဆုံး စူးချီ၏ အတန်းမစမီအထိ လျှို့ဝှက်ထားရန် လိုအပ်သည်။ ရှန်ကျောင်းအုပ်ကြီးသည် လျှို့ဝှက်ကျမ်းစာအုပ်ကို ရဲ့ရှုယောင်ထံသို့ တွန်းပို့လိုက်သည်။

“အတွင်းရေးမှူးရဲ့၊ ဒီသိုင်းကျမ်းကို သေချာသိမ်းထားပါ၊ အချိန်မတိုင်ခင် လုံးဝပေါက်ကြားလို့ မဖြစ်ဘူးနော်၊ ဒါက ငါတို့ရဲ့ စီးပွားရေးလျှို့ဝှက်ချက်ပဲ”

ထိုစကားတစ်ခွန်းကြောင့် ရဲ့ရှုယောင်မှာ ဆွံ့အသွားရသည်။

“အို ဘုရားရေ၊ ငါ့အဒေါ်တော့ အဓိပ္ပာယ်မရှိတာတွေ လျှောက်ပြောပြန်ပြီ”

‘စီးပွားရေးလျှို့ဝှက်ချက် ဟုတ်လား။ ဒါက ဘယ်လိုမျိုး လျှို့ဝှက်ချက်လဲ။ ဘယ်နေရာမှာ လျှို့ဝှက်ချက် ရှိနေလို့လဲ။ ဟိုလွတ်နေတဲ့ စာမျက်နှာ ခုနစ်ဆယ့်နှစ်မျက်နှာမှာလား။ ဒါမှမဟုတ် အခြေခံလူတန်းစားတောင် နားလည်နိုင်တဲ့ ရိုးရှင်းလွန်းတဲ့ ဓားကွက်တွေမှာလား။ တခြားသူတွေ လာစပ်စုချင်စရာ ဘာများရှိလို့လဲ။ ဒါကိုကြည့်ပြီး တစ်ဖက်လူက ရယ်လွန်းလို့ သေသွားမှာကို စိုးရိမ်နေတာလား၊ အဲဒီလိုဆိုရင်တော့ ငါတို့မှာ တာဝန်ရှိတာပေါ့။’

သူမသည် သက်ပြင်းတစ်ချက်ကို ခိုး၍ ချလိုက်သည်။ ရှန်ကျောင်းအုပ်ကြီးနှင့် စူးချီတို့ကြားက သဟဇာတဖြစ်နေသော အခြေအနေကို ကြည့်ရင်း ရဲ့ရှုယောင်သည် ကျမ်းစာအုပ်ကို သိမ်းဆည်းကာ မတ်တတ်ရပ်လိုက်သည်။ သူမ အတော်လေး စိတ်ကုန်နေပြီဖြစ်၍ ဘာဖြစ်ဖြစ် ဖြစ်ပါစေတော့ဟုသာ သဘောထားလိုက်တော့သည်။

…

နာရီအနည်းငယ် ကြာပြီးနောက်။

ရှာကန်အနီးရှိ ရှန်မိသားစု နေအိမ်ကြီးတွင် ဖြစ်သည်။

“မင်းပြောချင်တာက နယူးဗွိုင်ယေ့ချ်ကျောင်းရဲ့ နောက်လာမယ့် အတန်းမှာ သင်မယ့် ကိုယ်ခံပညာက ဒါပေါ့လေ”

ယခုအချိန်တွင် ရှန်ကျန့်လင်း၏ စားပွဲပေါ်၌ “ဓားတစ်သောင်းမူလသို့ပြန်ခြင်း” ကျမ်းစာ၏ မိတ္တူတစ်ခု ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ ရှန်ကျီရှလက်၏ ဖခင်ဖြစ်သူ ရှန်မိသားစု အကြီးအကဲသည် ထိုပေါက်ကြားလာသော စာရွက်စာတမ်းကို ဖတ်ရှုနေခြင်းဖြစ်သည်။

သူ၏ ရှေ့တွင်မူ အတွင်းရေးမှူးငယ်လေး ရဲ့ရှုယောင်က ခေါင်းကို တရစပ် ငြိမ့်ပြနေသည်။ သူမ၏ အဘိုးဖြစ်သူထံ ပေးလိုက်ခြင်းမှာ သတင်းပေါက်ကြားခြင်းဟု မသတ်မှတ်နိုင်ပေ။

ရှန်ကျန့်လင်းသည် လွတ်နေသော စာမျက်နှာ ခုနစ်ဆယ့်နှစ်မျက်နှာကို ကြည့်ရင်း ရယ်ချင်ပက်ကျိ အပြုံးမျိုး ပြုံးလိုက်မိသည်။ ထို့နောက် အခြေခံသမားများပင် စိတ်မဝင်စားသည့် ရိုးရှင်းလွန်းသော ဓားကွက်များကို ကြည့်ကာ ရယ်လည်းရယ်ချင်၊ စိတ်လည်းပျက်လှသဖြင့် ခေါင်းကိုသာ ခါယမ်းနေမိတော့သည်။

‘ဒါက ဘယ်လိုအရာကြီးလဲ။’

သူ၏ ဂုဏ်ဒြပ်နှင့် ရာထူးအရ စိတ်လှုပ်ရှားမှု အတက်အကျ ဖြစ်ခဲလှသော်လည်း ဤကဲ့သို့သော အခြေအမြစ်မရှိသည့်အရာကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ သူ၏မျက်ခုံးများပင် တွန့်ချိုးသွားရသည်။

ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် သူက မေးလိုက်သည်။

“မင်းပြောတာက မင်းအဒေါ်က ဒီကိုယ်ခံပညာကို စူးချီ သင်ကြားပေးဖို့ သဘောတူလိုက်တယ်ပေါ့ ဟုတ်လား”

ရဲ့ရှုယောင်က ထပ်မံ၍ ခေါင်းငြိမ့်ပြပြန်သည်။

ရှန်ကျန့်လင်း အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားရသည်။ ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက်တွင်မူ သူ၏သမီးလေးမှာ အရွယ်ရောက်လာပြီ ဖြစ်ကြောင်း ခံစားချက်တစ်ခု ရုတ်တရက် ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

ရှန်ကျီရှလက် ကျောင်းစတင်တည်ထောင်စဉ်က သူ၏သမီး စိတ်ကစားနေသည်ဟုသာ သူ ထင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ သူမအတွက် ကျောင်းငယ်လေးတစ်ကျောင်း ဝယ်ပေးပြီး ယုံကြည်စိတ်ချရသော ဆရာတစ်ဦး ရှာပေးပြီးနောက်တွင် ထိုကိစ္စကို သူ လုံးဝ စိတ်မဝင်စားတော့ပေ။

နှစ်ပေါင်းများစွာအတွင်း နယူးဗွိုင်ယေ့ချ်ကျောင်းမှာ အေးအေးလူလူပင် ရှိနေခဲ့သည်။ သို့သော် စူးချီဆိုသော လူငယ်ဆရာကို ခန့်အပ်ပြီးနောက်တွင် ကျောင်းမှာ ရုတ်တရက် အလွန်ပင် ရေပန်းစားလာလိမ့်မည်ဟု သူ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။ နယူးဗွိုင်ယေ့ချ်သည် ရှန်မိသားစု၏ လုပ်ငန်းတစ်ခုဖြစ်ကြောင်း လူအများ သိရှိသွားပြီးနောက်တွင် လူငယ်အမြောက်အမြားမှာ ရှန်မိသားစုထံ ဝင်ရောက်အမှုထမ်းရန် တကယ့်ကိုပင် ဆန္ဒရှိလာခဲ့ကြသည်။ ထိုအကျိုးဆက်ကြောင့် မိသားစုစီးပွားရေးလုပ်ငန်းများစွာပင် အကျိုးကျေးဇူး ခံစားခဲ့ရသည်။

သို့သော်လည်း ရရှိမှုရှိလျှင် ဆုံးရှုံးမှုလည်း ရှိတတ်သည်မဟုတ်ပါလား။ နယူးဗွိုင်ယေ့ချ်ကျောင်းမှ ထူးခြားသော ကိုယ်ခံပညာ သုံးမျိုးကို ဆက်တိုက် ထုတ်ဖော်လိုက်ခြင်းမှာ အထက်တန်းလွှာ မိသားစုကြီးများကို ရှန်မိသားစုအပေါ် ပစ်မှတ်ထားလာစေရန် လှုံ့ဆော်သကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။

“မင်းတို့ ရှန်မိသားစုက အားကောင်းတဲ့ ကိုယ်ခံပညာသိုင်းကွက်တွေ ထုတ်ပြပြီး ငါတို့ မိသားစုကြီးတွေရဲ့ အုတ်မြစ်ကို ဖြိုဖျက်ဖို့ ကြိုးစားနေတာလား” ဟူသော စွပ်စွဲချက်များမှာ ဗြောင်ကျကျရော သွယ်ဝိုက်၍ပါ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထိုမိသားစုကြီးများမှာ အိမ်ထောင်ရေးအရလည်း ဆက်စပ်နေသဖြင့် သူ လျစ်လျူရှုထား၍ မရပေ။ ထို့ကြောင့်ပင် ရှန်ကျီရှလက်ကို နားချရန် အခွင့်အရေးကို သူ ရှာဖွေနေခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

ယခုအခါတွင်မူ သူ၏သမီးမှာ ထိုကဲ့သို့သော ထိုးထွင်းသိမြင်မှုမျိုး ရှိနေပြီဖြစ်သလော။ သူမသည် အခြေအနေ အရမ်းတင်းမာလာချိန်တွင် မည်သို့ဆုတ်ခွာရမည်ကိုပင် သိနေပြီဖြစ်၏။ သူမကို ကျောင်းတစ်ကျောင်းပေးကာ လေ့ကျင့်စေခဲ့ခြင်းမှာ အမှန်တကယ်ပင် ထိရောက်မှု ရှိခဲ့သည်ဟု ဆိုရမည်။ အနည်းဆုံးတော့ ဒုက္ခပေးတတ်သော သူ၏သမီးမှာ သူ့အတွက် ပြဿနာများ ထပ်မံ မဖန်တီးတော့ပေ။

ဤသည်ကို တွေးမိသောအခါ ဖခင်ကြီး ရှန်ကျန့်လင်းမှာ များစွာ စိတ်အေးသွားရတော့သည်။ ထို့နောက်တွင်မူ “ဓားတစ်သောင်းမူလသို့ပြန်ခြင်း” ကျမ်းစာအုပ်ကို အမှိုက်ပုံးထဲသို့ ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် ပစ်ထည့်လိုက်သည်။

သူ့သမီးက သူမ၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို သူမကိုယ်တိုင် ဖျက်ဆီးရန် အသုံးပြုနေသည့် အရာဖြစ်သဖြင့် ၎င်းကို လျှို့ဝှက်ထားရန် မလိုအပ်တော့ဟု သူ ထင်မြင်ယူဆလိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။ သို့သော် သူ၏လက်ထဲက ကျမ်းစာအုပ်မှာ အမှန်တကယ်ပင် ကျင့်ကြံနိုင်သောအရာ ဖြစ်သည်ကိုမူ သူ လုံးဝ မသိရှိခဲ့ပေ။

ကျမ်းစာအုပ်ကို ပစ်လိုက်ပြီးနောက် ရှန်ကျန့်လင်းက ရုတ်တရက် ပြန်ပြောသည်။

“မင်းပြောကြည့်စမ်း၊ ဒီစူးချီနဲ့ မင်းရဲ့ အဒေါ်လေးနဲ့က တစ်ခုခုများ ရှိနေနိုင်လား”

…

တစ်ရက်အတွင်းမှာပင်။

ထို ပေါက်ကြားလာသော စာရွက်စာတမ်းများသည် အထက်တန်းလွှာ မိသားစုကြီး အသီးသီး၏ စားပွဲပေါ်သို့ ရောက်ရှိသွားတော့သည်။

မိသားစုကြီးများ၏ တုံ့ပြန်မှုမှာ များသောအားဖြင့် ဆင်တူကြသည်။

ထန်မိသားစုက “ဒါက ဘာကြီးလဲ” ဟု ဆိုသည်။

လေ့မိသားစုကမူ “နားမလည်နိုင်ပေမဲ့ အကြီးအကျယ်ကို အံ့ဩမိတယ်” ဟု ပြောကြသည်။

ရှောင်မိသားစုက “သုံးလအတွင်း အသွေးအသားနဲ့ အတွင်းအားကို ပြန်လည်ကောင်းမွန်အောင် လုပ်နိုင်တဲ့ ကိုယ်ခံပညာဆိုတာ မဖြစ်နိုင်ပါဘူး၊ ငါ အစကတည်းက မျှော်လင့်မထားပေမဲ့ ဒါကတော့ တော်တော်လေးကို ပေါ့ပျက်လွန်းတယ်” ဟု ဆိုသည်။

ရဲ့မိသားစုကမူ “ဒါကတော့ တကယ့်ကိုပဲ သူမရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာကို သူမကိုယ်တိုင် ဖျက်ဆီးလိုက်တာပဲ၊ အဲဒီအမျိုးသမီးငယ်က တော်တော်လေး ဉာဏ်ကောင်းတာပဲ” ဟု ကောက်ချက်ချသည်။

မာမိသားစုက “မဟုတ်သေးပါဘူး၊ ငါတစ်ယောက်တည်းတော့ နားမလည်တာ မဖြစ်စေရဘူး၊ ဒါကို ချူမိသားစုဆီကိုလည်း တစ်စုံ ပို့ပေးလိုက်စမ်းပါ” ဟု ပြောဆိုသည်။

ခဏချင်းအတွင်းမှာပင် မိသားစုကြီးများမှာ ဤကိစ္စကို ပြက်လုံးတစ်ခုကဲ့သို့ သဘောထားလိုက်ကြသည်။ မိသားစုတစ်ခုချင်းစီမှာ နယူးဗွိုင်ယေ့ချ်ကို နှိမ်နင်းရန် အစက စီစဉ်ထားသော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ မည်သူမျှ ထိုကိစ္စကို ထပ်မပြောကြတော့ပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤကဲ့သို့သော ကိုယ်ခံပညာမျိုးက အတွင်းအားကို ပြန်လည်ကောင်းမွန်စေနိုင်မည်ဟု မည်သူမျှ မယုံကြည်ကြသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

၎င်းတို့အား အကဲဖြတ်မှားသည်ဟုလည်း အပြစ်ဆို၍ မရပေ။ မူရင်း “ဖုန်းယွင်” ဇာတ်လမ်းတွင်ပင် နံပါတ်တစ် ဓားကျင့်ကြံသူ ဝူမင်သည် ဤကျမ်းစာကို စတင်ရရှိချိန်တွင် မှားယွင်းစွာ အကဲဖြတ်ခဲ့ဖူးသည်။

…

တစ်ချိန်တည်းမှာပင်။

ဓားသိုင်းအကျော်အမော် မိသားစုဖြစ်သော ချူမိသားစု၏ ဧည့်ခန်းမဆောင်အတွင်း၌ဖြစ်သည်။

မိသားစုအကြီးအကဲ ချူရှောင်ဖုန်းသည် လက်အောက်ငယ်သား၏ တင်ပြချက်ကို နားထောင်နေသည်။

“မင်းပြောချင်တာက မနေ့က ပျံလွှားဓားလေ့ကျင့်ရေးကွင်းမှာ တစ်ယောက်ယောက်က တစ်မိနစ်အတွင်း ဓားအလက်ပေါင်း သုံးသောင်းကို အသုံးပြုသွားတယ်ပေါ့ ဟုတ်လား”

“ပြီးတော့ အဲဒီလူက အဆင့်လေး ကိုယ်ခံပညာရှင်တစ်ယောက်ပဲ ရှိသေးတာလား၊ သူက ငါတို့ ချူမိသားစုရဲ့ ကိုးပါးလျှို့ဝှက်ဓားချီထက် ပိုအားကောင်းတဲ့ ပျံလွှားဓားသိုင်းကို ဖန်တီးခဲ့တယ်လို့ မင်း သံသယရှိနေတာလား”

လက်အောက်ငယ်သားက ခေါင်းငြိမ့်ပြသည်။

“ဟုတ်ကဲ့၊ ပျက်စီးသွားတဲ့ ဓားရှည်တွေရဲ့ ထိခိုက်မှု အမှတ်အသားတွေကို ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာကြည့်ရင် ဓားအားလုံးဟာ ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်မှုကနေ ပျက်စီးသွားတာပါ”

ချူမိသားစု အကြီးအကဲ ချူရှောင်ဖုန်းက ခေါင်းငြိမ့်လိုက်ပြီးနောက် လက်အောက်ငယ်သား ကမ်းပေးသည့် အစီရင်ခံစာကို ယူလိုက်သည်။ အစီရင်ခံစာတွင် မျက်နှာဖုံးစွပ်ထားသော လူ၏ ဓာတ်ပုံများနှင့် ကွန်ပျူတာက တိုင်းတာထားသော သူ၏ ကျင့်စဉ်အဆင့် အချက်အလက်များ ပါဝင်သည်။ ထို့ပြင် ပျက်စီးနေသော ဓားများပေါ်ရှိ ထိခိုက်မှု အမှတ်အသားများကို ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာထားချက်များလည်း ပါဝင်သည်။

အစီရင်ခံစာ၏ နောက်ဆုံးကောက်ချက်မှာ ထိုသူသည် တစ်ကြိမ်တည်းတွင် ဓားတစ်ထောင်ကို ထိန်းချုပ်နိုင်သည်ဟု ခန့်မှန်းရကြောင်း ဖော်ပြထားသည်။

ဤအစီရင်ခံစာကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ချူရှောင်ဖုန်း အသက်ရှူမှားသွားရသည်။ ဓားတစ်ထောင်ကို ထိန်းချုပ်ခြင်းမှာ မခက်ခဲပေ။ ခက်ခဲသောအချက်မှာ ထိုသူသည် အဆင့်လေး ကိုယ်ခံပညာရှင်သာ ရှိသေးခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ တူညီသော ကျင့်စဉ်အဆင့်တွင် ချူမိသားစုဝင်များသည် ဓား ၈၁ လက်ကိုသာ ထိန်းချုပ်နိုင်သည်။

ဆိုလိုသည်မှာ ထိုသူသည် ရိုးရိုးကိုယ်ခံပညာများကို လေ့လာရင်း အနုပညာမှတစ်ဆင့် တရားဓမ္မကို နားလည်သွားသော ပါရမီရှင်တစ်ဦး ဖြစ်နိုင်သည်၊ သို့မဟုတ် အခြားဖြစ်နိုင်ခြေတစ်ခုမှာ ထိုသူသည် ကိုယ်ခံပညာသစ်တစ်ခုကို ဖန်တီးခဲ့ခြင်းပင်ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ ဤကိုယ်ခံပညာသည် အဆင့်လေး ကိုယ်ခံပညာရှင်တစ်ဦးကို ဓားတစ်ထောင် ထိန်းချုပ်နိုင်စေရန် လုပ်ဆောင်ပေးနိုင်လျှင် ၎င်းသည် အလွန်ပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းပေလိမ့်မည်။ ထိုကဲ့သို့သော သိုင်းပညာ ပြန့်နှံ့သွားပါက သာမန်လူများမှာ ချူမိသားစုသို့ ဝင်ရောက်ရန် ဆန္ဒရှိကြဦးမည်လော။ အကယ်၍ ထိုသို့သာ ဖြစ်ခဲ့လျှင် ထိုလူကို ချူမိသားစုအတွင်းသို့ ခေါ်ဆောင်ရပေမည်။ အကယ်၍ သူက ငြင်းဆန်ခဲ့လျှင်တော့ တိတ်တဆိတ်ပင် အစဖျောက်လိုက်ရုံသာ ရှိတော့သည်။

ဤသည်ကို တွေးမိသောအခါ ချူရှောင်ဖုန်းက အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

“ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ဒီလူကို ရှာအောင်ရှာပြီး ချူမိသားစုဆီ ခေါ်လာခဲ့စမ်း”

“ဟုတ်ကဲ့ပါ”

သူက ခဏမျှ ရပ်နားပြီးနောက် တစ်ကိုယ်တည်း ရေရွတ်လိုက်ပြန်သည်။

“မင်းပြောကြည့်စမ်း၊ ဒီလူက နယူးဗွိုင်ယေ့ချ်ကျောင်းက ဆရာစူးချီများ ဖြစ်နိုင်မလား”

“သူက ကိုယ်ခံပညာလောကကို ပြောင်းလဲစေခဲ့တဲ့ ထိုက်ကျိလို ကိုယ်ခံပညာမျိုးကို ဖန်တီးနိုင်ခဲ့မှတော့ ဒီမျက်နှာဖုံးစွပ်ကောင်လေးက သူဖြစ်နေနိုင်မလား၊ ကြည့်ရတာ အရပ်အမောင်းနဲ့ ခန္ဓာကိုယ် တည်ဆောက်ပုံကလည်း တော်တော်လေး ဆင်တူနေတယ်”

သူ ပိုတွေးလေလေ၊ သူ၏ တွေးဆချက်မှာ မှန်ကန်နေသည်ဟု ခံစားရလေလေဖြစ်သည်။ နှစ်စဉ် ပါရမီရှင်ဟု ခေါ်ဝေါ်ခံရသူများစွာ ရှိသော်လည်း တကယ်တမ်းတွင် ပါရမီရှင်ဟူသည်မှာ မိသားစုကြီးတစ်ခု၏ တပည့်ဖြစ်လာရန် အခြေခံအရည်အချင်းမျှသာ ဖြစ်သည်။

ယခုအခါ မိသားစုကြီးတစ်ခုလုံးသည် လူတစ်ယောက်တည်းအပေါ်တွင်သာ အာရုံစိုက်နေကြသည်။ ထိုသူမှာ စူးချီပင်ဖြစ်သည်။ စူးချီ၏ ကျင့်စဉ် သုံးမျိုးစလုံးမှာ တစ်ခုထက်တစ်ခု ပိုမို အံ့ဩစရာကောင်းလှသည်။ အထူးသဖြင့် ထိုက်ကျိသည် အဆင့်သုံးအတွင်းရှိ ကျင့်စဉ်ပုံစံတစ်ခုလုံးကို ပြောင်းလဲပစ်ရန် လုံလောက်သည်။ မိသားစုကြီးများမှာ ဤလူငယ်က ဆက်လက်၍ ပြဿနာများ ဖန်တီးပြီး ၎င်းတို့၏ အုတ်မြစ်ကို ဖြိုဖျက်မည့်အရာများ ထပ်မံ ထုတ်ဖော်လာမည်ကို စိုးရိမ်နေကြသည်။

လူအများက သူ့ကို တိတ်တဆိတ် ရှင်းပစ်ရန် စဉ်းစားခဲ့ကြသော်လည်း အရာရာတွင် ပေးဆပ်မှု ရှိသည်မဟုတ်ပါလား။ သူသည် အစိုးရ၏ တရားဝင် အကြံပေးပုဂ္ဂိုလ်ဖြစ်နေသဖြင့် သူ့ကို ရန်ပြုခြင်းမှာ အစိုးရနှင့် ရန်ဘက်ဖြစ်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ ယခုလောလောဆယ်တွင် ထိုကဲ့သို့သော ပေးဆပ်မှုမျိုးမှာ မထိုက်တန်သေးပေ။

ထို့ကြောင့် မိသားစုကြီးများ စုပေါင်းကာ စူးချီကို “အတွင်းအား ပြန်လည်ကောင်းမွန်စေသော သိုင်းကျမ်းများ” ဖန်တီးရန် လမ်းညွှန်ပေးပြီး အခက်ခဲဆုံးသော အလုပ်တွင် ပိတ်မိနေစေရန် ကြိုးပမ်းခဲ့ကြသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ချူမိသားစုသည်လည်း အင်တာနက်ပေါ်ရှိ ထိုက်ကျိ၏ ရေပန်းစားမှုကို နှိမ်နင်းရန် လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။ ဤလုပ်ရပ်များမှာ စူးချီကို အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စေခဲ့သည်မှာ အမှန်ပင်။

အကယ်၍ ဤဓားသိုင်းအသစ်ကိုသာ စူးချီ ဖန်တီးခဲ့သည်ဆိုပါက ချူမိသားစုမှာ အလွန်ပင် အခြေအနေဆိုးသွားပေလိမ့်မည်။ ထိုသို့ဆိုလျှင် စူးချီကို စိတ်ကျေနပ်စေရန် ငွေကြေးနှင့် အမျိုးသမီးများ ပေးပို့ကာ ချော့မြှော့ရပေလိမ့်မည်။

လက်အောက်ငယ်သားဖြစ်သူက အတန်ကြာ တုံ့ဆိုင်းနေပြီးနောက် သူ၏ အိတ်အတွင်းမှ အခြားစာရွက်စာတမ်းတစ်ခုကို ထုတ်ကာ ချူရှောင်ဖုန်း၏ စားပွဲပေါ်သို့ တင်လိုက်သည်။

“ဒါက နယူးဗွိုင်ယေ့ချ်ကနေ ပေါက်ကြားလာတဲ့ ကိုယ်ခံပညာသိုင်းကျမ်းပါ၊ နောက်အတန်းမှာ သင်ကြားပေးမယ်လို့ ကောလာဟလ ထွက်နေတာ၊ အရှင် ကြည့်ချင်ပါသလား”

ချူရှောင်ဖုန်း အံ့အားသင့်သွားကာ စာရွက်များကို ယူ၍ ကြည့်လိုက်သည်။ စာမျက်နှာ အနည်းငယ် လှန်ကြည့်ပြီးနောက် သူ၏ မျက်နှာတွင် အံ့ဩမှု၊ ထိတ်လန့်မှုနှင့် ရှုပ်ထွေးမှုများ ယှက်သန်းသွားတော့သည်။

“ဒါက တကယ်ပဲ နယူးဗွိုင်ယေ့ချ်က ဟုတ်လို့လား”

“ဟုတ်ပါတယ်၊ ရှန်မိသားစုဆီကနေ ပေါက်ကြားလာတဲ့ သတင်းပါ”

အတန်ကြာပြီးနောက်တွင်မူ ချူရှောင်ဖုန်းက ရှက်ကိုးရှက်ကန်းနှင့် ရယ်မောလိုက်သည်။

“ကြည့်ရတာ ဟိုမျက်နှာဖုံးစွပ်ကောင်လေးက စူးချီ မဟုတ်လောက်ဘူး ထင်တယ်၊ အင်းလေ... ဘယ်လိုလုပ် သူ ဖြစ်နိုင်မှာလဲ”

အခန်း (၅၂) - အချိန်ရွှေ့စရာ မလိုဘူး

ဓားသိုင်းအကျော်အမော် မျိုးရိုးကြီးမိသားစုဖြစ်သော ချူမိသားစု၏ ဧည့်ခန်းမဆောင်အတွင်း၌ ဖြစ်သည်။

ချူရှောင်ဖုန်းသည် အလွန်အမင်း စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြစ်နေသော မျက်နှာပေးဖြင့် သူကိုင်ထားသော လျှို့ဝှက်ကျမ်းစာအုပ်ကို အမှိုက်ပုံးထဲသို့ လွှင့်ပစ်လိုက်သည်။ ထိုအရာက မြင်ရသည်မှာပင် တကယ့်ကို အမြင်ကတ်စရာ ကောင်းလှသည်။

ထို့နောက် သူသည် တစ်ခုခုကို သတိရသွားပုံရသည်။

“အော် ဒါနဲ့ နယူးဗွိုင်ယေ့ချ်ကို နှိမ်နင်းဖို့ ငါတို့မိသားစုတွေ စီစဉ်ထားတာ ဘယ်အခြေအနေ ရောက်နေပြီလဲ”

သူ့လက်အောက်ငယ်သားက ရိုးရိုးသားသားပင် တင်ပြသည်။

“ကျွန်တော်တို့ရဲ့ မူလစီမံကိန်းက အဆင့်နှစ်ဆင့် ရှိပါတယ်၊ ပထမအဆင့်ကတော့ သွေးသားနဲ့အတွင်းအား ပျက်စီးသွားတဲ့သူတွေအားလုံး ဒီအကြောင်းကို သိအောင်လုပ်ပြီး သူတို့ကို အကျပ်ရိုက်အောင် ဖန်တီးဖို့ပါ”

“ဒုက္ခရောက်နေတဲ့ စစ်ပြန်တွေရဲ့ ကိုယ်ကျိုးစွန့်မှုကို နယူးဗွိုင်ယေ့ချ်က အသုံးချနေတယ်လို့ အများပြည်သူတွေ ယုံကြည်သွားအောင် လုပ်ဖို့ပါ၊ သူ့ရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာကို အပြီးတိုင် ဖျက်ဆီးပစ်ဖို့ပေါ့”

ချူရှောင်ဖုန်းက ခေါင်းငြိမ့်လိုက်သည်။

ဤလုပ်ရပ်များမှာ မိသားစုကြီးများအကြား ကြိုတင်ညှိနှိုင်းထားစရာ မလိုဘဲ အလိုအလျောက် နားလည်ထားကြသည့် ကိစ္စများပင် ဖြစ်သည်။ သာမန်ပါရမီရှင်များ ပေါ်ထွက်လာခြင်းကိုမူ ၎င်းတို့မိသားစုကြီးများက စိုးရိမ်ခြင်းမရှိပေ။

၎င်းတို့ အကြောက်ဆုံးမှာ ကိုယ်ပိုင်သိုင်းကွက်သစ်များ သို့မဟုတ် ဆေးလုံးအသစ်များကို ဖန်တီးနိုင်သည့် နတ်ဘုရားသဖွယ် ပါရမီရှင်များ ဖြစ်လာမည်ကိုပင်။ ထိုကဲ့သို့သော လူမျိုးများသည် လက်ရှိ မိသားစုကြီးများ၏ အာဏာတည်ဆောက်ပုံကို ပြောင်းလဲပစ်နိုင်သည်။

ဤကဲ့သို့သော ပါရမီရှင်မျိုး ပေါ်ထွက်လာတိုင်း မိသားစုကြီးများ ကိုင်တွယ်ပုံမှာ အတူတူပင် ဖြစ်သည်။ ပထမဦးစွာ အကျိုးအမြတ်၊ အလှအပ သို့မဟုတ် အခြားသော သွေးဆောင်မှုများဖြင့် ၎င်းတို့မိသားစုအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာရန် ကြိုးပမ်းကြသည်။ အကယ်၍ တိတ်တဆိတ် စည်းရုံး၍ မရပါက တိတ်တဆိတ်ပင် အစဖျောက်လိုက်ကြသည်။

သို့သော်လည်း အချို့သော ပါရမီရှင်များမှာ အံ့အားသင့်ဖွယ် အရှိန်အဟုန်ဖြင့် တက်လှမ်းလာကြသည်။ စူးချီကဲ့သို့ပင် နာမည်ကျော်ကြားလာပြီး အစိုးရ၏ အာရုံစိုက်မှုကို ခံရသော ပါရမီရှင်များလည်း ရှိခဲ့ဖူးသည်။ ထိုကဲ့သို့သော သူမျိုးနှင့် ရင်ဆိုင်ရလျှင် မိသားစုကြီးများက စုပေါင်းကာ ထိုပါရမီရှင်ကို အမွှမ်းတင်လိုက်ကြသည်။

၎င်းကို တစ်နိုင်ငံလုံး၏ အာရုံစိုက်ရာ ဗဟိုချက်ဖြစ်အောင် ရုတ်တရက် လုပ်ဆောင်လိုက်ကြသည်။ နိုင်ငံတော်အဆင့် စံပြပုဂ္ဂိုလ်၊ လူသားသူရဲကောင်း၊ တိုင်းပြည်၏ ဒေါက်တိုင် စသည့် ဂုဏ်ပုဒ်များကို အကန့်အသတ်မရှိ ပေးအပ်လိုက်ကြသည်။

လူအများက ထိုသူကို အနာဂတ်၏ အလင်းရောင်၊ ကိုယ်ကျင့်တရား စံပြပုဂ္ဂိုလ်ဟု ယုံကြည်သွားပြီဆိုလျှင် ထိုသူ ပျက်စီးဖို့ သိပ်မဝေးတော့ပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် လူအများစုမှာ လူကောင်းတစ်ယောက်၏ အပြစ်ကို ရှာဖွေရသည်ကို ပို၍ စိတ်ဝင်စားကြသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

မီးမောင်းထိုးခံထားရသူတစ်ဦးအဖို့ အမှားနှင့် မကင်းနိုင်ပေ။ သူ၏ အားနည်းချက် အနည်းငယ်ကို တွေ့လိုက်ရသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် မကောင်းသတင်းများက ရေလှိုင်းပမာ တရစပ် စီးဆင်းလာတော့မည် ဖြစ်သည်။ လူထု၏ ထောက်ခံမှုမှာ ချက်ချင်းပင် ပြောင်းလဲသွားပြီး ထိုပါရမီရှင်မှာ လူမှုပတ်ဝန်းကျင်မှ ဖယ်ထုတ်ခံရကာ လူတိုင်း ဝိုင်းရိုက်ချင်ကြသည့် လမ်းဘေးက ကြွက်တစ်ကောင် ဖြစ်သွားရတော့သည်။

ထိုသို့ ဖြစ်သွားချိန်ကျမှ မိသားစုကြီးများက ၎င်းကို ပြန်လည် သိမ်းသွင်းကြသည်။ မည်သည့်မိသားစုက သိမ်းသွင်းမည်နည်း ဆိုသည်ကိုမူ ၎င်းတို့အချင်းချင်း ညှိနှိုင်းထားသော စနစ်ရှိပြီးသား ဖြစ်သည်။

ဤနည်းလမ်းများမှာ ညစ်ပတ်သော်လည်း အလွန်ပင် ထိရောက်လှသည်။ ရှေးယခင်မှ ယနေ့အထိ ခေတ်ကို ပြောင်းလဲနိုင်သည့် ပါရမီရှင်များစွာမှာ ဤသို့ဖြင့် မိသားစုကြီးများ၏ လက်အောက်ခံ ဖြစ်သွားခဲ့ကြရသည်။ ထို့ကြောင့်ပင် သာမန်လူတန်းစားများအတွက် တက်လှမ်းရန် ပိုမို ခက်ခဲလာခြင်း ဖြစ်သည်။

မူလက ၎င်းတို့သည် စူးချီကိုလည်း ဤနည်းအတိုင်း ကိုင်တွယ်ရန် စီစဉ်ထားခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။

“အခုတော့ ပထမအဆင့်က အောင်အောင်မြင်မြင် ပြီးဆုံးသွားပါပြီ၊ ဒုတိယအဆင့်ကို ဆက်လုပ်ဖို့ လိုပါသေးသလား”

ပထမအဆင့် ပြီးသွားပြီလား။ တစ်နည်းအားဖြင့် မိသားစုကြီးများ၏ ကြိုးကိုင်မှုအောက်တွင် သွေးသားနဲ့အတွင်းအား ပျက်စီးသွားသော ကိုယ်ခံပညာရှင် တစ်သိန်းနီးပါးမှာ နယူးဗွိုင်ယေ့ချ်က အတွင်းအားပြန်လည် ရရှိစေမည့် သိုင်းကျမ်းကို ဖန်တီးနေသည်ဟု သိရှိသွားကြပြီ ဖြစ်သည်။

လက်ရှိတွင် ထိုလူအားလုံးက စူးချီကို သူတို့၏ နောက်ဆုံးမျှော်လင့်ချက်အဖြစ် သတ်မှတ်ထားကြသည်။ အကယ်၍ သူသာ ထိုလျှို့ဝှက်ကျမ်းစာကို အတန်းထဲတွင် သင်ကြားပေးလိုက်မည်ဆိုပါက လူပေါင်းတစ်သိန်း၏ မျှော်လင့်ချက်များမှာ ဖန်ကွဲစပမာ ကြေမွသွားပေလိမ့်မည်။ ထိုအခါ သူတို့က နယူးဗွိုင်ယေ့ချ်ကို အလွတ်ပေးကြမည် မဟုတ်ပေ။

သင်တန်းပြီးသည်နှင့် ထိုလူငယ်လေးမှာ လူမှုရေးအရ အသေသတ်ခြင်းကို ချက်ချင်း ခံရပေလိမ့်မည်။ ထိုကျောင်းမှာလည်း ချက်ချင်းပင် ပိတ်လိုက်ရမည့် အခြေအနေသို့ ရောက်သွားနိုင်သည်။

ဤသည်ကို တွေးမိသောအခါ ချူရှောင်ဖုန်းမှာ ရယ်ချင်ပက်ကျိ ဖြစ်သွားရသည်။ သူတို့က စူးချီကို ဘယ်လို အကွက်ဆင်ရမလဲဟု စဉ်းစားနေခဲ့သော်လည်း စူးချီကိုယ်တိုင်က သူ့အသေတွင်း သူတူးနေခြင်း ဖြစ်သည်။ မိသားစုကြီးများဘက်မှ ဘာမှ ထပ်လုပ်နေစရာ မလိုတော့ပေ။

“နောက်ထပ် လုပ်ဆောင်ချက်တွေကို ရပ်ဆိုင်းလိုက်တော့၊ နယူးဗွိုင်ယေ့ချ်ကို တကူးတက သိက္ခာချနေဖို့ မလိုတော့ဘူး” ဟု ချူရှောင်ဖုန်းက ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။

…

တစ်ချိန်တည်းမှာပင်။

ပြည်နယ် ပညာရေးနှင့် လေ့ကျင့်ရေးဦးစီးဌာန ရုံးခန်းအတွင်း၌ ဖြစ်သည်။

ကျန်းလီချွမ်းသည် “ဓားတစ်သောင်းမူလသို့ပြန်ခြင်း” ကျမ်းစာကို နောက်ဆုံးမှ မြင်တွေ့ခဲ့ရသူ ဖြစ်သည်။ ထိုကျမ်းစာကို မြင်လိုက်ရသည့် ခဏတွင် သူ၏ အမြင်အာရုံများပင် ဝေဝါးသွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

သူ၏ နိုင်ငံရေး အာရုံခံစားမှုအရ ဤကျင့်စဉ်၏ အဓိပ္ပာယ်ကို သူ ချက်ချင်း နားလည်လိုက်သည်။ ရှန်ကျီရှလက်သည် မိသားစုကြီးများ၏ အာရုံစိုက်မှုနှင့် ဖိနှိပ်မှုကို ရှောင်ရှားရန် သူမ၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို တမင်တကာ ဖျက်ဆီးနေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း ကျန်းလီချွမ်းသည် ဤသည်မှာ စူးချီကို မိမိဘက်ပါအောင် ဆွဲဆောင်ရန် အခွင့်အရေးကောင်းတစ်ခု ဖြစ်သည်ဟု ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရသည်။ အကယ်၍ သေချာ ကိုင်တွယ်နိုင်ပါက နယူးဗွိုင်ယေ့ချ် တစ်ကျောင်းလုံးမှာ သူ့ဘက်သို့ ယိုင်လာနိုင်သည်။

မူလက ရှန်မိသားစုမှာ မိသားစုကြီးများအကြား ကြားနေဝါဒီအဖြစ် သတ်မှတ်ခံရသူများ ဖြစ်သည်။ ဤအခွင့်အရေးကို အသုံးချကာ ၎င်းတို့ကို မိမိနှင့် ပိုမိုနီးစပ်အောင် လုပ်ဆောင်နိုင်သည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် ရုံးလုပ်ငန်းသုံးစနစ်ပေါ်တွင် အစီရင်ခံစာတစ်ခု တင်ပြလိုက်သည်။

“လုပ်ငန်းခွင် ပညာရေး အရည်အသွေးကို ပိုမိုမြန်ဆန် ကောင်းမွန်စေရန်အတွက် ပညာရေးနှင့် လေ့ကျင့်ရေး ဦးစီးဌာန ကော်မတီ၏ သုတေသနပြုချက်အရ နယူးဗွိုင်ယေ့ချ် ကိုယ်ခံပညာ သင်တန်းကျောင်းကို အစိုးရ သတ်မှတ်ထားသော သင်တန်းကျောင်းအဖြစ် သတ်မှတ်ပေးပါရန် တင်ပြအပ်ပါသည်”

မကြာမီမှာပင် သူ၏ အထက်လူကြီး ဝန်ကြီး ရဲ့ဝမ်ကျန်းက သူ၏ တင်ပြချက်ကို အတည်ပြုပေးလိုက်သည်။

“ညွှန်ကြားရေးမှူး၊ ဒီအတည်ပြုချက်က ဒီလောက်တောင် မြန်လှချည်လား” ဟု အတွင်းရေးမှူးငယ်လေး ရဲ့ရှုယောင်က အံ့အားသင့်စွာ မေးလိုက်သည်။

“ဟဲဟဲ”

အလုပ်ခွင်တွင် သူ မပြောချင်သော မုသားအချို့ ရှိသည်။ သို့သော် ထို “ဟဲဟဲ” ဆိုသော အသံကပင် အားလုံးကို နားလည်သွားစေသည်။ ဝန်ကြီး ရဲ့ဝမ်ကျန်းမှာ မိသားစုကြီးများ၏ ကိုယ်စားလှယ်တစ်ဦး ဖြစ်သည်။ လူတိုင်းက “ဓားတစ်သောင်းမူလသို့ပြန်ခြင်း” ကျမ်းကို မြင်ပြီးနောက် နယူးဗွိုင်ယေ့ချ်မှာ ပျက်စီးတော့မည်ဟု ထင်နေကြသည်။

ယခုအချိန်တွင် ကျန်းလီချွမ်းက နယူးဗွိုင်ယေ့ချ်ကို ထောက်ခံပေးခြင်းမှာ မိမိကိုယ်ကိုယ် သေကြောင်းကြံခြင်းနှင့် တူနေသည်။ ရဲ့ဝမ်ကျန်းအနေဖြင့် ဤကဲ့သို့သော လုပ်ရပ်ကို ချက်ချင်းပင် သဘောတူပေးမည်မှာ မြေကြီးလက်ခတ်မလွဲပင် ဖြစ်သည်။

“ညွှန်ကြားရေးမှူး၊ ဒီအချိန်မှာ နယူးဗွိုင်ယေ့ချ်ကို ဒီလက်မှတ် ထုတ်ပေးမှာ တကယ်ပဲ သေချာရဲ့လား”

“သေချာတာပေါ့၊ ဒီတိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှုပြီးရင် စူးချီ ဒုက္ခအကြီးအကျယ် ရတော့မှာ၊ ဒီလက်မှတ်ရှိရင် သူတို့ အခြေအနေ သိပ်မဆိုးတော့ဘူးပေါ့”

“သူတို့က ဒီသိုင်းကျမ်းနဲ့ သင်ကြားဖို့ လုပ်နေတာက ပြဿနာရှာနေတာပဲ၊ ညွှန်ကြားရေးမှူးက သူတို့ကို ထောက်ခံပေးထားတော့ နောက်ကျရင် တာဝန်ယူရလိမ့်မယ်နော်”

“ဟဲဟဲ၊ အဆင်ပြေနေတဲ့သူကို ကူညီတာထက် ဒုက္ခရောက်နေတဲ့သူကို ကူညီတာက ပိုတန်ဖိုးရှိတာပေါ့၊ အလွန်ဆုံးဖြစ်လှရင် ဒီရာထူးမှာ နောက်ထပ် နှစ်အနည်းငယ် ကြာသွားရုံပဲ ရှိမှာပါ၊ ဒါပေမဲ့ ငါ ရရှိမယ့်အရာက ပိုပြီးတော့ တန်ဖိုးရှိတယ်လေ”

…

တစ်ချိန်တည်းမှာပင်။

နယူးဗွိုင်ယေ့ချ် ကိုယ်ခံပညာ သင်တန်းကျောင်း၊ ကျောင်းအုပ်ကြီးရုံးခန်းအတွင်း၌ ဖြစ်သည်။

ကျောင်းအုပ်ကြီး ရှန်ကျီရှလက်သည် သူမ၏ ကုလားထိုင်ပေါ်တွင် သက်သောင့်သက်သာ မှီလျက် ထိုင်နေသည်။ လက်တစ်ဖက်တွင် ဖုန်းကို ကိုင်ထားပြီး ကျန်လက်တစ်ဖက်ကမူ အာလူးကြော်ထုပ်ကို ကိုင်ထားသည်။ အာလူးကြော်စားရင်း၊ ဇာတ်လမ်းကြည့်ရင်း၊ အအေးသောက်ရင်းနှင့် သူမမှာ အလွန်ပင် ပျော်ရွှင်နေပုံရသည်။

“ကျောင်းအုပ်ကြီး... ကျွန်မတို့ စာရင်းအချက်အလက်တွေ ပေါက်ကွဲထွက်ကုန်ပြီ၊ ကျောင်းသားသစ်ဦးရေက စံချိန်တင်သွားပြီရှင့်”

ဒေါက်... ဒေါက်... ဒေါက်...

ဖိနပ်ဒေါက်သံများနှင့်အတူ အတွင်းရေးမှူးငယ် ရဲ့ရှုယောင်က လက်ပ်တော့တစ်လုံးကို ပိုက်လျက် ပြေးဝင်လာသည်။ သူမသည် သူမအဒေါ်၏ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး နေတတ်ပုံကို ကျင့်သားရနေပြီ ဖြစ်သဖြင့် စားပွဲပေါ်က အာလူးကြော်အစအနများကို မမြင်ချင်ယောင် ဆောင်လိုက်သည်။

သူမသည် လက်ပ်တော့ကို ရှန်ကျောင်းအုပ်ကြီး၏ ရှေ့တွင် ချလိုက်သည်။

“ဒီအချက်အလက်တွေကို ကြည့်ပါဦး”

ရှန်ကျီရှလက် အာရုံစိုက်ကြည့်လိုက်သည့်အခါ သူမ၏ မျက်လုံးများမှာ အံ့ဩလွန်း၍ ပြူးကျယ်သွားရသည်။

“ဘုရားရေ၊ ကျောင်းသားပေါင်း တစ်သိန်းနှစ်သောင်းကျော်လား”

လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်က ကျောင်းသားသစ် ခြောက်ထောင်ကျော်သာ ရှိသေးသည်ဟု သူမ မှတ်မိနေသည်။ အချိန်တိုအတွင်းတွင် မည်သို့ကြောင့် တစ်သိန်းကျော် တိုးလာရသနည်း။ ဤသည်ကို တွေးမိရင်း ရှန်ကျီရှလက်သည် စနစ်စာမျက်နှာကို ဖွင့်ကြည့်လိုက်သည်။

“လက်ရှိအဆင့် - အဆင့် ၄

ကျောင်းသားစုစုပေါင်း - ၁၂၁,၃၅၂ ယောက်

ကျောင်းသားသစ် - ၁၀၈,၅၈၁ ယောက်

ကျောင်းထွက်ရန် လျှောက်ထားသူ - ၀ ယောက်

ခန့်မှန်းခြေ ရရှိမည့် အတွင်းအား - ၀ မှတ်

ကျောင်း၏ အဆင့်အတန်း - နံပါတ် ၂၉၂,၇၄၀ (နောက်ထပ် အဆင့် ၄၆,၄၈၄ ကျော်ဖြတ်ပြီးပါက အဆင့်တက်မည်)”

စနစ်စာမျက်နှာပေါ်တွင် ကျောင်းသားဦးရေမှာ တစ်သိန်းနှစ်သောင်းကျော်နေပြီ ဖြစ်သည်။ ကျောင်းသားသစ်ဦးရေမှာလည်း တစ်သိန်းကျော်နေသည်။ ကျောင်း၏ အဆင့်အတန်းမှာလည်း သိသိသာသာ တိုးတက်လာခဲ့သည်။

ပို၍ အရေးကြီးသောအချက်မှာ သူမသည် ဆရာစူးချီ၏ သိုင်းကွက်ကိုသာ စောင့်မျှော်နေခဲ့ပြီး ကျောင်းကို ကြော်ငြာရန်ပင် စိတ်မကူးခဲ့ပေ။ သို့ဆိုလျှင် ဤကျောင်းသား တစ်သိန်းကျော်မှာ ဘယ်က ရောက်လာကြသနည်း။

“ဘာလို့ ကျောင်းသားတွေ ဒီလောက်တောင် များနေရတာလဲ” ဟု ရှန်ကျီရှလက်က သူမ၏ သံသယကို မေးလိုက်သည်။

“အဘိုးက ကျွန်မကို အရိပ်အမြွက် ပြောပြတယ်၊ ကျွန်မတို့ကို မိသားစုကြီးတွေက ပစ်မှတ်ထားနေကြပြီတဲ့”

“သူတို့က ကျွန်မတို့ အရှက်ကွဲတာကို ထိုင်ကြည့်ဖို့အတွက် လူတွေကို ဆွဲဆောင်ပေးနေကြတာ၊ အကယ်၍ ဒီတစ်ခါ ဆရာစူးချီရဲ့ သိုင်းကွက်က ပြဿနာရှိခဲ့ရင်တော့ လူထုရဲ့ ကန့်ကွက်မှုတွေက အကြီးအကျယ် ဖြစ်လာလိမ့်မယ်”

“ဒါကြောင့်... ဆရာစူးချီရဲ့ အတန်းကို ဖျက်သိမ်းလိုက်သင့်လား”

ဤနောက်ဆုံးစကားမှာ အတွင်းရေးမှူးငယ်လေး ရဲ့ရှုယောင် လာရခြင်း၏ စစ်မှန်သော ရည်ရွယ်ချက်ပင် ဖြစ်သည်။ သူမသည် ရှန်ကျီရှလက်ကို လက်လျှော့ရန် နားချဖို့ လာခြင်းဖြစ်သည်။

ဟုတ်သည်လေ၊ ကျောင်းသားသစ် တစ်သိန်းကျော်ကို မြင်ရသည်မှာ အံ့ဩစရာ ကောင်းသော်လည်း ထိုသူများမှာ မည်သူမည်ဝါများ ဖြစ်သည်ကို စုံစမ်းကြည့်ပြီးနောက်တွင် သူမ အကြီးအကျယ် ထိတ်လန့်သွားရသည်။

မျှော်လင့်ချက်မဲ့နေကြသော လူပေါင်းတစ်သိန်းမှာ နယူးဗွိုင်ယေ့ချ်တွင် မျှော်လင့်ချက်အသစ် ပြန်တွေ့သကဲ့သို့ ဆရာစူးချီ၏ အတန်းကို နားထောင်ရန် ပြင်ဆင်နေကြသည်။ သို့သော်လည်း ဆရာစူးချီ၏ “ဓားတစ်သောင်းမူလသို့ပြန်ခြင်း” ဆိုသည်မှာ အပေါ်ယံကြည့်ရုံနှင့်တင် ပေါ့ပျက်လွန်းလှသည်။ ထိုလူတွေသာ အတန်းကို နားထောင်ပြီးသွားပါက မည်မျှအထိ ဒေါသထွက်ကြမည်ကို သူမ စိတ်ပင် မကူးရဲတော့ပေ။

ဤသည်မှာ ကပ်ဘေးတစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။ နယူးဗွိုင်ယေ့ချ်ကျောင်းမှာ ပြိုကွဲသွားနိုင်ခြေ ရှိသည်။

“ဖျက်သိမ်းရမယ် ဟုတ်လား၊ ဘာလို့ ဖျက်သိမ်းရမှာလဲ”

ရှန်ကျီရှလက်သည် ရဲ့ရှုယောင်၏ အကြံပြုချက်ကို ကြားသောအခါ ပြတ်ပြတ်သားသားပင် ခေါင်းခါယမ်းလိုက်သည်။

‘ဒါက ရယ်စရာကြီးပဲ။ မိသားစုကြီးတွေက သူမတို့ကို ပစ်မှတ်ထားပြီး အတွင်းအား ဆုံးရှုံးနေတဲ့ စစ်ပြန်တွေကို ခေါ်လာပေးတယ် ဟုတ်လား။ ဒါက ကောင်းကင်က မစလိုက်တာပဲ မဟုတ်လား။’

မနေ့က ရှန်ကျီရှလက် တွက်ချက်ကြည့်ပြီးသား ဖြစ်သည်။ မူလက ကျောင်းသား ၂၇,၀၀၀ ရှိရာမှ ကျောင်းထွက်သွားပါက အတွင်းအား ၅၄၀ သန်း ရရှိမည် ဖြစ်သည်။ ယခု ထပ်တိုးလာသော စစ်ပြန် တစ်သိန်းကျော်မှာ အတွင်းအား ၁,၆၀၀ စီ ရှိကြသဖြင့် သူတို့အားလုံး ကျောင်းထွက်သွားပါက အတွင်းအား ၁၆ ဘီလီယံအထိ ရရှိနိုင်ပေလိမ့်မည်။

ဤသည်မှာ မည်မျှအထိ မြင့်မားသော အဆင့်နည်း။ ဧကရာဇ်အဆင့်များထက်ပင် ကျော်လွန်နေပြီ ဖြစ်သည်။ ထိုမျှလောက်သော အတွင်းအားမျိုး ရှိပါက ကမ္ဘာပေါ်တွင် မည်သူ့ကိုမှ ကြောက်နေစရာ မလိုတော့ပေ။

သို့ဖြစ်ပါ၍ စူးချီ၏ အတန်းက ကျောင်း၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို ထိခိုက်မည်ဟု ပြောနေကြသည်လား။ လူထု၏ ကန့်ကွက်မှုကို ခံရမည်လား။ သူမ ဂရုမစိုက်ပေ။ သူမသာ အတွင်းအား ဘီလီယံပေါင်းများစွာရှိသော ဧကရာဇ်တစ်ပါး ဖြစ်လာခဲ့လျှင် လူသားတို့၏ အထက်တွင် ဂုဏ်ယူစွာ ရပ်တည်နိုင်တော့မည် မဟုတ်ပါလား။

ဤသည်ကို တွေးမိသောအခါ ကျောင်းအုပ်ကြီး ရှန်ကျီရှလက်က ပြတ်သားစွာပင် ပြောလိုက်သည်။

“အချိန်ရွှေ့စရာ မလိုဘူး၊ တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မယ့် အချိန်ကို ဝက်ဘ်ဆိုက်မှာ ချက်ချင်း ကြေညာလိုက်တော့”

“ငါ ပြောပြမယ်... အဲဒီအချိန်ကျရင် မင်း တကယ့်ကို အံ့ဩသွားစေရမယ်”

…

နယူးဗွိုင်ယေ့ချ်မှ “ဓားတစ်သောင်းမူလသို့ပြန်ခြင်း” သင်တန်းအချိန်ကို တရားဝင် ကြေညာလိုက်ချိန်မှာပင်။

အလယ်ပိုင်း ခံစစ်နယ်မြေရှိ သွေးသားနှင့်အတွင်းအား တံတိုင်းကြီး၏ ရှေ့တန်းစစ်မျက်နှာ၌ဖြစ်သည်။

ရန်သူ့မျှော်စင်များ၏ နက်ရှိုင်းရာအရပ်မှ ချောက်နက်စွမ်းအင်များမှာ ရုတ်တရက်ပင် ပြင်းထန်စွာ ထကြွလာတော့သည်။ ထူးဆန်းသော သားရဲများနှင့် မိစ္ဆာကောင်များ၏ ဟိန်းဟောက်သံများကိုလည်း ခပ်သဲ့သဲ့ ကြားနေရသည်။

“ဒီရက်ပိုင်းအတွင်း ချောက်နက်ထဲက လှုပ်ရှားမှုတွေက တော်တော်လေး စိတ်ပူစရာ ကောင်းနေပြီ”

“သားရဲလှိုင်းတွေ အကြီးအကျယ် မပေါ်လာတာ အနှစ် ၃၀ တောင် ရှိပြီ၊ နောက်နှစ်ထဲမှာဖြစ်ဖြစ်၊ ဘယ်အချိန်မှာပဲဖြစ်ဖြစ် သားရဲလှိုင်းတွေ ပေါ်လာနိုင်တယ်”

“ငါတို့အားလုံး သေချာ သတိထားကြမှ ဖြစ်မယ်”