အခန်း (၅၃-၅၄)
Vol. 6 Ch. 53-54
အခန်း (၅၃) - ကွင်းပြင်ပ တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှု
မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် တရားဝင်သင်ကြားရမည့်နေ့သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ နံနက် ၁၁ နာရီတွင် အလယ်ပိုင်း နော်မန်တက္ကသိုလ်၏ ကွင်းပြင်ပ လေ့ကျင့်ရေးကွင်း၌ ဖြစ်သည်။
“ဓားတစ်သောင်း မူလသို့ပြန်ခြင်း” ၏ အစွမ်းသတ္တိကို အပြည့်အဝ သရုပ်ပြနိုင်ရန်အတွက် စူးချီသည် ကျောင်းအုပ်ကြီး ရှန်ကျီရှလက်ကို အကူအညီတောင်းကာ ဤနေရာကို အထူးငှားရမ်းခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ယခုအခါ မြက်ခင်းပြင်နှင့် မြေဝါများ ဖုံးလွှမ်းနေသော လေ့ကျင့်ရေးကွင်းအတွင်း၌ ဓားရှည်အမျိုးမျိုးကို စီရီချထားသည်။ ဤဓားများမှာ အတွင်းရေးမှူးငယ် ရဲ့ရှုယောင်က ရှန်မိသားစု၏ လမ်းကြောင်းများမှတစ်ဆင့် ဝယ်ယူပေးထားခြင်းဖြစ်ပြီး စုစုပေါင်း ဓားအလက်ပေါင်း ၁၂၀၀ ရှိသည်။
ကွင်း၏ အဝေးတစ်နေရာတွင်မူ အကျယ် ၂၅ မီတာ၊ အမြင့် ၅ မီတာနှင့် အထူ ၅ မီတာရှိသော ကွန်ကရစ်တုံးကြီး တစ်ခုကိုလည်း အထူးတလည် ပြင်ဆင်ထားရှိသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် စူးချီသည်လည်း တရုတ်ရိုးရာ ဝတ်စုံရှည်ကို လဲလှယ်ဝတ်ဆင်ထားသည်။ သူ၏ နုပျိုလွန်းသော မျက်နှာသာ မရှိလျှင် တကယ့်ကို တိမ်ပေါ်က နတ်ဘုရားတစ်ပါး ဆင်းသက်လာသလားဟု ထင်မှတ်ရပေလိမ့်မည်။
စူးချီ၏ အတွေးမှာ ရိုးရှင်းပါသည်။ သိုင်းကျမ်းက ကြည့်ရသည်မှာ သာမန်ကာလျှံကာ ဖြစ်နေသဖြင့် သွေးသားနှင့်အတွင်းအား ဆုံးရှုံးထားသူများ ယုံကြည်လာစေရန်အတွက် ဓားတစ်ထောင်ကို တစ်ပြိုင်နက် ပျံသန်းစေသည့် အစွမ်းကို လက်တွေ့ပြသရန် လိုအပ်သည်ဟု သူ ယူဆထားသည်။ သူတို့သာ စိတ်ဝင်စားသွားပြီး ကျမ်းစာကို သေချာဖတ်ကြည့်မည်ဆိုပါက တစ်ခုခုကိုတော့ နားလည်သွားကြမည်မှာ အသေအချာပင်။
စူးချီ၏ တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှုမှာ တက္ကသိုလ်နယ်မြေအတွင်း ဖြစ်နေသဖြင့် စပ်စုချင်သော ကျောင်းသားများစွာမှာလည်း ကွင်းဘေးရှိ ပွဲကြည့်စင်များတွင် ရောက်ရှိလာကြသည်။ ထို့ပြင် အွန်လိုင်းမှ ဗီဒီယိုရိုက်ကူးသူများစွာသည်လည်း စူးချီ၏ အတန်းစတင်ချိန်တွင် လူကြည့်များစေရန်အတွက် လာရောက် စောင့်ဆိုင်းနေကြသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဓားတစ်သောင်းသိုင်းကျမ်းကို ဖတ်ဖူးထားကြသည့် မိသားစုကြီးများ၏ အကြီးအကဲအချို့မှာလည်း စူးချီ မည်သို့ အရှက်ကွဲမည်ကို ကြည့်ရှုရန် အွန်လိုင်းသို့ ဝင်ရောက်လာကြသည်။
“လူဆိုတာက ကိုယ်တိုင်မကြုံဖူးရင် လစာအပြည့်နဲ့ အပျော်ပတ်နေရတာ ဘယ်လောက် အရသာရှိလဲဆိုတာ သိမှာမဟုတ်ဘူး”
သုံးလကြာ အခပေးခွင့်ယူပြီး အပျော်ပတ်နေခဲ့သော စူးချီသည် နောက်ဆုံးတွင်တော့ တရားဝင်အတန်းကို စတင်ရတော့မည် ဖြစ်သည်။ ကင်မရာရှေ့သို့ ပြန်ရောက်လာသည့်အခါ စူးချီမှာ အနည်းငယ် အသားမကျသလို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူသည် စိတ်ကို အတင်းအကျပ် ပြင်ဆင်လိုက်ပြီးနောက် အဝေးက ဒါရိုက်တာတဲအတွင်းရှိ ကျောင်းအုပ်ကြီး ရှန်ကို အိုကေလက်ဟန် ပြလိုက်သည်။
နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် သူ၏ ပုံရိပ်မှာ အွန်လိုင်းသင်တန်းစာမျက်နှာပေါ်တွင် ပေါ်လာတော့သည်။
“ကျောင်းသားတို့ရေ... မတွေ့ရတာ ကြာပြီနော်”
စူးချီ ပေါ်လာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှုခန်းမမှာ ချက်ချင်းပင် ဆူညံသွားတော့သည်။ ပညာရေးလောကတွင် စကားပုံတစ်ခု ရှိသည်၊ သင်ကြားမှု ရပ်တန့်သွားလျှင် လေးစားမှုမှာလည်း သုညဖြစ်သွားတတ်သည်ဟူ၍ ဖြစ်သည်။ သုံးလကြာ လစာယူပြီး အပျော်ပတ်နေခဲ့သော စူးချီကို ကျောင်းသားများက ဆရာတစ်ယောက်ကဲ့သို့ မဟုတ်တော့ဘဲ “လူလည်ကြီး” တစ်ယောက်ကဲ့သို့သာ မြင်နေကြတော့သည်။
“စူးချီ လူလည်ကြီး၊ မင်း ငါတို့ဆီက သင်တန်းကြေးတွေကို လိမ်ယူသွားတာပဲ၊ သုံးလတောင် သင်တန်းမပေးဘဲ ပျောက်နေတယ်”
“ငါတို့ကို ဒီလိုလုပ်ရက်တယ်လား၊ ပိုက်ဆံပြန်အမ်း၊ ပိုက်ဆံပြန်အမ်းကြ”
“သုံးလတောင် ပျက်ကွက်ခဲ့တာ ဆိုတော့ မင်း ငါတို့ကို တောင်းပန်ရမယ်၊ အဲဒီလိုမှမဟုတ်ရင် ဆရာမ ယွမ်ယွမ်ကို အလှပြခိုင်းလိုက်”
“ဆရာမ ယွမ်ယွမ်က အတန်းထဲမှာ မင်းကို ကြိုက်တယ်လို့ ပြောတယ်၊ လူလည်ကြီး... မင်းနဲ့ ငါနဲ့ တစ်ယောက်ချင်း ရှင်းမယ်”
“မင်းတို့ သတင်းတွေ မကြည့်ဘူးလား၊ ကျောင်းအုပ်ကြီး ရှန်နဲ့ ဒီလူလည်ကြီးနဲ့က တရားဝင် တွဲနေကြတာလို့ ငါ ထင်တယ်၊ အဓိကကတော့ ကျောင်းအုပ်ကြီးက တော်တော်လေးကို ထည်ဝါတာပဲ၊ ဒီလူလည်ကြီးက အထက်တန်းလွှာတွေကိုပဲ တွယ်ကပ်နေတာပေါ့”
“မင်းတို့ အားလုံး မှားနေပြီ၊ ငါတော့ ဆရာစုကို ယုံကြည်တယ်၊ စဉ်းစားကြည့်လေ... သူက တစ်လတည်းနဲ့ ထိုက်ကျိလို အရာမျိုးကို ဖန်တီးခဲ့တာ၊ အခု သုံးလတောင် အချိန်ယူထားတာဆိုတော့ ဒီနေ့ သူသင်ပေးမယ့်အရာက ဘယ်လောက်တောင် အစွမ်းထက်လိုက်မလဲ”
ခဏချင်းအတွင်းမှာပင် မှတ်ချက်များမှာ တရစပ် စီးဆင်းလာပြီး “လူလည်ကြီး” ဟူသော အော်ဟစ်သံများမှာလည်း မပြတ်တော့ပေ။ အချို့က စူးချီကို ဆဲဆိုကြသည်၊ အချို့က ပိုက်ဆံပြန်တောင်းကြသည်၊ အချို့ကမူ စူးချီနှင့် ဆရာမ ယွမ်ယွမ် သို့မဟုတ် ကျောင်းအုပ်ကြီး ရှန်တို့၏ ပတ်သက်မှုကို အတင်းပြောနေကြသည်။
ကံမကောင်းစွာဖြင့် စူးချီမှာ ထိုမှတ်ချက်များကို မမြင်ရပေ။ ကျောင်းအုပ်ကြီး ရှန်က ကျောင်းသားများနှင့် အပြန်အလှန် စကားပြောခြင်းကြောင့် ကျောင်းထွက်မည့်သူ နည်းပါးသွားမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် မှတ်ချက်များကို ပိတ်ထားခြင်းဖြစ်သည်။ သူမ၏ အကြောင်းပြချက်မှာ “ပြင်ပနှောင့်ယှက်မှုများကို ဖယ်ရှားပြီး ဆရာစုအတွက် ငြိမ်သက်သော သင်ကြားမှုဝန်းကျင်ကို ဖန်တီးပေးရန်” ဟူ၍ ဖြစ်သည်။
ယခုအချိန်တွင် ကျောင်းအုပ်ကြီး ရှန်ကျီရှလက်၏ မျက်လုံးများထဲ၌ မှတ်ချက်အမျိုးမျိုး ပေါ်လာနေသည်ကို မြင်နေရပြီး သူမ၏ စိတ်ထဲတွင်မူ ဖော်ပြမရနိုင်အောင်ပင် ဝမ်းသာနေမိသည်။
“လူတွေက စူးချီကို ဒီလောက်တောင် မကျေမနပ် ဖြစ်နေကြတာလား၊ အချို့က ကျောင်းထွက်ဖို့တောင် ပြောနေကြတယ်”
သူမ မရည်ရွယ်ဘဲ လုပ်ခဲ့သော လုပ်ရပ်များက ဤမျှအထိ ထိရောက်လိမ့်မည်ဟု သူမ မထင်ထားခဲ့ပေ။ ဤသည်မှာ စနစ်၏ ချို့ယွင်းချက်ပင် ဖြစ်ရမည်၊ စနစ်က လူ့သဘာဝကို နားမလည်ခဲ့ပေ။ သင်ခန်းစာက မည်မျှပင် ကောင်းမွန်ပါစေ၊ သင်တန်းကြေးက မည်မျှပင် သက်သာပါစေ၊ အဓိကဆရာက အတန်းမတက်လျှင် ကျောင်းသားများမှာ လိမ်ညာခံရသည်ဟုသာ ခံစားရမည် ဖြစ်သည်။ သုံးလအတွင်းမှာပင် လူထု၏ သဘောထားမှာ ဤမျှအထိ ပြောင်းလဲသွားလိမ့်မည်ဟု မည်သူက ထင်ထားပါမည်နည်း။
‘ဒါဟာ ငါ့ကို ကောင်းကင်က မစတာပဲ၊ စူးချီက သူ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြင်ဆင်ထားတဲ့ “ဓားတစ်သောင်း မူလသို့ပြန်ခြင်း” ကို ထုတ်ပြလိုက်တဲ့အခါ ကျန်နေတဲ့ ကျောင်းသားတွေက ဘယ်လောက်တောင် စိတ်ပျက်သွားကြမလဲဆိုတာ ငါ စဉ်းစားလို့တောင် မရတော့ဘူး။’
ဤသည်ကို တွေးမိသောအခါ ရှန်ကျီရှလက်က စူးချီကို ပြုံးစစဖြင့် ကြည့်နေမိသည်။ ယခုအချိန်တွင် စူးချီသည် “ဓားတစ်သောင်း မူလသို့ပြန်ခြင်း” သိုင်းပညာအကြောင်းကို အလေးအနက်ပင် ရှင်းပြနေပြီ ဖြစ်သည်။
“ဒီနေ့ ကျွန်တော် သင်ကြားပေးမယ့် ကိုယ်ခံပညာကတော့ ဓားတစ်သောင်း မူလသို့ပြန်ခြင်း ဖြစ်ပါတယ်”
“ပထမဦးဆုံးအနေနဲ့ ကျောင်းသားတွေကို အသိပေးချင်တာက ဒီကိုယ်ခံပညာက လူတိုင်းနဲ့ မကိုက်ညီပါဘူး၊ ကျွန်တော် ဒီပညာကို သွေးသားနဲ့အတွင်းအား ပျက်စီးသွားတဲ့ စစ်ပြန်တွေနဲ့ ကိုယ်ခံပညာရှင်တွေအတွက် ရည်ရွယ်ပြီး ဖန်တီးထားတာ ဖြစ်ပါတယ်၊ ဒါကြောင့် ဒီပညာကို သင်ယူဖို့အတွက် အဓိက လိုအပ်ချက်က သွေးသားနဲ့အတွင်းအား လုံးဝ မရှိနေဖို့ပါပဲ”
“ဒါကြောင့်... အတွင်းအား ရှိနေသေးတဲ့ ကျောင်းသားတွေအနေနဲ့ အွန်လိုင်းသင်တန်းကနေ ထွက်သွားနိုင်ပါတယ်လို့ ကျွန်တော် အကြံပြုချင်ပါတယ်”
ကျောင်းသားအများစုမှာ ဤအကြောင်းကို သိရှိပြီးသား ဖြစ်သဖြင့် စူးချီ၏ စကားကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် ကျောင်းသား ၅၀၀၀ ခန့်မှာ ချက်ချင်းပင် အွန်လိုင်းမှ ထွက်သွားကြသည်။ မိမိတို့နှင့် မသက်ဆိုင်သော ပညာဖြစ်သဖြင့် အချိန်ကုန်ခံကာ နားမထောင်တော့ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။
ကျောင်းသား ၅၀၀၀ ထွက်သွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ရှန်ကျီရှလက်မှာ ဆွံ့အသွားရသည်။ ထိုသူများမှာ သင်တန်းပြီးမှ ထွက်သွားခြင်းမျိုး မဟုတ်သဖြင့် သူမအတွက် အတွင်းအား အပိုဆုကြေးများ ဆုံးရှုံးသွားခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ စူးချီ၏ စကားတစ်ခွန်းကြောင့် သူမမှာ အတွင်းအား ရမှတ် ၆၅ သန်းခန့် ဆုံးရှုံးသွားရသဖြင့် စူးချီကို ကြည့်ကာ သွားကြိတ်နေမိတော့သည်။
သို့သော်လည်း သူမကို စိတ်သက်သာရာ ရစေသည့်အချက်မှာ ယနေ့ခေတ် လူငယ်များမှာ တစ်ခုခုကို မလုပ်နဲ့ဟု တားမြစ်လျှင် ပို၍ လုပ်ချင်ကြသည့် ဇွဲရှိကြခြင်းပင်။ ထို့ကြောင့် လူအများအပြားမှာမူ ဆက်လက် ကြည့်ရှုရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြသည်။
စူးချီသည် အခြေခံအချက်အလက်များကို ရှင်းပြပြီးနောက် ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားသော ကြုံးဝါးသံများကို ပြောဆိုလိုက်တော့သည်။
“အခု ကျွန်တော် ဒီကိုယ်ခံပညာရဲ့ အစွမ်းသတ္တိတွေကို ရှင်းပြပါမယ်၊ ဒါက အတွင်းအားကို ပြန်လည်ကောင်းမွန်စေရုံတင် မဟုတ်ပါဘူး”
“ဒီပညာကို သင်ယူခြင်းအားဖြင့် စိတ်အာရုံတစ်ခုတည်းနဲ့တင် ဓားတစ်သောင်းကို စေခိုင်းနိုင်ပါလိမ့်မယ်၊ မကောင်းဆိုးဝါးတွေကို နှိမ်နင်းမယ်၊ မိစ္ဆာတွေကို သုတ်သင်မယ်၊ မြို့တွေကို ဖျက်ဆီးမယ်၊ တောင်တွေကို ဖြိုချမယ်၊ မြစ်တွေကို တည်ငြိမ်စေမယ်၊ ပင်လယ်တွေကို ဆိတ်ငြိမ်စေမယ်၊ နဂါးတွေကိုတောင် သတ်ဖြတ်နိုင်ပါလိမ့်မယ်”
စူးချီ၏ စကားများမှာ အလွန်ပင် ခန့်ညားထည်ဝါလှသည်။ သို့သော် မည်သူက ယုံကြည်ပါမည်နည်း။ အနည်းဆုံးတော့ ကျောင်းအုပ်ကြီး ရှန်က လုံးဝ မယုံကြည်ပေ။
“မင်းရဲ့ အဲဒီကျမ်းစာစုတ်နဲ့ ဒီလောက်တောင် လေကြီးနေတာလား၊ နောက်ကျရင် ဘယ်လို အဆုံးသတ်မလဲဆိုတာ ငါ စောင့်ကြည့်ဦးမယ်”
ဤကမ္ဘာပေါ်တွင် ထိုသို့သော ကိုယ်ခံပညာမျိုး ရှိပါသလား။ ရှိပါသည်၊ သို့သော် ၎င်းတို့မှာ အဆင့်ခြောက်နှင့်အထက် ကိုယ်ခံပညာရှင်များ၏ နှစ်ပေါင်းများစွာ စုဆောင်းထားသော အတွင်းအားနှင့် လျှို့ဝှက်သိုင်းကွက်များ ပေါင်းစပ်မှသာ ဖြစ်နိုင်ခြင်းဖြစ်သည်။ ယခု စူးချီက သူ၏ သိုင်းကျမ်းဖြင့် ထိုသို့ လုပ်နိုင်သည်ဟု ဆိုနေခြင်းမှာ မဖြစ်နိုင်ဟု လူတိုင်းက ထင်မှတ်နေကြသည်။
မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင် မှတ်ချက်များမှာ ဝေဖန်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားတော့သည်။
“အမလေး အံ့ပါရဲ့”
“ဓားတစ်လက်တည်းနဲ့ ကောင်းကင်တံခါးကို ဖွင့်နိုင်တယ်လို့ပါ တစ်ခါတည်း ပြောလိုက်ပါလား”
“လူလည်ကြီး... မင်း လေကြီးတဲ့ အတတ်ကတော့ ပိုတိုးလာတာပဲ”
စူးချီက မှတ်ချက်များကို မမြင်ရသဖြင့် ထိုဝေဖန်မှုများကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ပြုံးလိုက်သည်။
“မင်းတို့ မယုံဘူးဆိုတာ ကျွန်တော် သိပါတယ်၊ ဒါကြောင့် အရင်ဆုံး လက်တွေ့ပြသပြီးမှ ဆက်ပြီး သင်ကြားပေးပါမယ်”
ထို့နောက် စူးချီသည် မတ်တတ်ရပ်လိုက်ပြီး သူ၏ ညာဘက်လက်ကို ဓားသဏ္ဌာန်ပြုကာ ဘေးသို့ ချထားလိုက်သည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ သွေးသားနှင့်အတွင်းအားများမှာ ဟုန်းဟုန်းတောက်လာပြီး အပ်စိုက်မှတ်ပေါင်း ၁၄၄ မှတ်မှာလည်း ပွင့်ထွက်သွားတော့သည်။
ထိုနောက်တွင်မူ အွန်လိုင်းမှ ကြည့်ရှုနေသော ကျောင်းသားပေါင်း တစ်သိန်းနှစ်သောင်းကျော်၏ ရှေ့မှောက်၌ပင် မြေပြင်ပေါ်ရှိ ဓားအလက်ပေါင်း ထောင်ချီမှာ ရုတ်တရက် တုန်ခါလာတော့သည်။ ဓားလက်ကိုင်များအားလုံးသည် စူးချီရှိရာသို့ ဦးတည်သွားကြပြီး ၎င်းတို့၏ ဧကရာဇ်ကို ဖူးမြော်နေသည့် လက်အောက်ခံများကဲ့သို့ သူ၏ ခြေရင်းတွင် ဝပ်စိုးသွားကြသည်။
ချက်ချင်းပင် စူးချီသည် သူ၏ ဘယ်ဘက်လက်ကို ရင်ဘတ်ရှေ့တွင် ကန့်လန့်ဖြတ် ထားလိုက်ပြီး ညာဘက်လက်ညှိုးကို အပေါ်သို့ မြှောက်လိုက်သည်။ နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ဓားအလက်ပေါင်း တစ်ထောင်ကျော်မှာ ကောင်းကင်ယံသို့ ဝဲပျံတက်သွားကြတော့သည်။
အခန်း (၅၄) - ဒီသင်ခန်းစာကို ကျွန်တော် နားမလည်ဘူး
အွန်လိုင်းသင်တန်း တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှုအတွင်း၌ ဖြစ်သည်။
ညွှန်ကြားရေးမှူး ကျန်းလီချွမ်း အပါအဝင် လူတိုင်းမှာ မှင်သက်နေကြတော့သည်။
“ဓားတစ်ထောင် ဝဲပျံခြင်းလား၊ စူးချီ တကယ်ပဲ ဘာတွေ ဖန်တီးလိုက်တာပါလိမ့်”
“နောက်ဆုံးတွေ့တုန်းက သူက အဆင့် ၄ ကျင့်ကြံသူပဲ ရှိသေးတာ မဟုတ်လား၊ အဆင့် ၄ နဲ့တင် ဓားတစ်ထောင်ကို ထိန်းချုပ်နိုင်တဲ့ သိုင်းပညာကို တတ်မြောက်နေပြီလား”
ဤသင်ခန်းစာမှာ အကြီးအကျယ် ကျဆုံးတော့မည်ဟု သူတို့ ထင်မှတ်ထားခဲ့သော်လည်း ယခုကဲ့သို့ အားကောင်းသော အစပျိုးမှုကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် အားလုံးမှာ အံ့အားသင့်နေကြရသည်။ အံ့ဩမှုနှင့်အတူ သံသယများလည်း ရောယှက်လာခဲ့သည်။
ဤကိုယ်ခံပညာသည် အတွင်းအား ဆုံးရှုံးနေသူများကို ကုသပေးရန်အတွက် မဟုတ်ပါလား။ ယခု မြင်နေရသည်မှာ တကယ့်ကို အစွမ်းထက်လှသည့် ဓားသိုင်းပညာတစ်ခု ဖြစ်နေသည်။
ကျန်းလီချွမ်း၏ စိတ်ထဲတွင် မေးခွန်းများစွာ ရှိနေသည်။ ထိုအချိန်မှာပင် ရှန်ကျီရှလက်၏ ဖခင် ရှန်ကျန့်လင်းသည်လည်း တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှုကို ကြည့်ရှုနေသည်။ သူ၏သမီး ဖြစ်သူ၏ လုပ်ငန်းမှာ အဆုံးသတ်တော့မည်ဟု သူ ထင်ထားသော်လည်း ယခုကဲ့သို့ မြင်ကွင်းမျိုး ပေါ်လာလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။
နေပါဦး၊ စူးချီက အဆင့် ၄ ကျင့်ကြံသူပဲ ရှိသေးတာလေ။ ဒါတောင် ဓားအလက်တစ်ထောင်ကို တစ်ပြိုင်နက် ထိန်းချုပ်နေတာလား။
ဓားသိုင်းအကျော်အမော် ချူမိသားစုမှာ မျိုးဆက်ပေါင်းများစွာ သုတေသနပြုပြီး ပြုပြင်မွမ်းမံခဲ့ကြသော်လည်း အဆင့် ၄ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးမှာ ဓား ၈၁ လက်ထက် ပို၍ မထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့ကြပေ။ စူးချီကမူ သုံးလအတွင်းမှာတင် ဤမျှ မြင့်မားသော သိုင်းပညာကို မည်သို့ ဖန်တီးနိုင်ခဲ့သနည်း။ ဤပညာက အလှပြသက်သက်ပဲလား။
အွန်လိုင်းမှ နာမည်ကြီး ဘလော့ဂါများစွာမှာလည်း အလားတူပင် တွေးနေကြသည်။
“ဒီပျံလွှားဓားတွေက အလှပြသက်သက်ပဲ ဖြစ်မှာပါ”
“ကြည့်လို့ကောင်းပေမဲ့ အနှစ်သာရ မရှိတဲ့ ပညာမျိုး ဖြစ်ပါလိမ့်မယ်”
“တကယ်သာ အစွမ်းရှိရင် လက်တွေ့ပြစမ်းပါဦး”
ကင်မရာရှေ့တွင်မူ စူးချီသည် လက်နှစ်ဖက်စလုံးကို ဓားသဏ္ဌာန်ပြုလိုက်ပြီး တစ်ဖက်ကို နဖူးတွင်၊ အခြားတစ်ဖက်ကို ရင်ဘတ်တွင် ထားလိုက်သည်။ စူးချီ၏ စေခိုင်းမှုကြောင့် စူးရှသော ဓားအလက်တစ်ထောင်မှာ သူ၏ ဘေးပတ်ပတ်လည်တွင် ဝဲပျံလာကြပြီး ရွှေဟင်္သာ အတောင်ပံဖြန့်သကဲ့သို့ ဓားကွက်များ ဖော်ဆောင်လာကြသည်။
စူးချီက သူ၏ လက်ညှိုးကို ဝေ့ယမ်းလိုက်သည့်အခါ သူ၏ရှေ့မှ ဓားများမှာ လေဆင်နှာမောင်းသဖွယ် လည်ပတ်သွားပြီး အဝေးရှိ ကျောက်တိုင်ကြီးဆီသို့ တရစပ် ပြေးဝင်သွားတော့သည်။ ခဏချင်းအတွင်းမှာပင် သတ္တုနှင့် ကွန်ကရစ် ရိုက်ခတ်သံများမှာ ဆူညံသွားတော့သည်။
အဝေးရှိ နံရံကြီးပေါ်တွင် ဓားရှည်တစ်လက်ပြီးတစ်လက်မှာ နက်ရှိုင်းစွာ စိုက်ဝင်သွားကြသည်။ ကွန်ကရစ်တုံးကြီးမှာလည်း အပိုင်းပိုင်း ပြတ်ထွက်ကုန်တော့သည်။ ငါးစက္ကန့်မျှ အကြာတွင်မူ ငါးမီတာအထူရှိသော နံရံကြီးမှာ ဝုန်းကနဲ ပြိုကျသွားပြီး လူတစ်ကိုယ်စာ ဖြတ်သွားနိုင်သည့် အပေါက်ကြီး တစ်ခု ဖြစ်သွားတော့သည်။
ငါးမီတာအထူရှိသော နံရံကြီးကို ငါးစက္ကန့်အတွင်းမှာပင် အပေါက်ဖောက်လိုက်နိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤဓားများက ငါးမီတာအထူရှိသော နံရံကို ဖောက်နိုင်လျှင် မြို့ရိုးများကိုလည်း အလွယ်တကူ ဖောက်နိုင်ပေလိမ့်မည်။
ဤကမ္ဘာရှိ လူတိုင်းမှာ ကိုယ်ခံပညာ ကျင့်ကြံကြသဖြင့် အဆောက်အအုံများ၏ ခိုင်ခံ့မှုကို အဆင့်မြင့်ထားသော်လည်း ယခု စူးချီ၏ တိုက်ခိုက်မှုမှာ အနည်းဆုံး အဆင့် ၅ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး၏ အစွမ်းကုန် တိုက်ခိုက်မှုမျိုးနှင့် တူညီနေသည်။ သို့သော် စူးချီမှာမူ အဆင့် ၄ ဖြင့်သာ ဤသို့ လုပ်ဆောင်ပြသွားခြင်း ဖြစ်သည်။
ကြည့်ရှုနေသူအားလုံးမှာ ပါးစပ်အဟောင်းသား ဖြစ်သွားကြရသည်။
“ဘုရားရေ အစွမ်းကတော့ အံ့မခန်းပါပဲ”
“စိတ်အာရုံတစ်ခုတည်းနဲ့တင် ဓားတစ်သောင်းကို စေခိုင်းနိုင်တယ်ဆိုတာ လေကြီးနေတာ မဟုတ်ဘူးပဲ”
“လူတိုင်းကို အမြန်သွားပြောကြစမ်းပါ၊ ဆရာစု ရောက်နေပြီ၊ ငါတို့အတွက် မျှော်လင့်ချက် ရှိပြီ”
“ဒါတွေက ရုပ်ရှင်ပြကွက်တွေ မဟုတ်ဘူးနော်၊ ကျွန်တော် ကိုယ်တိုင် မြင်နေရတာပါ”
ဒါရိုက်တာတဲအတွင်းရှိ ရှန်ကျီရှလက်မှာမူ ရင်ဘတ်ကို အားဖြင့် အထိုးခံလိုက်ရသလို ခံစားလိုက်ရပြီး နှလုံးခုန်ပင် ရပ်သွားမတတ် ဖြစ်သွားရသည်။
“ဒါက ဘာတွေလဲ”
သူမ၏ ခေါင်းထဲတွင် မေးခွန်းများစွာ ပေါ်လာသည်။ သူမ မြင်တွေ့ခဲ့ရသော ဗလာစာမျက်နှာ ၇၂ မျက်နှာပါသည့် သိုင်းကျမ်းနှင့် ယခု မြင်ကွင်းမှာ လုံးဝ ဆက်စပ်၍ မရပေ။ ဤမျှ အစွမ်းထက်သော ပညာမျိုးဆိုလျှင် မည်သူက ကျောင်းထွက်ချင်ပါမည်နည်း။
စူးချီက ငါ သူ့ကို အမှတ်လျှော့ပေးမှာ စိုးရိမ်လို့ ကျမ်းစာအတုကို အရင်ပေးထားတာလား။ ပြီးမှ ဒီနေ့မှ အစစ်ကို ထုတ်ပြတာလား။ စူးချီ မင်းက ငါ့လို ရိုးသားတဲ့သူကိုတောင် လိမ်ရက်တယ်ပေါ့။
ဤသည်ကို တွေးမိသောအခါ ရှန်ကျီရှလက်မှာ စိတ်ပျက်အားငယ်သွားရသည်။ သို့သော် ရုတ်တရက် တစ်ခုခုကို သတိရသွားပြီး သူမ၏ မျက်လုံးများ ပြန်လည် တောက်ပလာခဲ့သည်။
“ဟုတ်ပြီ၊ ဒီကိုယ်ခံပညာက အစွမ်းထက်တာတော့ မှန်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ ခေါင်းစဉ်လွဲနေတာပဲ”
သူမသည် နောက်ဆုံးမျှော်လင့်ချက်ကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်သကဲ့သို့ စူးချီကို စူးစိုက်ကြည့်လိုက်သည်။
“ဟုတ်တယ်၊ စူးချီရဲ့ ကိုယ်ခံပညာက အစွမ်းထက်ပေမဲ့ ဒီတစ်ခါ သင်ခန်းစာရဲ့ ခေါင်းစဉ်က ဘာလဲ”
‘မီဒီယာတွေရော အစိုးရကပါ ကြော်ငြာပေးထားတာက အတွင်းအား ဆုံးရှုံးနေသူတွေကို ပြန်လည် ကျင့်ကြံနိုင်အောင် လုပ်ပေးဖို့ မဟုတ်လား။ အခု ရောက်လာတဲ့ ကျောင်းသား တစ်သိန်းကျော်ကလည်း စစ်ပြန်တွေချည်းပဲ။ စူးချီရဲ့ ဓားသိုင်းက ဘယ်လောက်ပဲ ထူးချွန်ပါစေ၊ သူတို့နဲ့ ဘာဆိုင်လို့လဲ။ ဒီလူတွေမှာ အတွင်းအားမှ မရှိတော့တာ၊ မင်းရဲ့ ခက်ခဲနက်နဲတဲ့ ဓားသိုင်းကို ဘယ်လို သင်ယူနိုင်မှာလဲ။’
‘ဒါက အင်္ဂလိပ်စာ မေးပွဲမှာ မြန်မာစာနဲ့ ဖြေလိုက်သလိုမျိုးပဲ။ မင်း ရေးထားတာတွေက ဘယ်လောက်ပဲ ကောင်းနေပါစေ၊ ခေါင်းစဉ်လွဲနေရင်တော့ ဘယ်ဆရာကမှ အမှတ်ပေးမှာ မဟုတ်ဘူး။’
ဤသို့ တွေးလိုက်သည့်အခါ ရှန်ကျီရှလက်၏ စိတ်ထဲတွင် ပြန်လည် ကြည်လင်သွားတော့သည်။ စူးချီက မည်မျှပင် အစွမ်းထက်သော ဓားသိုင်းကို သင်ကြားပေးပါစေ၊ ကျောင်းသားဟောင်းများသာ ကျေနပ်ကြပေလိမ့်မည်။ ထိုသို့ဆိုလျှင် သူမအတွက် ဆုံးရှုံးမှုမှာ အတွင်းအား သန်းအနည်းငယ်မျှသာ ရှိမည်ဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း အသစ်ရောက်လာသော စစ်ပြန် တစ်သိန်းကျော်မှာမူ ကျောင်းထွက်ကြမည်မှာ သေချာလှသဖြင့် သူမအတွက် အတွင်းအား ၁၆ ဘီလီယံမှာ ရရှိဦးမည်သာ ဖြစ်သည်။
သူမ ဧကရာဇ် ဖြစ်လာဦးမည်သာ။ ထို့ကြောင့် သူမ စိုးရိမ်မနေသင့်ပေ။ သူမသည် ကျောင်းအုပ်ကြီး တစ်ယောက်၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို ထိန်းသိမ်းကာ စူးချီကို ဆက်လက် စောင့်ကြည့်နေလိုက်သည်။
ထိုအချိန်တွင် စူးချီသည် လက်တွေ့ပြသမှုကို အဆုံးသတ်လိုက်ပြီး တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်သည့် တဲအတွင်းသို့ ဝင်လာခဲ့သည်။ ထိုနေရာတွင် LED စခရင်နှင့် သင်ကြားရေးအထောက်အကူပြု ပစ္စည်းများကို ပြင်ဆင်ထားသည်။
“ကျောင်းသားတို့ ခုနက ဓားတစ်သောင်း မူလသို့ပြန်ခြင်းရဲ့ တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းကို မြင်တွေ့ခဲ့ရပြီလို့ ကျွန်တော် ယုံကြည်ပါတယ်၊ အခုတော့ တကယ် သင်ကြားမယ့် အပိုင်းကို သွားကြရအောင်၊ စခရင်ပေါ်က ဒီကျမ်းစာအုပ်ကို ကြည့်ပေးပါ”
စူးချီ၏ စကားကြောင့် ရှန်ကျီရှလက်လည်း စိတ်ဝင်စားသွားရသည်။ စူးချီ ပြင်ဆင်ထားသော ဓားသိုင်းမှာ အလွန်ပင် ခက်ခဲနက်နဲမည်ဟု သူမ ထင်မှတ်ထားသည်။ သူမကိုယ်တိုင်လည်း အဆင့် ၄ ကျင့်ကြံသူ ဖြစ်သဖြင့် သင်ယူနိုင်မလားဟု စဉ်းစားနေမိသည်။
သို့သော်လည်း စခရင်ပေါ်တွင် ပုံရိပ်များ ပေါ်လာသည့်အခါ ရှန်ကျီရှလက်မှာ မှင်သက်သွားရပြန်သည်။ သူမ တွေ့မြင်နေရသည်မှာ သူမ ရင်းနှီးနေသော ထိုကျမ်းစာအုပ် အဖုံးပင် ဖြစ်သည်။ သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် မေးခွန်းများစွာ ပြည့်နှက်နေသဖြင့် စူးချီ၏ ရှင်းပြချက်များကိုပင် မကြားရတော့ပေ။
ကျမ်းစာ၏ ပထမဆုံး စာမျက်နှာတွင်မူ မူလက ပါရှိသော စာသား ၁၆ လုံးသာ ရှိနေပြီး ဗလာစာမျက်နှာ ၇၂ မျက်နှာမှာလည်း ပြောင်းလဲခြင်း မရှိပေ။ တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှုအတွင်း၌ စူးချီသည် စာမျက်နှာများကို တစ်ခုချင်း လှန်ရင်း ရှင်းပြနေသည်။
“ဒီ ဗလာစာမျက်နှာ ၇၂ မျက်နှာဆိုတာက ဒီပညာကို ကျင့်ကြံဖို့အတွက် အကြောမှတ် ၇၂ မှတ်ကို ပြန်လည် ဖွင့်လှစ်ရမယ်ဆိုတဲ့ အဓိပ္ပာယ်ပါ၊ အဲဒီနည်းလမ်းကိုတော့ နောက်က ဓားကွက်တွေထဲမှာ ထည့်သွင်းထားပါတယ်”
စူးချီက ဓားကွက်များကို ပြသလိုက်သည်။ ထိုဓားကွက်များမှာ ရှန်ကျီရှလက် မြင်တွေ့ခဲ့ရသော ရိုးရှင်းသည့် ဓားကွက်များပင် ဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း ထိုဓားကွက်များရှိ ပုံရိပ်ငယ်လေးများတွင် အတွင်းအား လည်ပတ်ပုံ ပြောင်းလဲမှုများကို ခပ်ဖျော့ဖျော့ ရေးဆွဲထားသည်။ စူးချီသည် ပုံရိပ်များကို ချဲ့ကားပြလိုက်သည်။
“ဒီအတွင်းအား လည်ပတ်ပုံတွေကို သေချာ မှတ်သားထားကြပါ၊ အဓိကမဟုတ်တဲ့ အကြောမှတ် ၁၄၄ မှတ်ကို အသုံးချပြီး အဓိက အကြောမှတ် ၇၂ မှတ်ကို လွှမ်းခြုံနိုင်အောင် လုပ်ရမှာပါ၊ ဒါကပဲ ဒီကိုယ်ခံပညာရဲ့ အဓိကသော့ချက်ပါပဲ”
နောက်ဆုံးတွင် စူးချီသည် သိုင်းပညာ၏ အချုပ်စကားကို ပြသလိုက်သည်။
“ချီသည် လက်ကောက်ဝတ်ဆီသို့ ခွဲထွက်၏၊ ထိုက်ချုံအမှတ်သို့ လှည့်ပတ်၏၊ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး ပြောင်းပြန်ဖြစ်စေကာ၊ နူးညံ့မှုဖြင့် မာကျောမှုကို အောင်နိုင်စေ၏”
“ဒီစာသား ၁၆ လုံးကို သေချာ မှတ်ထားကြပါ၊ ဓာတ်ပုံရိုက်ပြီး သိမ်းထားလို့လည်း ရပါတယ်၊ အတွင်းအား ရှိနေသေးတဲ့ ကျောင်းသားတွေအတွက်လည်း တစ်နေ့နေ့မှာ အသုံးဝင်လာနိုင်ပါတယ်”
ဤအချုပ်စကားကို ပြောဆိုချိန်တွင် စူးချီသည် အထူးတလည် ချဲ့ကားပြသခဲ့သည်။ ဤမျှနှင့်ပင် သင်ခန်းစာမှာ ပြီးဆုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
“ဒီနေ့အတွက် အဓိက သင်ကြားမှုကတော့ ဒီလောက်ပါပဲ၊ ကျောင်းသားအားလုံးအတွက် အကျိုးရှိလိမ့်မယ်လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်”
ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် ကျောင်းသားဟောင်းများနှင့် အွန်လိုင်း နာမည်ကြီးများမှာ ဆွံ့အသွားကြရသည်။ ဒီလောက်နဲ့တင် ပြီးသွားပြီလား။ စူးချီ လက်တွေ့ပြသခဲ့တဲ့ ဓားသိုင်းနဲ့ အခု ရှင်းပြတဲ့ ကျမ်းစာက တစ်ခုတည်း ဟုတ်ရဲ့လား။ သူ လူတွေကို လှည့်စားနေတာလား။
သူတို့ တွေးတောနေစဉ်မှာပင် စူးချီ၏ စကားသံကို ထပ်မံ ကြားလိုက်ရသည်။
“နောက်ဆုံးအနေနဲ့ ထပ်ပြီး သတိပေးချင်တာကတော့ ဒီကိုယ်ခံပညာဟာ အတွင်းအား ဆုံးရှုံးနေတဲ့သူတွေ သင်ယူဖို့အတွက်ပဲ သင့်တော်ပါတယ်၊ အကယ်၍ ခင်ဗျားတို့မှာ အတွင်းအား ရှိနေသေးရင်တော့ ဒါကို နားလည်နိုင်မှာ မဟုတ်သလို သဘောပေါက်မှာလည်း မဟုတ်ပါဘူး”