အခန်း (၅၇-၅၈)

အခန်း (၅၇) - ချောက်နက်ဘေးကပ်နှင့် ကောင်းကင်ယံမှ ဓားချီများ

ဒုတိယဗိုလ်မှူးကြီး ဒုံရွှန့်နှင့် အခြားသူများ မိမိတို့၏ အစွမ်းသတ္တိများကို ပြန်လည်ရရှိရန် အပတ်တကုတ် ကြိုးပမ်းနေကြစဉ်မှာပင် အဓိက သတင်းဌာနကြီးများ၏ ခေါင်းကြီးပိုင်းများ၌ ရုတ်တရက် သတင်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

“မနေ့က ရှေ့တန်းစစ်မျက်နှာရှိ ချောက်နက်ဒေသအတွင်း ပြင်းထန်သော စွမ်းအင်များ ပေါ်ပေါက်ခဲ့ပြီး ထူးဆန်းသော သားရဲများနှင့် မိစ္ဆာဝိညာဉ် အမြောက်အမြား ချောက်နက်အတွင်းမှ အလုံးအရင်းနှင့် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ လက်ရှိတွင် စစ်တပ်မှ အရေးပေါ် စစ်ကူများ စေလွှတ်ထားပြီး ဖြစ်သည်။ သွေးသားနှင့်အတွင်းအား တံတိုင်းကြီး၏ ခံစစ်မှာ ကြံ့ကြံ့ခံနေဆဲဖြစ်သဖြင့် ပြည်သူများအနေဖြင့် ထိတ်လန့်ခြင်းမရှိကြပါရန် အသိပေးအပ်ပါသည်”

ချောက်နက်ဘေးဒုက္ခသည် လွန်ခဲ့သော အနှစ် ၃၀ အတွင်း ကမ္ဘာပျက်မတတ် ထူးခြားမှုမျိုး မရှိခဲ့သလို လွန်ခဲ့သော ၅ နှစ်အတွင်း မြို့ဖျက်မတတ် ဘေးဒုက္ခမျိုးလည်း မကြုံတွေ့ခဲ့ရပေ။ ထို့ကြောင့် ပြည်သူအများစုမှာ ဤကဲ့သို့သော အေးချမ်းသာယာမှုမျိုးကိုသာ ကျင့်သားရနေကြပြီ ဖြစ်သည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ တစ်ခုခုဖြစ်လာလျှင်လည်း ၎င်းတို့အတွက် တာဝန်ယူ တိုက်ပွဲဝင်ပေးမည့်သူများ အမြဲရှိနေမည်ဟု ယုံကြည်ထားကြသည်။

ထို့ကြောင့် လူအများစုမှာ ဤသတင်းကို လျစ်လျူရှုလိုက်ကြသည်။ အချို့မှာမူ သတင်းဌာနများကို ကျော်ကာ ဖျော်ဖြေရေး အစီအစဉ်များကိုသာ ပြောင်းလဲကြည့်ရှုနေကြတော့သည်။ အနည်းငယ်သော သူများသာလျှင် ယခုဖြစ်ရပ်သည် မည်မျှအထိ စိုးရိမ်ရသည်ကို ရိပ်မိကြသည်။

အလောင်းထည့်သည့် အိတ်များနှင့် အခြားသော ထောက်ပံ့ရေး ပစ္စည်းများကို သွေးသားနှင့်အတွင်းအား တံတိုင်းကြီး၏ ရှေ့တန်းစစ်မျက်နှာသို့ အဆက်မပြတ် ပို့ဆောင်နေကြသည်။ ကျောင်းအသီးသီးမှ အငြိမ်းစား ဆရာများမှာလည်း ရုတ်တရက် ခွင့်ရှည်များ ယူလိုက်ကြသည်။ အရေးပေါ် အခြေအနေအရ အငြိမ်းစား စစ်မှုထမ်းဟောင်း အားလုံးကို ရှေ့တန်းသို့ ပြန်လည် ဆင့်ခေါ်လိုက်သည်။ ၎င်းတို့သည် သွေးသားနှင့်အတွင်းအား တံတိုင်းကြီးရှိ ကင်းမျှော်စင်များသို့ ချက်ချင်းပင် ထွက်ခွာသွားကြပြီး ချောက်နက်တိုက်ပွဲ၏ အရှေ့ဆုံး စစ်မျက်နှာသို့ ရောက်ရှိသွားကြတော့သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် စစ်ဘက်ဆိုင်ရာ အရာရှိအချို့၏ စားပွဲပေါ်၌ အခြားအရပ်သို့ ပြောင်းရွှေ့ရန် လျှောက်ထားလွှာ အနည်းငယ်မှာလည်း မထင်မှတ်ဘဲ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ ချောက်နက်ဘေးဒုက္ခ မည်မျှအထိ ပြင်းထန်မည်ကို မသေချာသေးသောကြောင့်သာ ဖြစ်သည်။ သို့မဟုတ်ပါက ဤပြောင်းရွှေ့စာများမှာ ယခုထက် နှစ်ဆပိုများနေပေလိမ့်မည်။

“အောက်တန်းကျလိုက်တာ၊ သာမန်အချိန်မှာ အလုပ်ရှောင်တာ ထားပါဦး၊ အခု သားရဲတွေနဲ့ မိစ္ဆာတွေက ရှေ့တင်ရောက်နေတာကို သူတို့က ပြောင်းရွှေ့ဖို့ လျှောက်ထားရဲကြတယ်ပေါ့၊ အကယ်၍ တံတိုင်းကြီးသာ ပြိုကျသွားရင် အထက်တန်းလွှာ မိသားစုတွေကရော ကောင်းကောင်းမွန်မွန် နေရမယ် ထင်နေကြတာလား၊ ဒီလူတွေက အခွင့်အရေးသမား အမှိုက်တွေပဲ”

“သူတို့ရဲ့ သားတွေကိုပါ ရှေ့တန်းမှာ သွားရပ်ခိုင်းလိုက်စမ်း”

ယခုကဲ့သို့သော အထူးအချိန်အခါမျိုးတွင် ပုဂ္ဂိုလ်ရေး အခွင့်အရေးများကို ဘေးဖယ်ထားရမည် ဖြစ်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အကယ်၍ ယခုအချိန်တွင် ချွင်းချက်များ လုပ်ပေးနေမည်ဆိုပါက တပ်ဖွဲ့ဝင်များ၏ စိတ်ဓာတ်မှာ ပျက်ပြားသွားမည်ကို အထက်လူကြီးများ သိရှိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ စစ်တပ်သာ ပြိုကွဲသွားပြီး သားရဲတစ်ကောင်က တံတိုင်းကြီးကို ကျော်ဖြတ်သွားမည်ဆိုပါက ဆုံးရှုံးမှုမှာ တိုင်းတာ၍ ရနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

အထက်တန်းလွှာ မိသားစုများက ဆုတ်ခွာနေကြသော်လည်း အချို့သော သူများမှာမူ ဘေးဒုက္ခဆီသို့ ဦးတည်ကာ ရှေ့သို့ တက်လှမ်းနေကြသည်။

“ဒုတိယဗိုလ်မှူးကြီး ဒုံရွှန့်၊ ခင်ဗျားတို့အားလုံး ပြန်ကြပါတော့”

“ခင်ဗျားတို့လို ကျင့်စဉ်တွေ ဆုံးရှုံးထားတဲ့ စစ်မှုထမ်းဟောင်းတွေအနေနဲ့ စစ်မြေပြင်ကို ပြန်လာဖို့ မလိုပါဘူး၊ အကယ်၍ တစ်ခုခုဖြစ်သွားရင် ခင်ဗျားတို့ရဲ့ မိသားစုတွေကို ကျွန်တော် မျက်နှာပြရဲမှာ မဟုတ်ဘူး”

အနောက်တန်းသို့ ပြောင်းရွှေ့ရန် ကြိုးပမ်းနေကြသော အထက်တန်းလွှာ သားသမီးများနှင့် မတူသည်မှာ ဒုတိယဗိုလ်မှူးကြီး ဒုံရွှန့်နှင့် ဒဏ်ရာရ စစ်မှုထမ်းဟောင်းများ အားလုံးမှာ စစ်မြေပြင်သို့ ပြန်လာခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။ အမှန်စင်စစ် ၎င်းတို့အားလုံးမှာ အတွင်းအားများ ဆုံးရှုံးထားသူများ ဖြစ်သဖြင့် ပြန်မလာခဲ့လျှင်ပင် မည်သူကမျှ အပြစ်ဆိုကြမည် မဟုတ်ပေ။ သို့သော် ဒဏ်ရာရ စစ်သည်ပေါင်း တစ်သိန်းလုံးမှာ တစ်ယောက်မကျန် မိမိတို့၏ ဆန္ဒအလျောက် စစ်မြေပြင်သို့ ပြန်လာခဲ့ကြသည်။

၎င်းတို့ကို သွေးသားနှင့်အတွင်းအား တံတိုင်းကြီးပေါ်ရှိ ကင်းမျှော်စင် တစ်ခုချင်းစီတွင် ဖြန့်ကြက်ချထားသည်။ အချို့မှာ အတွင်းအား တစ်ဝက်ခန့် ပြန်လည်ရရှိနေပြီ ဖြစ်သလို အချို့မှာမူ သုံးပုံတစ်ပုံခန့်သာ ရရှိသေးသည်။ အငြိမ်းစားယူထားသည့် နှစ်များအတွင်း ၎င်းတို့အနက် အများအပြားမှာ အိမ်ထောင်ကျပြီး သားသမီးများပင် ရနေကြပြီ ဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း ၎င်းတို့မှာ စစ်မြေပြင်သို့ ပြတ်ပြတ်သားသားပင် ပြန်လာခဲ့ကြသည်။ ၎င်းတို့မှာ လူမိုက်များ ဖြစ်ကြ၍လော။

“စစ်ပွဲဖြစ်လျှင် ခေါ်သံကြားရာသို့ ပြန်လာမည်” ဟူသော စိတ်ဓာတ်ပင် ဖြစ်သည်။

၎င်းမှာ တိုင်းပြည်အပေါ်၊ ရဲဘော်ရဲဘက်များအပေါ်နှင့် မိသားစုအပေါ် ထားရှိသော တာဝန်သိစိတ်လည်း ဖြစ်သည်။ ဤကဲ့သို့သော သူများကြောင့်သာ ဂရိတ်ရှလက် ယဉ်ကျေးမှုသည် နှစ်ပေါင်းသောင်းချီ၍ တည်တံ့နေခြင်း ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့၏ ကိုယ်ကျိုးစွန့်မှုများမှာ လူအများ၏ တစ်သက်တာ လေးစားအားကျမှုကို ခံယူထိုက်ပေသည်။ အရာရှိ၏ နားချမှုကို ဒုံရွှန့်က စကားလုံး ရှစ်လုံးတည်းဖြင့် ပြန်လည် ဖြေကြားခဲ့သည်။

“တပ်မှူး၊ စိတ်ချပါ၊ ကျွန်တော်တို့ တိုက်နိုင်ပါတယ်”

တပ်မှူးဖြစ်သူက ဆက်လက်၍ နားချရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း ချောက်နက်ဘေးဒုက္ခ၏ ပုံရိပ်ယောင်များမှာ ရုတ်တရက် ဆူပွက်လာခဲ့သည်။ လက်နက်စွဲကိုင်ထားသော စစ်သည်များမှာ ချောက်နက်ဒေသကို မျက်တောင်မခတ်တမ်း စူးစိုက်ကြည့်နေကြသည်။ နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ထူးဆန်းသော သားရဲတစ်ကောင် ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

သားရဲ ပေါ်လာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ကီလိုမီတာ အနည်းငယ်အတွင်းရှိ လူသားတို့၏ နည်းပညာများမှာ ရုတ်တရက် ချို့ယွင်းသွားပြီး စောင့်ကြည့်ရေး ကိရိယာအားလုံးမှာ အလုပ်မလုပ်တော့ပေ။ ဤသည်မှာ ချောက်နက်ဒေသနှင့် သားရဲများ၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အချက်ပင် ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် လူသားတို့ နှစ်ပေါင်းထောင်ချီ၍ တီထွင်ခဲ့သော နည်းပညာများကို အသုံးမဝင်အောင် လုပ်ဆောင်နိုင်သည်။ ထို့ကြောင့် လူသားတို့အနေဖြင့် သားရဲများကို တိုက်ခိုက်ရန်အတွက် ကိုယ်ခံပညာ ကျင့်စဉ်များကို ပြန်လည် သင်ယူခဲ့ကြရခြင်း ဖြစ်သည်။

“ဒါက ချောက်နက်ရဲ့ ခေါင်းသုံးလုံးပါတဲ့ ခွေးအုပ်ပဲ”

ထွက်ပေါ်လာသော သားရဲမှာ အမြင့် ၂ မီတာခန့် ရှိပြီး တစ်ကိုယ်လုံး မင်ကဲ့သို့ မည်းနက်နေကာ ခေါင်းသုံးလုံး ပါရှိသည်။ ထိုသားရဲကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ လူတိုင်းမှာ သက်ပြင်းတစ်ချက်ကို အသာအယာ ချလိုက်ကြသည်။ ၎င်းမှာ အရွယ်အစား ကြီးမားသော်လည်း သားရဲအငယ်စားသာ ဖြစ်သဖြင့် ကိုင်တွယ်ရ သိပ်မခက်ခဲနိုင်ပေ။

သို့သော် ထိုအတွေးမှာ ခဏသာ ခံလိုက်သည်။ နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် လူတိုင်းမှာ ရေခဲတွင်းထဲ ရောက်သွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ချောက်နက်ခွေးအုပ်များမှာ တစ်ကောင်ပြီးတစ်ကောင် အမြောက်အမြား ထွက်ပေါ်လာသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ကြည့်လိုက်သမျှ နေရာတိုင်းတွင် ၎င်းတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်နေတော့သည်။

“ဒါက သားရဲလှိုင်းပဲ၊ မြို့ဖျက်မတတ် အင်အားကြီးတဲ့ သားရဲလှိုင်းပဲ”

ကမ္ဘာပျက်မတတ် သားရဲကြီးများ မပါဝင်သော်လည်း အခြေအနေမှာ ပို၍ ဆိုးရွားနေသည်။ သားရဲကြီး တစ်ကောင်က တံတိုင်းကို ကျော်ဖြတ်သွားလျှင် တိုက်ခိုက်ရမည့် နယ်ပယ်ကို ထိန်းချုပ်နိုင်သော်လည်း မရေမတွက်နိုင်သော သားရဲလှိုင်းများသာ ကျော်ဖြတ်သွားမည်ဆိုပါက ဘေးဒုက္ခကို ထိန်းချုပ်ရန် ခက်ခဲပေလိမ့်မည်။

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ ချောက်နက်ဒေသရှိ တပ်မှူးတိုင်း၏ စိတ်နှလုံးမှာ လေးလံသွားရသည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင် ရဲဘော်ရဲဘက် မည်မျှအထိ အသက်စွန့်ရမည်ကို မည်သူမျှ မသိနိုင်ပေ။ သို့သော်လည်း စစ်သည်အားလုံးမှာ ပြတ်သားသော မျက်နှာပေးဖြင့် သားရဲလှိုင်း၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ရင်ဆိုင်ရန် ပြင်ဆင်နေကြသည်။

ထိုစဉ်မှာပင် မည်သူမျှ မထင်မှတ်ထားဘဲ ကင်းမျှော်စင်တိုင်း၏ အထက်တွင် ဓားချီများ ကောင်းကင်ယံသို့ ပြည့်နှက်သွားတော့သည်။ အတွင်းအား ပြန်လည်ရရှိထားသော စစ်မှုထမ်းဟောင်း တစ်သိန်းမှာ ချောက်နက် စစ်မြေပြင် အသီးသီးတွင် “ဓားတစ်သောင်း မူလသို့ပြန်ခြင်း” ကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း အသက်သွင်းလိုက်ကြခြင်း ဖြစ်သည်။

အချို့မှာ အဆင့် ၃ ကျင့်စဉ် တစ်ဝက်ခန့် ပြန်ရထားသဖြင့် ဓား ၁၀ လက်ကိုသာ ထိန်းချုပ်နိုင်သော်လည်း အချို့မှာမူ အဆင့် ၄ ကျင့်စဉ်၏ သုံးပုံတစ်ပုံဖြင့် ဓားလက်ပေါင်း ၂၀၀ ခန့်ကို ထိန်းချုပ်နိုင်နေကြပြီ ဖြစ်သည်။ ဤကဲ့သို့သော လူပေါင်းတစ်သိန်း၏ အင်အားမှာ အလွန်ပင် ကြီးမားလှသည်။ ချက်ချင်းဆိုသလို စစ်သည်ပေါင်းများစွာ၏ လက်ထဲမှ ဓားရှည်များမှာ ဝဲပျံထွက်သွားကြပြီး ချောက်နက်ဒေသ၏ ကောင်းကင်ယံတစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းသွားတော့သည်။

နောက်တစ်ခဏတွင် ဓားမိုးများ ရွာသွန်းလာခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ အဆက်မပြတ် လည်ပတ်နေသော ဓားမိုးများ ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့သည် ချောက်နက်ဒေသအတွင်းသို့ ထပ်ခါတလဲလဲ ထိုးစစ်ဆင်သွားကြသဖြင့် ထွက်ပေါ်လာသော ချောက်နက်ခွေးများမှာလည်း ချက်ချင်းပင် သုတ်သင်ခံလိုက်ရသည်။ မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် မြို့ဖျက်မတတ် ဘေးဒုက္ခကြီးမှာ အများအပြား ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ရသည်။

မျှော်လင့်ထားသလို ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲများနှင့် အသက်စွန့်မှုများ မဖြစ်ပေါ်ခဲ့ဘဲ ခဏချင်းအတွင်းမှာပင် ကြီးကျယ်သော အောင်ပွဲကို ရရှိခဲ့သည်။ စစ်မှုထမ်းဟောင်း တစ်သိန်း၏ “ဓားတစ်သောင်း မူလသို့ပြန်ခြင်း” အစွမ်းမှာ ဂရိတ်ရှလက်၏ အဆင့်မြင့် စစ်ဦးစီးဌာန တစ်ခုလုံးကို အကြီးအကျယ် တုန်လှုပ်သွားစေခဲ့သည်။

“ဒါက ဘယ်လို ကိုယ်ခံပညာမျိုးလဲ၊ ဒီပညာနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ အချက်အလက် အားလုံးကို ငါ အခုချက်ချင်း သိချင်တယ်”

မကြာမီမှာပင် ဓားတစ်သောင်း မူလသို့ပြန်ခြင်း ကျမ်းစာနှင့်အတူ စူးချီ၏ အခြားသော ကိုယ်ခံပညာ သုံးမျိုးမှာ စစ်သေနာပတိ၏ စားပွဲပေါ်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ ကျမ်းစာများနှင့်အတူ ထိုပညာကို ဖန်တီးခဲ့သူ စူးချီ၏ ကိုယ်ရေးမှတ်တမ်းမှာလည်း ပါဝင်လာခဲ့သည်။ စစ်သေနာပတိမှာ များစွာ အံ့အားသင့်သွားရသည်။

“ဒီကိုယ်ခံပညာ သုံးမျိုးစလုံးက တကယ့်ကို အံ့မခန်းပါပဲ”

စစ်တပ်အတွင်း၌ အဆင့် ၂ နှင့် အဆင့် ၃ ကိုယ်ခံပညာရှင်များမှာ အများဆုံး ဖြစ်သည်။ ဖားသိုင်းနှင့် နှစ်ဖက်သုံးပညာမှာ အဆင့်အတန်းမခွဲဘဲ တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းကို မြှင့်တင်ပေးနိုင်သည်။ ထိုက်ကျိမှာမူ သွေးသားနှင့်အတွင်းအားကို မြှင့်တင်ပေးနိုင်သည်။ ဤပညာသုံးမျိုး ပေါင်းစပ်လိုက်ပါက စစ်တပ်၏ တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းမှာ နှစ်ဆ တိုးတက်သွားပေလိမ့်မည်။

စစ်သေနာပတိသည် ဓားတစ်သောင်း မူလသို့ပြန်ခြင်း ကျမ်းစာကို အပြည့်အဝ နားမလည်သော်လည်း စစ်တပ်သည် လက်တွေ့အသုံးချနိုင်မှုကိုသာ အဓိကထားသည်။ အသုံးဝင်ပြီး အသုံးပြုနိုင်လျှင် ထိုမျှဖြင့်ပင် လုံလောက်လှပြီ ဖြစ်သည်။ နားလည်ရန် လိုအပ်ပါသလား။ ဓားတစ်သောင်း မူလသို့ပြန်ခြင်းကို စစ်တပ်တစ်ခုလုံးသို့ ဖြန့်ဝေပေးလိုက်မည်ဆိုပါက စစ်သည်တစ်ဦးသည် ကံဆိုးစွာဖြင့် ကျင့်စဉ်များ ဆုံးရှုံးသွားလျှင်ပင် လျင်မြန်စွာ ပြန်လည်ရရှိနိုင်ပေလိမ့်မည်။ ၎င်းမှာ စစ်သည်များကို ဒုတိယအကြိမ် အသက်ဆက်ပေးလိုက်ခြင်းနှင့် အတူတူပင် ဖြစ်သည်။

ကျမ်းစာကို ဖတ်ရှုပြီးနောက် စစ်သေနာပတိက ခေါင်းငြိမ့်လိုက်သည်။ ဤကိုယ်ခံပညာများကို ဖန်တီးခဲ့သူမှာ လေးစားထိုက်သော ပညာရှင်ကြီးတစ်ဦး ဖြစ်ရမည်ဟု သူ တွေးနေမိသည်။ အမှန်တကယ်ပင် ထိုသို့သော ပညာရှင်မျိုးမှာ နိုင်ငံတော်အဆင့် ဂုဏ်ပြုခံထိုက်သော သူပင် ဖြစ်သည်။ ဤသို့ တွေးတောရင်း သူသည် စူးချီ၏ ကိုယ်ရေးမှတ်တမ်းကို ယူကြည့်လိုက်သည်။ ထိုအခါ သူ၏ စိတ်ထဲတွင် တစ်ခုခု ပေါက်ကွဲသွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

နှစ်ပေါင်း ၆၀ ကျော် ၇၀ နီးပါးအတွင်း သူ တည်ဆောက်ထားသော အသိအမြင်များမှာ ကြေမွသွားခဲ့ရပြီ ဖြစ်သည်။

“ဘာ သူက ၁၉ နှစ်ပဲ ရှိသေးတာလား”

ကိုယ်ခံပညာများက သူ့ကို အံ့အားသင့်စေခဲ့သည်ဆိုပါက စူးချီ၏ အသက်မှာမူ သူ့ကို ထိတ်လန့်သွားစေခဲ့သည်။ စူးချီသာ အသက်တစ်ရာနီးပါးရှိသော သူဆိုလျှင် သူသည် သဘာဝကျသည်ဟု ယူဆပေလိမ့်မည်။ ထိုက်ကျိအတွင်းရှိ အနှစ်သာရမှာ သဘာဝတရား၏ လျှို့ဝှက်ချက်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသဖြင့် လူသားနှင့် သဘာဝ၏ သဟဇာတဖြစ်မှုကို နှစ်ပေါင်းတစ်ရာခန့် မနေထိုင်ဖူးသူတစ်ဦးအဖို့ နားလည်ရန် ခဲယဉ်းလှသည်။ နှစ်ဖက်သုံးပညာမှာလည်း ဆန်းကြယ်လွန်းလှသဖြင့် အသက် ၅၀ ကျော် ကိုယ်ခံပညာရူးတစ်ဦး၏ ထိုးထွင်းသိမြင်မှုမျိုးနှင့် တူနေသည်။

ယခုမူ စူးချီမှာ ၁၉ နှစ်သာ ရှိသေးသည်ဟု ဆိုနေသည်။ အသက် ၁၉ နှစ်ဖြင့် ဓားတစ်သောင်း မူလသို့ပြန်ခြင်းနှင့် ထိုက်ကျိကဲ့သို့သော ပညာရပ်မျိုးကို ဖန်တီးနိုင်သည်လား။ ဤကဲ့သို့သော ပါရမီမျိုးကို လူသားတစ်ဦး ပိုင်ဆိုင်နိုင်ပါသလား။ ထိုသို့သော ပါရမီနှင့် ထူးချွန်မှုမျိုးကို နိုင်ငံတော် တည်ထောင်ခဲ့သူများထံတွင်သာ တွေ့ဖူးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ယခုအခါ ထိုတည်ထောင်သူကြီးများမှာ စကြာဝဠာကို ထာဝရ ကာကွယ်ပေးနေသော ပုဂ္ဂိုလ်များ ဖြစ်နေကြပြီ ဖြစ်သည်။

မသိနိုင်သော၊ မမြင်နိုင်သော အတိုင်းအတာများတွင် ၎င်းတို့သည် ဖော်ပြ၍မရသော ချောက်နက်သားရဲများကို တိုက်ခိုက်ရင်း ကမ္ဘာကြီး၏ လုံခြုံရေးကို ကာကွယ်ပေးနေကြသည်။ စူးချီသည်လည်း ထိုမျှအထိ ပါရမီနှင့် အလားအလာ ရှိနေသည်လား။ ဤသည်ကို တွေးတောရင်း စစ်သေနာပတိသည် စူးချီ၏ ကိုယ်ရေးမှတ်တမ်းကို ဆက်လက် ဖတ်ရှုလိုက်သည်။ သူ၏ ကိုယ်ရေးမှတ်တမ်းမှာ အလွန်ပင် ရှင်းလင်းစင်ကြယ်နေသည်။ ကျောင်းတက်ခဲ့ခြင်းမှလွဲလျှင် ကျောင်းပြင်ပ ဆရာတစ်ဦးအဖြစ်သာ အတွေ့အကြုံ ရှိခဲ့သည်။

“အင်း၊ ဒီလူငယ်လေးက တော်တော် စိတ်ဝင်စားဖို့ ကောင်းတာပဲ၊ လွန်ခဲ့တဲ့ ၁၀ နှစ်ကျော်လုံးမှာ သူ့ရဲ့ တစ်ခုတည်းသော ရည်မှန်းချက်က ဆရာတစ်ယောက် ဖြစ်ဖို့ပဲလား”

ကမ္ဘာကူးပြောင်းလာသူ တစ်ဦးအနေဖြင့် စူးချီသည် ငယ်စဉ်ကတည်းက ဆရာတစ်ဦး ဖြစ်ရန်သာ ရည်မှန်းခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် သူ၏ ပညာရေးနှင့် အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းဆိုင်ရာ သင်တန်းအားလုံးမှာ ထိုဦးတည်ချက်သို့သာ ဦးတည်နေခဲ့သည်။

စစ်သေနာပတိသည် စူးချီ၏ ရည်မှန်းချက်ကို ချက်ချင်းပင် ရိပ်မိလိုက်သည်။ ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် စစ်သေနာပတိ၏ စိတ်ထဲတွင် အတွေးတစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်။

“ဒီလူငယ်က ငယ်စဉ်ကတည်းက ဆရာဖြစ်ချင်ခဲ့တာဆိုတော့ ချောက်နက်ဘေးဒုက္ခ ငြိမ်သက်သွားတဲ့အခါ သူ့ကို စစ်ဘက်ဆိုင်ရာ နည်းပြတစ်ဦးအဖြစ် ခန့်အပ်လိုက်ရင် မကောင်းဘူးလား”

“ပြီးတော့ ဒီလို မိစ္ဆာဆန်တဲ့ ပါရမီရှင်ကောင်လေးအတွက် သက်တော်စောင့် အချို့လည်း လိုအပ်လိမ့်မယ်”

“ဒါပေမဲ့ အခုလောလောဆယ်မှာတော့ ဒီဘေးဒုက္ခကို အရင်ဆုံး ဖြေရှင်းရဦးမယ်”

ဤသို့ တွေးတောရင်း စစ်သေနာပတိသည် ချောက်နက်ဒေသဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ ယခုအချိန်တွင် သွေးသားနှင့်အတွင်းအား တံတိုင်းကြီးသည် မြင်တွေ့နိုင်သော သားရဲအားလုံးကို တားဆီးထားနိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း မမြင်နိုင်သော မိစ္ဆာဝိညာဉ် အများအပြားမှာမူ လွတ်မြောက်သွားခဲ့ကြသဖြင့် စစ်တပ်အနေဖြင့် မြို့များအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ကာ ၎င်းတို့ကို ရှင်းလင်းသုတ်သင်ရန် တာဝန်ရှိနေသေးသတည်း။

အခန်း (၅၈) - မိသားစုကြီးများ၏ ရည်မှန်းချက်

သားရဲများကို အမြစ်ပြတ် မသုတ်သင်နိုင်မီမှာပင် ရှေ့တန်းနှင့် ဆက်သွယ်ရေးများ ပြတ်တောက်သွားခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် မျိုးရိုးကြီးမိသားစုများမှာ ချောက်နက်ဘေးဒုက္ခနှင့် ပတ်သက်သည့် အသေးစိတ် အချက်အလက်များကို မသိရှိကြပေ။ အချိန်အတော်ကြာ အေးချမ်းသာယာခဲ့သဖြင့် မျိုးရိုးကြီးမိသားစုများမှာ ယခုဖြစ်ရပ်ကို သာမန်ကိစ္စတစ်ခုအဖြစ်သာ သဘောထားပြီး အလွန်အမင်း အာရုံမစိုက်မိကြခြင်းလည်း ဖြစ်သည်။ အမှန်စင်စစ် ၎င်းတို့အနေဖြင့် စိတ်ဝင်စားလျှင်ပင် ယခုအချိန်တွင် ရှေ့တန်းမှ သတင်းများကို လျင်မြန်စွာ ရရှိနိုင်မည့် နည်းလမ်းလည်း မရှိပေ။

သို့ဖြစ်ပါ၍ စူးချီသင်ကြားပေးလိုက်သော စစ်မှုထမ်းဟောင်း တစ်သိန်းမှာ ချောက်နက်စစ်မြေပြင်တွင် အစွမ်းပြခဲ့သည်ကို မည်သူမျှ မသိရှိခဲ့ကြပေ။ ထို့ပြင် စူးချီမှာ အဆင့်မြင့် ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးများ၏ စိတ်ထဲတွင် နေရာရနေပြီ ဖြစ်ကြောင်းကိုလည်း မည်သူမျှ ရိပ်မိခြင်း မရှိကြသေးပေ။

…

အလယ်ပိုင်းဒေသ အင်းကျိုးရှိ ဓားသိုင်းအကျော်အမော် ချူမိသားစုတွင် ဖြစ်သည်။

“မိသားစုအကြီးအကဲ... ချူဟိုင်ယန်က ‘ဓားတစ်သောင်း မူလသို့ပြန်ခြင်း’ ကို တတ်မြောက်သွားပါပြီ”

စူးချီသင်ကြားပေးလိုက်သော ဓားသိုင်းမှာ ချူမိသားစု၏ အုတ်မြစ်ကို ဖြိုဖျက်နိုင်သည်ဟု ရိပ်မိလိုက်သည်နှင့် ချူရှောင်ဖုန်းမှာ ချက်ချင်းပင် သတိကြီးစွာ ထားလိုက်သည်။ စူးချီက သိုင်းကျမ်းကို ထုတ်ဖော်ပြသပြီးနောက် ချူရှောင်ဖုန်းသည် ယုံကြည်ရခက်သော စိတ်ဖြင့် အတွင်းအား လုံးဝကုန်ခမ်းနေသည့် မိသားစုဝင် တစ်ဦးကို ရှာဖွေကာ စမ်းသပ်ကြည့်ခိုင်းခဲ့သည်။ ရလဒ်မှာမူ ထိုကျမ်းစာမှာ အစစ်အမှန် ဖြစ်နေခြင်းပင်။

ဤသတင်းက သူ့ကို ပြောမပြနိုင်လောက်အောင်ပင် အံ့အားသင့်သွားစေခဲ့သည်။ အတွင်းအားကို ပြန်လည်ရရှိစေမည့် ကိုယ်ခံပညာတစ်ခု ဖြစ်သည်။ အဆင့်မြင့် သုတေသနအဖွဲ့များ သုံးနှစ်တိုင်တိုင် ရှာဖွေခဲ့သော်လည်း မတွေ့ရှိခဲ့သည့် အရာကို စူးချီက သုံးလတည်းနှင့် ဖန်တီးနိုင်ခဲ့သည်လား။ ဒါက ဘယ်လိုမျိုး ပါရမီမျိုးလဲ။

ချူရှောင်ဖုန်းသည် သူ၏ စိတ်မအေးမှုကို မျိုသိပ်ကာ ဆက်မေးလိုက်သည်။

“ဒီဓားသိုင်းက ဘယ်လောက်အထိ အစွမ်းထက်သလဲ”

သူ့လက်အောက်ငယ်သားမှာ အကြီးအကဲ ဤသို့မေးမည်ကို ကြိုတင်သိထားသဖြင့် သေချာ ပြင်ဆင်ထားသည်။ သူသည် ချူဟိုင်ယန်၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို အသေးစိတ် စစ်ဆေးခဲ့ပြီး ဤဓားသိုင်း၏ အစွမ်းကို ခန့်မှန်းထားခဲ့သည်။

“ချူဟိုင်ယန်ရဲ့ အဆင့် ၃ ကျင့်စဉ်က ပျက်စီးသွားတာ နှစ်နှစ်ရှိပါပြီ၊ သူက ‘ဓားတစ်သောင်း မူလသို့ပြန်ခြင်း’ ကို ကျင့်ကြံပြီး အတွင်းအား ပြန်ရလာတဲ့အခါ ဓားနှစ်လက်ကို တစ်ပြိုင်နက် ထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့ပါတယ်၊ ကျွန်တော်တို့ ခန့်မှန်းချက်အရ ဒီဓားသိုင်းဟာ အဆင့် ၃ ကျင့်ကြံသူဆိုရင် ဓားအလက်တစ်ရာ၊ အဆင့် ၄ ဆိုရင် ဓားတစ်ထောင်နဲ့ အဆင့် ၅ ဆိုရင် ဓားတစ်သောင်းအထိ ထိန်းချုပ်နိုင်မှာပါ၊ အစွမ်းကတော့ ကိုးပါးလျှို့ဝှက်ဓားချီထက် အများကြီး သာလွန်ပါတယ်”

အဆင့် ၅ နဲ့တင် ဓားတစ်သောင်းကို ထိန်းချုပ်နိုင်မှာလား။ ချူမိသားစု၏ ဓားသိုင်းအရ အဆင့် ၅ ကျင့်ကြံသူမှာ ဓား ၇၂၉ လက်သာ ထိန်းချုပ်နိုင်သည်။ စူးချီ၏ ကိုယ်ခံပညာက ချူမိသားစု၏ ဓားသိုင်းကို အပြတ်အသတ် အနိုင်ယူသွားခြင်း ဖြစ်သည်။

ချူရှောင်ဖုန်းသည် စူးချီအပေါ် ကြောက်ရွံ့မှု အနည်းငယ် ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။ စူးချီက ဤကိုယ်ခံပညာကို အတွင်းအား ပြန်လည်ရရှိရန် ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် ဖန်တီးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဆိုလိုသည်မှာ ဓားပျံသိုင်းမှာ ဘေးထွက်ရလဒ်တစ်ခုမျှသာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ ဤအတိုင်းဆိုလျှင် စူးချီ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ဖန်တီးလိုက်သော ဘေးထွက်ရလဒ်တစ်ခုကပင် မျိုးရိုးကြီးမိသားစုများ နှစ်ပေါင်းထောင်ချီ စုဆောင်းခဲ့သော ပညာရပ်များကို ကျော်လွန်သွားသည် မဟုတ်ပါလား။ ဒါက တကယ့်ကို ကောင်းကင်ကို ဆန့်ကျင်တဲ့ ပါရမီမျိုးပဲ။

ဤမျှအထိ ထူးချွန်သော ပါရမီရှင်မျိုးမှာ အလွန်ပင် ကြောက်စရာကောင်းလှသည်။ အကယ်၍ စူးချီသာ ဆက်လက် ကြီးထွားလာမည်ဆိုပါက အဆင့် ၆၊ ၇ သို့မဟုတ် ၈ အထိ ရှိသော ဓားသိုင်းများနှင့် ကိုယ်ခံပညာများကိုပါ ဖန်တီးလာနိုင်သည် မဟုတ်ပါလား။ ထိုအချိန်ကျလျှင် ၎င်းတို့၏ လျှို့ဝှက်သိုင်းကျမ်းများကို မည်သူကမှ စိတ်ဝင်စားကြတော့မည် မဟုတ်ပေ။ မိသားစု၏ သိုင်းပညာများမှာ နိုင်ငံတော် စာမေးပွဲများတွင်လည်း အသုံးမဝင်၊ ပါရမီရှင်များကိုလည်း ဆွဲဆောင်နိုင်ခြင်း မရှိတော့လျှင် ချူမိသားစုမှာ မည်မျှအထိ ကြာရှည် ခံနိုင်ပါမည်နည်း။

သူ ပိုတွေးလေလေ ပို၍ စိတ်မအေး ဖြစ်လေလေပင်။ ချူရှောင်ဖုန်း မသိရှိခဲ့သည့်အချက်မှာ “ဓားတစ်သောင်း မူလသို့ပြန်ခြင်း” တွင် ဓားသိုင်းမှာသာ အဓိကဖြစ်ပြီး အတွင်းအား ပြန်လည်ရရှိခြင်းမှာမှ ဘေးထွက်ရလဒ် ဖြစ်နေခြင်းပင်။ ထို့ကြောင့် သူသည် စူးချီ၏ စွမ်းဆောင်ရည်ကို မှားယွင်းစွာ အကဲဖြတ်မိသွားခဲ့သည်။ ထိုအကဲဖြတ်မှုအပေါ် အခြေခံကာ စူးချီသည် ချူမိသားစုကို တမင်တကာ ပစ်မှတ်ထားနေခြင်း ဖြစ်သည်ဟု သူ ယုံကြည်လိုက်တော့သည်။

သို့ဖြစ်ပါ၍ သူ၏ ရှေ့တွင် လမ်းနှစ်သွယ်သာ ရှိတော့သည်။ စူးချီကို မိမိတို့ဘက်ပါအောင် စည်းရုံးပြီး ချူမိသားစုနှင့် ပူးပေါင်းစေရန် လုပ်ဆောင်ခြင်း သို့မဟုတ် သူ့ကို ဘယ်နည်းနှင့်မဆို အစဖျောက်လိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ဤသည်ကို တွေးမိရင်း ချူရှောင်ဖုန်းက မေးလိုက်သည်။

“ဒီစူးချီကို ငါတို့ဘက်ပါအောင် စည်းရုံးလို့ ရနိုင်ဦးမလား၊ သူက ကိုယ်ခံပညာတွေကို မလိုအပ်ရင်တောင် အမျိုးသမီးတွေနဲ့ အာဏာကိုတော့ မက်မောမှာပဲ မဟုတ်လား”

လက်အောက်ငယ်သားက ခေါင်းခါယမ်းကာ ပြောသည်။

“သူက ရှန်မိသားစုရဲ့ ဒုတိယသခင်မလေးနဲ့ တော်တော်လေး နီးစပ်ပါတယ်၊ သူက ဒုတိယသခင်မလေးရဲ့ ဥက္ကာခဲဆွဲသီးကိုတောင် လည်ပတ်မှာ ဆွဲထားတာကို ကျွန်တော်တို့ တွေ့ရပါတယ်၊ သခင်မလေးက သူမရဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်ရေးပစ္စည်းကိုတောင် ပေးထားတယ်ဆိုတော့ သူတို့ကြားမှာ တစ်ခုခု ရှိနေနိုင်ပါတယ်”

ချူရှောင်ဖုန်းကဲ့သို့သော သာမန်လူတစ်ယောက်မှာ ကျောင်းအုပ်ကြီး ရှန်၏ ထူးဆန်းသော အတွေးအခေါ်များကို မည်သို့ နားလည်နိုင်ပါမည်နည်း။ စူးချီ၏ လည်ပတ်က ဆွဲသီးမှာ ကျောင်းအုပ်ကြီး ရှန်က ဧကရာဇ် ဖြစ်လာစေရန်အတွက် ကံကောင်းစေရန် ပေးထားခြင်းဖြစ်သည်ကို သူ မသိရှိပေ။ သူသည် ဤကမ္ဘာ၏ အခြေခံ အသိအမြင်များအရသာ ဆုံးဖြတ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဥက္ကာခဲဆွဲသီး ပေးအပ်ခြင်းမှာ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ချစ်ခင်စုံမက်ကြောင်း ပြသခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထိုဆွဲသီးမှာ မျိုးရိုးကြီးမိသားစုမှ သခင်လေးများနှင့် သခင်မလေးများ ကိုယ်တိုင် ဆောင်ထားလေ့ရှိသည့် အရာဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ လက်ခံရရှိသူကလည်း ထိုဆွဲသီးကို ဆွဲထားသည်ဆိုပါက တစ်ဖက်လူ၏ အချစ်ကို လက်ခံလိုက်သည်ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။

ဒါဆိုရင် စူးချီက ရှန်မိသားစုရဲ့ သမက်လောင်း ဖြစ်နေပြီပေါ့။

ဤသို့ဆိုလျှင် အမျိုးသမီးနှင့် မြှူဆွယ်ခြင်း သို့မဟုတ် အာဏာဖြင့် စည်းရုံးခြင်းမှာ အလုပ်ဖြစ်လိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။ စည်းရုံး၍ မရပါက ဖျက်ဆီးပစ်ရန်သာ လမ်းရှိတော့သည်။ ချူရှောင်ဖုန်းက ညွှန်ကြားလိုက်သည်။

“အရင်က မီဒီယာတွေကို ပြန်ဆက်သွယ်လိုက်၊ အရင်ဆုံး သူ့ရဲ့နာမည်ကို ပုပ်သိုးအောင် လုပ်ရမယ်”

သူက ခဏမျှ ရပ်နားပြီးနောက် ဆက်ပြောသည်။

“ဟုတ်သားပဲ၊ သူ့ရဲ့ ကျင့်စဉ်အဆင့်က ဒီလောက်မြန်မြန် တက်လာတာ တစ်ခုခုတော့ မှားနေတာ ဖြစ်ရမယ်၊ သူက ချောက်နက်ဒေသရဲ့ ဖျက်ဆီးမှုကို ခံထားရတဲ့ လူသားသစ္စာဖောက် ဖြစ်နိုင်တယ်၊ သူ့ရဲ့ ကိုယ်ခံပညာတွေကလည်း ပြဿနာရှိနေတာပဲ”

ချူရှောင်ဖုန်း၏ အတွေးမှာ အလွန်ပင် ရက်စက်လှသည်။ စူးချီကို ချောက်နက်ဒေသမှ လူသားသစ္စာဖောက်တစ်ဦးအဖြစ် နာမည်ဖျက်လိုက်နိုင်လျှင် သူ၏ ကိုယ်ခံပညာများကို မည်သူမျှ ကျင့်ကြံရဲကြတော့မည် မဟုတ်ပေ။ သူ၏ အလုပ်အကိုင်၊ ဂုဏ်သိက္ခာနှင့် အရာအားလုံး ဆုံးရှုံးသွားပေလိမ့်မည်။ အသက်ရှင်သန်နိုင်ရန်အတွက် သူသည် မျိုးရိုးကြီးမိသားစုများ၏ ရှေ့တွင် ဒူးထောက် အညံ့ခံရပေလိမ့်မည်။

“ဒါပေမဲ့ ဒီလိုမျိုး နာမည်ဖျက်လိုက်ရင် သူ့ဘက်က ကာကွယ်ပေးမယ့်သူ ရှိမလား၊ သူက ကျန်းမြို့ ပညာရေးဌာနရဲ့ အကြံပေး ဖြစ်နေပြီလို့ ကြားတယ်”

“ဟက်၊ ပညာရေးဌာနလောက်ကတော့ ငါတို့ရဲ့ ဝါဒဖြန့်မှုတွေနဲ့ ရင်ဆိုင်ရရင် ကျန်းလီချွမ်းက စူးချီဘက်က ရပ်တည်ပေးရဲပါ့မလား”

ချူရှောင်ဖုန်းက ယုံကြည်မှုအပြည့်ဖြင့် ပြုံးလိုက်သည်။ ဤအခြေအနေမှာ စူးချီအတွက် လုံးဝ ဖြေရှင်းနိုင်စရာ မရှိဟု သူ ယူဆလိုက်တော့သည်။

…

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အခြားသော မျိုးရိုးကြီးမိသားစုများမှာလည်း “ဓားတစ်သောင်း မူလသို့ပြန်ခြင်း” ကျမ်းစာမှာ အစစ်အမှန်ဖြစ်ကြောင်း တဖြည်းဖြည်း သိရှိလာကြသည်။ ၎င်းတို့၏ တုံ့ပြန်မှုမှာလည်း ချူမိသားစုနှင့် ထပ်တူပင် ဖြစ်သည်။

“သူ့ရဲ့ ပါရမီက တကယ့်ကို ကြောက်စရာကောင်းတယ်”

“ဒီကောင်လေးကို ငါတို့ ထိန်းချုပ်ရမယ်၊ ဘယ်လို ကိုယ်ခံပညာမျိုး ဖန်တီးရမလဲဆိုတာ သူ ဆုံးဖြတ်လို့ မရစေရဘူး”

“သူ့ရဲ့ အစိုးရနောက်ခံကို ဖြုတ်ချနိုင်မယ့် နည်းလမ်း ရှိမလား”

“သူ့ကို အရင် နာမည်ဖျက်လိုက်ကြ၊ လူထုရဲ့ ယုံကြည်မှုကို အရင်ဆုံး ဆုံးရှုံးအောင် လုပ်ရမယ်”

မျိုးရိုးကြီးမိသားစုများ၏ အကျိုးစီးပွားမှာ တူညီကြသည်။ စူးချီကဲ့သို့သော သူမျိုးမှာ အလွန်ပင် အန္တရာယ်များလှသဖြင့် ထိန်းချုပ်၍ မရပါက ဖျက်ဆီးပစ်ရပေလိမ့်မည်။ ၎င်းတို့၏ အုတ်မြစ်ကို ဖြိုဖျက်မည့်သူအား အလွတ်ပေး၍ မရပေ။ မျိုးရိုးကြီးမိသားစုမှ သခင်လေးများနှင့် သခင်မလေးများမှာ သာမန်လူတန်းစားများနှင့် အင်အားချင်း ယှဉ်ပြိုင်နေရသည်ဟူသော အဖြစ်မျိုးကို ၎င်းတို့ ခွင့်မပြုနိုင်ကြပေ။

မျိုးဆက်ပေါင်းများစွာ စုဆောင်းခဲ့သမျှကို သာမန်လူတစ်ယောက်က အလွယ်တကူ ကျော်တက်သွားခြင်းကို ၎င်းတို့ လက်ခံနိုင်စရာ မရှိပေ။ ထို့ကြောင့် မျိုးရိုးကြီးမိသားစုများမှာ စူးချီကို လူမှုကွန်ရက်ပေါ်တွင် ဝိုင်းဝန်း တိုက်ခိုက်ရန်အတွက် စတင် လှုပ်ရှားလာကြတော့သည်။

အွန်လိုင်းပေါ်တွင် နာမည်ကြီးနေသော ဝေဖန်ရေးသမားများက စတင်၍ မေးခွန်းထုတ်လာကြသည်။

“စူးချီရဲ့ အတန်းမှာ တစ်ခုခုတော့ မှားနေပြီ၊ အွန်လိုင်းပေါ်မှာ ဒီသိုင်းပညာကို တကယ် တတ်မြောက်သွားတဲ့သူ ရှိရဲ့လား”

“ဓားတစ်သောင်း မူလသို့ပြန်ခြင်းကို တတ်မြောက်သွားတဲ့သူ ရှိရင် ထွက်ပြစမ်းပါဦး၊ ဘယ်သူ လက်တွေ့ပြနိုင်မလဲ”

“အခုထိ တစ်ယောက်မှ ပေါ်မလာသေးဘူးဆိုတော့ စူးချီရဲ့ ကိုယ်ခံပညာက အတုကြီး ဖြစ်နိုင်တယ်”

အွန်လိုင်းပေါ်တွင် ဝေဖန်မှုများမှာ တစ်ဆင့်ပြီးတစ်ဆင့် မြင့်တက်လာခဲ့သည်။

“နယူးဗွိုင်ယေ့ချ်ရဲ့ ကျောင်းသား တစ်သိန်းနှစ်သောင်းကျော်အပြင် အခြား ကြည့်ရှုသူတွေကိုပါ ပေါင်းလိုက်ရင် လူပေါင်း သုံးသိန်းလောက် ဒီပညာကို သင်ယူခဲ့ကြတာပဲ”

“အဲဒီလောက် လူအမြောက်အမြားထဲမှာ တစ်ယောက်မှ မတတ်မြောက်တာက ဖြစ်နိုင်ပါ့မလား”

“အတွင်းအား ကုန်ခမ်းနေတဲ့သူတွေပဲ သင်လို့ရတယ်ဆိုရင်တောင် အဲဒီလူတွေ ဘယ်မှာလဲ၊ ဘာလို့ တစ်ယောက်မှ ထွက်မပြောကြတာလဲ”

“စူးချီရဲ့ ကိုယ်ခံပညာက လိမ်ညာထားတာပဲ ဖြစ်ရမယ်”

ဝေဖန်မှုများမှာ စူးချီ၏ ပါရမီနှင့် အသက်အရွယ်အပေါ်သို့ပါ ဦးတည်လာခဲ့သည်။

“အသက် ၁၉ နှစ်နဲ့ ထိုက်ကျိလို ကိုယ်ခံပညာမျိုးကို ဘယ်လို ဖန်တီးနိုင်မှာလဲ၊ စူးချီမှာ အခြားသော လျှို့ဝှက်ချက်တွေ ရှိနေတာ သေချာတယ်”

“လေးလအတွင်းမှာ ကျင့်စဉ်အဆင့် သုံးဆင့်တောင် တက်သွားတယ်ဆိုတာကော ဖြစ်နိုင်လို့လား”

မျိုးရိုးကြီးမိသားစုများ၏ လမ်းညွှန်မှုအောက်တွင် လူထု၏ သဘောထားမှာ စူးချီကို ဆန့်ကျင်သည့်ဘက်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

“ကျင့်စဉ်အဆင့်တွေ ဒီလောက်မြန်မြန် တက်လာတာက စူးချီဟာ ချောက်နက်ဒေသရဲ့ လူသားသစ္စာဖောက် ဖြစ်နေလို့ပဲ ဖြစ်ရမယ်”

“စူးချီ သင်ပေးတဲ့ ကိုယ်ခံပညာတွေဟာ ချောက်နက်ဒေသက မိစ္ဆာပညာရပ်တွေ ဖြစ်နိုင်တာမို့ ပြည်သူတွေ သတိထားကြဖို့ အသိပေးအပ်ပါတယ်”

စူးချီသည် ချောက်နက်အတွင်းမှ လူသားသစ္စာဖောက်တစ်ဦး ဖြစ်နိုင်သည်ဟူသော သတင်းများမှာ ပျံ့နှံ့လာတော့သည်။ ထိုမေးခွန်းထုတ်သံများမှာလည်း တစ်နေ့ထက်တစ်နေ့ ပိုမို ကျယ်လောင်လာခဲ့တော့သတည်း။