အခန်း (၄၇၇-၄၇၈)

အခန်း (၄၇၇) - ထိုက်ဆွေအဆောင် ၊ ရေသောက်တာတောင် သွားကြားညပ်ရမည့် ကံဆိုးမှု ၊ ထိန်းချုပ်မရတော့သော အဆင့်တက်နေသည့် သရဲမိစ္ဆာ

"ရပ်"

လီယန်ချူသည် ချုပ်နှောင်ခြင်းအတတ် ကို တိုက်ရိုက်အသုံးပြုကာ ထိုသရဲကို နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်လည်ချုပ်နှောင်လိုက်ပြန်သည်။

ကျန်းဝေမှာမူ မနေနိုင်ဘဲ နောက်သို့ အတင်းဆုတ်ကာ ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားနေတော့သည်။

ယခုအချိန်တွင် လူနှင့်သရဲမှာ အလွန်နီးကပ်နေပြီး မျက်နှာချင်းပင် ကပ်နေချေပြီ။

အကယ်၍သာ ထို ကျန်းဝေအတု ကို သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ပေးဝင်လိုက်ပါက သူကိုယ်တိုင် လုံးဝပျောက်ကွယ်သွားလိမ့်မည်ဟု ကျန်းဝေ ကြိုတင်ခံစားနေရသည်။

ထိုအသိမှာ သူ့ကို အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စေသည်။

ဗျစ်

ကျန်းဝေသည် သွားကိုကြိတ်ကာ လက်ထဲမှ ခေါင်းတလားသံမှို ကို ကျန်းဝေအတု ၏ မျက်လုံးထဲသို့ အတင်းထိုးစိုက်လိုက်တော့သည်။

ထိုအချိန်တွင် ကျိချင်းဘုန်းကြီးကလည်း လျင်မြန်စွာပင် သူ၏လက်ထဲမှ ဗုဒ္ဓဘာသာအဆောင်လက်နက်တစ်ခုဖြင့် ထိုအတု၏ ဦးခေါင်းကို အားကုန်လွှဲရိုက်လိုက်သည်။

ထိုဘုန်းကြီး၏ တိုက်ခိုက်ပုံမှာ တကယ့်ကို ပွင့်လင်းပြတ်သားလှပေသည်။

ကျန်းဝေအတု ၏ မျက်နှာတွင် နာကျင်သော အမူအရာများ ပေါ်လာပြီး သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှ ရှူးရှူး ဟု အသံမြည်ကာ အဖြူရောင်အငွေ့များ ထွက်ပေါ်လာသည်။

သို့သော်လည်း ထိုအချိန်မှာပင် သူသည် လီယန်ချူ၏ ချုပ်နှောင်ခြင်းအတတ်မှ ရုန်းထွက်နိုင်သွားခဲ့သည်။

သူသည် ကျန်းဝေကို ထပ်မံခုန်အုပ် ရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း နောက်ကျောဘက်မှ ပြင်းထန်သော ဆွဲငင်အားတစ်ခု ထပ်မံရောက်ရှိလာပြန်သည်။

ဝိညာဉ်ဖမ်းစားခြင်းအတတ်

လီယန်ချူသည် တစ်လှမ်းချင်းစီတွင် ချုပ်ကွက်တစ်ခုစီ ထည့်နေခြင်းပင်

အချုပ်ခံနေရသော ထိုသရဲအတုမှာ ဦးရေပြားများပင် ထုံကျဉ်လာရသည်။

ထိုအချိန်တွင် ရွှီမင်ဘုန်းကြီးနှင့် ရွှီဟွေ့ဘုန်းကြီးတို့ကလည်း သူတို့လက်ထဲမှ အဆောင်လက်နက်များကို ပစ်ပေါက်လိုက်ရာ ကျန်းဝေအတု ကို အရှိန်ဖြင့် ထိမှန်သွားတော့သည်။

ဗျစ် ဗျစ်

ကျန်းဝေအတု ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ပွက်ပွက်ဆူနေသော ရေနွေးအိုးအလား အဖုအပိမ့်များ ထွက်ပေါ်လာသည်။

သူ၏မျက်နှာမှာ အလွန်အမင်း နာကျင်နေပုံရသည်။

နောက်တစ်ခဏတွင် သူသည် ကျိချင်းဘုန်းကြီး၏ ပုံစံသို့ ချက်ချင်းပြောင်းလဲလိုက်သည်။

တိန်

ခေါင်းတလားသံမှိုနှင့် ဗုဒ္ဓဘာသာအဆောင်လက်နက်များမှာ သူ့အပေါ် အာနိသင်မရှိတော့ဘဲ ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျကုန်သည်။

ပုံစံပြောင်းလိုက်သည်နှင့် ထိုအတုသည် ကျိချင်းဘုန်းကြီးထံသို့ ခုန်အုပ်လိုက်ပြန်သည်။

ထိုအရာ၏ မိစ္ဆာအတတ်မှာ တကယ့်ကို ထူးဆန်းအံ့ဩစရာပင်။

ရှူး

ရုတ်တရက် ဝါဂွမ်းရောင် အဆောင်စက္ကူ တစ်ခုမှာ လေထုကို ခွဲကာ ပျံသန်းလာပြီး ထိုမိစ္ဆာ၏ နောက်စေ့တွင် တိုက်ရိုက် ကပ်သွားတော့သည်။

ထိုက်ဆွေအဆောင်

လူအများကြားတွင် ထိုက်ဆွေနှင့် တိုးသည် ဆိုသော စကားရှိသည်။

ထိုက်ဆွေနှင့် တိုးသူမှာ ဘေးဒုက္ခများ ကြုံရတတ်သည်။

ဤအဆောင်မှာ လီယန်ချူ၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် ကျန်ရှိနေသည့် တစ်ခုတည်းသော အဝါရောင်အဆောင်ဖြစ်ပြီး...

၎င်းမှာ လူကို ကံဆိုးစေနိုင်သည်။

ရေအေးအေးသောက်ရင်တောင် သွားကြားညပ်ရလောက်အောင် ကံဆိုးစေသည့် အမျိုးအစားပင်။

၎င်း၏ အစွမ်းမှာ အလွန်ပင် ဆန်းကြယ်လှသည်။

ထိုအဆောင် မိစ္ဆာပေါ်တွင် ကပ်သွားသည်နှင့် မိစ္ဆာ၏ ခန္ဓာကိုယ်တွင်း စွမ်းအားများမှာ ရုတ်တရက် ဗရုတ်ဗရက် ဖြစ်သွားကာ ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ အရှိန်ဖြင့် မှောက်လျက် လဲကျသွားတော့သည်။

သူသည် ခေါင်းကိုမော့ကာ ကြောင်တောင်တောင် ဖြစ်နေရှာသည်။

သူက သရဲတစ်ကောင်လေ၊ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ရုတ်တရက်ကြီး ချော်လဲရတာလဲ

သို့သော် ကံဆိုးမှုများက ထိုမျှနှင့် မပြီးသေးပေ။

သူလဲကျလိုက်သည့်နေရာမှာ ဟာလာဟင်းလင်းမဟုတ်ဘဲ စောစောက ပြုတ်ကျထားသည့် ခေါင်းတလားသံမှိုပေါ်သို့ အတိအကျ ဖြစ်နေသည်ကို သူ စိတ်ပျက်လက်ပျက် သိလိုက်ရသည်။

ခေါင်းတလားသံမှိုမှာ သူ၏ ဘယ်ဘက်လက်ဝါးကို တိုက်ရိုက် စိုက်ဝင်သွားတော့သည်။

မည်သူက ထင်ထားပါမည်နည်း။

သေးငယ်လှသော ခေါင်းတလားသံမှိုမှာ ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် ဒေါင်လိုက် ထောင်လျက်သား ဖြစ်နေပြီး၊ ထိုသရဲ လဲကျမည့်နေရာနှင့်လည်း ကွက်တိ ဖြစ်နေရရုံမက သူကလည်း မရှောင်နိုင်ခဲ့ပေ

ဒါဟာ ထိုက်ဆွေအဆောင် ရဲ့ စွမ်းပကားပင်

မင်းကို ကံဆိုးစေမယ်၊ သွေးထွက်သံယို ဘေးဒုက္ခ ကြုံစေမယ်။

သို့သော်လည်း ဤထိုက်ဆွေအဆောင်အတွင်းရှိ တာအိုအငွေ့အသက်မှာ အလွန်နည်းပါးနေပြီး နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာညောင်းနေခြင်းကြောင့်လည်း ဖြစ်နိုင်သည် ၎င်းမှာ မိစ္ဆာကို ခဏတာသာ သက်ရောက်မှုရှိခဲ့ပြီး ကံဆိုးလွန်း၍ သေသွားအောင်အထိတော့ မတတ်နိုင်ခဲ့ပေ။

ဗျစ် ဗျစ်

လီယန်ချူသည် အရာဝတ္ထုထိန်းချုပ်အတတ် ကို အသုံးပြုကာ ကျန်ရှိနေသော ခေါင်းတလားသံမှို နှစ်ချောင်းကို ထိုကံဆိုးသူ မိစ္ဆာ၏ ကိုယ်ပေါ်သို့ ထပ်မံစိုက်ထည့်လိုက်သည်။

ထိုသရဲမှာ လှုပ်မရတော့ဘဲ အလွန်အမင်း နာကျင်နေရသည်။

နောက်တစ်ခဏတွင် သူသည် အခြားတစ်ယောက်၏ ပုံစံသို့ ထပ်မံပြောင်းလဲရန် ပြင်လိုက်ပြန်သည်။

"မကောင်းတော့ဘူး ဒီကောင် ထပ်ပြောင်းဦးမလို့"

ကျန်းဝေက အလန့်တကြား အော်ဟစ်လိုက်သည်။

သို့သော် နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံးမှာ ရေဆေးပန်းချီကားတစ်ချပ်ကဲ့သို့သော အခြေအနေသို့ ပြောင်းလဲသွားသည်ကို သူ တွေ့လိုက်ရသည်။

ကျန်းဝေသည် ဝမ်းသာအားရဖြင့် လီယန်ချူကို လှမ်းကြည့်လိုက်မိသည်။

လီယန်ချူ၏ ဦးခေါင်းထက်တွင် ထိုက်ကျိပုံရိပ် တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး အဆက်မပြတ် လည်ပတ်နေကာ အလွန်ပင် ဆန်းကြယ်လှသည်။

ရေဆေးရောင် အငွေ့အသက်များမှာ လီယန်ချူကို ဝန်းရံထားသဖြင့် သူ၏ပုံစံမှာ လောကီထက်လွန်သော နတ်သားတစ်ပါးအလား အေးချမ်းတည်ငြိမ်ကာ နတ်ဘုရားအရှိန်အဝါများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

ထိုမိစ္ဆာသည် ရွှီမင်ဘုန်းကြီး၏ ပုံစံသို့ ပြောင်းလဲကာ ကိုယ်ပေါ်ရှိ အဆောင်လက်နက်များကို ဖယ်ရှားလိုက်စဉ်မှာပင်... ရေဆေးရောင် စွမ်းအားစုတစ်ခုက သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို အရှိန်ဖြင့် လာရောက်ရိုက်ခတ်လိုက်တော့သည်။

ဝုန်းးး

ထိုသရဲ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ဝက်မှာ တိုက်ရိုက် ပေါက်ကွဲပျက်စီးသွားသည်။

သို့သော်လည်း ကျန်ရှိနေသော ခန္ဓာကိုယ်တစ်ဝက်ဖြင့် သူသည် အတင်းရုန်းကန် ထွက်ပြေးသွားခဲ့သည်။

ထိုက်ကျိပုံရိပ်ကြီးမှာလည်း နောက်ကနေ ထပ်ကြပ်မကွာ လိုက်ပါသွားသည်။

လူတစ်ယောက်၏ အတွေးမှာ အလွန်မြန်ဆန်လှသည်။

တစ်စက္ကန့်အတွင်းမှာပင် အတွေးပေါင်း ထောင်သောင်းချီ၍ ဖြတ်သန်းသွားနိုင်သည်။

ထို့ကြောင့် စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအား ၏ အလျင်နှုန်းမှာလည်း ခန့်မှန်း၍မရနိုင်အောင် မြန်ဆန်လှပေသည်။

ဤသည်မှာပင် စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို ကျင့်ကြံအောင်မြင်ထားသော ကျင့်ကြံသူများသည် သာမန်ကျင့်ကြံသူများကို တိုက်ပွဲတွင် အလွန်အမင်း ဖိနှိပ်ထားနိုင်ခြင်း၏ အကြောင်းရင်း ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ သင့်တွင် အစွမ်းထက်လှသော ကာကွယ်ရေးအဆောင်လက်နက် မရှိပါက စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအား၏ တိုက်ခိုက်မှုကို လုံးဝခုခံနိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

မြန်လွန်းလှသလို စွမ်းပကားကလည်း ရုပ်ခန္ဓာ၏ ကန့်သတ်ချက်များကို ကျော်လွန်နေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

လီယန်ချူသည် ထိုက်ကျိပုံရိပ်ကို ထိန်းချုပ်ကာ နောက်ထပ် ရေဆေးရောင် စွမ်းအားစုတစ်ခုကို ထပ်မံပစ်လွှတ်လိုက်ပြန်သည်။

ဝုန်းးးးး

ထိုသရဲ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ထပ်မံ ပေါက်ကွဲပျက်စီးသွားပြန်သည်။

ယခုတစ်ကြိမ်တွင် သူသည် မည်သူ့ပုံစံကိုမျှ မပြောင်းလဲနိုင်တော့ဘဲ အနက်ရောင်အငွေ့အစုအဝေးတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ လျူမိသားစုဘိုးဘွားရိပ်သာအတွင်းသို့ ထွက်ပြေးသွားတော့သည်။

လီယန်ချူက သူ့ကို ဆက်လက်လိုက်လံသတ်ဖြတ်ခြင်း မပြုတော့ဘဲ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို ပြန်လည်သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။

သူ၏ ရုပ်ခန္ဓာမှာ မျက်လုံးများကို ဖြည်းညှင်းစွာ ဖွင့်လိုက်ပြီး... မျက်နှာမှာ အေးစက်တည်ငြိမ်နေသည်။

"နှမြောစရာကြီးဗျာ၊ လွတ်သွားတယ်"

ဟု ကျန်းဝေက ဆိုသည်။

ထိုသရဲမှာ မည်သူ့ပုံစံမဆို ပြောင်းလဲနိုင်ရုံမက၊ ပုံစံပြောင်းနေစဉ်အတွင်း မည်သည့်တိုက်ခိုက်မှုကိုမဆို ခုခံနိုင်စွမ်းရှိနေသည်မှာ တကယ့်ကို ထူးဆန်းလွန်းလှသည်။

ယခုတစ်ကြိမ်တွင် မသတ်နိုင်လိုက်သဖြင့် နောက်တစ်ကြိမ် သတ်ရန်မှာ ပို၍ခက်ခဲသွားပေလိမ့်မည်။

လီယန်ချူသည် စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို သိမ်းလိုက်ပြီးနောက် သူ၏လက်ဖဝါးထဲတွင် အနက်ရောင်အငွေ့အမျှင်တန်းကလေးတစ်ခု ပတ်ချာလည်နေသည်။

သူသည် ရင်ဘက်ထဲမှ စောစောက ရှာတွေ့ထားသော စက္ကူပိုက်ဆံ (သေသူများအတွက် မီးရှို့ပေးသည့် သာမန်စက္ကူပိုက်ဆံ) တစ်ခုကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။

ထို့နောက် ထိုအနက်ရောင်အငွေ့အမျှင်တန်းကို စက္ကူထဲသို့ တိုက်ရိုက် ထည့်သွင်းလိုက်သည်။

ခြေရာခံအတတ်

ထိုထူးဆန်းလှသော မိစ္ဆာကောင် ရောက်လာပုံမှာ အလွန်သံသယဖြစ်ဖွယ် ကောင်းလှသည်။

၎င်းမှာ တစ်စုံတစ်ယောက် သို့မဟုတ် သရဲတစ်ကောင် ၏ ထိန်းချုပ်မှုကို ခံထားရခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်ဟု လီယန်ချူ တွေးမိသည်။

နောက်ကွယ်က ကြိုးကိုင်သူမှာ မည်သူဖြစ်သည်ကို သူ သိချင်နေသည်။

လျူမိသားစုဘိုးဘွားခန်းမ၊ ရှစ်ထောင့်မျှော်စင် အတွင်း၌

အနက်ရောင် အရိပ်တစ်ခု မတ်တပ်ရပ်နေသည်။

သူ၏မျက်နှာကို မမြင်ရသလို၊ ကျား မ ခွဲခြားရန်လည်း ခက်ခဲလှသည်။

ချက်ချင်းပင်

အနက်ရောင် အရိပ်ကလေးတစ်ခုမှာ ရှစ်ထောင့်မျှော်စင် အပြင်ဘက်မှ ပျံသန်းဝင်ရောက်လာပြီး ထိုသူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ စိမ့်ဝင်သွားသည်။

သူသည် မျက်လုံးများကို ဖြည်းညှင်းစွာ ဖွင့်လိုက်သည့်အခါ ကောက်ကျစ်ပြီး နာကြည်းချက်များ ပြည့်နှက်နေသော မျက်လုံးအစုံ ပေါ်ထွက်လာသည်။

"ဟူး... ကျရှုံးသွားတာပဲ"

"ဒီလူငယ်တာအိုဆရာက နတ်ဘုရားတစ်ပါးပါးများလား သူ့ရဲ့တာအိုအတတ်တွေက ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် ဆန်းကြယ်နေရတာလဲ"

"သူက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီမြို့ထဲမှာ ကျင့်စဉ်စွမ်းအားတွေကို ဆက်ထိန်းထားနိုင်တာလဲ "

"မဖြစ်နိုင်တာ... ဒီမြို့ကလေးရဲ့ ဗဟိုချက် က နတ်ဘုရားလက်နက် တစ်ခုနဲ့တောင် နှိုင်းယှဉ်လို့ရတာကို၊ ဘာလို့ ဒီလူငယ်ကို မဖိနှိပ်နိုင်ရတာလဲ။ သူ့ဆီမှာလည်း နတ်ဘုရားလက်နက် ရှိနေလို့လား ဒါပေမဲ့ ဒါကလည်း မဖြစ်နိုင်ပါဘူး"

ထိုအနက်ရောင်အရိပ်မှာ မျက်လုံးများ ပြူးသွားကာ အလွန်အမင်း ဝေခွဲမရ ဖြစ်နေတော့သည်။

ဝူးးး ဝူးးး ဝူးးး

ဘိုးဘွားခန်းမအတွင်းမှ ဟိန်းဟောက်သံများ ဆက်တိုက်ထွက်ပေါ်နေသည်။

အခြားသရဲများကို တစ်ဆက်တည်း ဝါးမြိုနေသော ထိုသရဲကြီးသည် ဘိုးဘွားခန်းမအတွင်းရှိ အခြားသော ထူးဆန်းသည့် အရာများကိုပါ တိုက်ရိုက်စားပစ်နေခြင်းပင်။

"ဒီကောင်ကတော့ စားရတာ အရသာတွေ့နေပြီပေါ့လေ"

ဟု အနက်ရောင်အရိပ်က ဒေါသတကြီး ရေရွတ်လိုက်သည်။

သူ၏ရှေ့တွင် အလင်းမျက်နှာပြင် တစ်ခု ရှိနေပြီး ဘိုးဘွားခန်းမအတွင်းမှ မြင်ကွင်းများကို မြင်တွေ့နေရသည်။

သရဲကြီးတစ်ကောင်မှာ ဘိုးဘွားခန်းမအတွင်း၌ အရာရာကို ဖျက်ဆီးနေသည်။

အဆောက်အအုံများ ပြိုကျကာ ယင်အငွေ့အသက်များ ယိုစိမ့်လာပြီး၊ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော သရဲမိစ္ဆာများကို ထိုသရဲကြီးက ဆွဲထုတ်ကာ တိုက်ရိုက် ဝါးမြိုပစ်နေတော့သည်။

ထိုအချိန်တွင် သရဲကြီး၏ ပုံပန်းသဏ္ဌာန်မှာလည်း ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

သူ၏ လက်ဖဝါးနှင့် အခြားနေရာများရှိ ပါးစပ်များမှာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး... ရင်ဘတ်ပေါ်ရှိ ပါးစပ်ကြီးမှာမူ အလွန်အမင်း အစွမ်းထက်လှသော နိမိတ်မကောင်းသည့် အငွေ့အသက်များကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။

သရဲကြီး၏ နဖူးပေါ်မှ နီရဲနေသော မျက်လုံးနှစ်စုံမှာလည်း ပျောက်ကွယ်သွားကာ ရင်ဘတ်ပေါ်ရှိ ပါးစပ်ကြီးသာ ကျန်ရှိတော့သည်။

ထိုသရဲကြီးသည် အလောင်းစက်များ ဖုံးလွှမ်းနေသော အဘိုးအိုတစ်ဦးကို ဝါးမြိုပြီးနောက်၊ သူ၏အငွေ့အသက်မှာ နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံမြင့်တက်လာကာ ပို၍ အစွမ်းထက်လာပြန်သည်။

ရင်ဘတ်ပေါ်ရှိ ပါးစပ်ကြီးအတွင်းမှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စုပ်ယူအားတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာရာ... အုတ်ခဲများ၊ သစ်သားများ၊ အမိုးပြားများနှင့် ပန်းပင်မြက်ပင်များ... အစရှိသည့် အရာအားလုံးမှာ ထိုပါးစပ်ကြီးအတွင်းသို့ တိုက်ရိုက် စုပ်ယူခြင်း ခံလိုက်ရတော့သည်။

အခန်း (၄၇၈) - ရှေးဟောင်းအစီရင်ခံ၊ အနက်ရောင်အရိပ်နှင့် မင်္ဂလာဆောင် ဆောင်ယူသည့်အဖွဲ့ ၊ လူအုပ်ထဲက တစ်ချက်အကြည့်

"မင်းလို အသုံးမကျတဲ့ကောင်... အဲဒီတည်းခိုခန်းထဲကနေ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ထွက်ပြေးလာတာလဲ "

"ဒီမြို့ကလေးကရော ဘာလို့ အခုလို ဖရိုဖရဲတွေ ဖြစ်ကုန်ရတာလဲ "

အနက်ရောင်အရိပ်သည် ရှစ်ထောင့်မျှော်စင်အတွင်း၌ တောက်လျှောက် ဟိန်းဟောက်နေတော့သည်။

ဤသည်ကို အစွမ်းအစမရှိဘဲ ဒေါသထွက်နေခြင်း ဟု ခေါ်ဆိုနိုင်ပေလိမ့်မည်။

"မဖြစ်ဘူး... ဒီကောင်ကို ဆက်ပြီး အဆင့်တက်ခွင့် ပေးထားလို့မဖြစ်ဘူး။ မဟုတ်ရင် သူက လျူမိသားစုဘိုးဘွားခန်းမတစ်ခုလုံးကို စားပစ်လိမ့်မယ်"

အနက်ရောင်အရိပ်သည် ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခု ချလိုက်သည်။

အကယ်၍ ထိုသရဲကြီးသာ ထပ်မံအဆင့်တက်သွားပါက သူသည် ဘိုးဘွားခန်းမကို စားပစ်ရုံတင်မကဘဲ ထိုရှစ်ထောင့်မျှော်စင်သည်လည်း ဝါးမြိုခံရမည့် ဘေးမှ လွတ်လိမ့်မည်မဟုတ်ပေ။

သူသည် အသိဉာဏ်မဲ့လှသော ထိုအရာ၏ အစားခံရန် အစီအစဉ်မရှိပေ။

ထို့ကြောင့် သူသည် ရှစ်ထောင့်မျှော်စင်အတွင်းရှိ စွမ်းအားများကို ထုတ်ယူကာ လျူမိသားစုဘိုးဘွားခန်းမအတွင်းရှိ သရဲအားလုံးကို ထိန်းချုပ်ပြီး၊ ထိုသရဲကြီး အဆင့်မတက်မီ အပြတ်ရှင်းရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

ဤသို့ ပြုလုပ်ခြင်းသည် သူ့အတွက် ပြန်မပြင်နိုင်သော ထိခိုက်မှုများ ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်ပြီး နှစ်ခြိုက်စွာ အိပ်မောကျသွားနိုင်သော်လည်း ယခုအချိန်တွင် အခြားနည်းလမ်းမရှိတော့ပေ။

သူ၏ ပါးစပ်မှ နားလည်ရခက်လှသော ဂါထာမန္တန်များကို ရွတ်ဆိုလိုက်သည်။

ရှေးကျပြီး ခက်ခဲနက်နဲလှသော ထိုဂါထာသံမှာ နဝမမြောက် ငရဲဘုံမှ ထွက်ပေါ်လာသကဲ့သို့ ရှိပြီး၊ မိစ္ဆာတစ်ကောင်က နားနားကပ်၍ တိုးတိုးလေး ပြောနေသကဲ့သို့ အလွန်ပင် ကျောချမ်းစရာ ကောင်းလှသည်။

ထိုဂါထာကိုယ်တိုင်၌ပင် လူ၏ဝိညာဉ်ကို ဖမ်းစားနိုင်သော မှော်စွမ်းအားများ ပါဝင်နေသည်။

ထိုအနက်ရောင်အရိပ်က ဂါထာကို ရွတ်ဆိုလိုက်သည်နှင့် ရှစ်ထောင့်မျှော်စင်ထံမှ ဆန်းကြယ်သော အလင်းတန်းတစ်ခု ဝုန်းခနဲ လင်းလက်လာတော့သည်။

ရှစ်ထောင့်မျှော်စင်၏ အောက်ခြေမြေပြင်မှနေ၍ ဧရာမ အစီရင်ခံ ကြီးတစ်ခု ဖြန့်ကျက်ထွက်ပေါ်လာပြီး လျူမိသားစုဘိုးဘွားခန်းမတစ်ခုလုံး၏ မြေပြင်ပေါ်တွင် လျင်မြန်စွာ ပေါ်ပေါက်လာသည်။

ထိုအစီရင်ခံမှာ ရှေးကျပြီး ဆန်းကြယ်လှကာ အေးစက်သော အငွေ့အသက်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

အစီရင်ခံ၏ နောက်ဆုံးမျဉ်းကြောင်းကို ဆွဲသားပြီးစီး၍ တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ချိတ်ဆက်မိသွားသည်နှင့် အနက်ရောင်အရိပ်၏ ကိုယ်ထည်မှာ ချက်ချင်းပင် ပွင့်လင်းမြင်သာ သွားတော့သည်။

စောစောက သူ၏ကိုယ်ပွား တစ်ခုကို ထိုလူငယ်တာအိုဆရာက သတ်ဖြတ်လိုက်ခြင်း မရှိပါက သူသည် ယခုလောက်အထိ အင်အားကုန်ခန်းရလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

ဤရှေးဟောင်းအစီရင်ခံကို အတင်းအဓမ္မ ထိန်းချုပ်လိုက်ခြင်းကြောင့် အနက်ရောင်အရိပ်မှာ သူထင်ထားသည်ထက် ပိုမိုကြီးမားသော ပေးဆပ်မှုကို ခံလိုက်ရခြင်းပင်။

သို့သော် နောက်တစ်ခဏတွင် လျူမိသားစုဘိုးဘွားခန်းမအတွင်းရှိ ထူးဆန်းသော တည်ရှိမှုအားလုံးမှာ တစ်ပြိုင်နက်တည်း အစီရင်ခံ၏ ထိန်းချုပ်ခြင်းကို ခံလိုက်ရတော့သည်။

ကိုယ်လက်အင်္ဂါ မပြည့်စုံသော လူငယ်များ၊ သေခါနီးအဘိုးအိုများ၊ အသားအရောင် ညိုမည်းနေသော ကလေးငယ်များနှင့် ဗိုက်ကြီးသည် အမျိုးသမီးများ

သူတို့အားလုံးမှာ ကြည့်ရသည်မှာ သာမန်လူများနှင့်ပင် တူလှသည်။

အကယ်၍ လီယန်ချူသာ ဤနေရာ၌ ရှိနေပါက သူတို့အားလုံးသည် လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်းများစွာက လျူမိသားစုဝင်များ ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု ခန့်မှန်းမိပေလိမ့်မည်။

အမှန်စင်စစ်လည်း ထိုသို့ပင် ဖြစ်သည်။

လျူမိသားစုဝင်များ၏ ဝိညာဉ်များကို ဤထူးဆန်းသော ဘိုးဘွားခန်းမက စုပ်ယူသန့်စင်ကာ ထူးခြားသော တည်ရှိမှုတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲထားခြင်း ဖြစ်သည်။

သူတို့သည် သရဲများဖြစ်သလို တစ်ဖက်တွင်လည်း လက်နက်၏ ဝိညာဉ် များကဲ့သို့ ဖြစ်နေကြသည်။

သို့သော် ဝိညာဉ်တိုင်းမှာ အလွန်အစွမ်းထက်ကြပြီး သာမန်လေလွင့်သရဲများ မဟုတ်ကြပေ။

နောက်တစ်ခဏတွင် ထိုအနက်ရောင်အရိပ်၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်၌ အထီး၊ အမ၊ ကြီး၊ ငယ်... ကိုယ်လက်အင်္ဂါ မပြည့်စုံဘဲ မျက်လုံးများမှာ မှေးစက်ထုံထိုင်းနေသော ထိုသရဲမိစ္ဆာအားလုံးသည် သရဲကြီးထံသို့ ဝိုင်းဝန်းခုန်အုပ် တိုက်ခိုက်ကြတော့သည်။

ကောင်းကင်နှင့် မြေပြင်ကြားတွင် ယင်အငွေ့အသက်များ ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာပြီး အေးစက်သော လေကြမ်းများ တိုက်ခတ်လာတော့သည်။

ဘိုးဘွားခန်းမအတွင်းသို့ မဝင်ရသေးသော လီယန်ချူတို့အဖွဲ့ပင်လျှင် ထိုထူးဆန်းသော အငွေ့အသက်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

"အမလေးဗျာ... ဒါဟာ သရဲပေါင်းတစ်ရာ ခရီးထွက်လာတာပဲ "

ကျန်းဝေက အလန့်တကြား အော်ဟစ်လိုက်သည်။

အကြောင်းမှာ လျူမိသားစုဘိုးဘွားခန်းမ၏ နံရံအများအပြားမှာ ထိုသရဲကြီး၏ လက်ချက်ဖြင့် ပျက်စီးနေသဖြင့် သူတို့၏ မြင်ကွင်းမှာ အဟန့်အတား မရှိလှပေ။

ထိုကြောက်မက်ဖွယ် သရဲကြီး၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ယခုအခါ လေးမီတာကျော်အထိ မြင့်မားနေသဖြင့် အလွန်ပင် သိသာထင်ရှားလှသည်။

မျက်နှာသေနှင့် ထိုလူအုပ်ကြီးသည် သရဲကြီးထံသို့ ပြေးဝင်တိုက်ခိုက်နေကြသည်ကို သူတို့ အထင်အသား မြင်တွေ့နေရသည်။

အစပိုင်းတွင် သရဲကြီးသည် ဘာမှမစဉ်းစားဘဲ ထိုသရဲစိမ်းများကို ဖမ်းဆီးကာ ဝါးမြိုပစ်နေသည်။

ရင်ဘတ်ပေါ်မှ ပါးစပ်ကြီးမှာလည်း ထိုသရဲမိစ္ဆာများကို အဆက်မပြတ် စုပ်ယူနေသည်။

သို့သော်လည်း ထိုသရဲမိစ္ဆာများမှာ အရေအတွက် အလွန်များပြားလှရုံမက တစ်ကောင်ချင်းစီမှာလည်း ရင်ဆိုင်ရခက်လှသည်။

သူတို့၏ စွမ်းရည်များမှာလည်း တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး မတူညီကြပေ။

ရင်ဘတ်တွင် ပါးစပ်ကြီးပါသော ထိုသရဲကြီးမှာ တဖြည်းဖြည်းနှင့် မနိုင်မနင်း ဖြစ်လာတော့သည်။

သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှာ လျူမိသားစုဝင်များ ဖြစ်ခဲ့ကြသော ထိုသရဲစိမ်းများ၏ ဝါးမြိုခြင်းကို အဆက်မပြတ် ခံနေရသည်။

ထို့ကြောင့် သူတို့ကြားတွင် ထူးဆန်းသော မျှခြေ တစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာတော့သည်။

သရဲကြီးက သူ့ကို လာရောက်တိုက်ခိုက်သော လူအုပ်ကြီးကို ဝါးမြိုလေ၊ သူ၏အငွေ့အသက်က ပို၍ အားကောင်းလာလေ ဖြစ်သည်။

သို့သော် သူ၏ဘေးနားရှိ ကျန်ရှိသော လူအုပ်ကြီးက သူ့ကို ပြန်လည်ဝါးမြိုသောအခါ သူ၏အငွေ့အသက်မှာ ပြန်လည် အားနည်းသွားပြန်သည်။

ယခုအခါတွင်မူ မည်သည့်ဘက်က ပို၍ လျင်မြန်စွာ ဝါးမြိုနိုင်မည်နည်း ဆိုသည်ကိုသာ စောင့်ကြည့်ရတော့မည်။

ယေဘုယျအားဖြင့် မျှခြေဖြစ်နေလျှင်တောင် နောက်ဆုံးတွင် သရဲကြီးက ထိုသရဲစိမ်းအားလုံးကို စားပစ်နိုင်ပေလိမ့်မည်။

သို့သော် ထိုဘိုးဘွားခန်းမအတွင်းရှိ သရဲမိစ္ဆာများမှာ အလွန်ပင် အစွမ်းထက်လှသဖြင့် သရဲကြီး၏ ဝါးမြိုနှုန်းမှာ တဖြည်းဖြည်း နှေးကွေးလာပြီး သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှာလည်း ပျက်စီးယိုယွင်းလာတော့သည်။

ဤအခြေအနေသို့ ရောက်လာသောအခါ လီယန်ချူသည် ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ခြင်း မပြုတော့ပေ။

ဤသရဲကြီးမှာ အဆင့်တက်နှုန်း အလွန်မြင့်မားလှသဖြင့် သူကိုယ်တိုင်ပင်လျှင် ကိုင်တွယ်ရ အနည်းငယ် ခက်ခဲပေလိမ့်မည်။

အကယ်၍ ထိုတိုက်ပွဲကို အသုံးချပြီး သရဲကြီးကို အကြီးအကျယ် ဒဏ်ရာရအောင် လုပ်နိုင်လျှင် သို့မဟုတ် လုံးဝ အမြစ်ပြတ်အောင် လုပ်နိုင်လျှင် ၎င်းမှာ မကောင်းသောကိစ္စ မဟုတ်ပေ။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ထိုသရဲကြီးမှာ သူ၏ ဝှက်ဖဲ မဟုတ်ပေ။

သေသွားလည်း ဘာမှမဖြစ်ပေ။

သူသည် ကမ်းနားကနေ မီးလောင်ရာကြည့်သလို စောင့်ကြည့်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

နှစ်ဖက်စလုံး တိုက်ခိုက်ပြီး ရလဒ်တစ်ခု ထွက်လာမှသာ ကျန်ရှိနေသော အပိုင်းအစများကို ရှင်းလင်းပြီး ဘိုးဘွားခန်းမတစ်ခုလုံးကို တစ်ချက်တည်းနှင့် အမြစ်ဖြတ် သုတ်သင်ရန် သူ ကြံစည်လိုက်သည်။

အရာအားလုံးမှာ ထူးဆန်းသော မျှခြေတစ်ခုအတွင်း ရှိနေစဉ်မှာပင်၊ ရုတ်တရက် လျူမိသားစုဘိုးဘွားခန်းမရှိရာ လမ်းမထက်မှ မောင်းသံ၊ စည်သံများ ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

မင်္ဂလာဆောင်အဖွဲ့ တစ်ခုသည် အဝေးမှနေ၍ ဘိုးဘွားခန်းမထံသို့ ဦးတည်လာနေခြင်းပင်

ထိုမြင်ကွင်းမှာ နေ့ခင်းကြောင်တောင် ဖြစ်သော်လည်း လူတစ်ဦး၏ ရင်ထဲသို့ အေးစိမ့်သွားစေကာ လက်ခြေများ တောင့်တင်းသွားလောက်အောင် ထိတ်လန့်စရာ ကောင်းလှသည်။

"ဒီမြို့ထဲမှာ မင်္ဂလာဆောင်တဲ့လူ ရှိသေးတာလား "

လီယန်ချူ ခေတ္တမျှ မှင်တက်သွားရသည်။

နီရဲနေသော ပန်းပွင့်အလှဆင်ထားသည့် ဝေါယာဉ် တစ်ခုမှာ အားလုံး၏ မြင်ကွင်းအတွင်းသို့ ပေါ်လာသည်။

ခါးတွင် အနီရောင် ပိုးဖဲကြိုးကြီးများ ပတ်ထားသော ဝေါယာဉ်ထမ်း ၈ ဦးမှာ ပျော်ရွှင်မြူးထူးစွာဖြင့် ခုန်ပေါက်နေကြသည်။

လူရှစ်ယောက်ထမ်းသော ဝေါယာဉ်ကြီး

ထိုခမ်းနားထည်ဝါမှုမှာ လူကို အံ့အားသင့်စေသော်လည်း၊ ထိုဝေါယာဉ်ထမ်းများ၏ အသားအရောင်မှာ ဖြူဖျော့နေပြီး ကြည့်လိုက်သည်နှင့် လူသေများဖြစ်ကြောင်း သိသာလှသည်။

လေတစ်ချက် တိုက်ခတ်သွားရာ

နီရဲနေသော ဝေါယာဉ်၏ တံခါးလိုက်ကာကလေးမှာ အသာအယာ လွင့်တက်သွားပြီး သတို့သမီး၏ မျက်နှာကို ပေါ်လွင်စေသည်။

"သူပဲ "

ကျိချင်းဘုန်းကြီးက အလန့်တကြား အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ထူးဆန်းလိုက်တာ... ဒီသတို့သမီးက ငါစောစောက မြင်ခဲ့တဲ့ နန်းတွင်းသူဝတ်စုံနဲ့ မိန်းမလှလေးပဲ "

"ဒါမှမဟုတ် သူတို့ပုံစံက တစ်ထေရာတည်း တူနေတာလား၊ ထူးဆန်းတယ်... သူက ဘိုးဘွားခန်းမထဲမှာ ရှိနေရမှာ မဟုတ်ဘူးလား "

ကျိချင်းဘုန်းကြီး၏ စိတ်ထဲတွင် သံသယများ ပြည့်နှက်သွားတော့သည်။

ထိုအချိန်တွင် သတို့သမီးက ခေါင်းကို အသာအယာ မော့လိုက်ပြီး ကျိချင်းဘုန်းကြီးနှင့် မျက်လုံးချင်း ဆုံသွားခဲ့သည်။

ကျိချင်းဘုန်းကြီးသည် အသံကုန် အော်ဟစ်ကာ ဘုန်းခနဲ မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားတော့သည်။

ဤရုတ်တရက် အပြောင်းအလဲမှာ အားလုံး၏ ထင်မှတ်ချက်ကို ကျော်လွန်သွားခဲ့သည်။

လီယန်ချူလည်း ခေတ္တမျှ ကြောင်သွားရသည်။

သို့သော် အချိန်ဆွဲမနေဘဲ သူ၏မျက်လုံးများတွင် တာအိုအလင်းတန်းများ လင်းလက်လာစေကာ ဝိညာဥ်မျက်စိအတတ် ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

ကျိချင်းဘုန်းကြီး၏ ရုပ်ခန္ဓာထဲမှ ဝိညာဉ်တစ်ခုမှာ အပြင်သို့ ထွက်လာပြီး၊ မျက်လုံးများမှာ ထုံထိုင်းကာ ကြောင်တောင်တောင် ဖြစ်နေသည်ကို သူ မြင်လိုက်ရသည်။

၎င်းမှာ လိပ်ပြာလွင့်သွားသည့် ပုံစံပင်။

ထိုဝိညာဉ်မှာ နီရဲနေသော ဝေါယာဉ်ကြီးထံသို့ တိုက်ရိုက် လွင့်မျောသွားတော့သည်။

ထိုအချိန်တွင် လီယန်ချူ၏ မျက်လုံးထဲ၌ ထိုဝေါယာဉ်ကြီး၏ မူလပုံစံမှာ ပေါ်လာတော့သည်။

၎င်းမှာ သွေးရဲရဲသံရဲရဲ လူသားအရေခွံများဖြင့် ချုပ်လုပ်ထားခြင်း ဖြစ်ပြီး၊ ကောက်ကျစ်သော ညဥ့်ငှက် တစ်ကောင်မှာ ထိုအရေခွံဝေါယာဉ်၏ အထက်တွင် နားနေသည်။

ထိုသတို့သမီး၏ အငွေ့အသက်မှာ အလွန်ပင် ရှုပ်ထွေးလှသည်။

လူသားနှင့် တူသော်လည်း တစ်ကိုယ်လုံးတွင် သေမင်းအငွေ့အသက်များ ဖုံးလွှမ်းနေသည်။

၎င်းမှာ သရဲမိစ္ဆာက လူသား၏ ရုပ်အလောင်းကို သိမ်းပိုက်ကာ အလောင်းကို အသုံးချပြီး ဝိညာဉ်ပြန်ဝင်လာခြင်း နှင့် တူလှသည်။

ကျိချင်းဘုန်းကြီး၏ ဝိညာဉ်မှာ ပို၍ ဝေးကွာသွားသည်ကို မြင်သောအခါ လီယန်ချူသည် ချက်ချင်းပင် လှုပ်ရှားလိုက်သည်။

သူ၏ လက်ဖဝါးအတွင်းမှ ပြင်းထန်သော စွမ်းအားတစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး...

ဝိညာဉ်ဖမ်းစားခြင်းအတတ်

ထိုအစွမ်းထက်သော တာအိုအတတ်သည် ရန်သူ၏ ဝိညာဉ်ကို ဆွဲထုတ်နိုင်သကဲ့သို့၊ ကျိချင်းဘုန်းကြီး၏ ဝိညာဉ်ကိုလည်း ကယ်တင်နိုင်ပေသည်။

သူသည် ကျိချင်းဘုန်းကြီး၏ ဝိညာဉ်ကို တိုက်ရိုက် ပြန်လည်ဆွဲယူလိုက်ရာ သူ၏လက်ထဲတွင် ဝေဝါးနေသော အငွေ့အစုအဝေးလေးတစ်ခု ဖြစ်သွားသည်။

ထို့နောက် ၎င်းကို ကျိချင်းဘုန်းကြီး၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ တိုက်ရိုက် ပြန်လည်ရိုက်သွင်းလိုက်သည်။

ကျိချင်းဘုန်းကြီးသည် မျက်လုံးများကို ဖြည်းညှင်းစွာ ဖွင့်လိုက်ပြီး၊ သူ၏မျက်လုံးများထဲတွင် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်မှုများ ပြည့်နှက်နေတော့သည်။

"တာအိုဆရာလီကို ကျေးဇူးအများကြီး တင်ပါတယ်ဗျာ "

ကျိချင်းဘုန်းကြီးက လှိုက်လှိုက်လှဲလှဲ ကျေးဇူးတင်စကား ဆိုလိုက်တော့သည်။