အခန်း (၁၄၆၃-၁၄၆၄)

အခန်း (၁၄၆၃) - အားသာချက်နှင့် အားနည်းချက်

"အင်အားအားလုံးကို ငါစိတ်ကြိုက် အသုံးချနိုင်တယ်ဆိုရင်... အစီရင်မသေမျိုးအတတ်ကို ထုတ်ဖော်ဖို့က ဘာခက်ခဲမှာလဲ"

ဖန့်ချန် စိတ်ကူးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

အရိုးရှင်းဆုံးသော နည်းလမ်းတစ်ခုဖြင့် စမ်းသပ်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီး နဂါးနက်အစီရင်မှတစ်ဆင့် မီးလုံးတစ်လုံး ပစ်လွှတ်ရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

သို့သော် ထိုအတွေး ပေါ်လာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် အတတ်ပညာကို ထုတ်ဖော်ရန် လုပ်ငန်းစဉ်မှာ အလွန်အမင်း ခက်ခဲသွားသည်ကို သူခံစားလိုက်ရသည်။

နဂါးနက်အစီရင်သည် တစ်ခုတည်းသော အစုအဖွဲ့ ဖြစ်နေပြီး အောက်ဘက်ရှိ မသေမျိုးလှေ အစင်းတစ်ထောင်မှာ ခန္ဓာကိုယ်၊ သွေးကြောနှင့် အကြောအခြင်များသဖွယ် ဖြစ်နေသည်။

ဝိညာဉ်စွမ်းအားများသည် ၎င်းတို့ကြားတွင် စီးဆင်းနေပြီး နဂါးနက်လှေအတွင်းသို့ အလွယ်တကူ စီးဝင်ကာ အစီရင်၏ ကြီးမားသော စွမ်းအင်လိုအပ်ချက်ကို ထောက်ပံ့ပေးနိုင်သည်။

သို့သော် ထိုဝိညာဉ်စွမ်းအားကို ပိုမိုသွက်လက်လာအောင် ပြုလုပ်ပြီး အစီရင်ကို အခြေခံကာ အတတ်ပညာတစ်ခု ထုတ်ဖော်ရန် ကြိုးစားသည့်အခါမှာမူ လမ်းလျှောက်သင်စ ကလေးငယ်တစ်ဦးကဲ့သို့ တစ်လှမ်းချင်းစီမှာ အလွန်ခက်ခဲနေတော့သည်။

'ဪ... ဒီလိုကိုး'

ဖန့်ချန် စိတ်ထဲ၌ သဘောပေါက်သွားသည်။

ကြည့်ရသည်မှာ အမာခံတပည့် အများစုသည်လည်း သူကဲ့သို့ပင် နဂါးနက်လှေ၏ စွမ်းပကားကို အခြေခံအဆင့်လောက်သာ အသုံးပြုနိုင်ကြပုံရသည်။

ပိုမိုနက်ရှိုင်းစွာ အသုံးချပြီး အစီရင်မသေမျိုးအတတ်ကို ထုတ်ဖော်နိုင်ရန်အတွက် နဂါးနက်လှေနှင့် ပိုမိုမြင့်မားသော ဆက်နွှယ်မှုအဆင့်သို့ ရောက်ရှိရန် လိုအပ်ပေသည်။

ဖန့်ချန်က အစီရင်မသေမျိုးအတတ်ကို စမ်းသပ်ထုတ်ဖော်ရန် ကြိုးစားနေစဉ် သူ၏ နဂါးနက်အစီရင်မှ ထွက်ပေါ်နေသော အရှိန်အဝါမှာ သိသိသာသာ ထူးခြားပြောင်းလဲသွားသည်။

လီရှမ်းဇီက ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ မအောင့်နိုင်ဘဲ ရယ်မောလိုက်မိသည်။

"ဖန့်ညီလေးက လမ်းလျှောက်တတ်ရုံရှိသေးတယ်၊ ပြေးချင်နေပြီပဲ။ သူ ခုနက အစီရင်မသေမျိုးအတတ်ကို ထုတ်ဖော်ဖို့ ကြိုးစားနေတာ ထင်တယ်"

"ဒါက သဘာဝပါပဲ။ မင်းလည်း အမာခံတပည့် အသစ်ဖြစ်ခါစတုန်းက ဒီလိုပဲ စမ်းကြည့်ခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးလား "

နန်မင်ရုယွဲ့က ပြုံးလျက် အရေးမကြီးသလို ဆိုလိုက်သည်။

ဖန့်ချန်၏ ထိုလမ်းစဉ်ပေါ်ရှိ ပါရမီမှာ သာမန်ထက် ထူးကဲနိုင်သည်ဟု သူသိထားသော်လည်း၊ နဂါးနက်လှေကို ပထမဆုံးအကြိမ် ထိန်းချုပ်ရုံဖြင့် အစီရင်မသေမျိုးအတတ်ကို ထုတ်ဖော်နိုင်မည်ဆိုသည်မှာ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်သော အိပ်မက်တစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။

ကျွယ်မင်နန်းတော်တွင် အစီရင်များ စတင်ရှိလာကတည်းက အစီရင်မသေမျိုးအတတ်ကို တိုက်ရိုက်ထုတ်ဖော်နိုင်သူ တစ်ဦးမျှ မရှိခဲ့ဖူးပေ။

ဤနေရာတွင် ဉာဏ်အလင်းပွင့်မှုနှင့် ပါရမီ လိုအပ်သလို၊ အစီရင်ဗဟိုချက်နှင့် လူနှင့်လှေ တစ်သားတည်းကျခြင်း အဆင့်သို့ ရောက်ရှိရန်လည်း လိုအပ်သည်။

အလွယ်ကူဆုံးနည်းလမ်းမှာ နှစ်ပေါင်းများစွာ အချိန်ယူ တည်ဆောက်ပြီးမှသာ ထိုတံခါးပိတ်ဆို့မှုကို ရိုက်ချိုးနိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် ထိုတံခါးပိတ်ဆို့မှုမှာ အလွန်တရာ ခိုင်မာလှသဖြင့် အမာခံတပည့် အများအပြားမှာ သက်တမ်းကုန်ဆုံးသည်အထိ အောင်မြင်အောင် မဖောက်ထွက်နိုင်ကြချေ။

တစ်နာရီခန့်အကြာတွင်...

နှစ်ဦးသား၏ လေ့ကျင့်ရေးတိုက်ပွဲ ပြီးဆုံးသွားသည်။

ဤတိုက်ပွဲတွင် အနိုင်အရှုံး မပေါ်ဘဲ သရေဖြင့်သာ လက်စသတ်လိုက်ကြရာ၊ ၎င်းမှာ လီရှမ်းဇီတို့၏ ခန့်မှန်းချက်နှင့်လည်း ကိုက်ညီလှပေသည်။

ကျင့်ကြံမှုအဆင့်များမှာ တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး ကွာခြားနိုင်သော်လည်း၊ နဂါးနက်အစီရင်ကို စုစည်းလိုက်ပြီးနောက်တွင် တစ်ဦးချင်းစီ၏ ကျင့်ကြံမှု ကွာခြားချက်မှာ အနိမ့်ဆုံးအဆင့်အထိ ကျုံ့သွားတတ်သည်။

ထိုအချက်ကို ဖန့်ချန်ကိုယ်တိုင်လည်း ခံစားလိုက်ရသည်။

အကယ်၍ သူနှင့် ကြာနီနတ်မိမယ်တို့ နဂါးနက်အစီရင်ကို အသုံးမပြုဘဲ တစ်ဦးချင်း ယှဉ်ပြိုင်မည်ဆိုပါက သူက လုံးဝ အသာစီးရမည်ဖြစ်သည်။

သို့သော် နဂါးနက်အစီရင်ကို အသုံးပြုလိုက်သည့်အခါ နှစ်ဦးသား၏ တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းမှာ အဆင့် ၆ မသေမျိုး အသစ်တစ်ဦးနှင့်ပင် ယှဉ်နိုင်နေပြီ ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ နယ်မြေချဲ့ထွင်ရေးအဖွဲ့ဝင်များ အစုံအလင်ရှိနေပြီး ကျိကန်းတို့ပါ ပါဝင်လာပါက နဂါးနက်အစီရင်၏ စွမ်းအားမှာ ယခုထက် ပိုမိုမြင့်တက်လာဦးမည် ဖြစ်သည်။

အားနည်းချက်ကလည်း အလွန်ထင်ရှားလှပေသည်။

မသေမျိုးလှေအစီရင်သည် လှုပ်ရှားမှု အလွန်ကြီးမားလွန်းပြီး မသေမျိုးလှေပေါင်း ထောင်နှင့်ချီ၍ ပူးပေါင်းလုပ်ဆောင်ရန် လိုအပ်သည်။

ထိုသို့သော လှုပ်ရှားမှုမျိုးသည် မည်သည့်နေရာသို့သွားသည်ဖြစ်စေ လူအများ၏ အာရုံစိုက်မှုကို ခံရမည့် အလင်းဆုံးကြယ် ကဲ့သို့ ဖြစ်နေပေလိမ့်မည်။

ထို့ကြောင့် လျှို့ဝှက်စွာ လုပ်ဆောင်ရမည့် ကိစ္စရပ်များအတွက် မသင့်တော်ပေ။

ထို့ပြင် အမာခံတပည့်တိုင်းသည် သွားလေရာရာ၌ မသေမျိုးလှေ ထောင်ပေါင်းများစွာကို ခေါ်ဆောင်သွားရန်မှာလည်း မဖြစ်နိုင်ပေ။

လှေပေါ်ရှိ ကျင့်ကြံသူများသည်လည်း မိမိတို့ဘာသာ ရပ်တည်နိုင်ရန် လိုအပ်ပြီး၊ အမာခံတပည့်၏ အနားတွင် တစ်နေ့လုံး လိုက်ပါနေရန်မှာ လုံးဝ မလက်တွေ့ကျသော ကိစ္စပင် ဖြစ်သည်။

'ဒါကြောင့် မသေမျိုးလှေအစီရင်က ထူးခြားတဲ့ အဖြစ်အပျက်တွေမှာပဲ အဆုံးအဖြတ်ပေးနိုင်တဲ့ အခန်းကဏ္ဍက ပါဝင်တာကိုး။ အကယ်၍ ကိုယ့်ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုက ရှေးဟောင်းမသေမျိုး အဆင့်ကို ရောက်သွားခဲ့ရင်၊ အစီရင်မသေမျိုးအတတ်ကို မသုံးနိုင်သေးတဲ့ အမာခံတပည့်တွေကို ကြုံရရင် သိပ်ကြောက်နေစရာ မလိုဘူး။ ဒါပေမဲ့... အရှိန်နှုန်းကတော့ မသေမျိုးလှေအစီရင်ကို မမီနိုင်တဲ့အတွက် တစ်ချိန်လုံး အလိုက်ခံနေရမှာပဲ'

"ဂျူနီယာညီလေးနဲ့ ညီမလေး... ဒီတိုက်ပွဲကနေ ဘာတွေ နားလည်သဘောပေါက်လိုက်လဲ "

လီရှမ်းဇီတို့က ဖန့်ချန်တို့နှစ်ဦးကို ရှေ့သို့ခေါ်ကာ ပြုံးလျက် မေးလိုက်သည်။

"သိပ်ပြီးတော့တော့ နားမလည်သေးပါဘူး"

ဖန့်ချန်နှင့် ကြာနီနတ်မိမယ်တို့က အသာအယာ ခေါင်းခါပြလိုက်ကြသည်။

နားလည်သဘောပေါက်ခြင်းထက် ကျွမ်းကျင်မှု ပိုရှိလာခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

"အမာခံတပည့်အသစ်တိုင်းက အစပိုင်းမှာ ဒီလိုပါပဲ။ အချိန်ကြာလာတာနဲ့အမျှ မင်းတို့နဲ့ အစီရင်ဗဟိုချက်ကြားက ဆက်နွှယ်မှု ပိုခိုင်မာလာရင် လူနှင့်လှေ တစ်သားတည်းကျခြင်း ဆီကို ဘယ်လိုဦးတည်ရမလဲဆိုတာ တဖြည်းဖြည်း သဘောပေါက်လာလိမ့်မယ်"

နန်မင်ရုယွဲ့က ပြုံး၍ ဆိုသည်

"ကျုပ်တောင်မှ အမာခံတပည့်ဖြစ်ပြီး နှစ်ပေါင်း ၄၀၀ ကျော် ကြာမှ အစီရင်မသေမျိုးအတတ် တစ်မျိုးကို စတင်ထုတ်ဖော်နိုင်ခဲ့တာ"

"ပဉ္စမစီနီယာအစ်ကို... လူနှင့်လှေ တစ်သားတည်းကျပြီးရင်တောင် အစီရင်မသေမျိုးအတတ်ကို စိတ်ကြိုက် မထုတ်ဖော်နိုင်ဘူးလား "

ဖန့်ချန် စိတ်ဝင်တစား မေးလိုက်သည်။

"မရဘူးပေါ့"

နန်မင်ရုယွဲ့က ခေါင်းခါပြသည်

"အစီရင်မသေမျိုးအတတ် အမျိုးအစားတိုင်းဟာ မင်းကျွမ်းကျင်တဲ့ အတတ်ပညာအပေါ်မှာ အခြေခံထားတာ။ မင်းက နှစ်ပေါင်းများစွာ လေ့လာပြီး မသေမျိုးလှေအစီရင်ထဲကို ပေါင်းစပ်ထည့်သွင်းရတာ။ ဒါမှသာ စိတ်ထဲရှိသလို အသုံးပြုနိုင်မှာ။ မင်း ဒီနေ့ လူနှင့်လှေ တစ်သားတည်းကျသွားရင်တောင်မှ ဒီလမ်းစဉ်ကို လေ့လာဖို့ အချိန်တစ်ခု ထပ်ပေးရဦးမှာပဲ။ အဲဒီတော့မှ အစီရင်မသေမျိုးအတတ်ကို ထုတ်လွှတ်နိုင်တဲ့ အဆင့်ကို ရောက်မှာ"

ထိုသို့ပြောရင်း သူက လီရှမ်းဇီကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ ပြုံးလိုက်သည်။

"လီညီလေးဟာ ဝူရှန့်ငရဲပြည်ကို မသွားခင်ကတည်းက အစီရင်ဗဟိုချက်နဲ့ လူနှင့်လှေ တစ်သားတည်းကျခြင်း အဆင့်ကို ရောက်နေခဲ့တာ။ ဒါပေမဲ့ အစီရင်မသေမျိုးအတတ်ကတော့ အချိန်မကျသေးဘူး။ အဲဒီခရီးစဉ်မှာ ပြင်ပက ဖိအားတွေကြောင့် သူဟာ ပိတ်ဆို့မှုကို ချက်ချင်းဖြတ်ကျော်နိုင်သွားပြီး အစီရင်မသေမျိုးအတတ်ကို ထုတ်ဖော်နိုင်ခဲ့တာပဲ"

"ဒါဆို ပဉ္စမစီနီယာအစ်ကိုက အစီရင်မသေမျိုးအတတ် ဘယ်နှစ်မျိုး ထုတ်နိုင်လဲ"

ကြာနီနတ်မိမယ်က စပ်စုလိုက်သည်။

"ကျုပ်လား သုံးမျိုးပဲ ရှိပါသေးတယ်"

နန်မင်ရုယွဲ့က နှိမ့်ချစွာ ပြုံးပြသည်

"ကျုပ်တို့ ကျွယ်မင်နန်းတော်မှာဆိုရင် စီနီယာအစ်မကြီး တစ်ယောက်ပဲ အစီရင်မသေမျိုးအတတ် သုံးမျိုးထက်မက ထုတ်ဖော်နိုင်တာ။ အတိအကျ ဘယ်နှစ်မျိုးလဲဆိုတာကတော့ လျှို့ဝှက်ချက်ပဲ၊ ကျုပ်တို့တောင် မသိကြဘူး"

"ဒါကြောင့်လည်း သူက ရှေ့ဆောင်စီနီယာဖြစ်နေတာပေါ့။ အစီရင်မသေမျိုးအတတ် သုံးမျိုးထက်မက တတ်ထားတယ်ဆိုမှတော့ ကျုပ်တို့တွေ ဝိုင်းတိုက်ရင်တောင် အစ်မကြီးရဲ့ အနှိပ်စက်ကိုပဲ ခံရမှာပါ"

လီရှမ်းဇီက ညည်းတွားသလို ဆိုလိုက်သည်။

"အမာခံတပည့် ၁၀၀ လောက် ဝိုင်းတိုက်ရင်တော့ ယှဉ်နိုင်ကောင်း ယှဉ်နိုင်လိမ့်မယ်။ ဒါပေမဲ့ နိုင်ခဲ့ရင်တောင် အကျအဆုံးကတော့ အတော်များလိမ့်မယ်"

နန်မင်ရုယွဲ့က ရယ်မောလျက် ပြောသည်။

'မသေမျိုးလှေအစီရင်က လူတိုင်းရဲ့ ကွာခြားချက်ကို တကယ်ပဲ ကျုံ့ပေးလိုက်တာပဲ။ အကယ်၍ မသေမျိုးလှေအစီရင်သာ မရှိရင်၊ စီနီယာအစ်မကြီးရဲ့ ကျင့်ကြံမှုနဲ့ဆိုရင် အမာခံတပည့် ၁၀၀ မပြောနဲ့၊ ၁၀၀၀ လာရင်တောင် အလကားပဲ ဖြစ်မှာ'

ဖန့်ချန် စိတ်ထဲမှ တွေးတောနေမိသည်။

အားလုံး ခေတ္တမျှ စကားစမြည်ပြောပြီးနောက် လူစုခွဲလိုက်ကြသည်။

နောက်ပိုင်းရက်များတွင် ဖန့်ချန်နှင့် ကြာနီနတ်မိမယ်တို့သည် အချိန်ရတိုင်း လေ့ကျင့်ရေးတိုက်ပွဲများ ဆင်နွှဲကြသည်။

အချို့သော အမာခံတပည့်များကလည်း ကြည့်ရင်းနှင့် ရံဖန်ရံခါ ဝင်ရောက်ပါဝင်တတ်ကြပြီး၊ တစ်ဦးချင်းဖြစ်စေ၊ အဖွဲ့လိုက်ဖြစ်စေ တိုက်ခိုက်ကြသည်။

အတွေ့အကြုံရှိသော အမာခံတပည့်ကြီးများကမူ ချင်းမင်ဟင်လင်းပြင်ထဲတွင် ကြုံတွေ့ရနိုင်သည့် အန္တရာယ်များကို ပုံတူကူးယူ လေ့ကျင့်ပေးကြသည်။

ဥပမာအားဖြင့် အခြားသော ထိပ်သီးအင်အားစုများ၏ ချောင်းမြောင်းတိုက်ခိုက်ခြင်းကို ခံရကာ၊ မသေမျိုးလှေအစီရင် ငါးခု၏ ဝိုင်းရံပိတ်ဆို့မှုကို ရင်ဆိုင်ရခြင်းမျိုး ဖြစ်သည်။

ထို့နောက် ထိုစီနီယာများက သူတို့၏ အတွေ့အကြုံများအရ ဖြေရှင်းနည်းများကို ပေးကြသည်။

အကောင်းဆုံးနည်းလမ်းမှာ စကားမများဘဲ အမြန်ဆုံးအရှိန်နဲ့ ဝိုင်းရံမှုကို ဖောက်ထွက်ပြီး ထွက်ပြေးဖို့ ပင် ဖြစ်သည်။

ထိုသို့ဆိုလျှင် နှစ်ဖက်စလုံးမှာ အပြန်အလှန် လိုက်တမ်းပြေးတမ်း ကစားနေကြရုံသာဖြစ်ပြီး၊ မရပ်တန့်သရွေ့တော့ အရှင်ဖမ်းခံရခြင်းမျိုး မရှိနိုင်ပေ။

ကျန်သော နည်းလမ်းများမှာမူ ရန်သူကို ၇၀၀ ထိခိုက်စေပြီး မိမိက ၁၀၀၀ ထိခိုက်မည့် နည်းလမ်းများဖြစ်ကာ၊ ဝိုင်းရံမှုမှ မဖောက်ထွက်နိုင်တော့သည့် အခြေအနေမျိုးတွင်သာ အသုံးပြုရန် ဖြစ်သည်။

နောက်ပိုင်းတွင် ကြာနီနတ်မိမယ်နှင့် လေ့ကျင့်ရာ၌ နှစ်ဖက်စလုံးက မိမိတို့၏ နယ်မြေချဲ့ထွင်ရေးအဖွဲ့ဝင်များကိုပါ ခေါ်ယူခဲ့ကြသည်။

ဖန့်ချန်သည် ကြာနီနတ်မိမယ်၏ ကျင့်ကြံရေးနယ်မြေတွင် ရှိနေသော ဟွမ်ဝူကျိကို ခေါ်လာခဲ့သည်။

လင်းတုန်း၊ ချင်အကြီးအကဲနှင့် ကျိကန်းတို့လည်း ပါဝင်လာကြသည်။

ဝိညာဉ်အဆီအနှစ် မိစ္ဆာမသေမျိုး ဖြစ်သည့် မီယွီမိတ်ဆွေကမူ ပြန်မရောက်သေးပေ၊ ပိုးကောင်တောင်ကြားတွင် ရှိနေသေးပုံရသည်။

ကြာနီနတ်မိမယ်ဘက်တွင်လည်း အဆင့် ၄ မသေမျိုး တစ်ဦးနှင့် ကျန်သူများမှာ အဆင့် ၁၊ ၂၊ ၃ မသေမျိုးများ ဖြစ်ကြကာ အဆင့် ၅ မသေမျိုး တစ်ဦးမျှ မပါဝင်ချေ။

သို့သော်လည်း နှစ်ဖက်စလုံးမှာ အပြန်အလှန် ယှဉ်နိုင်နေဆဲပင်။

ထိုအခါမှ ဖန့်ချန်သည် သူ၏ အဖွဲ့ဝင်ဖွဲ့စည်းပုံမှာ သတ်မှတ်ချက်ထက် များစွာ ကျော်လွန်နေပြီး စွမ်းအားအချို့မှာ ပိုလျှံနေကြောင်း အတည်ပြုနိုင်ခဲ့သည်။

ကျိကန်းသည် အဆင့် ၆ မသေမျိုး ဖြစ်သော်လည်း၊ သူက နဂါးနက်လှေပေါ်တွင် စွမ်းအင်အရင်းအမြစ်အဖြစ်သာ ကူညီပေးနိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။

နဂါးနက်အစီရင်၏ အားကောင်းမှုမှာ ဖန့်ချန်ကိုယ်တိုင်အပေါ်တွင်သာ မူတည်ပေသည်။

သို့သော် ပိုလျှံနေခြင်းကလည်း ကောင်းကျိုးရှိပါသေးသည်။

အရေးကြီးသော အချိန်တွင် ကျိကန်းက တိုက်ရိုက်ဝင်ရောက် တိုက်ခိုက်နိုင်သဖြင့် နဂါးနက်အစီရင်နှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်ပါက ဖန့်ချန်တို့ဘက်တွင် အဆင့် ၆ နှစ်ဦး ရှိနေသကဲ့သို့ပင်။

၎င်းမှာ အားသာချက် တစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။

'ဒီရက်ပိုင်းတွေမှာ အကျိုးအမြတ် မရှိတာတော့ မဟုတ်ဘူး။ နဂါးနက်လှေကို မောင်းနှင်တာ ကြာလာလေလေ၊ အစီရင်ဗဟိုချက်ရဲ့ စွမ်းအားက ပိုအားကောင်းလာလေလေပဲ။ ဒါက ဆက်နွှယ်မှု ပိုခိုင်မာလာတာလား'

စွမ်းအားတိုးတက်လာမှုမှာ မသေမျိုးလှေအစီရင်တွင် ပေါ်လွင်နေသည်။

အစပိုင်းတွင် ဖန့်ချန်သည် မသေမျိုးလှေ အစင်းတစ်ထောင်ကိုသာ ထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့ပြီး ထို့ထက်ပိုပါက ပင်ပန်းနွမ်းနယ်လာတတ်သည်။

ယခု လဝက်ခန့် လေ့ကျင့်ပြီးချိန်တွင်မူ သူသည် မသေမျိုးလှေ အစင်း ၁၅၀၀ ကျော်အထိ ထိန်းချုပ်နိုင်လာပြီ ဖြစ်သည်။

နဂါးနက်အစီရင်၏ စွမ်းပကားမှာလည်း လွန်ခဲ့သော လဝက်ကထက် သိသိသာသာ တိုးတက်လာခဲ့၏။

"နယ်မြေချဲ့ထွင်ရေးကြယ် အသီးသီးက အဖွဲ့တွေဟာ ကျွယ်မင်ကြယ် အပြင်ဘက်ကို ရောက်နေကြပြီ။ မင်းတို့တွေ လိုက်ပါမယ့် အဖွဲ့တွေကို စတင်ရွေးချယ်နိုင်ပြီ"

စီနီယာအစ်မကြီး၏ အသံမှာ လူတိုင်း၏ နားထဲသို့ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဖန့်ချန် မော့ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ အမြင်အာရုံသည် ဟင်းလင်းပြင် အထပ်ထပ်ကို ဖြတ်ကျော်သွားပြီး ချင်းမင်ဟင်လင်းပြင်ထဲတွင် စီတန်းနေသော မသေမျိုးလှေများကို မြင်လိုက်ရသည်။

တစ်သိန်းလား တစ်သန်းလား မရေတွက်နိုင်အောင်ပင် များပြားလှပေတော့သည်။

အခန်း (၁၄၆၄) - စိတ်ဓာတ်ခိုင်မာပြီး တက်ကြွနေရမယ်

"ဒီတစ်ခေါက် စီနီယာအစ်မကြီးက တော်တော်စောစောစီးစီး ပြင်ဆင်ထားတာပဲ"

"ဒီနယ်မြေချဲ့ထွင်ရေးကြယ်တွေဆီက အဖွဲ့တွေဟာ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်းများစွာကတည်းက သတင်းရရှိထားပုံရတယ်"

"ဒါကြောင့်လည်း အချိန်မီ ရောက်လာနိုင်ကြတာပေါ့"

ကျွယ်မင်နန်းတော်အတွင်းရှိ အမာခံတပည့်အတော်များများမှာ တိုးတိုးသာသာ ရေရွတ်ပြောဆိုနေကြသော်လည်း မည်သည့်လှုပ်ရှားမှုမျှ မပြုလုပ်ကြပေ။

အကြောင်းမှာ နံပါတ် ၉၇ ရှေးဟောင်းတားမြစ်နယ်မြေ တာ့လေးယင်း သို့ သွားရမည့် နယ်မြေချဲ့ထွင်ရေး အမည်စာရင်းတွင် သူတို့အမည်များ မပါဝင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ထိုခရီးစဉ်အတွက် ရှေ့ထွက်မည့် အမာခံတပည့် အယောက်တစ်ရာခန့်ကိုသာ ရွေးချယ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။

စီနီယာအစ်မကြီးကို ဦးခေါင်းပိုင်းထား၍ ၎င်းနောက်တွင် အမှတ် ၃၊ ၄၊ ၅၊ ၆၊ ၇၊ ၈ စသည့် စီနီယာများက အစဉ်လိုက် ရှိနေကြသည်။

ထိုသူများအဖွဲ့သည် ရှေးဦးစွာ မိမိတို့နှင့် လိုက်ပါမည့် နယ်မြေချဲ့ထွင်ရေးအဖွဲ့များကို စတင်ရွေးချယ်ကြသည်။

ကျန်ရှိနေသော အမာခံတပည့်များကမူ သူတို့ရွေးချယ်ပြီးမှသာ မိမိတို့အလှည့်ကို စောင့်ဆိုင်းရန် သဘောတူထားကြသည်။

ထိုကဲ့သို့သော နယ်မြေချဲ့ထွင်ရေးအဖွဲ့များကို ရွေးချယ်ရာတွင် ထိပ်တန်းအဆင့်ရှိသည့် အဖွဲ့များကိုချည်း ရွေးချယ်၍မရပေ။

အဓိကမှာ မျှတမှုရှိရန် ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ ထိပ်တန်းကျွမ်းကျင်သူများရှိသော အဖွဲ့များကိုချည်း ရွေးလိုက်မည်ဆိုပါက ကျန်ရှိသော အမာခံတပည့်များအတွက် ဘာမျှ ရွေးစရာ ကျန်တော့မည်မဟုတ်ပေ။

ထို့ကြောင့် စီနီယာအစ်မကြီး ရွေးချယ်သော အဖွဲ့များထဲတွင်ပင် ယခင်က နယ်မြေကိုးခု ချဲ့ထွင်ရေးအဖွဲ့ ကဲ့သို့သော အခြေခံအဆင့် အဖွဲ့များ ပါဝင်နေတတ်သည်။

ချင်းမင်ဟင်လင်းပြင်၏ ထောင့်တစ်နေရာတွင် အမှတ် ၄၃၂ နယ်မြေချဲ့ထွင်ရေးကြယ်မှ လာသော မသေမျိုးလှေများမှာ အစီအစဉ်တကျ စီတန်းနေကြသည်။

ကျင့်ကြံသူများစွာ၏ မျက်လုံးများတွင် တောင့်တမှုနှင့် မျှော်လင့်ချက်များ ပြည့်နှက်နေပြီး ကောင်းကင်ယံထက်မှ ပျံသန်းလာကြသော နဂါးနက်လှေများကို စိုက်ကြည့်နေကြသည်။

"ကျုပ်တို့က အခုတော့ နယ်ရုပ်လေးတွေပေါ့၊ ဒီအမာခံတပည့်တွေကတော့ စစ်ဗိုလ်ချုပ်ကြီးတွေပဲ။ တစ်နေ့ကျရင် ဗိုလ်ချုပ်ကြီးတွေရဲ့ အနားက အမိန့်တော်ပြန် အရာရှိလေး ဖြစ်ခွင့်ရရင်တောင် ကျုပ် ကျေနပ်ပါပြီဗျာ"

ရွှမ်ဝမ်နယ်မြေချဲ့ထွင်ရေးအဖွဲ့မှ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးက စိတ်မထိန်းနိုင်ဘဲ ရေရွတ်လိုက်သည်။

သူသည် သူ၏စကားကြောင့် ဝမ်ရွှမ် စိတ်ဆိုးသွားမည်လားဆိုသည်ကိုပင် မစဉ်းစားအားတော့ပေ။

"အရင်ဆုံး လမ်းလျှောက်တတ်အောင် သင်ဦးမှပေါ့၊ ပြီးမှ ပြေးဖို့စဉ်းစား။ မင်းက အခု အဆင့် ၁ မသေမျိုးတောင် မဟုတ်သေးဘဲနဲ့ ဗိုလ်ချုပ်ရဲ့ အမိန့်တော်ပြန် ဖြစ်ချင်နေတာလား"

"အဆင့် ၁ မသေမျိုး ဖြစ်ဖို့မှ မလိုတာ။ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်အနည်းငယ်က ကျုပ်တို့ အမှတ် ၄၃၂ ကြယ်ကနေ ခွေးချေးပုံ နင်းမိသလို ကံကောင်းသွားတဲ့အဖွဲ့ တစ်ဖွဲ့ ရှိခဲ့တယ် မဟုတ်လား"

"ဟင် "

"မမှတ်မိတော့ဘူးလား"

"အော်... နယ်မြေကိုးခု ချဲ့ထွင်ရေးအဖွဲ့ကို ပြောတာလား"

အားလုံး သဘောပေါက်သွားကြပြီး မနာလိုဖြစ်ကာ ငေးကြည့်နေကြသည်။

အချို့သူများမှာမူ နောင်တရိပ်များ လွှမ်းနေသော မျက်နှာဖြင့် စိတ်ပျက်အားလျော့နေကြသည်။

"နယ်မြေကိုးခုအဖွဲ့က ကံတကယ်ကောင်းတာ။ အဖွဲ့ဝင်တစ်ယောက်က ဝူရှန့်ငရဲပြည်မှာ အစီရင်ဗဟိုချက်ကို ရသွားပြီး အမာခံတပည့် တန်းဖြစ်သွားတာလေ။ ကျန်တဲ့လူတွေလည်း ကြက်ကလေး၊ ခွေးကလေးတွေကအစ နတ်ပြည်တက်သွားသလို ဖြစ်သွားတာပဲ"

"ဒီတစ်ခေါက် ခရီးစဉ်မှာ အဲဒီတစ်ယောက် ပါလာမလား မသိဘူးနော်"

"မပါလောက်ပါဘူး... သူက အမာခံတပည့်အသစ်ပဲ ရှိသေးတာကို"

"ဟေ့... ကျုပ်မှတ်မိသလောက်ဆိုရင် မင်းတို့လည်း အရင်က နယ်မြေကိုးခုအဖွဲ့ထဲမှာ ပါခဲ့တာ မဟုတ်လား"

ရုတ်တရက် တစ်စုံတစ်ယောက်က နောင်တရနေသော ကျင့်ကြံသူအချို့ကို လှည့်မေးလိုက်သည်။

"ဟုတ်တယ်... မင်းတို့က လင်ကွေ့ကြယ်တာရာက မဟုတ်လား။ နယ်မြေကိုးခုအဖွဲ့နဲ့အတူ နယ်မြေချဲ့ထွင်ရေးကြယ်ဆီ ရောက်လာကြတာလေ"

"ဟူး..."

ထိုသူအနည်းငယ်မှာ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်လိုက်ကြပြီးနောက် သက်ပြင်းရှည်ကြီး ချလိုက်မိကြသည်။

သူတို့သည် မနီးမဝေးတွင် ရပ်နေသော ဝမ်ရွှမ်နှင့် ရွှီချန့်တို့ကိုလည်း စိတ်ထဲမှ အပြစ်တင်နေမိသည်။

အကယ်၍ ထိုသူနှစ်ဦး၏ စည်းရုံးမှုနှင့် အချို့သော နားလည်မှုလွဲမှားမှုများသာ မရှိခဲ့လျှင် သူတို့သည် နယ်မြေကိုးခုအဖွဲ့မှ အဘယ်ကြောင့် ခွဲထွက်ခဲ့ပါမည်နည်း။

သို့သော်လည်း ယခုအခါ ရွှမ်ဝမ်အဖွဲ့တွင် ဝင်ဆံ့နေပြီဖြစ်ရာ အနာဂတ်အတွက် မျှော်လင့်ချက် ရှိနေသေးသည်ဟု ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဖြေသိမ့်နေကြရသည်။

"စီနီယာအစ်ကို... ဒီတစ်ခေါက် ဆရာက အမာခံတပည့်တွေနဲ့အတူ လိုက်ပါလာမလား မသိဘူးနော်"

ရွှီချန့်က မျှော်လင့်တကြီးဖြင့် ဝမ်ရွှမ်ကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။

အကယ်၍ လင်းတုန်းသာ အဖွဲ့ထဲတွင် ပါဝင်လာလျှင် သူတို့၏ ဘေးကင်းလုံခြုံမှုမှာ သိသိသာသာ အားကောင်းသွားမည်ဖြစ်သည်။

"ဖြစ်နိုင်တယ်... ဒါပေမဲ့..."

ဝမ်ရွှမ်က သက်ပြင်းအသာချရင်း နဂါးနက်လှေများဆီမှ မျက်လုံးကို လွှဲလိုက်သည်။

သူ၏ မျက်ဝန်းအိမ်ထဲမှ မနာလိုမှုနှင့် ငြူစူမှုများကို ဖုံးကွယ်ထားကာ ရွှီချန့်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

"ကျွယ်မင်ကြယ်က ပြိုင်ဆိုင်မှု ပြင်းထန်လွန်းတယ်။ ကျွယ်မင်ကြယ်ကို သွားနိုင်တဲ့ ကျင့်ကြံသူတွေက တစ်ခေတ်မှာ တစ်ယောက်ဆိုသလို ထိပ်တန်းလူတွေပဲ။ ဆရာလည်း သူကိုလက်ခံမယ့် နယ်မြေချဲ့ထွင်ရေးအဖွဲ့ကို ရှာမတွေ့သေးတာ ဖြစ်နိုင်တယ်"

"ဒါလည်း ဟုတ်တာပဲ..."

ရွှီချန့်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သော်လည်း ရုတ်တရက် စိတ်လှုပ်ရှားသွားသည်။

"ဟိုမှာ... နဂါးနက်လှေ တစ်စင်း ကျုပ်တို့ဘက်ကို လာနေပြီ "

"လူစုခွဲပြီး စီတန်းလိုက်ကြ စိတ်ဓာတ်ခိုင်မာပြီး တက်ကြွနေရမယ်၊ အမာခံတပည့်တွေ မြင်အောင် ပြထားကြစမ်း "

ဝမ်ရွှမ်၏ အသံက လူတိုင်း၏ နားထဲသို့ ရောက်သွားသည်။

အားလုံးက ချက်ချင်းပင် လက်ပစ်လက်ကိုင်ဖြင့် မတ်မတ်ရပ်ကာ ရင်အုပ်ကို ဖွင့်ထားလိုက်ကြသည်။

ထိုဘက်သို့ နဂါးနက်လှေအချို့ ဦးတည်လာသော်လည်း အချို့မှာ လမ်းခုလတ်တွင် ရပ်တန့်၍ အဖွဲ့များကို ရွေးချယ်နေကြသည်။

သို့သော် နဂါးနက်လှေ တစ်စင်းမှာမူ အမှတ် ၄၃၂ ကြယ်၏ စစ်ကြောင်းရှေ့သို့ တည့်တည့်မတ်မတ် ရောက်ရှိလာခဲ့၏။

အမှတ် ၄၃၂ ကြယ်မှ မသေမျိုးလှေ အစင်းတစ်ထောင်ကျော်နှင့် ကျင့်ကြံသူ သောင်းနှင့်ချီသောသူများသည် လူကြီးမင်းတစ်ဦး လာရောက်စစ်ဆေးသည်ကို စောင့်ဆိုင်းနေသည့်အလား ခန္ဓာကိုယ်ကို မတ်မတ်ထားလိုက်ကြသည်။

အကယ်၍ ယခုတစ်ခေါက် ရွေးချယ်ခံရပါက အန္တရာယ်ရှိသော်လည်း အခွင့်အရေးမှာ အတိုင်းအဆမရှိပေ။

လွန်ခဲ့သော ဝူရှန့်ငရဲပြည် ခရီးစဉ်တွင် သူတို့ အကျိုးအမြတ်အချို့ ရရှိခဲ့ကြရာ၊ ယခုကဲ့သို့ တားမြစ်နယ်မြေ၏ အချက်အချာသို့ သွားရမည့် အခွင့်အရေးကို မည်သို့ လက်လွှတ်ခံပါမည်နည်း။

နဂါးနက်လှေပေါ်တွင် ဖန့်ချန်က ရှေ့ဆုံးမှ ဦးဆောင်ရပ်နေသည်။

သူ၏ ဘယ်ညာတစ်ဖက်တစ်ချက်တွင် ကျိကန်း၊ ဟွမ်ဝူကျီ၊ ချင်အကြီးအကဲ၊ လင်းဒုန်း၊ လင်းယွမ်၊ မုန့်ချင်းလင်၊ ယွိဝူရှ၊ ယွီထျန်းကောနှင့် နန်မင်ရှောက်ကျဲတို့ ရှိနေကြသည်။

မူလက ဖန့်ချန်သည် ဖန့်ရွှမ်ယန်နှင့် ဖန့်လူသား တို့ကိုပါ ခေါ်ဆောင်လာလိုသော်လည်း၊ ဖန့်လူသားသည် စီနီယာအစ်မကြီးနှင့် ဆုံတွေ့ဖူးသည်ကို သတိရသွားသည်။

ဝူရှန့်ငရဲပြည်ရှိ ယွမ်သံလိုက် ဓာတ်ငါးပါးတောင်ပေါ်တွင် ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ ယခုတစ်ခေါက်သာ အမှတ်အသားပြုမိသွားပါက ရှင်းပြရန် ခက်ခဲလိမ့်မည်ဖြစ်သဖြင့် ထိုသူနှစ်ဦးကို ကျွယ်မင်ကြယ်၌ပင် ထားရစ်ခဲ့ကာ ဖန့်ထျန်းဇွန် နှင့်အတူ ကျင့်ကြံရန်နှင့် စောင့်ရှောက်ပေးရန် စီစဉ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

"ဖန့်အမာခံတပည့်... အမှတ် ၄၃၂ ကြယ်က ကျင့်ကြံသူတွေကတော့ တကယ့်ကို စိတ်ဓာတ်တက်ကြွနေကြတာပဲဗျာ"

လင်းတုန်းက ပြုံးရွှင်စွာ ဆိုလိုက်သည်။

သူ၏ စိတ်ထဲတွင် အလွန်ပင် ဂုဏ်ယူနေမိသည်။

သူသည် အမာခံတပည့် နှစ်ဦးကို မွေးထုတ်ပေးနိုင်ခဲ့ပြီ မဟုတ်ပါလား။

ယခုအခါ အမှတ် ၄၃၂ ကြယ်မှ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်ဟောင်းများနှင့် ပြန်လည်ဆုံတွေ့ရခြင်းမှာ ဇာတိမြေသို့ ဂုဏ်ရောင်ပြောင်စွာ ပြန်လာခြင်း ပင် ဖြစ်တော့သည်။

"အမှတ် ၄၃၂ ကြယ်က ကျင့်ကြံသူတွေက ကျင့်ကြံမှုအဆင့် သိပ်မမြင့်လှဘူး။ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကိုပဲ ရွေးချယ်သင့်ပြီး ကျန်တဲ့အဖွဲ့တွေကိုတော့ အဆင့် ၄၊ အဆင့် ၅ မသေမျိုးတွေပါတဲ့ အဖွဲ့တွေကို ရှာရွေးရလိမ့်မယ်"

ကျိကန်းက အကြံပေးသည်။

လင်းတုန်းက ချက်ချင်းပင်

"ဟုတ်ကဲ့ပါ... သဘာဝပေါ့"

ယခင်က လီရှမ်းဇီ လာစဉ်ကလည်း အမှတ် ၄၃၂ ကြယ်မှ အဖွဲ့များကို အမာခံအင်အားအဖြစ် အသုံးမပြုခဲ့ဘဲ အရန်အင်အားအဖြစ်သာ သုံးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

နဂါးနက်လှေ ပိုမိုနီးကပ်လာသည်နှင့်အမျှ ဝမ်ရွှမ်နှင့် အခြားသူများသည် လှေပေါ်ရှိ ပုံရိပ်များကို တဖြည်းဖြည်း မြင်တွေ့လာရသည်။

သူတို့သည် ပိုမို၍ စိတ်ဓာတ်ခိုင်မာတက်ကြွသည့် အမူအရာများကို ထုတ်ပြလိုက်ကြသည်။

ထိုအချိန်တွင် ရွှီချန့်သည် လင်းတုန်းကို မြင်သွားသည်။

"ဆရာ "

ရွှီချန့် အံ့အားသင့်ကာ ဝမ်းသာသွားသည်။

လင်းတုန်းနှင့် အကျွမ်းဝင်ဆုံးသူဖြစ်သဖြင့် တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် မှတ်မိသွားခြင်း ဖြစ်သည်။

"ကောင်းလိုက်တာ... ဆရာက ကျွယ်မင်ကြယ်မှာ ခြေကုပ်ရသွားပြီပဲ။ ဒီတစ်ခေါက်ပြီးရင် ကျုပ်တို့လည်း ကျွယ်မင်ကြယ်ကို သွားခွင့်ရနိုင်မယ် "

ဝမ်ရွှမ်လည်း အလွန်ဝမ်းသာသွားသည်။

သို့သော် နဂါးနက်လှေ ပို၍ နီးကပ်လာသောအခါ ဝမ်ရွှမ်တို့သည် ဖန့်ချန်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် သူတို့၏ မျက်နှာများမှာ ချက်ချင်းပင် ဝေဝါးထွေပြားသွားတော့သည်။

ထပ်မံ၍ အသေးစိတ် မစဉ်းစားအားတော့ပေ၊ နဂါးနက်လှေမှာ မျက်စိရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာပြီ ဖြစ်သည်။

"အားလုံး နားထောင်ကြ နယ်မြေကိုးခုချဲ့ထွင်ရေးအဖွဲ့ရဲ့ ဖန့်အမာခံတပည့်က အမှတ် ၄၃၂ ကြယ်ဆီကနေ ရွေးချယ်ဖို့..."

လင်းတုန်းက ဖန့်ချန်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

"ခုနစ်ရာလောက်ပေါ့"

ဖန့်ချန်က ခေတ္တစဉ်းစားပြီးနောက် ဆိုလိုက်သည်။

ယခုအခါ သူသည် မသေမျိုးလှေ အစင်း ၁၅၀၀ ခန့်ပါသော အစီရင်ကို ထိန်းချုပ်နိုင်သည်။

ဤနေရာမှ ၇၀၀ ကို ရွေးချယ်ပြီး ကျန်ရှိသော ၈၀၀ ကို အခြားနေရာများတွင် ထပ်မံရွေးချယ်ရန် စီစဉ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ယခုတစ်ခေါက် ရောက်ရှိလာသော အဖွဲ့များမှာ အလွန်များပြားလှသဖြင့် ရွေးစရာမရှိမည်ကို စိုးရိမ်ရန် မလိုပေ။

"ကောင်းပြီ... အဖွဲ့ ခုနစ်ရာ "

အမှတ် ၄၃၂ ကြယ်မှ နယ်မြေချဲ့ထွင်ရေးအဖွဲ့ဝင်များမှာ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် အသက်ရှူပင် ရပ်သွားမတတ် ဖြစ်သွားကြသည်။

ဝမ်ရွှမ်၏ မျက်နှာပေါ်မှ အံ့အားသင့်မှုများမှာ တဖြည်းဖြည်းနှင့် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်မှုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

ရွှီချန့်မှာမူ ကြောင်အသွားတော့သည်။

လင်းတုန်း၏ စကားမှာ သူမ၏ ဦးခေါင်းကို တူကြီးတစ်လုံးဖြင့် ရိုက်ချလိုက်သကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရပြီး အတွေးများမှာ ခေတ္တမျှ ရပ်တန့်သွားသည်။

"မဟုတ်... မဟုတ်ဘူးလေ၊ ကြာနီအမာခံတပည့် မဟုတ်ဘူးလား... ဘယ်လိုဖြစ်ပြီး ဖန့်အမာခံတပည့် ဖြစ်နေရတာလဲ "

တစ်စုံတစ်ယောက်က အသံထွက်၍ ရေရွတ်လိုက်မိသည်။

နယ်မြေကိုးခုအဖွဲ့မှ ခွဲထွက်ခဲ့ကြသော ကျင့်ကြံသူများမှာမူ စိတ်ထဲ၌ ရှုပ်ထွေးနောက်ကျိကုန်ပြီး ဦးနှောက်ထဲတွင် ဗလာနတ္ထိ ဖြစ်သွားကြတော့သည်။

ထိုအချိန်မှာပင် လင်းတုန်းက အမည်စာရင်းများကို စတင်ခေါ်ယူလိုက်တော့သည်။

"ရွှမ်ဝမ် နယ်မြေချဲ့ထွင်ရေးအဖွဲ့..."