အခန်း (၃၇-၃၈)

အခန်း ၃၇

ထုတ်ပြန်ချက်သည် အပြည့်အဝ သဘောတူညီမှု မဟုတ်သကဲ့သို့ ထင်ရသော်ငြား အမှန်တကယ်တွင်မူ အလောင်းအစားကို သွယ်ဝိုက်သောအားဖြင့် ခွင့်ပြုလိုက်ခြင်းဖြစ်ပြီး မပြတ်မသားဖြစ်ကာ အလွန်ပင် ကောက်ကျစ်လှသည်။

ယဲ့ယွဲ့ထန်သည် စင်မြင့်အောက်တွင် ရပ်နေကာ လက်သီးငယ်လေးများကို ဆုပ်ထားသဖြင့် လက်ဆစ်များမှာ ဖြူရော်နေပြီး သူမ၏ လှပသော မျက်နှာလေးမှာ အေးစက်နေကာ ရင်ဘတ်မှာ ဒေါသကြောင့် နိမ့်ချည်မြင့်ချည် ဖြစ်နေလေသည်။

သူမသည် လောင်းကစားဝိုင်းပေါ်တွင် တင်ထားသော အဖိုးတန် ပစ္စည်းတစ်ခုကဲ့သို့ ခံစားနေရပြီး မည်သူကမျှ မိမိ၏ ဆန္ဒများနှင့် ခံစားချက်များကို မေးမြန်းခြင်း မရှိချေ။

သစ်တောဝါး မှာ ဒေါသထွက်လွန်း၍ မျက်နှာများ စိမ်းနေသော်ငြား အင်အားမဲ့နေပြီး ဘာမျှမတတ်နိုင်ပေ။ အမျိုးသမီး အကြီးအကဲ တစ်ဦးက ပြုံးလျက် လက်ယမ်းပြလိုက်ရာ သစ်တောဝါး မှာ ကူကယ်ရာမဲ့စွာဖြင့် ပြန်ထိုင်လိုက်ရလေသည်။

ကျန်းခွမ်း က ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။

"ကောင်းတယ်... လန်းဆန်းသွားတာပဲ... ဒါဆိုရင် ကျေးဇူးပြုပြီး ခင်ဗျားတို့ ဂိုဏ်း က တပည့် တွေ ကျွန်တော့်ကို လမ်းညွှန်ပေးကြပါဦး..."

ဖူတူတောင် ဘက်မှ သူတို့သည် ပြင်းထန်သော တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားနှင့် ကာကွယ်မှုတို့ကြောင့် လူသိများသော ရှီလဲ့ အမည်ရှိ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းနယ်ပယ် ပြီးပြည့်စုံခြင်းအဆင့် တိုက်ရိုက်တပည့် တစ်ဦးကို ချက်ချင်း စေလွှတ်လိုက်သည်။

ရှီလဲ့သည် အရပ်ရှည်ပြီး တည်ငြိမ်သော အမူအရာရှိသည်။ စင်မြင့်ပေါ်သို့ တက်လာပြီးနောက် စကားတစ်ခွန်းမျှ မပြောဘဲ လက်ဖြင့် မန္တန် အမှတ်အသားများကို ပုံဖော်လိုက်ရာ ခန္ဓာကိုယ်ပတ်လည်တွင် မြေဝါရောင် ဝိညာဉ်ချီ များ လှိုင်းထလာပြီး အရှေ့တွင် ထူထဲသော ကျောက်ဒိုင်းလွှားတစ်ခုကို ချက်ချင်း ဖန်တီးလိုက်ကာ သူတစ်ကိုယ်လုံးသည် တောင်ကြီးတစ်လုံးကဲ့သို့ တည်ငြိမ်နေလေသည်။

သို့ရာတွင် ထိုအရာမှာ သာမန်မျှသာ ဖြစ်ပုံရသည်။ ပါရမီရှင် အများစုသည် အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းနယ်ပယ် ပြီးပြည့်စုံခြင်းအဆင့် တွင် အချိန်ကြာမြင့်စွာ ပိတ်မိနေလေ့မရှိသဖြင့် လက်ရှိအချိန်တွင် တကယ်ကို အစွမ်းထက်သော အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းနယ်ပယ် ပြီးပြည့်စုံခြင်းအဆင့် တပည့် တစ်ဦးကို ရှာဖွေရန် ခက်ခဲလှပေသည်။

ကျန်းခွမ်း က မဲ့ပြုံးပြုံးလိုက်ပြီး မည်သည့် အစွမ်းထက် မှော်ရတနာ ကိုမျှ မထုတ်ယူဘဲ လက်ချောင်းများကို ဓားတစ်လက်ကဲ့သို့ ညွှန်ပြလိုက်ရာ လက်ချောင်းထိပ်များတွင် ကြက်သွေးရောင် ဝိညာဉ်ချီ များ စုစည်းလာပြီး စူးရှကာ ကြီးစိုးလွှမ်းမိုးနိုင်သော ဓားစိတ်ဆန္ဒ တစ်ခုက ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်သွားလေသည်။

"ငါ့ရဲ့ ဒီလက်ချောင်းကို ခံကြည့်စမ်း... ကောင်းကင်လောင်ကျွမ်းခြင်း လက်ချောင်း..."

သူက ခပ်တိုးတိုး အော်ဟစ်ကာ ညွှန်ပြလိုက်လေသည်။ လက်ချောင်းထိပ်မှ ကြက်သွေးရောင် အလင်းတန်းများ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး အလွန် ပူပြင်းသော အနီရောင် အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ နီရဲနေသော သံပူတစ်ချောင်းကဲ့သို့ ရှီလဲ့၏ ကျောက်ဒိုင်းလွှားဆီသို့ တိုက်ရိုက် ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားလေသည်။

"ချီ…."

ခိုင်မာပုံရသော ထိုကျောက်ဒိုင်းလွှားသည် ကြက်သွေးရောင် လက်ချောင်းစွမ်းအား၏ အရှေ့တွင် ပူနေသော ဓားတစ်လက်နှင့် တွေ့သည့် ထောပတ်ကဲ့သို့ လွယ်ကူစွာ ဖောက်ထွင်းခံလိုက်ရလေသည်။ လက်ချောင်း၏ ကျန်ရှိနေသော စွမ်းအားမှာ လျော့ကျသွားခြင်းမရှိဘဲ ရှီလဲ့၏ ရင်ဘတ်ဆီသို့ တိုက်ရိုက် ဦးတည်သွားလေသည်။

ရှီလဲ့မှာ ထိတ်လန့်သွားပြီး ကမန်းကတန်း ရှောင်တိမ်းလိုက်ကာ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် မိမိ၏ ကာကွယ်ရေး ဝိညာဉ်ချီ ကို အပြည့်အဝ အသက်သွင်းလိုက်လေသည်။

"ဖောင်း..."

လက်ချောင်းစွမ်းအားက ပခုံးကို ပွတ်တိုက်သွားရာ ကာကွယ်ရေး ဝိညာဉ်ချီ မှာ ချက်ချင်း ကွဲအက်သွားပြီး ပခုံးရှိ အဝတ်အစားများမှာ မီးလောင်ကျွမ်းသွားကာ အရေပြားများ မီးလောင်သွားပြီး စူးရှသော နာကျင်မှုတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာလေသည်။

ကျန်းခွမ်း က အလွတ်မပေးဘဲ ပုံရိပ်သည် တစ္ဆေတစ်ကောင်ကဲ့သို့ လိုက်ပါလာပြီး လက်ချောင်းများနှင့် လက်ဝါးများကြားတွင် ကြက်သွေးရောင် ဝိညာဉ်ချီ များ လှိုင်းထနေကာ တိုက်ခိုက်မှုများမှာ ကြမ်းတမ်းသော မုန်တိုင်းတစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး တိုက်ခိုက်မှုတိုင်းတွင် အံ့မခန်း ဖျက်ဆီးနိုင်စွမ်းနှင့် ပူပြင်းသော ဓားချီ များ ပါဝင်နေလေသည်။ ရှီလဲ့မှာ အပြည့်အဝ ဖိနှိပ်ခံထားရပြီး မြေနည်းစနစ် များဖြင့်သာ ရုန်းကန်ကာ တောင့်ခံထားနိုင်သဖြင့် အန္တရာယ်ရှိနေလေသည်။

ပရိသတ်များမှာ တိတ်ဆိတ်နေပြီး ဖူတူတောင် တပည့် များအားလုံးမှာ ကြည့်ပြီး ချွေးပြန်နေကြလေသည်။

အကြိမ် တစ်ရာနီးပါး ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်ပြီးနောက် ရှီလဲ့၏ ဝိညာဉ်ချီ များ ကုန်ခမ်းသွားကာ လှုပ်ရှားမှုများမှာ အနည်းငယ် နှေးကွေးသွားပြီး ကျန်းခွမ်း က အားနည်းချက်ကို ဖမ်းဆုပ်ကာ ကာကွယ်ရေး ဝိညာဉ်ချီ ၏ အားအနည်းဆုံး နေရာကို လက်ချောင်းဖြင့် ထိုးနှက်လိုက်လေသည်။

"ဘန်း..."

ရှီလဲ့မှာ ပြင်းထန်စွာ ထိမှန်သွားပြီး သွေးတစ်လုတ် အန်ထုတ်ကာ နောက်သို့ လွင့်စင်သွားပြီး စင်မြင့်အောက်သို့ ပြင်းထန်စွာ ပြုတ်ကျသွားလေသည်။

ပထမအချီတွင် ကျန်းခွမ်း က အနိုင်ရရှိသွားလေသည်။

ဖူတူတောင် လူအုပ်ကြီး၏ မျက်နှာများမှာ အရုပ်ဆိုးနေကြ၏။ ကျန်းခွမ်း ၏ စွမ်းအားသည် တကယ်ပင် ထိတ်လန့်ဖွယ်ကောင်းပြီး ထို ကောင်းကင်လောင်ကျွမ်းခြင်း လက်ချောင်း မှာ ပို၍ပင် ကြီးစိုးလွှမ်းမိုးနိုင်လှပေသည်။

ဒုတိယမြောက် တက်လာသူမှာ လင်းဖုန်း အမည်ရှိ သတ္တုဓာတ် ဓားကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးဖြစ်၏။ သူသည် အလွန် ပြင်းထန်သော တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားနှင့် စူးရှသော ဓားနည်းစနစ်များကို ပိုင်ဆိုင်ထားလေသည်။ စင်မြင့်ပေါ်သို့ ရောက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် မုန်တိုင်းတစ်ခုကဲ့သို့ တိုက်ခိုက်မှုကို စတင်လိုက်သည်။ မိုးသည်းထန်စွာ ရွာသွန်း နေသကဲ့သို့ ရွှေရောင် ဓားချီ များသည် ကျန်းခွမ်း ကို ဖုံးလွှမ်းသွားလေသည်။

ယခုတစ်ကြိမ်တွင် ကျန်းခွမ်း ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ အနည်းငယ် လေးနက်သွားပြီး ထိပ်တိုက် ရင်မဆိုင်တော့ပေ။ ခြေလှမ်းများမှာ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်လှပြီး သိပ်သည်းနေသော ဓားချီ များကြားတွင် ရေကူးနေသော ငါးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ တိုးဝင်သွားကာ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ရှေးဟောင်း ကြေးဝါဒိုင်းလွှားငယ်တစ်ခုကို ဆင့်ခေါ်လိုက်လေသည်။ ထိုဒိုင်းလွှားငယ်သည် လေနှင့်အတူ ကြီးထွားလာပြီး တံခါးရွက်အရွယ်အစားခန့် ဖြစ်လာကာ ဒိုင်းလွှားမျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် မှော်စာလုံးများ စီးဆင်းနေပြီး တည်ငြိမ်ကာ လေးလံသော အရှိန်အဝါ ကို ထုတ်လွှတ်နေလေသည်။

"ချွင်... ချွင်... ချွင်... ချွင်..."

လင်းဖုန်း၏ ရွှေရောင် ဓားချီ များသည် ကြေးဝါဒိုင်းလွှားပေါ်သို့ ခုတ်ပိုင်းကျရောက်လာပြီး သတ္တုအချင်းချင်း ရိုက်ခတ်သံများ ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်လာကာ မီးပွားများ နေရာအနှံ့ လွင့်စင်သွားသော်ငြား ကာကွယ်မှုကို ကျော်ဖြတ်ရန် ခက်ခဲလှပေသည်။

ကျန်းခွမ်း သည် ဒိုင်းလွှား၏ ကာကွယ်မှုကို အားကိုး၍ လင်းဖုန်း၏ တိုက်ခိုက်မှုစွမ်းအားကို ကုန်ခမ်းစေရန် ပြုလုပ်လေသည်။ လင်းဖုန်း၏ ဓားအရှိန်အဟုန် အနည်းငယ် နှေးကွေးသွားသောအခါ ကျန်းခွမ်း သည် ရုတ်တရက် ဒိုင်းလွှားကို ပြန်လည်ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး တန်ပြန်တိုက်ခိုက်လိုက်လေသည်။ ကောင်းကင်လောင်ကျွမ်းခြင်း လက်ချောင်း စွမ်းအားသည် အလွန်ကောင်းမွန်သော နည်းစနစ် အချို့နှင့် ပေါင်းစပ်သွားကာ ဓားချီ ကို ချက်ချင်း ကျော်ဖြတ်သွားပြီး လင်းဖုန်း၏ ရင်ဘတ်ပေါ်သို့ ရိုက်ခတ်လိုက်လေသည်။

လင်းဖုန်းမှာ ညည်းတွားလိုက်ပြီး မျက်နှာမှာ ဖြူရော်သွားကာ ခြေလှမ်းအနည်းငယ် နောက်ဆုတ်သွားရပြီး လက်ထဲရှိ ဓားရှည်မှာ လွတ်ကျမတတ် ဖြစ်သွားကာ အတွင်းဒဏ်ရာများ ရရှိသွားခဲ့ပြီဖြစ်၏။

ဒုတိယအချီတွင်လည်း ကျန်းခွမ်း က ထပ်မံ အနိုင်ရရှိသွားပြန်သည်။

နှစ်ပွဲဆက်တိုက် ရှုံးနိမ့်ခြင်းပင် ရင်ပြင်တစ်ခုလုံး တိတ်ဆိတ်သွားပြီး ဖူတူတောင် တပည့် များ၏ မျက်နှာများမှာ ပူလောင်နေကြလေသည်။ မြင့်မားသော စင်မြင့်ထက်ရှိ အကြီးအကဲများ မှာလည်း လေးနက်သော မျက်နှာထားများ ရှိနေကြ၏။ ကျန်းခွမ်း ၏ တိုက်ခိုက်မှုက ကြီးစိုးလွှမ်းမိုးနိုင်ရုံသာမက ကာကွယ်မှု၊ ခြေလှမ်းများနှင့် တိုက်ခိုက်ရေး အတွေ့အကြုံများ အားလုံးမှာလည်း ထိပ်တန်းအဆင့်တွင် ရှိနေပေသည်။ သူသည် သေချာပေါက် သာမန် အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းနယ်ပယ် ပြီးပြည့်စုံခြင်းအဆင့် မဟုတ်ပေ။

ကျန်းခွမ်း သည် လူနှစ်ဦးကို ဆက်တိုက် တိုက်ခိုက်ခဲ့ရသဖြင့် အသက်ရှူနှုန်းမှာ အနည်းငယ် မြန်ဆန်နေသော်ငြား မောက်မာမှု့မှာ ပို၍ပင် ကြီးမားနေလေသည်။ သူက ဓားကို မြှောက်ကာ ဖူတူတောင် လူအုပ်ကြီးဆီသို့ ညွှန်ပြလိုက်ပြီး လေသံတွင် ဖုံးကွယ်ထားခြင်းမရှိသော သရော်လှောင်ပြောင်မှုများ ပါဝင်နေလေသည်။

"ဘယ်သူရှိသေးလဲ... တိုက်ခိုက်မယ့်သူ မရှိတော့ဘူးဆိုရင် ဒီလောင်းကြေးကို ကျွန်တော် ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ လက်ခံလိုက်ပါ့မယ်..." အကြည့်များက စင်မြင့်အောက်ရှိ ဖြူရော်နေသော မျက်နှာနှင့် ယဲ့ယွဲ့ထန်ဆီသို့ ထပ်မံ၍ မကောင်းသော ရည်ရွယ်ချက်များဖြင့် ကျရောက်သွားပြန်သည်။

သုံးကြိမ်ဆိုသည်မှာ အဆုံးအဖြတ်ပင်ဖြစ်၏။ အကယ်၍ ဖူတူတောင် ဘက်မှ အခြားမည်သူ့ကိုမျှ မစေလွှတ်နိုင်တော့ပါက သို့မဟုတ် ထပ်မံ ရှုံးနိမ့်ခဲ့ပါက မျက်နှာပျက်ရမည်ဖြစ်ပြီး ယဲ့ယွဲ့ထန်မှာလည်း သေချာပေါက် ဒုက္ခရောက်ပေမည်ဟု တွေးမိကြ၏။

အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ ချန်လဲ့မှာ အစပိုင်းတွင် စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး များကို ပျော်ရွှင်စွာ သိမ်းဆည်းနေပြီး အဖြစ်အပျက်များကို လုံးဝ သတိမထားမိပေ။ ယနေ့၏ ရိတ်သိမ်းမှုမှာ ပြည့်ဝနေပြီး တကယ်ကို ကျေနပ်စရာကောင်းလှပေသည်။

ဤအချိန်တွင် ကောတန် သည် ဘောင်းဘီစကို ရုတ်တရက် ဆွဲလိုက်လေသည်။ ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် ဆေးလုံးများကြောင့်မဟုတ်သော စစ်မှန်သည့် စိုးရိမ်ပူပန်မှုနှင့် ဒေါသတို့သည် ခွေး၏မျက်နှာပေါ်တွင် ပေါ်လာလေသည်။ ဖားယားတတ်သည့် ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးများကိုပင် မေ့သွားပြီး တိုက်ရိုက် အော်ဟစ်လိုက်လေသည်။

"အစ်ကိုလဲ့... ရပ်လိုက်တော့ ထပ်မလောင်းနဲ့တော့ အစ်ကို့ အိမ်မကြီး အခိုးခံရတော့မယ်... မရီး က ဆုကြေးအဖြစ် အနိုင်ယူခံရတော့မယ်... အစ်ကိုက ဒီမှာ နှမ်းစေ့တွေ ကောက်နေတုန်းပဲလား... အဲဒီ စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး နည်းနည်းလေးက မရီး ထက် ပိုအရေးကြီးနေလို့လား..."

ဤအော်ဟစ်သံသည် မိုးကြိုးပစ်ချလိုက်သကဲ့သို့ဖြစ်ပြီး စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး များကြောင့် မျက်ကန်းဖြစ်နေသော ချန်လဲ့ကို ချက်ချင်း သတိဝင်လာစေခဲ့လေသည်။

ချန်လဲ့က ရုတ်တရက် ခေါင်းမော့လိုက်ပြီး စင်မြင့်ပေါ်မှ လွှမ်းမိုးဗိုလ်ကျနေသော ကျန်းခွမ်း ကို အဝေးမှ လှမ်းကြည့်လိုက်ကာ ထို့နောက် အဖြစ်အပျက်ကို သွယ်ဝိုက်သောအားဖြင့် ခွင့်ပြုပေးနေသည့် မြင့်မားသော စင်မြင့်ထက်ရှိ ဂိုဏ်း အကြီးအကဲများ ကို ကြည့်လိုက်ပြီး နောက်ဆုံးတွင် အကြည့်များက မျက်စိရှေ့မှောက်တွင် မမြင်ရသော သံကြိုးများဖြင့် ချည်နှောင်ခံထားရပြီး အလွန်အမင်း ကူကယ်ရာမဲ့နေပုံရသော စင်မြင့်အောက်ရှိ အေးစက်ပြီး ခပ်တည်တည်နေတတ်သည့် အဖြူရောင် ပုံရိပ်လေးဆီသို့ ရောက်ရှိသွားလေသည်။

အခြေအနေကို နားလည်သွားပြီးနောက်...

ဒေါသ၊ မကျေနပ်မှု၊ ပိုင်ဆိုင်လိုစိတ်နှင့် ဖော်ပြရခက်သော နှလုံးနာကျင်မှု အရိပ်အယောင်တို့သည် ချက်ချင်း ပေါက်ကွဲထွက်လာလေသည်။

"ကျစ်..." သူက ဒေါသတကြီး ကျိန်ဆဲလိုက်ပြီး အရှေ့ရှိ လောင်းကစားဆိုင်လေးကို ကန်ပစ်လိုက်လေသည်။

ခလွမ်း... စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး များ မြေပြင်အနှံ့ လိမ့်ဆင်းသွားပြီး တောက်ပနေသော်ငြား ဤအချိန်တွင်မူ အလွန်ပင် လှောင်ပြောင်နေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေပေသည်။

သူသည် ရှင်းလင်းရန်ပင် အချိန်မဖြုန်းတော့ဘဲ ခါးကို ပုတ်လိုက်ကာ စိတ်ဖြင့် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

"မီးဖိုအဖုံး... လာခဲ့စမ်း..."

ဝှစ်...

ထိုရှေးဟောင်းနှင့် လေးလံသော ကြေးဝါ မီးဖိုအဖုံးသည် တုံ့ပြန်သည့်အနေဖြင့် ပေါ်လာပြီး ခြေရင်းတွင် တည်ငြိမ်စွာ ဆင်းသက်လာလေသည်။

ချန်လဲ့က ခုန်တက်လိုက်ပြီး စင်မြင့်ဆီသို့ ညွှန်ပြကာ ကောတန် အား ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။

"ဆိုင်ကို ကြည့်ထား... အာ... ထားလိုက်တော့..."

ဆိုင်မှာ မှောက်ကျနေပြီဖြစ်ကြောင်း သတိရသွားပြီး အစားထိုး အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"မင်းဘာသာ ပုန်းနေတော့...မင်းရဲ့ အစ်ကိုကြီး က အဲဒီ မြေးမိုက်ကို ပညာသွားပေးတာကို စောင့်ကြည့်နေလိုက်..."

စကားမဆုံးမီမှာပင် ကြေးဝါ မီးဖိုအဖုံးကို အမိန့်ပေးလိုက်ရာ ကောက်ကွေ့နေကာ မြန်ဆန်သော အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး နောက်မဆုတ်တမ်း အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပင်မ စင်မြင့်ဆီသို့ ရန်လိုစွာ ပြေးဝင်သွားလေသည်။

"စောင့်ဦး..."

"စောင့်ဦး..."

အခန်း ၃၈ - ထပ်ဟောင်ကြည့်စမ်း မင်းကို ခွေးနဲ့ကိုက်ခိုင်းပစ်မယ်

သို့သော် ချန်လဲ့သည် လူအုပ်ကြီး၏ အစွန်မှ ထွက်ပေါ်လာပြီး စင်မြင့်နှင့် ပေပေါင်းများစွာ ကွာဝေးနေသေးချိန်တွင် ရေခဲစမ်းရေများက ကျောက်စိမ်းကို ရိုက်ခတ်သွားသည့်အလား အေးစက်ပြီး ကြည်လင်သော အော်ဟစ်သံတစ်ခုသည် ငြင်းဆန်၍မရသော ခန့်ညားမှုများ ပါဝင်နေကာ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာပြီး စင်မြင့်၏ ဆူညံသံများကို လွှမ်းမိုးသွားခဲ့ပေ၏။

ချန်လဲ့သည် 'မီးဖိုအဖုံး' ကို ရုတ်တရက် ရပ်တန့်လိုက်ရာ ကြေးဝါမီးဖိုအဖုံးသည် ယိမ်းထိုးသွားပြီး လေထဲတွင် ရပ်တန့်သွားတော့သည်။

သူသည် အသံလာရာဆီသို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ နှင်းကြာပန်းတစ်ပွင့်ကဲ့သို့ တိတ်ဆိတ်စွာ ရပ်နေခဲ့သော ယဲ့ယွဲ့ထန်သည် ခြေတစ်လှမ်း ရှေ့တိုးသွားပြီးဖြစ်ကာ ပေါ့ပါးသော်လည်း နှင်းပွင့်လေးတစ်ပွင့်ကဲ့သို့ ကျက်သရေရှိစွာ ပျံသန်းသွားပြီး ကျန်းခွမ်ကို ရင်ဆိုင်ရန် စင်မြင့်၏ အလယ်ဗဟိုသို့ တည်ငြိမ်စွာ ဆင်းသက်သွားသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရ၏။

"ယွဲ့ထန်..." ချန်လဲ့သည် မှင်တက်သွားပြီး အခြေအနေကို အရင်စောင့်ကြည့်လိုသဖြင့် လူအုပ်၏ အပြင်ဘက် လေထဲတွင် လွင့်မျောနေရင်း အလိုအလျောက် ရပ်တန့်သွားခဲ့သည်။

သူသည် ထူးဆန်းသော ပုံစံရှိသည့် ကြေးဝါမီးဖိုအဖုံးကို ထိန်းချုပ်နေခဲ့၏။ ၎င်းက ဘေးဘက်မှ အကြည့်များကို ဆွဲဆောင်နိုင်ခဲ့သော်လည်း လူတိုင်း၏ အာရုံစိုက်မှုမှာ စင်မြင့်ပေါ်ရှိ အေးစက်ပြီး ပြတ်သားသော ပုံရိပ်ပေါ်တွင်သာ ရှိနေသဖြင့် အစွန်အဖျားရှိ ဤ 'ပျံသန်းနေသော ထူးဆန်းသည့်အရာ' ကို လူများစွာက ဂရုမစိုက်ခဲ့ကြချေ။

ယဲ့ယွဲ့ထန်၏ မျက်နှာမှာ ရေခဲကဲ့သို့ အေးစက်နေပြီး သူမ၏ မျက်လုံးများမှာ ဓားများကဲ့သို့ စူးရှနေပေသည်။

သူမသည် မြင့်မားသော စင်မြင့်ဆီသို့ ဦးစွာ အနည်းငယ် ဦးညွှတ်လိုက်ပြီး သူမ၏ လေသံမှာ ငြင်းဆန်၍မရသော ပြတ်သားမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေ၏။

"ဂိုဏ်းချုပ်... အကြီးအကဲတို့... တပည့် ယဲ့ယွဲ့ထန်က တတိယပွဲစဉ်ကို ယှဉ်ပြိုင်ဖို့ တောင်းဆိုပါတယ်..."

သူမ ရုတ်တရက် ပေါ်လာမှုကြောင့် အနည်းငယ် မှင်တက်နေသော ကျန်းခွမ်ဆီသို့ အကြည့်လွှဲလိုက်ရာ သူမ၏ အေးစက်သော မျက်လုံးများတွင် ဖုံးကွယ်မထားသော ရွံရှာမှုများ ပြည့်နှက်နေ၏။

"ဂိုဏ်းက တပည့်တွေက လောင်းကြေးအတွက် ပစ္စည်းတွေ မဟုတ်ဘူး... ဒီတိုက်ပွဲက လောင်းကြေးအတွက် မဟုတ်ဘဲ ဂိုဏ်းရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာကို ကာကွယ်ဖို့နဲ့ အောက်တန်းစားတွေကို သတိပေးဖို့ပဲ... ဖူတူတောင်ရဲ့ တပည့်ရင်းတစ်ယောက်ကို အလွယ်တကူ စော်ကားလို့ မရဘူး..."

ဤစကားများကို ပြောလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် စင်မြင့်တစ်ခုလုံး အံ့အားသင့်သွားကြလေသည်။

အထူးသဖြင့် နောက်ဆုံးစကားစုဖြစ်သော 'အောက်တန်းစားတွေကို သတိပေးဖို့' ဆိုသည်မှာ ကျန်းခွမ်၏ မျက်နှာကို တိုက်ရိုက် ရိုက်ချလိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

မြင့်မားသော စင်မြင့်ပေါ်တွင် ဂိုဏ်းချုပ် တာအိုသခင်ယွန်တန်၏ မျက်လုံးများထဲ၌ သတိမပြုမိနိုင်သော ကျေနပ်မှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု လင်းလက်သွားခဲ့၏။

သူသည် အခြားသော အကြီးအကဲများနှင့် အကြည့်ချင်း ဖလှယ်လိုက်ပြီး ဖြည်းညင်းစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ခွင့်ပြုတယ်..."

ကျန်းခွမ်သည် အစပိုင်းတွင် မှင်တက်သွားသော်လည်း ယဲ့ယွဲ့ထန် အသုံးပြုခဲ့သော 'အောက်တန်းစား' ဟူသည့် စကားလုံးကြောင့် ရန်စခံလိုက်ရကာ အလွန်အမင်း ဒေါသထွက်စွာဖြင့် ရယ်မောလိုက်၏။

"ကောင်းတယ်... တကယ့်ကို အေးစက်တဲ့ အလှလေးပဲ... မင်းက စရိုက်ရှိတာပဲ... ဒီသခင်လေးက မင်းလို အရိုင်းအစိုင်း မြင်းတွေကို ယဉ်ပါးအောင် လုပ်ရတာကို သဘောကျတယ်... မင်းကိုယ်မင်း အရှက်ခွဲချင်နေမှတော့ မင်းရဲ့ ဆန္ဒကို ငါ ဖြည့်ဆည်းပေးမယ်..."

ဤသည်ကို မြင်ချိန်တွင် ဒိုင်လူကြီး အကြီးအကဲသည် ပြိုင်ပွဲစတင်ကြောင်း ကြေညာရုံမှတစ်ပါး အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ချေ။

ယခုတစ်ခေါက် ကျန်းခွမ်၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ အပြင်ပန်းတွင် မြင်ရသကဲ့သို့ ရိုးရှင်း၊ ရိုင်းစိုင်းပြီး မောက်မာထောင်လွှားစွာ ပိုးပန်းခြင်းမျိုး လုံးလုံးလျားလျား မဟုတ်ချေ။

ဝမ်တောက်စံအိမ် သခင်ကြီး၏ ချစ်မြတ်နိုးရသော သားတစ်ယောက်အနေဖြင့် သူသည် ငယ်စဉ်ကတည်းက စွမ်းအားပြိုင်ဆိုင်မှုများနှင့် အကြံအစည်များစွာကို ကြုံတွေ့ခဲ့ရသူ ဖြစ်သည်။ သူသည် ရိုးရှင်းသော လူရှုပ်လူပွေ တစ်ယောက် လုံးလုံးလျားလျား မဟုတ်ပေ။

သူသည် ယဲ့ယွဲ့ထန်၏ အလှအပနှင့် ပါရမီကြောင့် မှင်တက်သွားခဲ့သည်မှာ မှန်သော်လည်း သူ၏ ပို၍အရေးကြီးသော ရည်ရွယ်ချက်မှာ အငြင်းပွားဖွယ်ရာ အကြောင်းပြချက်တစ်ခုဖြစ်သည့် 'လက်ထပ်ခွင့်တောင်းခြင်း' ကို အသုံးပြု၍ ဖူတူတောင်တွင် တရားဝင် အချိန်ကြာမြင့်စွာ နေထိုင်နိုင်ရန် အခွင့်အရေး ဖန်တီးရန် ဖြစ်သည်။

မကြာမီက ဖူတူတောင်ပေါ်တွင် ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သော ထူးဆန်းပြီး ရုတ်တရက်ဆန်စွာ ကမ္ဘာမြေကြီး တုန်လှုပ်သွားလောက်သော တိမ်မည်းများ ဖြစ်စဉ်ကြောင့် ဝမ်တောက်စံအိမ်၏ အထက်အကြီးကဲများသည် သံသယဖြစ်ခဲ့ကြပြီး ဖူတူတောင်တွင် မသိရှိရသော လျှို့ဝှက်ချက်တစ်ခု သို့မဟုတ် ကြီးမားသော ရတနာတစ်ခုကို ဖုံးကွယ်ထားနိုင်သည်ဟု ယုံကြည်ခဲ့ကြ၏။

ကျန်းခွမ်သည် အခမ်းအနားကို စောင့်ကြည့်လေ့လာရန် ဟူသော အကြောင်းပြချက်ဖြင့် လာရောက် စုံစမ်းရန် ကိုယ်တိုင် တောင်းဆိုခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ သူသာ ယဲ့ယွဲ့ထန်ကို လက်ထပ်နိုင်ပါက သူသည် အလှပိုင်ရှင်ကို ရရှိရုံသာမက ဖူတူတောင်တွင် 'သမက်' သို့မဟုတ် 'အနာဂတ်သမက်' အနေဖြင့် ပိုမို အဆင်ပြေစွာ သွားလာလှုပ်ရှားနိုင်မည်ဖြစ်ရာ ၎င်းမှာ သေချာပေါက် ခဲတစ်လုံးတည်းနှင့် ငှက်နှစ်ကောင် ပစ်ခြင်းပင် ဖြစ်ပေသည်။

လောင်းကြေးအဖြစ် အသုံးပြုခဲ့သော 'တာအိုရှာဖွေခြင်း ဓား' နှင့် ပတ်သက်၍မူ သူသည် ၎င်းကို သူနှင့်အတူ လုံးလုံးလျားလျား ယူမလာခဲ့ချေ။ ၎င်းမှာ ချက်လက်မှတ် အလွတ်တစ်ခုမျှသာ ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ သူသာ နိုင်ခဲ့ပါက လွယ်ကူပေလိမ့်မည်။ အကယ်၍ သူ ရှုံးနိမ့်ခဲ့ပါက 'ဓားသွားယူရန် စံအိမ်သို့ ပြန်သွားမည်' ဟူသော အကြောင်းပြချက်ဖြင့် အချိန်ဆွဲရန် သို့မဟုတ် ငြင်းဆိုရန်ပင် အသုံးပြုနိုင်ပြီး သူ့ကို လိုသလို ရှေ့တိုး၊ နောက်ဆုတ် ပြုလုပ်နိုင်စေမည် ဖြစ်၏။

သူသည် ခြေလှမ်းတစ်ဝက် အမြုတေဖွဲ့စည်းခြင်းနယ်ပယ်ရှိ သူ၏ စွမ်းအားနှင့် သူ သယ်ဆောင်လာသော မှော်ရတနာများစွာအပေါ် အလွန်အမင်း ယုံကြည်မှုရှိခဲ့ပြီး ဖူတူတောင်ရှိ သက်တူရွယ်တူ တပည့်များထဲတွင် မည်သူကမျှ သူ့ကို အနိုင်မယူနိုင်ဟု ယုံကြည်ထားခဲ့သည်။ ပထမပွဲစဉ် နှစ်ပွဲကို အလွယ်တကူ အနိုင်ရခဲ့ခြင်းက သူ၏ မောက်မာထောင်လွှားမှုကို ပို၍ ကြီးထွားလာစေခဲ့ရုံသာ ဖြစ်၏။

ဖူတူတောင်၏ အထက်လူကြီးများ၊ အထူးသဖြင့် ဂိုဏ်းချုပ် တာအိုသခင်ယွန်တန်တို့မှာ ကောက်ကျစ်ပြီး အတွေ့အကြုံရှိသူများ ဖြစ်ကြသည်။ ကျန်းခွမ်၏ အကြံအစည်များကို မည်သို့ မမြင်ဘဲ နေမည်နည်း။

သူတို့သည် အစီအစဉ်အတိုင်း လိုက်လျောခဲ့ပြီး 'တာအိုရှာဖွေခြင်း ဓား' ကို မက်မောဟန်ပြကာ လောင်းကြေးကို တိတ်တဆိတ် သဘောတူခဲ့ကြသော်လည်း အမှန်တကယ်တွင် သူတို့၌ ကိုယ်ပိုင် အကြံစည်များ ရှိနေခဲ့၏။

ပထမအချက်အနေဖြင့် ၎င်းကို အသုံးပြု၍ ဝမ်တောက်စံအိမ်၏ ရည်ရွယ်ချက်များကို စမ်းသပ်ရန်၊ ဒုတိယအချက်အနေဖြင့် ကျန်းခွမ်ကို ဓားသွေးကျောက်တစ်ခုအနေဖြင့် အသုံးပြုကာ သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင် ထိပ်တန်းတပည့်များ၏ အရည်အသွေးကို စမ်းသပ်ရန် တတိယအချက်အနေဖြင့် အကယ်၍ သူတို့သာ မတော်တဆ အနိုင်ရခဲ့ပါက စိတ်ဝိညာဉ်ဓား တစ်လက်ကို အလကား ရရှိနိုင်မည် ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

ယဲ့ယွဲ့ထန်နှင့် ပတ်သက်၍မူ သူတို့သည် သူမကို လောင်းကြေးတစ်ခုအနေဖြင့် ပေးအပ်ရန် တစ်ခါမျှ အမှန်တကယ် ရည်ရွယ်ခဲ့ခြင်း မရှိချေ။

အနှိုင်းမဲ့အဆင့် စိတ်ဝိညာဉ်အမြစ်နှင့် အဆုံးအစမရှိသော အလားအလာများ ရှိသည့် တပည့်ရင်းတစ်ယောက်... ထိုကဲ့သို့သော လူတစ်ယောက်၏ ရေရှည်တန်ဖိုးကို ဓားတစ်လက်နှင့် မည်သို့ နှိုင်းယှဉ်နိုင်မည်နည်း။

အကယ်၍ သူတို့သာ အမှန်တကယ် ရှုံးနိမ့်ခဲ့ပါက အသုံးချရန် အကြောင်းပြချက်များစွာ ရှိနေမည်ဖြစ်ပြီး အဆိုးရွားဆုံး အခြေအနေတွင် သူတို့သည် ငြင်းဆိုလိုက်ရုံသာ ဖြစ်ပေသည်။

ကြီးမားသော ဂိုဏ်းတစ်ခု၏ မျက်နှာမှာ အရေးကြီးသော်လည်း အဓိက အကျိုးစီးပွားများက ပို၍ အရေးကြီးလှပေသည်။

ဤအပေးအယူများနှင့် တွက်ချက်မှုများ အားလုံးမှာ တိတ်ဆိတ်သော အကြည့်ချင်း ဖလှယ်မှုများနှင့် နတ်ဘုရားစိတ်အာရုံ ဆက်သွယ်မှုများမှတစ်ဆင့် ဖြစ်ပေါ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ စင်အောက်ရှိ သာမန်တပည့်များနှင့် အစွန်အဖျားရှိ ချန်လဲ့တို့မှာ သဘာဝကျစွာပင် သိရှိရန် နည်းလမ်းမရှိခဲ့ချေ။

ဒိုင်လူကြီး စကားပြောအပြီးတွင် ယဲ့ယွဲ့ထန် လှုပ်ရှားလိုက်လေပြီ။

သူမ၏ မျိုသိပ်ထားရသော ဒေါသများ၊ အရှက်ရမှုများနှင့် သူမ၏ ကိုယ်ပိုင် စွမ်းအား မလုံလောက်မှုအပေါ် စိတ်ပျက်မှုများ အားလုံးမှာ ဤအချိန်တွင် ပေါက်ကွဲထွက်လာခဲ့၏။

သူမ တိုက်ခိုက်လိုက်သည့် အခိုက်အတန့်တွင် ၎င်းမှာ ချင်းရှီးတောင်ထိပ်၏ အဆုံးစွန်သော နည်းစနစ်ဖြစ်သည့် 'ပင်လယ်ရှစ်စင်း လှန်မှောက်ခြင်း' ပင် ဖြစ်သည်။

သူမ၏ ပုံရိပ်သည် တစ္ဆေတစ်ကောင်ကဲ့သို့ လျင်မြန်စွာ ရွေ့လျားသွားပြီး သူမ၏ လက်ထဲရှိ ဓားရှည်မှာ ရေခဲပြာရောင် အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့၏။

ဓား၏ အဟုန်မှာ ဖြောင့်တန်းမနေဘဲ ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်နေသော ဧရာမလှိုင်းလုံးကြီးများ ထပ်တလဲလဲ ရိုက်ခတ်နေသည့်အလားပင်။ လှိုင်းတစ်လုံး မငြိမ်သက်မီမှာပင် နောက်ထပ် လှိုင်းတစ်လုံး ထပ်မံ ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။

ဓားကွက်များမှာ အဆက်မပြတ်နှင့် အဆုံးအစမရှိ ဖြစ်နေပြီး စွမ်းအားဟောင်းများ မပျောက်ကွယ်မီမှာပင် စွမ်းအားသစ်များ မွေးဖွားလာခဲ့သည်။

ဓားကွက်များ တိုးတက်လာသည်နှင့်အမျှ အရှိန်အဝါများ အဆက်မပြတ် မြင့်တက်လာခဲ့ပြီး ၎င်းမှာ ကြီးမားသော သမုဒ္ဒရာကြီးကို လှန်မှောက်တော့မည့်အလား ဖြစ်နေပေ၏။

သူမ၏ သန့်စင်သော 'ကောင်းကင်ကိုးထပ် ကျောက်စိမ်းနှင်းရည် ကျင့်စဉ်' မှ ဝိညာဉ်ချီများနှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ ဓားအလင်းတန်းတွင် ရေစွမ်းအင် တာအိုပညာရပ်များ၏ ပျော့ပျောင်းပြီး ခိုင်မာသော သဘာဝသာမက အရိုးထဲထိ စိမ့်ဝင်သွားစေနိုင်သော အေးစက်ပြီး စူးရှသည့် သတ်ဖြတ်လိုသော အငွေ့အသက်များပါ ပါဝင်နေပေသည်။

မာကျောမှုနှင့် နူးညံ့မှု နှစ်ခုလုံး ပေါင်းစပ်ထားသဖြင့် ၎င်း၏ စွမ်းအားမှာ အလွန်ပင် အံ့မခန်း ဖြစ်နေခဲ့၏။

"ပင်လယ်ရှစ်စင်း လှန်မှောက်ခြင်း... အဲ့ဒါ တောင်ထိပ်သခင်မ လင်းကျူရဲ့ နာမည်ကြီး အဆုံးစွန်သော နည်းစနစ်ပဲ..." အတွေ့အကြုံရှိသော တပည့်တစ်ဦးက အံ့သြတကြီး ရေရွတ်လိုက်သည်။

ကျန်းခွမ်သည် မူလက အထင်အမြင်သေးမှု အချို့နှင့် ကြွားဝါလိုသော ဆန္ဒများ ရှိနေခဲ့ပြီး ဖြည်းဖြည်းချင်း ကစားလိုခဲ့၏။

သို့သော် ဒီရေလှိုင်းကဲ့သို့ ပြင်းထန်ပြီး အေးစက်သော ယဲ့ယွဲ့ထန်၏ တိုက်ခိုက်မှုများက စတင်လိုက်သည့် အခိုက်အတန့်မှာပင် သူ့ကို မှင်သက်သွားစေခဲ့သည်။

ဓားကွက်တိုင်းမှာ ယခင်ကထက် ပိုမို ပြင်းထန်ကာ မြန်ဆန်နေပြီး ဓားချက်တိုင်းက သူ၏ သေကွင်းသေကွက် နေရာများဆီသို့ တိုက်ရိုက် ဦးတည်နေသဖြင့် သူ့ကို အယောင်ယောင်အမှားမှား ဖြစ်သွားစေခဲ့၏။

သူ၏ ကောင်းကင်လောင်ကျွမ်းခြင်း လက်ချောင်း စွမ်းအားကို အဆုံးစွန်အထိ မြှင့်တင်လိုက်ရုံသာ တတ်နိုင်တော့ပြီး သူ၏ လှုပ်ရှားမှု နည်းစနစ်များနှင့် ပေါင်းစပ်ကာ အခြေအနေဆိုးဖြင့် ရှောင်တိမ်းပိတ်ဆို့ နေရလေသည်။

"ဒေါင်... ဒေါင်... ဒေါင်... ဒေါင်..."

မိုးပေါက်များကဲ့သို့ သိပ်သည်းသော သတ္တုချင်း ရိုက်ခတ်သံများ ပေါက်ကွဲထွက်လာခဲ့၏။

ရေခဲပြာရောင် ဓားအလင်းတန်းနှင့် နီရဲသော လက်ချောင်း စွမ်းအားတို့သည် ရူးသွပ်စွာ တိုက်မိကြပြီး ဝိညာဉ်ချီများ မြင့်တက်လာကာ လေလှိုင်းများ နေရာအနှံ့သို့ ပြန့်ကျဲသွားလေသည်။

ကျန်းခွမ်သည် တိုက်ခိုက်လေလေ ပို၍ အံ့သြတုန်လှုပ်လေလေ ဖြစ်လာခဲ့၏။

ဤအမျိုးသမီးသည် အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းနယ်ပယ် ပြီးပြည့်စုံခြင်းအဆင့်တွင်သာ ရှိနေသည်မှာ ရှင်းလင်းနေသော်လည်း သူမ၏ ဝိညာဉ်ချီက မည်သို့ ဤမျှအထိ သန့်စင်ပြီး သိပ်သည်းနိုင်ရသနည်း။

သူမ၏ ဓားပညာက မည်သို့ ဤမျှအထိ ရင့်ကျက်ပြီး ရက်စက်နိုင်ရသနည်း။

ဤတိုက်ခိုက်မှုများမှာ အခြားသူနှစ်ယောက် ပေါင်းထားသည်ထက်ပင် ပို၍ ပြင်းထန်နေပေသည်။

ကျောက်ဆောင်ဒိုင်းများကို ထိုးဖောက်နိုင်သော သူ၏ ကောင်းကင်လောင်ကျွမ်းခြင်း လက်ချောင်းသည် အားနည်းပုံပေါ်သော်လည်း အမှန်တကယ်တွင် မယုံနိုင်လောက်အောင် ခိုင်မာသော ယဲ့ယွဲ့ထန်၏ ဓားအရှိန်အဝါနှင့် ရေအလွှာ ကာကွယ်ရေးကို မထိုးဖောက်နိုင်ခဲ့ချေ။

သူသည် မုန်တိုင်းထဲရှိ လှေငယ်လေးတစ်စင်းကဲ့သို့ ခံစားနေရပြီး ပြင်းထန်သော လှိုင်းလုံးကြီးများကြောင့် မည်သည့်အချိန်တွင်မဆို ကြေမွသွားနိုင်ချေ ရှိနေပေသည်။

ဒါက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ယှဉ်ပြိုင်တဲ့ပွဲ ဖြစ်နေမှာလဲ... ဒါက သေရေးရှင်ရေး တိုက်ပွဲဆိုတာ ရှင်းနေတာပဲ...

စင်အောက်ရှိ ပရိသတ်များသည် မိန်းမောစွာ ကြည့်ရှုနေကြပြီး အားပေးသံများ တစ်ခဲနက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။

ယဲ့ယွဲ့ထန်သည် လှပပြီး သူမ၏ ဓားမှာလည်း ရက်စက်လှပေသည်။ သူမသည် သူရဲကောင်းဆန်ပြီး စိတ်ဓာတ်တက်ကြွနေသဖြင့် ချက်ချင်းပင် မရေမတွက်နိုင်သော ပရိသတ်များကို ရရှိသွားခဲ့၏။

ချန်လဲ့သည် ဘေးဘက်မှ ကြည့်ရှုနေရင်း သူ၏ စိတ်နှလုံးထဲတွင် လှုပ်ရှားမှုများ ပြည့်နှက်လာကာ "ငါလည်း မသေမျိုးအကျင့် ကျင့်ကြံချင်လာပြီ... အဲ့ဒါက တကယ် မိုက်တာပဲ..." ဟု တွေးလိုက်မိသည်။

သူသည် ယဲ့ယွဲ့ထန်ကို အားပေးရန် သူ၏ လက်သီးများကို ဝှေ့ယမ်းကာ အော်ဟစ်လိုက်၏။

"မသေမျိုးကျင့်ကြံသူက အစွမ်းထက်တယ်... သူ့ကို ချ... ဟုတ်တယ်... သူ့ရဲ့ အောက်ပိုင်းကို ခုတ်ချလိုက်... သူ့မျက်လုံးတွေကို ထိုး... အိုး... နှမြောစရာပဲ... ကိစ္စမရှိဘူး... နောက်တစ်ချက်ဆိုရင် သူ့ကို မိန်းမလျာ ဖြစ်သွားစေလိမ့်မယ်..."

Note- ခရမ်းဝါးတောနဲ့ တောင်ထိပ်သခင်မ လင်းကျူ ကတစ်ယောက်ထဲပါ