အခန်း (၇၆၆-၇၆၈)

အခန်း (၇၆၆) - လန်ယာ အင်မော်တယ်ဂိုဏ်း သုံးခု

~ကြယ်တာရာ အင်မော်တယ်ဂိုဏ်း မှ ကျင့်ကြံသော နတ်ဘုရား စွမ်းရည် နည်းစနစ် များမှာ စစ်တုရင် ကစားနည်းနှင့် ဆက်စပ်နေကြသည်။

ထို့ကြောင့် ထို ကျင့်ကြံသူ များ၏ လှုပ်ရှားမှုများမှာ စစ်တုရင် ကစားနေသကဲ့သို့ စည်းချက်ကျလှပြီး၊ အဖြူနှင့် အမည်း ချီစွမ်းအင်များကို အသုံးပြုကာ အခင်းအကျင်းများ ဖွဲ့စည်းရာတွင် အလွန်တရာ ကျွမ်းကျင်လှ၏။

ကြက်သွေးရောင် ဓားအင်မော်တယ်ဂိုဏ်း မှာမူ နင်ချီ ဦးဆောင်သော အကန့်အသတ်မဲ့ ဓားဂိုဏ်း နှင့် ဆင်တူသော်လည်း၊ သူတို့က မီးသဘာဝ ဓားနည်းစနစ် များကို အထူးပြု ကျင့်ကြံကြခြင်း ဖြစ်၏။

နတ်ဘုရား စုတ်တံ အင်မော်တယ်ဂိုဏ်း မှ ကျင့်ကြံသူ များမှာမူ ပညာရှိများ ဖြစ်ကြပြီး သူတို့၏ မှော်လက်နက်များမှာ စုတ်တံများသာ။

စာလုံးတစ်လုံးတည်းဖြင့်ပင် တစ်ဖက်လူကို ဖိနှိပ်နိုင်စွမ်း ရှိကြသည်။ ထူးဆန်း ဆန်းပြားလှသော စာသားများဖြင့် တစ်ချက်တည်းဖြင့် ရန်သူကို သတ်ဖြတ်နိုင်သလို၊ စုတ်တံ တစ်ချက် ဆွဲလိုက်ရုံမျှဖြင့် ရန်သူကို ချက်ချင်း ပိတ်လှောင်ထားနိုင်မည့် ပုံရိပ်ယောင် နယ်မြေ တစ်ခုကိုလည်း ဖန်တီးနိုင်စွမ်း ရှိကြသည်။

ထို့ကြောင့်ပင် ဤဂိုဏ်းကြီး သုံးခုမှာ အတူတကွ ပူးပေါင်းကာ လန်ယာ နယ်မြေ တစ်ခုလုံးမှ ကျင့်ကြံသူ များကို စုစည်းနိုင်ခဲ့ခြင်းမှာ နားလည်ပေးနိုင်စရာ ရှိလှ၏။

သူတို့၏ ပူးပေါင်း ဆောင်ရွက်မှုမှာ အလွန်တရာ စနစ်ကျလှပြီး၊ နင်ချီ၏ အမြင်တွင် ချီခယ်ချင်း ဦးဆောင်သော ဖူယောင် နယ်မြေ စစ်တပ်ကြီးထက် များစွာ ပိုမို သာလွန်နေသည်မှာ အမှန်ပင်။

သေချာသည်မှာ... သူ ဦးဆောင်ခဲ့သော နက်ရှိုင်းသော သစ္စာတရား နယ်မြေ စစ်တပ်ကြီး၏ တစ်ဝက်ခန့်သာ ရှိနေသေးသော်ငြားလည်းပေါ့။

ထို့နောက် နင်ချီ၏ အကြည့်မှာ ကျယ်ပြန့်သော ကမ္ဘာ မှ ကျင့်ကြံသူ များဘက်သို့ ကျရောက်သွား၏။

အမည်မသိ ဝိညာဉ်နယ်မြေ တစ်ခုမှ ရောက်ရှိလာသော ဤ ကျင့်ကြံသူ စစ်တပ်ကြီး၏ ပူးပေါင်း ဆောင်ရွက်မှုများက အလွန်တရာ အံ့မခန်း ဖြစ်နေပြီး၊ လန်ယာ နယ်မြေ မှ ကျင့်ကြံသူ များနှင့် ရင်ပေါင်တန်းနိုင်လောက်သည်။ လှုပ်ရှားလိုက်တိုင်း ဟင်းလင်းပြင်ထဲသို့ ပျံတက်သွားသော သားရဲ ပုံရိပ်ယောင်များ၊ သားရဲ ပုံရိပ်များအဖြစ် စုစည်းသွားသော ဝိညာဉ်ချီ များ၊ သားရဲ ရာပေါင်းများစွာအဖြစ် ရုပ်လုံးပေါ်လာသော စည်းမျဉ်းများ... အားလုံးမှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရိုင်းစိတ်များနှင့် ဖိနှိပ်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေ၏။

ကျင့်ကြံသူ အားလုံးက လန်ယာ နယ်မြေ မှ ကျင့်ကြံသူ များဆီသို့ စနစ်တကျ ပူးပေါင်း တိုက်ခိုက်လိုက်ကြရာ၊ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ဟင်းလင်းပြင်ကြီး တစ်ခုလုံး သားရဲမျိုးစုံဖြင့် ပြည့်နှက်သွားပြီး လူများကို ဝါးမြိုရန် ပြင်ဆင်နေကြတော့သည်။

ထိုမြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း နင်ချီသည် သူ ယခင်က ယဉ်ပါးအောင် ဆုံးမထားသော မဟာ မိစ္ဆာဘုရင်ကြီး ငါးပါး ကို မနေနိုင်ဘဲ သတိရသွားမိ၏။

မဟာ မိစ္ဆာဘုရင်ကြီး ငါးပါးသည် သူတို့၏ အင်အားစုများကို ဦးဆောင်ကာ မီးလျှံငှက် အင်မော်တယ်ဂိုဏ်း နှင့် ထိပ်တိုက် ရင်ဆိုင်ခဲ့ကြသည် မဟုတ်ပါလော။ ထို ကျင့်ကြံသူ တိုက်ပွဲတွင် သူတို့ ပြသခဲ့သော ပူးပေါင်း ဆောင်ရွက်မှု အဆင့်အတန်းမှာ ယခု မြင်တွေ့နေရသော ကျယ်ပြန့်သော ကမ္ဘာ မှ ကျင့်ကြံသူ များနှင့် တစ်ပြေးညီတည်းပင် ဖြစ်ချေသည်။

ဤ ကျယ်ပြန့်သော ကမ္ဘာ မှ ကျင့်ကြံသူ များသည် ကျယ်ပြန့်သော ကမ္ဘာ ၏ အလယ်အလတ်အဆင့် နယ်မြေမှ လာသူများ ဖြစ်ကြပြီး၊ တောင်နှင့် ပင်လယ် ကမ္ဘာ မှ လူများမှာမူ အောက်ခြေ အဆင့် နယ်မြေမှ လာသူများပင်။ ထို့ကြောင့်ပင် ကျယ်ပြန့်သော ကမ္ဘာ မှ ကျင့်ကြံသူ များမှာ လန်ယာ နယ်မြေ မှ လူများကို အပြတ်အသတ် ဖိအားပေးနေနိုင်ခြင်း ဖြစ်၏။

လန်ယာ နယ်မြေ စစ်တပ်အတွင်းရှိ အင်မော်တယ်ဂိုဏ်းကြီး သုံးခုမှာ ပြီးပြည့်စုံစွာ ပူးပေါင်း ဆောင်ရွက်ပြီး တစ်ဦးကိုတစ်ဦး အပြန်အလှန် အားဖြည့်ပေးနေကြသော်ငြားလည်း၊ တစ်ဖက် ရန်သူ ကျင့်ကြံသူ များကို တန်ပြန် တိုက်ခိုက်ရန်မှာမူ အလွန်တရာ ခက်ခဲနေဆဲပင်။

ကြက်သွေးရောင် ဓားအင်မော်တယ်ဂိုဏ်း က ဂိုဏ်းသုံးခုစလုံး၏ ခေါင်းဆောင်အဖြစ် တာဝန်ယူထားပြီး၊ ကျန်ဂိုဏ်း နှစ်ခုမှာမူ အရန်အဖြစ် ကူညီပေးနေကြခြင်း ဖြစ်သည်။

ထို အင်မော်တယ်ဂိုဏ်းကြီး သုံးခု၏ ခေါင်းဆောင်များမှာ ကြက်သွေးရောင် ဓားအင်မော်တယ်ဂိုဏ်း မှ ကျူးယန့်ချွမ်း၊ ကြယ်တာရာ အင်မော်တယ်ဂိုဏ်း မှ ချိုးတိန်ပန်း နှင့် နတ်ဘုရား စုတ်တံ အင်မော်တယ်ဂိုဏ်း မှ မာရွှမ်ကျွယ် တို့ ဖြစ်ကြ၏။

ထိုသူ သုံးဦးသည် အတူတကွ ရပ်တည်ကာ တိုက်ခိုက်နေရင်း တစ်ဖက်တွင်လည်း စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် အသံလွှင့် ဆက်သွယ်နေကြ၏။

ကျူးယန့်ချွမ်း က ဆိုလိုက်သည်။

“ဂျူနီယာညီလေး ချိုး... ဂျူနီယာညီလေး မာ... ငါတို့ ရှေ့မှာ ရှိနေတဲ့ ကျယ်ပြန့်သော ကမ္ဘာ က သားရဲတစ်ရာ ဝိညာဉ်နယ်မြေ ရဲ့ ကျင့်ကြံသူ တွေက အင်အားစုစုပေါင်းအရ ငါတို့ထက် အများကြီး ပိုပြီး အစွမ်းထက်နေကြတယ်။ ငါ့ရဲ့ ကြက်သွေးရောင် ဓားအင်မော်တယ်ဂိုဏ်း က တိုက်စစ်ပိုင်းမှာ ပြိုင်ဘက်ကင်းတယ် ဆိုပေမဲ့... လန်ယာ နယ်မြေ ထဲက ကျင့်ကြံသူ တွေကတော့ ယေဘုယျအားဖြင့် သူတို့ကို မယှဉ်နိုင်သေးဘူး။ ဒီတိုက်ပွဲသာ ဆက်ပြီး ဖြစ်နေဦးမယ်ဆိုရင် ငါတို့ဘက်က အထိနာသွားလိမ့်မယ်”

ထိုအခါ၊ မာရွှမ်ကျွယ် က ပြန်ပြောလိုက်၏။

“စီနီယာအစ်ကိုကြီး ကျူး... ကျွန်တော်တို့လည်း လက်ရှိ အခြေအနေကို သိပါတယ်ဗျာ။ ဒါပေမဲ့ စစ်တပ် နှစ်ခုကြားက တိုက်ပွဲမှာ အရှိန်အဝါ ဆိုတာ ‘ပထမတစ်ကြိမ်မှာ အားသွန်ခွန်စိုက်၊ ဒုတိယအကြိမ်မှာ အားလျော့၊ တတိယအကြိမ်မှာတော့ အားအင်ကုန်ခမ်း’ ဆိုတဲ့ မူအတိုင်းပဲ သွားတာလေ။ အကယ်လို့ ကျွန်တော်တို့သာ အခု ဆုတ်ခွာလိုက်မယ်ဆိုရင်... သူတို့က အားမာန်တွေ တက်ကြွနေချိန်မှာ ကျွန်တော်တို့က အားအင်ကုန်ခမ်းနေမှာ ဖြစ်လို့၊ အသေအပျောက် ပိုများသွားလိမ့်မယ်ဗျ”

ထို့နောက် သူက ချိုးတိန်ပန်း ကို အကြည့်ပို့‌လွှတ်ကာ အကြုံပြုလိုက်ပြန်သည်။

“ဂျူနီယာညီလေး ချိုး အနေနဲ့ ကြယ်တာရာ အင်မော်တယ်ဂိုဏ်း က လူတွေကို ဦးဆောင်ပြီး... သားရဲတစ်ရာ ဝိညာဉ်နယ်မြေ က လူတွေကို ချုပ်နှောင်ရေး အခင်းအကျင်း တစ်ခုနဲ့ အပြည့်အဝ ပိတ်ဆို့ထားနိုင်မလား။ အကယ်လို့ သူတို့ကို ခဏလောက် ပိတ်ထားနိုင်မယ်ဆိုရင် ငါတို့ ဆုတ်ခွာဖို့ အခွင့်အရေး ရနိုင်တယ်”

ချိုးတိန်ပန်း က ခါးသီးစွာဖြင့် တုံ့ပြန်လိုက်၏။

“စီနီယာအစ်ကိုတို့... ကျွန်တော်တို့ ကြယ်တာရာ အင်မော်တယ်ဂိုဏ်း က အခင်းအကျင်း ပညာရပ်မှာ ကျွမ်းကျင်တာ မှန်ပေမဲ့... တစ်ဖက် ရန်သူက အင်အား အရမ်း ကြီးလွန်းနေတယ်ဗျ။ သူတို့က ဆုံမှတ်ပုလဲ ကိုတောင် ရထားပြီးပြီ။ ဒါ့အပြင် ဒီ စစ်မြေပြင်နယ်မြေ ထဲမှာ စွမ်းအင် သုံးမျိုးက ရောနှောနေတာ ဆိုတော့... အခင်းအကျင်း တစ်ခုကို တည်ဆောက်ဖို့ ဆိုတာကလည်း အရမ်းကို ခက်ခဲလွန်းလှတယ်။ အကယ်လို့ ကျွန်တော်တို့က ချုပ်နှောင်ရေး အခင်းအကျင်း တစ်ခု ဆင်လိုက်မယ်ဆိုရင်တောင်မှ... သူတို့ကို အများဆုံး အသက်ရှူချိန် သုံးကြိမ်လောက်ပဲ တားထားနိုင်လိမ့်မယ်။ အဲဒီ အချိန်လေးအတွင်းမှာ.. ဘယ်လောက်အထိ ဝေးဝေး ပြေးနိုင်မှာလဲဗျာ”

ကျူးယန့်ချွမ်း က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး...

“ညီလေး မာ... မင်းတို့ရဲ့ နတ်ဘုရား စုတ်တံ အင်မော်တယ်ဂိုဏ်း က လက်ရေးလှ ပညာနဲ့ ပန်းချီ ပညာမှာ နာမည်ကျော်တာပဲ။ ပုံရိပ်ယောင် ထောင်ချောက်တွေ ဆင်တဲ့ နေရာမှာလည်း ကျွမ်းကျင်ကြတယ် မဟုတ်လား။ မင်းနဲ့ ညီလေး ချိုး တို့ ပူးပေါင်းပြီး အခင်းအကျင်း တစ်ခု ဆင်မယ်ဆိုရင်ရော ဘယ်လောက်အထိ တောင့်ခံထားနိုင်မလဲ”

“ဂျူနီယာညီလေး ချိုး ပြောသလိုပါပဲ စီနီယာ... ရန်သူက အရမ်း အစွမ်းထက်လွန်းတယ်။ ကျွန်တော်တို့ နှစ်ယောက် ပူးပေါင်းရင်တောင်မှ နောက်ထပ် အသက်ရှူချိန် နှစ်ကြိမ်စာလောက်ပဲ ထပ်တိုး တားထားနိုင်လိမ့်မယ်။ အသက်ရှူချိန် ငါးကြိမ် ဆိုတာကတော့ ကျွန်တော်တို့ ဆုတ်ခွာဖို့အတွက် လုံးဝ မလုံလောက်သေးဘူးဗျ”

မာရွှမ်ကျွယ် က ပြန်ဖြေလိုက်၏။

ထိုစဉ်၊ ကျူးယန့်ချွမ်း က မီတာ တစ်သောင်းကျော် ရှည်လျားသော မီးတောက် ဓားအလင်းတန်း တစ်ခုကို ထပ်မံ ထုတ်လွှတ်လိုက်ရာ၊ သူတို့ကို တိုက်ခိုက်လာသော ပေရာပေါင်းများစွာ ရှည်လျားသည့် ကျားသစ် ပုံရိပ်ယောင် နှစ်ခုမှာ ကြေမွ ပျက်စီးသွားတော့သည်။

သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးမှာ ချွေးများဖြင့် စိုရွှဲနေပြီး၊ မျက်နှာမှာလည်း နီမြန်းနေကာ၊ အသက်ရှူသံများမှာပင် စည်းချက် ပျက်ယွင်းနေချေပြီ။ ၎င်းမှာ ဝိညာဉ်ချီ စည်းမျဉ်း များကို အလွန်အကျွံ အသုံးပြုထားခြင်းကြောင့် ဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားလှ၏။

“သေစမ်း... ငါတို့ တောင်နှင့် ပင်လယ် ကမ္ဘာ ရဲ့ တခြား ဝိညာဉ်နယ်မြေ တွေက လူတွေကို ရှာဖို့ ကျင့်ကြံသူ အများကြီးကို စေလွှတ်ထားတာပဲ။ အခုထိ ဘာသတင်းမှ မရသေးဘူးလား”

ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ချိုးတိန်ပန်း နှင့် မာရွှမ်ကျွယ် တို့သည် သူတို့၏ ဆက်သွယ်ရေး ကျောက်စိမ်းပြား များထဲမှ သတင်းစကားများကို သူတို့၏ ဝိညာဉ်အာရုံဖြင့် စစ်ဆေးကြည့်ကြသော်လည်း၊ မည်သည့် တုံ့ပြန်မှုမျှ မရှိသဖြင့် ခေါင်းကိုသာ ခါယမ်းလိုက်ကြရ၏။

မာရွှမ်ကျွယ် က ဆိုလိုက်၏။

“စီနီယာအစ်ကိုကြီး ကျူး... ဒီ စစ်မြေပြင်နယ်မြေ က အရမ်းကို ကျယ်ပြောလွန်းတယ်။ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ဝိညာဉ်အာရုံတွေက လီတစ်ရာလောက်ပဲ ဖြန့်ကျက်နိုင်တာလေ။ ငါတို့မှာ မြေပုံလည်း မရှိဘူး။ စူးစမ်းရှာဖွေရေး ဆုံမှတ် တွေကို တစ်ခုချင်းစီ လိုက်ရှာနေရတာတောင် အနိုင်နိုင်ပဲ။ တခြား ဝိညာဉ်နယ်မြေ က လူတွေကို ရှာဖို့ ဆိုတာကတော့ မလွယ်လှဘူးဗျ”

ထိုအခါ၊ ချိုးတိန်ပန်း ကလည်း ဝင်ပြောလာသည်။

“အရှေ့တောင် စစ်မြေပြင်နယ်မြေ ထဲကို ဝင်ခွင့်ရတဲ့ ဝိညာဉ်နယ်မြေ တွေဟာ တောင်နှင့် ပင်လယ် ကမ္ဘာ ရဲ့ အရှေ့တောင်ဘက် ဒေသက နယ်မြေတွေပဲ ဖြစ်ရမယ်။ အရှေ့တောင်ဘက်မှာ ဘာနယ်မြေတွေ ရှိလဲဆိုတာ ပြန်စဉ်းစားကြည့်ဦးလေ... ဖူယောင် နယ်မြေ၊ နက်ရှိုင်းသော သစ္စာတရား နယ်မြေ၊ သဲဖြူ နယ်မြေ.. စတာတွေပဲ ရှိတာ မဟုတ်လား”

“အဲဒီ နယ်မြေတွေနဲ့ နှိုင်းယှဉ်ရင် ကျွန်တော်တို့ လန်ယာ နယ်မြေ က အင်မော်တယ်ဂိုဏ်း သုံးခုနဲ့ ဖွဲ့စည်းထားတာ ဆိုတော့ အစကတည်းက အရမ်း အစွမ်းထက်နေခဲ့တာလေ။ ကျွန်တော်တို့တောင်မှ သူတို့ကို ဒီလောက် ခက်ခက်ခဲခဲ ရင်ဆိုင်နေရတာ... ကျွန်တော်တို့ လူတွေက သူတို့ကို ရှာတွေ့သွားရင်တောင်မှ သူတို့က ဘာလုပ်ပေးနိုင်မှာလဲ”

အခန်း (၇၆၇) - လန်ယာ အင်မော်တယ်ဂိုဏ်း သုံးခု

~ချိုးတိန်ပန်း ၏ စကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ကျူးယန့်ချွမ်း နှင့် မာရွှမ်ကျွယ် တို့ နှစ်ဦးစလုံး တစ်ခဏမျှ ဆွံ့အသွားကြရ၏။

သူတို့သည် ဤပြဿနာကို ယခင်က မစဉ်းစားခဲ့မိကြပေ။ သို့သော် အသေအချာ ပြန်လည် တွေးတောကြည့်သောအခါ၊ ချိုးတိန်ပန်း ပြောသကဲ့သို့ပင် နှစ်ဦးစလုံး အကူအညီမဲ့သော ခံစားချက်ကို ခံစားလိုက်ကြရ၏။

ယခု ရင်ဆိုင်နေရသော ရန်သူကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့်၊ အရှေ့တောင် စစ်မြေပြင်နယ်မြေ အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာသော အခြား ကျယ်ပြန့်သော ကမ္ဘာ မှ ကျင့်ကြံသူ များ၏ အင်အားမှာလည်း သေချာပေါက် သားရဲတစ်ရာ နယ်မြေ က ကျင့်ကြံသူ များနှင့် တန်းတူ ရှိနေကြပေလိမ့်မည်။

နက်ရှိုင်းသော သစ္စာတရား နယ်မြေ၊ ဖူယောင် နယ်မြေ နှင့် အခြား နယ်မြေများသည်လည်း ကျယ်ပြန့်သော ကမ္ဘာ မှ အခြားသော စစ်တပ်ကြီးများနှင့် သေချာပေါက် ထိပ်တိုက် တွေ့ဆုံကြရမည် ဖြစ်ပြီး၊ သူတို့ထက်ပင် ပိုမို ကြီးမားသော အခက်အခဲများကို ရင်ဆိုင်နေကြရပေလိမ့်မည်။

ထိုအချက်ကို တွေးမိလိုက်သောအခါ သူတို့ သုံးဦးစလုံး မျှော်လင့်ချက် ကင်းမဲ့သွားသလို ခံစားလိုက်ကြရတော့သည်။

ဝိညာဉ်နယ်မြေ စစ်ပွဲ ဆိုသည်မှာ အစကတည်းက ရက်စက်လွန်းလှ၏။ ရှေ့ပြေးတပ်ဖွဲ့များ အဖြစ် ရောက်ရှိလာကြသော ဤလူများသည် နာမည်ကျော်ကြားရန် တစ်ခါမှ မစဉ်းစားခဲ့ကြဖူးချေ။ သူတို့ စစ်မြေပြင်နယ်မြေ ထဲသို့ ခြေချလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက်... သူတို့မှာ သေနတ်စာများသာ ဖြစ်သွားလိမ့်မည် ဖြစ်ကြောင်း သူတို့ ကိုယ်တိုင်လည်း သိထားကြပြီးသား ဖြစ်သည်။ သူတို့၏ နောက်လိုက်များ၏ အသက်ကို ကယ်တင်နိုင်ခဲ့လျှင်ပင် ကံကောင်းလှပြီ မဟုတ်ပါလော။

အကယ်၍ ကိုယ့်ထက် အင်အား နိမ့်ကျသော သို့မဟုတ် တန်းတူ ရှိသော ဝိညာဉ်နယ်မြေ မှ ကျင့်ကြံသူ များနှင့် တွေ့ဆုံခဲ့လျှင်တော့ အဆင်ပြေနိုင်ပါသေးသည်။ သို့သော် ကိုယ့်ထက် ပိုမို အစွမ်းထက်သော ဝိညာဉ်နယ်မြေ နှင့် တွေ့ဆုံခဲ့မည် ဆိုပါက... အသက်ရှင် ရှင်သန်နိုင်ရန်မှာ ကံတရားအပေါ်တွင်သာ အပြည့်အဝ မှီခိုနေရတော့မည် ဖြစ်ချေသည်။

ထင်ရှားသည်မှာ သူတို့သည် ကံမကောင်းခဲ့ကြပေ။ ကျယ်ပြန့်သော ကမ္ဘာ မှ ပိုမို အစွမ်းထက်သော ဝိညာဉ်နယ်မြေ တစ်ခုနှင့် ထိပ်တိုက် တိုးခဲ့ကြတော့၏။

ကျူးယန့်ချွမ်း နှင့် သူ၏ သူငယ်ချင်း နှစ်ဦးမှာ နောက်ထပ် တိုက်ခိုက်မှု လှိုင်းများကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ကြပြန်သည်။ စစ်တပ်၏ ရှေ့တန်းတွင် မူလဝိညာဉ် နယ်မြေ မှ ကျင့်ကြံသူ အများအပြားမှာ တစ်ဖက်လူ၏ သတ်ဖြတ်ခံလိုက်ကြရသဖြင့် လူတိုင်း၏ ရင်ထဲတွင် သွေးစိမ်းရှင်ရှင် ထွက်နေကြရ၏။

ကျူးယန့်ချွမ်း က ထပ်မံ ပြောလိုက်၏။

“စစ်မြေပြင်နယ်မြေ က ဒီလောက်အထိ အန္တရာယ် များမှန်း ငါသာ ကြိုသိခဲ့မယ်ဆိုရင်... အစကတည်းက နယ်မြေ အသီးသီးကို လူလွှတ်ပြီး ဆက်သွယ်ခိုင်းမှာ၊ သူတို့ရဲ့ စစ်တပ်တွေကို တစ်ခုတည်းအဖြစ် ပေါင်းစည်းနိုင်အောင် ကြိုးစားခဲ့သင့်တာ။ အဲဒီလိုသာ လုပ်ခဲ့မယ်ဆိုရင်... ငါတို့ နောက်ထပ် လအနည်းငယ်လောက် ပိုပြီး တောင့်ခံထားနိုင်ကောင်းပါရဲ့”

ချိုးတိန်ပန်း နှင့် မာရွှမ်ကျွယ် တို့မှာ ခါးသီးစွာဖြင့် ပြုံးလိုက်ကြရုံသာ တတ်နိုင်ကြတော့သည်။

‘ကျွန်တော်တို့ စတင် ဝင်ရောက်လာတုန်းက ဒီထဲမှာ ဘာတွေ ဖြစ်နေလဲ ဆိုတာကို လုံးဝ မသိခဲ့ကြဘူးလေ။ အခု အခြေအနေကို အပြည့်အဝ နားလည်သွားချိန်မှာတော့... အရာအားလုံးက နောက်ကျနေခဲ့ပြီပဲ

..’

ချိုးတိန်ပန်း က ဆိုလိုက်သည်။

“ငါတို့ စေလွှတ်ထားတဲ့ လူတွေက တိုက်ပွဲထဲမှာ မပါဝင်သေးတဲ့ အခြား ဝိညာဉ်နယ်မြေ ရဲ့ စစ်တပ်တွေကို ရှာတွေ့သွားပါစေလို့ပဲ ဆုတောင်းရမှာပေါ့။ အကယ်လို့ သူတို့သာ ငါတို့ကို လာကူညီနိုင်မယ်ဆိုရင်... ငါတို့ အသက်ရှင် ရှင်သန်နိုင်ဖို့ အခွင့်အရေး ရှိကောင်း ရှိနိုင်ပါသေးတယ်”

...

နင်ချီသည် ယခု လက်ရှိ သူ၏ ခွန်အားအရ ဤနေရာတွင် ရှိနေခြင်းမှာ နှစ်ဖက်စလုံးမှ ကျင့်ကြံသူ များမှ လုံးဝ သတိပြု မခံခဲ့ရချေ။

စစ်တပ်ကြီး နှစ်ခုလုံးတွင် အင်မော်တယ်ဂိုဏ်းကြီး သုံးခုစီ ပါဝင်နေကြသော်လည်း၊ မည်သည့် အဖွဲ့တွင်မျှ နယ်မြေအရှင်သခင် တစ်ပါးမှ ပါဝင်နေခြင်း မရှိသဖြင့် နင်ချီ၏ တည်ရှိမှုကို အာရုံခံနိုင်စွမ်း မရှိကြပေ။

နင်ချီသည် ဆက်သွယ်ရေး ကျောက်စိမ်းပြား ကို ရုတ်တရက် ထုတ်ယူလိုက်ပြီး ထိုအထဲသို့ တာအို သတင်းစကား အနည်းငယ်ကို ပို့လိုက်၏။

ချက်ချင်းပင် ရှေ့ဘက်ရှိ တိုက်ပွဲဝင်နေသော လန်ယာ နယ်မြေ စစ်တပ်အတွင်းရှိ ကျင့်ကြံသူ အများအပြား၏ မျက်နှာသွင်ပြင်များ ပြောင်းလဲသွားကြပြီးနောက်၊ သူတို့၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အတိုင်းအဆမဲ့သော ဝမ်းသာ ပီတိများ ထင်ဟပ်သွားတော့သည်။

ဤလူများသည် လန်ယာ နယ်မြေ အတွင်းရှိ အစစ်အမှန်သိုင်းကမ္ဘာ မှ လူဝင်စားလာကြသော နင်ချီ၏ ကျင့်ကြံသူ များ ဖြစ်ကြ၏။

“နယ်မြေအရှင်သခင်... အရှင် ရောက်လာပြီလား ခင်ဗျာ”

“နယ်မြေအရှင်သခင်... လန်ယာ နယ်မြေရဲ့ ကြက်သွေးရောင် ဓားအင်မော်တယ်ဂိုဏ်းက အရှင့်ကို ဂါရဝပြုပါတယ် ခင်ဗျာ”

“ကြယ်တာရာ အင်မော်တယ်ဂိုဏ်းက အရှင့်ကို ဂါရဝပြုပါတယ် ခင်ဗျာ”

“နယ်မြေအရှင်သခင်... ကျွန်တော်တို့ဟာ ကျယ်ပြန့်သော ကမ္ဘာ ရဲ့ သားရဲတစ်ရာ ဝိညာဉ်နယ်မြေ နဲ့ ထိပ်တိုက် တိုးနေပြီး၊ အခြေအနေကတော့ အလွန်တရာ စိုးရိမ်ရပါတယ် ခင်ဗျာ။ သို့သော်လည်း ကျွန်တော်တို့ အသက် မသေဆုံးခင်မှာ... ကျယ်ပြန့်သော ကမ္ဘာ ရဲ့ သတင်းအချက်အလက် အချို့ကို အရှင်ဆီ သေချာပေါက် ပေးပို့သွားပါ့မယ်။ အရှင် စိတ်ချလက်ချ နေပါ ခင်ဗျာ”

“...”

သတင်းစကား မြောက်မြားစွာ နင်ချီ၏ ကျောက်စိမ်းလိပ် ထံသို့ ပြန်လည် စီးဝင်လာတော့သည်။

သူက ထို သတင်းစကား အားလုံးကို လျင်မြန်စွာ မျက်လုံးကစားလိုက်ပြီးနောက်၊ ကျယ်ပြန့်သော ကမ္ဘာ မှ စစ်တပ်ကြီးကို အကြည့်ပို့‌လွှတ်လိုက်၏။

“သားရဲတစ်ရာ ဝိညာဉ်နယ်မြေ ဟုတ်လား”

နင်ချီသည် သူ ရောက်ရှိနေသော နေရာကို သတင်းစကားထဲတွင် ထည့်သွင်း ပြောကြားခဲ့ခြင်း မရှိပေ။ သို့သော် သူက လူတိုင်းကို ဆက်သွယ်နိုင်ခဲ့သည် ဖြစ်ရာ၊ နင်ချီသည် အနီးအနားသို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်ကြောင်းကို သူတို့ အားလုံး သိလိုက်ကြ၏။

ဤ စစ်မြေပြင်နယ်မြေ သည် တောင်နှင့် ပင်လယ် ကမ္ဘာ နှင့် မတူညီချေ။

နင်ချီသည် မည်မျှပင် အလှမ်းဝေးသည့်.. နေရာသို့ ရောက်ရှိနေပါစေ၊ အစစ်အမှန်သိုင်းကမ္ဘာ မှ လူဝင်စား ကျင့်ကြံသူ များကို အမြဲတမ်း ဆက်သွယ်နိုင်စွမ်း ရှိသည်။

စစ်မြေပြင်နယ်မြေ သို့ ရောက်ရှိလာချိန်တွင် လူတိုင်း၏ ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်အတန်းမှာ ဖိနှိပ်ခံထားရ၏။ သာမန် အထွတ်အထိပ် ဘိုးဘေးကြီး တစ်ဦးသည် လီတစ်ရာခန့် နယ်နိမိတ်ကိုသာ အာရုံခံနိုင်စွမ်း ရှိသည်။ နင်ချီမှာမူ ထိုထက် ပိုမို အလှမ်းဝေးသော နေရာအထိ အာရုံခံနိုင်သော်ငြားလည်း၊ အစစ်အမှန်သိုင်းကမ္ဘာ သို့ တိုက်ရိုက် ဆက်သွယ်ရန်မှာမူ မဖြစ်နိုင်သေးချေ။ လူဝင်စား များလည်း ထိုနည်းတူစွာပင် အလွန်တရာ ခက်ခဲလှ၏။

လူတိုင်းမှာ နင်ချီ ရောက်ရှိလာသည့်အတွက် ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်နေကြသော်ငြားလည်း၊ မည်သူကမျှ ထိုအကြောင်းကို အင်မော်တယ်ဂိုဏ်းကြီး သုံးခုထံသို့ သတင်းမပို့ခဲ့ကြချေ။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ နယ်မြေအရှင်သခင် နင်ချီသည် သူတို့၏ နှလုံးသားထဲတွင် အရေးအကြီးဆုံးသော ပုဂ္ဂိုလ် ဖြစ်သည်။ နယ်မြေအရှင်သခင် အနေဖြင့် တိုက်ပွဲဝင်မည် မဝင်မည် ဆိုသည်မှာ သူ၏ ကိုယ်ပိုင် ဆုံးဖြတ်ချက်သာ ဖြစ်၏။ သူတို့သည် နယ်မြေအရှင်သခင် ၏ တည်ရှိမှုကို မည်သည့်အခါမျှ ထုတ်ဖော် ပြောဆိုမည် မဟုတ်သလို၊ သူ့ထံမှ အကူအညီ တောင်းခံရန်လည်း ဝန်လေးနေကြ၏။

နင်ချီ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် သားရဲတစ်ရာ ဝိညာဉ်နယ်မြေ မှ ကျင့်ကြံသူ များ၏ ပုံရိပ်များ ထင်ဟပ်နေသည်။

ထို ကျင့်ကြံသူ များထဲမှ တစ်ဦးမှာ တောင်ကုန်းငယ်လေး တစ်ခုအလား ဧရာမ ခန္ဓာကိုယ်ကြီးဖြင့် စစ်တပ်၏ အနောက်ဘက်တွင် တည်ငြိမ်စွာ ရပ်နေ၏။

သူ၏ အရှိန်အဝါမှာ အလွန်တရာ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှပြီး၊ တောရိုင်း တိရစ္ဆာန် တစ်ကောင်၏ ရက်စက် ကြမ်းကြုတ်မှု၊ လူသားမျိုးနွယ်၏ သတ်ဖြတ်လိုစိတ် များနှင့်အတူ သွေးဆာနေသော အရှိန်အဝါများမှာလည်း သူ၏ ပတ်လည်တွင် ထူထပ်စွာ လွှမ်းခြုံနေသည်။

နင်ချီသည် ထိုသူ၏ အမည်ကို မသိသော်လည်း၊ သူ၏ အနေအထားအရ သူသည် သားရဲတစ်ရာ ဝိညာဉ်နယ်မြေ ကို ဦးဆောင်လာသော ကျင့်ကြံသူ ဖြစ်ရပေမည်။

ထိုလူသည် လန်ယာ နယ်မြေ စစ်တပ်ကို ဝင်ရောက် မတိုက်ခိုက်ခဲ့ချေ။ အကြောင်းမူကား သူ၏ စစ်တပ်ကပင် ဤအခြေအနေကို ကိုင်တွယ်နိုင်လိမ့်မည်ဟု သူ ယုံကြည်ထားသောကြောင့် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် အနောက်ဘက်တွင် ရပ်နေရုံသာ ရပ်နေခဲ့ပြီး လန်ယာ နယ်မြေ စစ်တပ်ကြီးကိုပင် တစ်ချက်လေးမျှ လှည့်ကြည့်ခြင်း မရှိခဲ့ချေ။

သူသည် သူ၏ လက်ထဲတွင် နူးညံ့သော အဖြူရောင် အလင်းတန်းများ ဖြာထွက်နေသော ပုလဲ တစ်ခုကို ကိုင်ထားပြီး၊ ၎င်းကို ကစားစရာ တစ်ခုအလား အထက်သို့ ပစ်မြှောက်လိုက်၊ ပြန်ဖမ်းလိုက်ဖြင့် ဆော့ကစားနေ၏။

ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ နင်ချီက နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်မိ၏။

“သူက ဆုံမှတ်ပုလဲ ကို ရထားတာပဲ။ ဒါပေမဲ့ ကောင်းကင်ကြယ် အဖြစ် မပြောင်းဘဲ ဘောလုံး တစ်လုံးလို ဆော့ကစားနေတာပေါ့လေ။ ဒါက တောင်နှင့် ပင်လယ် ကမ္ဘာ က သက်ရှိတွေကို များများ ဆွဲဆောင်ချင်လို့များလား”

နင်ချီက သိမ်မွေ့စွာ ပြုံးလိုက်၏။ ဤလူသည် သူ၏ ယုံကြည်မှု လွန်ကဲနေခြင်းကြောင့်ပင် သူ ခက်ခက်ခဲခဲ ရယူထားသော အောင်မြင်မှုများမှာ တစ်စစီ ပြိုလဲ ပျက်စီးသွားတော့မည် ဆိုသည်ကို အိပ်မက်ထဲတွင်ပင် ထင်မှတ်ထားမိမည် မဟုတ်ချေ။

အကယ်၍ တစ်ဖက်လူသာ ကောင်းကင်ကြယ် ကို အသက်သွင်းလိုက်မည်၊ ယဇ်ပလ္လင် တစ်ခု တည်ဆောက်မည်၊ ထို့နောက် ကျယ်ပြန့်သော ကမ္ဘာ့ဆန္ဒတော် ကို အပြည့်အဝ ဆင့်ခေါ်ကာ ဤနေရာကို သိမ်းပိုက်လိုက်မည် ဆိုပါက... ယခု လက်ရှိ အခြေအနေရှိ နင်ချီ အနေဖြင့်ပင် ၎င်းကို ပြန်လည် သိမ်းယူရန်အတွက် များစွာသော ကြိုးပမ်းအားထုတ်မှုများကို လုပ်ဆောင်ရပေလိမ့်မည်။

သို့သော် တစ်ဖက်လူက ဤမျှအထိ ယုံကြည်မှု လွန်ကဲနေမှတော့... နင်ချီသည်လည်း အားနာနေစရာ မလိုတော့ပြီ မဟုတ်ပါလော။

နင်ချီသည် ချက်ချင်းပင် မိမိကိုယ်ကို ဖုံးကွယ်လိုက်ပြီးနောက်၊ ထိုလူ၏ အထက်တွင် တိတ်တဆိတ် ကိုယ်ထင်ပြလိုက်၏။ သူ့လက်ကို အသာအယာ ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ၊ တစ်ဖက်လူ၏ လက်ထဲမှ ယခုလေးတင် ပစ်မြှောက်လိုက်သော ဆုံမှတ်ပုလဲ မှာ ဟင်းလင်းပြင်ကြီးကို ဖြတ်သန်းကာ နင်ချီ၏ လက်ထဲသို့ ဗြုန်းစားကြီး ရောက်ရှိသွားတော့သည်။

ထိုလူသည်လည်း သူ၏ ကိုယ်ပိုင် မှော်စွမ်းအားများကို အသုံးပြု၍ ဆုံမှတ်ပုလဲ နှင့် ချိတ်ဆက်ထားသဖြင့် သူတို့ နှစ်ဦးကြားတွင် အဆက်အသွယ်တစ်ခု ရှိနေခဲ့ခြင်းပင်။ ထို့ကြောင့် အထွတ်အထိပ် ဘိုးဘေးကြီး တစ်ဦးပင်လျှင် ၎င်းကို သူ၏ လက်ထဲမှ အလွယ်တကူ လုယူနိုင်စွမ်း မရှိခဲ့ချေ။

သို့သော် ထိုအခိုက်အတန့်၌ ဆုံမှတ်ပုလဲ နှင့် သူ၏ ကြားရှိ အဆက်အသွယ်မှာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ပြတ်တောက်သွားသဖြင့်၊ ထိုလူ၏ မျက်နှာသွင်ပြင်မှာ ချက်ချင်းပင် အကြီးအကျယ် ထိတ်ပျာသွားတော့သည်။

စစ်တပ်တစ်ခု၏ ခေါင်းဆောင် တစ်ဦးအနေဖြင့်၊ ထိုလူ၏ ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားမှုမှာ လန်ယာ နယ်မြေ မှ ခေါင်းဆောင်များ၏ သတိပြုမိခြင်းမှ မလွတ်ကင်းနိုင်ပေ။

မျှော်လင့်ချက် ကင်းမဲ့နေခဲ့ကြသော ကျူးယန့်ချွမ်း နှင့် သူ၏ သူငယ်ချင်း နှစ်ဦးမှာ၊ ထိုလူ၏ အသည်းအသန် ဖြစ်နေသော မျက်နှာပေးနှင့် သူ၏ လက်ထဲတွင် ပျောက်ကွယ်သွားသော ဆုံမှတ်ပုလဲ ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ မျက်လုံးများ အရောင်တောက်လာကြတော့သည်။

“ဂျူနီယာညီလေး ချိုး... ဂျူနီယာညီလေး မာ... ဟိုဘက်က သားရဲတစ်ရာ ကို ကြည့်စမ်းဦး”

“သူ့လက်ထဲက ဆုံမှတ်ပုလဲ က ဘယ်ရောက်သွားတာလဲ”

“အိုး၊ ဘာတွေ ဖြစ်ကုန်တာလဲ”

အခန်း (၇၆၈) - သားရဲတစ်ရာ ခန္ဓာကိုယ်

~ဆုံမှတ်ပုလဲ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားခြင်းက လန်ယာ နယ်မြေမှ ခေါင်းဆောင် သုံးဦးကို လက်ရှိ တိုက်ပွဲတွင် အလှည့်အပြောင်း တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာပြီဟု ချက်ချင်း ခံစားသွားရစေသည်။

သူတို့ ပြောသော ချီပိုင်ရှို့ ဆိုသည်မှာ သားရဲတစ်ရာ ဝိညာဉ်နယ်မြေ ၏ ခေါင်းဆောင်ပင်။

သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်အတန်းမှာ တာအိုနှင့် ပေါင်းစည်းခြင်း နယ်ပယ် သို့ ရောက်လုနီးပါး ဖြစ်နေပြီး၊ သူ နောက်တန်းတွင် ရပ်နေခြင်းကပင် လန်ယာ နယ်မြေ စစ်တပ်ကြီးအတွက် ကြီးမားလှသော ဖိအားတစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့၏။

ကျူးယန့်ချွမ်း၊ မာရွှမ်ကျွယ် နှင့် ချိုးတိန်ပန်း တို့သည် တိုက်ခိုက်နေရင်း တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ချီပိုင်ရှို့ ကို မျက်ခြေမပြတ် စောင့်ကြည့်နေခဲ့ကြ၏။

သူ ပေါ်ထွက်လာချိန်မှစ၍ လုံးဝ ပြောင်းလဲခြင်း မရှိခဲ့သော ချီပိုင်ရှို့ ၏ အေးစက်စက် မျက်နှာပေးမှာ ရုတ်တရက် ပျက်ယွင်းသွားပြီး၊ သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ထိတ်လန့်မှု အရိပ်အယောင် အချို့ ပေါ်လွင်လာတော့သည်။

သို့သော် သူသည် စစ်သူကြီး တစ်ဦး ဖြစ်ကြောင်း သိထားသဖြင့် သူ၏ ထိတ်လန့်မှုများကို လျင်မြန်စွာ ဖိနှိပ်လိုက်ပြီး၊ ဝိညာဉ်အာရုံကို ဖြန့်ကျက်ကာ ပတ်ဝန်းကျင် တစ်ဝိုက်ကို လိုက်လံ စူးစမ်းလိုက်သော်လည်း ဆုံမှတ်ပုလဲ ၏ အရိပ်အယောင်ကို လုံးဝ ရှာမတွေ့ခဲ့ချေ။

သူတို့ ရှာမတွေ့လေလေ၊ ဖိနှိပ်ထားသော ထိတ်လန့်မှုများက သူတို့၏ ရင်တွင်း၌ ချက်ချင်း ပြန်လည် မြင့်တက်လာလေလေပင် ဖြစ်သည်။

ချီပိုင်ရှို့ ၏ နဖူးပေါ်တွင် ချွေးစေးများ သီးလာတော့သည်။

မည်သို့သော သတ္တဝါမျိုးက ဤနေရာတွင် အသံတိတ် ပေါ်လာပြီး၊ စစ်တပ်ကြီး နှစ်ခုကို ကျော်ဖြတ်ကာ၊ သူနှင့် ဆုံမှတ်ပုလဲ ကြားရှိ ဆက်သွယ်မှုကို အသံတိတ် ဖြတ်တောက်ပြီး ဆုံမှတ်ပုလဲ ကို လုယူသွားနိုင်သနည်း။ ချီပိုင်ရှို့ လုံးဝ စိတ်ကူးမရနိုင်အောင် ဖြစ်နေရ၏။

သို့သော် တစ်ဖက်လူက သူနှင့် သားရဲတစ်ရာ ဝိညာဉ်နယ်မြေ စစ်တပ်ကြီးကို ဝင်ရောက် မတိုက်ခိုက်ခဲ့ခြင်းက ချီပိုင်ရှို့ ကို အလွန်တရာ တွေဝေသွားစေသည်။

တစ်ဖက်လူက ကိုယ်ယောင်ဖျောက်ပြီး ခိုးယူတဲ့ နေရာမှာပဲ ကျွမ်းကျင်တာများလား။

တစ်ခဏမျှ ချီပိုင်ရှို့ ၏ စိတ်အစဉ်မှာ လုံးဝ ဖရိုဖရဲ ဖြစ်သွားရ၏။

သူ၏ အကြည့်က လန်ယာ နယ်မြေ စစ်တပ်ကြီးဆီသို့ မျက်လုံးကစားလိုက်ရာ၊ ရန်သူ့ စစ်တပ်မှာ သားရဲတစ်ရာ ဝိညာဉ်နယ်မြေ စစ်တပ်ကြီး၏ တိုက်ခိုက်မှုများကို အသည်းအသန် ခုခံနေရပြီး အခြေအနေကို ပြောင်းပြန်လှန်နိုင်မည့် အခွင့်အရေး လုံးဝ မရှိကြောင်း တွေ့လိုက်ရ၏။

ချီပိုင်ရှို့ က ချက်ချင်း အော်ဟစ်လိုက်သည်။

“အစွမ်းကုန် တိုက်ပြီး သူတို့ကို အမြန်ဆုံး အပြတ်ရှင်းလိုက်ကြ”

သူ၏ စစ်တပ်မှာ ရန်သူ့ စစ်တပ်နှင့် ထိပ်တိုက် ရင်ဆိုင်နေရပြီး သူ့ကို ကျောခိုင်းထားသဖြင့် နောက်ကွယ်တွင် ဘာတွေ ဖြစ်နေသနည်း ဆိုသည်ကို လုံးဝ မသိရှိကြချေ။

ချီပိုင်ရှို့ ၏ အမိန့်ကို ကြားလိုက်ရသောအခါ သူတို့၏ တပ်မှူးမှာ စိတ်မရှည်တော့ဟု ယူဆလိုက်ကြပြီး ချက်ချင်းပင် ပြိုင်တူ ညာသံပေးလိုက်ကြ၏။

“ဟုတ်ကဲ့”

စကားဆုံးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သားရဲတစ်ရာ ဝိညာဉ်နယ်မြေ မှ ကျင့်ကြံသူ အားလုံးက သူတို့၏ ရုပ်ခန္ဓာ စွမ်းအားများကို အပြည့်အဝ ထုတ်လွှတ်လိုက်ကြရာ သူတို့၏ တိုက်ခိုက်မှု အဟုန်မှာ ချက်ချင်းပင် (၁၀) ရာခိုင်နှုန်းကျော် မြင့်တက်သွားတော့သည်။

သူတို့ တစ်ယောက်စီတိုင်းထံမှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော သားရဲ ပုံရိပ်ယောင်များ ပျံထွက်လာပြီး သူတို့၏ ခေါင်းပေါ်တွင် ရပ်တည်ကာ ကောင်းကင်ယံသို့ ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်လိုက်ကြ၏။

မရေမတွက်နိုင်သော သားရဲ ပုံရိပ်ယောင်များ ပြိုင်တူ ဟိန်းဟောက်လိုက်ကြရာ၊ သူတို့ ထုတ်လွှတ်လိုက်သော အသံလှိုင်းများမှာ မျက်စိဖြင့် မမြင်နိုင်သော ဧရာမ ရေလှိုင်းကြီးများအလား လန်ယာ နယ်မြေ စစ်တပ်ကြီးကို ဝင်ရောက် ရိုက်ခတ်သွားတော့သည်။

အသံလှိုင်း တိုက်ခိုက်မှုများကို အသံလှိုင်း တိုက်ခိုက်မှုများဖြင့်သာ တန်ပြန်နိုင်ပေမည်။

လန်ယာ နယ်မြေ စစ်တပ်ကြီးကလည်း ချက်ချင်းပင် ပြိုင်တူ ဟစ်ကြွေးလိုက်ကြ၏။

“သတ်ကြဟေး...”

သတ်ဖြတ်လိုသော အော်ဟစ်သံများက ရှေ့သို့ ပဲ့တင်ဟိန်းညံသွားပြီး သားရဲ ဟိန်းဟောက်သံများနှင့် ထိတိုက်မိသွားရာ၊ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ဟင်းလင်းပြင်ကြီးမှာ တွန့်လိမ် ကောက်ကွေးသွားတော့သည်။

သို့သော် သူတို့သည် အစကတည်းက သားရဲတစ်ရာ ဝိညာဉ်နယ်မြေ မှ ကျင့်ကြံသူ များထက် အားနည်းနေခဲ့ပြီး ဖြစ်ရာ၊ သူတို့၏ သတ်ဖြတ်လိုသော အော်ဟစ်သံများမှာ ကြောက်မက်ဖွယ် သားရဲ ဟိန်းဟောက်သံများကို လုံးဝ မယှဉ်နိုင်ဘဲ မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ပြန့်ကျဲ ပျောက်ကွယ်သွား၏။

ထို့နောက် အဆုံးအစမဲ့သော သားရဲ ဟိန်းဟောက်သံများက လူအုပ်ကြီးကို ဝင်ရောက် တိုက်ခိုက်လာရာ၊ လူတိုင်း၏ နားထဲတွင် အူဝေသွားပြီး သူတို့၏ အာရုံငါးပါးထဲမှ တစ်ခုမှာ အပြည့်အဝ ဖိနှိပ်ခံလိုက်ရတော့သည်။

သားရဲတစ်ရာ နယ်မြေ မှ ကျင့်ကြံသူ များ၏ ခေါင်းပေါ်ရှိ သားရဲ ပုံရိပ်ယောင်များမှာ ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖြတ်သန်းကာ စနစ်တကျ တဟုန်ထိုး ပြေးဝင်လာကြ၏။ တောနက်ထဲမှ သားရဲကောင် တစ်သောင်း ထွက်ပေါ်လာသည့်အလား သူတို့ဆီသို့ ပြေးဝင်လာကြသည်။

လန်ယာ နယ်မြေ စစ်တပ်ကြီးမှာ အခြား ရွေးချယ်စရာ မရှိတော့သဖြင့် လက်နက်များကို မြှောက်ကာ မှော်စွမ်းအားများကို သွင်းနှံလိုက်ပြီး ထက်ရှသော တိုက်ခိုက်မှု တစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ကြတော့သည်။ တာအို အလင်းတန်းများက မတူညီသော မှော်နည်းစနစ် အသီးသီးကို ကိုယ်စားပြုနေ၏။

ကြယ်တာရာ အင်မော်တယ်ဂိုဏ်း ၏ လမ်းညွှန်မှုအောက်တွင် သူတို့၏ တိုက်ခိုက်မှုများမှာ အလွန်တရာ စနစ်ကျလှပြီး၊ များသောအားဖြင့် မိမိစွမ်းအား တစ်ဆကို အသုံးပြုရုံဖြင့် ငါးဆခန့် အစွမ်းထက်သော တိုက်ခိုက်မှုများကို ဖန်တီးနိုင်စွမ်း ရှိကြသည်။

သို့သော် သူတို့၏ ကျင့်ကြံသူ အရေအတွက်နှင့် ခွန်အားများမှာ တစ်ဖက်ရန်သူထက် နိမ့်ကျနေသဖြင့်၊ ယခုလေးတင် သူတို့ ထုတ်လွှတ်လိုက်သော နတ်ဘုရား စွမ်းရည် နည်းစနစ် များမှာ သားရဲတစ်ရာ နယ်မြေ စစ်တပ်ကြီး၏ သားရဲ ပုံရိပ်ယောင်များထဲမှ တစ်ဝက်ခန့်ကိုသာ မျိုးတုံး ပျက်စီးသွားစေနိုင်ခဲ့၏။

ကျန်ရှိနေသော တစ်ဝက်ကို ရင်ဆိုင်နိုင်ရန်အတွက် သူတို့သည် နောက်ထပ် တိုက်ခိုက်မှု တစ်ခု ထပ်မံ ပြုလုပ်ရဦးမည် ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ သားရဲတစ်ရာ နယ်မြေ စစ်တပ်ကြီးက နောက်ထပ် သားရဲ ပုံရိပ်ယောင် တိုက်ခိုက်မှု တစ်လှိုင်း ထပ်မံ ထုတ်လွှတ်လာမည် ဆိုပါက... သူတို့ အနေဖြင့် တိုက်ခိုက်မှု လေးလှိုင်းအထိ ထုတ်လွှတ်ရတော့မည် ဖြစ်ချေ၏။

တစ်ဖက်က အကျိုးအမြတ် ရနေပြီး တစ်ဖက်က အထိနာနေချိန်တွင်... လန်ယာ နယ်မြေ စစ်တပ်ကြီး ဘယ်လိုလုပ်ပြီး မရှုံးဘဲ နေနိုင်ပါမည်နည်း။

“ဒုက္ခပဲ... အဲဒီ ချီပိုင်ရှို့ က စိတ်မရှည်တော့ဘူးဟ”

မာရွှမ်ကျွယ် က အံ့အားသင့်စွာ ရေရွတ်လိုက်သည်။

ကျူးယန့်ချွမ်း ၏ မျက်မှောင်များ အလွန်တရာ တွန့်ချိုးသွားပြီး ဆိုလိုက်၏။

“ဂျူနီယာညီလေး ချိုး... မင်းက ခေါင်းအပြေးဆုံးပဲ။ ချီပိုင်ရှို့ ရဲ့ ဆုံမှတ်ပုလဲ က ပျောက်သွားပြီ။ ပြီးတော့ သူက စိတ်မရှည်စွာနဲ့ပဲ သူ့လူတွေကို အပြည့်အဝ တိုက်ခိုက်ဖို့ အမိန့်ပေးနေတယ်။ ငါတို့ ဘာဆက်လုပ်သင့်လဲ ဆိုတာ အမြန်ဆုံး စဉ်းစားစမ်းပါ”

ထိုအခါ၊ ချိုးတိန်ပန်း က ချီပိုင်ရှို့ ၏ မျက်နှာပေးကို သေချာစွာ အကဲခတ်ကြည့်ပြီးနောက် ဆိုလိုက်သည်။

“စီနီယာအစ်ကိုကြီးတို့... သိုင်းပညာရှင် တစ်ယောက်က ဒီနေရာကို ဖြတ်သွားပြီး ဆုံမှတ်ပုလဲ ကို ယူသွားတာ သေချာတယ်”

သူက စကားကို ခဏရပ်လိုက်ပြီး ဆက်ပြောလာ၏။

“ဒီ စစ်တပ် နှစ်ခုကြားက ကြီးမားတဲ့ တိုက်ပွဲမှာ... ကျွန်တော်တို့ လန်ယာ နယ်မြေ စစ်တပ်ကြီးက အစကတည်းက အားနည်းနေခဲ့ပြီး အနှေးနဲ့ အမြန် သေချာပေါက် အရှုံးကြီး ရှုံးတော့မှာပဲ။ ဒါပေမဲ့ အခုတော့ ကျွန်တော်တို့အတွက် အလှည့်အပြောင်း တစ်ခုကို မြင်နေရပြီ။ ဒီ အခွင့်အရေးကို သေချာပေါက် ဆုပ်ကိုင်ရမယ်”

ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ကျန်နှစ်ဦးစလုံးက သူ့ကို အလေးအနက် ကြည့်လိုက်ကြ၏။

ကျူးယန့်ချွမ်း က မေးလိုက်သည်။

“မင်း ဘာကို ဆိုလိုချင်တာလဲ”

ချိုးတိန်ပန်း က ရှင်းပြလာပါ၏။

“အဲဒီ သိုင်းပညာရှင် က ဘယ်သူလဲ ဆိုတာကိုတော့ ကျွန်တော် မသိဘူး။ ဒါပေမဲ့ သူ့ရဲ့ လုပ်ရပ်တွေကို ကြည့်ရတာ ကျွန်တော်တို့ တောင်နဲ့ ပင်လယ် ကမ္ဘာ က ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက် ဖြစ်ဖို့ များတယ်။ ချီပိုင်ရှို့ ဆီကနေ ဆုံမှတ်ပုလဲ ကို.. အလွယ်တကူ ယူသွားနိုင်တယ် ဆိုကတည်းက... သူ့ရဲ့ ခွန်အားက ကျွန်တော်တို့ထက် သေချာပေါက် သာလွန်နေတာပဲ။ အကယ်လို့ ကျွန်တော်တို့သာ အဲဒီ သိုင်းပညာရှင် ဆီက အကူအညီကို ရနိုင်မယ်ဆိုရင်... တိုက်ပွဲ အခြေအနေကို သေချာပေါက် ပြောင်းပြန် လှန်ပစ်နိုင်လိမ့်မယ်။ ဒါပေမဲ့...”

မာရွှမ်ကျွယ် က စိုးရိမ်တကြီး မေးလိုက်၏။

“ဒါပေမဲ့ ဘာဖြစ်လဲ... ဂျူနီယာညီလေး ချိုး... မြန်မြန် ပြောစမ်းပါ”

ချိုးတိန်ပန်း က လေးနက်စွာ စဉ်းစားနေပုံ ရပြီး ဒုက္ခရောက်နေသည့်အလား ဆိုလိုက်သည်။

“ဒီ သိုင်းပညာရှင် ကို သဘောတူအောင် ဆွဲဆောင်ဖို့ ဆိုတာ မလွယ်လှဘူး။ စကားလုံးတွေကို သေချာ ရွေးချယ်ဖို့ လိုတယ်”

သူက ထိုနှစ်ဦးကို အကြည့်ပို့‌လွှတ်လိုက်ပြီး...

“ကျွန်တော်တို့ သုံးယောက်က အင်မော်တယ်ဂိုဏ်းကြီး သုံးခုရဲ့ ကိုယ်စားလှယ်တွေ ဖြစ်ပြီး လန်ယာ နယ်မြေ စစ်တပ် တစ်ခုလုံးရဲ့ ကိစ္စတွေကို ဆုံးဖြတ်ပိုင်ခွင့် ရှိတယ်လေ။ အဲဒီ သိုင်းပညာရှင် ကို ဆွဲဆောင်ဖို့အတွက် အမြန်ဆုံး အပေးအယူ တစ်ခု လုပ်မှ ရမယ်”

ထို့ကြောင့် သူတို့ သုံးဦးသည် ချက်ချင်းပင် အသံလွှင့် ဆက်သွယ်လိုက်ကြပြီး မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် မရေမတွက်နိုင်သော ဖြေရှင်းနည်းများကို စဉ်းစား တွက်ချက်လိုက်ကြ၏။